အခန်း (၁၆၁၃-၁၆၁၄)

အခန်း (၁၆၁၃) စစ်ပွဲအကျိုးအမြတ်

ကမ္ဘာလောက ဖြစ်ပေါ်မလာခင် ကနဦးဟင်းလင်းပြင်ကာလ တိုက်ပွဲများနှင့် ဖန်ဆင်းခြင်းစတင်သည့် ကမ္ဘာဦကာလတိုက်ပွဲများက ယခုခေတ်တိုက်ပွဲများထက် များစွာပိုမိုပြင်းထန် ရက်စက်သည်။

ထိုစဉ်က ကနဦးကောင်းကင်မှ ရှေးဦးသက်ရှိများနှင့် ထိပ်တန်းတန်ခိုးစွမ်းအားရှင်များ သေကြေပျက်ဆီးခဲ့ရုံသာမက တာအိုအဓိပတိကြီးများသည်ပင် ကျဆုံးခဲ့ကြရသည်။

ထိုသို့ သေမြင်းအရိပ်လွှမ်းမိုးသည့် အချိန်ကာလတစ်လျှောက်လုံး စန်းချင်း(၃)ပါး ဆရာဘိုးဘိုးများ၏ တည်ရှိမှုနှင့် ဂုဏ်သတင်းမှာ အလွန်ပင် ထင်ရှားကျော်ကြားခဲ့၏။

ရှေးခေတ်ကာလတွင် မငြိမ်းသောမီးအိမ်ရှေးဟောင်းဗုဒ္ဓ၊ တာအိုသခင်'လုယာ' နှင့် အခြားသော ထိပ်တန်းတန်ခိုးစွမ်းအားရှင်များ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် တာအိုဝါဒသို့ ဝင်ရောက်လာကြပြီး လမ်းမှန်တာအိုဝါဒ အထွတ်ထိပ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

နတ်ဘုရားများအပ်နှင်းခြင်းစစ်ပွဲကြောင့် တာအိုဝါဒအတွင်း ပဋိပက္ခများဖြစ်ပွားခဲ့သည့်တိုင် မိုးကောင်းကင်ခုံရုံး ၊ ကောင်းကင်ဘုံနန်းတော်ကို တည်ထောင်နိုင်ခဲ့ပြီး တာအိုဝါဒ၏အရှိန်အဝါက ကောင်းမွန်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

သို့သော် စန်းချင်း(၃)ပါး ဆရာဘိုးဘိုးများက ရှေးခေတ်ကာလ အဆုံးသတ်တွင် အတူတကွ လောကကိုကျော်လွန်သွားခဲ့သည်။

ဆရာဘိုးဘိုးများ လောကကို‌ကျော်လွန်သွားခြင်းက ရှေးခေတ်ကာလနှင့် အလယ်ခေတ်ကြား တာအိုဝါဒ ဆုတ်ယုတ်ကျဆင်းခြင်း၏ အစပြုကာလပင် ဖြစ်သည်။

အလယ်ခေတ်အစမှသည် မဟာကပ်ဘေးကြီးအချိန်အထိ တာအိုဝါဒ အထွတ်ထိပ်အခြေအနေမှ တဖြည်းဖြည်းယိုယွင်းလာခဲ့သည်။

လက်ရှိအချိန်မှာတော့ တာအိုဝါဒ ပြန်လည်ဦးမော့လာမည်လား ၊ ဆက်လက်ဆုတ်ယုတ်သွားမည်လားဆိုသည်က ရန်ကျောက်ကဲတို့ မျိုးဆက်သစ်များအပေါ်တွင်သာ မူတည်သည်။

ယနေ့ နတ်ဘုရားသုတ်သင်အစီအရင်ကို အောင်မြင်စွာ သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ခြင်းက တာအိုဝါဒ တိုးတက်ရေးအတွက် လမ်းစဖွင့်လိုက်ခြင်းသာပင်။

ရှေ့ဆက်ရမည့်လမ်းတွင် မြင်တွေ့ရသည့်အလင်းရောင်က သေးငယ်သော မီးပွားလေးမျှသာမဟုတ်ဘဲ မီးရှူးတန်ဆောင်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေပေသည်။

သို့ပေသိ ထိုအလင်းရောင်က ဆက်လက်တောက်ပနေမည်လား သို့မဟုတ် ခဏမျှလင်းလက်ပြီး ပြန်လည်ငြိမ်သက်သွားမည်လားဆိုသည်ကတော့ အနာဂတ်တွင်သာ မူတည်ပေမည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယနေ့တိုက်ပွဲ အနိုင်ရလိုက်ခြင်းက သမိုင်းဝင်သည့် ထူးခြားချက်ပင် ဖြစ်၏။

ယွင်ရှောင်းနတ်သမီးက ရွှမ်တုကိုယ်တော်လက်ထဲမှ ကြိုးများအားလုံး ပြတ်တောက်နေသော ဖုရှီဗျပ်စောင်းကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သူမက...

"ဖန်ဆင်းခြင်းကောင်းကင်နတ်ဆိုးနဲ့ ဖုရှီဧကရာဇ်တို့လို အင်အားကြီးတဲ့သူတွေတောင် သေဆုံးခဲ့ရတာဆိုတော့ ငါတို့လည်း ကိုယ့်အောင်မြင်မှုအပေါ်မှာ သိပ်ပြီး မာန်တက်မနေသင့်ဘူး"

ထိုစကားကိုကြားတော့ ရန်ကျောက်ကဲ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ယွင်ရှောင်းနတ်သမီးပြောသည့် တာအိုအဓိပတိနှစ်ယောက်လုံး ရှေးခေတ် ကမ္ဘာဦးကာလကတည်းက ကျဆုံးသွားကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ကနဦးကောင်းကင်ကာလကတည်းက နတ်ဆိုးများက အခြားသောအင်အားစုများ၏ ဆန့်ကျင်ဘက်တွင် ရပ်တည်ခဲ့ကြသည်။

