အခန်း (၃၅၇-၃၅၈)

အခန်း။ ၃၅၇

လီယောင်းသည် စိမ့်စမ်းရေတွင်း၌ ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေသည်။

ဤစိမ့်စမ်းသည် ရှန်းယွီက တပည့်များအသုံးပြုရန် ဂူအပြင်ဘက်တွင် အထူးတည်ဆောက်ပေးထားသည့် စိမ့်စမ်းများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ ဤနေရာမှာ လီယောင်းအတွက်သာ သီးသန့်ရည်ရွယ်ပြုလုပ်ထားခြင်းဖြစ်ရာ ၎င်း၏ အရည်အသွေးမှာ ဂူအတွင်းရှိ ပင်မဝိညာဉ်စိမ့်စမ်းနီးပါးပင် အစွမ်းထက်လှသည်။

သူပိုင်ဆိုင်ထားသော ကုသိုလ်ကံများသည် ဝိညာဉ်အမြစ်နှင့် သိမြင်နားလည်မှုနှစ်ခုစလုံးကို အဆင့်မြှင့်တင်ရန် လုံလောက်ကြောင်း ဧကရီက အတည်ပြုပေးခဲ့သည်ကို လီယောင်း ပြန်လည်တွေးတောမိသည်။

အဆင့်မြှင့်တင်မှုဖြစ်စဉ်အတွင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အမြောက်အမြား လိုအပ်မည်ဖြစ်သောကြောင့် သူမ ဤစိမ့်စမ်းသို့ လာခဲ့ခြင်းပင်။ သူမ၏ စီနီယာအစ်ကိုက ပင်မဝိညာဉ်ကြောမှ ချီစွမ်းအင်အများစုကို အသုံးပြုထားပြီး ၎င်းမှာ ပြန်လည်ဖြည့်တင်းနေဆဲ အခြေအနေဖြစ်ရာ လက်ရှိအချိန်တွင် ဤနေရာက သူမအတွက် အကောင်းဆုံးပင်။

[အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား]

ဧကရီက မေးမြန်းလိုက်သည်။

"လုပ်လိုက်ကြစို့"

လီယောင်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ခဏချင်းမှာပင် သူမ၏ ကောင်းကင်ဘုံကုသိုလ်ကံ ထက်ဝက်မှာ ဝိညာဉ်အမြစ် အဆင့်မြှင့်တင်မှုအတွက် အသုံးပြုခြင်းခံလိုက်ရကာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူမ၏ မြစ်ဖျားအတွင်းပိုင်း အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ ပြင်းထန်သော အပူရှိန်များ တိုးထွက်လာသည်ကို သူမ ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုအပူရှိန်မှာ ပို၍ပို၍ ပြင်းထန်လာပြီး သူမ၏ ချီစွမ်းအင်များကို ဆူပွက်လာစေသည်။ ဖိအားများမှာလည်း တရိပ်ရိပ် မြင့်တက်လာပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။

သူမ၏ ဝိညာဉ်အမြစ်အတွင်း ချီစွမ်းအင် အများအပြား သိုလှောင်ထားခြင်း မရှိသောကြောင့် ထိုပေါက်ကွဲမှုက ချီစွမ်းအင် အမြောက်အမြား ထွက်ပေါ်မလာခဲ့ပေ။ လွန်ခဲ့သော ရက်

အနည်းငယ်က သူမ အခြေတည်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိစဉ်ကပင် ချီစွမ်းအင်အားလုံးမှာ ဝိညာဉ်ပင်လယ်အတွင်းသို့ ပြောင်းရွှေ့သွားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

သို့သော် ပေါက်ကွဲမှုအပြီးတွင် သူမ၏ ဝိညာဉ်အမြစ်မှာ လုံးဝဥဿုံ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် စက္ကန့်နှင့်အမျှ ပိုမိုအားကောင်းလာသော ဟင်းလင်းပြင်ကျင်းနက်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် စိမ့်စမ်းအတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အားလုံးမှာ လုံးဝခန်းခြောက်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုအမြစ်မှာ ဆာလောင်နေဆဲဖြစ်ပြီး စုပ်ယူမှုစွမ်းအားကို ပိုမိုမြှင့်တင်လိုက်သည်။ နောက်ထပ် နှစ်စက္ကန့်ခန့်အတွင်း အခန်းတစ်ခုလုံးရှိ ချီစွမ်းအင်များ အကုန်အစင် စုပ်ယူခြင်းခံလိုက်ရကာ ချီစွမ်းအင် လုံးဝမရှိသော လေဟာနယ်တစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ဝိညာဉ်အမြစ်က ကျေနပ်ခြင်းမရှိသေးပေ။

