← Chapters

အခန်း (၉၃၇-၉၃၉)

Vol. 63 Ch. 937-939

အခန်း (၉၃၇-၉၃၉)

Vol. 63 Ch. 937-939

အခန်း (၉၃၇) ထူးဆန်းသည့်ပိုင်ယဲ့

"ငါတို့လနန်းတော်က အကျိုးအမြတ်ကို အလကားမယူတတ်ဘူး။ လုယန်၊ မင်းတို့တာအိုလမ်းစဉ်ဂိုဏ်းက ဘာလိုအပ်သလဲပြောပါ"

လော်ဟုန်ရှားကမေးသည်။ ယခု လုယန်ကို လောကထဲမှ ထူးခြားသည့်လူငယ်တစ်ယောက်အဖြစ် သူသတ်မှတ်လိုက်ပြီဖြစ်သည်။

သားအမိမြစ် တကယ်သာအာနိသင်ထိရောက်လျှင် လနန်းတော်မှလူပေါင်းများစွာ၏ သောကကို ဖြေသိမ့်နိုင်လိမ့်မည်။

"အင်း...ဒီကိစ္စမျိုးဆို အမယွမ်ကိုပဲ မေးကြည့်ပါလား"

တာအိုလမ်းစဉ်ဂိုဏ်း ဘာလိုအပ်မှန်း သူမသိ။ အမယွမ်သာ သိနိုင်မည့်အရာဖြစ်သည်။

"ဟုတ်တာပေါ့ ဟုတ်တာပေါ့။ ငါအတော်စိတ်လောတာပဲ"

လော်ဟုန်ရှား သဘောပေါက်သွားသည်။ လုယန်သည် တိုက်နယ်တစ်ခွင် နာမည်ကျော်သည်။ သို့သော် ဂိုဏ်းအတွက် အဆုံးအဖြတ်ပေးနိုင်သူမဟုတ်သေး။

ထိုကိစ္စမျိုးကို ယွမ်ကျိနဲ့သာ ဆွေးနွေးသင့်သည်။

လော်ဟုန်ရှား စိတ်ပြန်တည်ငြိမ်လာသည်။ ထိုကိစ္စသည် အရေးကြီးသည်။ စိတ်လော၍မဖြစ်။ ထိုမသေမျိုးရတနာမျိုးနှင့် အလဲအလှယ်လုပ်ဖို့ သူတို့လနန်းတော်တွင်ရှိသည့် ညီမျှသည့်အဖိုးတန်ပစ္စည်းမျိုး သေချာရွှေးချယ်ရမည်။

ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်သည့် သူ့အနေဖြင့် သာမန်လူထက် ပိုစဉ်းစားရမည်။

အမွှာမြစ်၏ အာနိသင်ကို သေချာအတည်မပြုနိုင်သေးဘဲ အများသိကြေညာပြီး အကြောင်းမဲ့ဝမ်းသာနေ၍မဖြစ်။

လုယန်ထွက်သွားပြီးနောက် ‌လော်ဟုန်ရှား အိမ်တော်ထဲတွင် လက်နှစ်ဘက်နောက်ပစ်၍ လှည့်ပတ်လမ်းလျှောက်နေသည်။ သူထိုသို့ စိတ်မလှုပ်ရှားခဲ့သည်မှာ အတော်ကြာပြီဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးစိတ်လှုပ်ရှားခဲ့သည့်အချိန်က လုယန်အပေါ် လန်ထင်ခံစားချက်ရှိနေကြောင်း သိရချိန်ကဖြစ်သည်။

"အမွှာမြစ်တကယ်အာနိသင်ရှိလားဆိုတာ စမ်းသပ်အတည်ပြုနိုင်ဖို့ လူတစ်ယောက်လိုလိမ့်မယ်။ ကျင့်စဉ်အဆင့်မြင့်တဲ့လူဆိုရင် အကောင်းဆုံးပဲ။ ဒါမှ တစ်ခုခုအမှားအယွင်းဖြစ်ရင် ကယ်နိုင်မှာ"

ရုတ်တရက် သူ့စိတ်ထဲ လူတစ်ယောက်ကို တွေးမိသည်။ အိမ်တော်မှထွက်ပြီး လက်နက်သွန်းဆောင်သို့ တိတ်တဆိတ်သွား၍ တတိယအကြီးအကဲ ကျုးဟုန်နှင့်တွေ့သည်။

ကျုန်းဟုန် ကြေးဝါရောင်အသားအရေရှိသည့် အရိုင်းမျိုးနွယ်ခွဲမှ မိန်းမလှတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ ရှုပ်ထွေးသည့် လောကဝတ်စည်းမျဉ်းများကို မကြိုက်။ လက်နက်သွန်းလုပ်နေချိန်တွင် ခန္ဓာကိုယ်မှ အရေးကြီးအစိတ်အပိုင်းများ ဖုံးအုပ်ရုံသာ အဝတ်ဝတ်ထားသည်။

တူကိုလေထဲမြှောက်ထားရင်းမှ တွေးရခက်နေဟန်ဖြင့် သူ‌မေးသည်။

"အမ၊ ဘာလို့ အလောတကြီးဝင်လာတာလဲ။ မှော်လက်နက်တစ်ခု အရေးတကြီး လုပ်ပေးစေချင်လို့လား"

"လောင်စန်း၊ မင်း ကလေးလိုချင်တာ ကြာပြီမဟုတ်လား။ မင်းကိုယ်ဝန်ရအောင် ငါလုပ်ပေးနိုင်တယ်။ ငါနဲ့အတူ တာအိုလမ်းစဉ်ဂိုဏ်းကိုသွားပြီး စမ်းကြည့်ကြမလား"

ကျူးဟုန် ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် ကျောက်ရုပ်လိုဖြစ်သွားသည်။ လက်ထဲမှတူပြုတ်ကျသွားပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ချိုင့်ခွက်တစ်ခုဖြစ်လာသည်ကိုပင် သတိမထားမိ။

..အမ၊ ကိုယ်ပြောနေတဲ့စကားကိုရော ကိုယ့်ဘာသာသတိထားမိရဲ့လား...

.....

ကောင်းကင်ဂိတ်တောင်ထိပ်သို့ လသံလွင်နန်းတော်ကိုယ်စားပြုများ ရောက်လာသည်။

"နန်းတော်သခင်လော်က အမွှာမြစ်ကရေကို စမ်းကြည့်ချင်တယ်ပေါ့"

ယွမ်ကျိကမေးသည်။

လော်ဟုန်ရှားလာလည်မည်ဟု သတင်းကြားစဉ်က ထူးဆန်းသည်ဟု သူတွေးခဲ့သည်။ ရှောင်လု လသံလွင်နန်းတော်သို့သွားသည်မှာ နှစ်ရက်သာကြာသေးသည်။ ပြဿနာတစ်ခုခုဖြစ်၍ ရှောင်လုကိုပြန်ခေါ်ဖို့ လော်ဟုန်ရှားက လာပြောခြင်းလားမသိ။

ရှောင်လု၏ ဂြိုလ်မွှေနိုင်သည့်အမြန်နှုန်းကလည်း တကယ်စံချိန်ချိုးလောက်သည်။

ယခု လော်ဟုန်ရှားစကားကြားမှ လာရင်းရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်သည်။

