အခန်း (၈၇-၈၈)

စူပါ-ဖမ်း(SFS)

SFS 87

အခန်း ၈၇ ။ မြေပဲက နိုင်ငံတော်အဆင့် မဟာဗျူဟာမှာတောင် ပါနေတာလား?

ယန်ကျင်းလီ ရောက်လာခြင်းအပေါ် စူးရို့ရို့က သိပ်ပြီး ထူးထူးခြားခြား ခံစားရခြင်း မရှိပါ။

လင်းယန်အပေါ်ထားရှိတဲ့ သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့စိတ်က အချင်းချင်းလည်း သိနေကြပြီးသားလေ။ မဟုတ်ရင် ဒီတောရွာလေးအထိ လာစရာအကြောင်း မရှိဘူးပေါ့။

ဒါပေမဲ့ တကယ်လို့ သူမ လာနေပေးမယ်ဆိုရင်လည်း အဖော်ရတာပေါ့လေ။ အနာဂတ်မှာ ဘာတွေဆက်ဖြစ်မလဲဆိုတာကတော့ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ပါဘူး။

ချင်အဖေကတော့ မျက်လုံးလေး မှေးပြီး နည်းနည်း စိုးရိမ်နေပုံရသည်။

ရှောင်ဝူလေးကတော့ အလွန် ပျော်နေသည်။

"မမကျင်းလီ... မရောက်လာတာ အတော်ကြာပြီနော်။"

ယန်ကျင်းလီက ပြည့်ဖြိုးလာသော ရှောင်ဝူလေး၏ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။ အရင်ကလို ပင်ပန်းဆင်းရဲစရာ မလိုတော့သဖြင့် ရှောင်ဝူလေးမှာ ကလေးအသားလေးတွေ ပြည့်လာပြီး ပို၍ ချစ်စရာကောင်းလာသည်။

"မမက အလုပ်တွေများနေလို့ပါ... မင်းတို့ကို ဆက်သွယ်ဖို့ကလည်း ခက်တယ်လေ။”

“ဖုန်းခေါ်ကြည့်တော့လည်း လက်ထောက်ကပဲ ကိုင်နေတာ။"

"အာ... အဲ့ဒါက ရိုက်ကူးရေးလုပ်နေလို့ ဖြစ်မှာပါ။"

ယန်ကျင်းလီလည်း သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ နာမည်ကြီး သရုပ်ဆောင်တစ်ယောက်ရဲ့ ရေပန်းစားမှုဆိုတာက တစ်နှစ်၊ နှစ်နှစ်လောက်ပဲ ခံတာလေ။ အဲ့ဒီအချိန်ကျော်သွားရင် ဘယ်လိုနေမလဲဆိုတာ မသိနိုင်ဘူး။

ဒါကြောင့် အများစုက နာမည်ကြီးနေတုန်းမှာ ဇာတ်ကားတွေ အများကြီးရိုက်ပြီး ပိုက်ဆံများများ ရှာထားကြတာပါ။ ဒါမှ တစ်သက်လုံး အေးအေးဆေးဆေး နေလို့ရမှာကိုး။

အစကတော့ ယန်ကျင်းလီလည်း နာမည်ကျသွားတဲ့အချိန်၊ ပိုက်ဆံလုံလုံလောက်လောက် ရသွားတဲ့အချိန်ကျမှ ဒီရွာလေးကို ပြန်လာဖို့ စဉ်းစားထားခဲ့တာပါ။

ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူထင်မှာလဲ။

လင်းယန်က ရုတ်တရက် နာမည်ကြီးလာပြီးနောက် သူ့ရဲ့အဆင့်အတန်းက ဒုံးပျံလိုကို တဟုန်ထိုး တက်သွားတာလေ။

သူမ ထင်ခဲ့တာက သူဟာ ရုပ်လေးချောလို့ နာမည်ကြီးလာတဲ့ "ဖရဲသီးကိုကို" လောက်ပဲလို့ပါ။ ဒါပေမဲ့ တကယ့်တကယ်ကျတော့ သူက အရည်အချင်းစစ်စစ်နဲ့ အကုန်လုံးကို အနိုင်ယူနိုင်တဲ့ 'ဆရာကြီး' တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာကိုး။

ဘလော့ဂါ၊ အင်တာနက်ဆယ်လီ ဆိုတာက နာမည်ကြီးရုံ သက်သက်ပါ။ ပိုက်ဆံပိုရှာနိုင်မယ်၊ လူသိများမယ်... ဒါပေမဲ့ နိုင်ငံအတွက် တကယ် အကျိုးပြုနေတဲ့ လူတွေနဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင်တော့ မိုးနဲ့မြေလို ကွာခြားသွားပါပြီ။

အင်တာနက်ဆယ်လီက တစ်ခဏတာပဲ ဖျော်ဖြေနိုင်မယ်။

နိုင်ငံဂုဏ်ဆောင် ပညာရှင်တွေကတော့ သမိုင်းမှာ အမည်တွင်ကျန်ရစ်မှာလေ။

"သူရော... ဘယ်မှာလဲ?"