သူတို့အား တာအိုဝါဒမှ စန်းချင်း(၃)ပါး ၊ ရှေးခေတ်ဧကရာဇ်(၃)ပါးနှင့် အနောက်ဘက်ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းမျ အကြီးအကဲနှစ်ယောက်တို့၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ဖုရှီဧကရာဇ်က လူအများ၏ ရန်သူဖြစ်လာခဲ့ပြန်သည်။

အချိန်ကြာလသည်နှင့်အမျှ ဖုရှီဧကရာဇ်၏ ကနဦးကောင်းကင်နက္ခတ်ပညာမှာ ပျောက်ကွယ်လုနီးပါးဖြစ်နေသည့်တိုင် ၎င်း၏‌ကျော်ကြားမှုက ယနေ့တိုင် ကျန်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

နက္ခတ်ပညာတွင် အစွမ်းထက်လွန်းသဖြင့် တာအိုအဓိပတိတစ်ပါးဖြစ်သော ဖုရှီဧကရာဇ်မှာ လူအများ၏ကြောက်ရွံ့ခြင်းကိုခံရရန် ကံပါလာခဲ့ပုံရသည်။

သူက အခြားသော တာအိုအဓိပတိများ၏ အနာဂတ်ကို အပြည့်အဝ သိမြင်နိုင်ခြင်းမရှိသည့်တိုင် အရိပ်အမြွက်မျှ သိမြင်ရုံဖြင့်ပင် ထိုသူများ၏ ရန်ငြိုးထားခြင်းကိုခံရရန် လုံလောက်နေပေပြီ။

တာအိုအဓိပတိများဆိုသည်က သူ့ထက်သူ လူစွမ်းကောင်းဖြစ်ရန် အချင်းချင်း ပြိုင်ဆိုင်နေကြရသည် မဟုတ်ပါလား။

ထို့ကြောင့် နက္ခတ်ပညာတွင် ကျွမ်းကျင်လွန်းသော ဖုရှီဧကရာဇ်က အခြားတာအိုအဓိပတိများ၏မျက်လုံးထဲတွင် ဖယ်ရှားရမည့်ရန်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ခံခဲ့ရသည်။

ဒဏ္ဍာရီများအရဆိုလျှင် နွီဝါးဧကရီနှင့် အော်မီတော်ဖော်ဗုဒ္ဓမှလွဲပြီး အရှေ့ဧကရာဇ်’ထိုက်ယိ’ အပါအဝင် တာအိုအဓိပတိအားလုံးက ဖုရှီဧကရာဇ်ကို ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်ဟု ဆိုသည်။

ဖုရှီဧကရာဇ်က လောက၏ အတိတ်နှင့်အနာဂတ်ကို တွက်ချက်နိုင်သလို အခြား‌သော တာအိုအဓိပတိများသည်လည်း ထိုပညာရပ်ကို တတ်မြောက်ကြသည်။

သူတို့က ဖုရှီဧကရာဇ်ကို မမီသည့်တိုင် ကွာဟချက် ကြီးမားလွန်းသည်တော့မဟုတ်ပေ။

အားလုံး၏ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် နောက်ဆုံးတော့ ဖုရှီဧကရာဇ် ကျဆုံးခဲ့ရသည်။

ထိုဖြစ်ရပ်ကြောင့်ပင် ဖုရှီဗျပ်စောင်းသည်လည်း ပျက်ဆီးယိုယွင်းသွားခဲ့ပြီး ထိုဗျပ်စောင်းကို အရှေ့ဧကရာဇ်'ထိုက်ယိ' က သိမ်းဆည်းထားခဲ့သည်။

နောက်ပိုင်း ထိုဗျပ်စောင်းက တာအိုသခင်'လုယာ' ထံသို့ ရောက်ရှိသွားကာ ထိုမှတစ်ဆင့် ယန်ကျန်းထံသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

နောက်ဆုံး ယနေ့တိုက်ပွဲတွင် ထိုဗျပ်စောင်းကိုအသုံးပြုပြီး အော်မီတော်ဖော်ဗုဒ္ဓ ဆင်းသက်မလာစေရန် တားဆီးထားနိုင်ခဲ့၏။

ရန်ကျောက်ကဲက သက်ပြင်းချရင်း...

“ဒီ ဖုရှီဗျပ်စောင်းကို ကျွန်တော်တို့ဆီ လဲလှယ်ပေးလိုက်တုန်းက တာအိုသခင်’လုယာ’ က ဘယ်လိုစိတ်ကူးရှိခဲ့လဲတော့ မသိဘူး ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီရတနာက ဒီနေ့တိုက်ပွဲမှာတော့ အစားထိုးလို့မရတဲ့ အခန်းကဏ္ဍကနေ ပါဝင်ပေးခဲ့တာပဲ"

ဝိညာဉ်ခြောက်ဖြာအလံရှည်က တာအိုအဓိပတိ(၃)ပါးကို တပြိုင်တည်းဟန့်တားနိုင်သော်လည်း တစ်ပါးတည်းကို (၃)ကြိမ်တိုင်တိုင် ဟန့်တားနိုင်စွမ်း မရှိပေ။

ဖုရှီဗျပ်စောင်း၏ ကျန်ရှိနေသော စောင်းကြိုး(၄)မျှင်က တာအိုအဓိပတိ(၄)ပါး တပြိုင်တည်းဆင်းသက်လာသည်ကို မတားဆီးနိုင်သော်လည်း အော်မီတော်ဖော်ဗုဒ္ဓ တစ်ပါးတည်းကို ကိုင်တွယ်ရာတွင် (၄)ကြိမ်တိုင်တိုင် ထိရောက်မှု ရှိစေခဲ့သည်။

တာအိုအဓိပတိများ စစ်မြေပြင်သို့ ဆင်းသက်မလာစေရန် ဤရတနာနှစ်ခုက တားဆီးပေးနိုင်ခဲ့သဖြင့် လမ်းမှန်တာအိုဝါဒက နတ်ဘုရားအဆုံးသတ်ဓားကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ပြီး အထိအခိုက်မရှိ ပြန်လည် ဆုတ်ခွာလာနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခု ဖုရှီဗျပ်စောင်းမှ စောင်းကြိုးအားလုံး ပြတ်တောက်သွားပြီဖြစ်ရာ အံ့ဖွယ်စွမ်းအားများ ဆုံးရှုံးသွားပြီး အသုံးမဝင်သည့် ဗျပ်စောင်းအစုတ်တစ်လက်သာ ဖြစ်သွားခဲ့ပေပြီ။

သို့သော် ရန်ကျောက်ကဲတို့အုပ်စုကတော့ ဖုရှီဗျပ်စောင်းကို ဦးညွှတ်ဂါရဝပြုလိုက်ကြပြီး...