အမွှာမြစ်ကြောင့် ရောက်လာခြင်းဖြစ်သည်။

"စမ်းကြည့်လို့ရမလား"

"ရပါတယ်"

ရှောင်လုက အမွှာမြစ်အကြောင်း ထုတ်ပြောထားသည်ဆိုလျှင် နတ်မယ်ကလည်း ထိုကိစ္စကို လက်ခံသည့်သဘောဖြစ်သည်။

အမွှာမြစ်ပိုင်ရှင်က နတ်မယ်ဖြစ်သည်။ သူဆန္ဒရှိလျှင် တစ်ခြားလူကို ပေးခွင့်ရှိသည်။

လော်ဟုန်ရှားနှင့် ကျူးဟုန်တို့ ဝမ်းသာသွားကြသည်။

"ရတော့ရတယ်။ ဒါပေမယ့် အမွှာမြစ်ကရေကို ဘယ်လိုသောက်ရမယ်ဆိုတာ ဘယ်လိုကန့်သတ်ချက်တွေ ရှိတယ်ဆိုတာ မသိသေးဘူး။ ကျွန်မတို့ကို အချိန်နည်းနည်းပေးပါ။ သေချာစဉ်းစားပြီးရင် အကြီးအကဲကျူးဟုန်ကို စမ်းကြည့်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ပါ့မယ်"

ရေဘယ်လိုသောက်ရမည် ဘယ်လောက်သောက်ရမည် ဘယ်လိုကန့်သတ်ချက်များရှိသည်ကို ယွမ်ကျိ တကယ်မသိ။ နတ်မယ်သာသိလိမ့်မည်။ သေချာရှင်းရှင်းလင်းလင်းသိဖို့ လုယန်နှင့်နတ်မယ်ပြန်လာချိန်ထိ စောင့်ရမည်။

သို့သော် ထိုအသေးစိတ်ကိစ္စများကို ထုတ်ပြော၍မဖြစ်။ နတ်မယ်အကြောင်း အလွယ်တကူ ပေါ်သွားနိုင်သည်။

သို့မဟုတ် ရှောင်လုကိုယ်ထဲတွင် ယင်ထန်မသေမျိုးရှိနေသည်ဟု လူအများက အထင်လွဲသွားနိုင်သည်။

"သဘောပေါက်ပါပြီ"

လော်ဟုန်ရှားနှင့် ကျူးဟုန်တို့ နည်းနည်းစိတ်ပျက်သွားကြသည်။

ယွမ်ကျိက ချက်ချင်းထပ်ပြောသည်။

"သောက်သုံးပုံကို သေချာမသိသေးပေမယ့် စိတ်မပူပါနဲ့။ အမွှာမြစ်ရေက တကယ်ကိုယ်ဝန်တည်ပါတယ်။ ဒါကိုတော့ ကျွန်မ အာမခံနိုင်တယ်"

သက်သေမရှိသော်လည်း ယွမ်ကျိ၏အာမခံချက်သည် တစ်ဘက်လူကို အလိုလိုယုံကြည်လက်ခံစေသည့် မှော်စွမ်းအားတစ်မျိုးပါဟန်ရှိသည်။ နှစ်ယောက်လုံး စိတ်အားတက်ကြွလာကြပြန်သည်။

ရက်နည်းနည်းလောက် ထပ်စောင့်ရုံသာဖြစ်သည်။ စုစည်းခြင်းအဆင့်ရောက်ဖို့ စောင့်ခဲ့ရသည့်အချိန်နှင့်စာလျှင် ဘာမှမပြောပလောက်။

ထွက်သွားသည့် လူနှစ်ယောက်၏ကျောပြင်ကိုကြည့်၍ ယွမ်ကျိစိတ်ထဲတွေးမိသည်။ သူ့အဖြစ်က နတ်ဆေးသမားတော်နှင့်တူနေသည်။ ထိုနှစ်ယောက်က နှစ်ပေါင်းများစွာ သားသမီးမရခဲ့သည့် လင်မယားနှစ်ယောက်နှင့် တူသည်။

ကျူးဟုန်သာ တကယ်ကိုယ်ဝန်ရလျှင် သူ့ကို နတ်ဆေးသမားတော်ဘွဲ့ တကယ်ပေးလောက်သည်။

ယွမ်ကျိ ခေါင်းခါသည်။ ရှုပ်ထွေးသည့်အတွေးများကို ခေါင်းထဲမှထုတ်လိုက်သည်။ နတ်မယ်ပြဿနာများကို မကြာခဏဖြေရှင်းခဲ့ရသဖြင့် သူ့အတွေးအခေါ်များပါ ရူးကြောင်ကြောင်ဖြစ်လာသလိုခံစားရသည်။

ဧည့်သည်နှစ်ယောက်ထွက်သွားပြီးနောက် ယွမ်မုန်မုန်က ယွမ်ကျိနားသို့ အသံတိတ်ကပ်လာပြီး ရင်ခွင်ထဲသို့ ပစ်လှဲသည်။

"အမွှာမြစ်လို ပျော်စရာကောင်းတာမျိုးလည်း ရှိတယ်ပေ့ါ"

စူးစမ်းလိုစိတ်ကြောင့် သူ့မျက်လုံးများ အရောင်လက်လာသည်။ သူ့ဇာတိမြေမှ သားအမိမြစ်အကြောင်း အလိုလိုတွေးမိလာသည်။

ယွမ်ကျိက ယွမ်မုန်မုန်ကို တစ်ချက်ကြည့်၍ လည်ပင်းကို လက်မောင်းဖြင့်ချုပ်ပြီး သတိပေးသည်။

"အမွှာမြစ်ကို နင်ကြည့်ခွင့်မရှိဘူး"

ယွမ်မုန်မုန်က အလိုမကျဟန်ဖြင့် လျှာတစ်လစ်ထုတ်ပြသည်။

....

လန်ထင် လုယန်ကို တဖြေးဖြေးပို၍အထင်ကြီးလေးစားလာသည်။ လနန်းတော်ကို နှစ်တစ်သိန်းကြာအောင် ဒုက္ခပေးခဲ့သည့် ပြဿနာကို ရောက်ရောက်ချင်းမှာပင် ဖြေရှင်းနိုင်သည်။

လုယန်နှင့်အတူနေလျှင် သူ့ဆရာကလည်း မတားသည့်အပြင် ဝမ်းသာအယ်လှဲ ထောက်ခံအားပေးလိမ့်မည်ထင်သည်။

ညရောက်ချိန်တွင် လန်ထင်က လုယန်ကိုနှုတ်ဆက်၍ ကျင့်ကြံရန် ထွက်သွားသည်။ ပိုင်ယဲ့က လုယန်ဆီထပ်ရောက်လာသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ခွေးခြေပုတစ်လုံး ယူလာသည်။

"အကိုလုယန်၊ ကျွန်မ ပုံပြင်နားထောင်ဖို့လာခဲ့တာ"

လုယန် ပြုံးလိုက်သည်။

"မင်းက ကျင့်ကြံချိန်ကိုပစ်ထားပြီး ခိုးထွက်လာပြန်ပြီပေါ့။ မနေ့က ငါတို့ ဘယ်နားကိုရောက်သွားပြီလဲ"

