အခန်း (၃၀၃-၃၀၄)

အခန်း။ ၃၀၃

ထူးဆန်းသော အတိတ်မှတ်ဉာဏ်များသည် သူ၏ စိတ်အာရုံထဲတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။

ထိုမှတ်ဉာဏ်များထဲတွင် လုံယီသည် ဝိညာဉ်အမြစ်ပါရမီ နိမ့်ပါးသော်လည်း ချမ်းသာကြွယ်ဝသော လူငယ်လေးတစ်ဦး ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူသည် မသေမျိုးလမ်းစဉ်ကို လိုက်စားရန်အတွက် နေရာအနှံ့တွင် ဆရာကောင်းများ ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း သူ၏ ပါရမီညံ့ဖျင်းမှုကြောင့် အမြဲတစေ ငြင်းပယ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ သူ၏ မိသားစုမှာ ကြွယ်ဝချမ်းသာသော်လည်း မသေမျိုးဆရာသခင်များမှာ လူ့လောက၏ ရွှေငွေရတနာများကို စိတ်မဝင်စားကြချေ။

ကာလအတန်ကြာပြီးနောက် သူသည် ဆရာရှာဖွေခြင်းကို လက်လျှော့လိုက်ပြီး ရှေးဟောင်းမသေမျိုးများ၏ ဂူအိမ်များအကြောင်းကိုသာ စုံစမ်းစစ်ဆေးကာ သူ၏ အစေအပါးများကို လွှတ်၍ ရှာဖွေခိုင်းတော့သည်။ တစ်နေ့တွင်မူ သူသည် တိကျသော သတင်းအချက်အလက်တစ်ခု ရရှိခဲ့ပြီး အလွန်မတ်စောက်သော တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားကာ မတော်တဆ ချောက်ထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုဘေးအန္တရာယ်မှ သူ အသက်ရှင်လွတ်မြောက်ခဲ့ရုံသာမက ချောက်ကမ်းပါးအောက်ရှိ ချိုင့်ဝှမ်းထဲတွင် မသေမျိုးကျင့်စဉ်ကျမ်းတစ်စောင်ကိုပါ တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ၎င်းကို လေ့ကျင့်ကြည့်သောအခါ သူ၏ ဝိညာဉ်ချီအပေါ် အာရုံခံစားနိုင်စွမ်းမှာ အလွန်မြင့်မားနေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ မသေမျိုးဆရာသခင်များ ပြောခဲ့သလို ပါရမီညံ့၍ ဝိညာဉ်ချီကို အာရုံမခံနိုင်ခြင်းမျိုး မဟုတ်ပေ။

နောက်ပိုင်းတွင်မူ လုံယီသည် အကြောင်းရင်းကို သိရှိသွားခဲ့သည်။ သူ ချောက်ထဲသို့ ပြုတ်ကျစဉ်က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ထူးဆန်းသော အပင်များ၏ သစ်စေးများ ပေကျံသွားခဲ့ခြင်းကြောင့်ပင်။ ထိုသစ်စေးများသည် ခန္ဓာကိုယ်တွင် ကပ်ငြိသွားသောအခါ ဝိညာဉ်ချီကို အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှာ ပိုမိုထက်မြက်လာစေခြင်းပင်။

လက်တွေ့ဘဝတွင်မူ လုံယီသည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်ထဲတွင် တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသော နဂါးကတိုးပင်မှာ တစ်နည်းနည်းဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားရှိ စွမ်းအင်များက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံကို လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲပေးနေတော့သည်။

လုံယီ၏ ချက်နေရာရှိ တည်ဆောက်ပုံမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဝိညာဉ်ချီကို စုပ်ယူရန် ပိုမိုလွယ်ကူလာစေသည်။ ထို့ပြင် ဝိညာဉ်ချီများသည် သူ၏ အလယ်ဒန်ထျန်ထဲတွင် စုစည်းလာပြီး ယင်သွေးကြောကို ထိရောက်စွာ ပွင့်သွားစေရန် တိကျသော စည်းချက်တစ်ခုအတိုင်း ဆက်တိုက် ရိုက်ခတ်နေတော့သည်။

လုံယီသည် သူ၏ အရည်အချင်းပြမျက်နှာပြင်ရှိ [ချီစွမ်းအားကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် ၀ (၁၅၁/၆၀၀)] ၏ အပေါ်ဘက်ထောင့်ရှိ အပေါင်းလက္ခဏာကို ကြည့်လိုက်သောအခါ အချက်ပေးစာသားတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

[ထူးကဲယင်ကျင့်စဉ်သည် နှံ့စပ်ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားပြီဖြစ်၍ အများဆုံး နှစ်ရက်လျှင် ကျွမ်းကျင်မှုမှတ် ၃ မှတ်စီ တိုးတက်နိုင်ပါသည်]

ယခင်က တစ်ရက်လျှင် ၁ မှတ်သာ တိုးတက်ခဲ့သော သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းနှုန်းမှာ ယခုအခါ နှစ်

ရက်လျှင် ၃ မှတ် တစ်ရက်လျှင် ၁.၅ မှတ်နှုန်းဖြစ်သွားသဖြင့် ၅၀ ရာခိုင်နှုန်း ပိုမိုမြန်ဆန်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤနှုန်းအတိုင်းဆိုပါက သူသည် ချီစွမ်းအားကျင့်ကြံခြင်း ပထမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် အများဆုံး ရက်ပေါင်း ၃၀၀ သာ လိုအပ်တော့မည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်အမြစ်ပါရမီရှိသူတစ်ဦး၏ ကျင့်ကြံမှုနှုန်းနှင့် တန်းတူပင် ဖြစ်သည်။

