အခန်း (၁၆၀၅-၁၆၀၆)

အခန်း (၁၆၀၅) ချီထျန်းမဟာသူတော်စင်

တောင်ပိုင်းချန်စန်းဧကရာဇ် ပျောက်ကွယ်သွားသော်လည်း တိမ်မြူမှောင်မိုက်နတ်ဘုရားမှာ စိတ်အေးသွားခြင်း မရှိပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရောင်စဉ်ငါးမျိုးအလင်းတန်းများက သူ့ထံသို့ ဦးတည်ဝင်‌ရောက်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

တိမ်မြူမှောင်မိုက်နတ်ဘုရားက ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် သူ၏တူကို အလျှင်အမြန် လွှဲယမ်းပစ်ပေါက်လိုက်သည်။

တူလက်နက်ဖြတ်သန်းသွားရာ ဗလာနယ်တစ်ခုလုံး စုတ်ပြဲသွားပြီး ကြယ်တာရာများပင် ကြေမွပျက်ဆီးသွားရသည်။

တူလက်ထဲတွင်ပါဝင်သောစွမ်းအားက အလွန်ပြင်းထန်လှသဖြင့် တောင်ပိုင်းချန်စန်းဧကရာဇ်သည်ပင် အတော်လေးသတိထားခဲ့ရသည်။

ဤတူလက်နက်က တိမ်မြူမှောင်မိုက်နတ်ဘုရား၏ အဖိုးတန်ရတနာဖြစ်သော “မူလပရမ်းပတာတူ” ပင် ဖြစ်သည်။

ဤတူ၏ကျော်ကြားမှုက သာမန်မျှသာဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏စွမ်းအားကတော့ ကွမ်းချန်ထျန်းကျွင်း၏ နာမည်ကျော် စက်ဝန်းသံသရာကောင်းကင်စည်းတံဆိပ်နှင့် ကောင်းစွာယှဉ်ပြိုင်နိုင်သည်။

သို့သော် မဟာမာရူယိ၏ ရောင်စဉ်ငါးမျိုး နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာသည်နှင့် မူလပရမ်းပတာတူမှာလည်း ဖမ်းဆီးထိန်းချုပ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

“တာအိုရောင်းရင်း... အရင်တုန်းက ကျုပ်တို့နှစ်ယောက်လုံး တာအိုဆရာ’ကျူးထီ’ ကြောင့် အတော်လေး ဒုက္ခရောက်ခဲ့ဖူးကြတယ် ၊ ဒါကိုထောက်ထားပြီး ဒီတစ်ကြိမ် ကျုပ်ကိုလွှတ်ပေးစေချင်ပါတယ်”

တိမ်မြူမှောင်မိုက်နတ်ဘုရားက ကူရာကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့် တောင်းဆိုလိုက်သည်။

မဟာမာရူယိက ခေါင်းညိတ်လိုက်ရင်း...

“ဘေးဖယ်လိုက်... ဒါဆိုရင် ငါ ဘာမှမလုပ်ဘူး”

တိမ်မြူမှောင်မိုက်နတ်ဘုရား အလျင်အမြန်ပင် နောက်ဆုတ်ပေးလိုက်သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ခုန်ရွှမ်းမှာ သူ့ထံသို့ ဦးတည်ကာ ပြေးလာနေသော အခြားတစ်ယောက်ကို တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။

ထိုသူမှာ မျောက်မင်း၏လိုက်လံတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ဆုတ်ခွာနေရသည် တာအိုဆရာ’လုယာ’ ပင်ဖြစ်သည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ ဒဏ်ဖြစ်နေခဲ့သည့် ဒဏ်ရာဟောင်းများက ပွင့်ထွက်နေပြီး သူ၏ဝီညာဉ်မီးလျှံအမြုတေမှာလည်း သွေးမြူများသဖွယ် ပတ်ဝန်းကျင်အနှံ့ လွင့်စင်ထွက်လျှက်ရှိသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ရွှေရောင်တိမ်တိုက်များက လှိုင်းထလျှက် မျောက်မင်းသည်လည်း မဟာမာရူယိရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

တာအိုဆရာ’လုယာ’ မှာ မဟာမာရူယိနှင့် နတ်ဘုရားသုတ်သင်အစီအရင်ကြား ပိတ်မိနေတော့သည်။

မျောက်မင်းကိုတွေ့သည်နှင့် မဟာမာရူယိ၏ တည်ငြိမ်‌သောမျက်နှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူက နှမျောတသဟန်ဖြင့်...

“နှမျောစရာကောင်းလိုက်တာ... သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းတွေအားလုံး တစ်ညတည်းနဲ့ အကုန်ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ရပြီ ၊ အခုလိုမျိုး ရွှေခန္ဓာတွေ ပြန်ပေါင်းစည်းထားတယ်ဆိုရင်တောင် မင်းက ရွှံ့ရုပ်လေးတစ်ရုပ်ထက် မပိုပါဘူး”

မျောက်မင်းက...

“ကျုပ်လည်း နှမျောမိတာ အမှန်ပဲ ၊ ဒါပေမဲ့ ချီထျန်းမဟာသူတော်စင်ကတော့ လွတ်မြောက်သွားပြီဆိုပြီး ဝမ်းသာနေခဲ့တာပါ”

သူက ဆက်ပြောလိုက်သည်။

“ကျုပ်က ရွှံ့ရုပ် ဟုတ်မဟုတ်ဆိုတာကိုတော့ တိုက်ခိုက်ပြီးမှ ဆုံးဖြတ်ကြတာပေါ့”

ပြောပြီးသည်နှင့် မျောက်မင်းက ရူယိရွှေတုတ်ကို ကိုင်မြှောက်ကာ မဟာမာရူယိ၏ ဦးခေါင်းတည့်တည့်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

မဟာမာရူယိက ရောင်စဉ်ငါးမျိုး အလင်းတန်းများကို ချက်ချင်းထုတ်ဖော်လိုက်ရာ ၊ အလင်းရောင်များအောက်တွင် မျောက်မင်း၏ခန္ဓာကိုယ်က သေးငယ်သွားပြီး ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်ခံရလုမတတ် ဖြစ်သွားသည်။

