အခန်း (၁၉၃-၁၉၄)

အခန်း (၁၉၃) - ပင်လယ်နီမိစ္ဆာသခင်

စစ်ယင်ကြောင့် ရွှီနင်သည် ကျိဖုန်းပြည်နယ်တွင် တစ်မဟုတ်ချင်း နာမည်ကျော်ကြားသွားလေသည်။ လူအများအပြားမှာ ရွှီနင်ဟူသောအမည်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားဖူးခြင်းဖြစ်သည်။

၎င်းတို့ စုံစမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ ရွှီနင်မှာ ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းမှ မီရှင်းယယ်၏ တပည့်ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ သူ၏ သိုင်းပါရမီမှာ ကြောက်ခမန်းလိလိ ကောင်းမွန်လှပြီး ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းအတွင်း၌လည်း အရှိန်အဝါ အလွန်ကြီးမားနေပြီ ဖြစ်သည်။

အားကျသူအများအပြားမှာ ရွှီနင်ကို ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့ရန် မိုင်ပေါင်းထောင်ချီဝေးသော ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းသို့ ခရီးနှင်လာကြသော်လည်း ရွှီနင်မှာ ဂိုဏ်းတွင် ရှိမနေသဖြင့် စိတ်ပျက်ခဲ့ကြရသည်။

ထိုအချိန်တွင် ရွှီနင်သည် ရှောင်ဟေးကို စီးနင်းကာ ပြည်နယ်တစ်ဆယ့်ခုနစ်ခု၏ တောင်ဘက်အကျဆုံးနေရာဖြစ်သော ချွင်းကူပြည်နယ်သို့ အပြင်းနှင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ အဆုံးမဲ့ပင်လယ်ချောက်နက်ကြီး၏ အခြားတစ်ဖက်မှ ရန်သူများမှာ မကြာခင် ရောက်လာတော့မည်ကို သိရှိထားရာ မိမိကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်နိုင်ရန် ခွန်အားများကို ထပ်မံမြှင့်တင်ရပေဦးမည်။

…

ချွင်းကူပြည်နယ်၊ ယွင်ဖုန်းရေကန်…

ဤနေရာသည် တစ်နှစ်ပတ်လုံး မည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်များနှင့် မိုးသက်မုန်တိုင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေတတ်သည်။ မြစ်များ၊ ရေကန်များနှင့် ရွှံ့နွံတောများသည် အဆုံးမဲ့ ကျယ်ပြောလှသည်။

လူအချို့သည် ယွင်ဖုန်းရေကန် အလယ်ဗဟိုတွင် တစ်စုံတစ်ခုကို ရှာဖွေနေကြသည်။ ထိုသူတို့ထဲတွင် အမျိုးသားရော အမျိုးသမီးပါ ပါဝင်ပြီး ဝတ်စုံအမျိုးမျိုး ဝတ်ဆင်ကာ လက်နက်အသီးသီးကို ကိုင်ဆောင်ထားကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ရွှံ့နွံထဲ၌ မြေပြင်ပေါ် လမ်းလျှောက်နေသကဲ့သို့ ပေါ့ပါးစွာ လှုပ်ရှားနေကြသည်။

“ရှာတွေ့ပြီဗျို့” အနက်ရောင်ကျောက်တုံးကို ကိုင်ထားသော အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသားတစ်ဦးမှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ၏လက်ထဲမှ အနက်ရောင်ကျောက်တုံးသည် တစ်စုံတစ်ခုအား အာရုံခံမိသကဲ့သို့ မှိန်ဖျဖျ အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေလေသည်။

“ရှာတွေ့ပြီလား” အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့်လူ၏ အော်သံကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်၌ ရှာဖွေနေသူများ အားလုံး စုရုံးလာကြသည်။ အနားသို့ ရောက်လာသောအခါ ၎င်းတို့လက်ထဲရှိ အနက်ရောင်ကျောက်တုံးများမှာလည်း ရူးသွပ်စွာပင် အလင်းတန်းများ တဖျတ်ဖျတ် လက်လာတော့သည်။

“ကောင်းတယ်... ကောင်းတယ်...” လူတိုင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

“ငါတို့ ကြိုးစားရကျိုးနပ်ပြီ... နောက်ဆုံးတော့ ပင်လယ်နီမိစ္ဆာသခင်ရဲ့ အမွေအနှစ်နယ်မြေကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီပဲ” မုတ်ဆိတ်ဗလပွနှင့် လူသန်ကြီးတစ်ဦးက ဝမ်းသာအားရ ဆိုလိုက်လေသည်။

ထိုသူသည် အရပ်နှစ်မီတာကျော် မြင့်မားပြီး လက်ပြတ်အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားရာ တောင့်တင်းသော ကြွက်သားများနှင့် ဖုထွက်နေသော သွေးကြောများမှာ အားအင်အပြည့်ရှိနေကြောင်း ပြသနေသည်။ ကျောပေါ်တွင်မူ ထက်မြက်သော ပုဆိန်ကြီးတစ်လက်ကို လွယ်ထားလေသည်။ ပုဆိန်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော လိုင်းများ ထွင်းထုထားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေရာ ၎င်းမှာ တာအိုလက်နက်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

“ပင်လယ်နီမိစ္ဆာသခင်က သူ့အမွေအနှစ်ကို ချန်ထားခဲ့တာ ကြာလှပြီ... ဒီနှစ်တွေထဲမှာ တစ်ယောက်ယောက်များ ဝင်သွားခဲ့သေးလားမသိဘူး” လူသန်ကြီးအနားရှိ အမျိုးသမီးတစ်ဦးက စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။

“အဲဒါတော့ ငါလည်း မသိဘူး” လူသန်ကြီးက ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ တစ်ယောက်ယောက် ရောက်ခဲ့ရင်တောင် အဓိကရတနာကိုတော့ ယူသွားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... မဟုတ်ရင် ဒီအနက်ရောင်ကျောက်တုံးက အာရုံခံမိမှာ မဟုတ်ဘူးလေ”

“ဟုတ်သားပဲ” ထိုသူ၏စကားကြောင့် ကျန်သူများမှာလည်း ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။

“ဒါဆိုရင် မြန်မြန်လှုပ်ရှားကြစို့” အချို့မှာ စိတ်မရှည်နိုင်တော့ပေ။

“ကောင်းပြီ”

လူသန်ကြီးက ပြန်ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ကျောပေါ်မှ ပုဆိန်ကြီးကို ဖြုတ်ပြီး ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဘေးမှလူများမှာ အမြန်ဖယ်ပေးလိုက်ကြရသည်။ သူသည် ပုဆိန်အတွင်းသို့ ချီစွမ်းအင်နှင့် ဂုဏ်သတ္တိစွမ်းအားကို ထည့်သွင်းကာ ရွှံ့နွံထဲသို့ ရုတ်တရက် ခုတ်ပိုင်းချလိုက်သည်။