သာမန်အားဖြင့် ချီစွမ်းအားကျင့်ကြံခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်တွင် ထူးခြားသော အခွင့်အရေးမျိုး မရှိပါက အဆင့်နိမ့်ပါရမီရှင်တစ်ဦးသည် အဆင့်တစ်ခု တက်လှမ်းရန် ၃ နှစ်ခန့် ကြာမြင့်တတ်သည်။ အလယ်အလတ်အဆင့်မှာ ၂ နှစ် ကြာမြင့်ပြီး ထိပ်တန်းအဆင့်မှာမူ ၁ နှစ်အောက်သာ ကြာမြင့်လေ့ရှိသည်။

ဒါက မမှန်သေးဘူး။ ငါ့မှာ ဆေးလုံးတွေ ကျန်ပါသေးတယ်။

လုံယီသည် ချီစုပ်ယူခြင်းဆေးလုံးလေးပုလင်းကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ပုလင်းလိုက် ပါးစပ်ထဲသို့ သကြားလုံးစားသကဲ့သို့ လောင်းထည့်လိုက်တော့သည်။

ဂျောက်…

ချီစုပ်ယူခြင်းဆေးလုံးများသည် အင်အားပြင်းထန်သော ဝိညာဉ်ချီများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး လုံယီ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။ အကယ်၍ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းပိုင်း အပ်စိုက်မှတ်လေးခုမပွင့်မီကသာဆိုလျှင် လုံယီအနေဖြင့် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရရှိသွားနိုင်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ သူ၏ အတွင်းပိုင်းကြံ့ခိုင်မှုမှာ သာမန်လူများထက် များစွာ သာလွန်နေပြီဖြစ်သည်။ သံထည်ပစ္စည်းဖြင့် တိုက်ရိုက်ရိုက်နှက်ခြင်းကိုပင် ခံနိုင်ရည်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ အနည်းငယ် ထုံကျင်ကျင် နာကျင်မှုကိုသာ ခံစားရပြီး သူ အသာအယာပင် အောင့်အည်းသည်းခံလိုက်နိုင်သည်။

ချီစုပ်ယူခြင်းဆေးလုံး တစ်ပုလင်းတွင် ဆေးလုံး ၁၀ လုံးပါဝင်ပြီး ဆေးတစ်လုံးသည် နှစ်ရက်စာ ပင်ပန်းကြီးစွာ ကျင့်ကြံမှုနှင့် ညီမျှသည်။ ထို့ကြောင့် လေးပုလင်းမှာ ရက်ပေါင်း ၄၀ စာ ကျင့်ကြံမှုနှင့် ညီမျှသည်။

[ချီစွမ်းအားကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် ၀ (၁၅၁/၆၀၀) → ချီစွမ်းအားကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် ၀ (၂၁၁/၆၀၀)]

နောက်ပိုင်းရက်များတွင် လုံယီ၏ဘဝမှာ ပုံမှန်အစီအစဉ်အတိုင်း အေးအေးချမ်းချမ်း ဖြတ်သန်းလာခဲ့သည်။ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း သူသည် ဝူကျိုဇုန်သို့သွားကာ ပိုးမွှားများကို နှိမ်နင်းခြင်း၊ စွမ်းအင်များ စုဆောင်းခြင်းနှင့် စိုက်ပျိုးရေးလုပ်ငန်းများကို လုပ်ကိုင်သည်။ ထို့နောက် တပည့်တောင်ထိပ်သို့ ပြန်လာကာ မသေမျိုးအတတ်ပညာနှင့် ကိုယ်ခံပညာများကို လေ့ကျင့်သည်။

သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ လမ်းကြောင်းပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး အစွမ်းသတ္တိများမှာလည်း တဖြည်းဖြည်းနှင့် ခိုင်မာစွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ ရံဖန်ရံခါတွင် ငွေကြေးရရှိရန်အတွက် အလောင်းလောင်းကစားပွဲများတွင်လည်း ပါဝင်ဆင်နွှဲတတ်သေးသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဒုတိယအကြိမ်မြောက် သုံးလပတ် အရည်အချင်းစစ်ဆေးပွဲ အချိန်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ စစ်ဆေးမည့် အကြောင်းအရာများမှာ ယခင်အတိုင်းပင် ချီစွမ်းအား စုစုပေါင်းပမာဏ၊ စိုက်ခင်းထွက်နှုန်း၊ မိုးခေါ်အတတ်နှင့် အလောင်းထိန်းချုပ်ခြင်းအတတ်တို့ပင်။

လုံယီ၏ ချီစွမ်းအားနှင့် စိုက်ခင်းထွက်နှုန်းမှာ သူများထက် နောက်ကျမကျန်ခဲ့သလို အလောင်းထိန်းချုပ်ခြင်းနှင့် မိုးခေါ်အတတ်တွင်မူ သူသည် အငြင်းပွားဖွယ်မရှိ ပထမနေရာကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းနိုင်ခဲ့သည်။ လုံယီသည် ထိပ်ဆုံးအဆင့်ကို ထပ်မံရရှိခဲ့ပြီး အကျိုးဆောင်မှတ် ၁၀ မှတ်နှင့် ချီစုပ်ယူခြင်းဆေးလုံး နှစ်ပုလင်းကို ဆုလာဘ်အဖြစ် ရရှိခဲ့ပြန်သည်။

အခြားသူများထဲတွင်မူ ရုံရွှယ်ကျန်းက ဒုတိယနေရာသို့ တက်လှမ်းလာပြီး ယို့ချင်းယီက တတိယသို့ ကျဆင်းသွားကာ ဝမ်ဝမ်ပိုင်မှာမူ စတုတ္ထနေရာတွင်သာ ရှိနေတော့သည်။

စစ်ဆေးမှုအပြီးတွင် ရုံရွှယ်ကျန်းက သူ၏ မိုးခေါ်အတတ်နှင့် အလောင်းထိန်းချုပ်ခြင်းအတတ်များ တိုးတက်လာခြင်းမှာ လုံယီထံမှ အကြံဉာဏ်များ ရယူခဲ့ခြင်းကြောင့်ဖြစ်ကြောင်း လူသိရှင်ကြား ဝန်ခံခဲ့သည်။ ထိုအခါ တပည့်များစွာမှာ လုံယီထံသို့ လာရောက်ကာ အကြံဉာဏ်များ တောင်းခံကြတော့သည်။ လုံယီသည်လည်း မည်သူ့ကိုမျှ ခွဲခြားခြင်းမရှိဘဲ အားလပ်ချိန်ရှိတိုင်း လမ်းညွှန်ပြသပေးခဲ့သည်။