"ဟိုမှာ... လှေကားထစ် လယ်ကွက်တွေ သွားလုပ်နေတယ်။"

စူးရို့ရို့ မျက်စောင်းထိုးလိုက်သည်။ အိမ်မှာ ဒီလောက်လှတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက် လာစောင့်နေတာတောင်၊ သူက နေ့တိုင်း လယ်ထဲပဲ သွားနေတယ်။ တကယ့်ကို အချစ်အကြောင်း နားမလည်တဲ့သူပဲ။

ဒါပေမဲ့ အိမ်မှာကလည်း လူတွေက များနေတယ်လေ။ သူမရဲ့ အဘိုးကိုယ်တိုင်လည်း ဒီမှာ လာနေနေတာဆိုတော့... တစ်ခုခုလုပ်ဖို့ဆိုတာ တကယ်ကို မလွယ်ပါဘူး။

ကံကောင်းတာက ဒီလိုနေ့ရက်တွေ မကြာခင် ပြီးဆုံးတော့မှာပါ။

ချင်စုစုကတော့ နည်းနည်း စိုးရိမ်နေပါတယ်။ သူမရဲ့ 'တတိယနေရာ' လေးတောင် ပျောက်သွားတော့မလား မသိဘူး!

မတတ်နိုင်ဘူး... ရှောင်ဝူလေးဆီကနေပဲ အခွင့်အရေးယူရတော့မှာပေါ့။ ဒါက လင်းယန်ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော ညီမလေးလေ။

ရှောင်ဝူက ယန်ကျင်းလီကို အပေါ်ထပ်သို့ ဆွဲခေါ်သွားသည်။ ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် အဝေးမှ တောင်ကုန်းကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်နေရသည်။ အဲ့ဒီမှာ စက်ယန္တရားကြီးတွေက တောင်နံရံတွေကို ဖြိုပြီး မြေဖို့နေကြတာ ဖုန်လုံးကြီးတွေ ထောင်းထောင်းထနေသည်။

"ကိုကိုပြောတာက... နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ်ကြာရင် အဲ့ဒီမှာ အရမ်းစားကောင်းတဲ့ မက်မွန်သီးတွေ စားရမယ်တဲ့။ မက်မွန်ပန်းတွေ ပွင့်လာရင်လည်း အရမ်းလှမှာတဲ့။"

ယန်ကျင်းလီ ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး ရင်ထဲတွင် ခံစားချက်ပေါင်းစုံ ရောထွေးသွားသည်။

"ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ကုန်ကျစရိတ်တွေကို အကုန်ခံပြီးတော့... မက်မွန်သီး စားဖို့လား၊ မက်မွန်ပန်း ကြည့်ဖို့လား?"

"ဒါမှမဟုတ်... ဘယ်သူ့အတွက်များလဲ?"

ယန်ကျင်းလီ ဘေးနားက စူးရို့ရို့ကို ကြည့်ပြီး ရင်ထဲမှာ အနည်းငယ် သဝန်တိုသွားသည်။ လင်းယန်က ဒီလောက်အထိ အကြီးအကျယ် လုပ်နေတာဟာ၊ ဒီမှာနေနေတဲ့ စူးရို့ရို့ကို အလှကြည့်စေချင်လို့ ဖြစ်မယ်လို့ သူမ ထင်လိုက်သည်။

မက်မွန်ပန်းဆိုတာကလည်း အချစ်ရေးနဲ့ ပတ်သက်နေတာ မဟုတ်လား။

စူးရို့ရို့ကိုယ်တိုင်လည်း ဒီလိုပဲ ထင်နေပြီး ရင်ထဲမှာ ကြိတ်ပြီး ဂုဏ်ယူနေမိသည်။

……..

