အခန်း (၄၈၂-၄၈၃)

အခန်း ၄၈၂ စီရင်ချက်မတိုင်မီ တစ်ပတ်အလို

ပိုင်ကျီဟန်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း ဖြစ်စဉ်ကို ထပ်မံဖြတ်ကျော်ခဲ့သည်မှာ ငါးရက်တိုင်တိုင် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

အဆင့် (၆) အခင်းအကျင်း၏ အလင်းတန်းများသည် တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်လာခဲ့သည်။

နတ်ဘုရားတို့၏ မီးဖိုသဖွယ် တောက်လောင်ခဲ့သော ရွှေရောင်နေမင်းငယ်သည် ယခုအခါတွင်မူ အရှိန်အဝါတို့ ငြိမ်သက်သွားကာ ပုံမှန်အတိုင်း လည်ပတ်နေလေပြီ။ ၎င်း၏ အလင်းတန်းများသည်လည်း တိုက်ခိုက်ခြင်းမျိုး မရှိတော့ဘဲ တည်ငြိမ်အေးချမ်းနေသည်။

ခြံဝင်းအတွင်းရှိ အက်ကွဲနေသော ကျောက်တုံးများသည် အရည်ပျော်သွားခဲ့ပြီးနောက် ဖန်သားပြင်များသဖွယ် ပြန်လည်အေးခဲသွားကြသည်။

ထိုဗဟိုချက်တည့်တည့်တွင် ပိုင်ကျီဟန် ရပ်နေ၏။

သူ၏ အသားအရေပေါ်တွင် လောင်ကျွမ်းထားသော နီရဲသည့် အက်ကြောင်းများ မရှိတော့ပေ။

ယင်းအစား သူ၏ အရေပြားအောက်တွင် နက်နဲဆန်းကြယ်လှသော ပုံရိပ်လွှာများသည် ကောင်းကင်မှ ကြယ်တာရာများသဖွယ် စည်းချက်ကျကျ ပေါ်လိုက်၊ ပျောက်လိုက်နှင့် တိတ်ဆိတ်စွာ စီးဆင်းနေသည်။

“စနစ်”

[ပိုင်ရှင် အချက်အလက်]

ပိုင်ရှင် - ပိုင်ကျီဟန်

အသက် - ၁၈ နှစ်

ကျင့်စဉ်အဆင့် - ဗလာသန့်စင်ခြင်းအဆင့် (အလယ်အလတ်)

ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံ - ကမ္ဘာဦး ဖရိုဖရဲခန္ဓာကိုယ် ၊ အဆင့်မြင့် တာအိုအရိုး

ကိုယ်ခံပညာရပ်များ

အရိပိကိုးပါး စီးဆင်းနေသော အလင်းဓားသိုင်း (ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့် - အဓိကအဆင့်)

ထာဝရစီးဆင်းနေသော ရေဓားသိုင်း (ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့် - အဆင့်မြင့်အဆင့်)

ကံကြမ္မာဖြတ်တောက်ခြင်းဓားချက် (ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့် - အဆင့်မြင့်အဆင့်)

ကောင်းကင်အမိန့်တော် ပြောင်းပြန်လှန်ခြင်း (ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့် - အခြေခံအဆင့်)

ကမ္ဘာဦး ဖရိုဖရဲခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်းနည်းစနစ် ပထမအဆင့်

အောင်မြင်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အကန့်အသတ်တစ်ခုကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ခံနိုင်ရည်ရှိရုံသက်သက် မဟုတ်တော့ပေ။

၎င်းသည် အခြေခံကျကျပင် လုံးဝခြားနားသော အရာတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ပိုင်ကျီဟန်သည် ဟင်းလင်းပြင်၌ လွင့်မျောနေသော နေမင်းတာအိုဆီသို့ သူ၏လက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ မြှောက်လိုက်သည်။

ယခင်ကဆိုလျှင် ၎င်း၏ အပူရှိန်သည် သူ့ကို လောင်ကျွမ်းစေခဲ့သည်။

သူ့အား ပျက်စီးခြင်းနှင့် ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်း သံသရာထဲသို့ အကြိမ်ကြိမ် တွန်းပို့ခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုမူ

သူ၏ လက်ဖဝါး နီးကပ်သွားသည်နှင့် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ပုံမှန်အတိုင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

အပူချိန်သည် ရုတ်ခြည်း မြင့်တက်လာပြီး လေထုပင် တုန်ခါသွား၏။

သို့သော် လောင်ကျွမ်းခြင်း မရှိတော့ပေ။

ထိုအပူရှိန်သည်

သူ၏ အရေပြားထဲသို့ ရေစီးကြောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ စီးဝင်သွားသည်။

သူ၏ ကြွက်သားများသည် နာကျင်မှုကြောင့်မဟုတ်ဘဲ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် ညှိယူနေရသဖြင့် အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်။

အရေပြားအောက်ရှိ ဖရိုဖရဲပုံရိပ်လွှာများသည် တောက်ပလာပြီး ကျူးကျော်လာသော နေမင်းအနှစ်သာရများကို ချေဖျက်ကာ စုပ်ယူ၍ရသော စွမ်းအင်များအဖြစ် ပြန်လည် ဖွဲ့စည်းပေးလိုက်သည်။ နေမင်းတာအို၏ မီးလျှံများသည် သူ့အတွက် ဖျက်ဆီးအားသက်သက် မဟုတ်တော့ပေ။

၎င်းတို့သည် အကန့်အသတ်မဲ့ မဟုတ်သေးဘဲ သူ၏ အာဟာရဖြစ်လာခဲ့သည်။

နေမင်းငယ်နှင့် နီးကပ်လေလေ၊ ပြင်းထန်သော ဖိအားကို ခံစားရလေလေပင်။

သူသည် နေမင်းငယ်နှင့် လက်မအနည်းငယ်အကွာသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ အရေပြားသည် အနည်းငယ် ပြန်လည်နီရဲလာသည်။ ကြွက်သားများ တင်းမာလာကာ အတွင်းအင်္ဂါများသည်လည်း ထိုဖိအားအောက်တွင် တုန်ခါလာရသည်။

သူသည် အပူရှိန်ကို လုံးဝခုခံနိုင်စွမ်းရှိနေသည်တော့ မဟုတ်သေးပေ

အကယ်၍ သူသည် အရာအားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း စုပ်ယူရန် ကြိုးစားပါက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ခံနိုင်ရည်အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိသွားဦးမည်သာ။

ခဏတာအတွင်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်က ချေဖျက်နိုင်စွမ်းရှိသော ပမာဏထက် ကျော်လွန်နေသေးသည်။

