အခန်း (၁၃၉-၁၄၀)
Vol. 14 Ch. 139-140
အခန်း။ ၁၃၉
ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် တစ်တောင်လုံးရှိ တံခါးရင်ပြင်တစ်ခုလုံး ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားတော့သည်။ တောင်ဘက်တောင်ထိပ်မှ မရေမတွက်နိုင်သော တပည့်များမှာ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်ကုန်ကြ၏။
ရွှီဖန် တစ်ယောက်တည်းက လူတိုင်းရဲ့ ကံထူးမှုတွေကို လက်ဝါးကြီးအုပ် သိမ်းပိုက်သွားတာ ဟုတ်လား။ ဟား... ဒါကတော့ တကယ်ကို ချဲ့ကားလွန်းတယ်။ သူက ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်ပါစေဦးတော့... တစ်လောကလုံးရဲ့ ကံတရားကို တစ်ယောက်တည်း ဝါးမြိုပစ်ဖို့ဆိုတာ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်တာ။
အကယ်၍ တာအိုမျိုးစေ့တပည့် သုံးဦးစလုံးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်မပြောလျှင် သူတို့ လုံးဝ ယုံကြည်ကြမည်မဟုတ်ပေ။
ရှူး...
ဝဲဂယက်ထဲမှ နောက်ထပ် လူတစ်ယောက် ထွက်လာပြန်သည်။
“စီနီယာအစ်ကို ဝမ်တုန်း ထွက်လာပြီ”
“စီနီယာအစ်ကို ဝမ်တုန်းက တာအိုမျိုးစေ့ လေးယောက်ထဲမှာ အသန်မာဆုံးပဲ။ သူ့ရဲ့ကျင့်ကြံမှုက နတ်ဘုရားခရီးသွားနယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်တောင် ရောက်နေပြီ။ သူလည်း ရွှီဖန်ရဲ့ လုယက်တာကို ခံလိုက်ရတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်”
“သွားကြစို့ စီနီယာအစ်ကို ဝမ်တုန်းကို အတွင်းမှာ ဘာဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ သွားမေးရအောင်”
ခဏချင်းမှာပင် တပည့်တစ်အုပ်စုမှာ ဝမ်တုန်းထံသို့ ဝိုင်းအုံသွားကြပြီး အတွင်း၌ ဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကို သိလိုစိတ်ပြင်းပြစွာ မေးမြန်းကြတော့သည်။ ဝမ်တုန်းမှာမူ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ နားမလည်နိုင်ဟန်ဖြင့် “ရွှီဖန် ငါ ကမ္ဘာငယ်ထဲမှာ သူ့ကို တစ်ခါမှ မမြင်မိပါဘူး"
ပြောပြီးသည်နှင့် ဝမ်တုန်းမှာ အခြားသူများကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ဘေးသို့ တစ်ယောက်တည်း လျှောက်သွားသည်။ လူတိုင်းမှာ စိတ်ပျက်သွားကြပြီး ဝဲဂယက်ဝင်ပေါက်ဆီသို့ ပြန်လည် အာရုံစိုက်လိုက်ကြပြန်သည်။
စင်မြင့်ထက်တွင်မူ အကြီးအကဲ ဖူလုံ၏ မျက်ဝန်းများမှာ မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် တောက်ပနေသည်။ သူ၏တပည့် ရွှီဖန်သည် ကမ္ဘာငယ်တစ်ခုလုံးကို တစ်ယောက်တည်း သိမ်းကျုံးအောင်နိုင်ခဲ့သည်ဆိုလျှင် ဤကဲ့သို့သော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မျိုးမှာ နယ်ပယ်တူတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းပေလိမ့်မည်။
နောက်တစ်ခဏတွင် ဝဲဂယက်ထဲမှ မေပယ်ရွက်ကဲ့သို့ နီရဲသော ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ပုံရိပ်တစ်ခု လျှောက်လှမ်းထွက်ပေါ်လာသည်။ လူတိုင်းက ချန်ကျီရှင်းကို ခေါင်းတစ်ချက် ညိတ်ပြလိုက်ကြသော်လည်း သူ၏နောက်ကွယ်မှ ဝဲဂယက်ဆီသို့သာ ဆက်လက် စောင့်ကြည့်နေကြဆဲပင်။
သို့သော်လည်း သူတို့ စောင့်ရင်းစောင့်ရင်းနှင့် ဝဲဂယက်ကြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ ရွှီဖန်၏ ပုံရိပ်မှာ ပေါ်မလာခဲ့ပေ။
“ဟင် ရွှီဖန် ဘယ်မှာလဲ”
ခဏချင်းမှာပင် တပည့်အားလုံး မှင်သက်သွားကြပြီး တစ်ဦးကိုတစ်ဦး နားမလည်နိုင်သော အမူအရာများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ရွှီဖန် ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ။ ကမ္ဘာငယ်ရဲ့ လမ်းကြောင်းကလည်း ပိတ်သွားပြီ။ ဒါပေမဲ့ သူ့ကို ဘယ်နေရာမှာမှ မတွေ့ရတော့ဘူး။
စင်မြင့်ထက်တွင်မူ မုယွဲ့မေနှင့် အကြီးအကဲ လေးဦးတို့သည်လည်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြသည်။ သူတို့သည် ဤကမ္ဘာငယ်၏ စည်းမျဉ်းများကို ကောင်းစွာ သိရှိကြ၏။ အကယ်၍ အတွင်း၌ အသက်ရှင်နေသော သတ္တဝါ ရှိနေသေးလျှင် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကမ္ဘာငယ်ထဲမှ အတင်းအဓမ္မ မောင်းထုတ်ခံရမည်သာ ဖြစ်သည်။
“ဒါ ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ”
ထိုခဏမှာပင် လူတိုင်း၏ အကြည့်များမှာ နောက်ဆုံးမှ ထွက်လာသူ မေပယ်ရွက်ကဲ့သို့ နီရဲသော ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ချန်ကျီရှင်း ဆီသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကျရောက်သွားကြတော့သည်။
ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် တောင်တံခါးရင်ပြင်တစ်ခုလုံး ဗုံးတစ်လုံး ပေါက်ကွဲသွားသလိုမျိုး ဝုန်းဒိုင်းကြဲ လှုပ်ခတ်သွားတော့သည်။
တောင်ဘက်တောင်ထိပ်တစ်ခုလုံး ဆယ်မိနစ်ခန့်မျှ သေလုအောင် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက်တွင်မှ မယုံကြည်နိုင်စရာ အော်ဟစ်သံများ လွှမ်းမိုးသွားခဲ့သည်။
“ဘာ... ဘာပြောတယ်”
“ရွှီဖန်က... မတော်တဆ အသတ်ခံလိုက်ရတာ ဟုတ်လား”
“ဟူး ရွှီဖန်က နတ်ဘုရားခရီးသွားနယ်ပယ်အဆင့်မြင့်ပိုင်းမှာ ရှိတာလေ။ ကမ္ဘာငယ်တစ်ခုလုံးကို တစ်ယောက်တည်း သိမ်းကျုံးနိုင်တဲ့သူက ဘယ်လိုလုပ် မတော်တဆ အသတ်ခံလိုက်ရမှာလဲ”