ရရှိထားသော အကျိုးဆောင်မှတ် ၁၀ မှတ်ကြောင့် သူသည် ရတနာသိုလှောင်ရာတောင်ထိပ်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်းခန်းမသို့ တစ်ခေါက် ထပ်မံသွားရောက်ခဲ့သည်။ သို့သော် အသက်သာဆုံးသော ကျင့်စဉ်များပင်လျှင် အကျိုးဆောင်မှတ် ၂၀ မှတ် လိုအပ်နေသဖြင့် လုံယီအနေဖြင့် အမှတ်များကို လက်ရှိတွင် စုဆောင်းထားရန်သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ထိုနေ့ညတွင် သူ၏ ဂူအိမ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ အပြင်ဘက်တွင် ရစ်သီရစ်သီ လုပ်နေသော ရင်းနှီးသည့် သွယ်လျလျ ပုံရိပ်ကလေးတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“ယို့ချင်းယီ...”

“အစ်ကိုကြီးလုံ...”

ယို့ချင်းယီသည် အမြဲတမ်းကဲ့သို့ အေးစက်သော မျက်နှာပေးရှိသော်လည်း စကားပြောရာတွင် အနည်းငယ် ထစ်ငေါ့နေရှာသည်။

သူမ ဘာကြောင့် ရောက်လာသည်ကို လုံယီ နားမလည်နိုင်ဘဲ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေမိသည်။ အနည်းငယ် စကားလက်ဆုံကျပြီးနောက်တွင်မူ လုံယီမှာ အော်ရယ်မိတော့မတတ် ဖြစ်သွားရသည်။

အမှန်စင်စစ် ယို့ချင်းယီမှာ အလောင်းထိန်းချုပ်ခြင်းနှင့် မိုးခေါ်အတတ်တို့တွင် လုံယီထံမှ အကြံဉာဏ် လာရောက်တောင်းခံခြင်းပင်။ ယခုတပည့်အသစ်များထဲတွင် ဝိညာဉ်အမြစ်ပါရမီ အကောင်းဆုံးဖြစ်သော်လည်း ယို့ချင်းယီမှာ အကဲဖြတ်ပွဲ နှစ်ကြိမ်စလုံးတွင် ပထမနေရာကို တစ်ခါမျှ မရရှိခဲ့သည့်အပြင် အဆင့်မှာလည်း ကျဆင်းလာသဖြင့် သူမအနေဖြင့် ကြီးမားသော ဖိအားများကို ခံစားနေရပုံပင်။

“အစ်ကိုကြီးလုံ... ကျွန်မကို သင်ကြားပေးဖို့ ဝန်မလေးပါနဲ့ဦးရှင်...”

ယို့ချင်းယီက ပြောဆိုလိုက်ရာ သူမ၏ ဖြူဝင်းအေးစက်သော ပါးပြင်လေးများမှာ အနည်းငယ် နီမြန်းသွားတော့သည်။

“မိန်းကလေးယို့... အားနာနေဖို့ မလိုပါဘူး”

လုံယီသည် စိတ်ထဲတွင် ရယ်ချင်နေသော်လည်း အပြင်ပန်းတွင်မူ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် သူ၏ အမြင်များကို စတင်မျှဝေပေးလိုက်သည်။

“မိုးခေါ်အတတ်ဆိုတာ သဘာဝအတိုင်း မန္တန်ရွတ်ရမှာပါ။ ချီစွမ်းအား၊ လက်ဟန်ခြေဟန်နဲ့ ဂါထာတွေကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အတင်းအကျပ် ထိန်းချုပ်ဖို့ မကြိုးစားပါနဲ့...”

လုံယီက အသေးစိတ် ရှင်းပြနေစဉ်တွင် ယို့ချင်းယီသည်လည်း သူမ၏ ရှက်ရွံ့မှုနှင့် စိုးရိမ်မှုများကို ဘေးဖယ်ထားကာ စိတ်ဝင်တစား နားထောင်ပြီး ခေါင်းတညိတ်ညိတ် လုပ်နေတော့သည်။

“ဟင်...”

ရုတ်တရက် လုံယီ၏ နားစည်များ လှုပ်ခတ်သွားပြီး မနီးမဝေးရှိ တောအုပ်လေးဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သူမလား။

တစ်စုံတစ်ဦး ချောင်းမြောင်းနားထောင်နေသည်ကို သတိပြုမိသော်လည်း လုံယီက ဂရုမစိုက်ဘဲ ယို့ချင်းယီကို ဆက်လက်သင်ကြားပေးရုံသာမက လက်တွေ့ပင် သရုပ်ပြသပေးလိုက်သည်။ နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် ယို့ချင်းယီသည် လုံယီကို ကျေးဇူးတင်စကားဆိုကာ နှစ်ဦးသား ယဉ်ကျေးစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။

ချောင်းမြောင်းနေသော မိန်းကလေးမှာ မှောင်မိုက်သော တောအုပ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး လရောင်အောက်တွင် ဖြူဖျော့သော မျက်နှာလေးကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူမမှာ သူမ၏ အမွှာညီမလေးကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရသော ရှုကျွင်းယီပင်။

…….