ထိုအချိန်တွင် တာ့ဟွမ်နှင့် ဝူးယာကို ဆွဲကာ လမ်းလျှောက်နေသော လင်းယန်သည် လယ်ထဲမှနေ၍ ဖုန်လုံးကြီးများ ထနေသော တောင်ကုန်းကို အဝေးမှ ကြည့်နေသည်။

အဲ့ဒီမှာ ပါမောက္ခကြီးတွေနဲ့ ကျောင်းသားတွေကပါ လက်တွေ့ သွားဆင်းနေကြသေးသည်။

"အစကတော့ ဒီလှေကားထစ် လယ်ကွက်တွေ လုပ်ဖို့ အချိန်အများကြီး ယူရမယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ ဒီစိုက်ပျိုးရေးတက္ကသိုလ်က ပါမောက္ခကြီးတွေက ငါ့ထက်တောင် ပိုပြီး စိတ်လှုပ်ရှားနေကြတယ်။ ဒီလှေကားထစ်လယ်ကွက် လုပ်တာကို သုတေသန ပရောဂျက်တစ်ခုလို သဘောထားပြီး ကျောင်းသားတွေကိုပါ ခေါ်သွားပြီး အသေအလဲ လုပ်နေကြတာပဲ။"

လင်းယန် ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ ဒီပညာရှင်တွေရဲ့ သုတေသန စိတ်ဓာတ်ကို သူ လုံးဝ နားမလည်နိုင်ပါဘူး။

ဘေးနားမှ လောင်ဝမ်ကတော့ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။

"ဒါ လှေကားထစ် လယ်ကွက်ကြီးလေ! ငါ ဒီတစ်သက်မှာ လှေကားထစ် လယ်ကွက်တွေ အများကြီး မြင်ဖူးခဲ့ပေမဲ့ ကိုယ်တိုင်ပါဝင်ပြီး မဖန်တီးဖူးဘူး။ အခုလို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြည့်နေရတာ... တကယ်ကို ရင်ခုန်စရာကောင်းတယ်။"

လင်းယန်လည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း ရင်ခုန်နေတာပါပဲ။ ဒီလှေကားထစ် လယ်ကွက်ပေါ်မှာ မက်မွန်ပင်တွေ အကုန်စိုက်ပြီးသွားရင်... စနစ်က ဘာဆုတွေ ပေးမလဲဆိုတာ တွေးကြည့်ရုံနဲ့တင် စိတ်လှုပ်ရှားစရာကောင်းနေပြီ။

လှေကားထစ်လယ်ကွက် တည်ဆောက်ရေးနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဒီရက်ပိုင်း သူ စာအုပ်တွေ အများကြီး ဖတ်ခဲ့သည်။

"ချင်မင်းဆက်နဲ့ ဟန်မင်းဆက်ခေတ်ကတည်းက လှေကားထစ် လယ်ကွက်တွေ ရှိခဲ့ပေမဲ့၊ တကယ်တမ်း အကြီးအကျယ် တွင်ကျယ်ခဲ့တာက စုန့်မင်းဆက်ခေတ်မှာ။ စုန့်မင်းဆက်ခေတ်မှာ လယ်မြေတွေ အများကြီး ဆုံးရှုံးခဲ့ပေမဲ့ လူဦးရေက အများကြီး ရှိနေတော့ စားနပ်ရိက္ခာတွေ အများကြီး လိုအပ်ခဲ့တယ်။ စစ်သားတွေကလည်း မြောက်ပိုင်းက လျောင်နိုင်ငံကို မနိုင်ဘူးလေ။ အဲ့ဒါကြောင့် စားနပ်ရိက္ခာ လုံလောက်အောင် တောင်ပေါ်တွေမှာ လှေကားထစ် လယ်ကွက်တွေ တည်ဆောက်ခဲ့ရတာ။

အဲ့ဒီခေတ်ကစပြီး တောင်တန်းဒေသတွေကို အကြီးအကျယ် ဖော်ထုတ်ခဲ့ကြတယ်။ အဲ့ဒီထဲမှာ အထိရောက်ဆုံးကတော့ လက်ဖက်ပင် စိုက်တာပဲ။ လက်ဖက်ရည်ကလည်း အဲ့ဒီခေတ်မှာပဲ တစ်နိုင်ငံလုံးကို ပြန့်နှံ့သွားခဲ့တာလေ။"

