အခန်း (၃၄၉-၃၅၀)

အခန်း။ ၃၄၉

“အခုတော့ ပြေးစရာလမ်း မရှိတော့ဘူးနော် အချောအလှလေး”

ထျန်းလင်းက ပြောရင်း သူမ၏လက်ကို ရှန်းယွီ၏ မျက်နှာဆီသို့ လှမ်းလိုက်သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ လီယောင်းသည် သူမ၏ဓားကို ဆွဲထုတ်ပြီးဖြစ်ကာ ထျန်းလင်းထံသို့ ရှိသမျှအားအင်အကုန်သုံး၍ လွှဲယမ်းလိုက်သည်။ သို့သော် ထျန်းလင်း၏ အရှိန်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် လီယောင်း၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ ရပ်တန့်နေသည့်အလား အလွန်တရာ နှေးကွေးလွန်းလှသည်။

ထျန်းလင်း၏ လက်ချောင်းများ ရှန်းယွီ၏ အရေပြားနှင့် ထိတွေ့တော့မည့် ဆဲဆဲမှာပင် သူမသည် လေထဲ၌ ရုတ်တရက် တောင့်ခဲသွားတော့သည်။ သူမ၏ မျက်နှာမှာ ပုံပျက်ရှုံ့တွသွားပြီး စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် ဂိမ်းထဲ၌ ပြသာနာတက်နေသည့် NPC တစ်ဦးကဲ့သို့ ထောင်ပေါင်းများစွာသော အမူအရာများ တလှည့်စီ ပြောင်းလဲနေတော့သည်။

ထို့နောက် သူမ၏ အရေပြားများ စတင်အက်ကွဲလာပြီး အနက်ရောင် မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များ ပန်းထွက်လာသည်။

လီယောင်းအတွက် အချိန်စီးဆင်းမှုမှာ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားပြီး သူမ၏ဓားသည် ရှေ့သို့ဆန့်တန်းထားသော ထျန်းလင်း၏လက်ကို ချက်ချင်းပင် ပိုင်းဖြတ်လိုက်တော့သည်။ ဓားသွားက အသားနှင့် အရိုးကို ထိမှန်သွားသည့် ခဏမှာပင် ရှန်းယွီသည် သူ၏ နယ်ပယ်ကို အသက်

သွင်းလိုက်ပြီး သူတို့သုံးဦးစလုံးကို ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ဆွဲခေါ်သွားခဲ့သည်။

ယခုအခါ သူတို့သည် အရပ်မျက်နှာအနှံ့ အဆုံးအစမဲ့ ကျယ်ပြောလှသော လုံးဝမှောင်အတိကျနေသည့် ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ လွင့်မျောနေကြသည်။

ထိုအချိန်ကျမှသာ အဖြစ်အပျက်အားလုံးကို ထျန်းလင်း သဘောပေါက်သွားတော့သည်။ သူမသည် ကျန်ရှိနေသော လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ခေါင်းကို အုပ်ထားလိုက်ပြီး ဖြစ်ပျက်သမျှကို နားလည်သွားသည့်အတွက် တစ်ကိုယ်လုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်နေတော့သည်။

သူမသည် ရှိသမျှ အားအင်အကုန်သုံး၍ အော်ဟစ်လိုက်ရာ သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ နီရဲသော အငွေ့အသက်များမှာ မီးလျှံများကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ရှန်းယွီနှင့် လီယောင်းတို့ကို ဝေးရာသို့ လွင့်စင်သွားစေသည်။

"စီနီယာအစ်ကိုကြီး... အဆင်ပြေရဲ့လား"

လွင့်စင်သွားရာမှ ပြန်လည် ထိန်းချုပ်နိုင်သည်နှင့် လီယောင်းက ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။

"အင်း... အဆင်ပြေပါတယ်"

သူက ပြန်ဖြေလိုက်သော်လည်း သူ၏မျက်နှာတွင် အလွန်အမင်း အားစိုက်ထားရသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်နေသည်။

တကယ်ကို ကြီးမားတဲ့ စွမ်းအားပဲ။

သူ စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်။ သူမကို သူ၏နယ်ပယ်အတွင်း၌ ပိတ်လှောင်ထားနိုင်ရန် သူ အမှန်တကယ် ရုန်းကန်နေရခြင်းပင်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ နီရဲသော အငွေ့အသက်များနှင့် မှောင်မိုက်သော အငွေ့အသက်များ စတင်ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် သူ၏ဆံပင်အရောင်မှာ တစ်ဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲသွားပြီး တစ်ဖက်မှာ အဖြူရောင်၊ အခြားတစ်ဖက်မှာမူ နီရဲသောအရောင် ဖြစ်သွားသည်။ သူ၏ကြွက်သားများမှာလည်း အနည်းငယ် ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း သေးသွယ်သော ကိုယ်ဟန်ကိုမူ ထိန်းသိမ်းထားဆဲပင်။