ဂူအတွင်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ လုံယီသည် အရည်အချင်းပြမျက်နှာပြင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ စွမ်းအင်မှတ်မှာ နှစ်သောင်းကျော်အထိ အလွန်ပင် ပေါများနေသည်။ ပါရမီများ မြှင့်တင်ရန် လိုအပ်သော ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ရတနာများကို ရှာဖွေရန် ခဲယဉ်းနေသေးသဖြင့် သူသည် လက်ရှိစွမ်းအင်များကို အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

[အစွန်းရောက်လက်သီး (ကြီးကျယ်သောအောင်မြင်မှု ၀/၃၀၀၀) → အစွန်းရောက်လက်သီး (ပြီးပြည့်စုံခြင်း)]

မှတ်ဉာဏ်အသစ်များမှာ သူ၏ စိတ်အာရုံထဲသို့ တိုးဝင်လာပြန်သည်။

ယွမ်မင်းဆက်နှောင်းပိုင်း၊ မာမြို့တော်။

ဒိုင်း... ဒိုင်း... ဒိုင်း

ဒေါက် ဒေါက် ဒေါက်

“မြန်မြန်... သူ့ကို သတ်ကြ ပစ်ကြစမ်း”

ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် နိုင်ငံခြားသား တစ်စုသည် နိုင်ငံခြားဖြစ် သေနတ်များကို ကိုင်ဆောင်ကာ လမ်းကြားထဲတွင် လူစုခွဲထားကြသည်။ အယောက် ခုနစ်ဆယ်၊ ရှစ်ဆယ်ခန့် ရှိသော်လည်း သူတို့၏ မျက်ဝန်းထဲတွင်မူ ကြောက်ရွံ့မှုများ အထင်အရှား မြင်တွေ့နေရသည်။

တိတ်ဆိတ်သော အရိပ်တစ်ခုမှာ ဝေ့ခနဲ ဖြတ်သန်းသွားသည်။

ဂျောက်…

ထို့နောက် အသားစိုင်များ ညှစ်ခြေခံလိုက်ရပြီး ပေါက်ကွဲသွားသည့် အသံနှင့်အတူ သေနတ်ကိုင်ထားသော နိုင်ငံခြားသားတစ်ဦးမှာ လည်ပင်းစောင်းလျက် လဲကျသွားတော့သည်။ သူ၏ လည်ပင်းတစ်ဝိုက်မှာ အသားဖတ်များအဖြစ်သို့ပင် ပြောင်းလဲသွားရသည်။

ဒေါက် ဒေါက် ဒေါက်

ကျည်ဆန်အမြောက်အမြားမှာ ထိုသူလဲကျရာနေရာသို့ တရစပ် ပစ်ခတ်ကြသည်။ သို့သော်လည်း ထိုအလောင်းကို ကျည်ဆန်များက ဖောက်ထွက်သွားသည်မှလွဲ၍ တိုက်ခိုက်သူကိုမူ အရိပ်အယောင်ပင် မတွေ့ရချေ။

ဂျောက်….

မကြာမီမှာပင် အခြားနိုင်ငံခြားသားတစ်ဦးမှာလည်း လည်ပင်းပွင့်ထွက်ကာ အသက်ပျောက်သွားပြန်သည်။

“အမေရေ... ကျွန်တော် ဆက်မကစားချင်တော့ဘူး”

နိုင်ငံခြားသားတစ်ဦးမှာ ထိတ်လန့်တကြားဖြစ်ကာ သူ၏သေနတ်ကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင်ဆုပ်ရင်း လမ်းကြားထွက်ပေါက်ဆီသို့ အသည်းအသန် ထွက်ပြေးတော့သည်။ သို့သော် ပြေးနေရင်းမှာပင် သူ၏လည်ပင်းနားသို့ အေးစက်သော လေညင်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး နာကျင်မှုနှင့်အတူ ထာဝရအမှောင်ထုထဲသို့ ကျဆင်းသွားရတော့သည်။

ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း

နိုင်ငံခြားသားတစ်ဦးပြီးတစ်ဦးမှာလည်း ထိုသူ၏ခြေရာအတိုင်းပင် ထပ်ချပ်မကွာ လိုက်ပါသွားကြရသည်။

“ကြက်ခြေနီအဖွဲ့က စစ်သည်တော်တွေ အကုန်အသတ်ခံလိုက်ရပြီ”

“သူတို့တွေက အင်ပါယာရဲ့ အတော်ဆုံးစစ်သည်တွေလေဗျာ။ တစ်ယောက်ချင်းစီကို ရွှေဒင်္ဂါးအမြောက်အမြား အကုန်အခံပြီး လေ့ကျင့်ပေးထားတာ”

“တောက်... ဒီကိုယ်ခံပညာရှင်ကိုကျမှ သေနတ်တွေက ဘာလို့ အသုံးမဝင်ရတာလဲ”

“အမြောက်တွေကို သုံးမှရမယ် တစ်လက်တည်းနဲ့ မလုံလောက်ဘူး”

မကြာမီမှာပင် မာမြို့တော်ရှိ ကိုယ်ခံပညာရှင်များ၏ နောက်ဆုံးခံတပ်ဖြစ်သော နက်ပြာရောင်

ဝတ်စုံလမ်းကြားရှိ ရှုပ်ထွေးလှသော မြေပြင်အနေအထားဆီသို့ အမြောက် ဆယ်လက်ဖြင့် ပစ်မှတ်ထားလိုက်ကြသည်။

ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း

ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း

အမြောက်သံများမှာ ကောင်းကင်ယံမှ ပြစ်ဒဏ်ခတ်လိုက်သကဲ့သို့ တရစပ် ဆူညံစွာ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ လူများ ပုန်းအောင်းနေသည့် နေရာသို့ ကျရောက်တော့မည့် ဆဲဆဲတွင် ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ ကောင်းကင်ယံသို့ ရုတ်တရက် ပျံတက်သွားသည်။

ဘုန်း….

သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ တောက်ပသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အားကောင်းလှသည်။ သူ၏ လက်သီးချက်မှာ ကောင်းကင်မြေကြီးကိုပင် တုန်ခါသွားစေတော့သည်။

သူသည် မီးတောက်များဖြင့် လွင့်စင်လာသော အမြောက်ဆန်ကို လက်သီးဖြင့်ပင် ရိုက်ထုတ်

လိုက်တော့သည်။

အခန်း။ ၃၀၄

“ဒါ... ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ”

“အို... ဘုရားသခင်”

နိုင်ငံခြားသားအားလုံးမှာ မှင်တက်မိသွားကြပြီး လောကကြီးတွင် အမြောက်ဆန်ကို လက်ဗလာဖြင့် ခုခံနိုင်သူရှိသည်ဟူသောအချက်ကို မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေကြသည်။ ဤကိုယ်ခံပညာရှင်မှာ လူသားအဆင့်ထက် ကျော်လွန်နေခြင်းပင်။

“ဆုတ်ခွာကြ... ဆုတ်ခွာကြစမ်း”

နိုင်ငံခြားသားခေါင်းဆောင်က ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်လေသည်...

လက်တွေ့ဘဝတွင်မူ လုံယီသည် မျက်လုံးများကို ပွင့်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားရှိ ကြီးမားသော စွမ်းအင်များသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်လာပြီး အရိုးများ၊ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများ၊ သွေးများနှင့် ဦးနှောက်၊ အာရုံကြောများအထိ အဆက်မပြတ် မြှင့်တင်ပေးနေတော့သည်။

သူ၏ ဆဲလ်အားလုံးမှာ သာမန်ထက် အဆပေါင်းသန်းချီသောနှုန်းဖြင့် အသွင်ပြောင်းလဲကာ အသစ်တစ်ဖန် ပြန်လည်မွေးဖွားလာကြသည်။ ၎င်းတွင် သူ၏ စစ်မှန်သောခွန်အားများလည်း ပါဝင်ပြီး စုစုပေါင်းပမာဏမှာလည်း တိုးပွားလာနေသည်။

စီ……

သူ၏ စိတ်အာရုံနက်ရှိုင်းရာရှိ လင်းယုန်ငှက်ကြီးမှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ မှတ်ဉာဏ်ထဲရှိ ကိုယ်ခံပညာရှင်၏ အတတ်ပညာများကို ပြန်လည်အမှတ်ရရင်း လုံယီသည် သူ၏ စွမ်းအင်များကို အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

စိတ်အာရုံချောက်ချားမှုတစ်ခုအတွင်း သူသည် လင်းယုန်ငှက်ကြီးနှင့် တစ်သားတည်း ကျသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ခဏမျှအတွင်း လင်းယုန်၏ ရွှေရောင်မျက်လုံးများမှ အေးစက်သော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ယခင်က မရှိခဲ့ဖူးသော တည်ငြိမ်မှုနှင့် ပညာရှိမှုတို့ကို ပြသနေတော့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ ကြွက်သားများ၊ အဆစ်အမြစ်များနှင့် အောက်ဘက်ဒန်ထျန်ထဲရှိ စစ်မှန်သောခွန်အားများအားလုံးမှာ လုံယီ၏ စိတ်ထဲတွင် အထင်အရှား ပေါ်လွင်နေပြီး ၎င်းတို့ကို အသေးစိတ် ကျွမ်းကျင်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရရှိသွားခဲ့သည်။

သူသည် စစ်မှန်သောခွန်အားများကို စုစည်းကာ တူညီသော အစိတ်အပိုင်း ငါးခုအဖြစ် ခွဲခြားလိုက်သည်။ ထို့နောက် ၎င်းတို့ကို ညာဘက်လက်ချောင်းများဆီသို့ ပို့ဆောင်လိုက်ရာ လက်ချောင်းထိပ်ဖျားများမှ စူးရှသော အနီရောင်အလင်းများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ရှူး... ရှူး... ရှူး

အနီရောင် စစ်မှန်သောခွန်အား တန်းငါးခုမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပေါ်သွားပြီး သူ၏ဘေးရှိ ဂူနံရံကို အလွန်နက်ရှိုင်းသော အပေါက်ငါးပေါက်အဖြစ် ချက်ချင်း ဖောက်ထွင်းသွားတော့သည်။ ထိုအပေါက်များမှာ အကွာအဝေး တိကျစွာ တန်းနေခြင်းက လုံယီ၏ စစ်မှန်သောခွန်အားအပေါ် အဆုံးစွန်သော ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းကို သက်သေပြနေသည်။

ရိုင်ဖယ်သေနတ်ကနေ စက်သေနတ်အဆင့်ကို ကူးပြောင်းသွားတာပဲ။

ချီစွမ်းအားကို နတ်ဘုရားတစ်ပါးလို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိလာတာနဲ့အမျှ... ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်အာရုံကလည်း ပိုပြီး အားကောင်းလာတယ်။ စစ်မှန်တဲ့ ခွန်အားကို စိတ်ကြိုက် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းကလည်း အရင်ကထက် ပိုပြီး ကျွမ်းကျင်လာပြီ။ အခုဆိုရင် ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်နဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားသလိုပဲ။

အစွန်းရောက်လက်သီးက ပြီးပြည့်စုံခြင်း အဆင့်ကို ရောက်သွားတာကြောင့် အခြေခံခွန်အားက ပိဿာချိန် ၃,၀၀၀ အထိ ထပ်တိုးလာပြီ။ စုစုပေါင်း ပိဿာချိန် ၅၃,၀၀၀...

လက်ရှိ ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု အခြေအနေအရဆိုရင် ဒါက တကယ့်ကို အံ့မခန်းစရာပဲ။ ဒီလက်သီးတစ်ချက်ကို ဘယ်သူကများ တောင့်ခံနိုင်မှာလဲ။

အစွန်းရောက်လက်သီးကို မြှင့်တင်ပြီးနောက်တွင်လည်း လုံယီမှာ ကျေနပ်ခြင်းမရှိသေးဘဲ သူ၏ အာရုံကို မှော်အတတ်များဆီသို့ ပြောင်းလဲလိုက်ပြန်သည်။

[အလောင်းထိန်းချုပ်ခြင်းအတတ် (ကြီးကျယ်သောအောင်မြင်မှု ၀/၅၀၀၀) → အလောင်းထိန်းချုပ်ခြင်းအတတ် (ပြီးပြည့်စုံခြင်း)]