တပည့်အားလုံးမှာ ကြက်ဥတစ်လုံး ငုံထားရသလိုမျိုး ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြသည်။ ကမ္ဘာငယ်အတွင်း ပြိုင်ပွဲဝင်ခဲ့ကြသော တပည့်များမှာမူ ပို၍ပင် အံ့သြတုန်လှုပ်သွားကြ၏။ ရွှီဖန်နှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးသဖြင့် သူ၏အစွမ်းကို သူတို့အသိဆုံး ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ နတ်ဘုရားခရီးသွားနယ်ပယ်အတွင်း သူတို့ မြင်ဖူးသမျှ အစွမ်းထက်ဆုံးသူဟုပင် ဆိုနိုင်သည်။
ထိုကဲ့သို့သောသူက ရှောင်ပင်း၏ လက်ချက်ဖြင့် ဒီအတိုင်းကြီး သေသွားရသည်ဆိုသည်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။
စင်မြင့်မြင့်ထက်တွင်မူ အကြီးအကဲ ဖူလုံမှာ သူ၏မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်နေရင်းမှပင် လက်များ တောင့်တင်းသွားပြီး ဆွံ့အသွားခဲ့သည်။
“စစ်မှန်သောတပည့်ရှောင်... မင်း... မင်း တကယ်ပဲ သေချာလို့လား။ သူက မင်းရဲ့လက်ချက်နဲ့ မတော်တဆ သေသွားတာလား”
ထိုအချိန်မှာပင် ယွီထျန်းရှန်း၊ လော့ချုံးနှင့် အခြားတပည့်များကလည်း မနေနိုင်ဘဲ ဝင်ပြောကြသည်
“စီနီယာအစ်ကိုရှောင်... ရွှီဖန်က စက်ဆုပ်စရာကောင်းတာ မှန်ပေမဲ့ သူ့အစွမ်းကတော့ အထင်အရှားပါပဲ။ သူက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် အလွယ်တကူ အသတ်ခံလိုက်ရတာလဲ”
“ဟုတ်ပါတယ် စီနီယာအစ်ကို။ ကျွန်တော်တို့က အစ်ကို့အစွမ်းကို သံသယရှိလို့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ မှတ်မိသလောက်ဆိုရင် စီနီယာအစ်ကိုက ကြည်လင်ခြင်းနယ်ပယ်မှာပဲ ရှိသေးတာ မဟုတ်လား နတ်ဘုရားခရီးသွားနယ်ပယ်က ရွှီဖန်ကို ဘယ်လိုလုပ် သတ်နိုင်မှာလဲ”
ချန်ကျီရှင်းက ပြန်လည်ဖြေကြားရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်...
“အကယ်၍ စီနီယာအစ်ကိုရှောင်သာ လက်မနှေးခဲ့ဘူးဆိုရင် ကျွန်တော်လည်း သူ့ရဲ့တိုက်
ကွက်တစ်ကွက်တည်းနဲ့တင် အသက်ပျောက်သွားနိုင်တယ်။ ရွှီဖန်အကြောင်းတော့ ပြောမနေနဲ့တော့"
လေးနက်လှသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ လူအုပ်ကြီးထဲမှ ဝမ်တုန်းက ရှေ့သို့ တိုးထွက်လာပြီး ချန်ကျီရှင်းကို အလွန်လေးစားသော အမူအရာဖြင့် ဦးညွှတ်လိုက်ကာ ရိုးသားဖြောင့်မတ်သော နှလုံးသားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“တပည့် ဝမ်တုန်း...စီနီယာအစ်ကိုရှောင်ရဲ့ လမ်းညွှန်မှုကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ အကယ်၍ စီနီယာအစ်ကိုရှောင်ရဲ့ နောက်ဆုံး သတိပေးဆုံးမမှုသာ မရှိခဲ့ရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ တာအိုနှလုံးသားတစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားလောက်ပါပြီ"
ဤစကားမှာ အင်အားပြင်း ဗုံးတစ်လုံး ပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ပင်။
တောင်တံခါးရင်ပြင်တစ်ခုလုံးရှိ မရေမတွက်နိုင်သော တပည့်များမှာ နားထဲတွင် တစီစီ မြည်သွားပြီး ဝမ်တုန်းနှင့် ချန်ကျီရှင်းတို့ကို ဆွံ့အစွာဖြင့် ကြည့်နေကြတော့သည်။
စစ်မှန်သောတပည့်များ၏အောက်၌ အင်အားအကြီးမားဆုံးဟု လူသိများသော တာအိုမျိုးစေ့ ဝမ်တုန်းသည် မူလက လစ်လပ်နေသော စစ်မှန်သောတပည့်နေရာကို မလွဲမသွေ ရရှိလိမ့်မည်ဟု လူအများက ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် မထင်မှတ်ဘဲ ရှောင်ပင်း ပေါ်ထွက်လာပြီး အစေခံဘဝမှ စစ်မှန်သောတပည့်အဆင့်သို့ တိုက်ရိုက်တက်လှမ်းသွားခဲ့ရာ ဝမ်တုန်းအနေဖြင့် စိတ်နာကြည်းမှုများ ရှိနေလိမ့်မည်ကို ရင်ပြင်ရှိလူတိုင်း သိရှိနားလည်ထားကြသည်။
သို့သော်လည်း ယခုမြင်ကွင်းအရ ကမ္ဘာငယ်အတွင်း၌ ဝမ်တုန်းနှင့် ရှောင်ပင်းတို့ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံခဲ့ကြပြီး ဝမ်တုန်းဘက်မှ အရှက်တကွဲ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။ သို့မဟုတ်ပါက တာအိုနှလုံးသား ပျက်စီးလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့ရသည်ဟူသော စကားမျိုး ပေါ်ထွက်လာစရာ အကြောင်းမရှိပေ။ ဝမ်တုန်းပင် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသည်ဆိုလျှင် ရွှီဖန်သည် ရှောင်ပင်း၏လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့သည်ဟူသော အချက်မှာ ပို၍ပင် ခိုင်မာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
"အကြီးအကဲ ဖူလုံ... ညီလေးရွှီက အကြီးအကဲရဲ့ တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့တာပါ။ ကျွန်တော် သူ့ကို မတော်တဆ သတ်မိသွားတာပါ။ တမင်ရည်ရွယ်ခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး။ အကြီးအကဲအနေနဲ့ ကျွန်တော့်အပေါ် စိတ်မဆိုးလောက်ဘူး မဟုတ်လား"
ချန်ကျီရှင်းသည် စင်မြင့်မြင့်ထက်ရှိ အကြီးအကဲ ဖူလုံကို ကြည့်ကာ အန္တရာယ်ကင်းလှသော အိမ်နီးချင်းကောင်လေးတစ်ဦးကဲ့သို့ ညင်သာစွာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ ထိုခဏ၌ပင်…
ဘုန်း…
မြေကမ္ဘာကို တုန်ဟည်းသွားစေသည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော စိတ်ဝိညာဉ်