ဒါ စီနီယာအစ်ကိုကြီးရဲ့ စစ်နတ်ဘုရားပုံစံလား။

လီယောင်းက ထိုအသွင်ပြောင်းလဲမှုကို ကြည့်ရင်း အံ့သြနေမိသည်။

ထိုအသွင်ပြောင်းလဲမှုထဲသို့ ရောက်ရှိသွားပြီးနောက် ရှန်းယွီ၏ ဖိအားမှာ အတန်ငယ် လျော့ပါးသွားသော်လည်း ထျန်းလင်းကို ထိန်းချုပ်ထားရန်မှာ ခက်ခဲနေဆဲပင်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် စိတ်ရူးပေါက်နေသည့် အခြေအနေမှ ပြန်လည် နိုးထလာဟန်ရှိသော ထျန်းလင်းထံသို့ အာရုံစိုက်လိုက်ကြသည်။

သူမ၏ အရေပြားမှာ တစ်ကိုယ်လုံး အက်ကြောင်းများ ထင်နေပြီး ထိုအက်ကြောင်းတိုင်းမှ အနက်ရောင် မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များ စိမ့်ထွက်နေတော့သည်။

"မင်း... မင်းတို့ ကောင်တွေ ဘာတွေလုပ်လိုက်တာလဲ"

သူမက ခေါင်းကို အုပ်ထားရာမှ လွှတ်လိုက်ရင်း ဒေါသတကြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။

ဘာတွေဖြစ်သွားသလဲဆိုသည်ကို နားလည်နိုင်ရန် သူမ၏ဦးနှောက်က အသည်းအသန် အလုပ်လုပ်နေသည်။ မသေမျိုးရတနာမှာ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီး ထိုအရာ ပျက်စီးသွားနိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က မိစ္ဆာပန်းများကို ဖျက်ဆီးလိုက်ခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်ရမည်။ သို့သော် ပန်းတစ်ပွင့် နှစ်ပွင့်တည်း မဟုတ်ဘဲ ပန်းငါးပွင့်စလုံးကို တစ်ချိန်တည်း တစ်ပြိုင်တည်းမှာ ဖျက်ဆီးပစ်မှသာ ဤသို့ ဖြစ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

ဤကဲ့သို့သော လုပ်ရပ်မျိုးကို လုပ်ဆောင်နိုင်သူမှာ ဗဟိုတိုက်ကြီးမှ ပညာရှင်များသာ ဖြစ်နိုင်သည်။ သို့သော် ၎င်းတို့မှာ ထိုရတနာ၏ မူလပိုင်ရှင်များ ဖြစ်ကြရာ ရတနာကို မထိခိုက်စေဘဲ သူမကိုသာ ဖမ်းဆီးလိုကြပေလိမ့်မည်။ မသေမျိုးရတနာတစ်ခုကို ပြန်လည်ပြုပြင်ရန်မှာ အလွန်တရာ အဖိုးအခ ကြီးမားလှသဖြင့် တစ်ခါတစ်ရံတွင် ပြုပြင်မည့်အစား အသစ်တစ်ခု ရှာဖွေခြင်းကပင် ပို၍ သက်သာပေလိမ့်မည်။

ဗဟိုတိုက်ကြီးရှိ ဂိုဏ်းများမှလွဲ၍ အခြားမည်သူမျှ မိစ္ဆာပန်းတစ်ပွင့်ကိုပင် ဖျက်ဆီးနိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

ဒါဆို ပန်းငါးပွင့်စလုံးကို တစ်ပြိုင်တည်း ဖျက်ဆီးနိုင်တဲ့သူက ဘယ်သူ ဖြစ်မလဲ။

သူမသည် လီယောင်းနှင့် ရှန်းယွီတို့၏ ကျေနပ်နေသော မျက်နှာပေးများကို လှမ်းကြည့်လိုက်

သည်။

တောက်... ဒါ သူတို့လက်ချက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။

ထိုသို့တွေးလိုက်မိသည်နှင့် သူမ၏ဒေါသမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာတော့သည်။

ဒါပေမဲ့ သူတို့ ဘယ်လိုလုပ်နိုင်ခဲ့တာလဲ။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို သူမ၏မျက်နှာမှာ တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားဟန်ဖြင့် ဝင်းပသွားသည်။

"ကိုယ်ပွားလား မင်းမှာ ကိုယ်ပွားက တစ်ခုထက်မက ရှိနေတာပဲ"

သူမက အကွက်စိပ်များကို ဆက်စပ်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

ရှန်းယွီကမူ ဘာမှပြန်မပြောဘဲ ပြုံးပြလိုက်ရုံသာ ရှိသည်။ ထိုအပြုံးက သူမ၏ သံသယကို အတည်ပြုပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားသဖြင့် သူမ၏ဒေါသမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

"ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားတွေ လျော့နည်းသွားရင်ရော ဘာဖြစ်လဲ။ နားရွက်နောက်က သွေးမခြောက်သေးတဲ့ ကလေးနှစ်ယောက်ကို ငါ မကိုင်တွယ်နိုင်ဘူးလို့ မင်းတို့ ထင်နေတာလား"

ထိုသို့အော်ဟစ်လိုက်ရင်း သူမသည် ရှန်းယွီဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်လာတော့သည်။