လောင်ဝမ်က ထောက်ခံစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"မင်းပြောတာ လုံးဝမှန်တယ်။ စုန့်မင်းဆက်က မြင်းမွေးမြူရေး မြေနေရာတွေ ဆုံးရှုံးသွားတော့ စစ်မြင်းတွေ အရမ်း ရှားပါးသွားတယ်။ သူတို့ ဘယ်လောက်ပဲ ချမ်းသာချမ်းသာ၊ ဘေးနားက နိုင်ငံတွေကို မနိုင်ခဲ့ဘူး။ အကြောင်းရင်းက ရိုးရှင်းပါတယ်။ ခြေနှစ်ချောင်းနဲ့လူက ခြေလေးချောင်းနဲ့ မြင်းကို ဘယ်လိုလုပ် ပြေးနိုင်မှာလဲ? သူများက လာရိုက်ရင် ခံရမယ်၊ မနိုင်ရင် ပြေးမယ်။ ကိုယ်က သူများကို သွားရိုက်ချင်ရင်တောင် လိုက်မမီဘူးလေ။

အဲ့ဒါကြောင့် စစ်မြင်းတွေ ရဖို့အတွက် လက်ဖက်ရည်နဲ့ လဲလှယ်တဲ့ 'လက်ဖက်-မြင်း ကုန်သွယ်ရေးလမ်းကြောင်း' ပေါ်လာတာပေါ့။"

"တို့နိုင်ငံရဲ့ အခုလက်ရှိ အခြေအနေက စုန့်မင်းဆက်ခေတ်က စစ်မြင်းရှားပါးမှုနဲ့ ဆင်တူတဲ့ အချက်တွေ ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ တို့နိုင်ငံမှာ ရှားပါးနေတာက... ရေနံ ပဲ!

ရေနံသာ မရှိရင်... တင့်ကားတွေ၊ လေယာဉ်တွေ၊ စစ်သင်္ဘောတွေ အကုန်လုံး ရပ်သွားမှာပဲ! ဒီကိစ္စမှာ တို့နိုင်ငံက ပြည်ပသွင်းကုန်ကို အရမ်း မှီခိုနေရတယ်။"

လောင်ဝမ်က စိုက်ပျိုးရေး ပညာရှင်ဆိုပေမဲ့ နိုင်ငံရေးရာ ကိစ္စတွေကိုလည်း အရမ်း စိတ်ဝင်စားသူ ဖြစ်သည်။

ပြည်တွင်းမှာ ရေနံရှားပါးတယ်ဆိုတာကို သာမန်ပြည်သူတွေတောင် သိကြပါတယ်။

"အဲ့ဒါကြောင့် စပါးကနေ အရက်ပြန်ထုတ်ပြီး ဓာတ်ဆီထဲ ရောနေကြတာပေါ့? သိပ္ပံနဲ့နည်းပညာ ပထမဆုရခဲ့တဲ့ 'ထွက်နှုန်းကောင်း ပြောင်းဖူး' ဆိုတာလည်း အဲ့ဒီ အရက်ပြန် အလွယ်တကူ ထုတ်ဖို့အတွက် ရည်ရွယ်ချက် ပါမှာပဲနော်။"

လောင်ဝမ်က ချီးကျူးစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"မင်းပြောတာ လုံးဝ မမှားဘူး။"

လင်းယန် ဆက်ပြောသည်။

"အခု လျှပ်စစ်ကား (EV) တွေကို အားပေးနေတာလည်း ဒီသဘောပဲ။ လျှပ်စစ်ကားတွေက ရေတိုမှာတော့ ရိုးရိုးကားတွေထက် သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ကို ထိခိုက်မှု ပိုများနိုင်ပေမဲ့၊ ဒီလမ်းစဉ်ကို ဆက်သွားနေတာက... ရေနံအပေါ် မှီခိုနေရတဲ့ အခြေအနေကနေ ရုန်းထွက်ချင်လို့ပဲ။"

"အမှန်ပဲ။ အရေးပေါ် အခြေအနေမျိုး ကြုံလာလို့ ရေနံပိုက်လိုင်းတွေ ဖြတ်တောက်ခံရရင်... ငါတို့ရဲ့ လက်နက်တွေ ဘယ်လောက်ပဲ ကောင်းကောင်း အကုန်လုံး ရပ်သွားမှာပဲ။ ဒီလို သူများလက်အောက် ရောက်နေရတဲ့ ခံစားချက်ကို မင်းတို့ လူငယ်တွေ နားလည်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။"

လောင်ဝမ် ပြောရင်းဆိုရင်းနဲ့ ရုတ်တရက် အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်။

"ဒါပေမဲ့ မင်း သိလား? မင်း စိုက်ထားတဲ့ အဲ့ဒီ မြေပဲတွေကလေ... နိုင်ငံတော်ရဲ့ မဟာဗျူဟာအတွက် အစားထိုးလို့ မရတဲ့ အရေးပါမှုတွေ ရှိနေတယ်။"

"???"