ရွှံ့နွံများသည် နှစ်ခြမ်းကွဲသွားကာ ရေကန်အတွင်းပိုင်းအထိ လမ်းပွင့်သွားလေသည်။ ကွဲထွက်သွားသော ရွှံ့နွံများမှာ နေရာ၌ပင် ငြိမ်သက်နေပြီး ပြန်လည်ပိတ်ဆို့ခြင်း မရှိတော့ချေ။ “လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို သွားစူးစမ်းကြရအောင်” လူသန်ကြီးက အရင်ဆုံး ခုန်ဝင်သွားပြီး ကျန်သူများကလည်း အနောက်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါသွားကြလေသည်။ နောက်ဆုံးလူ ဝင်သွားပြီးနောက်မှသာ ရွှံ့နွံများမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည်စေ့သွားပြီး ရေကန်မျက်နှာပြင်မှာ ယခင်ကကဲ့သို့ ပြန်လည်ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။

…

“ချွင်းကူပြည်နယ်၊ ယွင်ဖုန်းရေကန်... ရောက်ခါနီးပြီပဲ”

ရွှီနင်သည် ယခုအခါ ရှောင်ဟေး၏ကျောပေါ်တွင် ထိုင်နေလေသည်။

အဝေးမှ ကြည့်လိုက်လျှင်ပင် ယွင်ဖုန်းရေကန်ရှိ မြစ်များနှင့် ရွှံ့နွံများမှာ တစ်ဆက်တည်းဖြစ်ကာ အဆုံးမရှိ ပြန့်ကားနေသည်ကို မြင်နိုင်ပေသည်။ အပေါ်ယံမှ မည်းမှောင်နေသော တိမ်တိုက်များမှာပင် ဖော်ပြမရသော ဖိအားတစ်ခုကို ပေးစွမ်းနေသည်။

ရှောင်ဟေး အနည်းငယ် ထိတ်လန့်နေသည်ကိုလည်း ရွှီနင် ခံစားမိသည်။

“မကြောက်နဲ့”

ရွှီနင်က ရှောင်ဟေး၏ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။ ရွှီနင်၏ နှစ်သိမ့်မှုအောက်တွင် ရှောင်ဟေးမှာ အတော်လေး ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။

ယွင်ဖုန်းရေကန်ထဲသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်လာပြီးနောက် ရွှီနင်သည် အောက်ဘက်ရှိ ရွှံ့နွံနှင့် ရေကန်ထဲတွင် မရေမတွက်နိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အရှိန်အဝါများကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။

“အဆုံးမဲ့ပင်လယ်ချောက်နက်ကြီးနဲ့ ဆက်နေတဲ့ ချွင်းကူပြည်နယ်ဆိုတော့လည်း ဟုတ်တာပေါ့... ဒီနေရာက နံပါတ်တစ် အန္တရာယ်ဒေသဖြစ်တဲ့အတိုင်း နေရာတိုင်းမှာ ဘေးအန္တရာယ်တွေ ရှိနေတာပဲ”

ရွှီနင်သည် သန်မာသည်ဆိုသော်ငြား အမှားအယွင်းမရှိစေရန် သတိထား၍ ဂရုစိုက်ရပေမည်။

သူက လက်ကောက်ဝတ်ကို လှုပ်လိုက်ရာ အနက်ရောင်ကျောက်တုံးတစ်တုံးမှာ သူ၏ လက်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တည်နေရာကို သိနိုင်ရန်အတွက် ဤကျောက်တုံးကို ဖုန်းချန်ကောထံမှ ရယူထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဖုန်းချန်ကော၏ ပြောပြချက်အရ လျှို့ဝှက်နယ်မြေဝင်ပေါက်မှာ ခန့်မှန်းရခက်ပြီး ဤကျောက်တုံးကို ကိုင်ဆောင်ထားမှသာ အာရုံခံနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ရွှီနင်သည် အမှန်တရားဆေးပြားကို သုံး၍ ဖုန်ချန်ကောထံမှ လျှို့ဝှက်နယ်မြေအကြောင်း သတင်းအချက်အလက်များစွာ ရရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။

ရှူး...

ရွှီနင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေဝင်ပေါက်ကို ရှာနေစဉ်မှာပင် အောက်ဘက် ရွှံ့နွံတောထဲမှ ရွှံ့များပေကျံနေသော ငါးခေါင်းနှင့် မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုမိစ္ဆာသည် သွေးညှီနံ့နံနေသော ပါးစပ်ကြီးကို ဟလိုက်ရာ စီစီရီရီရှိနေသော ချွန်ထက်လှသည့် သွားများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

၎င်းသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အသွင်ဖြင့် မီတာတစ်ရာကျော်အထိ ခုန်တက်လာကာ ရွှီနင်နှင့် ရှောင်ဟေးအား တစ်လုပ်တည်း မျိုချရန် ကြိုးစားလေတော့သည်။

ရှောင်ဟေးမှာ အန္တရာယ်ကို အာရုံခံမိပြီး ထိတ်လန့်သွားလေသည်။ ၎င်းသည် ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် အလယ်အလတ်အဆင့် မိစ္ဆာသားရဲဖြစ်သော်လည်း ဤငါးခေါင်းမိစ္ဆာနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ၎င်း၏သွေးမျိုးဆက်ထဲမှ ကြောက်ရွံ့မှုကို ခံစားနေရသည်။ ဤငါးခေါင်းမိစ္ဆာမှာ ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် အဆင့်မြင့် မိစ္ဆာသားရဲ ဖြစ်နေခြင်းကြောင့်ပင်။

“ဟမ်”

ရွှီနင် ချက်ချင်းပင် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

ရေစီးပမာဓားသိုင်း... ဖြာထွက်မီးလျှံဓားသိုင်း...

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် လေထုထဲတွင် ဓားတံဆိပ်များစွာ စုစည်းသွားပြီး ငါးခေါင်းမိစ္ဆာကို အပိုင်းပိုင်း ပိုင်းဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။

ခုတ်ပိုင်းခံရပြီးနောက်တွင်လည်း ငါးခေါင်းမိစ္ဆာမှာ ချက်ချင်း အသက်မထွက်သေးဘဲ လေထဲ၌ လူးလွန့်နေဆဲပင်။

သို့သော် ၎င်းသည် ရွှံ့နွံမျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ကျသွားသည်နှင့် အခြားသော မိစ္ဆာသားရဲများစွာမှာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ရွှံ့နွံထဲသို့ ဆွဲချကာ ဝိုင်းဝန်းစားသောက်ကြလေတော့သည်။

“တကယ်ကို အန္တရာယ်များတာပဲ” ရွှီနင်၏မျက်လုံးထဲတွင် ထိတ်လန့်မှု အရိပ်အယောင်အချို့ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

“ရှောင်ဟေး...”