သူ တကယ် မြန်တာပဲ။

ရှန်းယွီက ချဉ်းကပ်လာသော သူမကို ကြည့်ရင်း တွေးလိုက်မိကာ သူ ပြုံးလိုက်မိသည်။

သူမက တကယ်ကို လျင်မြန်ကာ သူတို့ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမြန်နေဆဲပင်။ သို့သော် ဤအလျင်နှုန်းမှာ သူမ လှုပ်ရှားလိုက်တိုင်း အချိန်တွေ ရပ်တန့်သွားသလို ခံစားခဲ့ရသော ယခင်အခြေအနေနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်မူ ထိန်းချုပ်၍ရနိုင်သော အနေအထားတွင် ရှိနေသေးသည်။ ဤနေရာတွင် သူမက အံ့မခန်း မြန်ဆန်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း သူတို့အနေဖြင့် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေးရှိနေပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ရှန်းယွီက လီယောင်းကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူမကလည်း သူ၏ရည်ရွယ်ချက်ကို ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွားသည်။ မည်သည့်တုံ့ဆိုင်းမှုမျှမရှိဘဲ သူမသည် ဓားကိုမြှောက်ကာ ထျန်းလင်းကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရန် ရှေ့သို့ တိုးထွက်သွားတော့သည်...

...

ရှန်းယွီနှင့် လီယောင်းတို့သည် ဆန့်ကျင်ဘက်အရပ်မျက်နှာများသို့ လွင့်စင်သွားကြပြီး နှစ်ဦးစလုံး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည်ထိန်းချုပ်နိုင်ရန် ရုန်းကန်နေကြရသည်။

သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် အရှိန်ဖြင့် လွင့်မျောသွားပြီးမှသာ အနိုင်နိုင် ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားကြ၏။

"ဒါပဲလား... မင်းတို့ တတ်နိုင်တာ ဒီလောက်ပဲလား"

ထျန်းလင်းက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

ရှန်းယွီသည် စိတ်ကိုပြန်လည်စုစည်းရင်း အံကြိတ်လိုက်မိသည်။ သူမက တကယ်ကို အစွမ်းထက်လွန်းလှသည်။ ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်၏ ဖိနှိပ်မှုကို ခံထားရသည့်တိုင်အောင် သူမ၏ စွမ်းအားမှာ အံ့မခန်း ရှိနေဆဲပင်။ သူ၏ ခန့်မှန်းချက်အရ သူမ၏ အဆင့်မှာ အနည်းဆုံး ဘေးဒုက္ခနယ်ပယ်တွင် ရှိနေသည်။ စနစ်ဖြင့် စကင်ဖတ်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ သံသယမှာ အတည်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူမသည် ဘေးဒုက္ခနယ်ပယ်၏ အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသူ ဖြစ်သည်။

ပေါင်းစပ်ခြင်းနယ်ပယ်အတွင်း၌ ပြိုင်ဘက်ကင်းသည်ဟု ဆိုနိုင်သော သူနှင့် လီယောင်းတို့အတွက်ပင် ဤစွမ်းအားကွာခြားချက်မှာ ရူးသွပ်စရာကောင်းလှသည်။ အခြားပြဿနာတစ်ခုမှာ သူတို့၏ လက်နက်များမှာ ထိရောက်မှု သိပ်မရှိခြင်းပင်။ မသေမျိုးရတနာမှာ ပျက်စီးသွားပြီဖြစ်သော်လည်း အချို့သော လုပ်ဆောင်ချက်များမှာ အလုပ်လုပ်နေဆဲဖြစ်ရာ သူမသည် ၎င်းကို အသုံးပြု၍ သူတို့၏ ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် လက်နက်များကို ဖိနှိပ်ထားသည်။

ဤသို့ အားနည်းချက်များစွာ ရှိနေသည့်တိုင်အောင် သူ မပြုံးဘဲ မနေနိုင်ပေ။ သူမကို သေသေချာချာ ကြည့်လိုက်လျှင် ရတနာပျက်စီးသွားမှုကြောင့် ဒဏ်ရာရရှိထားဆဲ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရသည်။ သူမသည် တစ်စုံတစ်ရာသော ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်း စွမ်းရည်ကို အသုံးပြု၍ ပြတ်တောက်သွားသော လက်ကို ပြန်လည်ပေါက်စေခဲ့သော်လည်း ၎င်းမှာ သူ၏ ပြန်လည်ရှင်သန်နှုန်းနှင့် ယှဉ်လျှင်မူ အဝေးကြီး လိုနေသေးသည်။

ရှန်းယွီသည် သူ၏ ကုသခြင်းစွမ်းရည်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံအသက်သွင်းလိုက်သည်။ သူတို့အားလုံးမှာ သူ၏ ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်အတွင်း၌ ရှိနေကြသဖြင့် သူသည် ကုသခြင်းစွမ်းအင်ကို ထိုနယ်ပယ်၏ မည်သည့်နေရာတွင်မဆို ဖန်တီးနိုင်သည်။ ဤနည်းလမ်းဖြင့်ပင် သူသည် လီယောင်းကို တိုက်ပွဲတစ်ခုလုံးတွင် အကောင်းဆုံးအခြေအနေ၌ ရှိနေအောင် ထိန်းသိမ်းပေးထားနိုင်ခြင်းပင်။

