အခန်း (၁၉၇-၁၉၈)
Vol. 20 Ch. 197-198
အခန်း (၁၉၇) - ဟင်းလင်းပြင် လှေကားထစ်များပေါ်သို့ တက်လှမ်းခြင်း
“သူတို့ကို ထားလိုက်ပါတော့၊ သူတို့ စိတ်စွမ်းအားစမ်းသပ်မှုကို မအောင်မြင်တာက ငါတို့အတွက် ကောင်းတဲ့အချက်ပဲ”
ဖန်လိရှင်က ပြောလိုက်သည်။ “ငါတို့ သူတို့ကို ဒီကို ခေါ်လာတာက လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို ပိုမြန်မြန် ရှာတွေ့ဖို့ပဲ။ အခု သူတို့ အရည်အချင်း ပျက်စီးသွားပြီဆိုတော့ နောက်ဆုံး အမွေအနှစ်အတွက် ငါတို့နဲ့ လာလုမယ့်သူ မရှိတော့ဘူး”
ဖန်လိရှင် စကားအဆုံးတွင် ကျန်လီနှင့် ချူယဲ့ယန်တို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသဖြင့် လေထုမှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းသွားလေသည်။ တကယ်တော့ သူတို့ သုံးယောက်စလုံးမှာ ယခုအခါ ပြိုင်ဘက်များ ဖြစ်နေကြပြီ မဟုတ်ပါလား။
“အရမ်းကြီး တွေးမနေကြနဲ့ဦး”
ဖန်လိရှင်က ဤသို့ နေရခက်သော အခြေအနေကို သတိပြုမိသော်လည်း ပြုံးလျက်ပင် ပြောလိုက်သည်။ “ငါတို့ ရှေ့ကလူတွေရဲ့ မှတ်တမ်းအရ ပင်လယ်နီမိစ္ဆာအရှင်သခင်က ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ အရေးကြီးတဲ့ အမွေအနှစ် သုံးခု ချန်ထားခဲ့တယ်။ အဲဒါတွေကတော့ တာအိုက်နယ်ပယ် ဆေးဖော်စပ်နည်းစနစ်၊ ထိပ်တန်း မိစ္ဆာကျင့်စဉ်နဲ့ မိစ္ဆာအနှစ်သာရတို့ပဲ”
“အဲဒီထဲမှာ တာအိုနယ်ပယ် ဆေးဖော်စပ်နည်းစနစ်က ပင်လယ်နီမိစ္ဆာအရှင်သခင်ရဲ့ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းလမ်းစဉ်မှာ ရရှိခဲ့တဲ့ အတွေ့အကြုံတွေရဲ့ အနှစ်သာရပဲ။ ထိပ်တန်း မိစ္ဆာကျင့်စဉ်ကတော့ အမြင့်ဆုံးအဆင့်ထိ ကျင့်ကြံပြီးရင် တာအိုနယ်ပယ်ထဲမှာ ကိုယ့်ထက် အဆင့်မြင့်တဲ့ ရန်သူတွေကိုတောင် သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်။ နောက်ဆုံး မိစ္ဆာအနှစ်သာရကတော့ အဲဒါကို ဝါးမျိုပြီးတာနဲ့ မိစ္ဆာလမ်းစဉ် ကျင့်ကြံနိုင်စွမ်းကို ထိပ်တန်းပါရမီရှင်အဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနိုင်တယ်”
“ဒီအမွေအနှစ် သုံးခုထဲက ဘယ်တစ်ခုကိုပဲ ရရ အကျိုးအမြတ်ကတော့ အကြီးကြီးပဲ။ ပြီးတော့ ပင်လယ်နီမိစ္ဆာအရှင်သခင်က ကန့်သတ်ချက်တစ်ခု ထားခဲ့သေးတယ်။ လူတစ်ယောက်က အမွေအနှစ် တစ်ခုပဲ ရနိုင်တယ်တဲ့။ ဒါကြောင့် ငါတို့ အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်နေဖို့ မလိုတော့ဘူး”
ဖန်လိရှင်၏ စကားများကြောင့် တင်းမာနေသော လေထုမှာ အတော်လေး လျော့ပါးသွားခဲ့ချေပြီ။ သို့သော် သူတို့ သုံးယောက်စလုံးမှာ ကိတ်မုန့်တစ်ခုစီ ခွဲရနိုင်သည်ဆိုသော်ငြား ကိုယ်စီ ရည်မှန်းချက်ရှိကြလေသည်။ လူတိုင်းက မိမိတို့ လိုချင်သည့် အမွေအနှစ်ကို စိတ်ထဲ၌ သတ်မှတ်ထားပြီးသား ဖြစ်ပေသည်။
“အစ်ကိုဖန် ပြောတာ မှန်တယ်၊ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဘယ်သူမှ မတိုက်ခိုက်သင့်ဘူး”
ကျန်လီက ဆိုသည်။ “ငါတို့ သုံးယောက်ထဲက နောက်ဆုံး စမ်းသပ်မှုကို ဘယ်သူပဲ အောင်မြင်အောင်မြင်၊ ဒါမှမဟုတ် ဘယ်သူက အရင်ဆုံး အဆုံးသတ်ပြီး အမွေအနှစ်ကို ရွေးချယ်ရွေးချယ်၊ ငါတို့ကြားက သင့်မြတ်မှုကိုတော့ မပျက်စီးစေချင်ဘူး။ ငါတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေကလည်း လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေပဲလေ၊ ဒါကြောင့် ငါတို့ရဲ့ သံယောဇဉ်ကို ဆက်ထိန်းထားရမယ်။ ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေကနေ ထွက်သွားပြီး တာအိုနယ်ပယ်ကို ရောက်တဲ့အခါ အဆုံးမဲ့ပင်လယ်ချောက်နက်ကို အတူဖြတ်ကျော်ပြီး ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်ကို အတူသွားကြတာပေါ့”
“သေချာတာပေါ့” ချူယဲ့ယန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
သူတို့ သုံးယောက်သား အပြန်အလှန် နှုတ်ဆက်ပြီး အားပေးစကား ပြောပြီးနောက် ဟင်းလင်းပြင်လှေကားထစ်များကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။
ဟင်းလင်းပြင်လှေကားထစ်များမှာ အပေါ်ဘက်သို့ ခွေယိုင်တက်သွားပြီး လှေကားထစ် အခု ၃၀ ကျော်ပြီးနောက်တွင် မီးခိုးရောင် မြူနှင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသဖြင့် ရှေ့ဆက်မြင်ရန် ခက်ခဲလှပေသည်။
“ဒီဟင်းလင်းပြင်လှေကားထစ်တွေက နောက်ဆုံး စမ်းသပ်မှုပဲ။ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်အောင် တက်နိုင်မှသာ စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်မှာ”
သူတို့၏ ဘိုးဘေးများ ချန်ထားခဲ့သော သဲလွန်စများကြောင့် သူတို့သည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ကောင်းစွာ သိထားကြသည်။