အမှန်စစ်စစ်တွင် ယခင်ကထက်ပင် ပိုမိုဆာလောင်မွတ်သိပ်လာပုံပင်။

ဆာလောင်မှုဒဏ်မှာ ပို၍ပို၍ ပြင်းထန်လာသည်နှင့်အမျှ ဧကရီမှာ စတင်ထိတ်လန့်လာခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ဘုံအဆင့်ဝိညာဉ်အမြစ်၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို သူမ အထင်သေးခဲ့မိကြောင်း နားလည်လိုက်သည်။ အကယ်၍ ဤမြစ်ဖျားကို တည်ငြိမ်စေရန် လုံလောက်သော ချီစွမ်းအင်များကို အမြန်ဆုံး မရှာဖွေနိုင်ပါက လီယောင်း၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ မတည်မငြိမ် ဖြစ်သွားနိုင်သည်။

အခု ဘာဆက်လုပ်ရမလဲ။

သူမ စိုးရိမ်တကြီး တွေးတောနေမိသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် ဝိညာဉ်စိမ့်စမ်း၏ အလယ်ဗဟိုရှိ သစ်ပင်ငယ်လေးဆီမှ တိုးညှင်းသော တုန်ခါသံလေးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"စီနီယာအစ်ကို..."

လီယောင်းသည် အားယူကာ ခေါ်လိုက်မိသည်။

"အဆင်ပြေပါတယ် စိတ်အေးအေးထားပါ"

ရှန်းယွီ၏အသံမှာ သစ်ပင်ငယ်လေးထံမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ချက်ချင်းပင် ထိုသစ်ပင်လေးမှာ စွမ်းအင်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပုံပင်။ ၎င်း၏ ကိုင်းအခက်များမှာ ပိုမိုတုတ်ခိုင်လာပြီး ပင်စည်မှာလည်း ရှည်လျားကာ ကျယ်ပြန့်လာခဲ့သည်။ သစ်ပင်မှာ အခန်း၏ မျက်နှာကြက်ကိုပင် ဖောက်ထွက်သည်အထိ ကြီးထွားလာပြီး ၎င်း၏ အကိုင်းအခက်များမှာ အခန်းတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံကာ သဘာဝမျက်နှာကြက်သစ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် သစ်ပင်ဆီမှ များပြားလှသော ချီစွမ်းအင်များ အခန်းအတွင်းသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စီးဝင်လာတော့သည်။ စိမ့်စမ်းမှာ ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးသွားခဲ့ပြီး အခန်းအတွင်းရှိ ချီစွမ်းအင်ပမာဏမှာ ယခင်ကထက် အဆပေါင်းတစ်ရာမက များပြားလာခဲ့သည်။ လီယောင်း၏ ဝိညာဉ်အမြစ်မှာ စီးဝင်လာသမျှ ချီစွမ်းအင်အားလုံးကို ဝါးမြိုနေဆဲဖြစ်ပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် ထုတ်လွှတ်ပေးသည့်နှုန်းထက်ပင် ပို၍မြန်ဆန်နေသေးသည်။

သို့သော် ရှန်းယွီမှာ နောက်ဆုတ်သွားခြင်းမရှိပေ။ သူ၏ ဝိညာဉ်ကြောအဆင့်မြှင့်တင်မှုမှ ထွက်ပေါ်လာသော အစဦး ချီစွမ်းအင်များမှာ အလွန်ပင် များပြားလှသဖြင့် မည်သို့အသုံးချရမည်ကိုပင် သူ မသိတော့ပေ။ မြေကြီးထဲသို့ ထည့်သွင်းနေလျှင်ပင် ကုန်ဆုံးရန် မလွယ်ကူလှ။