"အကိုတို့သုံးယောက် ထာဝရဂိုဏ်းထဲခိုးဝင်ပြီး သူတို့တည်နေရာကိုသတင်းပို့တယ်။ တာအိုလမ်းစဉ်ဂိုဏ်းနဲ့ မဟာရှား လက်တွဲပြီး ထာဝရဂိုဏ်းကို အမြစ်ဖြုတ်ခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ နေရာကိုရောက်ပြီ"

ခွေခြေပေါ်ထိုင်နေသည့် ပိုင်ယဲ့၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်နေသည်။

ခြံဝန်းထဲမှ သံလွင်ပင်အောက်တွင် သူတို့ထိုင်နေကြသည်။ တစ်ယောက်က ဇာတ်လမ်းပြောသည်။ တစ်ယောက် နားထောင်သည်။ ထိုသို့ဖြင့် နောက်ထပ်တစ်ညတာ ကုန်သွားပြန်သည်။

နောက်ရက်တွင် ပြန်လာမည်ဟု ကတိပေးပြီးနောက် ပိုင်ယဲ့က ပြုံးရယ်လျက် လုယန်ကို စက္ကူအိတ်တစ်အိတ်ပေးသည်။

ပိုင်ယဲ့အချက်ပြသဖြင့် လုယန် စက္ကူအိတ်ကို ဖွင့်ကြည့်သည်။ ပန်းပွင့်ချပ်များပြည့်နေသည်။

"ဒါကဘာလဲ"

"သံလွင်ပန်းပွင့်တွေလေ။ တကယ်အရသာရှိတယ်။ အားတဲ့အချိန် အကိုအဆာပြေစားပေါ့"

သံလွင်ပန်းပွင့်။ လုယန် တစ်ခါမှမကြားဖူး။

ပွင့်ချပ်တစ်ခုယူ၍ ပါးစပ်ထဲထည့်လိုက်သည်။ ချိုမွှေးသည့် ပန်းအရသာက လျှာထဲစိမ့်ဝင်သွားသည်။ အချိုဓာတ်ထဲတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တစ်ချို့လည်း ရောယှက်နေသည်။ သန့်စင်စရာမလိုပဲ သူ့ကိုယ်ပိုင်ဝိညာဉ်စွမ်းအားအဖြစ် ပြောင်းသွားသည်။

"ကျင့်ကြံမှုမလုပ်ဘဲ မင်းခိုးထွက်လာရဲတာ မဆန်းတော့ပါဘူး"

ဤသံလွင်ပွင့်ချပ်များစားလျှင် ကျင့်ကြံနေသည်နှင့်ဘာမှမခြား။ အတော်အဆင်ပြေသည်။

ပွင့်ချပ်များကို လုယန်သဘောကျမှန်း ရိပ်မိသဖြင့် ပိုင်ယဲ့က ပြုံး၍ပြောသည်။

"ကျွန်မမှာ သံလွင့်ပန်းပွင့်ချပ်တွေ သိပ်များများမရှိဘူး။ ဒါပေမယ့် အကိုကြိုက်ရင် ကျွန်မနည်းနည်းစုထားပါ့မယ်"

"ဒါဆို ကတိနော်"

သူတစ်ခါမှမစားဖူး။ သံလွင်ပန်း ပွင့်ချပ်များ ထိုမျှအရသာရှိမည်ဟု မထင်ခဲ့။ ပိုစားလေလေ ပိုစွဲလန်းလေဖြစ်လာသည်။

ပိုင်ယဲ့လေသံအရ ထိုပန်းပွင့်များသည် သိပ်တန်ဖိုးကြီးပုံမပေါ်။ တန်ဖိုးကြီးလွန်းလျှင် လက်ခံရသည်ကို သူအားနာမိပေလိမ့်မည်။

သိစိတ်နယ်မြေတွင် နတ်မယ်က နှင်းသားပလ္လင်တစ်ခု တည်ဆောက်ထားသည်။ ပလ္လင်ပေါ်ထိုင်ရင်း ပိုင်ယဲ့ကိုစိုက်ကြည့်၍ သူ့ဘာသာတီးတိုးရေရွတ်နေသည်။

"ဒီကောင်မလေးက သစ်ပင်လား။ သစ်ပင်နဲ့လည်း သိပ်မတူသလိုပဲ။ ရှောင်ယန်က သဘောရိုးလွန်းတယ်။ ဘာမှမသိဘူး"

*****************************

အခန်း (၉၃၈) အပြစ်သားခန်းမ

နတ်မယ် ပိုင်ယဲ့ကို နှစ်ညစောင့်ကြည့်ခဲ့သည်။ ထိုကောင်မလေးသည် သံလွင်ဘိုးဘေးနှင့် သေချာပေါက် ဆက်စပ်နေသည်။ သံလွင်ဘိုးဘေး၏ သိစိတ်ဝိညာဉ်လိုအရာမျိုး ဖြစ်သည်။

ထိုသစ်ပင်သည် ယင်ထန်မသေမျိုးစိုက်ခဲ့သည့် သစ်ပင်တစ်ပင်ဖြစ်မည်။ နှစ်လေးသိန်းဟူသည့်ကာလသည် အသိစိတ်ဖွံ့ဖြိုးဖို့ လုံလောက်သည့်အချိန်ဖြစ်သည်။

ဥပမာ အချိန်မသေမျိုးသည် မသေမျိုးမဖြစ်မီက ကိုယ်ပွားတစ်ခု သီးခြားခွဲထုတ်ခဲ့သည်။ ယခုလည်း ထိုသဘောတရားမျိုးနှင့်ဆင်သည်။

သို့သော် ပိုင်ယိသည် သံလွင်ဘိုးဘေးဖြစ်ရုံလောက် မရိုးရှင်းသည်က သေချာသည်။ အခြေအနေမှန်ကို နတ်မယ်မခွဲခြားနိုင်သေး။

"ရှောင်ယန်က ဉာဏ်ရည်သိပ်မထက်ဘူး။ ငါသူ့အတွက် စိတ်ပူပေးနေရဦးမှာပဲ"

နတ်မယ်ပြုံး၍ ခေါင်းယမ်းနေသည်။ ရှောင်ယန်ဘေးတွင် သူ့လိုအကြံပေးမည့်လူမရှိ၍မဖြစ်။

"ဒါပေမယ့် ဒီကောင်မလေးက ရှောင်ယန်အပေါ် မကောင်းတဲစိတ်မျိုးတော့ မရှိဘူး။ ဒီတော့ သူ့ကိုစိုးရိမ်စရာမလိုဘူး။ ပိုင်ယဲ့ဘာလဲဆိုတာပဲ ငါစဉ်းစားရမယ်"

နတ်မယ် နှင်းပလ္လင်ကိုမှီ၍ ခဏစဉ်းစားသည်။ သို့သော် စိတ်ပင်ပန်းမှုကြောင့် ချက်ချင်းအိပ်ပျော်သွားသည်။

လုယန် လနန်းတော်တစ်ခုလုံး လည်ပတ်ပြီးသော်လည်း နေရာတစ်ခုကျန်သေးသလို ထင်မိသည်။ တစ်ခုခုလစ်ဟာသလို ခံစားရသည်။

"ညီမလန်၊ ဒီနန်းတော်မှာ အကျဉ်းထောင်တောင်ထိပ်လိုနေရာမျိုးရှိလား"

ဘယ်လိုနေရာကျန်သေးသည်ကို သူတွေးမိလာသည်။ လနန်းတော်၏ အကျဉ်းထောင်သို့ သူသွားမလည်ရသေး။