[မိုးခေါ်အတတ် (နှံ့စပ်ကျွမ်းကျင်မှု ၀/၁၀၀၀) → မိုးခေါ်အတတ် (အသေးစားအောင်မြင်မှု ၀/၆၀၀၀)]

တစ်ဖန် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားမှ အေးမြသော စွမ်းအင်အမြောက်အမြားမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်လာပြန်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ထိုစွမ်းအင်များသည် လုံယီ၏ စိတ်အာရုံထဲရှိ လင်းယုန်ငှက်ကြီးကို မြှင့်တင်ပေးနေခြင်းပင်။ လင်းယုန်ငှက်ကြီး၏ အရွယ်အစားမှာ ငါးပေနီးပါးအထိ တစ်ဆယ့်သုံးပုံတစ်ပုံခန့် ထပ်မံကြီးထွားလာပြီးမှ ရပ်တန့်သွားတော့သည်။

အထင်ရှားဆုံးသော အကျိုးကျေးဇူးမှာ အာရုံခံစားမှုများ ပိုမိုထက်မြက်လာပြီး တွေးခေါ်မှုများ ပိုမိုမြန်ဆန်လာခြင်းပင်။ အကယ်၍ သူသာ စိတ်ကို ငြိမ်သက်အောင် ထားလိုက်ပါက တောင်ဝက်ခန့်ရှိ ဂူများအတွင်း အိပ်ပျော်နေကြသော တပည့်များ၏ ဟောက်သံကိုပင် ကြားနိုင်စွမ်း ရှိလာသည်။

ထို့ပြင် စစ်မှန်သောခွန်အားကိုလည်း ပိုမိုလွတ်လပ်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်လာသည်။ စစ်မှန်သောခွန်အားမှာ မျဉ်းဖြောင့်အတိုင်းသာ ပစ်လွှတ်နိုင်သည်မဟုတ်တော့ဘဲ လိုသလို ကွေးညွတ်စေခြင်း သို့မဟုတ် ဂုံးကျော်ပစ်လွှတ်ခြင်းများ ပြုလုပ်နိုင်လာရာ ပိုမိုလျှို့ဝှက်ပြီး ရွှေ့လျားမှုစွမ်းရည် မြင့်မားလာတော့သည်။

လုံယီသည် သူ၏ အရည်အချင်းပြမျက်နှာပြင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

[အမည်: လုံယီ]

[အသက်: ၂၀ / ၁၃၀]

[ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်: အပ်စိုက်မှတ်လေးနေရာရ ကိုယ်ခံပညာရှင် (၅၀၀/၆၀၀)၊ သံမဏိအသားအရေ ကိုယ်ခံပညာရှင် (၃၇၄/၆၀၀)၊ ချီစွမ်းအားကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် ၀ (၃၄၆/၆၀၀)]

[ကျင့်စဉ်များ: အဝါရောင်အစွန်းရောက် အသက်ရှူကျင့်စဉ် (ဒုတိယအဆင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်း)၊ အသားအရေကျောက်စိမ်းကျင့်စဉ် (နှံ့စပ်ကျွမ်းကျင်မှု ၀/၁၀၀၀ + မြှော့ကော် ၁ ခု)၊ ထူးကဲယင်ကျင့်စဉ် (ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့် ၀/၁၀၀၀ + လရောင်နှင်းစက်)]

[စွမ်းရည်များ: လုံမျိုးနွယ်၏ ပုဆိန်အတတ် (ပြီးပြည့်စုံခြင်း)၊ အစွန်းရောက်လက်သီး (ပြီးပြည့်စုံခြင်း)၊ ပေါ့ပါးသောကိုယ်ဟန်အတတ် (ကြီးကျယ်သောအောင်မြင်မှု)၊ လျှို့ဝှက်စွမ်းရည် နဂါးဖောက်ထွင်းအတတ် (အပိုင်းအစ ၁)]

[မှော်အတတ်များ: အလောင်းထိန်းချုပ်ခြင်းအတတ် (ပြီးပြည့်စုံခြင်း)၊ မိုးခေါ်အတတ် (အသေးစားအောင်မြင်မှု ၀/၆၀၀၀)၊ ဓားထိန်းချုပ်ခြင်းအတတ် (အစပြုခြင်းမရှိသေး)]

[ပါရမီများ: ကျောက်ဖြစ်စေခြင်း (ကြီးကျယ်သောအောင်မြင်မှု ၀/၁၀၀၀၀ + ရေခဲဝိညာဉ် ၁ ခု)၊ လျင်မြန်ခြင်း (ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့် ၀/၁၀၀ + နတ်ဘုရားပိုးအိမ်မျှင် ၁ ခု)၊ ရုပ်ဖျက်ခြင်း (ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့် ၀/၃၀၀ + မြေကမ္ဘာဝိညာဉ်တွင်းထွက် ၁ ခု)၊ ကြံ့ခိုင်ခြင်း (နှံ့စပ်ကျွမ်းကျင်မှု ၀/၁၀၀၀ + ဝိညာဉ်စားနွယ်ပင် ၁ ခု)၊ အဆိပ် (အစပြုခြင်း ၀/၂၀ + အရိုးဆွေးမြက် ၁ ခု)၊ ထိန်းချုပ်ခြင်း (ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့် ၀/၁၂၀ + ယန်ဖိုမှို ၁ ခု)၊ မီးဒဏ်ခံနိုင်ခြင်း (အစပြုခြင်း ၀/၃၀ + နှစ်တစ်ရာသက်တမ်းရှိ ဖီးနစ်သစ်ပင်အူတိုင် ၁ ခု)၊ လေငြိမ်စေခြင်း (အစပြုခြင်း ၀/၃၀ + ကောင်းကင်ပြာအမွေးအတောင် ၁ ခု)]

[စွမ်းအင်မှတ်: ၁၆၈၅၈]

ယခုအချိန်အထိ လုံယီ၏ ကိုယ်ခံပညာစွမ်းရည်များမှာ ထိပ်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။ လက်သီးအတတ်ရော၊ ပုဆိန်အတတ်ပါ ပြီးပြည့်စုံသွားပြီဖြစ်ရာ လုံယီကို ကိုယ်ခံပညာရှင်ကြီးတစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်နေပြီဖြစ်သည်။