“နောက်ကျရင် ဒီရတနာကို သိုးလွိနန်းတော်မှာပဲ သိမ်းဆည်းထားပြီး သူနဲ့ထိုက်တန်နတဲ့ ငြိမ်းချမ်းမှုမျိုး ရရှိစေချင်ပါတယ်”

ဖုရှီဧကရာဇ်ကို နှိမ်နင်းရာတွင် တာအိုဝါဒမှ စန်းချင်း(၃)ပါး ဆရာဘိုးဘိုးများ ပါဝင်ခဲ့ကြသည်။

ယခု ဖုရှီဗျပ်စောင်းက တာအိုဝါဒ ရှေ့ဆက်နိုင်ရန် အရေးပါသည့်ကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့ကြောင်း တွေးမိသည့်အခါ ရန်ကျောက်ကဲတို့ရင်ထဲ ခံစားချက်များ ရှုပ်ထွေးသွားရသည်။

ခဏကြာတော့ ယန်ကျန်းက စကားဆိုလာသည်။

"ဖုရှီဗျပ်စောင်းအပြင် ဝိညာဉ်ခြောက်ဖြာအလံရှည်ပေါ်မှာ နာမည်ရေးထိုးဖို့ တာအိုအဆင့် အဓိပတိတစ်ပါးရဲ့ အကူအညီလိုအပ်တယ် ၊ ဒီအလုပ်ကို လောင်ကျွင်းကလွဲပြီး တခြားသူ လုပ်ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”

စကားဆုံးသွားသည်နှင့် သူက ရန်ကျောက်ကဲကို လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

ယန်ကျန်း ဆိုလိုသည့်အဓိပ္ပါယ်ကို နားလည်သဖြင့် ရန်ကျောက်ကဲ မချိပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

“ချီထျန်းမဟာသူတော်စင်က မဟာမာရူယိကို ခုခံပေးနိုင်ခဲ့ပေမယ့် နောက်ဆက်တွဲပြဿနာတွေ အများကြီး ကျန်နေသေးတယ် ၊ အချိန်အတော်ကြာတဲ့အထိ ချီထျန်းမဟာသူတော်စင် ပြန်ထွက်ပေါ်လာနိုင်မှာ မဟုတ်သေးဘူး ၊ ပြောရရင် ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာတောင် ကြာသွားနိုင်တယ်”

သူက ဆက်ပြောလိုက်သည်။

“ချီထျန်းမဟာသူတော်စင်ရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာ အစစ်အမှန်ကို အသုံးချနိုင်မယ်ဆိုရင်တောင် မြေကြီးအမြုတေကျောက်တုံးနဲ့တော့ အချိန်အတော်ကြာအောင် ပေါင်းစပ်နိုင်မှာ မဟုတ်သေးဘူး”

ထိုစကားကြားတော့ အားလုံး သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

ရန်ကျောက်ကဲက လက်နှစ်ဖက် ဖြန့်ကားရင်း...

"တာအိုသခင်'လုယာ' ရဲ့ မြားခုနစ်စင်းကျိန်စာလိုမျိုး တစ်ခေတ်မှာ တစ်ခါပဲ သုံးလို့ရတာမျိုးမဟုတ်ပေမယ့် လောလောဆယ်တော့ အဲဒါကို မျှော်လင့်ချက်ထားလို့ မရသေးဘူး ၊ ကံကောင်းတာက ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ နတ်ဘုရားသုတ်သင်အစီအရင် ရှိနေတာပဲ”

“ပြီးတော့ ရန်သူတွေ အကြီးအကျယ် အထိနာသွားတဲ့အချိန် စစ်ပွဲကရလိုက်တဲ့ အကျိုးအမြတ်တွေလည်း အများကြီးရှိတယ်လေ”

ရန်ကျောက်ကဲက တောင်ပိုင်းချန်စန်းဧကရာဇ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

“တာအိုရောင်းရင်း’ကောင်း’ ... မင်းအတွက် အတော်လေး ခက်ခဲခဲ့မှာပဲ”

ထိုစကားကြားတော့ တောင်ပိုင်းချန်စန်းဧကရာဇ်က ခပ်ပါးပါး ပြုံးလိုက်သည်။ သူက အင်္ကျီလက်ကို တစ်ချက်ခါလိုက်ရာ အတွင်းမှ ကောင်းဟန် ခုန်ထွက်လာသည်။

ကောင်းဟန်၏လက်ထဲမှာတော့ ခရမ်းရောင်၊ အဖြူရောင်နဲ့ ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ ဝန်းရံနေသည့် ဘူးသီးခြောက်တစ်လုံး ကိုင်ထားသည်။

ဤသည်က တာအိုသခင်'လုယာ' ရဲ့ နတ်ဘုရားသတ်ဖြတ်ဓားပျံပင် ဖြစ်သည်။ ဓားပျံထည့်ထားသည့် ဘူးသီးခြောက်ကို ကျောက်စိမ်းကျိုင်းတံဖြင့် ချိတ်ပိတ်ထားခြင်း ဖြစ်၏။