ရွှီနင်က ရှောင်ဟေး၏ အမွေးများကို ထပ်မံပွတ်သပ်ပေးလိုက်ရာ ရှောင်ဟေး၏ တုန်လှုပ်မှုကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနေရသည်။

“ငါ့ကိုချပေးပြီး မင်းလာခဲ့တဲ့လမ်းအတိုင်း ပြန်သွားတော့”

ရွှီနင်က ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်ဟေးက ရွှီနင်နှင့်အတူ ရှိနေချင်ဟန်ဖြင့် တိုးတိုးလေး အော်လိုက်သည်။

ရွှီနင်က ခေါင်းခါပြလိုက်ပြီး “ဒီနေရာက အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်... ပိုပြီးကြောက်ဖို့ကောင်းတဲ့ မိစ္ဆာတွေ ပေါ်လာရင် ငါ မင်းကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... ငါတို့ ယွင်ဖုန်းရေကန်ထဲ ရောက်ခါစပဲ ရှိသေးတာဆိုတော့ အပြင်ကို ပြန်ထွက်ဖို့ သိပ်မဝေးသေးဘူး”

“ယွင်ဖုန်းရေကန်ကနေ ထွက်သွားပြီး အနီးနားက ဘေးကင်းတဲ့နေရာတစ်ခုမှာ ငါပြန်ထွက်လာမှာကို စောင့်နေပါ”

ရွှီနင်က ရှောင်ဟေးကို တိုးတိုးလေး မှာကြားလိုက်သည်။

ဒီတစ်ကြိမ်တွင်တော့ ရှောင်ဟေးမှာ ရွှီနင်၏စကားကို နားထောင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး ရွှီနင်ကို ချပေးကာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။ ရွှီနင်သည် ရှောင်ဟေး ဘေးကင်းစွာ ထွက်ခွာသွားသည်အထိ စောင့်ကြည့်ပြီးမှ အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။

အစပိုင်းတွင် ရှောင်ဟေးမှာ အင်အားသုံး၍ ဖမ်းဆီးခဲ့သော မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်သာ ဖြစ်သော်လည်း အတူရှိခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်၍ ၎င်းတို့ကြားတွင် သံယောဇဉ် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ရွှီနင်သည် ရှောင်ဟေးကို မိမိအတွက်နှင့် အန္တရာယ်ထဲ မတွန်းပို့လိုပေ။

ရှောင်ဟေး ထွက်သွားပြီးနောက် ရွှီနင်သည် ရွှံ့နွံများပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်လာခဲ့သည်။ ရွှံ့နွံအောက်ရှိ မိစ္ဆာသားရဲများစွာက သူ့ကို အစာအဖြစ် ချောင်းမြောင်းနေကြသည်ကို သူ သိသဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် အဋ္ဌမအဆင့် အစစ်အမှန်စိတ်ဆန္ဒနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ မိစ္ဆာသားရဲများမှာ ကြောက်ရွံ့ပြီး သူ့ကို ရှောင်ရှားသွားကြတော့သည်။

ထို့နောက် ရွှီနင်သည် အနက်ရောင်ကျောက်တုံးကို ကိုင်၍ လျှို့ဝှက်နယ်မြေဝင်ပေါက်ကိုသာ အာရုံစိုက်ရှာဖွေနေခဲ့ရာ ငါးရက်နှင့် ငါးည ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

“ရှာတွေ့ပြီ”

နောက်ဆုံးတွင်တော့ ရွှံ့နွံများ ဝိုင်းရံထားသော ရေကန်ငယ်တစ်ခုအနားသို့ ရောက်သောအခါ လက်ထဲမှ ကျောက်တုံးသည် အလင်းများ လင်းထိန်လာတော့သည်။

“ရှာရတာ တကယ် ပျင်းစရာကောင်းတာပဲ”

ရွှီနင် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ရေကန်ထဲသို့ ခုန်ဝင်လိုက်သည်။ ရေကန်အောက်ခြေရှိ ရေများမှာ နောက်ကျိနေသဖြင့် ရွှီနင်သည် သူ၏ချီစွမ်းအင်ကို သုံးကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို အကာအကွယ် လုပ်ထားလိုက်သည်။

“လျှို့ဝှက်နယ်မြေဝင်ပေါက်နဲ့ နီးနေပြီ”

လက်ထဲမှ ကျောက်တုံးမှာ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် မဖြစ်တော့ဘဲ လင်းထိန်နေလေပြီ။

မကြာမီ ရေအောက် မီတာရာဂဏန်းအထိ ဆင်းသွားပြီးနောက်တွင် ရေမဲ့နေသော ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုကို ရွှီနင် တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ထို့ပြင် ထိုနေရာတွင် လည်ပတ်နေသော ဟင်းလင်းပြင် ဝဲဂယက်တစ်ခုလည်း ရှိနေသည်။

“ဟိုမှာပဲ”

ရွှီနင်သည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ခုန်ဝင်လိုက်သည်။

ဟင်းလင်းပြင် ဝဲဂယက်နှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် ကြီးမားသော အားတစ်ခုက သူ့ကို အတွင်းသို့ ဆွဲခေါ်သွားပြီး ကိုယ်အလေးချိန်မဲ့သော ခံစားမှုကို ရရှိလိုက်သည်။

ရွှီနင်မှာ ဤခံစားမှုနှင့် မစိမ်းတော့ချေ။ မိစ္ဆာသားရဲကျမ်း၏ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲ ဝင်စဉ်ကလည်း ဤကဲ့သို့ အတွေ့အကြုံမျိုး ကြုံဖူးသဖြင့် လုံးဝ မထိတ်လန့်တော့ပေ။ ရွှီနင် ဝင်သွားပြီးနောက် ဝဲဂယက်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ ဝင်ပေါက်မှာ ခန့်မှန်းရခက်ပြီး လူတစ်ယောက် ဝင်ပြီးသည်နှင့် ပျောက်ကွယ်သွားကာ အခြားတစ်နေရာတွင် ပြန်ပေါ်တတ်လေသည်။

