အခန်း (၄၉၂-၄၉၃)

အခန်း ၄၉၂ ပိုင်မျိုးနွယ်စု၏ အနှစ်သာရ

သူတို့နှစ်ဦးသည် ကွင်းပြင်ကြီးထဲမှ အတူတကွ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။

သူတို့နောက်ကွယ်တွင်တော့ ကွပ်မျက်မှုနှင့် ပတ်သက်သည့် အောင်ပွဲခံသံများနှင့် ဝေဖန်သံများသည် အင်ပါယာမြို့တော်၏ စည်ကားလှသော လမ်းမများထက်၌ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်ကျန်ရစ်ခဲ့လေသည်။

လမ်းမထက်တွင် ကျင့်ကြံသူများနှင့် သာမန်လူသားများ ပြည့်နှက်နေပြီး အားလုံးမှာ တူညီသော အကြောင်းအရာတစ်ခုဖြစ်သည့် ဝမ်ဟောင်ယု ပျက်သုဉ်းမှုနှင့် မြစိမ်းရောင်နေမင်းဂိုဏ်း၏ အရှက်ရဖွယ် နိဂုံးအကြောင်းကိုသာ ပြောဆိုနေကြ၏။

ယုဖေးယန်သည် ရှေ့မှနေ၍ အေးအေးလူလူ လျှောက်လှမ်းနေပြီး သူမ၏ ကိုယ်ဟန်မှာ အမြဲတမ်းအတိုင်း ကျက်သရေရှိလှသည်။

ပိုင်ကျီဟန်ကမူ သူမနောက်မှ ခြေတစ်လှမ်းအကွာတွင် လိုက်ပါလာခဲ့သည်။

အပြင်ပန်းတွင် သူသည် တည်ငြိမ်နေပုံရ၏

သို့သော်လည်း အတွင်းစိတ်တွင်မူ အမြဲမပြတ် သတိကပ်ထားဆဲပင်။

စည်ကားသော လမ်းများကြားတွင် အကြိမ်အနည်းငယ် ကွေ့ပတ်ပြီးနောက် ပိုင်ကျီဟန်က ရုတ်တရက် စကားစလိုက်သည်။

"မင်းသမီး... ဒီနားမှာပဲ တစ်နေရာရာမှာ ထိုင်ကြရင်ရော ဘယ်လိုလဲ?"

ယုဖေးယန်က သူ့ကို ခပ်ပါးပါးပြုံးရင်း လှည့်ကြည့်လို၏

"သခင်လေးပိုင်က ဘယ်နေရာကို ပိုသဘောကျလို့လဲ?"

ပိုင်ကျီဟန်က ရှေ့တည့်တည့်ရှိ ဆူညံနေသော အရက်ဆိုင်တစ်ခုကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ညွှန်ပြလိုက်သည်။

အဆောက်အအုံသည် ကြီးမားပြီး အဝင်ဝကို ကျယ်ကျယ်လောင်လောင် ဖွင့်လှစ်ထား၏။ ရယ်မောသံများ၊ စကားပြောသံများနှင့် ခွက်ချင်းရိုက်သံများမှာ လမ်းမထက်အထိ လျှံထွက်နေသည်။

လူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

စားပွဲတိုင်းနီးပါးတွင် လူရှိနေသည်။

ဤကဲ့သို့သော နေရာမျိုးသည် သီးသန့်ဆန်မှုနှင့် လုံးဝဆန့်ကျင်ဘက်ပင်။

၎င်းသည် ပိုင်ကျီဟန် အလိုရှိသည့် နေရာမျိုးလည်း ဖြစ်သည်။

အကြောင်းမှာ ချင်လင်းရှောင်သည် ယခုကဲ့သို့ လူပုံအလယ်တွင် သူမ၏ အစစ်အမှန် မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို ထုတ်ဖော်လိမ့်မည် မဟုတ်ဟု သူ ယုံကြည်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍သာ

သူမသည် ဤနေရာရှိ လူအားလုံးကို နှုတ်ပိတ်ချင်သည်ဆိုလျှင်

သူမ၏ လက်ချောင်းတစ်ချက် တောက်လိုက်ရုံဖြင့် အရက်ဆိုင်တစ်ခုလုံး ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်သည်ကို ပိုင်ကျီဟန် ကောင်းကောင်းသိသည်။

သို့သော် အနည်းဆုံးတော့ ဤပတ်ဝန်းကျင်က သူ့ကို စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လုံခြုံမှု အနည်းငယ် ပေးစွမ်းနိုင်သည်။

သူ မည်မျှပင် မာန်တက်နေပါစေ၊ သူ့ရှေ့မှ လူသည် ရွှေအမြုတေ အင်မော်တယ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူမရှေ့တွင် သူ၏ လှည့်ကွက်မှန်သမျှမှာ အသုံးမဝင်ပေ။

ယုဖေးယန်သည် အရက်ဆိုင်ကို ခဏမျှ စူးစမ်းကြည့်ပြီးနောက် ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောလိုက်သည်။

"လူရှုပ်တဲ့နေရာလား?"