“ဒီဟင်းလင်းပြင်လှေကားထစ်တွေပေါ်မှာ ကြီးမားတဲ့ ဖိအားတွေက ငါတို့ကို နှိပ်စက်လိမ့်မယ်လို့ ပြောဖူးတယ်။ အဲဒီဖိအားက လူတစ်ယောက်ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ချီ၊ ဂုဏ်သတ္တိစွမ်းအားနဲ့ စိတ်ဓာတ်ကိုတောင် တိုက်စားသွားလိမ့်မယ်။ ထိပ်ဆုံးကို ရောက်ဖို့ဆိုရင် အရမ်းခိုင်မာတဲ့ စိတ်ဓာတ်ခွန်အား ရှိရမယ်”
ဖန်လိရှင်က ပြောလိုက်သည်။ “ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံးကို ဟင်းလင်းပြင်လှေကားရဲ့ ထိပ်ဆုံးမှာ တွေ့ချင်တယ်”
ကျန်လီက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သူမ၏ လက်သီးကို ဆုပ်လျက် ပြောလိုက်သည်။ “ရှင်တို့နှစ်ယောက်လုံး အဆင်ပြေပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ်”
“ထိပ်ဆုံးမှာ တွေ့ကြတာပေါ့” ချူယဲ့ယန်က ပြောလိုက်သည်။
ထို့နောက် ဖန်လိရှင်သည် သူ၏ ဝတ်ရုံလက်ကို ခါလိုက်ပြီး ဟင်းလင်းပြင်လှေကားထစ်များပေါ်သို့ စတင်တက်လှမ်းလိုက်လေသည်။
ဖန်လိရှင်သည် ပထမဆုံး လှေကားထစ်ပေါ်သို့ နင်းလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ ၎င်းကို မြင်သော်လည်း ကျန်လီနှင့် ချူယဲ့ယန်တို့မှာ အံ့ဩခြင်း မရှိကြပေ။ ဤသည်မှာ ဟင်းလင်းပြင်လှေကားထစ်များ၏ ထူးခြားချက်ပင် ဖြစ်သည်။
လှေကားအောက်ရှိ လူများသည် လှေကားပေါ်ရှိ လူများကို မမြင်နိုင်ပေ။ လှေကားအောက်ထစ်တွင် ရှိနေသူများသည် အပေါ်ထစ်တွင် ရှိနေသူများကို မမြင်နိုင်သော်လည်း အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ လှေကားအပေါ်တွင် ရှိနေသူများက အောက်ခြေရှိ လူများကို မြင်နိုင်လေသည်။ ဟင်းလင်းပြင်လှေကားပေါ်တွင် အပေါ်ထစ်၌ ရှိနေသူများသည် သိသိသာသာ အသာစီးရကြလေသည်။
အောက်ခြေမှလူများ လိုက်မီတော့မည့် အချိန်တိုင်းတွင် သူတို့က ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်နိုင်လေသည်။ အောက်ခြေရှိလူများ သူတို့နှင့် လှေကားထစ်တစ်ခုတည်းပေါ်သို့ နင်းလိုက်သည့်အခါ သူတို့က အလစ်ဝင်တိုက်ကာ အောက်သို့ ပြုတ်ကျအောင် လုပ်နိုင်ပေသည်။
ဖန်လိရှင် တက်သွားပြီးနောက် ကျန်လီနှင့် ချူယဲ့ယန်တို့လည်း နောက်မှ လိုက်သွားကြသည်။
ဖန်လိရှင်၊ ကျန်လီနှင့် ချူယဲ့ယန်တို့ တက်သွားပြီး မကြာမီမှာပင် လှေကားအောက်ခြေရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာ ပြန်လည် လှုပ်ခတ်သွားပြီးနောက် ရွှီနင် ပေါ်လာလေသည်။
‘ဒါက...’
ရွှီနင် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ပြီးနောက် ဟင်းလင်းပြင်လှေကားထစ်များကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး အပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။
‘ဒါ နောက်တစ်ဆင့်ရဲ့ စမ်းသပ်မှုလား’
ဤဟင်းလင်းပြင်လှေကားထစ်များသည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ နောက်ဆုံး စမ်းသပ်မှုဖြစ်ကြောင်း ရွှီနင် မသိသေးပေ။
‘သူတို့က ဒီလှေကားထစ်တွေပေါ်ကို တက်ခိုင်းတာ ဖြစ်ရမယ်’
ရွှီနင် ခန့်မှန်းလိုက်သည်။ ‘ဒီလှေကားထစ်တွေမှာ တစ်ခုခုတော့ စမ်းသပ်ထားတာ ရှိမှာပဲ’
ရွှီနင် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင်ထားပြီး အသင့်ပြင်ကာ လှေကားထစ်များဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။
‘ဟမ်’
ရွှီနင် ပထမဆုံး လှေကားထစ်ပေါ်သို့ နင်းလိုက်သည်နှင့် ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော ဖိအားတစ်ခုက သူ့ကို လွှမ်းခြုံထားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ထိုဖိအားမှာ အလွန်အမင်း ပြင်းထန်ခြင်း မရှိသလို သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများကိုလည်း အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေသော်လည်း ရွှီနင်မှာ မအီမသာ ဖြစ်နေသေးသည်။ သူသည် ခုခံရန်အတွက် သူ၏ ဂုဏ်သတ္တိစွမ်းအားနှင့် အစစ်အမှန်ချီကို အသုံးပြုလိုက်ရာ ပြင်ပဖိအားကို ခုခံနေစဉ်အတွင်း သူ၏ စွမ်းအားများမှာ တိုက်စားခံနေရကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
‘ဒီဟင်းလင်းပြင်လှေကားက ခုခံနိုင်စွမ်းကို စမ်းသပ်တာလား’ ရွှီနင် သေချာမသိသဖြင့် ဒုတိယလှေကားထစ်ပေါ်သို့ ထပ်မံ နင်းလိုက်သည်။
ဒုတိယလှေကားထစ်ရှိ ဖိအားမှာ ပထမလှေကားထစ်ထက် အနည်းငယ် ပိုများလာသော်လည်း သိသိသာသာ တိုးလာခြင်းမျိုး မဟုတ်ပေ။ ၎င်းမှာ ရွှီနင် ခံနိုင်ရည်ရှိသော အတိုင်းအတာအတွင်း၌သာ ရှိနေသေးသည်။ ထို့ကြောင့် ရွှီနင် ဆက်လက် တက်လှမ်းသွားလေသည်။
တတိယလှေကားထစ်၊ စတုတ္ထလှေကားထစ်၊ ပဉ္စမလှေကားထစ်...