လင်းယန် လုံးဝ ကြောင်သွားသည်။

ဟို မြေပဲတွေက... ဘာပြဿနာ ထပ်ဖြစ်ပြန်ပြီလဲ?

***

စူပါ-ဖမ်း(SFS)

SFS 88

အခန်း ၈၈ ။ ဆီအပြည့်ဖြည့်မယ်! မြေပဲဆီလေး ရောပေးနော်!

စနစ်ကပေးတဲ့ မြေပဲမျိုးစေ့က ဘာတွေများ ထူးခြားနေလဲဆိုတာ လင်းယန် လုံးဝ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။

စနစ်ရဲ့စွမ်းဆောင်ရည်တွေအရတော့ ဒီမြေပဲက ရိုးရိုးရှင်းရှင်းတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဖရဲသီးလိုမျိုး စားလို့ကောင်းရုံ သက်သက်လား?

ဒါပေမဲ့ စူပါမုန်ညင်းစေ့ရဲ့ အထွက်နှုန်းနဲ့ မုန်လာဥနီရဲ့ ကင်ဆာတိုက်ဖျက်နိုင်စွမ်းတွေကို တွေးကြည့်တော့၊ စနစ်က ပေးတဲ့ မျိုးစေ့တွေတိုင်းမှာ တစ်ခုခု ထူးခြားချက်ရှိနေမှာ သေချာတယ်။

လောင်ဝမ်က ဒီလောက်အများကြီး ပြောနေတာက... သေချာပေါက် အစပျိုးနေတာပဲ။

တကယ်ပါပဲ၊ လောင်ဝမ်က အဓိကအကြောင်းအရာကို ချက်ချင်း ဝင်လာသည်။

"မင်းရဲ့ မြေပဲကနေ ကြိတ်ထုတ်လိုက်တဲ့ မြေပဲဆီကို အရက်ပြန်လိုမျိုး လောင်စာဆီထဲမှာ ရောသုံးလို့ ရတယ်။"

လင်းယန် ကြောင်သွားသည်။ လောင်စာဆီ အစားထိုး အနေနဲ့ သုံးဖို့လား? ဒါက ဘာတန်ဖိုးရှိလို့လဲ?

"မြေပဲဆီရဲ့ ကုန်ကျစရိတ်က ရေနံထက် အများကြီး ပိုကြီးတာလေ။ အရက်ပြန်နဲ့လည်း ယှဉ်လို့မှ မရတာ။"

လောင်ဝမ်က အမြန် ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး... မတူဘူး။ သာမန် လောင်စာဆီထဲမှာ ဒီမြေပဲဆီကို ရောသုံးတာက သေချာပေါက် မတန်ဘူး။ ငါပြောတာက... လေယာဉ်ဆီကို ပြောတာ။ အထူးသဖြင့် တိုက်လေယာဉ်တွေမှာ သုံးတဲ့ လေယာဉ်ဆီကို ပြောတာ!"

လင်းယန် ချက်ချင်း သဘောမပေါက်သေးပေ။

"ကျွန်တော် မြေကြီးထဲမှာ စိုက်တဲ့အရာက... ဘယ်လိုလုပ် လေယာဉ်ဆီ ဖြစ်သွားရတာလဲ?"

လောင်ဝမ် သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။

"အမှန်အတိုင်း ပြောရရင်... အစကတော့ ငါလည်း နားမလည်ခဲ့ဘူး။ ဒါက မတော်တဆ ဖြစ်သွားတယ်လို့တောင် ပြောလို့ရတယ်။ ကျောင်းမှာက ဒရုန်းတွေနဲ့ မျိုးစေ့ချတဲ့ စမ်းသပ်ကွက် တစ်ခုရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရန်ပုံငွေအခက်အခဲကြောင့် အငြိမ်းစားပေးထားတဲ့ တိုက်လေယာဉ် အဟောင်းတွေကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲပြီး သုံးနေရတာ။"

လင်းယန် နှုတ်ခမ်းလေး တွန့်သွားသည်။

ရန်ပုံငွေ အခက်အခဲရှိလို့ တိုက်လေယာဉ်အဟောင်းကို ပြင်သုံးရတယ်တဲ့လား! သူ နားလည်ထားတာများ လွဲနေသလားပဲ။ ဒါပေမဲ့ လောင်ဝမ်အတွက်တော့ ဒါက သာမန်ကိစ္စလေး တစ်ခုလိုပါပဲ။