"ဘယ်လို...အကိုလုက အပြစ်သားခန်းမကို သွားလည်ချင်တာလား"

လသံလွင်နန်းတော်သည် ဥပဒေပြုဩဇာကို ပိုင်ဆိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် အကျဉ်းထောင်တောင်ထိပ်နှင့်တူသည် အပြစ်သားခန်းမရှိနေသည်မှာ မဆန်းလှ။

လုယန်အပြစ်သားခန်းမကို အတော်စိတ်ဝင်စားနေသဖြင့် လန်ထင်နားမလည်နိုင်အောင်ဖြစ်ရသည်။ လုယန်ထိုနေရာမျိုးနှင့်မသင့်တော်ဟု ယူဆသဖြင့် သူတမင်လိုက်မပို့ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

"ဗဟုသုတရရုံပါပဲ"

လုယန် ရယ်၍ပြောသည်။ တစ်ခြားမသေမျိုးဂိုဏ်း၏ ပြစ်ဒဏ်စီမံရေးအခြေအနေကို သူသိလိုသည်။

အပြစ်သားခန်းမသည် တားမြစ်နေရာမဟုတ်။ လနန်းတော်တပည့်များ စိတ်ကြိုက်ဝင်ထွက်နိုင်သည်။

လန်ထင်က လုယန်ကို နန်းဆောင်ငယ်လေတစ်ခုသို့ ခေါ်သွားသည်။ အကျဉ်းချသည့်နေရာနှင့်စာလျှင် သေးငယ်လွန်းသည်။

အထဲသို့ဝင်ချိန်တွင် တစ်ဘက်တစ်ချက်မှ ဖယောင်းတိုင်များက သူတို့ရောက်လာသည်ကို အာရုံခံမိပြီး မီးများထတောက်လာသည်။ ရှေ့စင်္ကြံလမ်းကို အလင်းပေးသည်။

"အကျဉ်းသားတွေအားလုံး ဒီအောက်ထဲမှာပါ"

မြေအောက်ထပ်သို့သွားသည့် လမ်းကြောင်းကို လန်ထင်လက်ညှိုးထိုးပြသည်။

ထိုလမ်းကြောင်းက ခြောက်ခြားဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်နေသည်။ သူတို့ခြေသံများမှလွဲ၍ ဘာသံမှမကြားရ။ မြေအောက်စင်္ကြံလမ်းဘေးနှစ်ဘက်မှ ဖယောင်းတိုင်များလည်း အလိုလိုမီးလင်းလာသည်။

လုယန်က ဖယောင်းတိုင်များကို စိတ်ဝင်တစားကြည့်နေသဖြင့် လန်ထင်က ပြုံး၍ရှင်းပြသည်။

"အရင်က အပြစ်သားခန်းမရဲ့ ဖယောင်းတိုင်တွေက အမြဲတမ်းမီးလင်းနေတာလေ။ အဲဒါ နည်းနည်းဖြုန်းတီးသလိုဖြစ်နေလို့ ပုံမှန်အချိန်ဆို ဖယောင်းတိုင်မီးငြိမ်းပေးတဲ့ အသံအာရုံခံမှော်စက်ဝန်းတစ်ခု ကျွန်မဒီဇိုင်းဆွဲခဲ့တယ်။

အသံကိုအာရုံခံမိတာနဲ့ ချက်ချင်းမီးတောက်လာတယ်။ အတော်အဆင်ပြေပါတယ်။ ဂိုဏ်းအတွက် ဖယောင်းတိုင်ချွေတာပေးရာရောက်လို့ ကျိုးဆောင်မှတ်တစ်ထောင်တောင် ကျွန်မရခဲ့သေးတယ်"

"တကယ်ကောင်းတဲ့ဒီဇိုင်းပါပဲ"

လုယန် ခေါင်းငြိမ့်သည်။ ထိုမှော်စက်ဝန်းမျိုး လန်ထင်စိတ်ကူးမိသည်က ချီးကျူးစရာကောင်းသည်။ လန်ထင်သည် ထိုအပိုင်းတွင် ပါရမီပါပုံရသည်။

အော်တိုအသားကင်မှော်စက်ဝန်းကို ပထမဆုံးအကြံရခဲ့သူမှာလည်း လန်ထင်ဖြစ်သည်။

"အဲဒါအတွက် မူပိုင်ခွင့်လျှောက်ပြီးပြီလား"

"မလျှောက်ဘူး။ ဒုက္ခများတယ်လို့ ထင်လို့ပါ"

သူတော်စင်တစ်ဝက်ဂိုဏ်းဖြစ်သည့် လနန်းတော်သည် မူပိုင်ခွင့်များကို စိတ်မဝင်စား။ တာအိုလမ်းစဉ်ဂိုဏ်းလို မူပိုင်ခွင့်လျှောက်သည့် အလေ့အထမျိုးမရှိ။

လုယန်က အကြံပေးသည်။

"လျှောက်ထားတာ အကောင်းဆုံးပဲ။ အခုချိန်လောက်ဆို နေစွမ်းအင်မီးအိမ်တွေက ဖယောင်းတိုင်တွေနေရာမှာ အစားထိုးပေါ်လာပြီ။ အသံစနစ်သုံး နေစွမ်းအင်မီးအိမ်တွေတော့ မပေါ်လောက်သေးဘူး။

ဒီမှော်စက်ဝန်းအတွက် မူပိုင်ခွင့်တင်လိုက်ရင် ဝိညာဉ်ကျောက်တွေ အများကြီးရနိုင်တယ်"

"နေစွမ်းအင်လေ့လာရေးအဖွဲ့က ဈေးကွက်တင်တော့မယ် နေစွမ်းအင်မီးအိမ်တွေကိုပြောတာလား"

သိပ်မကြာသေးမီက ဂိုဏ်းမစ်ရှင်ထွက်ရင်း ထိုအဖွဲ့အစည်းအကြောင်း သူနည်းနည်းကြားခဲ့သည်။ အိပ်မက်ရေပွက်မှတစ်ဆင့် မကြာခဏကြော်ငြာနေသည်။

"ထုတ်လုပ်ရေးပိုင်းက စီစဉ်ပြီးပြီလားမသိဘူး။ သူတို့ အရှိန်ကုန်တင်ကြနေတယ်ထင်တယ်"

လုယန် သူ့ဘာသာရေရွတ်သည်။ ထို့နောက် ပြန်ပြောသည်။

"ဟုတ်တဲ့ အဲဒီမီအိမ်တွေကိုပဲပြောတာ"

"တက်သစ်စလုပ်ငန်းတွေက စီးပွားရေးအခွင့်အလမ်း အများကြီရှိတယ်။ ဒါကိုအခွင့်ကောင်းယူနိုင်ရင် အကျိုးအမြတ်များများရမှာ။ ငါတို့ကျင့်ကြံသူတွေက ဝိညာဉ်ကျောက်တွေကို လောဘမတက်ပေမယ့် ဒါတွေမရှိရင်လည်း ကျင့်ကြံမှုကို ရှေ့ဆက်လို့မရဘူး။

လက်ထဲမှာ မူပိုင်ခွင့်ရှိလို့ ဝိညာဉ်ကျောက် ပုံမှန်ရနေရင် ရှေ့လျှောက်ကျင့်စဉ်လမ်းမှာ အများကြီးပိုလွယ်ကူသွားမယ်လေ"

"ကောင်းပါပြီ"

မူပိုင်ခွင့်များကို အရေးမစိုက်သည့်သော်လည်း အကိုလုယန်က စေတနာဖြင့်အကြံပြုနေခြင်းဖြစ်၍ သူဖြစ်အောင်လုပ်ရမည်။

...ညီမထောင်ယော်၊ နင့်အပေါ် အကိုလုက အဲလောက်ကောင်းလို့လား...