သူသည် တစ်ထစ်ချင်းစီ တက်သွားသည်။ ရွှီနင် အပေါ်သို့ ဆက်တိုက် တက်လှမ်းနေချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို စောင့်ကြည့်နေသည်ကို သူ မသိခဲ့ပေ။
‘ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ၊ ဘာလို့ ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ တခြားလူတွေ ရှိနေရတာလဲ’ ရွှီနင် ဟင်းလင်းပြင်လှေကားထစ်၏ အောက်ခြေတွင် ပေါ်လာသောအခါ ထိုသုံးယောက်လုံးသည် ရွှီနင်ကို သတိပြုမိသွားကြသည်။
‘ဒီလူက ငါတို့အဖွဲ့ထဲက မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့နဲ့ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲကို ဝင်လာတဲ့လူ ထင်တယ်’ ဖန်လိရှင်မှာ ၃၁ ထစ်မြောက် လှေကားထစ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကာ မီးခိုးရောင် မြူနှင်းများထဲသို့ ဝင်ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။
သူသည် အသန်မာဆုံးဖြစ်သလို ငယ်စဉ်ကတည်းက ဒုက္ခမျိုးစုံကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။ သူ၏ စိတ်ဓာတ်မှာလည်း အလွန်ခိုင်မာသဖြင့် အဝေးဆုံးအထိ တက်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
‘ဒီလူကလည်း ပင်လယ်နီမိစ္ဆာအရှင်သခင်ရဲ့ နောက်လိုက်တွေထဲက မျိုးဆက်တစ်ခု ဖြစ်နေမလားပဲ။ တကယ်လို့ မဟုတ်ဘူးဆိုရင်တော့ စမ်းသပ်မှု သုံးခုကို ဆက်တိုက်အောင်မြင်လာတဲ့ ဒီလူက တကယ့်ကို ထူးခြားတဲ့သူ ဖြစ်ရမယ်’
ဖန်လိရှင်သည် အမောဖြေနေစဉ် ရွှီနင်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။ ‘ထားလိုက်ပါတော့၊ ငါလည်း လှေကားကို ဆက်တက်ရမယ်’
ဖန်လိရှင် အပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။ မြူနှင်းများထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် အပေါ်ရှိ လှေကားထစ်များကို မမြင်ရတော့သဖြင့် လှေကားထစ် မည်မျှ ကျန်သေးသည်ကို သူ မသိတော့ပေ။
‘ရှေ့မှာ လှေကားထစ်တွေ သိပ်မကျန်တော့ဖို့ပဲ မျှော်လင့်ရတာပဲ’
လက်ရှိတွင် ဖန်လိရှင်ကိုယ်တိုင်ပင် ဖိအားကို စတင် ခံစားနေရပြီ ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် လှေကားထစ် ၃၀ ကို ကျော်ပြီး မြူနှင်းထဲသို့ ဝင်ပြီးနောက် ဖိအားမှာ အလွန်တရာ မြင့်တက်လာလေသည်။
ကျန်လီနှင့် ချူယဲ့ယန်တို့သည်လည်း ရွှီနင် ရှိနေသည်ကို သတိပြုမိသွားကြသည်။
ကျန်လီမှာ ၂၅ ထစ်မြောက်သို့ ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ရွှီနင် ပေါ်လာသည်ကို သိလိုက်ရသောအခါ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသော်လည်း သိပ်ဂရုမစိုက်ဘဲ လှေကားကိုသာ ဆက်တက်နေသည်။ ဤသည်မှာ ချူယဲ့ယန်က သူမ၏ အောက်တွင် ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ရွှီနင်က သူမကို နှောင့်ယှက်နိုင်မည့် အနေအထားတွင် မရှိသေးပေ။
သို့သော် ချူယဲ့ယန်မှာမူ မတူပေ။ သူသည် သုံးယောက်ထဲတွင် အားအနည်းဆုံးဖြစ်သလို စိတ်ဓာတ်ခွန်အားလည်း အနည်းဆုံး ဖြစ်သည်။ သူသည် ၂၀ ထစ်မြောက်သို့သာ ရောက်ရှိနေပြီး ၂၁ ထစ်မြောက်သို့ ရောက်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေရဆဲပင်။
ရွှီနင်ကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူသည် ပို၍ စိတ်မရှည် ဖြစ်လာတော့သည်။ ဤလှေကားထိပ်တွင် အမွေအနှစ် သုံးခု ရှိလေသည်။ အကယ်၍ အသစ်ပေါ်လာသော ရွှီနင်သာ သူ့ကို ကျော်သွားပါက သူသည် ဘာမှ ရတော့မည် မဟုတ်ပေ။
‘ဒီလူသာ ငါ့ကို မီလာရင် ငါ သူ့ကို ချောင်းမြောင်းတိုက်ပြီး ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရအောင် လုပ်မယ်။ ပြီးရင် လှေကားအောက်ကို ကန်ချပစ်မယ်။ လှေကားကို တက်လာရတာ အတော်လေး အားကုန်နေမှာဆိုတော့ သူ နောက်တစ်ခါ ပြန်တက်ဖို့ ကြိုးစားရင် သေချာပေါက် အားကုန်သွားလိမ့်မယ်’
ချူယဲ့ယန်က အကြံအစည်တစ်ခု ထုတ်လိုက်သည်။ ရွှီနင်မှာမူ သူ ကြံစည်ခံနေရသည်ကို မသိဘဲ ရှေ့သို့သာ အာရုံစိုက် တက်လှမ်းနေ၏။ သူသည် ၁၀ ထစ်မြောက်ကို ကျော်ပြီး ၁၁ ထစ်မြောက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
‘လှေကားထစ် ၁၀ ခုကို ကျော်ပြီး ၁၁ ခုမြောက်ကို ရောက်တဲ့အခါ ဖိအားက ရုတ်တရက် အဆမတန် တိုးလာတာပဲ’
ရွှီနင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ လှေကားထစ် ၁ ထစ်မှ ၁၀ ထစ်အထိ ဖိအားမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်းသာ တိုးလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ၁၀ ထစ်မြောက်မှ ၁၁ ထစ်မြောက်သို့ ကူးလိုက်သည့်အခါ ဖိအားမှာ ချက်ချင်း နှစ်ဆလောက် တိုးသွားလေသည်။