ထားလိုက်ပါတော့... ကြာတော့လည်း သူတို့ရဲ့အကျင့်တွေကို နားလည်လာပါပြီ။

"အဲ့ဒီ တိုက်လေယာဉ်ကို အလိုအလျောက် ပျံသန်းနိုင်အောင် အဝေးထိန်းစနစ်လည်း တပ်ဆင်ထားတယ်။"

လင်းယန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သက်တမ်းကုန်သွားတဲ့ တိုက်လေယာဉ် အဟောင်းတွေကို ပုံမှန်အားဖြင့် သိမ်းဆည်းထားလေ့ရှိပြီး စစ်ဖြစ်လာရင် ပြန်သုံးဖို့ ပြင်ဆင်ထားကြသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် စစ်ပွဲမှာ လေယာဉ်ဆိုတာ သုံးစွဲကုန်ပစ္စည်းတစ်ခုပဲလေ။

ဒါပေမဲ့ အကောင်းဆုံးကတော့ ဒီလေယာဉ်အဟောင်းတွေကို အလိုအလျောက်စနစ်တွေ တပ်ဆင်ပြီး အဝေးထိန်းနဲ့ တိုက်ခိုက်ခိုင်းတာပါပဲ။ အခုခေတ် နည်းပညာနဲ့ဆိုရင် ဒါက သိပ်မခက်ပါဘူး။

ဘယ်သူကမှ အဖိုးတန်လှတဲ့ လေယာဉ်မှူးတွေကို ဒီလေယာဉ်အဟောင်းကြီးတွေထဲ ထည့်ပြီး အန္တရာယ်ခံခိုင်းမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျောင်းက လယ်စိုက်ဖို့ ပြင်သုံးတာကတော့ ဘာပြဿနာမှ မရှိပါဘူး။ သူ့ဆီက ဒရုန်းတွေထက် နည်းနည်း ပိုကြီးသွားရုံပဲလေ။

လောင်ဝမ်က ဆက်ပြောသည်။

"အဲ့ဒီတုန်းက စစ်ဆေးဖို့ ပို့လိုက်တဲ့ မြေပဲဆီတွေထဲက တစ်ချို့ကို ကျောင်းသားတွေက မှားပြီး... လေယာဉ်ဆီလို့ထင်ပြီး တိုက်လေယာဉ်ထဲ ထည့်လိုက်မိတာ။"

လင်းယန် နဖူးကို လက်နဲ့ ရိုက်လိုက်မိသည်။

"ပြီးတော့ အဲ့ဒီ တိုက်လေယာဉ်ကြီးက... ပုံမှန်အတိုင်း ပျံသန်းသွားတယ်ပေါ့?"

"မှန်တယ်! အင်ဂျင်သံက ပုံမှန်ထက်တောင် ပိုတိတ်သွားသေးတယ်။"

လောင်ဝမ် သိသိသာသာ စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်။

"အဲ့ဒီတော့မှ ငါတို့ သိလိုက်ရတာက ဒီမြေပဲဆီက လေယာဉ်ဆီကို အစားထိုးနိုင်တဲ့ အလားအလာ ရှိတယ်ဆိုတာပဲ။ ပြီးတော့ စမ်းသပ်မှုတွေ အများကြီး ထပ်လုပ်ခဲ့တယ်။"

လင်းယန် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

"ဂျက်အင်ဂျင်ထဲကိုလား? ဒါက အရမ်း ဇိမ်ကျလွန်းမနေဘူးလား။"

ဂျက်အင်ဂျင်ဆိုတာ 'စက်မှုလုပ်ငန်းရဲ့ သရဖူပေါ်က ပတ္တမြား' လို့ တင်စားကြတဲ့ အဆင့်မြင့်ဆုံး နည်းပညာတစ်ခုဆိုတာ လင်းယန် ကောင်းကောင်း သိထားသည်။ ပြည်တွင်းမှာ စက်မှုလုပ်ငန်း အစုံအလင်ရှိပေမဲ့၊ ကမ္ဘာ့အဆင့်မီ လေယာဉ်အင်ဂျင်ကိုတော့ အခုထိ မထုတ်နိုင်သေးပါဘူး။ 'ဖြစ်သလိုလေး' သုံးနေရတာပါ။