“ဒါ လျှို့ဝှက်နယ်မြေလား” ကိုယ်အလေးချိန်မဲ့သော ခံစားမှု ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ရွှီနင်သည် ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ထိုနေရာမှာ မီးခိုးရောင် သန်းနေပြီး လေထုထဲတွင် ထူးဆန်းသော စွမ်းအင်လှိုင်းများ လှုပ်ခတ်နေသည်။

“ဒါ ဖုန်ချန်ကော ပြောခဲ့တဲ့ ပထမဆုံးစမ်းသပ်ချက် ခွန်အားစမ်းသပ်မှု ဖြစ်ရမယ်”

ယခင်က မိစ္ဆာသားရဲကျမ်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေနှင့် မတူသည်မှာ ဤနေရာအကြောင်းကို သူ ကြိုတင်သိထားခြင်း ဖြစ်သည်။ “ဖုန်ချန်ကော ပြောပြချက်အရ ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ ပိုင်ရှင်က ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်က ပင်လယ်နီမိစ္ဆာသခင်တဲ့... သူက ဒီအမွေအနှစ်ကို မတော်တဆ ချန်ထားခဲ့တာဆိုပေမဲ့ ပင်လယ်နီမိစ္ဆာသခင်က ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်မှာတောင် အရမ်းကျော်ကြားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးပဲ... သူ မတော်တဆ ချန်ထားခဲ့တာဆိုရင်တောင် ဒီထဲက အမွေအနှစ်တွေက လူတိုင်း မက်မောရတဲ့အရာတွေပဲ... တာအိုနယ်မြေက ဆရာသခင်တွေတောင် စိတ်ဝင်စားကြတယ်”

ရွှီနင်က ဆက်လက် တွေးတောနေလေသည်။ “ပင်လယ်နီမိစ္ဆာသခင်ရဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှာ စမ်းသပ်ချက် အဆင့်ဆင့် ရှိတယ်... ပထမအဆင့်က ခွန်အား၊ ဒုတိယအဆင့်က စိတ်ဓာတ်၊ တတိယအဆင့်က ပါရမီစစ်ဆေးတာပဲ... တတိယအဆင့်ပြီးရင် နောက်ထပ် စမ်းသပ်ချက်တွေ ရှိသေးပေမဲ့ ဖုန်ချန်ကောကတော့ အောင်မြင်အောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ဘူး”

“ဖုန်ချန်ကောက တတိယအဆင့်မှာတင် ရှုံးနိမ့်ပြီး နယ်မြေထဲကနေ နှင်ထုတ်ခံခဲ့ရတာ... ဒါပေမဲ့ ပထမနှစ်ဆင့်ကို အောင်မြင်ခဲ့တာနဲ့တင် သူက အကျိုးကျေးဇူးတွေ အများကြီး ရခဲ့တယ်... သူက တာအိုနယ်မြေကို ခြေတစ်လှမ်းလှမ်းနိုင်တဲ့ အဆင့်ကို ရောက်ခဲ့ရုံတင်မကဘဲ မိစ္ဆာသွေးဆေးလုံးရဲ့ ဆေးနည်းနဲ့ ဆေးဖော်နည်းစနစ်တွေကိုပါ ရခဲ့သလို ပျက်စီးနေတဲ့ တာအိုလက်နက်တစ်ခုကိုပါ ရရှိခဲ့တာပဲ”

ဝူး... ဝူး... ဝူး...

ထိုစဉ်မှာပင် ရွှီနင်ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ထူးဆန်းသော စွမ်းအင်များ စတင်လှုပ်ခတ်လာသည်။

အနက်ရောင် မြူခိုးများမှာ ချက်ချင်းဆိုသလို စုစည်းလာပြီး မကြာမီမှာပင် ထိုမြူခိုးများအပေါ်၌ ကြောက်မက်ဖွယ် မိစ္ဆာခေါင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် မီးခိုးရောင် ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုလုံး၌ အနက်ရောင်မြူခိုးမိစ္ဆာများ ပြည့်နှက်သွားပြီး ရွှီနင်ကို ဝိုင်းရံထားလိုက်ကြလေတော့သည်။

အခန်း (၁၉၄) - ခွန်အားစမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်ခြင်းနှင့် စိတ်စွမ်းအားစမ်းသပ်မှုထဲသို့ ဝင်ရောက်ခြင်း

‘ဒီမြင်ကွင်းက ဘာလို့ ဒီလောက် ရင်းနှီးနေရတာပါလိမ့်...’

မိစ္ဆာသားရဲကျမ်းစာလိပ်လျှို့ဝှက်နယ်မြေရှိ ရှီဖုန်းရွှိ၏ အမွေအနှစ်ကျောက်ဆောင်ခန်းမတွင် ဤကဲ့သို့သော စမ်းသပ်မှုမျိုးကို ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးကြောင်း ရွှီနင် ရုတ်တရက် သတိရလိုက်မိသည်။

သို့သော် ထိုစဉ်က ဝင်္ကပါထဲတွင်ဖြစ်ပြီး ထိုအနက်ရောင်မြူခိုးမိစ္ဆာများသည် ယခုသူ့ရှေ့ရှိ မိစ္ဆာများထက် များစွာ အားနည်းပေသည်။

‘ဖုန်းချန်ကော ပြောခဲ့တာအရဆိုရင် ဒီစမ်းသပ်မှုကနေ အသက်ရှင်ရက် လွတ်မြောက်ချင်ရင် ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် နဝမအဆင့် အစစ်အမှန်ပိုင်နက်နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မျိုး ရှိဖို့လိုတယ်။ အဲဒီလိုမှမဟုတ်ရင် ဒီအနက်ရောင်မြူခိုးမိစ္ဆာတွေရဲ့ လက်ချက်နဲ့ အပိုင်းပိုင်းအစစ ဆုတ်ဖြဲခံရဖို့ပဲ ရှိတယ်’

ခွန်အားစမ်းသပ်မှုတွင် ရှုံးနိမ့်ပါက အသက်သေဆုံးရမည် ဖြစ်သည်။ စိတ်စွမ်းအားစမ်းသပ်မှုတွင် ရှုံးနိမ့်ပါက စိတ်လွတ်သွားကာ သိုင်းပညာအခြေခံအုတ်မြစ်ပါ ပြိုလဲသွားပေလိမ့်မည်။ ပါရမီစမ်းသပ်မှုတွင် ရှုံးနိမ့်ပါက နှိုင်းယှဉ်ချက်အရ ပို၍ ဘေးကင်းပေသည်။ ထိုစမ်းသပ်မှုမှ ဆုလာဘ်များ မရရှိနိုင်သော်လည်း အသက်ရှင်လျက် လွတ်မြောက်နိုင်ဆဲ ဖြစ်လေသည်။

ရွှီး... ရွှီး... ရွှီး...