ဤဖိအားကြောင့် ရွှီနင်မှာ ပို၍ မအီမသာ ဖြစ်လာသော်လည်း သူ၏ တက်လှမ်းမှုကိုမူ မထိခိုက်သေးပေ။
‘အသံတစ်ခု ကြားနေရတယ်’ ရွှီနင် ၁၂ ထစ်မြောက်သို့ ရောက်သည့်အခါ ဆက်လက် တက်လှမ်းနေစဉ် သူ၏ နားနားတွင် ထူးဆန်းသော အသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်နေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။
ထိုထူးဆန်းသော ဆူညံသံမှာ ထူးခြားသော လေသံရှိပြီး လူကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေလေသည်။
‘ဒီဟင်းလင်းပြင်လှေကားက တကယ်တော့ ငါ့ရဲ့ စိတ်အာရုံကို နှောင့်ယှက်နေတာပဲ’ ရွှီနင်လည်း ၎င်းကို သတိပြုမိလိုက်သည်။
သို့သော် ဤသေးငယ်သော စိတ်အနှောင့်အယှက်မှာ ရွှီနင်အတွက် ဘာမှမဟုတ်ပေ။ ခုနလေးတင် စိတ်စွမ်းအားစမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်ထားခဲ့သဖြင့် ရွှီနင်၏ စိတ်အာရုံမှာ အဆင့်သစ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ယခင်က စိတ်စွမ်းအားစမ်းသပ်မှုသည်လည်း ရွှီနင်အတွက် အလွန်ကောင်းမွန်သော လေ့ကျင့်မှုတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပေသည်။
ရွှီနင် ရှေ့သို့ ဆက်လက် တက်လှမ်းသွားသည်။ သူသည် ချူယဲ့ယန်နှင့် ပို၍ ပို၍ နီးကပ်လာခဲ့လေသည်။
‘ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ၊ သူက ဘာလို့ တစ်ခါမှ မနားတာလဲ၊ သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အပေါ်ကို ဒီအတိုင်း တက်လာနိုင်တာလဲ’ ချူယဲ့ယန် ၂၂ ထစ်မြောက်သို့ ရောက်သောအခါ ရွှီနင်သည် ၁၉ ထစ်မြောက်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်ပြီး သူ့ကို မီတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
ဤအတောအတွင်း အနောက်ကလူမှာ ဖိအားကြောင့် ဘာမှမဖြစ်သကဲ့သို့ တစ်ခါမှ မနားဘဲ တက်လာသည်ကို ချူယဲ့ယန် တွေ့လိုက်ရသည်။
“ငါ ဆက်မတက်တော့ဘူး”
ချူယဲ့ယန် စိတ်မရှည်တော့ဘဲ ရွှီနင်ကလည်း ပို၍ နီးကပ်လာသဖြင့် သူသည် ရွှီနင်ကို ရပ်တန့်ကာ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ချူယဲ့ယန်သည် အစစ်အမှန်စိတ်ဆန္ဒနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်သလို သူ့တွင် တာအိုလက်နက်တစ်ခုလည်း ရှိနေသည်။ သူ အလစ်ဝင်တိုက်ပါက သေချာပေါက် အောင်မြင်လိမ့်မည်ဟု ခံစားနေရသည်။
ချူယဲ့ယန်သည် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေပြီး ဓားတိုတစ်လက်ကို ထုတ်ကာ ရွှီနင် အနားရောက်လာသည်ကို အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်နေလေသည်။
‘ချူယဲ့ယန်က ဆက်တက်ဖို့ စိတ်ကူးမရှိတော့ပုံပဲ။ သူက အရင်ဆုံး သူ့အနောက်ကလူကို ရှင်းထုတ်ပစ်ချင်နေတာ ထင်တယ်’
ဖန်လိရှင်နှင့် ကျန်လီတို့လည်း ဤအရာကို သတိပြုမိလိုက်ကြသည်။
သူတို့သည်လည်း ပြင်းထန်သော ဖိအားအောက်တွင် ရှိနေပြီး စွမ်းအင်များစွာ ကုန်ဆုံးနေသဖြင့် အနားယူရင်း ချူယဲ့ယန်က ရွှီနင်ကို တိုက်ခိုက်သည်ကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။
‘ဒါပေမဲ့ အဲဒီလူ တော်တော် မြန်တာပဲ’
ဖန်လိရှင်မှာ အဆင်ပြေသေးသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် လှေကားထစ် အမြောက်အမြားကို တက်ခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်သော်လည်း ကျန်လီမှာမူ သူ့အနောက်တွင် အတော်လေး ကျန်နေသေးသည်။
ရွှီနင်သာ ချူယဲ့ယန်ကို ကျော်သွားပါက သူမနှင့် ပို၍ ပို၍ နီးကပ်လာမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကျန်လီသည် ချူယဲ့ယန်က ရွှီနင်ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်နေလေသည်။
‘နောက်ဆုံးတော့ ၂၁ ထစ်မြောက်ကို ရောက်ပြီ’
ရွှီနင် ဖိအားများ ထပ်မံ မြင့်တက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ၏ စိတ်စွမ်းအားကို စမ်းသပ်ရုံသာမက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ဆွဲငင်အား၏ ဖိအားကို ခံစားနေရသည်။
‘ပိုပိုပြီး ခက်ခဲလာပြီပဲ... ဒါပေမဲ့ ကံကောင်းတာက ငါ ခံနိုင်ရည် ရှိသေးတယ်’
ရွှီနင်သည် သူ့ကိုယ်သူ ပြန်လည် ထိန်းညှိလိုက်ပြီး ၂၂ ထစ်မြောက်သို့ လှမ်းတက်လိုက်လေသည်။
ချူယဲ့ယန်မှာမူ ထိုနေရာတွင် အတော်ကြာအောင် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့လေပြီ။
အခန်း (၁၉၈) -ဂုဏ်သတ္တိအားလုံး ပါဝင်သည့် နောက်ထပ်တာအိုလက်နက်
“နှစ်ဆယ့်နှစ်လှမ်းမြောက်...”