အသိစိတ်များသည် ချန်ကျီရှင်းထံမှ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး ဒီရေလှိုင်းကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ တောင်တံခါးရင်ပြင်တစ်ခုလုံးကို ရိုက်ခတ်လွှမ်းမိုးသွားသည်။ ထိုစိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အောက်တွင် ရင်ပြင်ရှိ တပည့်ပေါင်းများစွာတို့သည် ကမ္ဘာကြီးပြိုပျက်ကာ ကောင်းကင်နှင့်
မြေကြီး အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး သောင်းကျန်းနေသော ပင်လယ်ပြင်အလယ်ရှိ လှေငယ်လေးတစ်စင်းကဲ့သို့ ဝါးမျိုခြင်းခံရတော့မည့်အလား ထိတ်လန့်သွားကြရသည်။
ရင်ပြင်ရှိ တပည့်အပေါင်းတို့သည် ချန်ကျီရှင်းကို မော့ကြည့်လိုက်ကြရာ သူတို့၏မျက်ဝန်းများတွင် သရဲတစ်ကောင်ကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ တုန်လှုပ်ချောက်ချားမှုများ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။ စစ်မှန်သောတပည့် ရှောင်ပင်းတွင် ဤမျှထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြပေ။
စင်မြင့်ပေါ်ရှိ အကြီးအကဲ ဖူလုံမှာလည်း ရွှီဖန်သေဆုံးမှုကြောင့် မျက်နှာပျက်ယွင်းနေခဲ့သော်လည်း ချန်ကျီရှင်း၏ စွမ်းအားကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ မျက်ဝန်းများတွင် အရောင်တောက်သွားပြီး "ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်တဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်လား" ဟု အံ့သြတကြီး ရေရွတ်မိသည်။ ထိုစွမ်းအင်သည် နတ်ဘုရားခရီးသွားနယ်ပယ်၏ အငွေ့အသက်မျှသာ ရှိသေးသော်လည်း ပြင်းထန်မှုနှင့် ပမာဏအရ စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်
နယ်ပယ်နှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။
"အကြီးအကဲ ဖူလုံ... ရွှီဖန် သေဆုံးသွားတဲ့ကိစ္စအတွက် ကျွန်တော့်ကို အခက်တွေ့အောင် လုပ်မှာမဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား"
ချန်ကျီရှင်းက ထပ်မံမေးလိုက်သည်။
အကြီးအကဲ ဖူလုံ စကားပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် တောင်ထိပ်သခင် မုယွဲ့မေက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလျက် "တော်တော့... ပင်းအာ ပြောပြီးပြီပဲ။ ရွှီဖန်က အရင်တိုက်ခိုက်ခဲ့လို့ ပင်းအာက ကိုယ့်ကိုကိုယ် ကာကွယ်ရင်း မတော်တဆ သတ်မိသွားတာပါ။ ဒါကြောင့် ဒီကိစ္စကို ဒီမှာတင် အဆုံးသတ်လိုက်ကြရအောင်။ ဒါက ရွှီဖန်ရဲ့ ကံမကောင်းမှု၊ သူ့ဘဝရဲ့ ဘေးဒုက္ခတစ်ခုလို့ပဲ မှတ်ယူလိုက်ကြပါတော့" ဟု အေးဆေးစွာ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် မုယွဲ့မေသည် ချန်ကျီရှင်းကို ကြည့်ကာ ကြည်လင်သော မျက်ဝန်းများဖြင့် "ပင်းအာ... မင်းက ငါထင်ထားတာထက်တောင် ပိုပြီးတော့ မြန်မြန်ဆန်ဆန် အစွမ်းထက်လာတာပဲ" ဟု ကြင်နာမြတ်နိုးစွာဖြင့် ချီးကျူးစကား ပြောလိုက်သည်။
တောင်ထိပ်သခင်မ မုယွဲ့မေအတွက်မူ ရှောင်ပင်းသည် တောင်ဘက်တောင်ထိပ်၏ အနာဂတ်
အနှစ်သာရကို နောင်နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီတိုင်အောင် ထမ်းပိုးထားနိုင်မည့် ထူးချွန်
ပြောင်မြောက်သော ပါရမီရှင်တစ်ဦးပင်။
ရွှီဖန်လို သေပြီးသားလူတစ်ယောက်အတွက်နဲ့ ငါတို့ရဲ့ ရှောင်ပင်းကို အပြစ်ပေးဖို့ လိုအပ်ပါ့မလား။ ရှောင်ပင်းမှာက အနာဂတ်ရှိသေးတယ်။ သူ့ရဲ့ ပါရမီက ငါတို့ဂိုဏ်းအတွက် အားကိုးရမယ့်အရာပဲ။ သေပြီးသားလူအတွက်နဲ့ ရှင်သန်နေတဲ့ ပါရမီရှင်ကို အဆုံးရှုံးခံရမှာလား။ ဒါက တကယ့်ကို မိုက်မဲတဲ့ လုပ်ရပ်ပဲ။
အကြီးအကဲ ဖူလုံသည် ဤအခြေအနေကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ခါးသက်စွာ ပြုံးလျက် ခေါင်းကိုသာ ခါယမ်းမိတော့သည်။ ရှေ့မှောက်ရှိ ရှောင်ပင်းသည် မုယွဲ့မေအတွက် တောင်ဘက်တောင်ထိပ်၏ အမွေအနှစ်ကို ဆက်ခံမည့် အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော မျှော်လင့်ချက်ရတနာ ဖြစ်နေသည်မှာ အထင်အရှားပင်။ ထိုမျှ အဖိုးတန်လှသော တပည့်မျိုးကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားလျှင်ပင် ပြုတ်ကျမည် စိုးရိမ်ရသလို အနားတွင် ထားလျှင်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားမည်ကိုပင် ပူပန်နေရသည့် အခြေအနေမျိုး ဖြစ်နေသည်။ ထိုသို့သော ရှောင်ပင်းကို အပြစ်ပေးရန်ဆိုသည်မှာ အကြီးအကဲ လေးဦးစလုံး စုပေါင်းတောင်းဆိုလျှင်ပင် ဖြစ်နိုင်ခြေမရှိသည့် ကိစ္စရပ်ပင်။
ရင်ပြင်ထက်၌ လွှမ်းမိုးနေသော ပြင်းထန်လှသည့် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းသွားသည့်အခါမှသာ တောင်ဘက်တောင်ထိပ်မှ တပည့်အပေါင်းတို့သည် အိပ်မက်မှ နိုးထလာသကဲ့သို့ သတိပြန်ဝင်လာကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့၏ အကြည့်များသည် ချန်ကျီရှင်းထံသို့ ကျရောက်သွားပြီး သံသယနှင့် အထင်သေးမှုများအစား အားကျအတုယူမှုနှင့် အားကိုးလိုစိတ်များဖြင့် အစားထိုးဝင်ရောက်သွားတော့သည်။
ချန်ကျီရှင်း၏ ပြောင်မြောက်လှသော ပါရမီနှင့် အစွမ်းသတ္တိတို့ကြောင့် တောင်ဘက်
တောင်ထိပ်သည် မလွဲမသွေ အဆင့်အတန်း မြင့်မားလာလိမ့်မည်ဟု သူတို့က ယုံကြည်သွားကြခြင်းပင်။