အနက်ရောင်မြူခိုးမိစ္ဆာများသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြပြီး ၎င်းတို့၏ လက်သည်းများကို ဝှေ့ယမ်းကာ ရွှီနင်ထံသို့ ပြေးဝင်လာကြသည်။

ဤအခြေအနေတွင် ရွှီနင်သည် ၎င်းတို့အား ‌လျော့တွက်ခြင်း မရှိပေ။ ဤအနက်ရောင်မြူခိုးမိစ္ဆာများကို သတ်ဖြတ်ရန်အတွက် သူ၏ လက်ပတ်ကို အသုံးပြုရန် ချက်ချင်း ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

“ရေစီးပမာဓားသိုင်း၊ ဖြာထွက်မီးလျှံဓားသိုင်း”

ထူထပ်သော အနီရောင်နှင့် အပြာရောင် ဓားတံဆိပ်များသည် ရေလှိုင်းများပမာ ရွှီနင်၏ပတ်လည်တွင် လည်ပတ်ကာ ပိုင်းဖြတ်သွားကြသည်။

ဓားတံဆိပ်များ၏ ဆုတ်ဖြဲခြင်းကို ခံလိုက်ရသော အနက်ရောင်မြူခိုးမိစ္ဆာများသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ပြီးနောက် အနက်ရောင်မြူခိုးများအဖြစ် ချက်ချင်း ပြိုကွဲသွားကြတော့သည်။

သို့သော် အနက်ရောင်မြူခိုးများသည် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်မသွားဘဲ အနက်ရောင်ဆေးလုံးများအဖြစ် စုစည်းသွားကြလေသည်။

အနက်ရောင်ဆေးလုံးများ၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် တွန့်လိမ်နေသော မျဉ်းကြောင်းများ ရေးထွင်းထားပြီး ၎င်းတို့၏ ပတ်လည်တွင် မိစ္ဆာချီစွမ်းအင်များ ဝဲပျံနေလေသည်။

‘ငါ့မှာသာ တာအိုလက်နက် မရှိခဲ့ဘူးဆိုရင် ဒီအနက်ရောင်မြူခိုးမိစ္ဆာတွေကို သုတ်သင်ဖို့ အားအများကြီး စိုက်ထုတ်ရမှာပဲ... ဒဏ်ရာတောင် ရသွားနိုင်တယ်...’

ရွှီနင် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်။

ရေစီးပမာဓားသိုင်းနှင့် ဖြာထွက်မီးလျှံဓားသိုင်းတို့၏ အကူအညီဖြင့် ရွှီနင်သည် သာမန် အစစ်အမှန်ပိုင်နက်နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များကို အလွယ်တကူ ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

၎င်းအပြင် တာအိုလက်နက်ကိုပါ ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် တစ်ဝက်တစ်ပျက် တာအိုနယ်ပယ် သခင်တစ်ဦးကိုပင် စိန်ခေါ်နိုင်စွမ်း ရှိလာချေပြီ။

ရွှပ်... ရွှပ်... ရွှပ်...

အနီရောင်နှင့် အပြာရောင် ဓားတံဆိပ်များသည် တံစဉ်များပမာ အနက်ရောင်မြူခိုးမိစ္ဆာများကို တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ရိတ်သိမ်းသွားကြသည်။

အနက်ရောင်မြူခိုးမိစ္ဆာများ၏ အော်ဟစ်သံများသည် ရွှီနင်၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေလေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် နောက်ဆုံးကျန်ရစ်သော အနက်ရောင်မြူခိုးမိစ္ဆာကိုပါ ရွှီနင် ရှင်းလင်းလိုက်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

အနက်ရောင်မြူခိုးမိစ္ဆာများသည် မီးခိုးရောင်နယ်မြေထဲတွင် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားကြချေပြီ။

၎င်းတို့နေရာတွင် မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေသော ဆေးလုံးများမှာ လေထဲတွင် ဝဲပျံနေလေသည်။

‘ဒါက ဖုန်းချန်ကောကို တာအိုနယ်ပယ် ခြေတစ်လှမ်းအလိုအထိ တက်လှမ်းနိုင်အောင် ကူညီပေးခဲ့တဲ့ မိစ္ဆာဆေးလုံးများလား...’

ရွှီနင်သည် မိစ္ဆာဆေးလုံးတစ်လုံးကို ယူကာ လက်ထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။

ဖုန်းချန်ကောသည် ပင်လယ်နီမိစ္ဆာသခင်၏ အမွေအနှစ်လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့စဉ်က အစစ်အမှန်ပိုင်နက်နယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ မရောက်ရှိသေးပေ။

သူသည် ထိုအနက်ရောင်မြူခိုးမိစ္ဆာများကို အနိုင်ယူရန် သူ၏ခွန်အားအကုန်လုံးကိုပင် အသုံးပြုခဲ့ရလေသည်။

သို့သော် အနက်ရောင်မြူခိုးမိစ္ဆာများကို အနိုင်ယူပြီးနောက်တွင် သူသည် မိစ္ဆာဆေးလုံး အမြောက်အမြားကို ရရှိခဲ့လေသည်။

ဤမိစ္ဆာဆေးလုံး၏ အရည်အသွေးမှာ မည်မျှရှိသည်ကို မသိသော်လည်း မိစ္ဆာဆေးလုံး ရာပေါင်းများစွာကို မျိုချပြီးနောက်တွင် ဖုန်းချန်ကောသည် အစစ်အမှန်ပိုင်နက်နယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ချက်ချင်း တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

ထို့အပြင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မိစ္ဆာချီစွမ်းအင်များ ဆူပွက်လာပြီး သူ၏ သိုင်းပညာအခြေခံအုတ်မြစ်မှာလည်း မြင့်တက်သွားခဲ့လေသည်။

ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ ဖုန်းချန်ကောသည် အဆင့်ချိုးဖျက်ပြီး တစ်ဝက်တစ်ပျက် တာအိုနယ်ပယ်သခင်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

—

စွမ်းအင် ၅၀ ယူနစ်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပါသည်။ စုပ်ယူမည်လော။

လုပ်မည်/မလုပ်ပါ

—

‘စွမ်းအင် ၅၀ ယူနစ်တည်းလား...’