သူ ပြုံးလိုက်မိသည်။

နောက်ဆုံးတော့ ရင်ဆိုင်ရတာတန်တဲ့ ပြိုင်ဘက်တစ်ယောက် တွေ့ပြီပေါ့။

သူသည် စွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်မထားတော့ဘဲ ချီစွမ်းအင်အားလုံးကို လီယောင်းရှိရာ အခန်းထဲသို့ လွတ်လပ်စွာ စီးဝင်စေလိုက်သည်။ တစ်မိနစ်ခန့်အကြာတွင် အစဦး ချီစွမ်းအင်များ ကုန်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်လာသော်လည်း လီယောင်းမှာမူ ရပ်တန့်မည့်ပုံ မပေါ်သေးပေ။

ဤသည်မှာ ရှန်းယွီကို အမှန်တကယ်ပင် အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။

သူမ စုပ်ယူခဲ့သော ချီစွမ်းအင်ပမာဏမှာ ပေါင်းစပ်ခြင်းနယ်ပယ်ကျွမ်းကျင်သူ အယောက်တစ်ရာ ပေါင်းထားလျှင်ပင် ဤမျှရှိမည်မဟုတ်ကြောင်း သူ ခံစားမိသည်။

အစဦး ချီစွမ်းအင်များ ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက် အခန်းထဲသို့ စီးဝင်လာသော ချီစွမ်းအင်များမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ သာမန် ဝိညာဉ်ချီမဟုတ်တော့ဘဲ မသေမျိုးချီများပင်။

မသေမျိုးချီများ အခန်းထဲသို့ စတင်စီးဝင်လာသည်နှင့်အမျှ ဧကရီမှာ ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူမသည် လက်ကိုမြှောက်ကာ ချီစွမ်းအင်များကို သူမ၏ လက်ချောင်းများဆီသို့ စီးဆင်းစေလိုက်သည်။

[မဖြစ်နိုင်တာ... ဒါက... မသေမျိုးချီလား]

သူမ မယုံကြည်နိုင်စွာ မေးမြန်းလိုက်မိသည်။

ထို့နောက် သူမသည် ထိုချီစွမ်းအင်များကို သူမ၏ ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စုပ်ယူလိုက်ပြီး အလွန်ပင် ကျေနပ်နှစ်သိမ့်နေသော မျက်နှာထားမျိုး ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

[ဒီခံစားချက်... ဒါ ကျိန်းသေပေါက် မသေမျိုးချီပဲ။ ဒီလို ခံစားချက်မျိုးကို ဒီလောက်အမြန် ပြန်ခံစားရမယ်လို့ ကျွန်မ မထင်ထားခဲ့ဘူး]

သူမက ကျေနပ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

[ဒါကို နင်ဘယ်လိုလုပ် ရခဲ့တာလဲ။ ဝိညာဉ်ကြောကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြီး အဆင့်မြှင့်

လိုက်တာလား]

သူမက မေးလိုက်သည်။

"ဒါပေါ့... ငါ ဗဟိုတိုက်ကြီးမှာ ရှိတုန်းက အရင်းအမြစ်အချို့ကို ခဏချေးခဲ့တာလေ"

ရှန်းယွီက သစ်ပင်မှတစ်ဆင့် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

ဧကရီ၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် တွန့်သွားခဲ့သည်။

"ခဏချေးတယ်ဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ"

သူမ စိတ်ထဲမှ ကြိတ်၍ တွေးနေသော်လည်း အပြင်ထုတ်မပြောခဲ့ပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤအခြေအနေမှာ အလွန်ကောင်းမွန်လှပြီး သူမအနေဖြင့် မသေမျိုးချီကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ခံစားခွင့် ရရှိနေပြီဖြစ်သည်။

ဤအတိုင်းဆိုလျှင် သူမ၏ ဝိညာဉ်ကို မသေမျိုးအဆင့်သို့ မြှင့်တင်ရန် သိပ်မကြာတော့ပေ။ ၎င်းမှာ သူမ၏ မူလထာဝရဝိညာဉ်နှင့် အလှမ်းဝေးနေသေးသော်လည်း မသေမျိုးဝိညာဉ်အဆင့်ဖြင့်ပင် သူမ လုပ်ဆောင်နိုင်သည်များစွာ ရှိလာပေလိမ့်မည်။