"ဒီတစ်ခေါက် တောင်ထိပ်နှစ်ခုကြားက မဟာပြိုင်ပွဲမှာ ရှောင်ပင်းက ငါတို့တောင်ဘက်တောင်ထိပ်ကို ဦးဆောင်ပြီး မြောက်ဘက်တောင်ထိပ်ကို ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အနိုင်ယူနှိမ်နင်းနိုင်လိမ့်မယ်လို့ မင်းတို့ ထင်လား"
တပည့်တစ်ဦးက ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်ရာ အခြားတပည့်များ၏ မျက်ဝန်းများတွင်လည်း မျှော်လင့်ချက်ရောင်ခြည်များ တောက်ပလာသည်။
လွန်ခဲ့သော ရာစုနှစ်တစ်ခုနီးပါးခန့်ကပင် တောင်ထိပ်နှစ်ခု ပြိုင်ပွဲတိုင်း၌ မြောက်ဘက်တောင်ထိပ်ကသာ အနိုင်ရလေ့ရှိသဖြင့် တောင်ဘက်တောင်ထိပ်သည် အမြဲတစေ လှောင်ပြောင်သရော်မှုများကို ခံစားခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် တောင်ဘက်တောင်ထိပ်တပည့်တိုင်း၏ ရင်ထဲ၌ မကျေနပ်မှုများ ကိန်းအောင်းနေသော်လည်း မြောက်ဘက်တောင်ထိပ်၏ အင်အားမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြီးမားလှသဖြင့် မတတ်သာဘဲ ငုံ့ခံနေခဲ့ရခြင်းပင်။
ယခုအခါ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားလမ်းစဉ်၌ အနှိုင်းမဲ့ထူးချွန်ပြီး တောင်ဘက်တောင်ထိပ်ကို အောင်မြင်မှုဆီသို့ ဦးဆောင်နိုင်မည့် ပုဂ္ဂိုလ်ကို သူတို့ တွေ့ရှိခဲ့ပြီဟု ယုံကြည်လိုက်ကြသည်။ ချန်ကျီရှင်းသည် သူတို့ မျှော်လင့်တောင့်တနေသည့် တောင်ဘက်တောင်ထိပ်၏ အလံကို ကိုင်စွဲမည့် အကောင်းဆုံးကိုယ်စားလှယ်လောင်း ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ထိုစဉ် တာအိုမျိုးစေ့တပည့် လော့ချုံးက "စီနီယာအစ်ကိုရှောင်ရဲ့ အစွမ်းကိုတော့ သံသယမရှိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ မေးစရာတစ်ခုတော့ ရှိနေပါတယ်။ ရွှီဖန်မှာ စိတ်ဝိညာဉ်တိုက်ခိုက်မှုတွေကို ကာကွယ်ပေးနိုင်တဲ့ ဝိညာဉ်ကာကွယ်ရေးလက်စွပ်ရှိနေတာကို အစ်ကိုက ဘယ်လိုနည်းနဲ့ ကျော်ဖြတ်ပြီး သူ့ကို သတ်နိုင်ခဲ့တာလဲ" ဟု သိလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။
ချန်ကျီရှင်းက ပြုံးလျက် "သူ့မှာ အဲဒီလက်စွပ်ရှိနေလို့ အစပိုင်းမှာ ကျွန်တော်လည်း တော်တော်လေး ထိတ်လန့်သွားခဲ့တာပါ။ ကံကောင်းတာက တောင်ဘက်တောင်ထိပ်ကို မရောက်ခင်ကတည်းက ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု ကျင့်စဉ်အချို့ကို ကျွန်တော် လေ့ကျင့်ထားခဲ့မိတယ်။ အမှန်အတိုင်းပြောရရင် ရွှီဖန်ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားက ဒီလောက်အထိ အစွမ်းထက်နေပြီး သူ့ရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာက ဒီလောက်အထိ အားနည်းနေလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် မထင်ထားခဲ့ဘူး။ အဲဒါကြောင့် လက်လွန်သွားပြီး သူ့ကို သတ်မိသွားတာပါ" ဟု ရှင်းပြလိုက်သည်။
လော့ချုံးသည်လည်း စိတ်ဝိညာဉ်လမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူများသည် ရုပ်ခန္ဓာပိုင်း၌ အားနည်းတတ်သည်ကို သိရှိထားသဖြင့် ထပ်မံ၍ မေးမြန်းခြင်း မပြုတော့ပေ။
"ကဲ... ဒီနေ့ကိစ္စကို ဒီမှာတင် အဆုံးသတ်ကြစို့"
ထိုသို့ပြောကာ စင်မြင့်ထက်မှ မုယွဲ့မေသည် မတ်တတ်ရပ်လျက် ချန်ကျီရှင်းကို ပြုံး၍ ကြည့်လိုက်ပြီး "ပင်းအာ... သွားကြရအောင် ငါတို့ အိမ်ပြန်ကြစို့" ဟု ကြင်နာစွာ ပြောလိုက်သည်။
အခန်း။ ၁၄၀
တောင်ထိပ်သခင်မ မုယွဲ့မေ၏ နောက်သို့ ချန်ကျီရှင်း လိုက်ပါသွားပြီးနောက်တွင် တောင်ဘက်တောင်ထိပ်၏ တောင်တံခါးရင်ပြင်တစ်ခုလုံး ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားလေတော့သည်။
ရှောင်ပင်း၏ ဗီဇပါရမီနှင့် အစွမ်းသတ္တိတို့နှင့်ပတ်သက်သော သတင်းများသည် ဒီရေလှိုင်းပမာ ကောင်းကင်လှိုင်းသန့်စင်ရာနယ်မြေတစ်ခုလုံးသို့ ချက်ချင်းပင် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ တောင်ထိပ်သို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက်တွင်မူ ချန်ကျီရှင်းသည် သူ၏ နေ့စဉ်ကျင့်ကြံခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်များကိုသာ အာရုံစိုက်လုပ်ဆောင်နေခဲ့သည်။
နေဝန်းသည် ထွက်ပေါ်လာလိုက် လွန်မြောက်သွားလိုက်နှင့် ကြယ်တာရာတို့သည်လည်း ကောင်းကင်ယံ၌ နေရာရွှေ့ပြောင်းနေကြသည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် နှစ်လတာအချိန်ကာလသည် လက်ဖျစ်တစ်ချက်တီးသကဲ့သို့ ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။
အေးစက်လှသော ဆောင်းလေသည် ရုတ်တရက်ဆိုသလို စူးရှလာကာ အသားကို အပ်နှင့်ထိုးသကဲ့သို့ နာကျင်စေသည်။ အချိန်တစ်ခုသို့ ရောက်သောအခါ ရာသီဥတုသည် ဆောင်းရာသီသို့ ကူးပြောင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ပွပွအိအိရှိလှသော နှင်းပွင့်ကြီးများသည် မိုးမခပန်းပွင့်ဖတ်များကဲ့သို့ ကောင်းကင်ယံမှ လွင့်ပျံကျဆင်းလာကာ ဆီးနှင်းလိုက်ကာကြီးတစ်ခုကို ရက်လုပ်နေသကဲ့သို့ရှိပြီး အဝေးရှိ တောင်တန်းကြီးများကိုလည်း ဖြူဖွေးလှသည့် တောရိုင်းမြေပြင်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။
တောင်တန်းများကြားရှိ စီးဆင်းနေသော စမ်းရေအိုင်ကလေးသည်လည်း ဖြူဖွေးသည့် ပိုးထည်ကော်ဇောကြီးအလား တိတ်ဆိတ်စွာ တည်ရှိနေသည်။ တောင်ဘက်တောင်ထိပ်ရှိ တပည့်တို့သည် အအေးနှင့် အပူကို လျစ်လျူရှုနိုင်ကြသော်လည်း အလေ့အထအရ အပေါ်ထပ်အင်္ကျီများကို ဝတ်ဆင်ထားကြသည်။