ရန်သူက အစွမ်းထက်လှသော်လည်း အင်အားကုန်ခမ်းမှုဆိုင်ရာ တိုက်ပွဲဆိုလျှင်မူ သူသည် တစ်နေကုန် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ သို့သော်လည်း ဤတိုက်ပွဲကို ဤမျှအထိ ကြာရှည်မဆွဲလိုပေ။ တိုက်ပွဲကြာရှည်လေလေ မမျှော်လင့်ထားသော အရာများ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်ခြေ ပိုများလေလေ ဖြစ်သည်။

"အခုတော့ အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးရတော့မယ်"

သူ စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။

သူသည် ဤသတင်းစကားကို လီယောင်းထံသို့ စိတ်ချင်းဆက်၍ ပို့လိုက်ရာ သူမက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး သူတို့၏ နောက်ဆုံးတိုက်စစ်အတွက် အသင့်ပြင်လိုက်သည်။

ထျန်းလင်းသည် ရှန်းယွီနှင့် လီယောင်းတို့ကြားသို့ အကြည့်လွှဲကာ စောင့်ကြည့်နေမိသည်။ သူမ ပေးလိုက်သော ဒဏ်ရာများမှ သူတို့သည် အကြိမ်ပေါင်း တစ်ရာမက ပြန်လည်နိုးထလာသည်ကို မြင်တွေ့နေရခြင်းပင်။ ယခုအခါ သူမသည် ဤနေရာတွင် ဘာတွေဖြစ်ပျက်နေတာလဲဟု အလေးအနက် စတင်သံသယဝင်လာပြီ ဖြစ်သည်။

ရှန်းယွီကိုတော့ သူမ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ နားလည်နိုင်သည်ဟု ထင်မိသည်။

"သူ့မှာ ဖီးနစ်သွေးမျိုးဆက် ရှိနေတာတော့ ဟုတ်ပါပြီ။ ဒါပေမဲ့... နယ်ပယ်တစ်ခုလုံးကို ထိန်းချုပ်နေတာရော၊ သွေးမျိုးဆက်နဲ့ ပြန်လည်ရှင်သန်နေတာရော၊ ပြီးတော့ ကောင်းကင်ဘုံအဆင့်လက်နက်နဲ့ မရပ်မနား တိုက်ခိုက်နေတာတွေပါ လုပ်ဖို့ဆိုရင် သူ ဘယ်လိုစွမ်းအင်မျိုးကို သုံးနေတာလဲ။ ဒါက သာမန် ဝိညာဉ်အင်အားနဲ့တင် မလုံလောက်ဘူး"

သူမ အပြည့်အဝ နားမလည်သော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ရှင်းပြ၍ ရနိုင်သေးသည်။

သို့သော် လီယောင်းမှာမူ ပို၍ပင် မယုံကြည်နိုင်စရာ ကောင်းလှသည်။ သူမက ဒါတွေကို ဘယ်လိုများ ဆက်တိုက်လုပ်နေနိုင်တာလဲ။ ဒါက ကောင်းကင်ဘုံလမ်းစဉ်ကို လုံးဝဆန့်ကျင်နေခြင်းပင်။ ကောင်းကင်ဘုံလမ်းစဉ် ခန္ဓာကိုယ်ဆိုသည်မှာ ကောင်းကင်ဘုံ၏ စည်းမျဉ်းများ၏ ချုပ်ကိုင်မှုကို မခံရဘူးလားဟု သူမ တွေးတောမိသွားသည်။ အကယ်၍ ထိုသို့သာဆိုလျှင် သူမသည် ၎င်းကို ပို၍ပင် လိုချင်တပ်မက်မိသွားတော့သည်။

သူမ ဤသို့ တွေးနေစဉ်မှာပင် ရှန်းယွီနှင့် လီယောင်းတို့သည် သူမဆီသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြေးဝင်လာကြပြန်ရာ သူမသည်လည်း သူတို့၏ တိုက်စစ်ကို ရင်ဆိုင်ရန် အသင့်ပြင်လိုက်သည်။

သူမအနေဖြင့် နောက်ထပ် ကစားနေ၍ မဖြစ်တော့ကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ ဤတိုက်ပွဲ ကြာရှည်လေလေ သူမ ပို၍ အင်အားနည်းလာလေလေ ဖြစ်ရာ ဤကိစ္စကို အမြန်ဆုံး အဆုံးသတ်ရပေလိမ့်မည်...