သူမ၏ ဖန်တီးခြင်းနိယာမကို အသုံးပြု၍ ခန္ဓာကိုယ်ကိုပင် ပြန်လည်တည်ဆောက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမ ထပ်မံစဉ်းစားကြည့်သောအခါ ၎င်းမှာ အကောင်းဆုံးအကြံဉာဏ် မဟုတ်ဟု ခံစားရသည်။ ရှန်းယွီနှင့် လီယောင်းတို့ နှစ်ဦးစလုံးမှာ အံ့ဩစရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသူများဖြစ်ရာ သူတို့က သူမကို နောက်ထပ် ဘယ်လိုမျိုး အံ့အားသင့်အောင် လုပ်ဦးမလဲဆိုတာ စောင့်ကြည့်ခြင်းက ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။

သူမသာ စိတ်ရှည်လက်ရှည် စောင့်ဆိုင်းနေမည်ဆိုလျှင် သူတို့နှစ်ဦးက သူမ၏ ဝိညာဉ်ကို ထာဝရအဆင့်သို့ ရောက်အောင် တစ်နည်းနည်းဖြင့် နည်းလမ်းရှာပေးနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူမ ယုံကြည်မိလာသည်။ ယခင်ကဆိုလျှင် ဤအရာမှာ မဖြစ်နိုင်ဟု ထင်ရသော်လည်း ယခုမူ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည်ဟု သူမ ခံစားနေရပြီဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူမ၏ ဝိညာဉ်သာ ထာဝရအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပါက သူမ၏ မူလခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်ဖန်တီးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကောင်းကင်ဘုံလောကတွင် ပါရမီအရှိဆုံးဖြစ်ပြီး ပညာရှိအဆင့် ဝိညာဉ်အမြစ်နှင့် ပညာရှိအဆင့် သိမြင်နားလည်မှုတို့ကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းပင်။ ထို့ကြောင့် ခေတ္တမျှ ထပ်မံစောင့်ဆိုင်းခြင်းက ပို၍ ထိုက်တန်ပေလိမ့်မည်။

"ဟဲဟဲ... ငါ တကယ်ကို တော်တာပဲ"

သူမကိုယ်သူမ ဂုဏ်ယူစွာ တွေးလိုက်မိသည်။

ထိုသို့ တွေးနေစဉ်မှာပင် လီယောင်းက သူမကို ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်ကို သတိပြုမိသွားသည်။ သူမသည် ချက်ချင်းပင် အမူအရာကို ပြုပြင်လိုက်ပြီး ပိုမိုသိက္ခာရှိသော ပုံစံဖြင့် မတ်မတ်ရပ်လိုက်သည်။

"အဟမ်း"

သူမက အသံထွက်၍ ပြောလိုက်မိပြီးမှ သတိပြန်ဝင်လာကာ [အဟမ်း... နင် အောင်မြင်သွားပြီလား] ဟု သိက္ခာရှိရှိ ပြန်လည်မေးမြန်းလိုက်သည်။

လီယောင်းက သူမကို စိတ်ပျက်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး "ရှင်က ဒီလိုလူစားမျိုးလို့ ကျွန်မ မထင်ထားခဲ့ဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှန်းယွီကလည်း သစ်ပင်မှတစ်ဆင့် ဝင်ရောက်ပြောဆို လိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်စိတ်ထဲက ဧကရီရဲ့ ပုံရိပ်ကတော့ အခုဆို လုံးဝ ပျက်စီးသွားပါပြီ"

ရှန်းယွီ စိတ်ထဲတွင် ပြုံးလိုက်မိသည်။

ဤသည်မှာ ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က ကိစ္စအတွက် လက်စားချေခြင်းပင်။ ထိုစဉ်က သူမသည် သူ့ကို ရှင်းပြခွင့်ပင်မပေးဘဲ ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။

[နင်တို့က….]