သို့သော်လည်း ဤသည်မှာ မယုံနိုင်စရာပင်။

ယခုအခါ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မည်သည့်စွမ်းအင်ကိုမဆို အမှုန်အမွှားအဖြစ် ချေဖျက်နိုင်ကာ ၎င်းတို့၏ ဖွဲ့စည်းပုံကို ဖျက်ဆီးပြီး အသုံးချ၍ရသော အရာတစ်ခုအဖြစ် ပြန်လည်တည်ဆောက်နိုင်စွမ်း ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။

ဤစွမ်းရည်၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

မီး၊

လျှပ်စီး၊

ယင်ချီ ၊

ယန်အနှစ်သာရ

သို့မဟုတ် တိုက်စားတတ်သော ပြင်းထန်သည့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများပင် ဖြစ်ပါစေ

ထိုစွမ်းအင်များ၏ ပြင်းအားသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ခဏတာအတွင်း ခံနိုင်ရည်ရှိသော ပမာဏထက် မကျော်လွန်နေသရွေ့ သူသည် ၎င်းတို့ကို တဖြည်းဖြည်း ချေဖျက်ကာ စုပ်ယူနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် အရာအားလုံးအတွက်တော့ မဟုတ်ပေ။

ကနဦး ဤနည်းစနစ်၏ ဖော်ပြချက်ကို ဖတ်စဉ်က သူသည် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ရုပ်ရှင်များထဲမှ ဇာတ်ကောင်များကဲ့သို့ သူ့ထံသို့ ပစ်လွှတ်သမျှ တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းကို စုပ်ယူနိုင်မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သည်။

လက်တွေ့တွင်မူ ထိုသို့မဖြစ်နိုင်သေးပေ။ သီအိုရီအရ ဖြစ်နိုင်သော်လည်း အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်သော တိုက်ခိုက်မှုများကိုမူ သူ မစုပ်ယူနိုင်ချေ

မဟာကောင်းကင်ဘုံတက်ခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ သို့မဟုတ် ထိုထက်မြင့်သော အဆင့်ရှိသူတစ်ဦး၏ အားအကုန်သုံး၍ တိုက်ခိုက်မှုမျိုးကိုမူ

သူသည် ငြိမ်ခံနေပြီး စုပ်ယူနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထိုစွမ်းအင်၏ သိပ်သည်းဆနှင့် မြန်နှုန်းသည် သူ၏ လက်ရှိစွမ်းဆောင်ရည်ကို လွှမ်းမိုးသွားလိမ့်မည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ထိုစွမ်းအင်ကို မချေဖျက်နိုင်မီမှာပင်

ကပ်ဘေးသင့်သကဲ့သို့ ပျက်စီးသွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် အဆင့်တစ်ခုအောက်ရှိ စွမ်းအင်များကိုမူ သူ ဝါးမြိုပစ်နိုင်၏။

ရန်သူ၏ စွမ်းအားကို သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ချီစွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်နိုင်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤစွမ်းရည်သည် တိုက်ပွဲများတွင် အသုံးမဝင်လှပေ။ အကြောင်းမှာ တိုက်ခိုက်သူသည် အားနည်းသူဖြစ်ပါက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ခံစစ်ပြင်စရာပင်မလိုဘဲ အလိုအလျောက် ခံနိုင်ရည် ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူ ကနဦးက ယူဆခဲ့သလောက် တိုက်ပွဲတွင် ဤစွမ်းရည်က အသုံးမဝင်လှဟု ဆိုရမည်။

ပိုင်ကျီဟန်သည် သူ၏လက်ကို အဆုံးထိဆန့်ထုတ်ကာ နေမင်းတာအို၏ အလင်းလွှာပေါ်သို့ လက်ဖဝါးဖြင့် ဖိကပ်လိုက်သည်။

ရွှေရောင်မီးလျှံများသည် သူ၏ လက်ချောင်းများကြားတွင် ပတ်ချာလည်သွားသည်။

ဖရိုဖရဲပုံရိပ်လွှာများသည် ထိန်ထိန်ညီးအောင် တောက်လောင်လာသည်။

အပူရှိန်သည် သူ၏အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားသည်။

ဖြည်းဖြည်းချင်း

တည်ငြိမ်စွာပင်

သူ့ကို လောင်ကျွမ်းစေမည့်အစား ထိုစွမ်းအင်များသည် တစ်စစ ချေဖျက်ခြင်းခံရကာ သူ၏ သွေးကြောမျှင်များထဲသို့ စီးဝင်သွားသည့် သန့်စင်သော ကျင့်စဉ်စွမ်းအင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူသည် အသက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ရှူထုတ်လိုက်သည်။

ယခုဆိုလျှင် သူသည် ရှားပါးလှသော ဆေးလုံးများ သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်ချီ ပေါကြွယ်ဝသော နေရာများကို ရှာဖွေနေစရာ မလိုတော့ပေ။

အစွမ်းထက်သော စွမ်းအင်အရင်းအမြစ် တစ်ခုခုရှိနေသရွေ့

သူ ကျင့်ကြံနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

နေမင်းတာအိုသည် ရတနာတစ်ခုမျှသာ မဟုတ်တော့ပေ

အမြဲတမ်းလည်ပတ်နေသော စွမ်းအင်မီးဖိုတော်ကြီး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

သူသည် သူ၏လက်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အသစ်ကို အသုံးပြု၍ သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို ထပ်မံမြှင့်တင်ရန် ဤအခွင့်အရေးကို သူ အသုံးချချင်နေသည်။

သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် ဗလာသန့်စင်ခြင်းအဆင့် အစောပိုင်းမှ အလယ်အလတ်သို့ တက်လှမ်းသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်ခန့်ကပင် တံခါးအပြင်ဘက်၌ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့အား စောင့်ဆိုင်းနေသည်ကို သူ ခံစားသိရှိခဲ့ရသည်။

ထိုသူသည် သူ့ကို နှောင့်ယှက်ခြင်းမပြုဘဲ စိတ်ရှည်လက်ရှည်ပင် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့အား အရေးတကြီး တွေ့ဆုံလိုခြင်း ဖြစ်နိုင်သောကြောင့် ကျင့်ကြံခြင်းကို ဆက်မလုပ်မီ မည်သည့်အကြောင်းကိစ္စဖြစ်သည်ကို သူ သိရှိလိုသည်။

သူသည် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်၏။

ကျင့်ကြံခြင်းအခန်း၏ လေးလံလှသော ကျောက်တံခါးကြီးသည် တကျိကျိမြည်ကာ ပွင့်သွားခဲ့သည်။

အပြင်ဘက်တွင်မူ ပိုင်မျိုးနွယ်စု၏ ဝတ်ရုံနက်ကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူတစ်ဦးသည် ခေါင်းငုံ့လျက် ရိုသေစွာ ရပ်နေ၏။