အခန်း။ ၃၅၀

ထျန်းလင်း၏ မျက်လုံးများမှာ သူမ၏ အနာဂတ်မြင်ကွင်းအစွမ်း ပွင့်လာသည်နှင့်အမျှ တောက်ပလာတော့သည်။

သူမ အားလုံးကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နေရသည်။ နောက်ထပ် သုံးစက္ကန့်အကြာတွင် လီယောင်းသည် သူမ၏ နောက်ကျောဘက်မှ ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ကျောရိုးတည့်တည့်ကို ဓားဖြင့် ထိုးလိမ့်မည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှန်းယွီက သူ၏ အမှတ်အသားဖြစ်သော ဟင်းလင်းပြင်လက်ဝါးဖြင့် ရှေ့တည့်တည့်မှ တိုက်ခိုက်လာပြီး နောက်ဆုံးစက္ကန့်တွင်မှ ဓားချက်အဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲလိုက်လိမ့်မည်။

သူမ ပြုံးလိုက်မိကာ “ဒါက ရိုးရှင်းလွန်းတယ် ကလေးတွေ”

လီယောင်း ပေါ်လာတော့မည့် အချိန်အတိအကျတွင် ထျန်းလင်းက ဝေ့ယမ်းကာ လှည့်လိုက်ပြီး ပြေးဝင်လာမည့် ဓားသွားကို လက်ဗလာဖြင့် ဖမ်းဆွဲရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် သူမ၏ နောက်ထပ်လက်တစ်ဖက်ကို နောက်သို့ဆန့်ထုတ်ကာ ရှန်းယွီ၏ တိုက်ကွက်ကို ခုခံရန် အသင့်ပြင်လိုက်၏။

သို့သော် သူမ၏လက်မှာ ဟင်းလင်းပြင် အလွတ်ကြီးကိုသာ ဆုပ်ကိုင်မိသွားတော့သည်။

"ဟင်..."

လီယောင်းက ထိုနေရာတွင် ရှိမနေခဲ့ပေ။

ယင်းအစား အစစ်အမှန် တိုက်ကွက်မှာ အပေါ်တည့်တည့်မှ ကျဆင်းလာခြင်းပင်။ လီယောင်း

နှင့် ရှန်းယွီတို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် အပေါ်မှနေ၍ အတူတကွ ဒိုင်ဗင်ထိုးဆင်းလာပြီး သူတို့၏ လက်နက်များကို အသင့်ပြင်ထားကြသည်။ ထျန်းလင်းမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကာ ထိုတိုက်ကွက်ကို အနိုင်နိုင် ရှောင်တိမ်းလိုက်ရသည်။

လီယောင်းသည် သူမ ရပ်နေခဲ့သော နေရာတွင် ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ပြီး ၎င်းကို ချက်ချင်းပင် အေးခဲပစ်လိုက်သည်။ ရှန်းယွီကမူ ထိုအေးခဲနေသော ဟင်းလင်းပြင်ကို သူ၏ ဟင်းလင်းပြင်လက်ဝါးဖြင့် ဆက်တိုက် ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်တော့သည်။

"ဒါကြီးက ဘာကြီးတုန်း…."

သူမ ဇဝေဇဝါဖြင့် ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

သူမ၏ အနာဂတ်မြင်ကွင်းက နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံပွင့်လာပြန်သည်။ ယခုတစ်ခေါက်တွင်မူ နောက်ထပ် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် အစီအစဉ်ကို သူမ အတိအကျ မြင်လိုက်ရပြန်သည်။ ရှန်းယွီက ဘယ်ဘက်မှနေ၍ တိုက်ခိုက်ဟန်ပြလုပ်နေစဉ် လီယောင်းက ညာဘက်မှ တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်။ ထို့နောက် ရှန်းယွီက ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်ကို အသုံးချကာ တိုက်ပွဲအလယ်မှာပင် သူတို့နှစ်ဦး၏ တည်နေရာကို ချိန်းလိုက်လိမ့်မည်။

ထျန်းလင်းသည် သူမ မြင်တွေ့ခဲ့သည့်အတိုင်း တန်ပြန်တိုက်စစ်ဆင်ရန် နေရာယူလိုက်သည်။ သူမသည် ညာဘက်မှ ဝင်လာမည့် လီယောင်း၏ တိုက်ကွက်ကို ရင်ဆိုင်ရန် လှည့်လိုက်ပြီး ဓားကို ဖမ်းဆွဲရန် ပြင်လိုက်ပြန်သည်။

သို့သော် လီယောင်းမှာ ညာဘက်မှ မဟုတ်ဘဲ ဘယ်ဘက်မှနေ၍ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြန်သည်။

ရှန်းယွီက နောက်ကျောဘက်မှနေ၍ အလစ်အငိုက် ရိုက်နှက်လိုက်ပြန်သည်။

ထျန်းလင်းမှာ သူမ၏ ဆံနွယ်အချို့ ဖြတ်တောက်ခံရလုနီးပါး ဖြစ်သည်အထိ ကံသီစွာဖြင့် ရှောင်တိမ်းလိုက်ရသည်။

"ဒါ... ဒါ မဖြစ်နိုင်တာ"

သူမ၏လက်ကို သူမ ပြန်ကြည့်ရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။ သူမ၏ အနာဂတ်

မြင်ကွင်းသည် ယခင်က တစ်ခါမျှ မလွဲချော်ခဲ့ဖူးချေ။

သူမသည် စွမ်းအားကို ပိုမိုအသုံးပြု၍ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံကြိုးစားလိုက်ပြန်သည်။ အနာဂတ်မြင်ကွင်းမှာ ပင်ကိုယ်စွမ်းရည်တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ အချိန်ဆိုင်ရာ နားလည်မှုများကို အသုံးပြု၍ ၎င်းကို ပိုမိုအားကောင်းအောင် ပြုလုပ်နိုင်သည်။ ယခုတစ်ခေါက်တော့ သေချာပေါက်...