သိုင်းပညာမျက်နှာပြင်ထံမှ အသိပေးချက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

စွမ်းအင်ပမာဏ နည်းပါးလွန်းသည်ဟု ရွှီနင် ခံစားလိုက်ရသည်။

‘ဒီအမည်မသိ မိစ္ဆာဆေးလုံးက မိစ္ဆာလမ်းစဉ်သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်အတွက်ဆိုရင် အများကြီး ပိုအသုံးဝင်လိမ့်မယ်’

ဤအမည်မသိ မိစ္ဆာဆေးလုံးထဲတွင် သိုလှောင်ထားသော စွမ်းအင်များသည် ပိုမိုပြည့်စုံပြီး ၎င်းတွင်ပါဝင်သော မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များသည် ၎င်း၏ စစ်မှန်သော အဆီအနှစ်ဖြစ်ကြောင်း ရွှီနင် အာရုံခံမိလေသည်။

တိတိကျကျ ပြောရလျှင် ဤမိစ္ဆာဆေးလုံးကို မျိုချခြင်းက စွမ်းအင် ၅၀ ယူနစ်ကို စုပ်ယူခြင်းထက် များစွာ ပို၍ တန်ဖိုးရှိပေသည်။

သို့သော် ရွှီနင်အတွက်မူ သူသည် ပထမရွေးချယ်မှုကို သေချာပေါက် ရွေးချယ်မည်မဟုတ်ပေ။

ပထမအချက်အနေဖြင့် သူသည် မိစ္ဆာလမ်းစဉ်သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး မဟုတ်သဖြင့် ၎င်းကို မျိုချလိုက်ခြင်းက သူ၏နယ်ပယ်ကို တိုးတက်စေမည်ဟု မသေချာချေ။

ဒုတိယအချက်အနေဖြင့် မိစ္ဆာဆေးလုံးထဲမှ မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး ၎င်းကို ဖယ်ရှားပစ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပါက သူသည် ဆိုးရွားသော သက်ရောက်မှုများနှင့် ကြုံတွေ့ရနိုင်ပေသည်။

“ငါ့အတွက် အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှုက ဒီမိစ္ဆာဆေးလုံးတွေကို ယူပြီး မိစ္ဆာလမ်းစဉ်သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်ဆီ ရောင်းလိုက်တာပဲ၊ ပြီးရင် ရလာတဲ့ငွေနဲ့ စုပ်ယူဖို့အတွက် ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေနဲ့ ဆေးလုံးတွေ လဲလှယ်လိုက်မယ်”

ရွှီနင်သည် တီးတိုးရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် ပြုံးလိုက်မိသည်။

ရွှီနင်၏ ရပ်တည်ချက်နှင့် အသိပညာများအရ သူသည် မိစ္ဆာလမ်းစဉ်သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးကို ကူညီရန်ဆိုသည်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

အကယ်၍ သူသာ ထိုသို့လုပ်ခဲ့ပါက သူပေးဆပ်ရမည့်တန်ဖိုးသည် သူရရှိမည့် ငွေကြေးထက် များစွာ ပိုမိုကြီးမားပေလိမ့်မည်။

‘ဒီလိုမှတော့ ဒီမိစ္ဆာဆေးလုံးတွေကိုပဲ စုပ်ယူလိုက်တော့မယ်’

ရွှီနင်သည် အသေးအဖွဲကိစ္စများကို ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ သူသည် ဆေးလုံးတစ်လုံးစီမှ စွမ်းအင် ၅၀ ယူနစ်ကိုသာ စုပ်ယူလိုက်လေသည်။

မိစ္ဆာဆေးလုံးထဲရှိ စွမ်းအင်များကို ရွှီနင် စုပ်ယူပြီးနောက် ၎င်းသည် အနက်ရောင်မီးခိုးငွေ့လေးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ထို့နောက် ရွှီနင်သည် လေထဲတွင် ဝဲပျံနေသော ဆေးလုံးအားလုံးကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး စုပ်ယူလိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင် မိစ္ဆာဆေးလုံးအားလုံးကို ရွှီနင် စုပ်ယူပြီးသွားလေပြီ။

‘စုစုပေါင်း မိစ္ဆာဆေးလုံး ၆၀၀ ရှိတာပဲ... အကုန်လုံးကို စုပ်ယူပြီးတော့ စွမ်းအင် ၃၀၀၀၀ ယူနစ် ရလိုက်တယ်’

ရွှီနင်တစ်ယောက် လန်းဆန်းသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤသည်မှာ ပထမဆုံး စမ်းသပ်မှုသာ ရှိသေးသော်လည်း အများအပြား ရိတ်သိမ်းနိုင်ခဲ့လေပြီ။

‘ငါ့မှာ အရန်စွမ်းအင်တွေ အများကြီးရှိနေပြီ... အခုဆိုရင် နောက်ထပ် စမ်းသပ်မှု တစ်ခု နှစ်ခုလောက်ကို အောင်မြင်ဖို့ပဲ လိုတော့တယ်၊ ဒါဆိုရင် စွမ်းအင် ၈၅၀၀၀ ယူနစ် ပြည့်သွားလိမ့်မယ်’

ယခုမှပင် ပင်လယ်နီမိစ္ဆာသခင်၏ စွမ်းအားကို ရွှီနင် သဘောပေါက်သွားလေသည်။

လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ ပထမဆုံးစမ်းသပ်မှုကပင် ဤမျှလောက် များပြားသော ဆုလာဘ်များကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်ဆိုလျှင် ထိုသူမှာ မည်မျှတောင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေမည်နည်း။

ပင်လယ်နီမိစ္ဆာသခင်သည် အဆင့်မြင့် တာအိုနယ်ပယ် သခင်တစ်ဦးများ ဖြစ်နေမလားဟု ရွှီနင် သံသယဝင်သွားမိသည်။

မိစ္ဆာဆေးလုံး ၆၀၀ ကို စုပ်ယူပြီးနောက် ရွှီနင်၏ရှေ့တွင် ပုံပျက်နေသော ဟင်းလင်းပြင်တံခါးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

ရွှီနင်သည် အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ဝင်ရောက်သွားသည်။

ပုံပျက်နေသော ဟင်းလင်းပြင်တံခါးထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ရွှီနင်သည် နောက်တစ်ကြိမ် အလေးချိန်မဲ့သွားသလို ခံစားလိုက်ရပြန်သည်။

သူ၏ အမြင်အာရုံ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာချိန်တွင် ပိတ်လှောင်ထားသော အခန်းတစ်ခန်းထဲသို့ ရောက်ရှိနေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

ပိတ်လှောင်ထားသော အခန်းထဲတွင် အနက်ရောင် ထိုင်ခုံအခင်းတစ်ခုသာ ရှိလေသည်။

‘ဒါက ဒုတိယမြောက် စမ်းသပ်မှုဖြစ်တဲ့ စိတ်စွမ်းအားစမ်းသပ်မှုပဲ’