တံခါးပွင့်သွားသည်ကို သိလိုက်ရသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ထိုသူသည် ချက်ချင်းပင် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

“သခင်လေး... နောက်ဆုံးတော့ ထွက်လာခဲ့ပြီပဲ”

သူ၏ အသံထဲတွင် စိတ်သက်သာရာရမှုနှင့်အတူ အရေးတကြီးဖြစ်နေသည့် ဟန်ပန်များ ရောယှက်နေသည်။

“မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်က သခင်လေးကို တွေ့ချင်နေပါတယ်”

ပိုင်ကျီဟန်၏ အကြည့်သည် ထိုသူ့ထံ၌ ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားသည်။

ထိုလက်အောက်ငယ်သားသည် ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော ဖိအားအနည်းငယ်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။

ပိုင်ကျီဟန်က တမင်တကာ လုပ်ဆောင်ခြင်းမဟုတ်သော်လည်း ယခုအခါ သူ၏ရှေ့တွင် ရပ်နေရသည်မှာ ငြိမ်သက်နေသော မီးဖိုတော်ကြီးတစ်ခု၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေရသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ အပြင်ပန်းတွင် တည်ငြိမ်နေသော်လည်း အရာအားလုံးကို ဝါးမြိုပစ်နိုင်စွမ်း ရှိနေသကဲ့သို့ပင်။ ထို့ပြင် ပိုင်ကျီဟန်၏ ရုပ်သွင်သည် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိသော်လည်း သူ မှတ်မိနေသော ပုံစံနှင့်တော့ တစ်မျိုးတစ်ဖုံ ကွဲပြားခြားနားနေသည်။

သို့သော် ပိုင်မျိုးနွယ်စု သခင်လေး၏ ရုပ်ရည်အသွင်အပြင်ကို ဝေဖန်ရန် သူက မည်သူမို့နည်း။

ပိုင်ကျီဟန်က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်သည်။

“ငါ နားလည်ပြီ”

သူသည် ထိုသူ့ကို တစ်ခွန်းမျှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ ဘေးမှ ကျော်ဖြတ်သွားခဲ့သည်။

သခင်လေး အဝေးသို့ ရောက်သွားမှသာ ထိုလက်အောက်ငယ်သားသည် သက်ပြင်းကို အဝအလင် ချနိုင်တော့သည်။

ပိုင်မျိုးနွယ်စု၏ စံအိမ်တော်ကြီးသည် ပုံမှန်ထက် ပို၍ တိတ်ဆိတ်နေသည်။

အစေခံများသည် သတိကြီးစွာဖြင့် သွားလာနေကြ၏။

စင်္ကြံလမ်းတစ်လျှောက် ဖြတ်သန်းသွားသော အကြီးအကဲများသည်လည်း သူ့ကိုမြင်လျှင် ခဏရပ်ကာ ဂါရဝပြုကြသည်။

မကြာမီပင် သူသည် ဖခင်ဖြစ်သူ၏ စာကြည့်ခန်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

အပြင်ဘက်တွင် ကင်းစောင့်နေသော စစ်သည်နှစ်ဦးသည် ချက်ချင်း ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်ကြ၏။

“သခင်လေး”

ပိုင်ကျီဟန်သည် တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။

အတွင်းခန်းထဲတွင် ပိုင်ထျန်းဟမ်သည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်လျက် ပြတင်းပေါက်နားတွင် ရပ်နေသည်။

နောက်သို့ လှည့်မကြည့်ဘဲ ပိုင်ထျန်းဟမ်က ပြောလိုက်သည်။

“မင်း ရောက်လာပြီပဲ... ငါ မင်းကို စောင့်နေတာ”

ပိုင်ကျီဟန်သည် တံခါးကို ပြန်ပိတ်လိုက်၏။

ပိုင်ထျန်းဟမ်သည် ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်လာသည်။

သူ၏ ထက်ရှသော အကြည့်များသည် သားဖြစ်သူကို ခြေဆုံးခေါင်းဆုံး စစ်ဆေးလိုက်၏။

ပိုင်ကျီဟန်နှင့် အနီးကပ်ဆုံးလူများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည့်အတွက် သူ၏သား၌ ပြောင်းလဲမှုများကို သူ သတိမပြုမိဘဲ မနေနိုင်ပေ။

ဗလာသန့်စင်ခြင်းအဆင့် (အလယ်အလတ်)

ပိုင်ထျန်းဟမ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“မင်း အဆင့်တက်သွားတာလား”

“ဟုတ်ကဲ့”

ပိုင်ထျန်းဟမ်သည် ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်လိုက်သည်။

သူသည် သားဖြစ်သူ၏ ရှေ့တွင် တည်ငြိမ်အောင် ကြိုးစားနေသော်လည်း အတွင်းစိတ်တွင်မူ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေမိသည်။

ဗလာသန့်စင်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီး လပိုင်းအတွင်း တစ်နှစ်ခန့် ကြာမြင့်ခဲ့လျှင်ပင် ထပ်မံ၍ အဆင့်တက်လှမ်းနိုင်ခြင်းသည် ထူးခြားဆန်းပြားသော အောင်မြင်မှုတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သူသည် သားဖြစ်သူ၏ရှေ့တွင် ဖခင်တစ်ဦး၏ သိက္ခာကိုတော့ အကျမခံနိုင်ပေ။

“အဟမ်း၊ ငါ မင်းကို ခေါ်လိုက်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းကတော့...”

ထို့နောက် သူ၏ မျက်နှာပေးသည် အနည်းငယ် အေးစက်သွားသည်။

“ဧကရာဇ်မိသားစုက ငါ့ကို နန်းတော်ကို လာခဲ့ဖို့ ဆင့်ခေါ်ထားတယ်”

“အို?”

ပိုင်ကျီဟန်သည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း ဤကဲ့သို့ ဖြစ်လာနိုင်သည်ကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဧကရာဇ်မိသားစုသည် ခိုင်လုံသော သက်သေအထောက်အထား မရှိဘဲ သူတို့မျိုးနွယ်စုကို အရေးယူရန် တုံ့ဆိုင်းနေလိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်သည်။

ထို့ပြင် သူသည် မြစိမ်းရောင်နေမင်းမှ အင်မော်တယ်များကို ခြိမ်းခြောက်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သောကြောင့် ထိုသူများက ဤကိစ္စကို ပြန်လည်စတင်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ပေ။

“ဝမ်ဟောင်ယု ပေါ်လာပြီ... သူကိုယ်တိုင် တိုင်ချက်ဖွင့်လိုက်တာပဲ”

ပိုင်ကျီဟန်သည် အခြေအနေကို နားလည်သွားသဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“အဲဒီ လူဖျင်းလူအက ပုန်းနေရမှာကို” ပိုင်ကျီဟန်က ပြောလိုက်သည်။