ရန်ကျောက်ကဲ၏ အဓိပ္ပါယ်ပါပါ ပြုံးနေသည့်မျက်နှာကိုကြည့်ပြီး ကောင်းဟန်က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် စကားဆိုလိုက်သည်။

“ငါလည်း အသက်နဲ့ရင်းခဲ့ရတာပါကွာ... သိတယ်မလား... အဲဒီနေရာမှာ ထိပ်တန်းတန်ခိုးစွမ်းအားရှင်တွေ အများကြီး ရှိနေတာလေ ၊ ကံကောင်းလို့ အောင်မြင်သွားတာ ၊ လူငယ်ကောင်းကင်ဘုံအရှင်က ငါ့အပေါ် ကရုဏာထားတာ ကျေးဇူးတင်ရမှာပါပဲ”

ကြယ်စင်မြစ်အတွင်း တိုက်ပွဲများပြင်းထန်နေချိန် တိုက်ပွဲဝင်နေသူများက အခြားကိစ္စများကို အာရုံမစိုက်နိုင်ကြပေ။

ထိုအချိန် ကောင်းဟန်က ကြယ်စင်မြစ်ထဲသို့ တိတ်တဆိတ်ဝင်လာခဲ့ပြီး စစ်မြေပြင်နှင့် ခပ်လှမ်းလှမ်းတွင် နေရာယူထားခဲ့သည်။

သူက ပုန်းအောင်းရင်း နတ်ဘုရားသတ်ဖြတ်ဓားပျံက ကျောက်စိမ်းကျိုင်းတံဖြင့် ချိတ်ပိတ်ခံရကာ လှိုင်းထနေသည့် ကြယ်စင်မြစ်ထဲ ပြုတ်ကျသွားသည်ကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

နတ်ဘုရားသုတ်သင်အစီအရင်က မြစ်ဝါကိုးကွေ့အစီအရင်ကို ချေမှုန်းလိုက်သည်နှင့် ကောင်းဟန်က အခွင့်အရေးကို အမိအရဖမ်းဆုတ်ပြီး ထိုဘူးသီးခြောက်ကို ရယူလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။

သို့သော် ကြယ်စင်မြစ်တစ်ခုလုံး နတ်ဘုရားသုတ်သင်အစီအရင်၏ ဆွဲငင်ခြင်းကိုခံရသည့်အခါ ကောင်းဟန်သည်လည်း အစီအရင်ထဲသို့ ပါသွားခဲ့သည်။

ကံကောင်းသည်မှာ တောင်ပိုင်းချန်စန်းဧကရာဇ်က သူ့ကိုကာကွယ်ပေးခဲ့သဖြင့် အမုန်းတရားမဲ့ကောင်းကင်ဘုံသို့ အတူရောက်ရှိလာနိုင်ခဲ့သည်။

ရန်ကျောက်ကဲက...

"အန္တရာယ်များလေ အကျိုးအမြတ်များလေဆိုတာ ဒါမျိုးပေါ့... မင်း ဘယ်လောက်ကြိုးစားခဲ့ရတယ်ဆိုတာ ငါ နားလည်ပါတယ်”

ရန်ကျောက်ကဲက တောင်ပိုင်းချန်စန်းဧကရာဇ်နှင့် ကောင်းဟန်ကို တစ်လှည့်စီကြည့်လိုက်သည်။

တောင်ပိုင်းချန်စန်းဧကရာဇ်ကိုကြည့်နေသည့် မြောက်ပိုင်းကြယ်စင်ဧကရာဇ်ကတော့ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သည့်တိုင် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်သည်။

တောင်ပိုင်းချန်စန်းဧကရာဇ်က ဘူးသီးခြောက်ကိုချိတ်ပိတ်ထားသည့် အလင်းတန်းများကို ဖယ်ရှားလိုက်သည့်အခါ အလင်းတန်းများက ရောင်စဉ်(၃)မျိုး တောက်ပနေသည့် ကျောက်စိမ်းကျိုင်းတံအဖြစ် ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားသည်။

တောင်ပိုင်းချန်စန်းဧကရာဇ်က...

“ဒီရတနာပစ္စည်းက ကျုပ်အတွက် အရမ်းအရေးကြီးတဲ့ အဓိပ္ပါယ်တစ်ခု ရှိနေလို့ပါ ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး နားလည်ပေးကြပါ ၊ ဒီပစ္စည်းကို ကျုပ် ယူသွားချင်ပါတယ်”

သူက ဆက်ပြောလိုက်သည်။

“ဒီပစ္စည်းကလွဲလို့ စစ်ပွဲကရလာတဲ့ တခြားရတနာပစ္စည်းတွေကို တစ်ခုမှ ကျုပ် မယူပါဘူး”

စကားဆုံးသွားသည်နှင့် သူ့ရှေ့တွင် ငါးရောင်ခြယ် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် အတွင်းမှ ပုလဲတစ်လုံး ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုပုလဲက ဗလာနယ်ကြီးတစ်ခုလုံးကို ထမ်းပိုးထားသည့်ပမာ အလွန်လေးလံပုံရသည်။

ထိုပုလဲက အခြားမဟုတ် ၊ ပင်လယ်ငြိမ်သက်ပုလဲပင် ဖြစ်သည်။

အခန်း (၁၆၁၄) များပြားလွန်းသည့်အကျိုးအမြတ်

ကျောက်စိမ်းကျိုင်းတံက ယွိချင်ဆရာဘိုးဘိုး ‘ယွမ်စီထျန်းကျွင်း’ ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သော အဖိုးမဖြတ်နိုင်သည့် ရတနာပစ္စည်း ဖြစ်သည်။

ယွမ်စီထျန်းကျွင်း လောကကိုကျော်လွန်သွားပြီးနောက် ထိုကျောက်စိမ်းကျိုင်းတံကို မျိုးဆက်သစ်များ လက်ဆင့်ကမ်း ထိန်းသိမ်းခဲ့ကြသည်။