ရွှီနင်က အသက်ရှူနှုန်းကို ညှိလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးလိုက်သည်။
“လာပြီပဲ”
ချူယဲ့ယန်က လှေကားပေါ် တက်လာသည့် ရွှီနင်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
ရွှပ်…
ရွှီနင် ကိုယ်ဟန်မပြင်နိုင်ခင်မှာပဲ ချူယဲ့ယန်က သူ၏ တာအိုဓားကို အသုံးပြုကာ ရွှီနင်အား ပိုင်းဖြတ်လိုက်လေသည်။
‘ဘာဖြစ်တာလဲဟ’
ရွှီနင်၏ မျက်စိရှေ့တွင် ဓားအလင်းတစ်ချက် ဖျတ်ခနဲ လက်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
‘ဒီမှာ လူတွေ ရှိနေတာလား’
ရွှီနင် လုံးဝ မတုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့ချေ။ ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲတွင် သူတစ်ဦးတည်းသာ ရှိနေသည်ဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုအခါ ရက်စက်သော အကြည့်များရှိသည့် အစိမ်းရောင်ဝတ် လူငယ်တစ်ဦးက သူ့ရှေ့၌ ပေါ်လာပြီး ဓားတိုတစ်လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ သူ့လည်ပင်းကို ပိုင်းဖြတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
မသိစိတ်၏ တုံ့ပြန်မှုဖြင့် ရွှီနင်၏ရှေ့တွင် မီးလျှံရောင် သံချပ်ကာတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ဓားချက်ကို ကာကွယ်လိုက်ပေသည်။
ထိုအချိန်မှာပင် ချူယဲ့ယန်ကလည်း အသင့်ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူ၏ အလစ်အငိုက် တိုက်ခိုက်မှု မအောင်မြင်သည်ကို မြင်သောအခါ သူက ကန်ချက်တစ်ချက် ထပ်မံ ထုတ်လိုက်လေသည်။
ရွှီနင်က ချက်ချင်းပင် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်။ သူက ချက်ချင်း ပြန်မတိုက်ခိုက်ဘဲ အနောက်သို့ နှစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်ကာ အဆင့်နှစ်ဆယ်မြောက်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားတော့သည်။
‘ဟမ်’
ရွှီနင်က အလိုအလျောက် ဆုတ်ခွာသွားလိမ့်မည်ဟု ချူယဲ့ယန် ထင်မထားခဲ့ပေ။
ချူယဲ့ယန်၏ အစီအစဉ်အရဆိုလျှင် ရွှီနင်မှာ ဓားဖြင့် အပိုင်းခံရ၍ သေဆုံးသွားရမည် သို့မဟုတ် ဟင်းလင်းပြင်လှေကား၏ အောက်ခြေသို့ ကန်ချခံရမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအခြေအနေမှာ သူ မျှော်လင့်ထားသည်နှင့် များစွာ ကွာခြားနေချေပြီ။
‘ငါ လှေကားအောက်ကို ဆင်းပြီး သူ့နောက်ကို လိုက်ရမလား’
ချူယဲ့ယန် တွေဝေသွားရင်း တွေးလိုက်မိသည်။
သို့သော် သူ တွေးနေစဉ်မှာပင် ချူယဲ့ယန် တစ်စုံတစ်ခုကို ရိပ်မိသွားသည်။ ခုနကလူမှာ အရှိန်အဟုန်ကို စုဆောင်းရန်အတွက် အနောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားခြင်း ဖြစ်ပြီး သူ့ထံသို့ ထပ်မံ ပြေးဝင်လာတော့မည် ဖြစ်ပေသည်။
‘သူ ငါ့ကို သတ်မလို့လား’
ဤအတွေးက ချူယဲ့ယန်၏ စိတ်ထဲတွင် မသိစိတ်အရ ပေါ်လာလေသည်။
သို့သော် သူ ဆက်မတွေးနိုင်တော့ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရွှီနင်က အဆင့်နှစ်ဆယ့်တစ်ကို ချက်ချင်း ဖြတ်ကျော်ကာ အဆင့်နှစ်ဆယ့်နှစ်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ဦး မျက်နှာချင်းဆိုင် ပြန်တွေ့ကြပြန်ပြီ။
ချူယဲ့ယန်က သူ၏ ဓားတိုကို အမြန် အသုံးပြုကာ ကာကွယ်လိုက်သည်။
‘ပတ်ဝန်းကျင်က ဖိအားတွေကြောင့် ငါ့ရဲ့ အစွမ်းအစတွေကို အပြည့်အဝ အသုံးမချနိုင်ဘူး ဖြစ်နေတယ်’
သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှာ ကန့်သတ်ခံနေရသည်ဟု ချူယဲ့ယန် ခံစားနေရသည်။ သူ၏ အစစ်အမှန်ချီ၊ အစစ်အမှန်စိတ်ဆန္ဒနှင့် ဂုဏ်သတ္တိစွမ်းအားများမှာ အဆက်မပြတ် ဖိနှိပ်ခံနေရလေသည်။
‘ဂုဏ်သတ္တိပိုင်နက်’
ရွှီနင်က အဆင့်နှစ်ဆယ့်နှစ်သို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် သူ၏ တာအိုလက်ပတ်လက်နက်ကို အသုံးပြုကာ ချူယဲ့ယန်အား သူ၏ ပိုင်နက်အတွင်းသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်တော့သည်။
ဟင်းလင်းပြင်လှေကားပေါ်တွင် သူ၏ ဂုဏ်သတ္တိပိုင်နက်မှာ အားနည်းသွားသော်လည်း ဤလူကို ကိုင်တွယ်ရန်အတွက်မူ လုံလောက်လှပေသည်။
‘မကောင်းတော့ဘူး’
ရွှီနင်၏ ဂုဏ်သတ္တိနှစ်မျိုး ပိုင်နက်အတွင်းသို့ ရောက်သွားသည်နှင့် ချူယဲ့ယန်မှာ အန္တရာယ်ရှိမှန်း ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။
‘တာအိုလက်နက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားတဲ့ အစစ်အမှန်ပိုင်နက်နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်ပဲ’
ချူယဲ့ယန်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ပျက်သွားပြီး သူ၏ အမူအရာမှာလည်း ပြောင်းလဲသွားသည်။
“သခင်လေး... ကျွန်တော်...”