ဥပမာ - အမေရိကန်ရဲ့ လေယာဉ်အင်ဂျင်တွေက နာရီ ၁၄,၀၀၀ လောက် ပျံသန်းနိုင်ပေမဲ့၊ ပြည်တွင်းက အင်ဂျင်တွေက နာရီ ၃,၀၀၀ လောက်ပဲ ခံပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ တကယ့် စစ်ပွဲမှာကျတော့ အင်ဂျင်က ဘယ်လောက်ကြာကြာ ခံသလဲဆိုတာ သိပ်အရေးမကြီးတော့ပါဘူး။ ကောင်းကင်ပေါ်ရောက်ပြီး နာရီပိုင်းအတွင်းမှာတင် ဒုံးကျည်နဲ့ အပစ်ချခံရနိုင်တယ်လေ။ ခေတ်သစ်စစ်ပွဲဆိုတာ တစ်နာရီအတွင်းမှာတင် ယဉ်ကျေးမှုတွေကို အကြိမ်ကြိမ် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်တဲ့ အရာမျိုးပါ။

လောင်ဝမ်က ရှင်းပြသည်။

"စမ်းသပ်ဖို့အတွက် အငြိမ်းစားပေးထားတဲ့ အင်ဂျင်အဟောင်းတွေကိုပဲ သုံးတာပါ။ အဲ့ဒါတွေက ငါတို့ဆီမှာ အများကြီးရှိတယ်။"

လင်းယန် နားလည်သွားသည်။ လေ့ကျင့်ရေးတွေမှာ လေယာဉ်တွေ အမြဲပျံသန်းနေရတော့ အင်ဂျင်တွေက သက်တမ်းကုန်ပြီး ဖြုတ်ချခံရတာတွေ ရှိမှာပေါ့။ လေယာဉ်အင်ဂျင်ဆိုတာ နည်းနည်းလေးမှ အမှားခံလို့ မရဘူးလေ။

ဒီဖြုတ်ချထားတဲ့ အင်ဂျင်တွေကို တခြားနေရာတွေမှာ သုံးကြတာပေါ့။ ဥပမာ - ရုရှားမှာဆိုရင် ဒီဂျက်အင်ဂျင်တွေကို သုံးပြီး ဆောင်းတွင်းမှာ နှင်းရှင်းလင်းရေး လုပ်ကြတယ်လို့ ကြားဖူးပါတယ်။ အလုပ်တွင်ကျယ်မှုကလည်း အံ့မခန်းပဲတဲ့။

လောင်ဝမ်က ဆက်ပြောသည်။

"အဲ့ဒီလို စမ်းသပ်မှုတွေ လုပ်ရင်းနဲ့ လေကြောင်းသုတေသနအဖွဲ့က တွေ့ရှိသွားတာက... မြေပဲဆီကို အချိုးအစားကျကျ ရောစပ်လိုက်တဲ့အခါ လေယာဉ်အင်ဂျင်ကို ပိုပြီး ကာကွယ်ပေးနိုင်ပြီး အင်ဂျင်သက်တမ်းကို ပိုရှည်စေတယ်တဲ့။

ဥပမာ - နာရီ ၃,၀၀၀ ပဲ ခံတဲ့ အင်ဂျင်က ဒီမြေပဲဆီ ရောထားတဲ့ လောင်စာဆီကို သုံးလိုက်ရင် နာရီ ၃,၅၀၀ အထိ သုံးလို့ ရသွားတယ်။

ပြီးတော့ လေယာဉ်ဆီ လိုအပ်ချက်ကိုလည်း အများကြီး လျှော့ချပေးနိုင်တယ်။ လေကြောင်းနဲ့ အာကာသ သုတေသနဌာနတစ်ခုလုံး အကြီးအကျယ် အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားကြတာပဲ။"

လင်းယန် နားထောင်ရင်းနဲ့ လေထဲ လွင့်နေသလို ခံစားလာရသည်။

ဒီခေတ်မှာ မြေပဲကတောင် ဒီလောက်အထိ အစွမ်းထက်နေပြီလား? တကယ့်ကို အဆင့်မြင့်လွန်းနေပြီနော်!

မြေပဲဆီက တိုက်လေယာဉ်တွေရဲ့ လောင်စာဆီ ဖြည့်စွက်ပစ္စည်း ဖြစ်သွားပြီတဲ့လား?