(**အော်...ကဲ မိန်းမဆိုတာတွေများ...)

စကားပြောရင်းမှ စင်္ကြံလမ်းအဆုံးသို့ ရောက်လာသည်။ ဝတ်ရုံနက်ဝတ်ထားသည့် တံခါးစောင့်တစ်ယောက်ရှိသည်။

တံခါးစောင့်က ခေါင်းငုံ့၍ တစ်စုံတစ်ခု ရေးနေဟန်ရှိသည်။

"ဒါက အကြီးအကဲမိုရန်ပါ"

"မျိုးဆက်သစ်လုယန် အကြီးအကဲမိုရန်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

လုယန် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

အပြင်လူရောက်လာမှန်း သတိထားမိသဖြင့် မိုရန်က သူရေးနေသည့်အရာကို အမြန်အုပ်ထားလိုက်သည်။

"ဪ..တာအိုရှင်ဝစီပိတ်ရဲ့ တပည့်လေးပဲ။ ဘယ်လိုပြစ်မှုမျိုးကျူးလွန်မိလို့ ဒီကိုရောက်လာတာလဲ"

"အဲ..."

လုယန် ကြောင်တောင်တောင်ဖြစ်နေသဖြင့် မိုရန်လည်း တွေးရခက်သွားသည်။

"မင်းက မင်းဆရာကိုအတုခိုးပြီး အပြင်လောကမှာ ပြစ်မှုတွေကျူးလွန်မိလို့ လနန်းတော်က အဖမ်းခံရတာမဟုတ်ဘူးလား"

လုယန် အလည်လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း တာအိုရှင်ဝစီပိတ်လိုမဟုတ်ကြောင်း လန်ထင်က အမြန်ရှင်းပြသည်။

"ဪ ငါနားလည်မှုလွဲသွားတာပဲ။ ထောင်ကျတာက မင်းတို့ဂိုဏ်းရဲ့ ရိုးရာဓလေ့တစ်ခုလို့ ထင်ထားလို့ပါ"

တာဝန်များရှိနေသဖြင့် မိုရန်သည် ပြစ်မှုခန်းမမှ ထွက်ခဲသည်။ လက်ရှိအပြင်လောကအခြေအနေများကို သိပ်မသိ။

"ကျုပ်ဆရာက ပြစ်မှုခန်းမကို လာလည်ဖူးလို့လား"

လုယန် စကားလုံးသေချာရွေး၍ မေးသည်။ သူ့ဆရာသည် သူထင်ထားသည်ထက်ပင် နေရာစုံရောက်သူဖြစ်သည်။ ထိုမျှဝေးလံသည့် လနန်းတော်လိုနေရာမျိုးကိုပင် ရောက်သည်။

မိုရန်က နှာခေါင်းတစ်ချက်ရှုံ့၍

"သူမရောက်ဖူးတဲ့ မသေမျိုးဂိုဏ်းအကျဉ်းထောင်ဆိုတာ ရှိလို့လား။ အထဲကိုဝင်ကြည့်ချင်ရင် တူမလန်ကို လမ်းပြခိုင်းပါ။ သူဒီကိုရောက်ဖူးပြီးသားဆိုတော့ ဒီနေရာအကြောင်း ကောင်းကောင်းသိပါတယ်။ ငါမလိုက်တော့ဘူး"

မိုရန်သည် အများနှင့်ပြောဆိုဆက်ဆံရသည်ကို မကြိုက်။ တိတ်ဆိတ်သည့် အပြစ်သားခန်းမလိုနေရာမျိုးသည် သူနှင့်အလိုက်ဖက်ဆုံးဖြစ်သည်။

ဝင်သွားသည့်လူနှစ်ယောက်ကိုကြည့်၍ မိုရန်၏မျက်လုံးများ ပို၍အေးစက်တင်းမာလာသည်။

"ငါရေးနေတာ မြင်မသွားလို့ပေါ့။ မြင်လို့ကတော့ သူတို့ကို လုံးဝထွက်သွားခွင့်မပေးဘူး"

ထို့နောက် ခေါင်းငုံ့၍ ဆက်ရေးသည်။

-မနက်အလင်းနတ်ဘုရားက ချူးရှန်အာရဲ့ သေးသွယ်တဲ့ခါးကို လက်နဲ့သိုင်းဖက်ထားပြီး ပတ်လည်ဝိုင်းနေတဲ့ နတ်ဘုရားတွေ ဗုဒ္ဓတွေကို ခိုင်မာတဲ့စိတ်ဓာတ်နဲ့ ရင်ဆိုင်တယ်...

လုယန်တို့နှစ်ယောက် မိုရန်ပေးသည့်တံဆိပ်ဖြင့် မဟာမှော်စက်ဝန်းကို ဖြတ်ကျော်ပြီး အပြစ်သားခန်းမထဲသို့ ဝင်လာကြသည်။

"ကျွန်မတို့ရဲ့ အပြစ်သားခန်းမက အကိုတို့ အကျဉ်းထောင်‌တောင်ထိပ်လိုပါပဲ။ အပြင်မှာဖမ်းမိတဲ့ ရာဇတတ်သားတွေကို ထိန်းသိမ်းတာပါ။ ထိန်းသိမ်းထားတဲ့ ရာဇဝတ်သားတွေမှာ အခြေတည်အဆင့်ကနေ စုစည်းခြင်းအဆင့်ထိရှိတယ်"

စုစည်းခြင်းအဆင့် အပြစ်သားများရှိကြောင်းပြောချိန်တွင် လန်ထင်အတော်ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသည့်ပုံမျိုးရှိနေသည်။ လသံလွင်နန်းတော်မှ ဂိုဏ်းတပည့်များသည် အလွန်ဆုံး စုစည်းခြင်းအဆင့်သာ ရောက်ကြသည်။

မစ်ရှင်ထွက်ချိန်တွင် အဆင့်တူရာဇဝတ်သားများကို ဖမ်းရသည်က အတော်ခက်ခဲသည်။

အသစ်ဖမ်းခေါ်လာသည့် နှလုံးမဲ့ဂိုဏ်းအကြီးအကဲကို ဥပမာကြည့်နိုင်သည်။ လုယန်နှင့်မန်ကုသာမရှိလျှင် လန်ထင်အနေဖြင့် အရှင်ဖမ်းနိုင်ဖို့မလွယ်။

လုယန် ခဏစဉ်းစားသည်။ အကျဉ်းထောင်တောင်ထိပ်တွင် ဖမ်းထားသည့် ရာဇဝတ်သားများက အနိမ့်ဆုံး စုစည်းခြင်းအဆင့်ရှိသည်။ အမြင့်ဆုံးက မသေမျိုးကွမ်းရှန်ဟိုင်ဖြစ်သည်။