ရွှီနင်က သူ့ကို ရှင်းပြခွင့် မပေးပေ။ သူ၏ ဂုဏ်သတ္တိနှစ်မျိုး ပိုင်နက်အတွင်းမှ ဓားတံဆိပ်တော် လေးခုမှာ ချက်ချင်း ဆင်းသက်လာသည်။
ဂုဏ်သတ္တိပိုင်နက်၏ အကူအညီကြောင့် ထိုဓားတံဆိပ်တော်များမှာ ဓားအစစ်အသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။
ဓားတံဆိပ်တော်နှစ်ခုသည် ချူယဲ့ယန်၏ ဘယ်နှင့်ညာ ပခုံးများကို ဖောက်ထွက်သွားပြီး ကျန်နှစ်ခုမှာ သူ၏ ခြေထောက်နှင့် ဒူးခေါင်းများကို ထိုးစိုက်လိုက်သဖြင့် သူ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ချေ။
ထို့နောက် ရွှီနင်က ချူယဲ့ယန်၏ တာအိုလက်နက်ကို ဆွဲယူကာ အစစ်အမှန်ချီနှင့် ဂုဏ်သတ္တိစွမ်းအားများကို ထည့်သွင်းပြီး ချူယဲ့ယန် ထားခဲ့သော ထိန်းချုပ်မှုအမှတ်အသားကို ဖျက်ပစ်လိုက်သည်။
ရွှီနင်အတွက် အစစ်အမှန်စိတ်ဆန္ဒနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ ထိန်းချုပ်မှုအမှတ်အသားကို ဖျက်ဆီးရန်မှာ အလွန် လွယ်ကူလှပေသည်။
‘ဒါက ဂုဏ်သတ္တိအားလုံးပါတဲ့ တာအိုလက်နက်လား’
ထိန်းချုပ်မှုအမှတ်အသားကို ဖျက်ပြီးနောက် ဤဓားတိုမှာ ဂုဏ်သတ္တိအားလုံးပါဝင်သော တာအိုလက်နက်ဖြစ်ကြောင်း ရွှီနင် သိလိုက်ရသည်။
‘ဂုဏ်သတ္တိအားလုံးပါတဲ့ တာအိုလက်နက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားတဲ့ အစစ်အမှန်စိတ်ဆန္ဒနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်ဆိုတော့ ဒီလူက သာမန်တော့ မဟုတ်ဘူးပဲ’
လူတိုင်းက ရွှီနင်ကဲ့သို့ မဟုတ်ပေ။ ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် အဆင့်ကိုးသို့ မရောက်မီ ဂုဏ်သတ္တိအားလုံးပါသော တာအိုလက်နက်ကို ကိုင်ဆောင်နိုင်သူများမှာ များပြားလှသော အရင်းအမြစ်များဖြင့် ပံ့ပိုးထားသူများသာ ဖြစ်တတ်သည်။
“မင်းက ဘယ်သူလဲ၊ ငါ့ကို ဘာလို့ တိုက်ခိုက်တာလဲ”
ရွှီနင်က ဓားတို တာအိုလက်နက်ပေါ်တွင် ယာယီ ထိန်းချုပ်မှုအမှတ်အသား တစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်ပြီး ဓားသွားကို ချူယဲ့ယန်ထံ ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။
နှစ်ဖက်လုံး၏ အခြေအနေမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားချေပြီ။ တိုက်ခိုက်သူဖြစ်သည့် ချူယဲ့ယန်မှာ ရွှီနင်၏ အကျဉ်းသား ဖြစ်သွားလေသည်။
‘မကောင်းတော့ဘူး၊ ချူယဲ့ယန် အဖမ်းခံလိုက်ရပြီ’
ဖန်လိရှင်နှင့် ကျန်လီတို့၏ မျက်နှာများ ပျက်သွားကြသည်။
ရွှီနင်က ချူယဲ့ယန်ကို အလွယ်တကူ ဖမ်းဆီးလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်လီမှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။
‘ချူယဲ့ယန်ကို ပြန်တိုက်နိုင်တယ်ဆိုတော့ ဒီလူက တာအိုနယ်ပယ်ကို ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းထားတဲ့ ပညာရှင် ဒါမှမဟုတ် တာအိုလက်နက်ရှိတဲ့ ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် အဆင့်ကိုး သိုင်းပညာရှင် ဖြစ်ရမယ်၊ ဒါမှမဟုတ် တာအိုလက်နက်ရှိတဲ့ တစ်ဝက်တစ်ပျက် တာအိုနယ်ပယ် ပညာရှင်လည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ’
ကျန်လီသည် သူမကိုယ်သူမ ကောင်းစွာ သိသည်။ သူမမှာ တာအိုလက်နက်ရှိသည့် အစစ်အမှန်စိတ်ဆန္ဒနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်များကို ပိုမို နားလည်ထားသောကြောင့်သာ ချူယဲ့ယန်ထက် ရှေ့ရောက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခု ပေါ်လာသောလူနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင် သူမ သေချာပေါက် အရေးနိမ့်ပေလိမ့်မည်။
ထိုသို့တွေးရင်း ကျန်လီက အံကြိတ်ကာ သူမရှေ့ရှိ မီးခိုးရောင်မြူထုကို ကြည့်ပြီး အပေါ်သို့ ဆက်တက်သွားလေသည်။
ဖန်လိရှင်မှာလည်း ဆက်မနားတော့ဘဲ ဆက်လက် တက်လှမ်းနေတော့သည်။
“ပြောစမ်း၊ မင်းက ဘယ်သူလဲ၊ ဒီကို ဘာလို့ လာတာလဲ”
ချူယဲ့ယန် ချက်ချင်း ပြန်မဖြေသည်ကို မြင်သောအခါ ရွှီနင်က လက်ထဲရှိ ဓားတိုကို သူ၏ လည်ချောင်းတွင် ထိုးစိုက်လိုက်သည်။