ချန်ကျီရှင်းသည် ညိုနက်ရောင်ရှိသော သားမွေးဦးထုပ်ကို ဆောင်းထားပြီး အဖြူရောင်မင့်သားမွေးဝတ်ရုံကို လဲလှယ်ဝတ်ဆင်လျက် တောင်ထိပ်ပေါ်၌ တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသည်။ မိုးမခပွင့်ဖတ်များကဲ့သို့ ကျဆင်းလာသော နှင်းပွင့်များကို သူ၏ကိုယ်ပေါ်၊ ပုခုံးပေါ်နှင့် မျက်တောင်များပေါ်၌ ကျဆင်းခွင့်ပြုထားရာ ကြည့်ရသည်မှာ နှင်းရုပ်ကလေးတစ်ခုနှင့်ပင် ဆင်တူနေတော့သည်။
“သုံးလကျော်သွားပြီပဲ"
ချန်ကျီရှင်းသည် ယန်ကျိုးဘက်သို့ လှမ်းကြည့်ရင်း ရုတ်တရက် စိတ်မကောင်းသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ အချိန်ကို တွက်ချက်ကြည့်လျှင် သူသည် ဇီဝေချန်မိသားစုမှ ထွက်ခွာလာပြီး ဤကောင်းကင်လှိုင်းသန့်စင်ရာနယ်မြေသို့ ရောက်ရှိနေသည်မှာ သုံးလကျော်ရှိပြီ ဖြစ်သည်။
သူပြောခဲ့သည့်အတိုင်း ဤသည်မှာ ချန်ကျီရှင်းအတွက် ဇီဝေတောင်ကုန်းပေါ်၌ ဆောင်းရာသီကို မဖြတ်သန်းရသည့် ပထမဆုံးအကြိမ်ပင်။ နှစ်စဉ် ဤအချိန်မျိုးတွင် ပိလော့သည် လင်အန်းမြို့သို့သွားကာ နှစ်သစ်ကူးအတွက် လိုအပ်သည်များကို အများအပြား ဝယ်ယူလေ့ရှိပြီး အိမ်တိုင်း၊ ပြာသာဒ်တိုင်း၌ အနီရောင်မီးအိမ်တန်းကြီးများကို ချိတ်ဆွဲကာ တောင်တံခါးဝ၌ ဖူဟူသော စာလုံးကို ပြောင်းပြန်ကပ်လေ့ရှိသည်။ အေးစက်ပြီး လူသူကင်းမဲ့လှသော တတိယတောင်ထိပ်လေးကို ပိလော့က သက်ဝင်လှုပ်ရှားအောင် ပြင်ဆင်ပေးလေ့ရှိသည်။
အသက်ကို ခပ်ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်လျှင် အေးစက်သော ဆောင်းလေထဲရှိ နှင်းပွင့်ရနံ့များ၊ ဗျောက်အိုးဖောက်သံများ၊ ကန်စွန်းဥဖုတ်နံ့များ၊ ထန်ဟူလူ၏ ချိုချဉ်အရသာနှင့် ချန်ကျီရှင်း နှစ်ပေါင်းများစွာ စားသုံးခဲ့သော ဝက်သားနပ်၏ ပူပူနွေးနွေးအရသာတို့ကို ခံစားရသလိုပင်။
“ဒီနှစ်တော့ ပိလော့တစ်ယောက်တည်း ဘယ်လိုများ ဖြတ်သန်းနေမလဲ မသိဘူး"
ချန်ကျီရှင်းသည် ခေါင်းကို ခါယမ်းကာ အတွေးများကို ပြန်လည်စုစည်းလိုက်ပြီး သူ၏ကိုယ်တွင်းရှိ စင်ကြယ်ပြီး ပြင်းထန်လှသော စစ်မှန်သောအနှစ်သာရစွမ်းအင်ကို ခံစားကြည့်လိုက်သည်။ ဗီဇတာအိုခန္ဓာကိုယ်၏ အစွမ်းကြောင့် နှစ်လအတွင်းမှာပင် သူ၏ကျင့်ကြံမှုသည် စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင် ဒုတိယအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသာ သင့်တော်သော မဟာတာအိုမျိုးစေ့ကို ရွေးချယ်ပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးဆိုင်ရာ ဓမ္မရုပ်သွင်ကို တည်ဆောက်နိုင်ပါက စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင် တတိယနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။
သူ၏ကျင့်ကြံမှုအပြင် အခြားသော လေ့ကျင့်မှုများသည်လည်း လျင်မြန်စွာ တိုးတက်နေသည်။ မုယွဲ့မေပေးအပ်ထားသော အမာခံကျင့်စဉ်မှာ တတိယအဆင့် စိတ်ကူးယဉ်လှည့်စားခြင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ချန်ကျီရှင်းသည် ဤအမာခံကျင့်စဉ်ကို စတုတ္ထအဆင့် ပုံဖျက်ထိန်းချုပ်ခြင်းအထိ ကျင့်ကြံပြီးမှသာ တာအိုမျိုးစေ့ကို စုစည်းကာ တတိယအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် စီစဉ်ထားသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တူကူးနီနှင့် ဟွာလင်းဟောင်တို့သည် အခါအားလျော်စွာ နတ်ဘုရားဆွဲငင်အားကျောက်တုံးများကို ပေးပို့နေကြသည်။ သူတို့၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကြောင့် ချန်ကျီရှင်း၏ ဆွဲငင်အားကျောက်တုံးများ ရရှိနှုန်းမှာ သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ ယခုအခါတွင် သူ၏ ဆွဲငင်အားစွမ်းအင်မှာ ပိဿာချိန် သန်းနှင့်ချီသော အင်အားသို့ပင် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
ဤကဲ့သို့သော ဆွဲငင်အားစွမ်းအင် ပေါက်ကွဲမှုအောက်တွင် မှတ်တမ်းတင်ထိုက်သော အင်အားစုတစ်ခု ဖြစ်ထွန်းနေပြီဖြစ်သော်လည်း ချန်ကျီရှင်းအတွက် တစ်ခုတည်းသော နောင်တမှာ နွားနတ်ဆိုး ကြယ်တာရာပြောင်းလဲခြင်း ကျမ်းစာ၏ တိုးတက်မှုနှုန်းပင်။
သုံးလတာကာလအတွင်း သူ၏ ကြယ်တာရာသွေးကြောမှတ်များမှာ ၅၁၀ မှ ၅၁၂ သို့သာ တိုးတက်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ချန်ကျီရှင်းသည် သူနှင့်ကိုက်ညီမည့် ထိပ်တန်းအဆင့် ရုပ်ခန္ဓာကျင့်စဉ်တစ်ခုကို ရရှိရန် ပိုမိုပြင်းပြစွာ တောင့်တမိတော့သည်။ မဟုတ်ပါက ဤနွားနတ်ဆိုးကျင့်စဉ်မှာ ရှေ့ဆက်ရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။
တစ်ဖက်တွင်လည်း ချန်ကျီရှင်းသည် သူ၏သရုပ်ဆောင်မှုကို ဟန်ချက်ညီစေရန်အတွက် ကမ္ဘာငယ်လေးအတွင်းမှ ရရှိခဲ့သော ကံထူးမှုများကြောင့် ဖြစ်သည်ဟု အကြောင်းပြကာ တောင်ထိပ်သခင်မ မုယွဲ့မေ၏ရှေ့မှောက်၌ သူ၏ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို နတ်ဘုရားခရီးသွား တတိယနယ်ပယ်အဖြစ် ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့သည်။ ဤသည်ကို မြင်တွေ့ရသော မုယွဲ့မေမှာ အတိုင်းထက်အလွန် ဝမ်းမြောက်သွားရပြီး ချန်ကျီရှင်းအား စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်