တာအိုလမ်းစဉ်ဂိုဏ်းတပည့်များလည်း မစ်ရှင်ထွက်၍ ရာဇဝတ်သားများဖမ်းကြပါသည်။ သို့သော် စုစည်းခြင်းအဆင့်မဟုတ်သည့် ရာဇဝတ်သားများကို နယ်ခံရုံးတော်သို့ တန်းပို့သည်။ အကျဉ်းထောင်တောင်ထိပ်သို့ ခေါ်လာစရာမလို။

အကျဉ်းထောင်တောင်ထိပ်ရှိ အကျဉ်းခန်း များများစားစားမရှိ။ နေရာချန်ထားဖို့လိုသည်။

အကျဉ်းသားတစ်ယောက်ချင်း၏တံခါးတွင် နာမည်၊ ကျူးလွန်ခဲ့သည့် ပြစ်မှုနှင့် ကျခံရမည့်ထောင်ဒဏ်သက်တမ်းများ ဆိုင်းဘုတ်ရေးထားသည်ကို လုယန်သတိထားမိသည်။

အချိန်အတိုဆုံးထောင်ဒဏ်ကျသူက သူခိုးတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ နောက်ထပ်ရက်ပိုင်းအတွင်း သူလွတ်တော့မည်။

လနန်းတော်သည် အကျဉ်းသားများကို ယောက်ျားမိန်းမ မခွဲခြား။ ထိုသို့ခွဲခြားလျှင် တာအိုရှင်ဝစီပိတ် ဤနေရာသို့ဝင်နိုင်ခဲ့မည်မဟုတ်။

အကျဉ်းထောင်တောင်ထိပ်တွင်လည်း အလားတူအမှတ်အသားများရှိသည်။ နာမည်၊ ကျူးလွန်သည့်ပြစ်မှုတို့ကို ဖော်ပြထားသည်။ သို့သော် ကျန်ရှိသည့် ပြစ်ဒဏ်သက်တမ်းကိုတော့ ရေးမထား။

အကျဉ်းထောင်တောင်ထိပ်မှ အကျဉ်းသားများသည် လူသတ်သမားမဟုတ်လျှင် နိုင်ငံတော်ပုန်ကန်သူများဖြစ်သည်။ လက်ကျန်ပြစ်ဒဏ်သက်တမ်းဟူ၍မရှိ။ တစ်သက်လုံး အကျဉ်းထောင်တောင်ထိပ်တွင် အပိုးကျိုးကျိုးနေရုံသာရှိသည်။

******************************

အခန်း (၉၃၉) မျှော်လင့်မထားသည့်အသိအကျွမ်း

လုယန် အကျဉ်းသားတစ်ယောက်ချင်းစီ၏ ပြစ်မှုများကိုကြည့်သည်။ ပြစ်မှုတစ်ခုကို သူအတော်စိတ်ဝင်စားသွားသည်။

"မအောင်မြင်သည့် ပူးကပ်ရန်ကြိုးစားမှု"

အတော်ရှားပါးသည့် ပြစ်မှုမျိုးဖြစ်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ကျင့်စဉ်အဆင့်မြင့်သူများက နိမ့်သူများကို ပူးကပ်လျှင် အောင်မြင်သည်ကများသည်။ အဆင့်နိမ့်သူက ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိ။ မအောင်မြင်စရာအကြောင်းမရှိ။

ထိန်းသိမ်းခံထားရသည့် အကျဉ်းသားကလည်း ကျင့်စဉ်အဆင့်မနိမ့်။ ဝိညာဉ်ပြောင်းနောက်ဆုံးအဆင့်ဖြစ်သည်။

လန်ထင်က ရှင်းပြသည်။

"ဒီလူက ကံဆိုးတယ်။ ခုန်ဟော် ဆိုတဲ့ကျင့်ကြံသူကို ဝင်ပူးကပ်ဖို့ကြိုးစားခဲ့တာ"

လုယန် မျက်ခုံးတစ်ချက်တွန့်သွားသည်။ ခုန်ဟော် ကို သူမှတ်မိသည်။ ဂိုဏ်းနှစ်တစ်သိန်းနှစ်သောင်းပြည့် နှစ်ပတ်လည်ပွဲတွင် ဂိုဏ်းသခင်လုအဖြစ်ဟန်ဆောင်စဉ်က ခုန်ဟော် နှင့် သူတိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးသည်။

ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်နေစဉ်အတွင်း ခုန်ဟော်က ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ကြမ်းတမ်းသည့်သားရဲစွမ်းအားကို ငှားယူသုံးစွဲခဲ့သဖြင့် သူတိုင်တန်းခဲ့သည်။

"အစက ခုန်ဟော်ရဲ့ ကျင့်စဉ်စွမ်းအားက သူ့လောက်မမြင့်ဘူး။ ဘာမှအဆင်မပြေစရာအကြောင်းမရှိဘူး။ ဒါပေမယ့် မထင်မှတ်ဘဲခုန်ဟော် ရဲ့သိစိတ်နယ်မြေမှာ ကူးဖြတ်ခြင်းအဆင့် ‌ထောင်ကျူးနှစ်ယောက်ရှိနေတယ်လေ"

"နှစ်ယောက်...ဟုတ်လား"

လုယန် တွေးသည်။ ခုန်ဟော်ကိုယ်ထဲတွင် ထောင်ကျူးတစ်ယောက်သာရှိခဲ့သည်။ ထိုထောင်ကျူး ကိုယ်ဝန်ရခဲ့ခြင်းများလား။ မဖြစ်နိုင်။ ထိုထောင်ကျူးသည် ကူးဖြတ်ခြင်းအဆင့်ထောင်ကျူးကိုတော့ မွေးနိုင်မည်မဟုတ်။

"ဟုတ်တယ်။ ကူးဖြတ်ခြင်းအဆင့်ထောင်ကျူးနှစ်ယောက်ရှိနေတော့ ပူးကပ်တာဘယ်အောင်မြင်တော့မလဲ"

နောက်ထပ် ပူးကပ်ရန်ကြိုးစားမှုမအောင်မြင်ခဲ့သည့် အကျဉ်းသားတစ်ယောက်လည်းရှိနေသည်။

"ဒီတစ်ယောက်ကရော ဘယ်လိုအခြေအနေမျိုးလဲ"

"ဒီလူက လုန်ဟော်ဆိုတဲ့လူကို ပူးကပ်ဖို့ကြိုးစားခဲ့တာ။ ကျင့်စဉ်အဆင့်ခြင်းကလည်း ကွာတယ်။ တကယ်ဆို အောင်မြင်ခဲ့သင့်တာပေါ့။ ဒါပေမယ့် သူ့ထွက်ဆိုချက်အရ ပူးကပ်တာအောင်မြင်ခါနီးမှာ လုန်ဟော်က 'ငါရှုံးလို့မဖြစ်ဘူး'လို့ အော်လိုက်တယ်တဲ့။ ဘာအဓိပ္ပါယ်မှန်းတော့မသိဘူး။

နေရာတင်ချက်ချင်းအဆင့်တက်သွားတယ်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေတိုးလာတယ်။ ဒါကြောင့် ဒီလူပူးကပ်တာ မအောင်မြင်တော့တာ။ ဂိုဏ်းအမတစ်ယောက်က ခရီးသွားရင်းတွေ့လို့ အကျဉ်းသားကို ဖမ်းခေါ်လာတာ။ အကျဉ်းသားထွက်ဆိုတာတော့ ပူးကပ်တာအောင်မြင်ရင် ခန္ဓာကိုယ်ကိုအားဖြည့်ဖို့ ရတနာတွေအများကြီး ပြင်ဆင်ထားတယ်တဲ့။