ပိုင်ကျီဟန်က ပုခုံးကို အသာအယာ တွန့်ပြလိုက်၏

"စည်စည်ကားကားရှိတာ ကျွန်တော် သဘောကျလို့ပါ"

သူမ၏ အပြုံးသည် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသွား၏

သို့သော်လည်း နှစ်ယောက်သား အတွင်းသို့ ဝင်လာခဲ့ကြသည်။

ယုဖေးယန် ခြေလှမ်းလိုက်သည်နှင့် ဆိုင်အတွင်းရှိ ဧည့်သည်အချို့မှာ အလိုအလျောက် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လာကြသည်။

သူမ၏ ရှိနေမှုသည် သဘာဝအတိုင်း အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်နိုင်စွမ်းရှိ၏။

မည်သည့် အငွေ့အသက်မျှ ထုတ်မပြထားသော်လည်း သူမ၏ ကျက်သရေနှင့် အလှတရားမှာ လျစ်လျူရှုရန် ခက်ခဲလွန်းလှသည်။

သို့သော်လည်း ဆိုင်အတွင်း၌ ဆူညံလွန်းသဖြင့် မည်သူမျှ ကြာရှည်စွာ စိုက်မကြည့်နိုင်ကြပေ

ခဏအကြာတွင် စကားသံများ ပြန်လည် ဆူညံသွားပြန်သည်။

ပိုင်ကျီဟန်သည် ပြတင်းပေါက်နားရှိ အားနေသော စားပွဲတစ်ခုကို အမြန်ရှာတွေ့လိုက်သည်။

စားပွဲထိုးတစ်ဦး အပြေးအလွှား ရောက်လာ၏

"ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်တို့ ဘာသုံးဆောင်ချင်ပါသလဲခင်ဗျာ?"

"အကောင်းဆုံး ဝိညာဉ်လက်ဖက်ရည် တစ်အိုး ပေးပါ"

ပိုင်ကျီဟန်က တည်ငြိမ်စွာ ဖြေကြားလိုက်သည်။

ယုဖေးယန်ကလည်း ထပ်လောင်းပြောဆိုလိုက်၏။

"အကောင်းဆုံး အရက်တစ်မျိုးလည်း ပေးပါ"

"အခုချက်ချင်း လာပါပြီဗျာ”

အစေခံက ခေါင်းညိတ်ပြီး ထွက်သွားသည်။

ခဏတာမျှ နှစ်ဦးလုံး စကားမပြောဖြစ်ကြပေ

ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်တွင် လမ်းမများသည် သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေဆဲပင်။

ထို့နောက် ယုဖေးယန်က သူမ၏ မေးစေ့ကို လက်ဖြင့် အသာအယာ ထောက်လိုက်ပြီး သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"အပိုစကားတွေကို ကျော်လိုက်ရအောင်"

သူမ၏ လေသံမှာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင်။

"ရှင့်ပိုင်မျိုးနွယ်စုရဲ့ အနှစ်သာရက ဘာလဲလို့ မေးရင် ဘာပြန်ဖြေမလဲ?"

ပိုင်ကျီဟန် မျက်တောင်ခတ်လိုက်မိသည်။

၎င်းမှာ သူ မျှော်လင့်ထားသည့် မေးခွန်းမျိုး မဟုတ်ပေ။

"အနှစ်သာရ ဟုတ်လား?"

ယုဖေးယန်က ခေါင်းညိတ်သည်။

အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုကို အခြားအဖွဲ့များနှင့် ကွဲပြားစေပြီး ထိုအဖွဲ့အစည်း၏ ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာ ဖြစ်လာစေသည့် အရာတစ်ခု အမြဲရှိတတ်စမြဲ ဖြစ်သည်။

ဂိုဏ်းတိုင်း၊ မိသားစုတိုင်းတွင်

သူတို့ကို အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုနိုင်မည့် အရာတစ်ခုစီ ရှိကြသည်။

ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းအတွက်မူ ၎င်းမှာ သဘာဝအတိုင်း 'ဓား' ဖြစ်သည်။

မြစိမ်းရောင်နေမင်းဂိုဏ်းအတွက်မူ သူတို့၏ မီးဓာတ်ကျင့်စဉ်များ ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ အခြေခံကျသော အရာဖြစ်၏

သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာကို ပုံဖော်ပေးသည့် အရာလည်း ဖြစ်သည်။

မျိုးနွယ်စုများအတွက်မူ အများအားဖြင့် သူတို့၏ ကျင့်စဉ်များသာ ဖြစ်တတ်သည်။

တပည့်များစွာသည် မတူညီသော ဂိုဏ်းများသို့ ဝင်ရောက်ပြီး မတူညီသော သိုင်းပညာများကို သင်ယူကြသော်လည်း သူတို့၏ အနှစ်သာရမှာမူ မိသားစုကျင့်စဉ်မှာပင် မြဲမြံနေတတ်သည်။