နယ်ပယ်သို့ မည်သို့ကူညီတက်လှမ်းပေးရမည်ကို ကြိုတင်စီစဉ်နေတော့သည်။
ထို့ပြင် ကောင်းကင်လှိုင်းသန့်စင်ရာနယ်မြေတစ်ခုလုံးသည်လည်း တင်းမာမှုများ မြင့်တက်နေသည်။ နောက်ထပ် တစ်လအကြာတွင် တောင်ဘက်တောင်ထိပ်နှင့် မြောက်ဘက်တောင်ထိပ်တို့၏ မဟာပြိုင်ပွဲကြီး ကျင်းပတော့မည်ဖြစ်ရာ တပည့်အပေါင်းတို့သည် အချိန်နှင့်တစ်ပြေးညီ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်းများကို စတင်နေကြပြီဖြစ်သည်။ လီရန်သည်လည်း ဆယ်ငါးရက်ကြာ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံကာ စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်နယ်ပယ်သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးပမ်းတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အရှေ့ဘက်နက်ရှိုင်းသောဒေသတစ်ခုလုံးသည် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကြောင့် ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားခဲ့ရသည်။ ၎င်းမှာ ချင်းပြည်နယ်မုမိသားစုမှ မုဟယ်တုန်းပင်။
သူသည် ထိုက်ချူးသန့်စင်ရာနယ်မြေ၏ ထိပ်တန်းပါရမီရှင်၊ မွေးရာပါ မိစ္ဆာမျက်ဝန်းပိုင်ရှင် နိုင်းအင်းရှန်းပက်တနာဖြစ်သူ ကောင်းကင်ဘုန်းရောင်ဝါ သန့်စင်သောသားတော်ကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။
ဤတိုက်ပွဲသည် ကမ္ဘာကြီးကို တုန်လှုပ်စေခဲ့ပြီးနောက် မုဟယ်တုန်းသည် ဗောဓိပင်အောက်၌ တရားထိုင်ကာ ကျင့်ကြံခဲ့သည်။ သုံးရက်အကြာတွင် ကောင်းကင်ယံ၌ ထူးခြားသော နိမိတ်များ ပေါ်ထွက်လာပြီး ပေပေါင်းသောင်းချီသော ကောင်းကင်ပြင်ကြီးမှာ တောက်လောင်နေသော မီးလျှံကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ မုဟယ်တုန်း ကျင့်ကြံခြင်းမှ ပြန်လည်
ထွက်ပေါ်လာသည့်အခါ ကောင်းကင်လောင်ကျွမ်းခြင်း ဓမ္မရုပ်သွင်သည် ကောင်းကင်နှင့် နေမင်းကိုပင် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။
သူ၏ပတ်လည်၌ ၁၂ ရောင်ခြည် မီးလျှံကြာပန်း ကိုးပွင့်မှာ အလိုအလျောက် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး သူ့ကို ကောင်းကင်ယံထက်သို့ ပင့်ဆောင်သွားခဲ့ရာ လောကီမီးတောက်အပေါင်းကို အုပ်စိုးလျက် လူ့လောကကို ငုံ့ကြည့်နေသော မီးလျှံဧကရာဇ်တစ်ပါးအလား ထင်မှတ်ရသည်။ သူသည် အရွယ်ရောက်သည့် အချိန်ကာလ၌ပင် စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်နယ်ပယ်သို့ ချိုးဖျက်၍ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။ ဤမျှလျင်မြန်သော တိုးတက်မှုနှုန်းမှာ အရှေ့ဘက်ဒေသတစ်ခုလုံး၌ ပြိုင်ဘက်ကင်းလှသည်။
ထို့တင်မကသေးဘဲ မုဟယ်တုန်းသည် တောင်တန်းတစ်သိန်း၏ အသည်းနှလုံးဆီသို့ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဝင်ရောက်ကာ နတ်ဘုရားခရီးသွား တတိယအဆင့် နှင်းမိစ္ဆာဘုရင်ကို နှိမ်နင်း၍ နတ်ဘုရားမီးတောက်ကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့သည်။ ဤအောင်မြင်မှုများက မုဟယ်တုန်းကို ခေတ်ပြိုင်ပါရမီရှင်များထဲ၌ ထိပ်ဆုံးသို့ တွန်းပို့ပေးလိုက်ခြင်းပင်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်... ချင်းပြည်နယ်ရှိ ပြည်နယ်မြို့တော်၌ နက်မှောင်သော ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ကျောပြင်၌ ဓားရှည်အနက်တစ်လက်ကို စလွယ်သိုင်းလွယ်ထားကာ ပြတ်သားသည့် အမူအရာရှိသည့် လူငယ်တစ်ဦးသည် ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်မျှော်စင်ဆီသို့ ခြေလှမ်းကျဲကျဲဖြင့် ဦးတည်ကာ လျှောက်လှမ်းလာနေတော့သည်။
ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်မျှော်စင်ကို ထောက်လှမ်းရေး၊ စီးပွားရေးနှင့် အခြားသော ဝန်ဆောင်မှုအမျိုးမျိုးကို စုစည်းထားသည့် အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုဟု ဆိုနိုင်သည်။ အကယ်၍ လိုအပ်သော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကိုသာ ပေးချေနိုင်ပါက ဤအဖွဲ့အစည်းသည် မည်သည့်ခက်ခဲသော လုပ်ငန်းတာဝန်ကိုမဆို ပြီးမြောက်အောင် ဆောင်ရွက်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိသည်။
နက်မှောင်သော ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူငယ်သည် မျှော်စင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လူအပေါင်း၏ အကြည့်တို့သည် သူ၏ထံသို့ စုပြုံကျရောက်သွားကြတော့သည်။
“သူက... မုမိသားစုရဲ့ မျိုးဆက်သစ် မုဟယ်တုန်း မဟုတ်လား”
“မုဟယ်တုန်း ရောက်လာပြီဟေ့”
“ဟူး မုဟယ်တုန်းက တောင်တန်းတစ်သိန်းရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာကနေ ပြန်ရောက်လာပြီပေါ့လေ”
ခဏချင်းမှာပင် တစ်မျှော်စင်လုံး ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားတော့သည်။ မျှော်စင်ကို ကြီးကြပ်ရသော ဝမ်းဗိုက်စူစူနှင့် အုပ်ချုပ်ရေးမှူးသည်လည်း ပြုံးရွှင်သော မျက်နှာထားဖြင့် ချက်ချင်းပင် ထွက်၍ ကြိုဆို သည်။
“ပါရမီရှင်မု... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်မျှော်စင်ကို ဘယ်ကိစ္စများအတွက် ကြွရောက်လာတာပါလဲ”
ဂုန်း….