သို့သော် မဟာကပ်ဘေးကြီး ဆိုက်ရောက်လာပြီး တာအိုဝါဒတစ်ခုလုံး ပျက်သုဉ်းလုနီးပါး ဆုတ်ယုတ်သွားချိန်တွင် ထိုရတနာမှာလည်း ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

တောင်ပိုင်းချန်စန်းဧကရာဇ်က စကြာဝဠာတစ်ခွင် မြေလှန်ရှာဖွေခဲ့ပြီးမှ ထိုကျောက်စိမ်းကျိုင်းတံကို ပြန်လည်တွေ့ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

နောက်ပိုင်း ကမ္ဘာများစွာအလွန် အထက်ဘုံကမ္ဘာကို တည်ထောင်ရာတွင် သူက ထိုကျောက်စိမ်းကျိုင်းတံ၏စွမ်းအားကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

သို့သော် သူ့ကို ကံကြမ္မာက မျက်နှာသာမပေးခဲ့ပေ။

အတိုင်းအဆမဲ့ကောင်းကင်ဘုံအရှင်နှင့် အမတခုံရုံး၏ ဖိအားပေးမှုကြောင့် ထိုရတနာက မြောက်ပိုင်းကြယ်စင်ဧကရာဇ်၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားခဲ့ရသည်။

တောင်ပိုင်းချန်စန်းဧကရာဇ်က ကောင်းဟန်၊ လင်ချင်းတို့နှင့်အတူ ထိုရတနာကို ပြန်လည်ရယူရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ဖူးသည်။

စောမင်ကျန့် ကောင်းကင်နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ တက်လှမ်းချိန် ၊ ရန်ကျောက်ကဲက အထက်ဘုံကမ္ဘာကို နှစ်ပိုင်းခွဲလိုက်ချိန် ကောင်းဟန်နှင့် လင်ချင်းတို့က တောင်ပိုင်းချန်စန်းဧကရာဇ်အတွက် ကျောက်စိမ်းကျိုင်းတံကို ပြန်လည်လုယူရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသေးသည်။

သို့သော် ထိုစဉ်ကလည်း ကျရှုံးမှုနှင့်သာ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရ၏။

ယခု တောင်ပိုင်းချန်စန်းဧကရာဇ်အနေဖြင့် ဤကျိုင်းတံကို ပြန်လည်ပိုင်ဆိုင်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရရှိလာပြီဖြစ်ရာ လက်လွှတ်ခံနိုင်မည် မဟုတ်တော့ပေ။

သို့ပေသိ သူက ယနေ့စစ်မြေပြင်တွင် အဓိကဦးဆောင်သူ မဟုတ်သောကြောင့် သူ၏စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် အဆုံးအဖြတ်ပေး၍မရသော အရေးကြီးကိစ္စများစွာ ရှိနေခဲ့သည်။

အထူးသဖြင့် တာအိုဝါဒတစ်ခုလုံး တညီတညွတ်တည်းရှိရန်လိုအပ်နေချိန်တွင် သူက အခြားသူများ ငြိုငြင်ခံရမည်ကို မလိုလားပေ။

ထို့ကြောင့် ကောင်းဟန်တစ်ဘောက် ကြယ်စင်မြစ်ထဲသို့ခိုးဝင်ပြီး ရတနာချောင်းမြောင်းရှာဖွေနေသည့်လုပ်ရပ်မှာ အနည်းငယ်တော့ ကြည့်ရဆိုးပေသည်။

ဝူတန့်မယ်တော် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရရှိပြီးနောက် ရန်ကျောက်ကဲနှင့် ကောင်းချင်းရွှမ်က နတ်ဘုရားသုတ်သင်အစီအရင်ကို ထိန်းချုပ်လိုက်ကြသည်။

ကြယ်စင်မြစ်ကို အစီအရင်ထဲဆွဲသွင်းစဉ်က ကောင်းဟန်သာ ရှိမနေခဲ့လျှင် နတ်ဘုရားသတ်ဖြတ်ဓားပျံနှင့် ကျောက်စိမ်းကျိုင်းတံတို့မှာ ရန်ကျောက်ကဲနှင့် ကောင်းချင်းရွှမ်တို့၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာပေမည်။

ရန်ကျောက်ကဲက ရှောက်ကျွင်းဟွမ်၊ ရွှယ်ချူးချင်တို့၏ အဆက်အနွယ်ဖြစ်လေရာ ကျောက်စိမ်းကျိုင်းတံကို တောင်ပိုင်းချန်စန်းဧကရာဇ်ထံမှ အတင်းအဓမ္မ လုယူထားမည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ဧကရာဇ်နှင့် ကောင်းဟန်က ရာနှုန်းပြည့်သေချာစေရန် ဤသို့သောနည်းလမ်းမျိုး အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤကိစ္စတွင် တောင်ပိုင်းချန်စန်းဧကရာဇ်ဘက်မှ အားနာစရာဖြစ်သွားလေရာ ရန်ကျောက်ကဲကို တန်ဖိုးရှိသော ရတနာပစ္စည်းတစ်ခုခုဖြင့် ပြန်လည်လျော်ကြေးပေးရန် လိုအပ်လာသည်။

ရန်ကျောက်ကဲနောက်ကွယ်တွင် ဖန်းယွင်ရှန်း၊ ရန်တိနှင့် ရွှီဖေးတို့ကဲ့သို့ အင်အားကြီးသူများ ရှိနေလေရာ ဧကရာဇ်အနေဖြင့် ရန်ကျောက်ကဲနှင့် ရန်ငြိုးဖွဲ့လိုခြင်းမရှိပေ။

ထို့ကြောင့် ပင်လယ်ငြိမ်သက်ပုလဲကို ပေးအပ်လိုက်ခြင်းက ရန်ကျောက်ကဲအတွက် လျော်ကြေးနှင့် တောင်းပန်မှုပင် ဖြစ်၏။