ပိုင်ထျန်းဟမ်သည် သားဖြစ်သူကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

“သူတို့က ငါတို့ကို နန်းတော်မှာ လာရောက်ဖြေရှင်းဖို့ တစ်ပတ် အချိန်ပေးထားတယ်” သူက တည်ငြိမ်စွာ ပြော၏။ “အကယ်၍ မင်းသာ အပြင်မထွက်လာသေးရင် ငါ နောက်နှစ်ရက်နေရင် သွားဖို့ ပြင်ထားပြီးသားပဲ”

သူ၏ အကြည့်များသည် အနည်းငယ် ထက်ရှလာသည်။

“ဒါပေမဲ့ မင်း ရောက်နေပြီဆိုတော့ မင်းရဲ့ အမြင်ကို ငါ သိချင်တယ်”

ပိုင်ထျန်းဟမ်သည် အင်္ကျီလက်များကို နောက်ပစ်လိုက်သည်။

အမှန်စင်စစ် ဤကိစ္စသည် ပိုင်ထျန်းဟမ် အထူးတလည် စိုးရိမ်နေရသော ကိစ္စမဟုတ်ပေ။

သူတို့သည် မြစိမ်းရောင်နေမင်း ဂိုဏ်းကို ကျူးကျော်ခဲ့သည်မှာ မှန်သော်လည်း သူတို့တွင် ခိုင်လုံသော အကြောင်းပြချက် ရှိသည်။

ထိုဂိုဏ်းသည် ပိုင်ကျီဟန်ကို သတ်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည့်အပြင် ကလေးငယ်များကို အသုံးပြု၍ ရူးသွပ်သော စမ်းသပ်မှုများကို လုပ်ဆောင်နေခဲ့ခြင်းကိုလည်း မမေ့သင့်ပေ။

ထို့ပြင် သူတို့၏ အင်အားနှင့်ဆိုလျှင် ဧကရာဇ်မိသားစုသည် သူတို့ကို များများစားစား မလုပ်နိုင်ပေ။

သို့သော်လည်း ဤကျူးကျော်မှုကို ပိုင်ကျီဟန် ကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်ခဲ့ခြင်းကြောင့် ပိုင်ကျီဟန်အနေဖြင့် ဤရလဒ်ကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားခြင်း ရှိမရှိကို သူ သိလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

ပိုင်ကျီဟန်သည် ဖခင်၏အကြည့်အောက်တွင် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေ၏။

ထို့နောက်

သူ ပြုံးလိုက်သည်။

“အဲဒီ လူကြောက်ကတော့ဗျာ” သူက သာသာယာယာ ပြောလိုက်သည်။ “ပထမတော့ သူတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေ နောက်မှာ ပုန်းနေတယ်။ ပြီးတော့ ဂိုဏ်းကို စွန့်ပစ်ပြီး အခုမှ လာပြီး တိုင်ချက်ဖွင့်ရဲတယ်ပေါ့လေ?”

သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အထင်အမြင်သေးမှုများ အရိပ်ထင်နေသည်။

ပိုင်ကျီဟန်၏ လေသံသည် အေးစက်သွား၏။

“အဖေ... ဒီကိစ္စကို အများကြီး တွေးမနေပါနဲ့။ ဒီလိုမျိုး ဖြစ်လာနိုင်တယ်ဆိုတာကို ကျွန်တော် ကြိုတွက်ထားပြီးသားပါ”

သူ မြစိမ်းရောင်နေမင်းဂိုဏ်းကို ကျူးကျော်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည့် အချိန်ကတည်းက

ဖြစ်လာမည့် နောက်ဆက်တွဲများကို တွက်ချက်ပြီးသား ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူ၏ ရန်သူများသည် အခွင့်အရေးရလျှင် သူ့ကို ပြစ်ဒဏ်ခတ်ရန် လက်လွှတ်ခံမည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ဝမ်ဟောင်ယုက ထွက်ပြေးသွားပြီးမှ ပြန်ပေါ်လာပြီး ဤသို့လုပ်လိမ့်မည်ဟုတော့ သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့မိပေ။

ပိုင်ထျန်းဟမ်သည် ကြားဖြတ်မပြောဘဲ

သူ့သားကိုသာ ကြည့်နေမိသည်။ တည်ငြိမ်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိနေသည်။

စိုးရိမ်ပူပန်မှု အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်မျှပင် မရှိပေ။

အသေးစိတ် အစီအစဉ်ကို သူ မသိသော်လည်း

သူ့သားအကြောင်းကိုမူ သူ ကောင်းကောင်းသိသည်။

ပိုင်ကျီဟန်သည် သေချာမှု မရှိဘဲ မည်သည့်အခါမျှ အကွက်မရွှေ့ပေ။

ပိုင်ထျန်းဟမ်သည် ဖြည်းညှင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“အေးလေ... ဒါဆိုရင်တော့ ငါ နားလည်ပြီ”

မည်ကဲ့သို့ ပြင်ဆင်ထားသည်ကို သူ အသေးစိတ် မမေးတော့ပေ။

“ဒါဆိုရင် ငါတို့ သဘက်ခါကျရင် နန်းတော်ကို သွားကြတာပေါ့”

ပိုင်ကျီဟန်သည် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်သည်။

“အဖေ... အဖေ လိုက်လာဖို့ မလိုပါဘူး” သူက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်း သွားရင် လုံလောက်ပါတယ်”

အခန်း ၄၈၃ တော်ဝင်ညီလာခံစတင်ခြင်း

ကောင်းကင်အင်ပါယာ၏ တော်ဝင်ညီလာခံခန်းမကြီးသည် ယခုကဲ့သို့ အခမ်းအနားမျိုး မမြင်တွေ့ရသည်မှာ ကြာမြင့်လှပြီဖြစ်သည်။

ရွှေရောင်နဂါးရုပ်လုံးများ ထွင်းထုထားသည့် တိုင်လုံးကြီးများသည် မြင့်မားလှသော မျက်နှာကြက်ဆီသို့ ထိုးတက်နေကြသည်။ ရာဇပလ္လင်နောက်ခံတွင်မူ ကြက်သွေးရောင် ပိုးထည်ကုလားကာအကြီးကြီးများကို ချိတ်ဆွဲထား၏။

လေထုကိုယ်နှိုက်ကပင် လေးလံထိုင်းမှိုင်းနေပြီး ဖိနှိပ်ထားသော ကျင့်စဉ်စွမ်းအား အရှိန်အဝါများနှင့် ရန်လိုမှုများက ခန်းမအတွင်း ပြည့်နှက်နေသည်။ ယနေ့သည် သာမန်ညီလာခံတစ်ခု မဟုတ်ပေ။