အနက်ရောင် ထိုင်ခုံအခင်းပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်သည်နှင့် သူ၏မျက်စိရှေ့တွင် စိတ်ကူးယဉ်ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု ပေါ်လာမည်ကို ရွှီနင် သိထားလေသည်။ ၎င်းသည် နှလုံးသားမိစ္ဆာဆေးလုံးကို သောက်သုံးလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ထိုစိတ်ကူးယဉ်ပုံရိပ်ယောင်ထဲတွင် သူသည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စမ်းသပ်မှုကို ခံယူရမည် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူသာ ဤစမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်ပါက သူ၏ဝိညာဉ်မှာ ပိုမိုခိုင်မာလာမည်ဖြစ်ပြီး သူ၏ သိုင်းပညာစိတ်ဆန္ဒမှာလည်း ဖျက်ဆီး၍မရနိုင်အောင် ဖြစ်လာပေမည်။

သို့သော် အကယ်၍ ရှုံးနိမ့်သွားပါက သူ၏ သိုင်းပညာအခြေခံအုတ်မြစ် ပြိုလဲသွားမည်ဖြစ်ကာ ကြောက်တတ်သောသူတစ်ဦး ဖြစ်သွားပြီး အနာဂတ်တွင် ထပ်မံတိုးတက်ရန် ခက်ခဲသွားပေလိမ့်မည်။

‘ပင်လယ်နီမိစ္ဆာသခင်က မိစ္ဆာလမ်းစဉ်သခင်တစ်ယောက် ဖြစ်တဲ့အတွက် လူသားတွေရဲ့ စိတ်နှလုံးနဲ့ပတ်သက်ပြီး အရမ်းအကဲဆတ်မှာ သေချာတယ်’

ဖုန်းချန်ကောသည် စိတ်စွမ်းအားစမ်းသပ်မှုကို ဖြတ်သန်းခဲ့စဉ်က ရှုံးနိမ့်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

အကြောင်းမှာ ဖုန်းချန်ကော၏ မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်လာသော စိတ်ကူးယဉ်ပုံရိပ်ယောင်သည် သူ အားအနည်းဆုံးအချိန်က အတွေ့အကြုံဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။ ၎င်းမှာ ဖုန်းချန်ကော ပြန်မတွေးရဲသော အချိန်ကာလတစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

ဤစိတ်ကူးယဉ်ပုံရိပ်ယောင်သည် စမ်းသပ်ခံရသူများ၏ အနာကျင်ရဆုံးနေရာကို ထိရှစေမည် ဖြစ်သည်။

“ဟူး...”

ရွှီနင် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားလိုက်သည်။

ရွှီနင်သည် သူ၏ စိတ်ဆန္ဒအပေါ် အတော်လေး ယုံကြည်မှုရှိလေသည်။

ဘဝနှစ်ခုကို ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီးနောက် သူ၏ စိတ်နေသဘောထားမှာ တည်ငြိမ်နေပြီဖြစ်ရာ ဤစမ်းသပ်မှုတွင် သေချာပေါက် အားသာချက်တစ်ခု ရှိနေပေသည်။

ရွှီနင်သည် နောက်ထပ် တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ ထိုင်ခုံအခင်းပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်တော့သည်။

ထိုင်ခုံအခင်းပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရွှီနင်သည် သူ၏ မြင်ကွင်းထဲရှိ ပတ်ဝန်းကျင် စတင်ပုံပျက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

မကြာမီတွင် သူ့ပတ်လည်ရှိ ပိတ်လှောင်ထားသော အခန်းမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ထောင်ရွာ၏ မြင်ကွင်းတစ်ခုဖြင့် အစားထိုးခံလိုက်ရလေသည်။

‘ဒါက ထောင်ရွာလား...’

ရွှီနင်၏ အမြင်မှာ တတိယလူအမြင်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဖြစ်ပျက်နေသမျှကို စောင့်ကြည့်နိုင်စေသည်။

“အစ်မလျန်၊ ယောက်ဖ၊ ထောင်ထောင်... ပစ္စည်းတွေသိမ်းပြီး ပြေးကြတော့”

ကောယယ်တစ်ယောက် ရွှီနင်၏ အိမ်ထဲသို့ ပြေးဝင်လာသည်ကို ရွှီနင် မြင်လိုက်ရသည်။

“လျဲ့ဝုပြည်နယ်က ရန်သူတွေ တိုက်ခိုက်နေပြီ၊ ခန်းယွင်ခရိုင်လည်း ကျသွားပြီဗျ။ ရန်သူအများကြီး ဒီဘက်ကို ပြေးလာနေကြပြီ။ အခု မပြေးရင် လွတ်တော့မှာမဟုတ်ဘူး”

ကောယယ်မှာ အသက်ရှူမဝဖြစ်နေပြီး ထိတ်လန့်နေပုံရသည်။

‘ဒါက ငါ ဖေးယွင်ပြည်နယ်ကို မပြန်လာခင်က ဖြစ်ခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်...’

ရွှီနင်သည် ဤမြင်ကွင်း၏ နောက်ခံအကြောင်းအရင်းကို သိထားလေသည်။

ဤမြင်ကွင်းမှာ အတုဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိထားသော်လည်း အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် အရာအားလုံး အစစ်အမှန်ကဲ့သို့ ရွှီနင် စိုးရိမ်ပူပန်နေမိသည်။

“ဘာ... ရန်သူတွေ ရောက်လာပြီဟုတ်လား”

ထောင်ယွင်ချွမ်းနှင့် ရွှီလျန်တို့သည် အိမ်ထဲမှ ထွက်လာကြသည်။ သူတို့သည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော မျက်နှာများဖြင့် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် တွဲကူထားကြသည်။

မြင်ကွင်းထဲရှိ ထောင်ယွင်ချွမ်းသည် ခြေတစ်ဖက် ခွင်နေဆဲဖြစ်ကြောင်း ရွှီနင် သတိပြုမိလိုက်သည်။

“သွားကြစို့ဗျာ... မဟုတ်ရင် နောက်ကျသွားလိမ့်မယ်”

ကောယယ်က ထပ်မံ တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ၊ ပစ္စည်းတွေ သိမ်းလိုက်ဦးမယ်”

ထောင်ယွင်ချွမ်းသည် အိမ်ထဲသို့ ဝင်ရန် ခေါင်းလှည့်လိုက်သော်လည်း ရုတ်တရက် ပြန်လှည့်လာကာ မေးလိုက်သည်။ “ထောင်ထောင်ရော ဘယ်မှာလဲ”

“ထောင်ထောင် ရွာပြင်ထွက်ကစားနေတယ်...”