အကယ်၍ သူတို့သည် ပိုမိုသာလွန်သော ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို ရရှိခဲ့ပါက ပိုမိုကြီးမားသော အင်အားအတွက် မူလကျင့်စဉ်ကို စွန့်လွှတ်ကောင်း စွန့်လွှတ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

ဥပမာအားဖြင့် သူသည် ကောင်းကင်အမိန့်တော် တစ်သားတည်းဖြစ်ခြင်းအတတ် ကို ဖြန့်ဝေလိုက်သကဲ့သို့ပင်။

၎င်းကို သူ စတင်မိတ်ဆက်ပေးပြီးကတည်းက လူအများအပြားသည် ထိုအတတ်ကို စတင်

ကျင့်ကြံလာကြသည်။

လူအများအပြားသည် ပိုမိုကြီးမားသော အင်အားအတွက် ရာစုနှစ်ချီသော သူတို့၏ မိရိုးဖလာကျင့်စဉ်များကိုပင် စွန့်လွှတ်ခဲ့ကြသည်။

အကယ်၍ ဤအတိုင်းသာ ဆက်သွားမည်ဆိုလျှင်

နောင်တစ်ချိန်တွင် အင်ပါယာ တစ်ခုလုံး၏ ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာသည် ထိုကျင့်စဉ်ပေါ်တွင်သာ အခြေခံသွားနိုင်ပေသည်။

ကောင်းကင်အမိန့်တော် တစ်သားတည်းဖြစ်ခြင်းအတတ်သည် အင်ပါယာ၏ အဓိက အမှတ်အသား ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ပိုင်ကျီဟန် ခဏမျှ စဉ်းစားနေမိသည်။

သူသည် ဤကိစ္စကို တစ်ခါမျှ မတွေးတောခဲ့ဖူးပေ။

အင်အားကြီးအဖွဲ့အစည်း အများစုတွင် သူတို့ကို ကိုယ်စားပြုသည့် အရာတစ်ခု ရှိစမြဲ ဖြစ်သည်။

ပြင်ပလူများ မြင်လိုက်သည်နှင့် သူတို့ကို တန်းသိစေမည့် အရာမျိုးပင်

သို့သော် ပိုင်မျိုးနွယ်စုကတော့

ခဏတာမျှ သူ ဘာမှ စဉ်းစားမရဖြစ်နေသည်။

ခဏအကြာတွင် ပိုင်ကျီဟန်က နောက်ဆုံးတွင် ဖြေကြားလိုက်သည်။

"မြစိမ်းရောင်နဂါး အသက်ရှူခြင်းနည်းစနစ် ပါ"

၎င်းမှာ ယခင်က ပိုင်မျိုးနွယ်စု၏ အဓိကအဖွဲ့ဝင်များသာ ကျင့်ကြံခွင့်ရှိသော ကျင့်စဉ်

ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ပြောင်းလဲသွားပြီပင်

သို့သော် ၎င်းကို ချင်လင်းရှောင်အား ပြောပြရန် မလိုအပ်ပေ။

အကယ်၍ ပိုင်ကျီဟန်ကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဖြေခိုင်းမည်ဆိုလျှင်မူ သူသည် ရက်စက်မှုဟူသော စကားလုံးတစ်လုံးတည်းဖြင့်သာ ဖြေဆိုပေလိမ့်မည်။

သူဖြစ်စေ၊ ပိုင်မျိုးနွယ်စုဝင် တစ်ဦးဦးဖြစ်စေ မျိုးနွယ်စုတစ်ခု သို့မဟုတ် ဂိုဏ်းတစ်ခုကို ဖျက်ဆီးရာတွင် တစ်ခါမျှ တွန့်ဆုတ်နေခြင်း မရှိသည်ကပင် ထိုအချက်ကို သက်သေပြနေသည်။

ချင်လင်းရှောင်က မျက်ခုံးတစ်ချက် ပင့်လိုက်သည်။

သူမသည် ကျေနပ်ပုံမရပေ။ ၎င်းမှာ သူမ ရှာဖွေနေသည့် အဖြေ မဟုတ်ပုံရသည်။

ယင်းအစား သူမသည် သူ့ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

ထူးဆန်းသော အပြုံးတစ်ခုသည် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပေါ်လာ၏။

"အဲဒါ မဟုတ်ဘူး"

ပိုင်ကျီဟန်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

"ဒါဆိုရင် မင်းသမီးက ဘာလို့ ထင်လို့လဲ?"

ယုဖေးယန်က သူမ၏ ထိုင်ခုံတွင် နောက်မှီလိုက်၏

"မြစိမ်းရောင် နဂါး အသက်ရှူခြင်းနည်းစနစ်က ကိရိယာတစ်ခုလေ။ ဒါပေမဲ့ ပိုင်မျိုးနွယ်စုကို အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုပေးနိုင်တဲ့ အရာတစ်ခု ရှိပါသေးတယ်။ အဲဒါကို သခင်လေးပိုင် မသိတာလား?"