ယနေ့သည် ပိုင်မျိုးနွယ်စုအတွက် စီရင်ချက်ချမည့်နေ့ ဖြစ်သည်။

အင်ပါယာအတွင်းရှိ သြဇာအာဏာအကြီးမားဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်များသည် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး နေရာယူလာကြသည်။

ရှေ့ဆုံးနားတွင် လီမျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် လီကျန်းဟုန်ရှိပြီး သူ၏ ဝတ်ရုံပေါ်တွင် ငွေရောင် ချီလင်း ပုံစံများကို ပန်းထိုးထား၏။

သူ၏ မျက်နှာသည် တင်းမာနေပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခုကို မျှော်လင့်စောင့်စားနေသည့် အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်နေသည်။

သူနှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် ကျောက်မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ကျောက်ဝူထျန်း ရှိနေပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို အင်္ကျီရှည်များအတွင်း ပိုက်ထားကာ တည်ငြိမ်သော်လည်း အေးစက်သော အကြည့်ဖြင့် ရပ်နေသည်။

ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် ဟန်ရှလည်း ရောက်ရှိနေသည်။ သူတို့ ရောက်ရှိနေခြင်းမှာ ရှင်းလင်းလှသည်။

သူတို့သည် လာရောက်ကြည့်ရှုရုံသက်သက် မဟုတ်ကြပေ

ပိုင်မျိုးနွယ်စုကို အထိနာနာဖြင့် အပြစ်ပေးခံရစေရန် သေချာပေါက် လုပ်ဆောင်ဖို့ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။ ပိုင်မျိုးနွယ်စု၏ ရန်သူများသာမက သူတို့ဘက်တော်သားများဖြစ်သည့် ချူမျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ချူရှင်း လည်း ရှိနေသည်။

ယနေ့တွင် တော်ဝင်မိသားစုသည် ပိုင်မျိုးနွယ်စုနှင့် သူတို့၏ မဟာမိတ်များကို ဥပဒေအထက်တွင် မည်သူမျှ မရှိကြောင်း နားလည်စေရန် ဆုံးဖြတ်ထားပုံရသည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ပိုင်မျိုးနွယ်စုသည် မည်သို့သော မျိုးနွယ်စုဖြစ်ကြောင်း အတိအလင်း ပြသခြင်းဖြင့် သူတို့၏ မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို ဖြိုခွဲရန်လည်း ရည်ရွယ်ပေလိမ့်မည်။

ခန်းမ၏ အမြင့်ဆုံးနေရာရှိ နဂါးပလ္လင်ပေါ်တွင် ကောင်းကင်အင်ပါယာ၏ ဧကရာဇ်မင်းမြတ် စံပယ်နေသည်။

သူ၏ မျက်နှာထက်တွင်

စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်နေသည့် အရိပ်အယောင်များ ရှိနေ၏။

ထိုသို့ဖြစ်ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကို လူတိုင်း သိကြသည်။

ပါဝင်ပတ်သက်သူတစ်စုမှာ ယခုထက်ထိ ပေါ်မလာသေးပေ။

စီရင်ချက်ချခံရမည့် ပိုင်မျိုးနွယ်စုပင် ဖြစ်သည်။

ခန်းမအတွင်း တိုးတိုးတိတ်တိတ် ဝေဖန်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လီကျန်းဟုန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ပြောလိုက်သည်။

"ပိုင်ထျန်းဟမ် ဘာတွေလုပ်နေတာလဲ။ ငါတို့ကို ဒီမှာ ထာဝရ စောင့်ခိုင်းထားဖို့ ကြံနေတာလား"

ကျောက်ဝူထျန်းက ရာဇပလ္လင်ဘက်သို့ တစ်ချက်ကြည့်ကာ အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။

"ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကိုတောင် စောင့်ခိုင်းထားတယ်ဆိုတော့... ပိုင်မျိုးနွယ်စုက သူတို့ကိုယ်သူတို့ အင်ပါယာထက် မြင့်မြတ်တယ်လို့ ထင်နေကြတာလား"

သူက ထိုသို့ပြောဆိုနေသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ ပြုံးနေမိသည်။

ပိုင်မျိုးနွယ်စုက ယခုကဲ့သို့ ပြုမူလေလေ တော်ဝင်မိသားစုနှင့် သူတို့ကြား ဆက်ဆံရေး ပိုမိုဝေးကွာလေလေဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ သူတို့အတွက် အကောင်းဆုံးပင် မဟုတ်ပါလော

အများစုကလည်း ထိုစကားကို ထောက်ခံသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်ကြသည်။

အမှန်စင်စစ်

အချိန်ကား ကျန်ပါသေးသည်။

တရားဝင် ညီလာခံ စတင်ရန် တစ်မိနစ်သာ လိုတော့သည်။

သို့သော် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ ဆင့်ခေါ်မှုကို ခံရလျှင် နောက်ဆုံးစက္ကန့်မှ ရောက်လာခြင်းထက် စောစောစီးစီး ရောက်ရှိလာသင့်သည် မဟုတ်ပါလော

အထူးသဖြင့် စွပ်စွဲချက်များ ရင်ဆိုင်နေရချိန်မျိုးတွင် ပို၍ပင် သတိထားသင့်သည်။

နန်းတွင်းအရာရှိတစ်ဦး ရှေ့သို့တက်လာပြီး အခမ်းအနားသုံး လှံတံဖြင့် ကြမ်းပြင်ကို အချက်ပေး ခေါက်လိုက်သည်။

ထိုအသံက ခန်းမတစ်ခုလုံးကို ဟိန်းထွက်သွား၏။

"ညီလာခံစတင်ဖို့ တစ်မိနစ်ပဲ လိုပါတော့တယ်"

ဝေဖန်သံများက ပိုမိုကျယ်လောင်လာသည်။

"ရိုင်းစိုင်းလိုက်တာ"

"မောက်မာလှချည်လား"

"သူတို့ ရောက်မလာရင် ဒါဟာ ပုန်ကန်မှုပဲ"

"ဧကရာဇ်ရဲ့ ဆင့်ခေါ်မှုကို ငြင်းဆိုတာဟာ အာဏာဖီဆန်တာပဲ"

လေထုက ပို၍ အေးစက်တင်းမာလာသည်။

စက္ကန့် ၃၀ သာ လိုတော့သည်။

၂၉ စက္ကန့်

၂၈ စက္ကန့်

လီကျန်းဟုန်သည် လက်ပိုက်လျက် စောင့်ကြည့်နေသည်။

"ပိုင်ထျန်းဟမ် တစ်ယောက် တကယ်ပဲ မလာရဲတာလားဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့။"

စက္ကန့် ၂၀ သာ လိုတော့သည်။

တင်းမာမှုများက အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

"သူတို့ အပြစ်ရှိတာကို ဝန်ခံလိုက်တာ ဖြစ်မှာပါ။"

"ဒါမှမဟုတ် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကို ရင်ဆိုင်ရမှာ ကြောက်နေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။"

၁၅ စက္ကန့်...