မှော်အတတ်များတွင်လည်း ထိုနည်းတူပင်။ မိုးခေါ်အတတ်မှာ ရှေ့ဆက်တိုးတက်မှုအတွက် အသုံးမဝင်လှသဖြင့် အကန့်အသတ်မရှိ မြှင့်တင်နေရန် မလိုတော့ပေ။ တိုက်ခိုက်ရေးအတတ်တစ်ခုနှင့် လဲလှယ်ရန် အခွင့်အရေးကိုသာ ရှာဖွေရတော့မည်။

ချီစွမ်းအားကျင့်ကြံခြင်း ပထမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပါက မှော်ပညာရပ်တစ်ခုကို အခမဲ့လဲလှယ်ခွင့်ရဦးမည်ဖြစ်ကြောင်း လုံယီ မေ့မထားပေ။ နောက်ထပ် အဓိကထားရမည့်အချက်မှာ အသားအရေကျောက်စိမ်းကျင့်စဉ်နှင့် ထူးကဲယင်ကျင့်စဉ်တို့ကို မြှင့်တင်ရန် လိုအပ်သော အဓိကပစ္စည်းများကို ရှာဖွေရန်ပင်။

အလောင်းထိန်းချုပ်ခြင်းဂိုဏ်း၏ စည်းကမ်းအရ ပြင်ပတပည့်များမှာ သုံးနှစ်တိတိ အပြင်ထွက်ခွင့်မရှိခြင်းက လုံယီအတွက် တည်ငြိမ်စွာ အားမွေးရန် အခွင့်အရေးကောင်းတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။ သူ အပြင်သို့ ထွက်ခွာခွင့်ရချိန်တွင်မူ သူ၏ စွမ်းအားမှာ မည်သူမျှ မခန့်မှန်းနိုင်သော အမြင့်သို့ ရောက်ရှိနေမည်မှာ အသေအချာပင်။

သုံးလပတ် အကဲဖြတ်ပွဲအပြီး နောက်တစ်နေ့တွင် ရုံရွှယ်ကျန်းသည် လုံယီထံ ရောက်လာပြီး လေးပြင်ညီအသင်းဘက်မှ လှုပ်ရှားမှုရှိလာပြီဖြစ်ကြောင်း အသိပေးလာသည်။ အခန်းဆောင်သခင်ကျန်းလီသည် လုံယီကို တွေ့ဆုံလိုပြီး အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးလိုနေခြင်းပင်။

လုံယီသည် အရည်အချင်းစစ်ပွဲတွင် ဒုတိယအကြိမ် ထိပ်ဆုံးက ရပ်တည်နိုင်ခဲ့သည့်သတင်းကို ကျန်းလီ ကြားသိသွား၍ ယခုကဲ့သို့ အလျင်အမြန် တုံ့ပြန်လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း နားလည်လိုက်သည်။ ရုံရွှယ်ကျန်း၏ နောက်သို့လိုက်ရင်း လုံယီသည် အခန်းဆောင်သခင် ကျန်းလီနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

အခန်းဆောင်သခင်ဆိုသည်မှာ လေးပြင်ညီအသင်းတွင် အနိမ့်ဆုံးရာထူးဖြစ်ပြီး သူ့အထက်တွင် အမွှေးတိုင်သခင်နှင့် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်များ ရှိသော်လည်း သူတို့ ပိုင်ဆိုင်သော အာဏာမှာ မသေးလှပေ။ အသင်းဝင်သစ်များကို အဓိကဌာနချုပ်မှ ငြင်းပယ်ခြင်းမရှိဘဲ ထောက်ခံချက်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။

ကျန်းလီမှာ အသက် ၂၀ ကျော် လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး အရပ်မရှည်လှသော်လည်း မုတ်ဆိတ်မွေး ထူထူရှိသည်။ ထူးခြားချက်မှာ သူ၏ နဖူးပြင်မှာ အလွန်ကျယ်ပြန့်ပြီး ဦးခေါင်း၏ ထက်ဝက်

ခန့်ကို နေရာယူထားခြင်းပင်။ သူ၏ နက်ပြာရောင် ကျင့်ကြံသူဝတ်စုံကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် သူသည်လည်း အမွေခံတပည့်တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း လုံယီ သိလိုက်ရသည်။

အခန်းဆောင်သခင်တောင် ချီစွမ်းအားကျင့်ကြံခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့်မှာ ရှိနေတာဆိုတော့ အမွှေးတိုင်သခင်နဲ့ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်တွေက ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်လိုက်မလဲ။

လုံယီမှာ ကြက်သီးပင် ထသွားမိသည်။ လေးပြင်ညီအသင်း၏ နောက်ခံအင်အားမှာ သူထင်ထားသည်ထက်ပင် ပိုမိုတောင့်တင်းနေပုံပင်။

ကျန်းလီသည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်လျက် တည်ငြိမ်အေးစက်သော မျက်နှာပေးဖြင့် ရပ်နေတော့သည်။

ကျန်းလီ၏ နောက်ကွယ်မှ ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်းဟူသော အသံနှင့်အတူ နက်မှောင်သော မီးခိုးရောင် သံမဏိအလောင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤသံမဏိအလောင်းမှာ ယခင်က နွားကျောင်းသားလေး စူးဖေနှင့်အတူ လုံယီတွေ့ခဲ့ဖူးသော အလောင်းထက် များစွာပိုမြင့်မားပြီး ရှစ်ပေနီးပါး ရှိသည်။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အနက်ရောင်မျဉ်းကြောင်းများမှာ ပိုမိုရှုပ်ထွေးနေပြီး စီးဆင်းလှုပ်ရှားနေသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

ကျန်းလီက တည်ငြိမ်စွာဖြင့် “ညီလေးလုံ... မင်းရဲ့ အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်က တော်တော်ထူးချွန်ပြီး သံမဏိအလောင်းကိုတောင် ယှဉ်နိုင်တယ်လို့ ညီလေးရုံက ထောက်ခံထားတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ သံမဏိအလောင်းက တခြားဟာတွေနဲ့မတူဘဲ မိုးကြိုးအတတ်နဲ့ သွန်းလုပ်ထားတာမို့လို့ ခွန်အားက ပိဿာချိန် ၃၀၀၀ကျော် ရှိတယ်။ မင်းသာ သုံးကွက်လောက် ခံနိုင်ရည်ရှိမယ်ဆိုရင်...”