သူမက စနောက်သလို မေးလိုက်သည်။ သူမ သိထားပြီးသားကို သူကပဲ ထုတ်ပြောစေချင်သည့် ပုံစံမျိုးသာ

သို့သော် ပိုင်ကျီဟန်မှာမူ တကယ်ပင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေရသည်။

ချင်လင်းရှောင် ဘာကို ဆိုလိုနေသည်ကို သူ နားမလည်ပေ။

သို့သော် သူမသည် တစ်စုံတစ်ခုကို ရှာဖွေနေကြောင်း သူ သိနိုင်သည်။ ထိုအရာသည် ပိုင်မျိုးနွယ်စုထဲတွင် ရှိနေနိုင်သည်။

(ပိုင်မျိုးနွယ်စုက နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ ပြိုကွဲသွားတဲ့ ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စုကြီး တစ်ခုရဲ့ အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်နေပြီး မျိုးနွယ်စုထဲမှာ တစ်ကယ့် ရတနာကြီး တစ်ခုခု ဝှက်ထားတယ်လို့တော့ မပြောနဲ့နော်)

ပိုင်ကျီဟန် တွေးလိုက်မိသည်။

သို့သော် သူ အတည်ပေါက် တွေးနေခြင်းတော့ မဟုတ်ပေ

သူ သိထားသလောက်မူ ပိုင်မျိုးနွယ်စုသည် ကောင်းကင် အင်ပါယာ၏ သမိုင်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် တည်ရှိခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့သည် တစ်ချိန်က ကမ္ဘာကြီးကို အုပ်စိုးခဲ့ဖူးသည့် အင်အားကြီး မျိုးနွယ်စုမှ ဆင်းသက်လာသည်ဟူသော လျှို့ဝှက်နောက်ခံ သမိုင်းကြောင်းမျိုး ရှိနိုင်စရာ မရှိပေ။

"... ကောင်းပါပြီ၊ မင်းသမီးက ဘယ်လို အဖြေမျိုးကို မျှော်လင့်နေလဲတော့ ကျွန်တော် မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် တကယ်ပဲ အများကြီး မသိပါဘူး။ ကျွန်တော်က သမိုင်းလေ့လာရတာကို သိပ်မကြိုက်လို့ပါ"

ပိုင်ကျီဟန်က အမှန်အတိုင်း ဖြေလိုက်သည်။

အမှန်တကယ်ပင် ချင်လင်းရှောင် အလိုရှိသည့် အချက်အလက်များ ရှိကောင်းရှိနိုင်သော်လည်း သူသည် စာပေလေ့လာမှုထက် အခြားအရာများကိုသာ အာရုံစိုက်ခဲ့သဖြင့် ဘာမှ မသိရှိခြင်းပင်။

အကြောင်းရင်း တစ်ခုကတော့ သူ့မျက်စိရှေ့တွင် စနစ်မျက်နှာပြင်ကြောင့် စာကို ကောင်းကောင်း မမြင်ရခြင်း ဖြစ်သဖြင့် သူ့ကို လုံးဝ အပြစ်တင်၍တော့ မရနိုင်ပေ။

"ရှင်က အမွေခံ တစ်ယောက်ဖြစ်နေတာတောင်မှလား?"

မင်းသမီးက စနောက်သလို မေးလိုက်သည်။

သူမသည် ပိုင်ကျီဟန် အမှန်အတိုင်း ပြောနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း ရိပ်မိသွားပုံရပြီး ပိုင်ကျီဟန် မသိသော အဖြေအတွက် ထပ်မံ၍ စူးစမ်းခြင်း မပြုတော့ပေ။

"သမိုင်းကို သိရုံနဲ့ အမွေခံ ဖြစ်လာတာ မဟုတ်ပါဘူး။ အင်အားရှိမှ ဖြစ်မှာပါ”

ပိုင်ကျီဟန်က ဖြေလိုက်သည်။

ထိုစကား၏ တစ်ဝက်မှာ လိမ်ညာမှုပင်။

အမွေခံဖြစ်ရန် အင်အား လိုအပ်သည်လား?

၎င်းမှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။

အကြောင်းမှာ သူ အင်အားနည်းနေစဉ် ကတည်းက အမွေခံအဖြစ် အမည်တပ်ခံခဲ့ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ့ဖခင်မှာ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ဖြစ်နေသဖြင့် ထိုရာထူးသည် ပိုင်ထျန်းဟမ်၏ တစ်ဦးတည်းသော သားဖြစ်သည့် သူ့ထံသို့ အလိုအလျောက် ရောက်ရှိလာခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ၎င်းမှာ လုံးဝ လိမ်ညာခြင်းလည်း မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ သူ ပြသခဲ့သည့် အင်အားသာ မရှိခဲ့လျှင် ယခုအချိန်တွင် သူသည် အခြားသော ပါရမီရှင်များ၏ အစားထိုးခြင်းကို ခံရပြီးသား ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"အဲဒါလည်း ဟုတ်နိုင်ပါတယ်"

အခန်း ၄၉၃ သူမကို တုန်လှုပ်စေသော အမည်နာမ

ချင်လင်းရှောင်သည် ပိုင်ကျီဟန်၏ ပြောစကားကို သဘောတူညီပုံရသည်။

"ဒါနဲ့..."