မုဟယ်တုန်းသည် လက်သီးဆုပ်ခန့်ရှိသော ကြည်လင်သည့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို စားပွဲပေါ်သို့ တင်လိုက်ပြီး တည်ကြည်သော လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်မှာ
“ငါ့အတွက် စိန်ခေါ်စာတစ်စောင် ပေးပို့ပေးစေချင်တယ်။ နွေဦးရာသီ ရောက်တာနဲ့ ကောင်းကင်လှိုင်းသန့်စင်ရာနယ်မြေရဲ့ နတ်သမီးလီရန်နဲ့ ငါ ချိန်းဆိုထားတဲ့ တိုက်ပွဲအချိန် ရောက်ပြီ။ ငါကိုယ်တိုင် ကောင်းကင်လှိုင်းသန့်စင်ရာနယ်မြေကို သွားပြီး ချိန်းဆိုချက်အတိုင်း တိုက်ခိုက်မယ်။ နတ်သမီးလီရန်အနေနဲ့ ဒီတိုက်ပွဲကနေ ရှောင်မပြေးဖို့ မျှော်လင့်တယ်။ တကယ်လို့ အခြားသော တပည့်တွေကပါ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ချင်တယ်ဆိုရင်လည်း ငါ မုဟယ်တုန်းက အားလုံးကို လက်ခံဖို့ အသင့်ပဲ”
စကားအဆုံး၌ မုဟယ်တုန်းသည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ မျှော်စင်အတွင်းမှ ပြန်လည်ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ စည်ကားလှသော လူအုပ်ကြားကို ဖြတ်သန်းသွားစဉ် လူအများက သူ့ကို အားကျအတုယူသည့် မျက်ဝန်းများဖြင့် ငေးကြည့်နေကြကုန်၏။ မုဟယ်တုန်း စတင်ကြီးပြင်းခဲ့ရာ ချင်းပြည်နယ်တွင် သူ၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
“ပျံသန်းစ လင်းယုန်ငယ်လေးဟာ အခုတော့ ကောင်းကင်ယံထက်မှာ ကခုန်နိုင်ပြီပဲ။ မီးလျှံတွေဟာ လေကိုစီးပြီး ပြင်းထန်တဲ့ အရှိန်အဟုန်နဲ့ ကမ္ဘာကြီးကို လွှမ်းမိုးတော့မယ်။ ဟယ်တုန်းအာ... မင်းကို တစ်လောကလုံးက အသိအမှတ်ပြုရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ”
ကြင်နာပြီး ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိသော အမျိုးသမီးအသံတစ်ခုက မုဟယ်တုန်း၏ စိတ်ထဲ၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။
“ဆရာ... ဆရာမရှိရင် ကျွန်တော် ဒီအဆင့်အထိ ဘယ်တော့မှ ရောက်လာမှာ မဟုတ်ပါဘူး”
မုဟယ်တုန်းက ပြုံးလျက် ပြန်လည်ပြောဆို လိုက်သည်။
ထိုစဉ် မီးခိုးရောင် ပတ်တီးများဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံးကို ပတ်ထားပြီး မျက်လုံးတစ်ဖက်သာ ပေါ်နေသော ပုံရိပ်တစ်ခုသည် မုဟယ်တုန်း၏ နောက်၌ ပေါ်ထွက်လာသည်။
“ပြီးတော့ အစ်ကိုပုဖု... အဲဒီနေ့က အစ်ကိုသာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စတေးပြီး တာအိုဆရာကို တားမပေးခဲ့ရင် ကျွန်တော် ဒီနေ့အထိ ချောချောမောမော ရောက်လာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”
မုဟယ်တုန်းက ထိုပတ်တီးစီးထားသူကို ကြည့်ကာ စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ပတ်တီးစီးထားသူသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ပြုံးလိုက်ပြီး “ငါတို့က တစ်ခါညီအစ်ကိုဆိုရင် ထာဝရညီအစ်ကိုတွေပဲလေ။ ဒါတွေကို ပြောနေဖို့ မလိုပါဘူး” ဟု အေးဆေးစွာ ပြန်လည်တုံ့ပြန်သည်။
“မှန်တာပေါ့”
မုဟယ်တုန်းက သိနားလည်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် “အစ်ကိုယွမ်... အခု ကျွန်တော် စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်နယ်ပယ်ကို ရောက်ပြီဆိုတော့ အစ်ကိုလည်း မကြာခင် ရောက်လာတော့မှာပါ။ မမေ့ပါနဲ့... ကောင်းကင်လှိုင်းသန့်စင်ရာနယ်မြေက ကိစ္စတွေ ပြီးတာနဲ့ ဇီဝေချန်မိသားစုဆီကနေ တရားမျှတမှု ပြန်တောင်းရဦးမယ်”
ဇီဝေချန်မိသားစုအကြောင်းကို ပြောလိုက်သည်နှင့် မုဟယ်တုန်း၏ အေးချမ်းနေသော မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် အေးစက်ခက်ထန်သွားတော့သည်။ လွန်ခဲ့သော တစ်ဆယ့်နှစ်နှစ်ခန့်က သူ၏ဖခင်မှာ လင်အန်းမြို့သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ရုံမျှဖြင့် ဇီဝေချန်မိသားစု၏ တတိယတောင်ထိပ်သခင်ချန်ထျန်းလျန်၏ လက်ချက်ဖြင့် ရက်ရက်စက်စက် အသတ်ခံခဲ့ရသည်။
ဖခင်အရင်းကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည့် ဤရန်ကြွေးမှာ မည်သို့မျှ ဖြေဖျောက်၍ မရနိုင်သော အမုန်းတရားပင်။
မကြာသေးမီကလည်း ဇီဝေချန်မိသားစုသည် အကြောင်းရင်းတစ်စုံတစ်ရာမရှိဘဲ မုမိသားစုပိုင် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများနှင့် မဟာမိတ်မိသားစုများကိုပါ အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းခဲ့သည်။ မုမိသားစု၏ ဆွေမျိုးသားချင်း အများအပြားလည်း ရက်ရက်စက်စက် သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ အကယ်၍ ဆေးဘုရင်ချိုင့်ဝှမ်းမှ ပုဂ္ဂိုလ်ကျော်တစ်ဦးက အချိန်မီ ကယ်တင်ခြင်းမပြုခဲ့ပါက မုဟယ်တုန်းကိုယ်တိုင်ပင် အသက်ပျောက်သွားနိုင်သည့် အခြေအနေဖြစ်သည်။
ဤမျှ နက်ရှိုင်းလှသော သွေးကြွေးကို ပြန်လည်ကောက်ယူရမည်သာ ဖြစ်သည်။