သို့သော် မျောက်မင်း၏ခြေဖဝါးအောက်တွင် ရွှေရောင်တိမ်တိုက်များထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်ပတ်ကျွမ်းပစ်ကာ ရောင်စဉ်ငါးမျိုးအလင်းတန်းများ၏လွှမ်းမိုးမှုမှ လျှင်မြန်စွာ ခုန်ထွက်လွတ်မြောက်သွားသည်။

သို့ပေသိ မျောက်မင်းက နောက်ဆုတ်သွားခြင်းမရှိဘဲ မဟာမာရူယိရှိရာသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားသည်။

မဟာမာရူယိက တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။

သူ၏ ရောင်စဉ်ငါးမျိုးအလင်းတန်းများက ပြန်လည်တောက်ပလာလေရာ မျောက်မင်းမှာ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ၏ ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြန်သည်။

သူက လက်ထဲရှိ ရူယိရွှေတုတ်ဖြင့် အလင်းရောင်များဖုံးလွှမ်းနေသော ဗလာနယ်အောက်ခြေသို့ အားကုန်လွှဲရိုက်ချလိုက်ရင်း...

“ကြီးမားစမ်း... ကြီးမားစမ်း... ကြီးမားစမ်း...”

ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ မျောက်မင်း၏ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ရူယိရွှေတုတ်တို့မှာ ပေါက်ကွဲလုမတတ် ကြီမားလာကြသည်။

ထို့နောက် ရူယိရွှေတုတ်က ရောင်စဉ်ငါးမျိုးအလင်းတန်းများမှ အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းရှိရာသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ရိုက်ချလိုက်၏။

ရက်စက်ကြမ်းတမ်းလှသော နတ်ဘုရားဖိနှိပ်သံတုတ်၏စွမ်းအားကြောင့် အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းများ အနည်းငယ် မှေးမှိန်သွားရသည်။

မျောက်မင်းက ဤသည်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ရောင်စဉ်ငါးမျိုး အလင်းတန်းများကြားမှ ခုန်ထွက်သွားပြန်သည်။

သို့သော် သူက ဆုတ်ခွာရန် စိတ်မကူးသေးပေ။

ရူယိရွှေတုတ်ကို ကိုင်မြှောက်ပြီး မဟာမာရူယိကို နောက်တစ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်လိုက်ပြန်သည်။

သူတို့နှစ်ယောက်ကြား အကွာအဝေးက အလွန်တရာ နီးကပ်သွားခဲ့သည်။

ရူယိရွှေတုတ် ကျရောက်လာသည့်တိုင် မဟာမာရူယိက နေရာမှပင် မလှုပ်မယှက် မတ်တတ်ရပ်နေဆဲပင်။

ထို့နောက် တတိယအကြိမ်မြောက် ရောင်စဉ်ငါးမျိုးအလင်းတန်းများက အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကျဆင်းလာပြီး မျောက်မင်းကို ဝါးမျိုသွားပြန်သည်။

ကျယ်လောင်သည့် ကြုံးဝါးသံတစ်ချက်နှင့်အတူ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများတုန်ခါသွားပြီး မျောက်မင်း၏ခန္ဓာကိုယ်က မရေမတွက်နိုင်သော ကိုယ်ပွားပေါင်းများစွာ ကွဲထွက်သွားသည်။

ရောင်စဉ်ငါးမျိုးအလင်းတန်းများက ထိုကိုယ်ပွားများကို ဝိုင်းရံလိုက်ပြီး တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လိုက်လံဖမ်းဆီးနေသည်။

သို့သော် မျောက်မင်း၏ ကိုယ်ပွားများက များပြားလွန်းသဖြင့် အချို့သော တိုက်ကွက်မျးက လွဲချော်သွားလေရာ မျောက်တစ်ကောင်က ခန္ဓာကိုယ်ကို ကျုံ့လိုက်ပြီး အလင်းတန်းထောင်ချောက်အတွင်းမှ ခုန်ထွက်လွတ်မြောက်သွားပြန်၏။

ထိုမျောက် လွတ်မြောက်သွားသည်နှင့်တပြိုင်နက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်က ပြန်လည်ကြီးမားလာပြီး မဟာမာရူယိ၏ ဦးခေါင်းကို သံတုတ်ဖြင့် ရိုက်ချလိုက်ပြန်သည်။

အကွာအဝေးက အလွန်နီးကပ်သည်ဖြစ်ရာ မဟာမာရူယိမှာ မည်သို့မှမတတ်နိုင်ဘဲ နောက်သို့ဆုတ်လိုက်ရသည်။ သို့တိုင် ရူယိရွှေတုတ်၏ အရှိန်အဟုန်က မြန်ဆန်လွန်းသဖြင့် မဟာမာရူယိမှာ အချိန်မီ မရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့ပေ။

သူက ခန္ဓာကိုယ်အား ဘေးသို့စောင်းလိုက်ပြီး ရိုက်ချက်ကို ပခုံးဖြင့် ခံယူလိုက်ရသည်။

ထိုခဏမှာပင် သူ၏ ကြည်လင်တောက်ပသော‌ ရွှေခန္ဓာမှာလည်း အက်ကွဲသွားရလေသည်။

သို့သော် မဟာမာရူယိက နောက်ဆုတ်သွားခြင်း မရှိပေ။

ရောင်စဉ်ငါးမျိုး အလင်းတန်းများက တဖန်ပြန်လည်တောက်ပလာပြီး နောက်ဆုံး မျောက်မင်းကို ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်လိုက်နိုင်သည်။

အလင်းတန်းများကြားတွင် ပိတ်မိသွားသည့်တိုင် မျောက်မင်းက အရှုံးပေးလိုခြင်း မရှိပေ။

သူက လက်ထဲမှ ရူယိရွှေတုတ်ကို အဆက်မပြတ်လှည့်ပတ်ပြီး သံတုတ်အစွန်းမှ ရွှေရောင်အလင်းစက်ဝန်းများကို ထုတ်ဖော်ကာ ရောင်စဉ်ငါးမျိုးအလင်းတန်းများကို တွန်းထုတ်ရန် ကြိုးစားနေသည်။