ချင်လင်းရှောင်က ပိုင်ကျီဟန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

သူမ၏ အကြည့်များက တန့်နေ၏။

သာမန်ယဉ်ကျေးမှုထက် ပိုမိုကြာရှည်စွာ စိုက်ကြည့်နေခြင်းပင်။

ပိုင်ကျီဟန်လည်း ၎င်းကို သတိပြုမိသည်။ ချင်လင်းရှောင်သည်လည်း တစ်စုံတစ်ရာကို ဖုံးကွယ်ရန် ကြိုးစားနေခြင်း မရှိပေ။

သူ့မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်သွား၏။

ထို့နောက် သူသည် ထိုင်ခုံတွင် နောက်သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း မှီလိုက်ပြီး ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် လက်ပိုက်လိုက်ကာ "မင်းသမီး”

သူ့လေသံတွင် ရယ်သံ အနည်းငယ် ပါဝင်နေသည်။

"တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဒီလောက်ကြာကြာ စိုက်ကြည့်နေတာက အတော်လေး ရိုင်းရာကျပါတယ်"

ယုဖေးယန် မျက်တောင်ခတ်လိုက်မိသည်။

ခဏမျှ သူမသည် သူ့ကို ငေးကြည့်နေမိ၏။

ထို့နောက် ပိုင်ကျီဟန်က စနောက်သော အပြုံးဖြင့် ထပ်လောင်းပြောလိုက်သည်

"ကျွန်တော်က ရုပ်ဖြောင့်တယ် ဆိုရင်တောင်မှ အနည်းဆုံးတော့ ထိန်းသိမ်းမှု ရှိသင့်တာပေါ့။ ကျွန်တော်က ချူကျီယန် နဲ့ စေ့စပ်ထားတယ်ဆိုတာ မင်းသမီးလည်း သိပြီးသားပဲမလား"

ထိုစကားလုံးများသည် လေထုထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဆူညံနေသော အရက်ဆိုင်ကြီးမှာ လှုပ်ရှားသက်ဝင်နေဆဲသာ

သို့သော်လည်း သူတို့စားပွဲတွင်မူ

ထူးဆန်းသော တိတ်ဆိတ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွား၏။

ယုဖေးယန်၏ မျက်လုံးများသည် မသိမသာ တုန်ခါသွားသည်။

(ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးလွန်းတဲ့ လူမိုက်)

သူမ တွေးလိုက်မိသည်။

သူမသည်— ချင်လင်းရှောင် ဖြစ်သည်။

သူမ၏ အလှတရားတစ်ခုတည်းနှင့်ပင် တိုင်းပြည်များကို ပြိုလဲစေနိုင်သော အမျိုးသမီး။

တစ်ကမ္ဘာလုံးရှိ မရေမတွက်နိုင်သောပါရမီရှင်များသည် တစ်သက်တွင် တစ်ခါမျှ မြင်ဖူးရန် အိပ်မက်မက်နေကြရသော အမျိုးသမီး။

ထိုလူက သူမသည် ထိုကဲ့သို့ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော အကြောင်းပြချက်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်ဟု တကယ်ပဲ ထင်နေသည်လား? အတော်လေးကို ရယ်စရာကောင်းလှသည်။

သူမ၏ လက်ချောင်းလေးများက စားပွဲကို တစ်ချက် ခေါက်လိုက်သည်။

သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် စိတ်တိုမှု အနည်းငယ် ပေါ်လာသော်လည်း

၎င်းမှာ လျင်မြန်စွာပင် ပျောက်ကွယ်သွား၏။

အကြောင်းမှာ

သူမသည် သူ့ကို တကယ်ပင် စိုက်ကြည့်နေခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ပိုင်ကျီဟန် စိတ်ကူးနေသည့် အကြောင်းပြချက်ကြောင့်တော့ မဟုတ်ပေ။

ချင်လင်းရှောင်သည် သူ့ကို စမ်းသပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

သိသာထင်ရှားသော ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် မဟုတ်ပေ

၎င်းမှာ အလွန်ပင် ရိုင်းရာကျပေလိမ့်မည်။

ယင်းအစား သူမသည် အလွန်သိမ်မွေ့သော နည်းလမ်းကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ပိုင်ကျီဟန်ကဲ့သို့ လူမျိုး တစ်ခါမျှ သတိမပြုမိနိုင်သော အရာမျိုးပင်။

သို့သော် သူမ ပိုမိုလေ့လာလေ...