အဲဒီ့ရတနာတွေကလည်း ခိုးထားတဲ့ပစ္စည်းတွေပါလို့ သူဝန်ခံတယ်။ ထူးဆန်းတာတစ်ခုရှိတယ်။ ဂိုဏ်းတူအမက သူ့ကိုခေါ်လာတော့ ခိုးရာပါပစ္စည်းတွေကို သွားရှာဖို့ တည်နေရာပြောပြတယ်။ ဒါပေမယ့် အဲဒီအမက လက်ဗလာနဲ့ပြန်လာခဲ့ရတယ်။ ရတနာတွေကို ဘယ်သူယူသွားမှန်းမသိဘူး"

လုယန် လုန်ဟော်ကို မှတ်မိသည်။ ဂိုဏ်းနှစ်ပတ်လည်ပွဲတွင် မုန်ကျင်းကျိုးနှင့်ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့သူဖြစ်သည်။

"မိတ်ဆွေလုယန်၊ ကျုပ်တို့ ဒီမှာဆုံရမယ်လို့ထင်မထားခဲ့ဘူး"

အကျဉ်းခန်းတစ်ခုမှ စကားသံထွက်လာသည်။

"ရွှဲ့ရှီလုန်၊ မင်းကဒီမှာဘာလို့ရှိနေတာလဲ"

လုယန် အံ့အားသင့်သွားသည်။ အပြစ်သားခန်းမတွင် အသိအကျွမ်းတစ်ယောက်နှင့် ဆုံရမည်ဟု သူလည်းထင်မထား။

နှင်းအင်ပါယာသွေးဆက်ရှိသည်ဟု ကောလဟာလပြောကြသည့် မြောက်ပိုင်းအေးခဲနယ်မြေမှ ရွှဲ့ရှီလုန်ပင်ဖြစ်သည်။ လုယန်သူ့ကို အနိုင်ယူသည့်အချိန်တွင် ဒုတိယစရိုက်ကွဲက လွှမ်းမိုးသွားသည်။ ပထမစရိုက် ဒုတိယစရိုက်တို့ ပေါင်းစပ်သွားပြီး တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ခဲ့သူဖြစ်သည်။

သူ့အကျဉ်းခန်းတံခါးတွင် ကပ်ထားသည့်ပြစ်မှုက...နယ်စပ်ဖြတ်ကျော်မှု။

မေးနေစရာမလိုတော့။ မဟာရှားသို့ တရားမဝင်လမ်းကြောင်းမှ လာခဲ့ခြင်းဖြစ်မည်။

သဘာဝလည်းကျပါသည်။ လသံလွင်နန်းတော်သည် မြောက်ပိုင်းနယ်မြေနှင့် မဟာရှားနယ်စပ်တွင်ရှိသည်။ လူတစ်ယောက် နယ်စပ်မှခိုးဝင်ဖို့ လွယ်ကူသည်။ ရွှဲ့ရှီလုန်နဲ့မတွေ့မီကလည်း နယ်စပ်ဖြတ်ကျော်မှုဖြင့် ပြစ်ဒဏ်ချမှတ်ခံရသူများကို လုယန်မြင်ဖူးသည်။

ထို့ပြင် သံလွင်ပင်ခိုးယူသူများလည်းရှိသည်။ ဤနေရာတွင် အကျဉ်းချထထားသည်။

ရွှဲ့ရှီလုန်က ကိုယ့်ကိုယ်ကို မကျေမနပ်ဖြစ်နေသည့်လေသံဖြင့် ပြောသည်။

"မဟာရှားနယ်စပ် စစ်ဆေးရေးဂိတ်တွေ တစ်ခုနဲ့တစ်ခု စည်းကမ်းတင်းကြပ်တာခြင်း ဒီလောက်ကွာခြားမယ်လို့ မထင်ခဲ့ဘူး။ ကျုပ်တကယ်ပေါ့ဆခဲ့တာပဲ"

မဟာရှားမြောက်ပိုင်းနယ်စပ်သည် အလွန်ရှည်လျားသည်။ လသံလွင်နန်းတော်က နေရာအားလုံးကို စောင့်မကြည့်နိုင်။

ရွှဲ့ရှီလုန်ဝင်လာစဉ်က လနန်းတော်စောင့်ကြည့်နယ်မြေမဟုတ်သည့်နေရာမှ ဝင်လာဟန်ရှိသည်။ ပြန်ထွက်ချိန်ကျမှ လနန်းတော်နယ်မြေကို ဖြတ်သွားမိခြင်းဖြစ်လိမ့်မည်။

ထို့ပြင် မြောက်ပိုင်းနယ်မြေကျင့်ကြံသူတို့သည် တစ်ကိုယ်တော်လှုပ်ရှားသည်ကများသည်။ အချင်းချင်း ဆက်သွယ်ခဲသည်။ ထိုကြောင့် သတင်းစီးဆင်းမှု နှေးကွေးသည်။ မဟာရှားသို့ဝင်ထွက်ရာတွင် တရားဝင်လမ်းကြောင်းအတိုင်းသွားဖို့လိုကြောင်း ရွှဲ့ရှီလုန်ကို ဘယ်သူမှအသိပေးခဲ့ဟန်မတူ။

"မိတ်ဆွေလုယန်၊ ကျုပ်လည်းရှိပါသေးတယ်"

အနီးရှိ အကျဉ်းခန်းတစ်ခုမှ အသံထွက်လာပြန်သည်။

လုယန် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ခဏငေးကြောင်သွားသည်။ ထိုလူကို သူမမှတ်မိ။

"ခင်ဗျားကဘယ်သူလဲ"

"ရွှမ်ယွမ်ထန်ဟန်"

လုယန် သေချာပြန်တွေးကြည့်သည်။ ထိုနာမည်မျိုး သူမကြားဖူး။ ကြားဖူးလျှင် မှတ်မိရမည်။

ဆက်ဆံရေးပြေလည်စေရန် နတ်မယ်ကို သူပြန်မေးလိုက်သည်။

"နတ်မယ်၊ ဒီလူကိုခင်ဗျားသိလား"

နတ်မယ်ခဏစဉ်းစားသည်။

"ဒီနာမည်က ယင်ထန်မသေမျိုးပေးတဲ့ နာမည်နဲ့ဆင်တယ်"

လုယန် အတည်ပြုလိုက်သည်။ ထိုလူကို သူတကယ်မသိ။

"ကျုပ်က ရွှဲ့ရှီလုန်ရဲ့ ဂိုဏ်းတူအကိုပါ။ ကျုပ်တို့နှစ်ယောက်လုံး ဓားပွဲတော်အတူတက်ခဲ့ကြတာလေ"

ရွှမ်ယွမ်ထန်ဟန်က ချက်ချင်းထပ်ပြောသည်။

လုယန် နည်းနည်းမှတ်မိသလိုဖြစ်လာသည်။ ရွှဲ့ရှီလုန်နှင့် တိုက်ခိုက်စဉ်က သူ့ဂိုဏ်းတူအကိုဆိုသည့် လူတစ်ယောက်ရှိခဲ့သည်။ 'ညီလေးရွှဲ့ သတိလစ်သွားပြီ။ အခြေအနေမကောင်းတော့ဘူး' 'သူတို့ခိုက်စွမ်းအား ထိုးတက်လာတော့မယ်'ဟု စင်အောက်မှ အော်ပြောနေသူဖြစ်သည်။