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် လီယောင်းက ရှေ့တည့်တည့်သို့ အားပါးတရ ထိုးနှက်လာမည်ဖြစ်ပြီး ရှန်းယွီက အောက်ပိုင်းကို ဝေ့ယမ်းတိုက်ခိုက်လိမ့်မည်။ သူမသည် အသေးစိတ်အချက်အလက်တိုင်းနှင့် ကြွက်သားလှုပ်ရှားမှုတိုင်းကိုပါ မြင်နေရသည်။

ထျန်းလင်းသည် ရှန်းယွီ၏ အောက်ပိုင်းတိုက်ကွက်ကို ခုန်ကျော်ပြီး လီယောင်း၏ ဓားချက်ကို ဖမ်းဆွဲရန် တန်ပြန်စစ်ဆင်ရေးအတွက် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သို့သော် လီယောင်းမှာ ဓားဖြင့် ဘေးတိုက်လှီးဖြတ်ကာ ဝင်ရောက်လာပြီး ရှန်းယွီကမူ အပေါ်စီးမှနေ၍ တိုက်ခိုက်လာခဲ့ပြန်သည်။

ထျန်းလင်းမှာ ရှောင်တိမ်းရင်း ရင်ခုန်သံများ မြန်လာတော့သည်။ ဤကလေးနှစ်ယောက်ကို ကိုင်တွယ်ရသည်မှာ အလွန်တရာ ခက်ခဲလှသည်မဟုတ်သော်လည်း တစ်မျိုးကို မျှော်လင့်ထားပြီး အခြားတစ်မျိုး ဖြစ်လာသောအခါ သူမ၏ အာရုံခံစားမှုများမှာ တကယ်ကို ကမောက်ကမ ဖြစ်ကုန်ရသည်။ ဤကဲ့သို့သော တိုက်ပွဲမျိုးတွင် သူမ၏ အနာဂတ်မြင်ကွင်းမှာ အားသာချက်မဟုတ်တော့ဘဲ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခုသာ ဖြစ်လာတော့သည်။

ရှန်းယွီ၏ အပေါ်စီးမှ ရိုက်နှက်မှုကို သူမ ရှောင်တိမ်းလိုက်စဉ်မှာပင် ထိုအရှိန်ကို အသုံးချကာ ရှန်းယွီကို ဖမ်းဆွဲလိုက်ပြီး အနားသို့ ပြေးဝင်လာသော လီယောင်းထံသို့ ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်ကိုကြီး"

လီယောင်းက အော်ဟစ်လိုက်ရင်း သူ့ကိုဖမ်းရန် သူမ၏တိုက်စစ်ကို ချက်ချင်းရပ်လိုက်ရသည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ ထိုပစ်ပေါက်လိုက်သော အရှိန်ကြောင့် နောက်သို့ လွင့်စင်သွားကြ၏။

"ဗရမ်းဗတာနိယာမလား"

ထျန်းလင်းက တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားဟန်ဖြင့် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူမက လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ သူမ၏ လက်ချောင်းများပတ်လည်တွင် ရွှေရောင်

စွမ်းအင်များ စတင်ဝဲလည်လာတော့သည်။

"အခုမှ အခြေအနေကို သဘောပေါက်တော့တယ်။ မင်းက ဗရမ်းဗတာနိယာမကို ဒီလောက်အထိ နားလည်ထားလိမ့်မယ်လို့ ထင်မထားခဲ့ဘူး"

ဗရမ်းဗတာနိယာမသည် ကျပန်းဖြစ်နိုင်ခြေအပေါ်တွင် များစွာအခြေခံပြီး ဖြစ်နိုင်ခြေများကို နှောင့်ယှက်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သူမ၏ ကြိုတင်ဟောကိန်းများမှာ အကောင်အထည် မပေါ်လာခြင်းဖြစ်ပြီး ဗရမ်းဗတာနိယာမက သူမ ဖတ်ရန်ကြိုးစားနေသော အနာဂတ်ကို ဖျက်ဆီးနေခြင်းပင်။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... ကိစ္စမရှိပါဘူး"

သူမ ကိုယ့်ဘာသာ တွေးလိုက်သည်။

"ပြဿနာရဲ့ အရင်းအမြစ်ကို ငါ သိသွားပြီဆိုတော့ အရင်လို ဖြစ်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

မသေမျိုးစွမ်းအင်လုံလောက်မှုမရှိခြင်းကြောင့် အချိန်နိယာမကို တိုက်ရိုက်အသုံးမပြုနိုင်သော်လည်း သူမအနေဖြင့် အချိန်နယ်ပယ်ကိုမူ အသုံးပြုနိုင်သေးသည်။ သူမ၏လက်အတွင်းရှိ ရွှေရောင်စွမ်းအင်များမှာ ရှေ့သို့ ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့်အမျှ ပိုမိုတောက်ပလာတော့သည်။

ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ အချိန်နယ်ပယ်မှာ စတင်ကျယ်ပြန့်လာသည်။ သူမ ဖန်တီးလိုက်သော အချိန်စွမ်းအင်များကို ဟင်းလင်းပြင်က ငတ်မွတ်စွာ ဝါးမြိုနေသည်ကို သူမ ခံစားရသော်လည်း သူမကမူ ပြုံးလိုက်ရုံသာရှိပြီး ဟင်းလင်းပြင်က သူမ၏ ဖန်တီးမှုကို မလိုက်နိုင်တော့သည်အထိ စွမ်းအားကို ပိုမိုမြှင့်တင်လိုက်သည်။

ငါ့ရဲ့ အချိန်နိယာမကို အပြည့်အဝ ကျွမ်းကျင်မှုနဲ့ဆို နိုင်မှာသေချာတယ်။

သူမက ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် တွေးလိုက်သည်။

ဒီကလေးရဲ့ နယ်ပယ်ကို ငါမနှိမ်နင်းနိုင်ဘူးဆိုရင် ဘယ်သူမှလည်း နှိမ်နင်းနိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။

"စီနီယာအစ်ကိုကြီး... အဆင်ပြေရဲ့လား"

လီယောင်းက ရှန်းယွီကို ထူပေးရင်း မေးလိုက်သည်။

"အင်း... ကျေးဇူးပဲ"

သူက ပြန်ဖြေလိုက်သော်လည်း သူ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ တင်းမာနေဆဲပင်။

ထျန်းလင်း၏ နယ်ပယ် ကျယ်ပြန့်လာသည်ကို ကြည့်ရင်း ရှန်းယွီ၏ ဦးနှောက်က အပြင်းအထန် အလုပ်လုပ်နေသည်။ ဒါက အန္တရာယ်ရှိသည်။ အကယ်၍ သူမ ဤအတိုင်းသာ ဆက်သွားနေလျှင် သူ၏ ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်ကို အမှန်တကယ် ဖောက်ထွက်သွားနိုင်ပြီး သူတို့၏ အစီအစဉ်တစ်ခုလုံး အလဟဿ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။ သူ့တွင် အရန်အစီအစဉ်ရာနှင့်ချီ၍ ရှိနေသော်လည်း ၎င်းတို့ကို အသုံးမပြုရဖို့သာ သူ ဆန္ဒရှိသည်။

သူသည် လက်ကိုမြှောက်လိုက်ပြီး သူမ၏နယ်ပယ်ကို တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ရန် သူ၏ အချိန်နယ်ပယ်ကို စတင်ဖြန့်ကျက်လိုက်သည်။ နယ်ပယ်နှစ်ခုမှာ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံကာ အပြန်အလှန် ပွတ်တိုက်အားပြိုင်နေကြတော့သည်။

"အိုး... မင်းလည်း ဒါကို သုံးတတ်တာလား။ မင်းက စက္ကန့်တိုင်းမှာ ပိုပိုပြီး စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းလာတာပဲ"

ထျန်းလင်းက သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများတွင် မကောင်းဆိုးဝါး အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လွင်လျက် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက မင်းကို ငါ ပိုပြီး လိုချင်လာအောင် လုပ်နေတာပဲ။"

ထိုခဏမှာပင် လီယောင်းသည် သူမ၏ နောက်ကျောဘက်၌ ပေါ်လာပြီး ထျန်းလင်း၏ လည်ပင်းကို ဓားဖြင့် အားပါးတရ လွှဲယမ်းလိုက်သည်။

ထျန်းလင်းကမူ အလျင်စလိုမရှိဘဲ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"သဝန်တိုမနေပါနဲ့။ မင်းကိုလည်း ငါ လိုချင်ပါတယ်"

ထိုသို့ပြောကာ ဓားသွားကို လက်ဗလာဖြင့် ဖမ်းဆွဲလိုက်သည်။ သူမ ဝတ်ဆင်ထားသော အနက်ရောင် ဝတ်စုံအကျပ်မှာ ရုတ်တရက် ပေါက်ပြဲသွားပြီး အနက်ရောင် ရေဘဝဲလက်တံရာပေါင်းများစွာမှာ လီယောင်းကို ပတ်နှောင်ရန် တစ်ဟုန်ထိုး ပြေးထွက်လာတော့သည်။

လက်တံများက လီယောင်းနှင့် ထိတွေ့တော့မည့် ဆဲဆဲတွင် သူမသည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ရှန်းယွီ၏ ဘေးနားတွင် ပြန်လည်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဘယ်လိုလဲ"

လီယောင်းက အလောတကြီး မေးလိုက်သည်။

"အရမ်း အစွမ်းထက်လွန်းတယ်။ ငါ မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘူး။ ဒီအတိုင်းသာဆိုရင်..."