သူမ ပို၍ တုန်လှုပ်မိလေ ဖြစ်သည်။

သူမ၏ အကြည့်က သူ့ထံသို့ တစ်ဖန် ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပြန်သည်။

သူ့၏ အသက်ရှူနှုန်း။

အရေပြားအောက်ရှိ ဝိညာဉ်ချီစီးဆင်းမှု။

ချင်လင်းရှောင်၏ မျက်စိသူငယ်အိမ်များ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွား၏။

သူမ မှတ်မိသော ပိုင်ကျီဟန်မှာ

ကျင့်ကြံခြင်း မပြုနိုင်သော ဒုက္ခိတတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ထိုအခြေအနေမှ ပြန်လည် နာလန်ထူရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဟု သူမ ထင်မှတ်ခဲ့သည်။

သူ့၏ သွေးကြောမျှင်များသည် ပျက်စီးနေခဲ့သည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် အခြေခံကျင့်ကြံခြင်းအတွက်ပင် မသင့်တော်ခဲ့ပေ။

သို့သော်လည်း

ယခု သူမရှေ့တွင် ထိုင်နေသော အမျိုးသားမှာမူ

လုံးဝ ကောင်းမွန်နေသည်။

မဟုတ်သေးပေ

ကောင်းရုံတင်မကပေ

သူသည် ဗလာ သန့်စင်ခြင်းအဆင့်သို့ပင် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ပိုင်ကျီဟန်သည် နာလန်ထူရုံမျှသာ ဆိုလျှင် သူမ ယုံကြည်ရန် ပို၍ လွယ်ကူပေလိမ့်မည်။ သို့သော် သူ၏ ကျင့်စဉ်မှာ ယခင်ကအတိုင်း မဟုတ်တော့ပေ။

ယခုမူ သူသည် ပိုမိုတိုးတက်လာခဲ့ချေပြီ။

သူသည် ဝိညာဉ်ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်းအဆင့်တွင် ရှိသည်ဟူသော သတင်းမှာ မှားယွင်းနေခြင်း ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် သူသည် နာလန်ထပြီးနောက် အမှန်တကယ်ပင် အဆင့်တက်လှမ်းသွားခြင်း ဖြစ်စေ

ဖြစ်နိုင်ခြေ နှစ်ခုလုံးမှာ တုန်လှုပ်စရာပင်။

ချင်လင်းရှောင်၏ လက်ချောင်းများသည် စားပွဲခေါက်နေခြင်းမှ ရပ်တန့်သွားသည်။

သူမ၏ အကြည့်က အနည်းငယ် စူးရှသွား၏

(ဘယ်လိုလုပ်ပြီး?)

ထိုမေးခွန်းက သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ သူမ သိထားသလောက်မူကောင်းကင် အင်ပါယာတွင် ထိုကဲ့သို့သော အရာကို လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။

ပိုင်ကျီဟန်က သူမ တိတ်ဆိတ်သွားသည်ကို သတိပြုမိ၏

သူမ၏ မျက်နှာရှေ့တွင် လက်ကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ချေသည်

"မင်းသမီး?"

ယုဖေးယန်သည် သတိပြန်ဝင်လာ၏

"...ရှင် တော်တော်လေး ပြန်ကောင်းလာတာပဲ"

သူမက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

ပိုင်ကျီဟန်၏ လက်မှာ စက္ကန့်ပိုင်းမျှ တန့်သွား၏။

ထို့နောက် သူ ခပ်တိုးတိုး ရယ်လိုက်သည်။

"အဲဒီလိုပဲ ပြောရမှာပေါ့"

သို့သော် အတွင်းစိတ်တွင်မူ

သူ့အတွေးများက စူးရှသွားသည်။

သူမ သတိပြုမိသွားချေပြီ။

သေချာပေါက် သတိပြုမိမှာပင်

ရွှေအမြုတေအဆင့် အင်မော်တယ် တစ်ဦးက ဤကဲ့သို့သော အရာကို လွတ်သွားမည်ဆိုလျှင် ပို၍ပင် ထူးဆန်းပေလိမ့်မည်။

သူမသည် ထိုင်ခုံတွင် အနည်းငယ် နောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး စားပွဲထိုး ချထားပေးခဲ့သည့် ခွက်ကို ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။

သူမသည် အရက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း တစ်ငုံ သောက်လိုက်၏။

သူမ၏ အကြည့်ကတော့ ပိုင်ကျီဟန်ထံမှ တစ်ဖန်မျှ မခွာပေ။

စိတ်ဝင်စားစရာပင်

တကယ့်ကို စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလှသည်။

ပိုင်မျိုးနွယ်စု၏ အမွေခံသည် ဒုက္ခိတတစ်ဦး မဟုတ်တော့ပေ။

သူ့အခြေခံအုတ်မြစ်ကိုပင် ပြန်တည်ဆောက်နိုင်ချေပြီ

ဗလာ သန့်စင်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီပင်

အင်ပါယာတစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်စေနိုင်သည့် ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို ဖြန့်ဝေပေးထားသေး၏

သူမကဲ့သို့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးအတွက် ထိုကျင့်စဉ်မှာ အရေးမပါလှသော်လည်း ကောင်းကင်အင်ပါယာကဲ့သို့ နေရာမျိုးတွင်မူ ဤမျှ အစွမ်းထက်သည့်အရာမှာ အလွန်ရှားပါးကြောင်း သူမ သိရှိသည်။

ချင်လင်းရှောင်၏ နှုတ်ခမ်းအစုံမှာ အနည်းငယ် ကွေးညွှတ်သွား၏။

၎င်းမှာ သိမ်မွေ့၏

သို့သော်လည်း စူးစမ်းလိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည့် အပြုံးမျိုးပင်။

"သခင်လေးပိုင်..."