ပြီးတော့ သူက နတ်ဘုရားသတ်ဖြတ်ဓားပျံကိုလည်း ယူဆောင်မထားဘဲ ယန်ကျန်းထံသို့ ပေးအပ်လိုက်သည်။

ဤသည်က လူတိုင်းမျှော်လင့်ထားသည့် ကိစ္စသာပင်။

တကယ်တော့ တာအိုသခင်’လုယာ’ ၏ လျှို့ဝှက်သိုင်းပညာမပါဘဲ နတ်ဘုရားသတ်ဖြတ်ဓားပျံကို မည်သူမျှ အသက်သွင်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

နောက်ပိုင်း အသုံးပြုလာနိုင်မည့်သူ ပေါ်လာနိုင်သော်လည်း လက်ရှိမှာတော့ ဤရတနာကို မည်သူမှ မမက်မောကြပေ။

သို့ပေသိ ထိုလက်နက်က ယန်ကျန်းကို လုံးဝဥဿုံ အနိုင်ယူနိုင်သည့်လက်နက် မဟုတ်သော်လည်း အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိတော့ ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်း ရှိနေသည်။

သို့ဖြစ်ရာ ထိုဓားပျံကို တစ်ယောက်ယောက်က ယူသွားမည်ဆိုလျှင် ယန်ကျန်း၏ အထင်လွဲမှားမှုကို ခံရပေမည်။

တစ်ဖက်မှာတော့ ဤလက်နက်ကို ယန်ကျန်းလက်ထဲ ထားရှိခြင်းကလည်း အသုံးဝင်လှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

ယန်ကျန်းကဲ့သို့သောလူမျိုးသည်ပင် မနှိမ်နင်းနိုင်သည့် ရန်သူမျိုးထွက်ပေါ်လာပါက ဤနတ်ဘုရားသတ်ဖြတ်ဓားပျံသည်လည်း ဘာမှအရာထင်မည် မဟုတ်ပေ။

ယန်ကျန်းက ထိုနတ်ဘုရားသတ်ဖြတ်ဓားပျံကိုကြည့်ရင်း ပြုံးလိုက်ပြီး...

“ကျုပ်ကတော့လေ... လုယာရဲ့ ဒီရတနာပစ္စည်းနဲ့ကို ရေစက်ပါနေပုံရတယ်”

သူက ဤလက်နက်အပေါ် အနည်းငယ်စိုးရိမ်စိတ်ရှိခဲ့သော်လည်း ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မြင့်မားလာသည်နှင့်အမျှ ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိတော့ပေ။

သူက ငြင်းဆန်ခြင်းမပြုဘဲ တောင်ပိုင်းချန်စန်းဧကရာဇ်ထံမှ ဘူးသီးခြောက်ကို ပြုံးရွှင်စွာပင် လက်ခံလိုက်သည်။

ထို့နောက် ယန်ကျန်းက လက်ဖဝါးကိုဖြန့်လိုက်ရာ ရောင်စဉ်ငါးမျိုးအလင်းတန်းများရစ်သိုင်းနေသည့် ပင်လယ်ငြိမ်သက်ပုလဲတစ်လုံး ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူက ပြုံးလိုက်ပြီး...

“ကျုပ်က သိုးလွိနန်းတော်မှာ မနေရင် ဗလာနယ်ထဲ လှည့်လည်သွားလာနေတာ ၊ အခုထိ ကိုယ်ပိုင်ကျောက်ဂူအိမ်တော်တစ်ခု ပြန်လုပ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ချက် မချရသေးဘူး ၊ ဒီတော့... ဒီပင်လယ်ငြိမ်သက်ပုလဲက ကျုပ်အတွက် သိပ်ပြီး အသုံးမဝင်လှပါဘူး ၊ လိုအပ်တဲ့သူကိုပေးလိုက်တာက ပိုကောင်းမယ်ထင်တယ်”

သူက ဝူတန့်မယ်တော်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး...

“မယ်တော်က ကျုပ်တို့တာအိုဝါဒအတွက် အနစ်နာခံပြီး ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရရှိခဲ့တယ် ၊ အခုချိန်မှာ အနားယူပြီး ဆေးကုသဖို့ အာရုံစိုက်သင့်တယ် ၊ မယ်တော်ရဲ့ ကျန်းမာရေးအတွက် သီးခြားနယ်မြေတစ်ခု တည်ဆောက်တာပဲဖြစ်ဖြစ် ၊ စန့်ချင်ကျိုးဂိုဏ်းရဲ့ မျိုးဆက်သစ်တွေကို ပညာသင်ပေးတာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီရတနာပစ္စည်းက မယ်တော့်အတွက် အထောက်အကူ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်”

ယနေ့တိုက်ပွဲတွင် မငြိမ်းသောမီးအိမ်ရှေးဟောင်းဗုဒ္ဓက ပင်လယ်ငြိမ်သက်ပုလဲ (၆)လုံးတိတိ ဆုံးရှုံးခဲ့သည်။ ထိုပုလဲများက နတ်ဘုရားသုတ်သင်အစီအရင် ကြယ်စင်မြစ်ကိုဝါးမျိုစဉ် ပါသွားခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။

ထိုပုလဲများကို ယန်ကျန်း၊ တောင်ပိုင်းချန်စန်းဧကရာဇ်၊ ဖန်းယွင်ရှန်း၊ စောမင်ကျန့်၊ ရွှမ်တုကိုယ်တော်နှင့် မြောက်ပိုင်းကြယ်စင်ဧကရာဇ်တို့က တစ်လုံးစီ ရရှိခဲ့ကြသည်။

ယနေ့တွင် မြောက်ပိုင်းကြယ်စင်ဧကရာဇ်က အတိတ်ရန်ငြိုးများကိုဘေးဖယ်ကာ အရေးကြုံချိန်တွင် လာရောက်ကူညီခဲ့သည်။