"ငါ မုဟယ်တုန်းက သူတစ်ပါးကို အရင်ရန်စတတ်သူမဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မိသားစုကသာ ဒီလျှို့ဝှက်ချက်တွေကို မပြောပြခဲ့ရင် ဇီဝေချန်မိသားစု ဘယ်လောက်တောင် ရိုင်းစိုင်းစော်ကားနေသလဲဆိုတာ ငါ သိမှာမဟုတ်ဘူး"
"သူတော်ကိုယ်တော် သူနှောင့်ကိုယ်နှောင့်ပဲ ဇီဝေချန်မိသားစုကိုတော့ တစ်နေ့နေ့မှာ ငါ အမြစ်ပြတ် ရှင်းပစ်ရမယ်"
နက်မှောင်သော ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်သည် ပြတ်သားလှသော မျက်ဝန်းများဖြင့် လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ဘေးရှိ ပတ်တီးစီးထားသော ပုံရိပ်သည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် အက်ရှရှအသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"ဟယ်တုန်း... တကယ်လို့ မင်းရဲ့မိသားစုက မင်းကို လိမ်ညာထားတာဆိုရင်ကော တကယ်တမ်း ပဋိပက္ခတွေကို မုမိသားစုက အရင်စခဲ့တာဖြစ်ပြီး ချန်မိသားစုက ပြန်လည်တုံ့ပြန်ရုံသက်သက်ပဲ ဆိုရင်ကော... မုမိသားစုမှာ တရားမျှတမှုမရှိဘူးဆိုရင် မင်း ဘာလုပ်မလဲ တရားမျှတမှုကို ဦးစားပေးမလား သံယောဇဉ်ကို ဦးစားပေးမလား"
"ဒါ... ဒါက မဖြစ်နိုင်တာ ငါ့မိသားစုက ငါ့ကို ဘာလို့ လိမ်ရမှာလဲ"
မုဟယ်တုန်းသည် ဤစကားကြောင့် အနည်းငယ် ကြောင်အသွားသည်။ ဤကဲ့သို့သော ဖြစ်နိုင်ခြေမျိုးကို သူ တစ်ခါမျှ ထည့်သွင်းစဉ်းစားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
"ဒါပေမဲ့... တရားမျှတမှုနဲ့ သံယောဇဉ်လား"
မုဟယ်တုန်းသည် ခေါင်းကို ငုံ့လိုက်ပြီး သူ၏မျက်ဝန်းများတွင် ဝေခွဲမရသည့် အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။
"သဘာဝကျကျပဲ... ငါက တရားမျှတမှုထက် သံယောဇဉ်ကိုပဲ ရွေးချယ်မိမှာပါ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ တကယ်တမ်း အရေးကြုံလာတဲ့အခါ တရားမျှတမှုက ငါ့ကို လာကယ်မှာမဟုတ်ဘူး။ ငါ့ရဲ့ ရဲဘော်ရဲဘက်တွေနဲ့ ဆွေမျိုးသားချင်းတွေကပဲ ငါ့အတွက် အသက်စွန့် တိုက်ပွဲဝင်ပေးကြမှာမို့လို့ပဲ"
"ဒါကြောင့် ဒါက တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်တာလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ့အမြင်မှာတော့ သံယောဇဉ်က တရားမျှတမှုထက် ပိုအရေးကြီးတယ်"
ပတ်တီးစီးထားသူသည် ဤစကားကို ကြားသောအခါ ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် အသာအယာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
"အင်း... ဒါကြောင့် ဟယ်တုန်း မင်း ပိုပြီး အစွမ်းထက်အောင် ကြိုးစားရမယ်။ မင်းကို ဘာမှ အထိခိုက်မခံပါနဲ့။ အကယ်လို့ တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့ရင် ငါ အရမ်းနာကျင်ရလိမ့်မယ်"
မုဟယ်တုန်းသည် ဤစကားကြောင့် အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီး "ဟာဟား... စိတ်မပူပါနဲ့ မင်းကို ငါ ဘယ်တော့မှ အထိခိုက်မခံစေရဘူး"
"ကောင်းပြီ"
အဆုံးစွန်သော ဆီးနှင်းများကြားတွင် ထိုလူငယ်နှစ်ဦးသည် ဘေးချင်းယှဉ်လျက် ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။
ကျန်းကျိုးရှိ ကောင်းကင်လှိုင်းသန့်စင်ရာနယ်မြေ တောင်ဘက်တောင်ထိပ်၌
"စစ်မှန်သောတပည့်ရှောင်... တောင်ထိပ်သခင်က ခေါ်နေပါတယ်ခင်ဗျာ"
သတင်းပေးပို့ရသော တောင်ဘက်တောင်ထိပ်တပည့်တစ်ဦးသည် တရားထိုင်နေသော ပုံရိပ်အနားသို့ ချဉ်းကပ်ကာ ရိုသေစွာ လျှောက်ထားလိုက်သည်။
"ကောင်းပြီ"
ချန်ကျီရှင်းသည် သူ၏ကိုယ်ပေါ်ရှိ နှင်းများကို ခါချလျက် မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် တောင်ထိပ်ရှိ ခန်းမဆောင်ကြီးဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းသွားသည်။
ခန်းမဆောင်အတွင်း၌ မည်သည့်အချိန်ကတည်းက စတင်ထားသည်မသိရသော ကြေးမီးဖိုတစ်ခုမှာ တောက်လောင်နေသည်။ မီးဖိုအတွင်းရှိ မီးလျှံများမှာ တဖျတ်ဖျတ်နှင့် လှုပ်ရှားနေပြီး ခန်းမဆောင်တစ်ခုလုံးကို နွေးထွေးစေသည်။ တောင်ထိပ်သခင်မ မုယွဲ့မေသည် အနက်ရောင် တာအိုဝတ်ရုံကျပ်ကျပ်ကို ဝတ်ဆင်လျက် ဖျာကြမ်းပေါ်၌ တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေသည်။
ရင်းနှီးပြီးသား ခြေသံကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ မုယွဲ့မေသည် ဆောင်းဦးရာသီကဲ့သို့ လှပလှသော သူမ၏ မျက်ဝန်းအစုံကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ပြီး အသာအယာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
"ပင်းအာ... မင်းရဲ့ ဇာတိအရပ်မှာ ဆောင်းရာသီရောက်ရင် ဝမ်တွန်စားတဲ့ ဓလေ့ရှိတယ်လို့ ငါကြားမိတယ်။ ဒီဝမ်တွန်တွေကို ငါ့လူတွေက တောင်အောက်က ဖုန်းပေါ်မြို့အထိ သွားဝယ်ပေးထားတာ။ အရသာက ဘယ်လိုရှိလဲဆိုတာ မြည်းစမ်းကြည့်ပါဦး"