နောက်ထပ် တစ်လက်မလောက် တိုးလိုက်သည်ဖြစ်စေ၊ အစစ်အမှန်ချီနှင့် ဂုဏ်သတ္တိစွမ်းအားများကို အနည်းငယ် အသုံးပြုလိုက်သည်ဖြစ်စေ ချူယဲ့ယန်မှာ ထိုနေရာ၌ပင် အသက်ပျောက်သွားပေလိမ့်မည်။
“နေပါဦး... နေပါဦး”
ချူယဲ့ယန်မှာ လှည့်ပတ်ပြောရန် ကြိုးစားချင်သော်လည်း ရွှီနင်၏ ပြတ်သားပြီး ရက်စက်သော ပုံစံကို မြင်သောအခါ ကြင်နာတတ်သူ မဟုတ်မှန်း သိလိုက်သည်။
ဤကဲ့သို့သော လူမျိုးရှေ့တွင် လှည့်ကွက်သုံးခြင်းမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။
“ကျွန်တော်က လုယယ်ပြည်နယ်က ချူမိသားစုဝင် ချူယဲ့ယန်ပါ”
ချူယဲ့ယန်က ဘာမှ မဖုံးကွယ်ရဲဘဲ အမြန် ရှင်းပြလိုက်သည်။ သူ လိမ်ညာလိုက်လျှင် ချက်ချင်း အသတ်ခံရမည်ကို သိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
“လုယယ်ပြည်နယ်က မိသားစုလား”
ရွှီနင် မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသည်။
လုယယ်ပြည်နယ်မှ ချူမိသားစုအကြောင်း ရွှီနင် ကောင်းကောင်း မသိသော်လည်း ချူယဲ့ယန်၏ လက်ထဲရှိ တာအိုလက်နက်ကို ကြည့်ရုံဖြင့် ၎င်းမှာ သာမန်မိသားစုလေး မဟုတ်မှန်း ခန့်မှန်းနိုင်ပေသည်။
သူတို့မိသားစု၏ အင်အားမှာ ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုနှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။
ဂိုဏ်းများနှင့် ယှဉ်လျှင် သီးခြားမိသားစုတစ်ခု၏ စည်းလုံးမှုမှာ ပို၍ပင် ကြောက်စရာ ကောင်းလှ၏။ အားနည်းချက်တစ်ခုမှာမူ ပါရမီရှင်များကို ရွေးချယ်ရာတွင် ကန့်သတ်ချက်များ ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။
“ခုနက ကျွန်တော် အလစ်တိုက်ခိုက်မိတာက စိတ်လွတ်သွားလို့ပါ”
ချူယဲ့ယန်က အမြန်ပြောလိုက်သည်။ “ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ထက် သာသွားပြီး အမွေအနှစ်ကို ရသွားမှာ စိုးလို့ အခုလို လုပ်မိတာပါ၊ ခင်ဗျားကို စော်ကားမိတဲ့အတွက် ခွင့်လွှတ်ပေးပါ၊ ကျွန်တော့်ကို အသက်ချမ်းသာပေးပါ၊ ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေကနေ ထွက်သွားပြီးရင် ကျွန်တော့်မိသားစုကနေ ခင်ဗျားကို သေချာပေါက် ကျေးဇူးဆပ်ပါ့မယ်”
ချူယဲ့ယန်၏ လက်ရှိ အခြေအနေအရ အမွေအနှစ်အတွက် ဆက်လက် ကြိုးစားရန်မှာ မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။ သူ့အတွက် အသက်ရှင်ရရုံဖြင့်ပင် ကျေနပ်နေရပြီ ဖြစ်သည်။
“နောက်ဆုံး အမွေအနှစ်က ဒီလှေကားရဲ့ အပေါ်မှာလား”
ရွှီနင်က ချူယဲ့ယန်၏ စကားထဲမှ အဓိကအချက်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။
“ဟုတ်ပါတယ်၊ လှေကားရဲ့ ထိပ်ဆုံးကို ရောက်တာနဲ့ အမွေအနှစ် သုံးမျိုးထဲက တစ်ခုကို ရွေးချယ်နိုင်ပါတယ်”
ချူယဲ့ယန်က သူသိသမျှကို ပြောပြလိုက်လေသည်။
“အမွေအနှစ် သုံးမျိုး ဟုတ်လား၊ ဘာတွေလဲ”
ရွှီနင် မေးလိုက်သည်။
“တာအိုနယ်ပယ် ဆေးဖော်စပ်နည်း၊ အစွမ်းထက်တဲ့ မိစ္ဆာနည်းစနစ်နဲ့ မိစ္ဆာအဆီအနှစ်တို့ပါ”
ချူယဲ့ယန် ပြောလိုက်သည်။
“မင်းက ဘယ်လိုလုပ် ဒါတွေအကုန် သိနေတာလဲ”
ရွှီနင်က ချူယဲ့ယန်ကို စူးစမ်းစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ “ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ အကုန်ပြောပြရင် မင်းကို လောလောဆယ် အသက်ချမ်းသာပေးမယ်”
‘လောလောဆယ်’ ဟူသော စကားကြောင့် ချူယဲ့ယန် စိတ်မအေး ဖြစ်သွားသော်လည်း သူက ဆက်ပြောလိုက်သည်။
“ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေက ပင်လယ်နီမိစ္ဆာဘုရင် ထားခဲ့တာပါ၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဘိုးဘေးက တစ်ချိန်က သူ့ရဲ့ နောက်လိုက်တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့ဖူးပါတယ်”
ထို့နောက် ချူယဲ့ယန်က လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တည်ဆောက်ခဲ့ရခြင်း အကြောင်းရင်း၊ ပင်လယ်နီမိစ္ဆာဘုရင်၏ အတွေ့အကြုံများနှင့် သူတို့ ဤနေရာသို့ မည်သို့ ရောက်လာခဲ့ကြောင်းများကို ရှင်းပြလေတော့သည်။
‘ဒီပင်လယ်နီမိစ္ဆာဘုရင်က သာမန်တာအိုနယ်ပယ် ပညာရှင်တော့ မဟုတ်ဘူးပဲ၊ ဝမ့်ရှန့်ပြည်နယ်မှာတောင် သူက အင်အားကြီးတဲ့သူ တစ်ယောက်ပဲ’