သို့ပေသိ ခုန်ရွှမ်း၏ ရောင်စဉ်ငါးမျိုး နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများက ပိုမိုသိပ်သည်းလာပြီး အဆုံးမရှိ ပြန့်ကားလာသည်။

မျောက်မင်းမှာ ဝဲဂယက်တစ်ခုအတွင်း နစ်မြုပ်သွားသည့်ပမာ ခံစားရပြီး နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ၏ဖိအားက ပိုမိုပြင်းထန်လာလေရာ တဖြည်းဖြည်း အားအင်များ ကုန်ခမ်းလာရသည်။

ဧရာမမျောက်ကြီးက အချုပ်အနှောင်မှလွတ်မြောက်ရန် ရုန်းကန်ကြိုးစားနေချိန် မဟာမာရူယိ၏ရုပ်သွင်က ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ဦးခေါင်း (၂၄)ခုနှင့် လက်(၈)ဖက်ရှိသော ဗုဒ္ဓခန္ဓာအစား ဦးခေါင်းတစ်လုံး လက်(၄)ဖက်ရှိသော ဓမ္မခန္ဓာက အစားထိုးဝင်ရောက်လာသည်။

ပြောင်းလဲသွားသည့် ရုပ်ခန္ဓာအသစ်က ဖြူဖွေးနူးညံ့သော ဝတ်ရုံကိုခြုံလွှမ်းထားပြီး ဦးခေါင်းထက်တွင် သရဖူတစ်ခု ဆောင်းထားသည်။

လည်ဆွဲ ၊ နားတောင်းနှင့် လက်မောင်းတွင် လက်ပတ်တို့ဝတ်ဆင်ထားပြီး အလွန်ပင်တင့်တယ်လှပကာ ရွှေရောင် ဥဒေါင်းမင်းကိုလည်း စီးနင်းထားသည်။

သူက အဖြူရောင်နှင့် အစိမ်းရောင်ရောယှက်နေသည့် ကြာပန်းထက်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသည်။

ညာဘက်ရှိ လက်တစ်ဖက်တွင် ကြာပန်းတစ်ပွင့် ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ဘယ်ဘက်ရှိလက်တစ်ဖက်တွင်တော့ အခက်အလက်များပါဝင်သော ဥဒေါင်းမြီးကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

ရောင်စဉ်ငါးမျိုးအလင်းတန်းများကလည်း အဆက်မပြတ်လည်ပတ်နေသည်ဖြစ်ရာ အချိန်အတန်ကြာမှာတော့ မျောက်မင်း၏ပုံရိပ် ပျောက်ကွယ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားရသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကိုတွေ့လိုက်သည်နှင့် တာအိုဝါဒကျင့်ကြံသူများ မျှော်လင့်ချက်မဲ့ကာ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်သွားကြသည်။

သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် တာအိုအဆင့်အောက် ကျင့်ကြံသူများတွင် မည်သူကများ မဟာမာရူယိကို ဤအခြေအနေထိရောက်အောင် ဖိအားပေးနိုင်ခဲ့ဖူးပါသနည်း။

သို့သော် ထိုဥဒေါင်းက အမှန်တကယ်ပင် အစွမ်းထက်လွန်းလှသည်။

ကျောက်စိမ်းကောင်းကင်ဘုံအရှင်၏ သတင်းအစအနက ပျောက်ခြင်းမလှ ပျောက်ကွယ်နေပြီး ချီထျန်းမဟာသူတော်စင် အစစ်သည်လည်း သူ၏ကျင့်ကြံခြင်းများကို စွန့်လွှတ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့ဖြစ်ရာ ကျန်ရှိသော ကောင်းကင်နတ်ဘုရားအဆင့် ကျင့်ကြံသူများတွင် ခုန်ရွှမ်းကို မည်သူက ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ပါမည်နည်း။

“သူက ဗုဒ္ဓဘာသာရဲ့ ရွှေခန္ဓာကို ကျင့်ကြံအောင်မြင်ထားတဲ့အပြင်... သူ့ရဲ့ ရောင်စဉ်ငါးမျိုး နတ်ဘုရားအလင်းတန်းကလည်း အရင်ထက်ပိုပြီး စွမ်းအားကြီးလာတယ်”

လုယာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူက မျောက်မင်းလက်ချက်ကြောင့် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိထားသဖြင့် တိုက်ပွဲအတွင်း ဝင်မပါနိုင်သေးသည့်တိုင် အကဲဖြတ်နိုင်စွမ်းကတော့ မှေးမှိန်မသွားခဲ့ပေ။

ယန်ကျန်းသည်လည်း အတွေးနက်လျှက် ရှိသည်။

အစပိုင်းတွင် သူက မဟာမာရူယိကို ကိုယ်တိုင်ရင်ဆိုင်ပြီး ချီထျန်းသူတော်စင်ကိုတော့ ကျန်ပြိုင်ဘက်များကိုကိုင်တွယ်ရန် စီစဉ်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် အဓိကပြဿနာမှာ မျောက်မင်းက စွမ်းအားကြီးသည်မှန်သော်လည်း တိုက်တိုင်းအောင်ဗုဒ္ဓနှင့် အခြားသူများကို ကာကွယ်ပေးထားသည့် 'ကြာပန်းစိမ်းရတနာအလံ' ကို ထိုးဖောက်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။

ထို့ကြောင့် တိုက်တိုင်းအောင်ဗုဒ္ဓနှင့် မဟာဉာဏ်အလင်းဗောဓိသတ္တတို့ကို ဟန့်တားနိုင်ရန် ယန်ကျန်းကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ခဲ့ရသည်။

ကံဆိုးသည်မှာ မဟာမာရူယိက အလွန်ပင် စွမ်းအားပြင်းထန်လှပြီး သူ၏ ရောင်စဉ်ငါးမျိုး နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများက မျောက်မင်းကိုပင် နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