၁၀ စက္ကန့်...

အချို့သူများ၏ နှုတ်ခမ်းအစုံမှာ လှောင်ပြုံးများဖြင့် ကွေးညွတ်နေကြချေပြီ။

လီကျန်းဟုန်၏ အကြည့်များကလည်း ပိုမိုစူးရှလာသည်။

"အကယ်၍ သူတို့သာ ရောက်မလာခဲ့ရင်”

၄... ၃... ၂

ဘုန်း

ထိုအသံသည် ကျယ်လောင်လှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

သို့သော် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသော ခန်းမကြီးအတွင်း၌မူ ပြိုကျလာသော တောင်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ပင်။

ကြီးမားလှသော ညီလာခံခန်းမ တံခါးကြီးများ ပွင့်ဟသွားသည်။

လူအားလုံး၏ ခေါင်းများသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှည့်သွားကြ၏။

ပြင်ပမှ ရွှေရောင်နေခြည်များက ခန်းမအတွင်းသို့ ခဏတာ ဖြတ်သန်းဝင်ရောက်လာပြီးနောက် လူရိပ်တစ်ခုက တံခါးခုံကို ကျော်ဖြတ်ဝင်ရောက်လာသည်။

ပိုင်ကျီဟန်

သူသည် ရှေ့သို့ အေးအေးလူလူ လျှောက်လှမ်းလာသည်။

ပြောင်လက်နေသော ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် သူ၏ ခြေလှမ်းတိုင်းက မှန်မှန်ကန်ကန်ပင် ပဲ့တင်ထပ်နေ၏။

သူ့နောက်တွင် ခြံရံလာသည့် အစောင့်အရှောက်များ မပါရှိပေ။

အကြီးအကဲများလည်း မလိုက်ပါလာပေ။

ပိုင်ထျန်းဟမ်လည်း မရှိပေ။

သူသည် တစ်ဦးတည်း ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။

စုဝေးနေသော အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်များကြားတွင် အံ့သြတုန်လှုပ်မှုများ လှိုင်းလုံးသဖွယ် ရိုက်ခတ်သွားသည်။

လီကျန်းဟုန်၏ မျက်လုံးများသည် ချက်ချင်းပင် ကျဉ်းမြောင်းသွား၏။

"ပိုင်ထျန်းဟမ် ဘယ်မှာလဲ”

သူက မာန်မဲကာ မေးလိုက်သည်။

ပိုင်ကျီဟန်သည် သူ့ဘက်သို့ တစ်ချက်ကလေးပင် လှည့်မကြည့်ဘဲ ထိုမေးခွန်းကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။ သူသည် လီကျန်းဟုန်ကို ပြန်လည်ဖြေကြားရန် တာဝန်မရှိသည့်အလားပင်။

"မင်း”

လီကျန်းဟုန်သည် သူ၏ ဒေါသကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ။ ပိုင်မျိုးနွယ်စု၏ မျိုးဆက်သစ် လူငယ်လေးတစ်ယောက်ကပင် သူ့ကို အထင်အမြင်သေးစွာ လျစ်လျူရှုဝံ့နေသည် မဟုတ်ပါလော

ပိုင်ကျီဟန်သည် ညီလာခံခန်းမ၏ ဗဟိုသို့ လျှောက်သွားသည်။

သူ၏ မျက်လုံးများက ဧကရာဇ်မင်းမြတ်နှင့် တည့်တည့်ဆုံသွား၏။

ခန်းမအတွင်းရှိ လူတိုင်း ထိုအရာကို ခံစားလိုက်ရသည်

သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လွှမ်းခြုံထားသော သိမ်မွေ့သော်လည်း ဖိနှိပ်မှုပြင်းထန်သည့် အရှိန်အဝါ။

သူတို့ရှေ့တွင် ရပ်နေသည်မှာ လူငယ်လေးတစ်ဦးသာ ဖြစ်သော်လည်း သူထုတ်လွှတ်နေသော ဖိအားသည် ထိပ်တန်းမျိုးနွယ်စုကြီးတစ်ခု၏ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးကဲ့သို့ပင်။

လီကျန်းဟုန် မျက်နှာက ပို၍ မည်းမှောင်သွားသည်။

"ပိုင်မျိုးနွယ်စုက ဒီလို ငှက်ပေါက်လေးတစ်ကောင်ကိုပဲ လွှတ်လိုက်ရဲတယ်ပေါ့။ ပိုင်မျိုးနွယ်စုက တော်ဝင်ညီလာခံကို အလေးမထားဘူးထင်တယ်"

သူက အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ပိုင်ကျီဟန်က သူ့ကို ခဏမျှ ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ အကြည့်များသည် အေးစက်တည်ငြိမ်နေ၏။

"ဒီလို ကိစ္စသေးသေးလေးတွေအတွက် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်က ဘာလို့ ကိုယ်တိုင်လာနေမှာလဲ။ ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်းနဲ့တင် လုံလောက်နေပြီ”

ရိုးရှင်းလှသော ထိုအဖြေကြောင့် ခန်းမတစ်ခုလုံး တစ်ဖန် လှုပ်ခတ်သွားပြန်လေသည်။

မောက်မာလိုက်တာ

၎င်းသည် ငြင်းပယ်လို့မရေသာ မောက်မာရိုင်းစိုင်းမှုပင်

ပိုင်ထျန်းဟမ်ကို ကိုယ်တိုင်လာရောက်ရန် ဆင့်ခေါ်ထားသည့် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကိုပါ ဗြောင်ကျကျ အရေးမစိုက်တာပင်

ပိုင်ကျီဟန် ရောက်လာတာနဲ့တင် လုံလောက်ပြီလား။

ဂိုဏ်းပေါင်းစုံနှင့် မျိုးနွယ်စုအားလုံးသည် သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်များကိုယ်တိုင် စေလွှတ်ထားကြပြီး ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကိုယ်တိုင်ပင် ဤကိစ္စကို ဦးစီးနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဥပဒေချိုးဖောက်ကြောင်း စွပ်စွဲခံထားရသူကမူ သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်ကိုပင် စေလွှတ်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

၎င်းမှာ ပိုင်မျိုးနွယ်စုသည် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်အပါအဝင် ရောက်ရှိနေသူအားလုံးကို အထင်အမြင်သေးနေသည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပေသည်။

"တော်ဝင်ညီလာခံကို အခုပဲ စတင်လိုက်ပြီ”

ပိုင်မျိုးနွယ်စု၏ မောက်မာမှုအပေါ် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေသော်လည်း နန်းတွင်းအရာရှိက အမိန့်အတိုင်း ကြေညာလိုက်သည်။