သူမ၏ အသံသည် တစ်ဖန် နူးညံ့သွားပြန်သည်။

"အခုတော့ ကျွန်မ ပိုပြီးတော့တောင် စိတ်ဝင်စားလာပြီ"

သူမသည် လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို အသာအယာ ချလိုက်ရင်း"ရှင့်ဆီမှာ တကယ်ပဲ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့တာလဲ?" ဟု ချင်လင်းရှောင်က မေးလိုက်သည်။

"ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ?"

ယုဖေးယန်က မေးခွန်းထုတ်ကာ သူမ၏ အကြည့်ကို သူ့ထံမှ မခွာဘဲ စိုက်ကြည့်နေသည်။

"ရှင် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး နာလန်ထူလာတာလဲ? အဲဒါက လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ အားလုံးက သတ်မှတ်ထားကြတာ မလား?"

ပိုင်ကျီဟန် ခဏမျှ တန့်သွား၏။

စက္ကန့်ပိုင်းမျှ သူ စဉ်းစားနေပုံရသည်။

အမှန်စင်စစ် သူသည် တစ်ခါမျှ ဒုက္ခိတ မဖြစ်ခဲ့ဖူးသလို သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း သဘာဝအတိုင်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်နိုင်စွမ်း ရှိသော်လည်း ၎င်းကို သူမအား ပြောပြရန် အစီအစဉ်မရှိပေ။

ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပိုင်ကျီဟန်က ပုခုံးတွန့်ပြလိုက်၏

"ကံကောင်းသွားတာပါ"

ယုဖေးယန်၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် မြင့်တက်သွား၏

"ကံကောင်းတာ ဟုတ်လား?"

ပိုင်ကျီဟန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"တစ်ယောက်ယောက်က ကျွန်တော့်ကို ကူညီခဲ့တာပါ"

ထိုစကားက ချင်လင်းရှောင်၏ အာရုံကို ချက်ချင်း ဖမ်းစားသွား၏။

"အို...?"

ပိုင်ကျီဟန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"သူမက ကျွန်တော့်ကို အဆင့် (၈) ကုသရေးဆေးလုံးတွေ ပေးခဲ့တယ်။ အဲဒါကြောင့်ပဲ ကျွန်တော် ပြန်ကောင်းလာတာပါ"

တုံ့ပြန်မှုမှာ ချက်ချင်းပင် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အဆင့် (၈) ဟုတ်လား?"

ယုဖေးယန်က ထပ်ဆင့် ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

သူမ၏ အသံမှာ သိပ်မကျယ်သော်လည်း မျက်စိသူငယ်အိမ်များမှာမူ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွား၏။

သူမသည် အဆင့် (၈) ဆေးလုံးများ တည်ရှိမှုကို တုန်လှုပ်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။

သူမကဲ့သို့ အဆင့်အတန်းမျိုးရှိသူသည် ထိုသို့သော ဆေးလုံးများစွာကို မြင်ဖူးပြီးသား ဖြစ်သလို ပိုင်ဆိုင်ဖူးသူလည်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမ လာခဲ့သည့် နေရာများတွင်ပင်—

အဆင့် (၈) ဆေးလုံးများမှာ အလွန်တရာ တန်ဖိုးကြီးလှသည်။

၎င်းတို့သည် လွယ်လွယ်ကူကူ ပေးကမ်းနိုင်သည့် အရာမျိုး မဟုတ်ပေ။

ထို့ထက် ပိုသည်မှာ ယခုကဲ့သို့ အလှမ်းဝေးလှသော အင်ပါယာတစ်ခုရှိ လူတစ်ဦးထံသို့ ပေးကမ်းရန်မှာ ပို၍ပင် မဖြစ်နိုင်ပေ။

၎င်းမှာ အချက်တစ်ချက်တည်းကိုသာ ညွှန်ပြနေသည်။

အင်အားကြီးသူ တစ်ဦးဦးက ဤကိစ္စတွင် ကြားဖြတ် ပါဝင်ပတ်သက်နေခြင်းပင်။

သူမ၏ စိတ်သည် ချက်ချင်း သတိကပ်

သွား၏။ (ဘယ်သူလဲ? တစ်ယောက်ယောက်က ငါတို့ရဲ့ စီမံကိန်းကို လာနှောင့်ယှက်နေတာလား?)

ယုဖေးယန်က ရှေ့သို့ အနည်းငယ် တိုးကပ်လိုက်ကာ"ဘယ်သူက ရှင့်ကို ပေးတာလဲ? သူမကို ရှင် သိလား?"

"ပြီးတော့ သူမက ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက် တန်ဖိုးကြီးတဲ့အရာကို ရှင့်ကို ပေးရတာလဲ?"