သို့သော် ယန်ကျန်း၏စိတ်အာရုံက နတ်ဘုရားသုတ်သင်အစီအရင်ထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

အစီအရင်ထဲတွင် မျောက်မင်း နှိမ်နင်းခံလိုက်ရသည့်တိုင် တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သော ရန်ကျောက်ကဲ၏ မျက်နှာအမူအရာကို သတိထားလိုက်မိသည်။

မဟာမာရူယိသည်လည်း ငယ်ရွယ်သည့် ထိုက်ရွှီးမူလနတ်ဘုရားလေး၏ ထူးခြားသော တုံ့ပြန်မှုကို သတိပြုမိသွားသည်။

ရန်ကျောက်ကဲက ခပ်ပါးပါး တစ်ချက်ပြုံးလိုက်သည်။

ထိုခဏမှာပင် မဟာမာရူယိ မျက်နှာပျက်သွား၏။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှထွက်ပေါ်နေသော ရောင်စဉ်ငါးမျိုး အလင်းတန်းများက ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာသည်။

အလင်းတန်းများက အဆက်မပြတ်လည်ပတ်နေဆဲ ဖြစ်သည့်တိုင် ထိုအလင်းတန်းများထဲမှ မြင်တွေ့ရခဲသော ပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုပုံရိပ်က အခြားမဟုတ်ပေ။

ရောင်စဉ်ငါးမျိုး အလင်းတန်းများဖြင့် ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်ခြင်းခံထားရသော ဧရာမမျောက်ကြီးပင် ဖြစ်၏။

မျောက်မင်း၏လက်တစ်ဖက်တွင် ရူယိရွှေတုတ်ကို ကိုင်ထားပြီး ကျန်လက်တစ်ဖက်မှာတော့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။

သူက ကောင်းကင်ယံသို့ မော့ကြည့်ပြီး ကြုံးဝါးသံတစ်ချက်ပြုလုပ်ကာ ထိုဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို ပါးစပ်ထဲသို့ ပစ်ထည့်ကာ တစ်ချက်တည်း မျိုချလိုက်သည်။

ထိုခဏမှာပင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ကောင်းကင်ထက်သို့ ထိုးထက်သွားကာ ရောင်စဉ်ငါးမျိုး အလင်းတန်းများကိုသာမက စကြာဝဠာတစ်ခုလုံးကိုပါ ဖောက်ထွက်သွားတော့၏။

ခမ်းနားထည်ဝါပြီး ရက်စက်ကြမ်းတမ်းသော ၊ အနိုင်မခံ အရှုံးမပေးလိုသော စွမ်းအားလှိုင်းလုံးများက အဆက်မပြတ် တုန်ခါလျှက် ရှိ၏။

ထိုစွမ်းအားကြောင့် ကြယ်စင်မြစ်ကြီးပင် တုန်လှုပ်သွားရသည်။

ဗုဒ္ဓဘာသာကိုယ်တော်များ ချက်ချင်းပင် မျက်နှာပျက်သွားကြသည်။

ထိုစွမ်းအား၏ဖိအားကြောင့် မဟာမာရူယိ စီးနင်းထားသည့် ဥဒေါင်းမင်းသည်ပင် ခါးညွှတ်လျှက် ခေါင်းငုံ့သွားရလေသည်။

မဟာမာရူယိ ဒေါသချောင်းချောင်းထွက်သွားပြီး ရောင်စဉ်ငါးမျိုးအလင်းတန်းများကို အလျှင်အမြန်စုစည်းကာ မျောက်မင်းထံသို့ ပစ်ခတ်ထိုးစိုက်ချရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် လက်ရှိတွင် ဧရာမမျောက်မင်းမှာ ကောင်းကင်ကိုထောက်မထားသည့် တိုင်လုံးကြီးပမာ ခိုင်ခံ့လွန်းပြီး ရောင်စဉ်ငါးမျိုးအလင်းတန်းများအလယ် မတုန်လှုပ်ဘဲ မတ်တတ်ရပ်လျှက် ရှိသည်။

ခုန်ရွှမ်းက ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးအား နတ်ဘုရားအလင်းတန်း ပင်လယ်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။ သူသာ အလိုရှိပါက ကြယ်စင်မြစ်တစ်ခုလုံးကိုပင် ဝါးမျိုပြီး အလင်းပင်လယ်ကြီးအတွင်းသို့ နှစ်မြှုပ်ပစ်လိုက်နိုင်သည်။

သို့သော် ထိုနတ်ဘုရားအလင်းပင်လယ်ကြီးက ဧရာမမျောက်မင်း ရွှေရောင်ပုံရိပ်ကြီးကိုတော့ လုံးဝ ထိခိုက်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။

သူက သံတုတ်ကို ကိုင်မြှောက်ပြီး ပင်လယ်ကို နှစ်ခြမ်းခွဲနိုင်သည့်စွမ်းအားဖြင့် ရိုက်ချလိုက်ရာ နတ်ဘုရားအလင်းပင်လယ်ကြီးတွင် အက်ကွဲကြောင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။

အခန်း (၁၆၀၆) ကောင်းကင်နတ်ဘုရားအဆင့်၏အရှင်သခင်

ရူယိရွှေတုတ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်စွမ်းအားက ရောင်စဉ်ငါးမျိုး အလင်းတန်းများကြားတွင် အက်ကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားစေသည်။

ထိုအက်ကြောင်းအတွင်းမှ ပုံရိပ်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

မဟာမာရူယိ၏ ရောင်စဉ်ငါးမျိုး အလင်းတန်းအောက်တွင် ပိတ်မိနေခဲ့သော မြောက်ပိုင်းကြယ်စင်ဧကရာဇ်၊ တောင်ပိုင်းချန်စန်းဧကရာဇ်တို့သာမက ခြင်္သေ့နတ်ဘုရားနှင့် ခေါင်းကိုးလုံးပိုးကောင်တို့ပင် ထိုအက်ကြောင်းမှတစ်ဆင့် လွတ်မြောက်လာကြသည်။