နောင်ကျရင် လေယာဉ်မှူးတွေက လေယာဉ်ပေါ်တက်တာနဲ့ "ဆီအပြည့်ဖြည့်ထားလား? မြေပဲဆီလေး ရောပေးနော်!" လို့ ပြောကြတော့မလားပဲ။ တွေးကြည့်ရုံနဲ့တင် တကယ် မိုက်တယ်။

နောက်ပြီး... မြေပဲဆီရဲ့ ကုန်ကျစရိတ်က မနည်းဘူး ဆိုပေမဲ့၊ လေယာဉ်ဆီနဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင်တော့ အများကြီး ပိုသက်သာပါတယ်။ အထူးသဖြင့် နှစ်စဉ်လေ့ကျင့်ရေးတွေအတွက် သုံးရတဲ့ လောင်စာဆီတွေထဲမှာ ဒီမြေပဲဆီကို အစားထိုးသုံးနိုင်ရင် ကုန်ကျစရိတ် အများကြီး သက်သာသွားမှာပါ။

ဆီဖိုး သက်သာသွားရင် လေယာဉ်မှူးတွေ ပိုပြီး လေ့ကျင့်ချိန်ရလာမယ်၊ စွမ်းရည်တွေ ပိုတက်လာမယ်လေ။ လေယာဉ်မှူး တစ်ယောက်ကို မွေးထုတ်ရတဲ့ ကုန်ကျစရိတ်က သူ့ကိုယ်အလေးချိန်နဲ့ ညီမျှတဲ့ ရွှေထက်တောင် ပိုများတာကိုး။

လင်းယန် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်သည်။

"အဘိုးပြောပုံအရဆိုရင်... ကျွန်တော်က နိုင်ငံရဲ့ လေကြောင်းပြဿနာ အကြီးကြီးကို ဖြေရှင်းပေးလိုက်သလို ဖြစ်နေပြီပေါ့။"

"လေကြောင်းပညာရှင်တွေက မင်းကို မြေကြီးပေါ် ဝပ်တွားပြီးတောင် ကျေးဇူးတင်ချင်နေကြပြီ။ လေယာဉ်အင်ဂျင် သုတေသနဆိုတာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု အရမ်းကြီးပေမဲ့ တိုးတက်မှုက အရမ်းနှေးတယ်။ အင်ဂျင်သက်တမ်း နည်းနည်းလေး ပိုရှည်ဖို့အတွက် ပိုက်ဆံတွေ ဘယ်လောက် အကုန်ခံရလဲဆိုတာ မသိနိုင်ဘူး။ လူတိုင်းက ပစ္စည်းအသစ်တွေ နဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံပိုင်းကနေပဲ စဉ်းစားနေကြတာ။

လောင်စာဆီဘက်ကနေ ပြောင်းလဲလိုက်ရင် အင်ဂျင်သက်တမ်း ပိုရှည်လာမယ်လို့ ဘယ်သူကမှ မတွေးမိခဲ့ကြဘူးလေ။"

လောင်ဝမ် ပြောရင်းဆိုရင်းနဲ့ ပြုံးလွန်းလို့ မျက်လုံးတွေတောင် ပျောက်သွားသည်။ တစ်ခါတစ်ရံမှာ ရှုပ်ထွေးနေတဲ့ ပြဿနာတွေကို ရှုထောင့်ပြောင်းပြီး ကြည့်လိုက်ရင် အလွယ်တကူ ပြေလည်သွားတတ်တယ် မဟုတ်လား။

လောင်ဝမ်က ဆက်ပြောသည်။

"ငါသိရသလောက်တော့ သူတို့က ဒီမြေပဲဆီ လောင်စာအကြောင်းကို ဆက်ပြီး သုတေသန လုပ်နေကြတုန်းပဲ။ ဒီနည်းပညာသစ်ကြောင့် အင်ဂျင်သက်တမ်း ပိုရှည်လာနိုင်သလို၊ လေယာဉ်ဆီအတွက် ရေနံ တင်သွင်းရမှုကိုလည်း အများကြီး လျှော့ချနိုင်လိမ့်မယ်။ မင်း စောင့်သာကြည့်နေ... ဒီပရောဂျက်ကြီး တကယ် အတည်ပြုပြီးသွားရင်၊ အဘိုးစူး တစ်ယောက် မင်းဆီကနေ မြေပဲတွေ ရဖို့အတွက် ငိုယိုပြီးတောင် လာတောင်းပန်လိမ့်မယ်။ လိုအပ်ရင် သူ့မြေးမလေးကိုတောင် မင်းဆီ အလကား ထိုးအပ်ပေးချင်ပေးမှာ!"