သူ့စကားပင် မဆုံးသေးမီမှာပင် ကျန်းလီ၏ မျက်စိရှေ့တွင် အရိပ်တစ်ခု ဝေ့ခနဲ ဖြတ်သန်းသွားသည်။

ဘုန်း….

လုံယီသည် တစ်စုံတစ်ခုကို မြေပြင်ထဲသို့ အတင်းအဓမ္မ နင်းခြေလိုက်သကဲ့သို့ ရှိနေပြီး မီးခိုးရောင် လက်မောင်းနှစ်ဖက်သာ မြေပြင်ပေါ်တွင် အသည်းအသန် လူးလွန့်နေတော့သည်။

“စီနီယာအစ်ကိုကြီး... ခုနက သုံးကွက်ဆိုတာ ဘာကို ပြောတာလဲခင်ဗျာ”

လုံယီက ဘာမှမသိသကဲ့သို့ ဇဝေဇဝါ မျက်နှာပေးဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ကျန်းလီ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားပြီး လက်ကာပြလိုက်သည်။

“ရပါတယ်... မင်း အောင်မြင်သွားပါပြီ။ ငါတို့ လေးပြင်ညီအသင်းမှာ ချီစွမ်းအားကျင့်ကြံခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်ရှိတဲ့ တပည့်တွေကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားတာ ရှားပါတယ်။ အထူးသဖြင့် မင်းလို အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်အမြစ်ပါရမီရှင်မျိုးပေါ့”

“ဒါပေမဲ့ ငါ လောင်းကြေးထပ်ကြည့်ချင်တယ်။ ဒီနှစ်အတွက် ငါ့မှာ အထူးထောက်ခံချက်ပေးနိုင်တဲ့ အခွင့်အရေး တစ်ကြိမ်ရှိတယ်။ မင်းရဲ့ ဒီလို ရဲရင့်ပြတ်သားတဲ့ အရှိန်အဝါကို ဆက်ထိန်းထားပါ။ ငါ့ကို စိတ်မပျက်စေနဲ့”

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာအစ်ကိုကြီး”

လုံယီက ပြုံးလျက် လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး သံမဏိအလောင်း၏ ခေါင်းပေါ်တွင် နင်းထားသော သူ၏ခြေထောက်ကို ဖယ်ပေးလိုက်သည်။

ထိုသံမဏိအလောင်းမှာ အနည်းငယ် အသိဉာဏ်ရှိပုံရပြီး ထရပ်ပြီးချင်းမှာပင် လုံယီ၏ နောက်စေ့ကို လက်သီးဖြင့် လှမ်းထိုးလိုက်တော့သည်။

ဝုန်း…

သို့သော် ၎င်းမှာ လုံယီ၏ တုံ့ပြန်မှုကို မခုခံနိုင်ဘဲ ကိုက် ၁၀၀ ခန့်အကွာသို့ လွင့်စင်သွားတော့သည်။

“တကယ့်ကို သန်မာတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပဲ”

ကျန်းလီက လုံယီကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ အသက်သွေးကြောအလောင်းအတွက်မူ သူ လုံးဝ စိုးရိမ်ခြင်းမရှိပေ။ သံမဏိအလောင်းဆိုသည်မှာ ဓားမတိုး၊ ကျည်မတိုးနိုင်အောင် ကြံ့ခိုင်ပြီးဖြစ်သည့်အပြင် လုံယီမှာလည်း သေလောက်သည့် အင်အားကို အသုံးမပြုခဲ့သောကြောင့်ပင်။

နှစ်ရက်အကြာတွင် လုံယီသည် လေးပြင်ညီအသင်း၏ အသင်းဝင်တိုကင်ပြားကို ရရှိခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ငွေရောင်သတ္တုဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး အမည်မပါဘဲ နံပါတ်သာ ပါရှိသည်။ လုံယီ၏ နံပါတ်မှာ ဟွမ် ၂၈ ဖြစ်သည်။

လေးပြင်ညီအသင်းဝင် ဖြစ်လာခြင်းကြောင့် အသင်းအတွင်းရှိ အရင်းအမြစ်များကို ခွဲဝေအသုံးပြုခွင့် ရရှိလာသည်။ သိသာသည်မှာ အလကားရခြင်းမျိုးမဟုတ်ဘဲ ငွေသား သို့မဟုတ် တန်ဖိုးတူ ပစ္စည်းများဖြင့် လဲလှယ်ဝယ်ယူရခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း အလောင်းထိန်းချုပ်ခြင်းဂိုဏ်း၏ တင်းကြပ်လှသော စည်းကမ်းများနှင့် အကျိုးဆောင်မှတ် ကန့်သတ်ချက်များထက်စာလျှင် ဤအသင်းမှာ များစွာ ပိုမိုအဆင်ပြေလှသည်။

အသင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် လုံယီသည် သူလိုအပ်နေသော မြှော့ကော်နှင့် လရောင်နှင်းစက်တို့ကို ဝယ်ယူလိုကြောင်းနှင့် လုံလောက်သော ငွေကြေးပေးချေနိုင်ကြောင်း အသိပေးခဲ့သည်။ အခန်းဆောင်သခင် ကျန်းလီကလည်း ထိုတောင်းဆိုချက်ကို တင်ပြပေးခဲ့ပြီး သတင်းစောင့်ရန် ပြောဆိုခဲ့သည်။