သူတို့အားလုံး နောက်သို့လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ နတ်ဘုရားအလင်းပင်လယ်ကြီးကို ဆက်လက်ဖြိုခွင်းနေသည့် ပုံရိပ်တစ်ခုကိုတွေ့လိုက်ရပြီး အံ့သြမှင်တက်သွားကြသည်။

ဘေးမှကြည့်နေသော အခြားသူများမှာလည်း မှင်တက်လျှက် ရှိကြသည်ပင်။

နတ်ဘုရားသုတ်သင်အစီအရင်ထဲတွင် ရန်ကျောက်ကဲက စကားဆိုလိုက်သည်။

“ဖုရှီဗျပ်စောင်းက အလိုအလျောက် အလုပ်လုပ်တာမျိုး မဟုတ်ဘူး ၊ တုံ့ပြန်မှုတစ်ခုခုရှိလာမှ အစွမ်းပြတာ ၊ ဒါကြောင့် တာအိုအဓိပတိတစ်ပါးကို ခဏလောက် တားဆီးထားနိုင်ပေမယ့် ဒီနေရာတစ်ခုလုံးကို ချိတ်ပိတ်ထားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး ၊ ဒါကြောင့်လည်း တခြားကောင်းကင်နတ်ဘုရားအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတွေ ဒီကိုရောက်လာကြတာပေါ့”

သူက မချိပြုံးပြုံးလိုက်ရင်း...

“ငါတို့ကိုကူညီဖို့ မြောက်ပိုင်းကြယ်စင်ဧကရာဇ် ရောက်လာပေမယ့် သူတို့ဘက်ကလည်း မဟာမာရူယိ ရောက်လာခဲ့တယ်”

ခုန်ရွှမ်းက တိတ်ဆိတ်စွာပင် ရန်ကျောက်ကဲကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

ထို့နောက် သူက အလင်းပင်လယ် အက်ကွဲကြောင်းကို ပြန်လည်ပြုပြင်ပြီး သောင်းကျန်းနေသည့် မျောက်မင်းကိုနှိမ်နင်းရန် ရောင်စဉ်ငါးမျိုးအလင်းတန်းများကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လှည့်ပတ်လိုက်သည်။

ရန်ကျောက်ကဲက အေးဆေးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး...

“လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း(၁၀၀)လောက်တုန်းက ငါ အမတခုံရုံးကို သွားတိုက်ခဲ့တယ် ၊ ပြန်စဉ်းစားကြည့်ရင် အဲဒီတုန်းက ငါ ပြတ်ပြတ်သားသား ဆုံးဖြတ်ခဲ့လို့ အမတခုံရုံးကို အငိုက်မိသွားစေခဲ့တာ ၊ ဒါက တကယ့်ကို ကံကောင်းခဲ့တာပဲ”

သူက ဆက်ပြောလိုက်သည်။

“အဲဒီတုန်းက မင်းသာရှိနေမယ်ဆိုရင် ငါ ထွက်ပြေးရုံကလွဲပြီး တခြားနည်းလမ်းရှိမှာ မဟုတ်ဘူး ၊ အဲဒါဆို သစ္စာဖောက်ကိုသတ်ပြီး မိတ်ဆွေတွေအတွက် လက်စားချေပေးနိုင်မှာတောင် မဟုတ်ဘူး”

မဟာမာရူယိက...

“ဒီနေ့ ထူးခြားမှုတစ်ခုခုဖြစ်သွားမယ်ဆိုရင်တော့... မင်းတို့အားလုံး ဒီနေရာမှာ အဆုံးသတ်သွားရလိမ့်မယ်”

စကားဆုံးသွားသည်နှင့် ‌ရောင်စဉ်ငါးမျိုးနတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ပိုမိုအားကောင်းလာသည်။

ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံး ဖုံးလွှမ်းလုနီးပါးဖြစ်သွားသော အလင်းပင်လယ်ပြင်ကြီးက ရွှေရောင်ပုံရိပ်ကို ပြန်လည်နှစ်မြုပ်ပစ်တော့မည့်အလားပင်။

ရန်ကျောက်ကဲက အကြောက်တရားကင်းမဲ့သော စူးရှသည့်မျက်ဝန်းများဖြင့် မဟာမာရူယိကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်... ၊ ဒီနေ့ တစ်ခုခုထူးခြားတာတော့ အမှန်ပဲ ၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့အားလုံး တိုးတက်လာကြတာပဲလေ”

သူက လက်တစ်ချောင်းကို ချိုးလိုက်ပြီး...

“ဥပမာပြောရရင်... ငါကိုယ်တိုင်ဝင်တိုက်စရာ မလိုဘူး ၊ နက်ရှိုင်းချီစွမ်းအား(၃)ခုနဲ့တင် ချီထျန်းမဟာသူတော်စင်ရဲ့ အစစ်အမှန်ရုပ်ခန္ဓာကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်တယ် ၊ ပြီးတော့... ချီထျန်းမဟာသူတော်စင်ရဲ့ အစစ်အမှန်ရုပ်ခန္ဓာကို အသွင်ပြောင်းနိုင်တဲ့အချိန်ကလည်း အရင်ကထက်ပိုပြီး ကြာရှည်ခံနိုင်လာပြီ ၊ နောက်တစ်ချက်က...”