ဧကရီ၏ အရှိန်အဝါများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

[ဒါ လူကြီးသူမကို ဆက်ဆံရမယ့် ပုံစံလား]

သူမက ဒေါသတကြီး မေးလိုက်သည်။

"တောင်းပန်ပါတယ် ကျွန်မ သေချာမစဉ်းစားဘဲ ပြောမိသွားလို့ပါ"

လီယောင်းက ချက်ချင်းပင် နောက်ဆုတ်သွားခဲ့သည်။

"ကျွန်တော်လည်း တောင်းပန်ပါတယ် စကားမှားသွားပါတယ်"

ရှန်းယွီလည်း ချက်ချင်းပင် ဝန်ခံလိုက်တော့သည်။

[ဟွန့်]

အခန်း။ ၃၅၈

[ကံကြမ္မာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ငါ့မှာ အကြံတစ်ခုရှိတယ်]

ဧကရီက စကားစလိုက်သဖြင့် လီယောင်းမှာ အာရုံစိုက်သွားရသည်။

[မင်းရဲ့ ကောင်းကင်ဘုံကုသိုလ်ကံကို သုံးပြီး သိမြင်နားလည်မှုကို အဆင့်မြှင့်တဲ့အခါ မင်းဟာ သိမြင်နားလည်ခြင်း အခြေအနေထဲကို ရောက်သွားနိုင်တယ်]

သူမက ရှင်းပြသည်။

[တကယ်လို့ မရောက်သွားဘူးဆိုရင်တောင် ငါ့ရဲ့စွမ်းအားကို သုံးပြီး မင်းကို အဲ့ဒီအခြေအနေထဲရောက်အောင် အတင်းအကျပ် တွန်းပို့ပေးမယ်]

[အဲ့ဒီအခြေအနေမှာ အချက်အလက်တွေ အလုံးအရင်းနဲ့ စီးဝင်လာမှာမို့လို့ စိတ်လွတ်မသွားအောင် သတိထားပါ]

သူမက သတိပေးလိုက်သည်။

[မင်းအနေနဲ့ ကံကြမ္မာတစ်ခုတည်းကိုပဲ အာရုံစိုက်ရမယ်။ ဒီအခွင့်အရေးကို အဆုံးရှုံးမခံနဲ့]

[မင်း ကံကြမ္မာနိယာမကိုလည်း တစ်ချက်လောက် မြင်တွေ့ရနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုချက်ချင်း နားလည်အောင်တော့ မကြိုးစားနဲ့ဦး။ ကံကြမ္မာနယ်ပယ်တစ်ခု ဖန်တီးဖို့ကိုပဲ အဓိကထားပါ]

သူမက ညွှန်ကြားသည်။

[နားလည်ရဲ့လား]

လီယောင်းက ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ နားလည်ပါပြီ"

[ကောင်းပြီ မင်းအဆင်သင့်ဖြစ်ရင် စလိုက်ရအောင်]

ဧကရီက ပြောလိုက်သည်။

"အဆင်သင့်ပါပဲ"

လီယောင်းက ချက်ချင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ကျန်ရှိနေသော ကောင်းကင်ဘုံကုသိုလ်ကံများမှာ လီယောင်း၏ သိမြင်နားလည်မှုအတွင်းသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့်အမျှ သူမသည် မရေမတွက်နိုင်သော အရောင်အသွေးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုအတွင်း လွင့်မျောနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ အရောင်တစ်ခုချင်းစီသည် သဘောတရားတစ်ခုစီကို ကိုယ်စားပြုနေပြီး သူမအား လာရောက်ရိုက်ခတ်နေကြသော်လည်း သူမက ဂရုမစိုက်ဘဲ မျက်လုံးမှိတ်ကာ အာရုံစူးစိုက်လိုက်သည်။

"ဧကရီပြောတာက ငါ ကောင်းကင်ဘုံလမ်းစဉ်နိယာမဆီကနေ စွမ်းအားထုတ်ယူနိုင်တယ်ဆိုတာပဲ"

သူမ တွေးလိုက်သည်။ သူမသည် ထိုနိယာမကို အသက်မသွင်းဘဲ အကဲခတ်ရုံသာ အကဲခတ်

ကြည့်နေမိသည်။ ကောင်းကင်ဘုံလမ်းစဉ်က စနစ်တကျရှိမှုကို ဘယ်လိုမျိုး တည်ဆောက်သလဲဆိုတာကို သူမ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံလမ်းစဉ်သည် စည်းမျဉ်းများ သတ်မှတ်ခြင်းနှင့် ၎င်းတို့ကို လိုက်နာစေခြင်းဖြင့် စနစ်တကျရှိမှုကို တည်ဆောက်ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ကံကြမ္မာနိယာမအတွက်မူ စနစ်တကျရှိမှုဆိုသည်မှာ အရာအားလုံး ဖြစ်သင့်ဖြစ်ထိုက်သည့်အတိုင်း သဘာဝအလျောက် ဖြစ်ပျက်ခြင်းပင်။ စည်းမျဉ်းများဖြင့် အတင်းအကျပ် လုပ်ယူခြင်းမျိုးမဟုတ်ဘဲ သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်ပေါ်နေသော အစီအစဉ်တကျရှိမှုကို သူမ အာရုံစိုက်ရန် လိုအပ်သည်။