ရွှီလျန်၏ မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားသည်။ “သမီးလေးကို မြန်မြန်သွားရှာမှ ဖြစ်မယ်”

လူသုံးယောက်လုံး၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ အလွန်ပင် သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသည်။ ရွှီနင်သည် သူ၏ အသိစိတ်များ ဝေဝါးသွားကာ ဖြစ်ပျက်နေသမျှ အရာအားလုံးအား ကိုယ်တိုင်ကြုံတွေ့နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

“အရေးကြီးတဲ့ ပစ္စည်းတချို့ကို ရွာပြင်သယ်သွားပြီး ထောင်ထောင့်ကိုပါ ခေါ်ပြီး ပြေးကြတော့”

ထောင်ယွင်ချွမ်းက ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် ကောယယ်၏ အကူအညီဖြင့် သူတို့သည် ပစ္စည်းအချို့ကို ယူဆောင်ကာ ထောင်ရွာမှ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်ကြသည်။

“မကောင်းတော့ဘူး၊ ရန်သူတွေ လာနေပြီ၊ ပြေးကြဟေ့”

သူတို့ ရွာထဲတွင် လမ်းလျှောက်နေစဉ် တစ်စုံတစ်ယောက်က ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ရန်သူတွေ ရောက်လာပြီ၊ မြန်မြန် ပုန်းကြ”

ကောယယ်သည် သူတို့နှစ်ဦးကို စောင့်ရှောက်ပေးနေလေသည်။

ခွပ်... ခွပ်... ခွပ်...

မြင်းခွာသံများကို ကြားလိုက်ရလေသည်။

သူတို့သုံးဦး လယ်ကွင်းထဲတွင် ပုန်းရန် ပြင်လိုက်စဉ် ရုတ်တရက် မိန်းကလေးတစ်ဦး၏ ငိုသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

သူတို့ အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သွေးအရိပ်ဂိုဏ်းမှ မြင်းစီးစစ်သည်တစ်ဦးသည် ထောင်ထောင်၏ အင်္ကျီလည်ပင်းကို ဖမ်းဆွဲထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

“ထောင်ထောင်”

ထူးဆန်းပြီး ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့သော လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် လက်ရှိ ရွှီနင်သည် သူ့ရှေ့ရှိ အရာအားလုံးမှာ အတုအယောင်များဖြစ်ကြောင်း လုံးဝ မေ့လျော့နေခဲ့ချေပြီ။

သူ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်နေမိသည်။

“ဘာငိုနေတာလဲ”

ထောင်ထောင်သည် မြင်းစီးစစ်သည်၏ လက်ထဲတွင် ရုန်းကန်ရင်း ငိုကြွေးနေလေသည်။ မြင်းစီးစစ်သည်မှာ စိတ်မရှည်တော့သည့်ပုံဖြင့် ထောင်ထောင်အား ခုတ်ပိုင်းရန် ဓားကို မြှောက်လိုက်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ထောင်ယွင်ချွမ်း၊ ရွှီလျန်နှင့် ကောယယ်တို့သည် ထောင်ထောင်အား ကယ်တင်ရန် လယ်ကွင်းထဲမှ ချက်ချင်း ထွက်လာကြသည်။

“သူ့ကို လွှတ်လိုက်စမ်း”

ကောယယ်မှာ ငယ်ရွယ်သဖြင့် အမြန်ဆုံး လှုပ်ရှားနိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် မြင်းစီးစစ်သည်၏ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားပြီး ထောင်ထောင့်ကို သူ၏လက်ထဲမှ ဆွဲယူလိုက်လေသည်။

“သေချင်နေတာပဲ”

မြင်းစီးစစ်သည်က ၎င်းကိုမြင်သောအခါ ကောယယ်ကို ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

ကောယယ်၏ ကျောပြင်မှ သွေးများ စီးကျလာလေသည်။

“သွားတော့”

ကောယယ်က ထောင်ထောင်ကို ရွှီလျန်နှင့် ထောင်ယွင်ချွမ်းရှိရာသို့ တွန်းပို့လိုက်သည်။

ထို့နောက် ကောယယ်သည် မြေကြီးပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး အသက်ဆုံးရှုံးသွားတော့သည်။

“ကောယယ်”

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရွှီနင်မှာ ရင်ကွဲမတတ် ခံစားလိုက်ရသည်။

“ဘယ်ကို ပြေးမလို့လဲ”

မြင်းစီးစစ်သည်သည် သူတို့သုံးဦးကို အမီလိုက်လာပြီး ရွှီလျန်အား ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

“မလုပ်နဲ့”

ရွှီနင်သည် ရုန်းကန်ရင်း ဟစ်အော်လိုက်လေသည်။

သူ၏ စိတ်ခံစားမှုများမှာ စတင် ပြောင်းလဲလာတော့သည်။

သူ့ရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး ဓားမကြီးမှာ ရွှီလျန်၏ နဖူးရှေ့တွင် ရပ်တန့်နေလေသည်။

ရွှီနင်သည် သူ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေ လျင်မြန်စွာ ယိုယွင်းလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်နေချေပြီ။

“ဦးလေး”

ရွှီနင်တစ်ယောက် ချောက်ကမ်းပါးထဲသို့ ကျလုနီးပါးဖြစ်နေချိန်တွင် ရွှီနင်၏နားထဲ၌ ထောင်ထောင်၏ အသံလေး ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ထိုအသံလေးမှာ သူ ဤလောကသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်ရှိလာစဉ်က ထောင်ထောင် သူ့ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ခေါ်ဝေါ်ခဲ့သော အသံလေးပင် ဖြစ်သည်။

ထိုခေါ်သံလေးသည် ရွှီနင်၏ မှတ်ဉာဏ်အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် အမြဲတမ်း တန်ဖိုးတကြီး ကိန်းအောင်းနေခဲ့သည်။

ဤအန္တရာယ်များသော အခိုက်အတန့်တွင် ထို “ဦးလေး” ဆိုသည့် အသံလေးသည် ရွှီနင်၏ မသိစိတ်ထဲမှ ခုန်ထွက်လာခဲ့လေသည်။

ရွှီနင်သည် ရေအေးဖြင့် ပက်ဖျန်းခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် ကမောက်ကမဖြစ်နေသော အခြေအနေထဲမှ ချက်ချင်း ဆွဲထုတ်ခံလိုက်ရသည်။

“ဒါတွေအကုန်လုံးက စိတ်ကူးယဉ်ပုံရိပ်ယောင်တွေပဲ”

ရွှီနင် သူ၏ အသိစိတ်ကို ပြန်လည်ရရှိသွားတော့သည်။