လုယန် နားလည်သွားသည်။ ညီအကိုနှစ်ယောက်လုံး နယ်စပ်ဖြတ်ကျော်ရင်း အဖမ်းခံရခြင်းဖြစ်မည်။ မဆိုးလှပါ။ အဖော်ရသည်။

"မိတ်ဆွေလုယန်၊ မသေမျိုးဂိုဏ်းတပည့်အနေနဲ့ ကျုပ်တို့ညီအကိုကိုလွှတ်ပေးဖို့ လသံလွင်နန်းတော်ကို ပြောပေးလို့ရမလား။ ကျုပ်တို့ဒါမျိုးနောက်မလုပ်တော့ဘူးလို့ ကတိပေးပါတယ်"

ရွှမ်ယွမ်ထန်ဟန်က တောင်းပန်သည်။

လုယန်က တုံ့ဆိုင်းဆိုင်းဖြစ်နေသဖြင့် သူထပ်ပြောသည်။

"စိတ်ချပါ မိတ်ဆွေလု။ ကျုပ်တို့ဒီကထွက်နိုင်ရင် သေချာပေါက် လက်ဆောင်ကောင်းကောင်းပေးပါ့မယ်"

ထိုစကားကြောင့် လုယန်ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။ လန်ထင်ကိုလှည့်ကြည့်၍

"သူပြောတာ မင်းကြားတယ်နော်။ သူတို့က အဆက်အသွယ်အားကိုးနဲ့ လာဘ်ထိုးဖို့ကြိုးစားနေတာ။ ဒီလိုကိစ္စမျိုးအတွက် မင်းတို့လနန်းတော်က ဘယ်လိုထပ်တိုးပြစ်ဒဏ်ပဲချချ လုပ်သာလုပ်လိုက်ပါ"

အစောပိုင်းက ရွှမ်ယွမ်ထန်ဟန်၏ တောင်းဆိုချက်သည် လာဘ်ထိုးမှုမြောက်မမြောက် မသေချာခဲ့။ သို့သော်ယခု သေချာသွားသည်။

"စိတ်ချပါအကို။ ကျွန်မတို့လနန်းတော်က အမြဲတမ်းတမ်း တရားမျှတပါတယ်"

သူတို့စကားပြောနေစဉ် ရွှဲ့ရှီလုန်က ရုတ်တရက် ခန္ဓာကိုယ်တဆတ်ဆတ်တုန်လာပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် အဆက်မပြတ်လူးလှိမ့်နေသည်။ လုယန် အတော်လန့်သွားသည်။ သူ့ကို သွားကူညီရန်ပြင်သည်။ သို့သော် လန်ထင်ကတားသည်။

"ဒါက သူ့နှင်းအင်ပါယာသွေးဆက် တဖြေးဖြေးနိုးထလာတဲ့သဘောပါ။ သူ့ကိုမနှောက်ယှက်ပါနဲ့"

ရွှဲ့ရှီလုန် ဝေဒနာဖြင့်လူးလှိမ့်နေသည်ကိုကြည့်၍ လန်ထင်သက်ပြင်းချသည်။ အခြေအနေကို ရှင်းပြသည်။

"ရွှဲ့ရှီလုန်ကို ဒီမှာအကျဉ်းချတော့ နေ့တစ်ပိုင်းမပြည့်ခင် ရုတ်တရက်သတိလစ်သွားတယ်။ သွေးတွေအန်တယ်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ် အရမ်းအားနည်းသွားပြီး သေတော့မလိုဖြစ်ခဲ့တယ်။ ကျွန်မတို့လနန်းတော်ကို အကြပ်ကိုင်ဖို့ကြိုးစားနေတာလားလို့တောင် အကြီးအကဲမိုရန်က ထင်ခဲ့တာ။

စိတ်ချရ‌အောင် ဆေးပညာကျွမ်းကျင်တဲ့ အကြီးအကဲ ကျိုးယွီလုကို သူသွားခေါ်ပြီး စစ်ဆေးခိုင်းတယ်။ စစ်ဆေးပြီးတော့ သူ့မှာနှင်းအင်ပါယာသွေးဆက်ရှိမှန်း သိရတယ်။ ဒါပေမယ့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်က အားနည်းတော့ သွေးဆက်နိုးထတဲ့ဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည်မရှိဘူး။ ဒီအတိုင်းပစ်ထားရင် သူသေချာပေါက်သေမှာပဲ။

ကျွန်မတို့လနန်းတော်ရဲ့ အပြစ်သားခန်းမက တရားဝင်ဖွင့်ထားတဲ့ အကျဉ်းထောင်ပါ။ ပုဂ္ဂလိကပိုင် မြေတိုက်ခန်းမျိုးမဟုတ်ဘူး။ ဒီမှာလူတစ်ယောက်သေလို့ အပြင်ကိုသတင်းပြန့်သွားရင် မကောင်းဘူးလေ။ နားလည်မှုလွဲစရာတွေ ဖြစ်လာမယ်။ ဒါကြောင့် မတတ်သာလို့ သူခန္ဓာကိုယ်အဟာရဖြည့်ရင်း ဖြေးဖြေးချင်းပဲ သွေးဆက်နိုးထလာအောင် သူအင်ပါယာသွေးဆက်ကို ထိန်းချုပ်ထားရတယ်"

ရွှဲ့ရှီလုန်သွေးဆက်နိုးထစေနိုင်ဖို့ လနန်းတော်က အဖိုးရတနာများသုံးခဲ့ရသည်။ ထိုအကြောင်းတွေးတိုင်း လန်ထင်ရင်နာသည်။

"သူအခုဖြစ်နေတာက သွေးဆက်နိုးထတဲ့ သာမန်လက္ခဏာပါပဲ။ သွားကူညီဖို့မလိုဘူး။ နည်းနည်းလောက် အော်ဟစ်နေပြီးရင် အဆင်ပြေသွားမှာပါ"

လုယန် မျက်ခုံးတစ်ချက်တွန့်သွားသည်။ ဤအပြစ်သားခန်းမသည် သူတို့အကျဉ်းထောင်တောင်ထိပ်ထက် များစွာစနစ်ကျသည်။

အကျဉ်းထောင်တောင်ထိပ်တွင် အကျဉ်းသားများကို နှိပ်စက်ခြင်း၊ ရုပ်ခန္ဓာနှင့်ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်းများသာ လုပ်ကြသည်။

အကျဉ်းသားကို ကူညီကုသပေးသည့်ကိစ္စမျိုး တစ်ခါမှမကြားဖူး။

သို့သော် အကျဉ်းထောင်တောင်ထိပ်တွင် ရွှဲ့ရှီလုန်လိုအဖြစ်မျိုးလည်း ကြုံနိုင်စရာမရှိ။ အကျဉ်းသားအားလုံး အနည်းဆုံး စုစည်းခြင်းအဆင့်ရှိသည်။ စုစည်းခြင်းအဆင့်ရောက်မှ သွေးဆက်နိုးထသည်ဆိုလျှင် နောက်ကျလွန်းနေပေလိမ့်မည်။

**********************************

All Chapters