ချင်လင်းရှောင်သည် မေးခွန်းများကို တစ်ဆက်တည်း မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

ပိုင်ကျီဟန်က ခေါင်းခါပြလိုက်၏

"ကျွန်တော်လည်း သေချာတော့ မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူမက ဒီအင်ပါယာက လူတော့ ဟုတ်ပုံ မရဘူး"

ယုဖေးယန်သည် မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်သည်။

ပိုင်ကျီဟန်က ဆက်ပြောလေသည်

"သူမ ကိုယ်သူမ ရှီယုလို့ ပြောတာပဲ”

ထို့နောက် သူ ထပ်လောင်းပြောလိုက်သည်

"သူမက သူမရဲ့ သူတော်စင်မိန်းကလေးစေလွှတ်ချက်အရ လာတာလို့ ပြောတယ်"

ထိုအမည်ကို သူ ပြောလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင်

"ရှီယု”

ယုဖေးယန်က ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။

သူမ၏ အသံမှာ အတော်လေး ကျယ်လောင်သွားသဖြင့် အနီးနားရှိ ဧည့်သည်အချို့ပင် အံ့အားသင့်စွာ လှည့်ကြည့်လာကြ၏။

ပိုင်ကျီဟန် မျက်တောင်ခတ်လိုက်၏

သူမကို ဇဝေဇဝါဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်

"မင်းသမီး... သူမကို သိလို့လား?"

ယုဖေးယန် ချက်ချင်းပင် တိတ်ဆိတ်သွား၏။

ခဏတာမျှ သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တင်းမာသွား၏

သို့သော်လည်း သူမသည် လျင်မြန်စွာပင် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ဟင့်အင်း... မသိပါဘူး”

သူမ၏ အဖြေသည် အနည်းငယ် မြန်လွန်းနေသည်။

သို့သော် ယခုလေးတင် သူမ ပြသလိုက်သည့် တုံ့ပြန်မှုမှာမူ

သိသာလွန်းလှသည်။

သူမသည် ထိုသူကို သိရှိကြောင်း သို့မဟုတ် အနည်းဆုံးတော့ ကြားဖူးနားဝရှိကြောင်း ပိုင်ကျီဟန် လွယ်လွယ်ကူကူ သိနိုင်သည်။

သို့သော် ယုဖေးယန်က သူမ၏ တည်ငြိမ်မှုကို ချက်ချင်း ပြန်လည် ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

သူမသည် ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်ချေသည်။

"ကျွန်မ ရုတ်တရက် ကိစ္စတစ်ခု သတိရသွားလို့"

သူမ၏ လေသံမှာ ကပျာကယာ ဖြစ်နေ၏။

"ကျွန်မ သွားရမဲ့ ချိန်းဆိုမှုတစ်ခု ရှိနေတာ မေ့နေလို့"

ပိုင်ကျီဟန်က မျက်ခုံးတစ်ချက် ပင့်လိုက်သည်

"ဒီလောက် ရုတ်တရက်ကြီးလား?"

ယုဖေးယန်က အတင်းအကျပ် ပြုံးလေသည်။

"နောက်မှပဲ ဆက်ပြောကြတာပေါ့" ဟု ဆိုကာ သူမသည် ထွက်ပေါက်ဆီသို့ ချက်ချင်း လျှောက်လှမ်းသွားလေတော့သည်။

သူမ၏ လျှောက်လှမ်းပုံသည် ယခင်ကထက် သိသိသာသာ မြန်ဆန်နေ၏။

အလျင်စလို ဖြစ်နေသကဲ့သို့ပင်။

ခဏအကြာတွင် သူမသည် အရက်ဆိုင်ထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ပိုင်ကျီဟန်ကတော့ ဆက်လက် ထိုင်နေဆဲပင်။

သူသည် သူ၏ ဝိညာဉ်လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ကောက်ကိုင်လိုက်၏

"ငါ အသက်ဘေးက လွတ်သွားပြီပဲ"

ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူသည် ဘာမှမဖြစ်သလို ဟန်ဆောင်နေသော်လည်း အတွင်းစိတ်တွင်မူ အလွန်ပင် စိုးရိမ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် ချင်လင်းရှောင်သည် သူ့ကို သတ်ရန် ဆန္ဒရှိပုံရ မပေ။

ယင်းအစား သူမသည် ရှီယု၏ အမည်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် တုန်လှုပ်သွားပုံရသည်။

သူသည် လက်ဖက်ရည်ကို အေးအေးလူလူ တစ်ငုံသောက်ရင်း ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်မှ လမ်းမကို ကြည့်လိုက်သည်။

"...ရှီယုနဲ့ ချင်လင်းရှောင်" သူ ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်မိ၏။

ထို့နောက် သူ၏ မျက်လုံးများမှာ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွား၏

"သူတို့က တစ်နေရာတည်းက လာတာပဲ ဖြစ်ရမယ်— ဗဟိုသာယာဝပြောတိုက်ကြီးကပေါ့”