သူမသည် အချိန်အတော်ကြာအောင် အာရုံစူးစိုက်နေခဲ့သည်။ ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို သူမ ခံစားလိုက်ရသည်။ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ကာ လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ချိန်တွင် အနီရောင်ချည်မျှင်လေးတစ်ခုမှာ သူမ၏ လက်ဖဝါးနားသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီး ကခုန်နေတော့သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး ပြောင်းလဲသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ကြီးမားသော ဖိအားတစ်ခုမှာ သူမအပေါ်သို့ သက်ရောက်လာခဲ့သည်။ သူမ၏လက်တွင် ပတ်ထားသော ချည်မျှင်လေးပင်လျှင် ကြောက်ရွံ့တုန်ရီနေသကဲ့သို့ သူမကို ပိုမိုတင်းကျပ်စွာ ပတ်ထားမိသည်။

သူမ မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ အဖြူရောင်အဝတ်အစားများသာ ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူမနှင့် တစ်ပုံစံတည်းတူကာ ဖြူဖျော့နေသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးက သူမကို ငုံ့ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဤသည်မှာ ဧကရီပြောသော ကံကြမ္မာကို တစ်ချက်မြင်တွေ့ခြင်းလားဟု လီယောင်း တွေးတောနေမိသည်။

[ကံကြမ္မာကို မြင်တွေ့တာလား။ မဟုတ်ပါဘူး]

ထိုအမျိုးသမီးက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

သူမက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ မြင်ကွင်းမှာ လုံးဝပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ ထိုဖြူဖျော့သောအမျိုးသမီးမှာ ယခုအခါ ရေခဲဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ကြီးမားသည့် ရာဇပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး လီယောင်းမှာမူ သူမ၏အောက်တွင် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ရေခဲသံကြိုးများဖြင့် နံရံတွင် ချည်နှောင်ခြင်း ခံထားရသည်။

[ဒါက အကျိုးအကြောင်းနိယာမပဲ]

သူမက ပြောလိုက်သည်။

[သိလား နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်း သန်းချီကြာတဲ့အထိ ငါတို့ တွေ့မှာမဟုတ်ဘူးလို့ ငါထင်ထားခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ မင်းက ငါ့ကို အံ့ဩအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်]

သူမက လက်ဖဝါးကို ဖြန့်လိုက်ရာ ချည်မျှင်များစွာက သူမကို စတင်ပတ်ရစ်လာကြသည်။

[မင်းသိထားရမှာက ကံကြမ္မာ၊ ဝဋ်ကြွေး၊ ကံနဲ့ အကျိုးအကြောင်းဆိုတဲ့ နိယာမတွေ အားလုံး ဆက်စပ်နေကြတာပဲ။ အဲ့ဒီထဲက တစ်ခုကို မင်းအပြည့်အဝ ကျွမ်းကျင်သွားပြီဆိုရင် ကျန်တာတွေကို အားစိုက်ရုံလေးနဲ့ ရနိုင်တယ်။ အကျိုးအကြောင်းနိယာမရဲ့ ပြယုဂ်ဖြစ်တဲ့ မင်းအနေနဲ့ ဒီနိယာမတွေကို သင်ယူဖို့ ကြိုးစားလိုက်ကတည်းက မင်း ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ပြီ]

သူမက ရှင်းပြသည်။

လီယောင်းကမူ မည်သည့်အမူအရာမျှမပြဘဲ ထိုထူးဆန်းသောလူမှာ ဘယ်သူလဲဟုသာ စဉ်းစားနေမိသည်။ သူမပြောနေသည်များမှာ လုံးဝနားမလည်နိုင်စရာပင်။

[အာ... ခွင့်လွှတ်ပါ။ ငါ့ကိုယ်ငါ မိတ်ဆက်ဖို့ မေ့သွားတယ်]