ရှန်းယွီ စကားမဆုံးသေးခင်မှာပင် သူ၏ စိတ်ထဲ၌ အသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။

[ဒါဆို ငါလည်း ဝိုင်းကူပေးရမှာပေါ့]

ဧကရီ၏ အသံက ဟိန်းထွက်လာသည်။

ချက်ချင်းပင် ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်၏ အထက်တွင် ကြီးမားလွန်းလှသော ရွှေရောင်နာရီကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထိုနာရီကြီး ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ထျန်းလင်း၏ အချိန်နယ်ပယ်မှာ တရိပ်ရိပ် ပြန်လည်ကျုံ့ဝင်သွားတော့သည်။ သူမ၏ ပတ်ပတ်လည် မီတာအနည်းငယ်အတွင်းသို့ ရောက်သွားသည်အထိ နယ်ပယ်က ဖိသိပ်ခံလိုက်ရသည်ကို ကြည့်ရင်း သူမ မယုံကြည်နိုင်စွာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားရသည်။

"ဒါ ဘာကြီးလဲ ဒါမျိုးက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

...

ထျန်းလင်းသည် ကျုံ့ဝင်သွားသော သူမ၏ အချိန်နယ်ပယ်ကို ပြန်လည်ကျယ်ပြန့်လာစေရန် အတင်းအဓမ္မ ဖိအားပေး တွန်းထုတ်နေသည်။

သို့သော် သူမ ရှိသမျှ စွမ်းအားအကုန် သုံးနေသော်လည်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်ပတ်လည် မီတာအနည်းငယ်ထက် ပို၍ ကျယ်မလာတော့ချေ။

သူမသည် အထက်တွင် လွင့်မျောနေသော ကြီးမားသည့် ရွှေရောင်နာရီကြီးကို မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် အချိန်ဆိုင်ရာ စွမ်းရည်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သူမ အာရုံခံမိသည်။ နိယာမအဆင့်ထိ မရောက်သေးသော်လည်း အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လှသည်။

ငါ့ရဲ့ အချိန်နယ်ပယ်ကိုတောင် ကန့်သတ်နိုင်တဲ့ အချိန်စွမ်းရည်မျိုးကို ဘယ်သူက ထုတ်သုံးနိုင်တာလဲ။

သူမ တွေးတောနေမိ၏။

သူမသည် ဤနိယာမကို အပြည့်အဝ ကျွမ်းကျင်ပြီးသားသူ ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်

နိုင်ရန်မှာ သူမထက်ပင် အချိန်ဆိုင်ရာ နားလည်မှုပိုမိုမြင့်မားသူမှသာ ဖြစ်နိုင်သည်။

ဒါပေမဲ့... ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ငါက အချိန်နိယာမကို ပိုင်စိုးပြီး နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်လာခဲ့သူလေ။

သူမထက် သာလွန်သော နားလည်မှုရှိသူဆိုသည်မှာ မရှိနိုင်ပေ။

သူမထက် ပိုမိုနားလည်နိုင်ရန်မှာ တစ်သက်လုံး အချိန်နိယာမကိုသာ ထိုင်၍ လေ့လာနေသူမျိုးမှသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"မင်းရဲ့ အချိန်ဆိုင်ရာ နားလည်မှုက တကယ်ကို မြင့်မားတာပဲ။ သူမရဲ့ နယ်ပယ်ကိုတောင် နှိမ်နင်းနိုင်တယ်ပေါ့"

ရှန်းယွီက အထင်ကြီးလေးစားသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

[ဒီလိုပါပဲ...]

ဧကရီက စိတ်မပါသလို ပြန်ဖြေသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက သူမ၏ စီနီယာအစ်မဖြစ်သူက ဤအရာကို အတင်းအကျပ် လေ့လာခိုင်းခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုစဉ်က သူမ သိပ်စိတ်မဝင်စားဘဲ အပျော်သဘောလောက်သာ လေ့လာခဲ့ခြင်းပင်။

ဧကရီက သူမ၏ အာရုံကို လီယောင်းထံသို့ လွှဲလိုက်သည်။

[ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... ဒါက ယာယီအစီအစဉ်ပဲ။ ငါ့မှာ ဒါကို အကြာကြီး ထိန်းထားနိုင်ဖို့ စွမ်းအင် အလုံအလောက် မရှိဘူး။ မင်းတို့ ဒါကို အပြတ်ရှင်းနိုင်မယ့် နည်းလမ်းတစ်ခု ရှာမှဖြစ်မယ်]

သူမက ပြောလိုက်သည်။

"အပြတ်ရှင်းဖို့"

လီယောင်းက မရေရာသော လေသံဖြင့် ထပ်ပြောလိုက်သည်။

သူတို့ တကယ်လုပ်နိုင်ပါ့မလားဟု သူမ တွေးနေမိ၏။ အချိန်နယ်ပယ် အားသာချက် မရှိတော့လျှင်တောင်မှ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှု ကွာခြားချက်မှာ အလွန်ကြီးမားလွန်းနေဆဲပင်။

[မှန်တယ်]

ဧကရီက ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမ ပြုံးလိုက်ကာ [ဒါကို လုပ်နိုင်မယ့် နည်းလမ်း ငါ့မှာရှိတယ်]

"ဘယ်လိုနည်းလဲဟင်"

လီယောင်းက စိတ်ဝင်တစား မေးလိုက်သည်။

[ငါ မင်းကို နိယာမတစ်ခုကို ဘယ်လိုသုံးရမလဲဆိုတာ သင်ပေးမယ်]