ရန်ကျောက်ကဲက အေးဆေးသည့်လေသံဖြင့် ဆက်ပြောလိုက်သည်။

“နောက်တစ်ချက်က... ဒီစကားကတော့ မင်းတို့ကို နည်းနည်းပါးပါး စိတ်ဒဏ်ရာရစေနိုင်မယ်ထင်တယ် ၊ ချီထျန်းမဟာသူတော်စင် တန်ခိုးစွမ်းအား အထွတ်ထိပ်အဆင့်မှာတုန်းက ဘယ်လောက်စွမ်းအားကြီးခဲ့လဲဆိုတာ... မင်းတို့အားလုံး အတိတ်ကကိစ္စတွေ ပြန်အမှတ်ရလာအောင် ငါက ကူညီပေးနိုင်တယ်”

ရန်ကျောက်ကဲ၏စကား ဆုံးသွားသည်နှင့် ရောင်စဉ်ငါးမျိုးအလင်းတန်းများအတွင်းရှိ မျောက်မင်းထံမှ ကြုံးဝါးသံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပတ်ပတ်လည်တွင် ရွှေရောင်တိမ်တိုက်များ ရစ်သိုင်းသွားသည်။

ကြုံးဝါးသံကြီးနှင့်အတူ မျောက်မင်း၏ခန္ဓာကိုယ်က ပေါက်ကွဲထွက်လုမတတ် ကြီးမားလာသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဧရာမမျောက်ကြီး၏လည်ပင်းမှ ဦးခေါင်းနှစ်လုံးထပ်မံထွက်ပေါ်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်ဘေးမှ လက်(၄)ဖက် ထပ်မံ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဦးခေါင်း(၃)လုံးနှင့် လက်(၆)ဖက် ဖြစ်လေသည်။

တူညီသောမျက်နှာ ၊ တူညီသော ရွှေမျက်စံမီးမျက်စိ...။

ပြီးတော့ တူညီသော ရူယိရွှေတုတ်...။

ရူယိရွှေတုတ်သည်လည်း (၃)ခုကွဲထွက်သွားပြီး မျောက်မင်းက ရွှေတုတ်များကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး အစအနမကျန်အောင် ပျက်ဆီးကုန်တော့၏။

မျောက်မင်း၏ ရွှေမျက်စံမီးမျက်စိ (၃)စုံက နေဝန်းထက်ပင် ပိုမိုတောက်ပနေပြီး သူ၏ ဧရာမခန္ဓာကိုယ်ကြီးက စကြာဝဠာတစ်ခုလုံးအား ဖုံးလွှမ်းထားလေရာ လူ့ဘုံကိုနင်းခြေပြီး ငရဲဘုံ၏ ဝိညာဉ်မြစ်ထက်တွင် မတ်တတ်ရပ်နေသည့်အလား ထင်မှတ်ရသည်။

မျောက်မင်းက ခါးကိုဆန့်လိုက်ပြီး ဦးခေါင်း(၃)လုံးက အထက်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏အကြည့်များက မိုးကောင်းကင်အတားအဆီးများကိုဖြတ်ကျော်ကာ အမြင့်ဆုံးသော ကောင်းကင်ဘုံအလွှာအထိ ရောက်ရှိသွားသည်။

ရူယိရွှေတုတ်(၃)လက်လုံးက တပြိုင်တည်းရိုက်ခတ်လိုက်ရာ ရိုက်ချက်ဖြတ်သန်းသွားရာနေရာတိုင်းတွင် ဖန်ဆင်းခြင်းလက်ရာများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကနဦးကောင်းကင် အပိုင်းပိုင်းမကွဲခင်က တည်ရှိခဲ့သော မြေ ၊ ရေ ၊ လေ ၊ မီး မူလဒြပ်စင်များသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

ဒြပ်စင်စွမ်းအားများက ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ထကြွသောင်းကျန်းနေပြီး ဗလာနယ်တစ်ခုလုံး ပရမ်းပတာဖြစ်ကာ မှောင်အတိကျသွားသည်။

မည်သည့်အရာကိုမှ ခွဲခြားမရနိုင်ဘဲ အရာအားလုံး ရှုပ်ထွေးသွားလေသည်။

ခေါင်းသုံးလုံး လက်ခြောက်ဖက်ရှိသော ဧရာမမျောက်ကြီးကို တွေ့မြင်သည်နှင့် လူတိုင်း ကြက်သီးမွေးညင်းထသွားရသည်။

သူတို့အားလုံး အံ့သြတုန်လှုပ်စွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်ကြ၏။

“ချီ... ထျန်း... မဟာ... သူတော်စင်....”

ရောင်စဉ်ငါးမျိုး နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများအတွင်းမှ ခုန်ထွက်လာသော မျောက်မင်းကိုကြည့်ရင်း 'ရှေးခေတ် နတ်ဘုရားများအပ်နှင်းခြင်းကာလ' ကို ကြုံခဲ့ဖူးသူတိုင်း တာအိုဆရာ’ကျူးထီ’ ကို သတိရသွားကြသည်။

တာအိုဆရာ’ကျူးထီ’ သည်လည်း ဤသို့ပင် ရောင်စဉ်ငါးမျိုးအလင်းတန်းများကို ချိုးဖျက်ခဲ့ဖူးသည် မဟုတ်ပါလား။

မဟာမာရူယိ၏မျက်နှာက တည်ကြည်လေးနက်သွားသည်။ သို့သော် သူ့မျက်ဝန်းများကတော့ မီးလျှံများပမာ တဟုန်းဟုန်းတောက်လောင်လာသည်။

ထို့နောက် သူ၏ ကြီးမားသော ‘ရွှေခန္ဓာ’ တစ်ခုလုံးတွင် ပြင်းထန်သော မီးလျှံများ တောက်လောင်လာသည်။

သူက ရောင်စဉ်ငါးမျိုး နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများကို အလျှင်အမြန်လည်ပတ်စေပြီး ချီထျန်းမဟာသူတော်စင်၏ ရွှေတုတ်ကို ခုခံရင်ဆိုင်လိုက်၏။

အလယ်ခေတ်တွင် ချီထျန်းမဟာသူတော်စင်က ကောင်းကင်ဘုံနန်းတော်တွင် သောင်းကျန်းခဲ့ပြီး ကျောက်စိမ်းကောင်းကင်ဘုံအရှင်နှင့် အပြင်းအထန်တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်မှာတော့ ကောင်းကင်နတ်ဘုရားအဆင့် ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူနှစ်ယောက်ဖြစ်သော ချီထျန်းမဟာသူတော်စင်နှင့် မဟာမာရူယိတို့၏တိုက်ပွဲကို တဖန်ပြန်လည် တွေ့မြင်ရသည်ပင်။