ခန်းမကြီးတစ်ခုလုံး ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွား၏။

အားလုံး၏ အကြည့်များက နဂါးပလ္လင်ဆီသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

ဧကရာဇ်၏ အကြည့်က ပိုင်ကျီဟန်အပေါ်တွင် ရပ်တန့်နေ၏။

"ပိုင်မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ဘယ်မှာလဲ"

ဧကရာဇ်က တည်ငြိမ်လေးနက်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်ဖခင်က ပိုပြီးအရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေကို လုပ်ဆောင်ဖို့ မျိုးနွယ်စုထဲမှာပဲ ရှိနေပါတယ်"

ခန်းမအတွင်း တီးတိုးလှုပ်ခတ်သံများ ပျံ့လွင့်သွားသည်။

ထိုစကား၏ ဆိုလိုရင်းမှာ ရှင်းလင်းလှသည်။ ဧကရာဇ်နှင့် တွေ့ဆုံရမည့် ဤညီလာခံသည် ပိုင်ထျန်းဟမ် လုပ်ဆောင်နေသည့် အခြားကိစ္စများလောက် အရေးမကြီးဟု ဆိုလိုလိုက်ခြင်းပင်။

ဧကရာဇ်မင်းမြတ် ချက်ချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွား၏။

ပိုင်ကျီဟန်သည် ထိုအချက်ကို ဖုံးကွယ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ရှိပုံမရပေ။ သူ၏ စကားလုံးများတွင် ရာဇပလ္လင်ကို အလေးမထားသည့် အရိပ်အယောင်များ အထင်းသား ပါဝင်

နေသည်။

မဟုတ်သေးပေ

သူက တမင်သက်သက်ကို ထိုသို့ ဆိုလိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဧကရာဇ်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

သူ ပြန်လည်ပြောဆိုလိုက်သော အသံမှာ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း ထိုအသံနောက်ကွယ်ရှိ ဖိအားများမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။

"မင်းက ပိုင်မျိုးနွယ်စုကို ကိုယ်စားပြုပြီး ဒီနေ့ရဲ့ စီရင်ချက်ရလဒ်ကို လက်ခံနိုင်မှာလား"

မေးခွန်းက ရိုးရှင်း၏

သို့သော်လည်း လူတိုင်းက ထိုမေးခွန်း၏ အလေးအနက်ကို နားလည်ကြသည်။

အကယ်၍ ပိုင်ကျီဟန်က 'ဟုတ်ကဲ့' ဟု ဖြေကြားလိုက်ပါက ယနေ့ချမှတ်မည့် မည်သည့်စီရင်ချက်မဆို—အပြစ်ပေးခြင်း၊ လျော်ကြေးပေးစေခြင်း သို့မဟုတ် ပြစ်ဒဏ်ခတ်ခြင်း—အားလုံးကို ပိုင်မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးက လိုက်နာရမည်ဖြစ်သည်။ ရာနှင့်ချီသော အကြည့်များက သူ့အပေါ်တွင် စုပြုံကျရောက်နေသည်။

ပိုင်ကျီဟန်က နဂါးပလ္လင်ရှေ့တွင် ခပ်မတ်မတ် ရပ်နေ၏

"ရလဒ်ကသာ တရားမျှတပြီး ခိုင်လုံတဲ့ အကြောင်းပြချက်ရှိမယ်ဆိုရင်... ကျွန်တော်မျိုး ဘာလို့ လက်မခံနိုင်ရမှာပါလဲ အရှင်မင်းကြီး” အေးအေးဆေးဆေး ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

ခန်းမတစ်ခုလုံး အေးခဲသွားသလို ခံစားလိုက်

ရ၏။

သူ၏ စကားက သိမ်မွေ့၏

သို့သော်လည်း လုံလောက်သော သတိပေးချက် ပါဝင်နေသည်။

ကျောက်ဝူထျန်း၏ မျက်လုံးများက ဖျတ်ကနဲ လက်သွား၏။

တရားမျှတပြီး ခိုင်လုံသော အကြောင်းပြချက်ရှိမည်ဆိုပါက

ထိုစကား၏ အဓိပ္ပာယ်သည် လေထုထဲတွင် လေးလံစွာ ပျံ့လွင့်နေသည်။

အကယ်၍ ရလဒ်က မျှတပါက ပိုင်မျိုးနွယ်စုက လက်ခံမည်။

သို့သော် မျှတမှုမရှိလျှင်ကော—?

ဘယ်လိုဖြစ်လာမည်နည်း။

ထို့အပြင် သူက တော်ဝင်ညီလာခံသည် အမြဲတမ်း တရားမျှတမှု မရှိနိုင်ကြောင်းကိုပါ သွယ်ဝိုက်၍ ဆိုလိုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဧကရာဇ်၏ မျက်နှာသည်လည်း သိသိသာသာ မည်းမှောင်သွားလေတော့သည်။

၎င်းသည် ဗြောင်ကျကျ ပုန်ကန်ခြင်းမျိုး မဟုတ်ချေ

သို့သော်လည်း တိကျပြတ်သားသော စည်းခြားမှုတစ်ခု ဖြစ်သည်မှာ သေချာလှသည်။

ပိုင်ကျီဟန်သည် ဤနေရာသို့ အသနားခံရန် လာခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။ ခဏမျှ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်သည် နှုတ်ဆိတ်နေမိသည်။

ပိုင်ကျီဟန်အနေဖြင့် ဧကရာဇ်ထံမှ မည်သည့်အရာကိုမျှ လက်ခံရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိသည်မှာ သိသာလှသည်။

ပိုင်ရှင်းယွဲ့သည်မ သေမျိုးဧက္ကရာဇ်၏ အမွေအနှစ်ကို သိမ်းပိုက်ထားသည်ဟူသော အကြောင်းပြချက်ဖြင့် လီမျိုးနွယ်စုနှင့် ကျောက်မျိုးနွယ်စုတို့မှ ပိုင်မျိုးနွယ်စုကို ကျူးကျော်တိုက်ခိုက်စဉ်က

တော်ဝင်မိသားစုသည် မည်သို့မျှ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

သူတို့သည် ထိုလုပ်ရပ်ကို ပြစ်တင်ရှုံ့ချခြင်းလည်း မပြုခဲ့ပေ

ထိုသို့ပြုမူရခြင်း အကြောင်းရင်းကို မေးမြန်းရန် ညီလာခံဆင့်ခေါ်ခြင်းလည်း မရှိခဲ့ပေ။

အမှန်စင်စစ် သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင် ထိုအမွေအနှစ်ကို ပါဝင်ရယူလိုသည့် အရိပ်အယောင်များ ပြသခဲ့ကြသည်။