ရွှီနင် နားလည်သွားပေသည်။
“မင်းကို လောလောဆယ် အသက်ချမ်းသာပေးလိုက်မယ်”
ချူယဲ့ယန်နှင့် သူ၏မိသားစုမှာ လျှို့ဝှက်ချက်များစွာကို သိထားနိုင်သဖြင့် သူ့ကို မသတ်သေးဘဲ ထားရန် ရွှီနင် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
သို့သော် ရွှီနင်က သူ့ကို လွယ်လွယ်နှင့်တော့ လွှတ်မည် မဟုတ်ပေ။ ချူယဲ့ယန် ကျေးဇူးတင်စကား မပြောနိုင်ခင်မှာပင် ရွှီနင်က ဆေးလုံးအချို့ကို ယူကာ ချူယဲ့ယန်၏ ပါးစပ်ထဲသို့ အတင်း ထည့်လိုက်သည်။ ထိုအထဲတွင် အဆိပ်ဆေးလုံးများနှင့် အေးခဲတံဆိပ်ဆေးလုံး သုံးလုံး ပါဝင်လေသည်။
“မသေချင်ရင် လှေကားရဲ့ အောက်ခြေမှာ ငါ့ကို စောင့်နေ”
ချူယဲ့ယန် မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာပင် ရွှီနင်က သူ့ကို မလိုက်ပြီး လှေကားအောက်သို့ ပစ်ချလိုက်လေသည်။
သူ ထထိုင်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း တစ်ကိုယ်လုံး အေးစက်တောင့်တင်းသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ချူယဲ့ယန်ကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် ရွှီနင်က အပေါ်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူ့အထက်တွင် လူနှစ်ယောက် ရှိနေသေးကြောင်း သူ သိထားပြီး ဖြစ်သည်။
တာအိုနယ်ပယ် ဆေးဖော်စပ်နည်း အမွေအနှစ်ကို ရရှိရန်အတွက် ထိုနှစ်ယောက်ကို သူ မီအောင် လိုက်ရပေမည်။ သို့မဟုတ်ပါက အခြားသူများက ထိုအရာကို ရွေးချယ်သွားလျှင် သူ့အတွက် ဘာမှ ကျန်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
‘ချူယဲ့ယန် လှေကားအောက်ကို အပစ်ခံလိုက်ရပြီ၊ သူ သေလား ရှင်လားတောင် မသိဘူး’
ကျန်လီမှာ အဆင့်သုံးဆယ့်နှစ်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်ပြီး ဆက်တက်ရန် ခက်ခဲနေပြီ ဖြစ်သည်။
ရွှီနင် ပိုမိုနီးကပ်လာသောအခါ ကျန်လီ စိတ်ဓာတ်ကျလာသည်။ အမွေအနှစ်ကို ရရှိရန်သာမက သူမ၏ အန္တရာယ်အတွက်ပါ စိုးရိမ်နေရပြီ ဖြစ်သည်။
‘ငါ လောင်းကြေးထပ်ကြည့်ရမယ်’
ကျန်လီ ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်။
သူမသည် ရွှီနင်နှင့် အသက်စွန့်တိုက်ခိုက်မည် မဟုတ်ဘဲ ရွှီနင်မှာ အကြောင်းမဲ့ လူသတ်တတ်သူ မဟုတ်ရန်သာ ဆုတောင်းနေမိသည်။ သူမ အရှုံးပေးလိုက်လျှင် ရွှီနင်က သူမကို လွှတ်ပေးလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
မကြာမီ ကျန်လီ ရွှီနင်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
“သခင်လေး”
ရွှီနင် ရှေ့သို့ တိုးလာသည်နှင့် ကျန်လီက သူမတွင် ရန်လိုစိတ် မရှိကြောင်း ပြသည့်အနေဖြင့် လက်ကို ဖြန့်ပြလိုက်သည်။
‘ဒါ ချူယဲ့ယန်ပြောတဲ့ ကျန်လီလား’
ကျန်လီ၏ အမူအရာကို မြင်သောအခါ သူမသည် သူ့ခွန်အားကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် မတိုက်ခိုက်လိုခြင်းဖြစ်မှန်း ရွှီနင် သိလိုက်သည်။
“သခင်လေး... ဒီလှေကားပေါ်မှာ ကျွန်မတို့ သုံးယောက်ပဲ ကျန်တော့တာပါ၊ ဘယ်သူ ထိပ်ဆုံးကို ရောက်ရောက် အမွေအနှစ် တစ်ခုတော့ ရမှာမို့လို့ ကျွန်မတို့ တိုက်ခိုက်နေဖို့ မလိုပါဘူး”
ကျန်လီက ရွှီနင်ကို ကြည့်ကာ အမြန် ပြောလိုက်သည်။
ရွှီနင်က ကျန်လီကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမက အညံ့ခံနေသဖြင့် သူမကို သတ်ရန် အကြောင်းပြချက် မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် သူက ကျန်လီကို လျစ်လျူရှုကာ ရှေ့သို့သာ ဆက်တက်သွားလေသည်။
ရွှီနင် ပျောက်ကွယ်သွားမှသာ ကျန်လီ စိတ်သက်သာရာ ရသွားတော့သည်။
‘သူက မိစ္ဆာလမ်းစဉ် သိုင်းပညာရှင် မဟုတ်တဲ့ပုံပဲ’
ကျန်လီ၏ နဖူးတွင် ချွေးများ စို့နေသည်။
‘သူနဲ့ ဖန်လိရှင်တို့ မိစ္ဆာအဆီအနှစ်ကို မရွေးကြဖို့ပဲ ဆုတောင်းရမယ်’
သူမအတွက်မူ မိစ္ဆာအဆီအနှစ်မှာ သူမ အလိုချင်ဆုံး အရာ ဖြစ်သည်။
‘ငါ့အနောက်ကို ရောက်လာပြီလား’
ဖန်လိရှင်က နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ရွှီနင်မှာ သူ့အနီးဆုံးသို့ ရောက်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရလေသည်။