ချီထျန်းမဟာသူတော်စင်နှင့် မဟာမာရူယိ...။

ကျောက်စိမ်းကောင်းကင်ဘုံအရှင် ကွယ်ပျောက်သွားပြီးနောက်ပိုင်း ဤတိုက်ပွဲက ကောင်းကင်နတ်ဘုရားအဆင့်တွင် မည်သူက အရှင်သခင်ဖြစ်ကြောင်း အဆုံးအဖြတ်ပေးမည့်တိုက်ပွဲ ဖြစ်သည်။

ထိပ်တန်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူနှစ်ယောက်၏တိုက်ပွဲဖြစ်သဖြင့် နှစ်ဖက်လုံး ပတ်ဝန်းကျင်ကို အမှုမထားနိုင်ကြတော့ပေ။

အတားအဆီးမရှိ အစွမ်းကုန် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ကြသည်ဖြစ်ရာ အနီးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံး ပြာမှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

ကြီးမားလှသော ကြယ်စင်မြစ်ကြီးမှာလည်း မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပြတ်တောက်သွားရသည်။

စီးဆင်းနေသော မြစ်ရေများနှင့် လှည့်ပတ်နေသော ကြယ်တာရာများအားလုံးမှာ သဲလွန်စမကျန်အောင် ချေဖျက်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ကြယ်စင်မြစ်ပြင်ပရှိ ဗလာနယ်သည်လည်း တိုက်ပွဲလှိုင်းလုံးများ၏ရိုက်ခတ်မှုကို ပြင်းထန်စွာ ခံစားနေရသည်။

ဗလာနယ်က အစက်အပြောက်တစ်ခုအဖြစ် ကျုံ့ဝင်သွားပြီး အရာဝတ္ထုပေါင်းစုံ ၊ အချိန်နှင့်နေရာ အရာအားလုံး အစက်အပြောက်လေးထဲ စုစည်းသွားကြသည်။

ထိုအစက်အပြောက်လေးက ချက်ချင်းဆိုသလို ပြန်လည်ပွင့်ထွက်လာပြီး ချီထျန်းမဟာသူတော်စင်နှင့် မဟာမာရူယိတို့၏ပုံရိပ်များ ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချီထျန်းမဟာသူတော်စင်က စွမ်းအားအပြည့်နှင့် ရှိနေဆဲပင်။

သူက ဟိန်းဟောက်သံတစ်ချက်ပြုလုပ်လိုက်ပြီး လက်(၆)ဖက်ဖြင့် ရူယိရွှေတုတ်(၃)လက်ကိုလှည့်ပတ်ပြီး ခုန်ရွှမ်းထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဝင်ရောက်သွားပြီး တကျော့ပြန်တိုက်ပွဲ စတင်လိုက်သည်။

ခုန်ရွှမ်း၏ ရွှေခန္ဓာက အနည်းငယ် မှိန်ဖျော့လျှက် ရှိသည်။ သို့သော် သူ၏ ရောင်စဉ်ငါးမျိုးအလင်းတန်းများကတော့ အားကောင်းနေဆဲပင်။

ချီထျန်းမဟာသူတော်စင်နှင့် ရင်ဆိုင်ရာတွင် သူက နောက်ဆုတ်မည့်ဟန်မပြဘဲ ရောင်စဉ်ငါးမျိုး နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများကို ရန်သူထံသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ယောက်လုံး ကောင်းကင်ယံအလင်းရောင်များ ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

မဟာမာရူယိက ရောင်စဉ်ငါးမျိုးအလင်းတန်းများကို မရပ်မနားပစ်လွှတ်လျှက် ရန်သူကို အလင်းတန်းများထဲ ပိတ်မိသွားစေရန် ကြိုးပမ်းနေသည်။

ချီထျန်းမဟာသူတော်စင်ကတော့ ရူယိရွှေတုတ်ဖြင့် အဆက်မပြတ်ရိုက်နှက်လျှက် ရန်သူကို ပြားပြားဝပ်သွားအောင် တိုက်ခိုက်နေသည်။

သူက ဝန်းရံလာသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများကို ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်ပြီး ရန်သူ၏အားနည်းချက်ကို အာရုံစိုက်ကာ ရူယိရွှေတုတ်များဖြင့် အားကုန်လွှဲရိုက်လိုက်သည်။

ပြင်းထန်သည့်တိုက်ပွဲကိုကြည့်းရင်း နေရာတွင်ရှိနေသူများအားလုံး မှင်တက်လျှက် ရှိကြသည်။

ယန်ကျန်း၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားမှ တတိယမျက်လုံးက ခေါင်းသုံးလုံး လက်ခြောက်ဖက်ရှိသော မျောက်မင်း၏ပုံရိပ်ကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း စကားဆိုလိုက်သည်။

“တကယ်ကို မမေ့နိုင်စရာ အမှတ်တရဟောင်းတွေ ပြန်မြင်ယောင်စေတာပဲ”

သူက ဆက်ပြောလိုက်သည်။

“အဲဒါ မြေကြီးအမြုတေကျောက်တုံးကြောင့် မဟုတ်လား ၊ အခု သူ အဲဒါကို ခံနိုင်ရည်ရှိသွားပြီလား”

မြောက်ပိုင်းကြယ်စင်ဧကရာဇ်နှင့် တောင်ပိုင်းချန်စန်းဧကရာဇ်တို့၏ အကြည့်များကတော့ ဖော်ပြရန်ခက်ခဲလောက်အောင် ရှုပ်ထွေးနေကြသည်။

အလယ်ခေတ်တွင် ချီထျန်းမဟာသူတော်စင် ကောင်းကင်ဘုံနန်းတော်တွင် သောင်းကျန်းခဲ့စဉ်က သူတို့နှစ်ယောက်လုံး မျက်မြင်သက်သေ ရှိခဲ့ကြသည်။

ချီထျန်းမဟာသူတော်စင် ဤမျှအစွမ်းထက်ရသည်မှာ မည်သို့သော ဒဏ်ခတ်မှုမျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ရပါစေ ပျက်ဆီးခြင်းမရှိသော မသေမျိုး 'နတ်မိစ္ဆာခန္ဓာ' ကြောင့်သာ မဟုတ်ပေ။