ထိုသို့ပြောကာ သူမက မတ်တပ်ထရပ်လိုက်သည်။

သူမက အနည်းငယ် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး [လူအများစုကတော့ ငါ့ကို ပညာရှိလို့ ခေါ်ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းကတော့ ငါ့ကို အမေလို့ ခေါ်လို့ရပါတယ်]

သူမက လီယောင်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

[နောက်ဆုံးတော့ မင်းက ငါ့ရဲ့ ဖန်တီးမှုတစ်ခုပဲလေ]

ထိုအမျိုးသမီးသည် လီယောင်း၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရုတ်ချည်းဆိုသလို ရောက်ရှိလာပြီး အလွန်အမင်း အေးစက်လှသော လက်များဖြင့် သူမ၏ မျက်နှာကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

[အို... သိပ်ကို ခန့်ညားထည်ဝါတာပဲ ငါ့ရဲ့ ဖန်တီးမှုလေး။ ပြည့်စုံလိုက်တာ]

သူမက ပြောလိုက်သည်။

နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံထိတွေ့ရန် ကြိုးစားစဉ်မှာပင် သူမ၏ လက်မှာ ရိုက်ထုတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

"ကျွန်မကို မထိနဲ့။ ပြီးတော့ ရှင်က ဘယ်သူလဲ။ ရှင်က ကျွန်မအမေ မဟုတ်ဘူး၊"

လီယောင်းက ပြောလိုက်ပြီး ရေခဲသံကြိုးများကို အလွယ်တကူပင် ရုန်းဖယ်လိုက်တော့သည်။

ဖြူဖျော့သောအမျိုးသမီးက သူမ၏ လက်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။

[ဟင်း... ဒါက မျှော်လင့်မထားတဲ့ အရာပဲ။ ငါ နင့်ကို နောက်တစ်ကြိမ် အထင်သေးမိပြန်ပြီ ထင်တယ်]

သူမက ပြုံးလိုက်သည်။

[ဪ... နင့်ရဲ့ လူသားမိဘတွေလား။ သူတို့က ငါ့ရဲ့ ပြည့်စုံတဲ့ ဖန်တီးမှုလေးကို သယ်ဆောင်ပေးရတဲ့ သက်ရှိအိုးအိမ်တွေသက်သက်ပါပဲ]

သူမ၏ အပြုံးက ပို၍ ကျယ်ပြန့်လာသည်။

[နင့်ရဲ့ တကယ့်အမေကို အရိုအသေ မပြုချင်ဘူးလား]

လီယောင်းက ခေါင်းကုတ်လိုက်ရင်း "အန်တီ... ရှင်က ကျွန်မထက်တောင် ပိုရူးနေသေးတာပဲ။ ဘယ်သူကများ သူများကလေးကို ကိုယ်ဖန်တီးထားတာပါဆိုပြီး လျှောက်ပြောနေလို့လဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူမ၏ အမူအရာမှာ ပိုမိုတည်ကြည်သွားပြီး လက်ထဲတွင် ဓားတစ်လက် စတင်ပေါ်ပေါက်လာသည်။ သူမ၏ အရေပြားများမှာလည်း အက်ကွဲစပြုလာတော့သည်။

"ဒါနဲ့... ရှင်က စီနီယာအစ်ကို ပိုင်ဆိုင်တဲ့အရာကို ရှင့်ပိုင်ဆိုင်မှုပါလို့ လာပြောနေတာလား"

သူမက စိုက်ကြည့်ရင်း မေးမြန်းလိုက်သည်။

ထိုအမျိုးသမီးမှာ ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားသည်။ ထို့နောက် လီယောင်းထံမှ အကြည့်ကို လွှဲလိုက်ပြီး မေးစေ့ကို ကိုင်ကာ စဉ်းစားနေမိသည်။

"ငါ့ရဲ့ တွက်ချက်မှုတွေ မှားသွားတာလား။ ဒါက ငါ့ရဲ့ ပြည့်စုံတဲ့ ဖန်တီးမှု တကယ်ပဲလား။ သူကြည့်ရတာ သိပ်ပြီး ဉာဏ်ကောင်းပုံမရဘူး၊"