သို့သော် သူ့လက်ထဲမှ ကျောက်စိမ်းကျိုင်းတံက ရန်သူ့လက်တွင် မဆုံးရှုံးရဘဲ ကိုယ့်အချင်းချင်းကြားတွင် ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။ ဤသည်က သူ့အတွက် မတရားသလို ဖြစ်နေပေသည်။

သို့ပေသိ အတိတ်တစ်ချိန်က သူ ကျောက်စိမ်းကျိုင်းတံကို ရယူခဲ့စဉ်ကပင် သူနှင့် တောင်ပိုင်းချန်စန်းဧကရာဇ်တို့၏ဆက်ဆံရေးက ရှုပ်ထွေးသောအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ယခု သူ၏အခြေအနေက ထိုစဉ်က တောင်ပိုင်းချန်စန်းဧကရာဇ်၏ အခြေအနေနှင့် ထပ်တူဖြစ်နေတော့သည်။

သူတို့နှစ်ယောက်ကြားမှ ရန်ငြိုးက အလွန်နက်ရှိုင်းလှသဖြင့် အခြားသူများ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် ပင်လယ်ငြိမ်သက်ပုလဲကိုရရှိလိုက်ခြင်းက မြောက်ပိုင်းကြယ်စင်ဧကရာဇ်အတွက် အနည်းငယ် နှစ်သိမ့်မှု ဖြစ်စေနိုင်သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် တာအိုဝါဒတစ်ခုလုံးအနေဖြင့် နတ်ဘုရားသုတ်သင်အစီအရင် အပြည့်အစုံကို ပြန်လည်ရရှိခဲ့သဖြင့် အားလုံးအတွက် အကျိုးရှိခဲ့သည်။

ထိုအထဲတွင် မြောက်ပိုင်းကြယ်စင်ဧကရာဇ်သည်လည်း ချွင်းချက် မဟုတ်ခဲ့ပေ။

ဝူတန့်မယ်တော်က ယန်ကျန်းပေးသည့် ပင်လယ်ငြိမ်သက်ပုလဲကို လက်ခံယူလိုက်သည်။

ရွှမ်တုကိုယ်တော်ကလည်း သူရရှိထားသည့် ပင်လယ်ငြိမ်သက်ပုလဲကိုထုတ်ယူပြီး ယွင်ရှောင်းနတ်သမီးကို ပေးလိုက်သည်။

"ဒီ ပင်လယ်ငြိမ်သက်ပုလဲက ငါ့အတွက်လည်း အသုံးမဝင်ပါဘူး"

သူက ဆက်ပြောလိုက်သည်။

“မင်း နတ်မိမယ်ကျွန်းကို ပြန်လည်တည်ထောင်တဲ့အခါ ဒီပုလဲကို အခြေခံအုတ်မြစ်အဖြစ် အသုံးပြုနိုင်ပါတယ်”

ယွင်ရှောင်းနတ်သမီးကလည်း ဟန်ဆောင်ပန်ဆောင်ပင် ငြင်းဆန်ခြင်းမပြုဘဲ ထိုပုလဲကို လက်ခံယူလိုက်သည်။

ငါးရောင်ခြယ်အလင်းတန်းများ သူမ၏မျက်နှာထက် ဖြာကျလာချိန် ယွင်ရှောင်း ခဏမျှငေးငိုင်သွားသည်။

တကယ်တော့ ပင်လယ်ငြိမ်သက်ပုလဲ (၂၄)လုံး၏ မူလပိုင်ရှင်မှ စန့်ချင်ကျိုးဂိုဏ်းမှ ထိပ်တန်းတန်ခိုးစွမ်းအားရှင် ‘ကျောက်ကုန်းမင်’ ဖြစ်သည်။

ယခင်က ကျောက်ကုန်းမင်နှင့် ယွင်ရှောင်းနတ်သမီးတို့က မောင်နှမရင်းချာများပမာ ခင်မင်ရင်းနှီးခဲ့ကြဖူးသည်။

ကျောက်ကုန်းမင် သေဆုံးသွားပြီးနောက် ပင်လယ်ငြိမ်သက်ပုလဲအားလုံးက မငြိမ်းသောမီးအိမ်ရှေးဟောင်းဗုဒ္ဓဟု လူသိများသော မငြိမ်းသောမီးအိမ်တာအိုဆရာလက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

ယွင်ရှောင်းနတ်သမီးမှာ လက်ထဲမှ ပင်လယ်ငြိမ်သက်ပုလဲကိုကြည့်ရင်း အတိတ်ဟောင်းများ ရင်ထဲသို့တိုးဝှေ့လာကာ အစ်ကိုဖြစ်သူ’ကျောက်ကုန်းမင်’ ကို လွမ်းဆွတ်လာမိသည်။

သူမက သက်ပြင်းဖွဖွ ချလိုက်ရင်း...

“အခုဆို စန်းရှောင်းဧကရီ(၃)ပါးမှာ ကျွန်မတစ်ယောက်ပဲ ကျန်တော့တယ် ၊ ဂိုဏ်းတူအစ်မ ‘ဝူတန့်မယ်တော်’ က လည်း ဒဏ်ရာရထားတော့ နတ်ဘုရားသုတ်သင်အစီအရင်ကို ထိန်းသိမ်းဖို့ ကျွန်မပဲ တာဝန်ယူရလိမ့်မယ် ၊ ဂိုဏ်းတူအစ်မ ပြန်နေကောင်းလာပြီး တာဝန်ကိုလွှဲပြောင်းယူနိုင်တဲ့အချိန်ကျမှ ကျန်တဲ့ကိစ္စတွေ စဉ်းစားပါတော့မယ်”

သူမစကားကြောင့် ဘေးနားမှလူများအားလုံး သူမအပေါ် စာနမိကြသည်။

စန်းရှောင်းနတ်မိမယ်(၃)ပါး ဖြစ်ကြသည့် ယွင်ရှောင်း၊ ပိရှောင်း နှင့် ချုန်ရှောင်းတို့အနက် ယခု ယွင်ရှောင်းတစ်ယောက်တည်းသာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်တော့သည်။