မြေကြီးအမြုတေကျောက်တုံး၏ ဖျက်ဆီး၍မရသော အစွမ်းသတ္တိကို ဘေးဖယ်ထားလျှင်တောင်မှ ချီထျန်းမဟာသူတော်စင်၏ မွေးရာပါ ပါရမီ ၊ တိုက်စစ် ၊ ခံစစ်နှင့် အမြန်နှုန်းတို့မှာ သမိုင်းတစ်လျှောက် စွမ်းအားအကြီးဆုံး တည်ရှိမှုများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်နေခဲ့ပြီးသားပင်။

ကျောက်စိမ်းကောင်းကင်ဘုံအရှင်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်စဉ်ကလည်း တိုက်ပွဲလှိုင်းလုံးများကြောင့် ငရဲဘုံတစ်ခုလုံးသည်ပင် ပြိုကျပျက်ဆီးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

ယခုလည်း အထွတ်ထိပ်အခြေအနေသို့ မရောက်ရှိသေးခင်မှာပင် တာအိုသခင်’လုယာ’ ကို အရှက်ကွဲလောက်အောင် ဖိအားပေးနိုင်ခဲ့သည်။

လက်ရှိမှာတော့ သူက မြေကြီးအမြုတေကျောက်တုံး၏အစွမ်းကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် အထွတ်ထိပ်အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်ရာ မဟာမာရူယိ၏ ရောင်စဉ်ငါးမျိုး နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများကို တစ်ချက်ပင်နောက်မဆုတ်ဘဲ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ခဲ့သည်။

သူတို့နှစ်ယောက် ထိတွေ့လိုက်တိုင်း ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအားလှိုင်းလုံးများကြောင့် ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး မှောက်လှန်သွားပြီး မြေပြင်သည်လည်း အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပြိုကွဲပျက်ဆီးသွားသည်။

တိမ်မြူမိုင်တစ်သောင်းမဟာဂဠုန်၏မျက်ဝန်းများ အရောင်တောက်သွားပြီး...

“အစ်ကို့လိုကျွမ်းကျင်သူနဲ့ တိုက်ခိုက်တဲ့အခါ... ဒီတိုက်ပွဲက သရေကျမလား ၊ ချီထျန်းမဟာသူတော်စင်ကပဲ အနိုင်ရမလားဆိုတာ သူ့ရဲ့ မသေမျိုး နတ်မိစ္ဆာခန္ဓာကပဲ အဆုံးအဖြတ်ပေးသွားမှာပဲ”

လက်ရှိတွင် ချီထျန်းမဟာသူတော်စင်က သူ၏ မသေမျိုး နတ်မိစ္ဆာခန္ဓာကိုအသုံးပြုကာ ရောင်စဉ်ငါးမျိုး အလင်းတန်းများ၏ ချုပ်နှောင်မှုမှ ရုန်းထွက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့ပေသိ ရောင်စဉ်ငါးမျိုး အလင်းတန်းများကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ရိုက်ခွဲနိုင်မည်ဆိုလျှင်မဟာမာရူယိအနေဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုကို ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်မည်လား မသေချာပေ။

ယခုအချိန်ထိ တိုက်ပွဲအနိုင်အရှုံး အတိအကျ မဆုံးဖြတ်နိုင်သေးသော်လည်း ရေရှည်တိုက်ခိုက်သွားမည်ဆိုပါက တိုက်ပွဲရလဒ် မည်သို့ဖြစ်မည်ကို လူတိုင်းရိပ်မိနေကြပေပြီ။

တာအိုအဆင့် အဓိပတိများမရှိသော ဤလောကတွင် မည်သူက အရှင်သခင် ဖြစ်မည်နည်း။

ယခု ကောင်းကင်နတ်ဘုရားအဆင့်တို့၏ ဧကရာဇ်မှာ...

နောက်ဆုံးမှာတော့...

ချီထျန်းမဟာသူတော်စင် “စွန်းဝူခုန်း” ပင် ဖြစ်ပေသည်။

မငြိမ်းသောမီးအိမ်ရှေးဟောင်း‌ဗုဒ္ဓက တိုက်ပွဲကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း...

“ဒါပေမဲ့ သူက စွန်းဝူခုန်းအစစ် မဟုတ်သေးဘူး”

သူက ဆက်ပြောလိုက်သည်။

“သူ့ရဲ့ လက်ရှိပုံစံနဲ့ဆိုရင် အခြေအနေကို ထိန်းထားနိုင်မယ့်အချိန်က ပိုပြီးတိုတောင်းသွားလိမ့်မယ် ၊ ခုန်ရွှမ်းအနေနဲ့ ဘယ်လောက်ထိ ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်မလဲဆိုတဲ့အပေါ်မှာပဲ မူတည်တော့တယ်”

ထိုအချိန်မှာပင် စကြာဝဠာတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသည့် ကနဦးကောင်းကင် အဋ္ဌဂံသင်္ကေတကားချပ် ကြီးမှာ ပျောက်ကွယ်လုနီးပါး ဖြစ်လာလေသည်။

ကြယ်စင်မြစ်ထဲမှ တိုက်ပွဲက မည်မျှပင် ပြင်းထန်ပါစေ အစိမ်းရောင်ကြာပန်းကတော့ ထိခိုက်မှုမရှိဘဲ အေးချမ်းငြိမ်သက်စွာ ရှိနေဆဲပင်။

ပွင့်ဖတ်များ အနည်းငယ်လှုပ်ရှားသွားပြီး ပွင့်အာလာတော့မည့် အရိပ်အယောင်များ ပြသလာသည်။

ထိုစဉ်မှာပင် ရွှမ်တုကိုယ်တော် ကိုင်ဆောင်ထားသည့် ဖုရှီဗျပ်စောင်းမှ “ထောက်” ခနဲ အသံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

နောက်ဆုံးကျန်ရှိသော ဗျပ်စောင်းကြိုး ပြတ်တောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။