သူမ တွေးတောနေမိသည်။

အတန်ကြာမှ လီယောင်းဘက်သို့ ပြန်လှည့်လာပြီး [ငါ့ရဲ့ ဖန်တီးမှုလေးကို ဘာတွေက နှောင့်ယှက်နေတာလဲဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့] ဟု ပြောလိုက်သည်နှင့် သူမ၏ လက်မှာ လီယောင်း၏ ဦးခေါင်းအတွင်းသို့ မြုပ်ဝင်သွားတော့သည်။

လီယောင်းသည် သူမကိုယ်သူမ အခြားနေရာတစ်ခုတွင် ရောက်ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြန်သည်။ သူမသည် နောက်တစ်ကြိမ် သံကြိုးဖြင့် ချည်နှောင်ခြင်း ခံထားရပြီး ထိုအမျိုးသမီးက သူမ၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေသည်။

[ဒါက ကောင်းကင်ဘုံလမ်းစဉ်ရဲ့ အစီအစဉ်လား]

သူမက လူတစ်ဦးပါရှိသည့် အလင်းလုံးလေးတစ်ခုကို ကိုင်ရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမက လီယောင်းဘက်သို့ လှည့်လာကာ [ဒါက နင့်ရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံး အလိုဆန္ဒလား] ဟု မေးလိုက်သည်။ လီယောင်းကမူ သူမကို ဒေါသတကြီးသာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

ထိုအမျိုးသမီးက ပြုံးလိုက်ပြီး [ကောင်းပြီလေ မိခင်ကောင်းဆိုတာ သူ့ကလေးတွေ အလိုရှိတာကို ပေးတတ်ရတာပေါ့]

[နင်သာ ငါ့ကို နင့်ရဲ့ ဖန်တီးရှင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုမယ်ဆိုရင် ဒါကို နင့်ကို ပေးမယ်]

သူမက ပြောလိုက်သည်။

"အသိအမှတ်ပြုရမယ် ဟုတ်လား"

လီယောင်းက စကားစလိုက်သည်။

[မှန်တာပေါ့]

အမျိုးသမီးက ပြန်ဖြေသည်။

"ကျွန်မပိုင်တဲ့အရာကို ကျွန်မကို ပြန်ပေးမယ်လို့ ရှင်က ပြောဝံ့သေးတယ်ပေါ့"

လီယောင်းက ပြန်မေးလိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး တုန်ခါလာတော့သည်။ ထိုအမျိုးသမီးက ပျာပျာသလဲ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး [ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ] ဟု အံ့ဩနေမိသည်။

"ဒါတွေ ဖြစ်နေတာလေ..."

လီယောင်း၏ အသံမှာ သူမ၏ နောက်ကျောဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုအမျိုးသမီး နောက်သို့ လှည့်ကြည့်ရန် ကြိုးစားစဉ်မှာပင် လက်သီးတစ်ချက်နှင့် ပက်ပင်းတိုးသွားတော့သည်။ သူမသည် မီတာအနည်းငယ်ခန့် လွင့်ထွက်သွားသော်လည်း လီယောင်းက ထိုနေရာတွင် ကြိုတင်စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူမသည် အမျိုးသမီး၏ ဆံပင်ကို ဆွဲကိုင်ကာ မြေကြီးပေါ်သို့ ရိုက်ချလိုက်သည်။ သူမ၏ လက်ထဲမှ အလင်းလုံးလေးမှာ လိမ့်ထွက်သွားရာ လီယောင်းက လွှားခနဲ ခုန်ဖမ်းလိုက်တော့သည်။

သူမက ထိုအမျိုးသမီးရှိရာသို့ ပြန်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ထိုနေရာတွင် မရှိတော့ပေ။ နောက်ကျောဘက်မှ အသံတစ်ခု ကြားလိုက်ရသဖြင့် ချက်ချင်း လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ထိုအမျိုးသမီးသည် အလင်းတန်းတစ်ခုအတွင်း ရပ်နေပြီး သူမကို ပြုံးပြနေသည်။

[ဒီနေ့အတွက် ဆော့ကစားတာ ဒီလောက်ဆို တော်ပြီ။ နောက်မှ ပြန်တွေ့ကြတာပေါ့]

ထိုသို့ပြောကာ အလင်းတန်းနှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တော့သည်။