မဟာကပ်ဘေးကြီးကျရောက်ပြီး မိုးကောင်းကင်ခုံရုံး ၊ ကောင်းကင်ဘုံနန်းတော် ပျက်သုဉ်းသွားချိန်တွင် အချို့က လွတ်မြောက်ခဲ့ကြသော်လည်း အချို့ကတော့ ကောင်းကင်ဘုံနန်းတော်နှင့်အတူ ထာဝရချုပ်ငြိမ်းသွားခဲ့ကြသည်။

ထိုသို့သေဆုံးသွားသူများထဲတွင် ပိရှောင်းနှင့် ချုန်ရှောင်းလည်း ပါဝင်ခဲ့ကြသည်။

စန်းရှောင်းနတ်မိမယ် ညီအစ်မ(၃)ဖော်မှာ အချင်းချင်း အလွန်ချစ်ခင်ကြသည်ဖြစ်ရာ ယွင်ရှောင်းမှာ သေဆုံးသွားသည့် ညီမငယ်နှစ်ယောက်အကြောင်းတွေးမိတိုင်း ဝမ်းနည်းပူဆွေးရသည်ပင်။

ယွင်ရှောင်းနတ်သမီးက စိတ်ခံစားချက်များကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး...

“နတ်ဘုရားသုတ်သင်အစီအရင်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ကိစ္စတွေကို အမြန်ဆုံးလုပ်ဆောင်ဖို့လိုတယ် ၊ အစီအစဉ်ဆွဲပြီးတာနဲ့ ကျွန်မ ချက်ချင်း အကောင်အထည်ဖော်ပါ့မယ် ၊ ဒါပေမဲ့... အားလုံးပဲ... ကျွန်မကို ကူညီပေးဖို့တော့ လိုအပ်တယ်”

အားလုံးကလည်း တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်းပင်...

“ငါတို့အားလုံး သေချာပေါက် ကူညီပေးပါ့မယ်... ၊ နတ်သမီး ကူညီပေးတာကိုလည်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”

တစ်ဖက်မှာတော့ ရန်ကျောက်ကဲက တောင်ပိုင်းချန်စန်းဧကရာဇ်ပေးလာသော ပင်လယ်ငြိမ်သက်ပုလဲကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

ထိုပုလဲအတွင်းပိုင်းတွင် နက်ရှိုင်းဆန်းပြားသော စွမ်းအားများကိန်းအောင်းနေသည်။

အပြင်ပန်းကြည့်လျှင် သေးငယ်သည်ထင်ရသော်လည်း လက်ထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည့်အခါ အလွန်ပင် လေးလံလှ၏။

ပင်လယ်ငြိမ်သက်ပုလဲ၏စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်မည်ဆိုပါက ၎င်း၏ထုထည်မှာ တောင်တန်းကြီးများထက်ပင် ပိုမိုကြီးမားပေမည်။

ပင်လယ်ငြိမ်သက်ပုလဲ (၂၄)လုံးနှင့်ယှဉ်လျှင် တစ်လုံးတည်းက ဘာမှမဟုတ်သလို ထင်မှတ်ရသော်လည်း ၎င်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော ငါးရောင်ခြယ်အလင်းတန်းများက ရန်သူကို အလစ်အငိုက်မိစေနိုင်ပြီး မည်သည့်ခံစစ်ကိုမဆို ထိုးဖောက်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ထို့ကြောင့် ပုလဲတစ်လုံးတည်းဖြင့်ပင် ရန်သူပေါင်းများစါာကို ဖိနှိပ်ရန် လုံလောက်သည်။

သို့သော် ဤရတနာပစ္စည်းက စောမင်ကျန့်ကိုတော့ မဖိနှိပ်နိုင်ခဲ့ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော စောမင်ကျန့်၏တန်ခိုးစွမ်းအားက အတိုင်းအဆမဲ့ ကြီးမားသန်မာလွန်းသောကြောင့် ဖြစ်၏။

ထူးခြားသည်မှာ ဤပုလဲက တိုက်ခိုက်ရေးအတွက်သာ အသုံးဝင်သည် မဟုတ်ပေ။

ဤပုလဲအတွင်းမှ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖွင့်ချလိုက်မည်ဆိုပါက ကမ္ဘာတစ်ခုနှင့် အတိုင်းအတာတူညီသော သီးခြားနယ်မြေတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏အကျယ်အဝန်းက ထျန်းစူးစကြာဝဠာထက်ပင် သာလွန်နိုင်သည်။

ထို့ပြင် ထိုသီးခြားနယ်မြေတွင် ရုပ်ဝတ္ထုများစွာ ထွက်ရှိနိုင်သဖြင့် ရေတွက်မကုန်နိုင်သော သယံဇာတများလည်း ရရှိမည် ဖြစ်သည်။

စနစ်တကျ ပြုပြင်ဖန်တီးမည်ဆိုပါက ပြင်ပလောကကို အားကိုးရန်မလိုဘဲ မိမိဖာသာရပ်တည်နိုင်သည့် ကမ္ဘာသစ်တစ်ခု တည်ဆောက်နိုင်ပေမည်။

မငြိမ်းသောမီးအိမ်ရှေးဟောင်းဗုဒ္ဓတွင် ကောင်းကင်ဘုံ (၂၄)ခုရှိသည်ဆိုသော ဆိုရိုးစကားမှာ ဤအချက်မှ မြစ်ဖျားခံလာခြင်း ဖြစ်၏။

ယခု ဖန်းယွင်ရှန်းတစ်လုံး ရန်ကျောက်ကဲတစ်လုံး ရရှိထားပြီးဖြစ်ရာ ထျန်းစူးစကြာဝဠာအတွက် အလွန်ပင် အကျိုးအမြတ်ကြီးပေသည်။