အကြောင်းမှာ မသေမျိုးဧက္ကရာဇ်၏ အမွေအနှစ်ဆိုသည်မှာ သာမန်ကိစ္စ မဟုတ်သောကြောင့်ပင်။

ကျင့်စဉ်လောကတွင် အင်အားကြီးမားမှုကသာ ကိုယ်ကျင့်တရားကို ဆုံးဖြတ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ပိုင်ရှင်းယွဲ့ကို စီးဆင်းနေသောလမင်းဂိုဏ်းက ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သောကြောင့်သာ ထိုစဉ်က အင်ပါယာသည် မလှုပ်ရှားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ယခုအချိန်တွင် တော်ဝင်မိသားစုသည် လီ-ကျောက် မဟာမိတ်အဖွဲ့နှင့် လက်တွဲထားပြီဖြစ်ရာ ပိုင်မျိုးနွယ်စုမှ မှန်သည်ဖြစ်စေ၊ မှားသည်ဖြစ်စေ အပြစ်ပေးရန် ကြိုးပမ်းမည်ကို သူ ကြိုတင်သိရှိထားပြီးဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ပိုင်ကျီဟန်သည် ယခုအချိန်တွင် တရားမျှတမှုကို မျှော်လင့်မနေတော့ပေ။

သူ ရောက်လာရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။

သူတို့အနေဖြင့် မည်သို့သော အကြောင်းပြချက်မျိုးကို ဖန်တီးကြမည်နည်း ဆိုသည်ကို ကြည့်ရန်ပင်။

ထိုအပေါ်တွင် လိုက်လျောညီထွေ တုံ့ပြန်ရန်သာ ဖြစ်သည်။ဧကရာဇ်က သက်ပြင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ချလိုက်ရင်း

"မင်းက ပိုင်မျိုးနွယ်စုကို ကိုယ်စားပြုတယ်လို့ ဆိုမှတော့... ဒီညီလာခံကို ဆက်လက်စတင်စေ " ဟု မိန့်ကြားလိုက်သည်။

နန်းတွင်းအရာရှိက အခမ်းအနားသုံး လှံတံဖြင့် အချက်ပေး ခေါက်လိုက်ပြန်သည်။

"မြစိမ်းရောင်နေမင်းဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ရှေ့သို့ ထွက်လာစေ”

ဧရာမ တံခါးကြီးများ တစ်ဖန် ပွင့်ဟလာပြန်သည်။ ပြောင်လက်နေသော ကျောက်ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ခြေသံများ ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။

ဝမ်ဟောက်ယု ဝင်လာသည်။

သူသည် ဂိုဏ်း၏ တရားဝင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း သူ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ဖြူဖျော့နေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများက ပိုင်ကျီဟန်ထံသို့ ဖျတ်ကနဲ ရောက်ရှိသွား၏။

ခဏတာမျှ

သူ့မျက်ဝန်းထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုအရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာပြီးမှ ပြန်လည်ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ထို့နောက်တွင်မူ မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်မှုများဖြင့် အစားထိုးဝင်ရောက်လာသည်။

သူက ရှေ့သို့တက်ကာ ရာဇပလ္လင်ဆီသို့ အလေးအမြတ် ဦးညွှတ်လိုက်၏။

"နှိမ့်ချလှတဲ့ ဒီဂိုဏ်းချုပ်က ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

"ထပါ" ဟု ဧကရာဇ်က ဆိုသည်။

ဝမ်ဟောင်ယုသည် မတ်မတ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ အသံကို ခန်းမတစ်ခုလုံး ကြားနိုင်စေရန် ခပ်ကျယ်ကျယ် ပြောလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီးနဲ့ ဂုဏ်သရေရှိ ခေါင်းဆောင်အပေါင်းတို့... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မြစိမ်းရောင်နေမင်းဂိုဏ်းက အင်ပါယာအပေါ် မျိုးဆက်အလိုက် သစ္စာရှိစွာ အမှုထမ်းခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့က အင်ပါယာရဲ့ ဥပဒေတွေကို လိုက်နာပြီး ဂိုဏ်းရဲ့ ကျင့်ဝတ်တွေကိုလည်း စောင့်ထိန်းခဲ့ကြပါတယ်"

သူက စကားကို ခေတ္တရပ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ၏ လေသံမှာ ပိုမိုပြင်းထန်

လာ၏။

"ဒါပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်ရက်က ခိုင်လုံတဲ့ အကြောင်းပြချက်မှ မရှိဘဲ ပိုင်မျိုးနွယ်စုဟာ ကျွန်တော်တို့ဂိုဏ်းကို ကျူးကျော်

တိုက်ခိုက်ခဲ့ပါတယ်"

ညီလာခံအတွင်း တီးတိုးဝေဖန်သံများ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

"သူတို့က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တောင်တံခါးတွေကို ချိုးဖျက်ပြီး အကြီးအကဲတွေကို သတ်ဖြတ်၊ ကာကွယ်ရေး စီရင်ထုံးတွေကို ဖျက်ဆီးပြီး အဖိုးတန် ကျင့်စဉ်အရင်းအမြစ် မြောက်မြားစွာကိုလည်း လုယက်သွားကြပါတယ်"

သူ၏ လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်၏

"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေက ပြင်းထန်တဲ့ ဒဏ်ရာတွေ ရခဲ့ကြသလို တပည့်ပေါင်းများစွာလည်း အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့ရပါတယ်။"

ထို့နောက် သူက ပိုင်ကျီဟန်ဘက်သို့ အလုံးစုံ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ပြီးတော့ အဲဒီ ကျူးကျော်မှုကို ဦးဆောင်ခဲ့သူကတော့... သူပဲ ဖြစ်ပါတယ်"

အကြည့်အားလုံးသည် ပိုင်ကျီဟန်ထံသို့ တစ်ဖန် ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။

ဝမ်ဟောင်ယု အသံမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေသော်လည်း ၎င်းမှာ ဒေါသကြောင့်လား သို့မဟုတ် အခြားအရာကြောင့်လား ဆိုသည်ကိုမူ မည်သူမျှ မခန့်မှန်းနိုင်ပေ။

"ကျွန်တော်တို့မှာ ပဋိပက္ခဖြစ်ဖို့ ဘယ်လို ရည်ရွယ်ချက်မှ မရှိခဲ့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူက ဘာအကြောင်းပြချက်မှ မရှိဘဲ တိုက်ခိုက်ခဲ့တာပါ။"

ထို့နောက် သူက ဧကရာဇ်ရှေ့တွင် ထပ်မံ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"ယနေ့မှာတော့ ဒီတော်ဝင်ညီလာခံကနေ ကျွန်တော်တို့အတွက် တရားမျှတမှုကို ဖော်ဆောင်ပေးဖို့ အသနားခံပါတယ်"