အခန်း (၅၉၅-၅၉၇)

အပိုင်း ၅၉၅ - စုလင်းရှုံ၏ ဘဝဇာတ်ကြောင်း၊ ထန်းကျင်းယန်၏ ခန့်မှန်းချက်(၂)

သို့ပေမယ့် သူ၏တပည့်တစ်ယောက် အနေနှင့် သူမသည် အခြားလူများ၏ အနိုင်ကျင့်ခြင်းကို သေချာပေါက် ခံရမည် မဟုတ်ပေ။

ဆရာဖြစ်သည့် သူက ဝင်ပါခြင်းမပြုလျှင်တောင် စီနီယာအစ်ကိုနှစ်ယောက် ဖြစ်သည့် ရွှီယန်နှင့်မုန့်ချုံတို့က သူမအတွက် ရပ်တည်ပေးမည် ဖြစ်၏။ ဂျူနီယာအငယ်ဆုံး ဖန်းဟောင်လည်း အပါအဝင်ဖြစ်သည်။

ချန်ချင်းစံအိမ်၏ တစ်နေ့တာ ဆေးခန်းဖွင့်ချိန် ပြီးဆုံးပြီးနောက် ဂိတ်တံခါးကိုပိတ်ကာ ရှီအာက ကျင့်ကြံမှုကို ကြိုးစားလုပ်ဆောင်သည်။

ကျိုးယင်သည် မုန့်ရှူရှူတစ်ယောက် ထောင့်တစ်နေရာတွင်ထိုင်ကာ အတွေးနက်နေကြောင်းကို တွေ့လိုက်ရ၏။

ဒီရက်များအတွင်းတွင် မုန့်ရှူရှူသည် ရောဂါကုသရန် လာရောက်တန်းစီသည့် လူနာများအကြား၌ ကူးလူးသွားလာနေလေ့ ရှိ၏။ ဤသည်ကိုကြည့်ကာ သူမတွင် ခန့်မှန်းချက်အချို့ ရလာခဲ့သည်။

"မုန့်ရှူရှူ... မုသခင်လေးက ဘယ်သူဆိုတာကို နင်သိတယ်မလား.."

ကျိုးယင်က စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆက်သွယ်မှုဖြင့် မေး၏။

မုန့်ရှူရှူက သူမကိုကြည့်ကာ သူ၏မျက်နှာက ရှုပ်ထွေးလာခဲ့သည်။ သက်ပြင်းချစွာ ပြော၏။

"သူ့အကြောင်းကို မပြောကြရအောင်.."

"နင်တကယ့်ကို သိတာပဲ.."

ကျိုးယင်က မျက်မှောင်ကျုံ့သွားသည်။

"ငါ့ကိုပြော...နင်ဘာတွေ သတင်းရခဲ့လဲ.."

မုန့်ရှူရှူက ခဏတာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် မေး၏။

"အမစု နင့်ကို တစ်ခုခုပြောခဲ့သေးလား.."

ကျိုးယင်က မျက်မှောင်ကျုံ့သွားပြီး မုန့်ရှူရှူကို အချိန်အတော်ကြာအောင် စိုက်ကြည့်သည်။

"ငါ့ကို ဘာလို့ အဲ့လိုလာကြည့်နေတာလဲ... ငယ်ငယ်လေးတည်းက ငါသူမကို အဲ့လိုပဲခေါ်ခဲ့တာ။ အဖေကရိုက်ပြီးတော့ ဒေါ်လေးလို့ အတင်းခေါ်ခိုင်းတုန်းကတောင် မပြောင်းလဲခဲ့ဘူး။ ငါသူမကို အမလို့ခေါ်တာပဲ ကြိုက်တယ်။ အမစုကလည်း လက်ခံတယ်။ ဒါ့ကြောင့်မလို့ မျိုးဆက်မတူဘူးဆိုပြီး အဓိပ္ပါယ်မရှိတဲ့စကားတွေ လာမပြောနဲ့.."

မုန့်ရှူရှူက အလိုမကျစွာ ပြော၏။

ကျိုးယင်က ခဏတာစဉ်းစားပြီးနောက် ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားတစ်ခုကို ထုတ်ကာ ပြောသည်။

"သခင်မ ပြောခဲ့တာက အတွင်းဘက်နယ်မြေရဲ့ အပြင်ဘက်က သတင်းတစ်ခုခု ရောက်လာခဲ့ရင် အတွင်းဘက်နယ်မြေရဲ့အပြင်ကို သွားလို့ရတယ်တဲ့။ အပြင်ဘက်က သိုင်းသမားတစ်ယောက် အတွင်းဘက်နယ်မြေကို ရောက်လာခဲ့ရင် ဒီကျောက်စိမ်းတံဆိပ်နဲ့ အတွင်းဘက်နယ်မြေကနေ ထွက်လို့ရတယ်.."

ယခုအချိန်၌ ဒီကျောက်စိမ်းတံဆိပ်မှာ မည်သည်ဖြစ်သည်ကို သူမအနေနှင့် သိရှိပြီးဖြစ်၏။ ဤသည်မှာ စိတ်ဝိဉာဉ်ဂိုဏ်းများနှင့် မိသားစုကြီးများ၏ ယွီလင်တံဆိပ်ပြား ဖြစ်သည်။

"သခင်လေး... သူက.. လော့ဒေသရဲ့ မုမိသားစုက မလား.."

ကျိုးယင်က ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ကို ကြည့်ရင်းက မေးသည်။

မုန့်ရှူရှူက ခေါင်းငြိမ့်၏။ လော့ဒေသရှိ မုမိသားစုသည် စွမ်းအားကြီးမားသည့် ပထမတန်းစား မိသားစုတစ်ခုဖြစ်၏။ ပြောကြသည်မှာ စိတ်ဝိဉာဉ်ဆေးပင်များကို ပျိုးထောင်သည့် လျှို့ဝှက်အတတ်တို့ကို တတ်မြောက်ထားပြီး လင်းနယ်မြေတွင် ကြီးမားသည့် လွှမ်းမိုးမှုရှိသည်။

"နင်ဘာသိခဲ့လို့လဲ.."

ကျိုးယင်က လေးနက်စွာ မေး၏။

"အကိုမု... သူက ငရှုပ်သခင်လေး တစ်ယောက်ပဲ.."

မုန့်ရှူရှူက သက်ပြင်းချသည်။ ထို့နောက် ကျိုးယင်အား သူရှာဖွေသိရှိသည့် အရာအားလုံးကို ပြောပြ၏။

"မုမိသားစုရဲ့ နာမည်ကျော်ကြားတဲ့ ငရှုပ်သခင်လေး..."

ကျိုးယင်၏ မျက်နှာက မဲမှောင်သွားသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သခင်မလေးသည် လိမ်ညာခြင်း ခံခဲ့ရသည်လား။

"ယင်လုံ့စံအိမ်နောက်က ကြိုးကိုင်သူကလည်း မုမိသားစုကပဲလား.."

ကျိုးယင်သည် ထိုပြဿနာကို ရုတ်တရက် တွေးမိလိုက်၏။ လင်းနယ်မြေမှ စိတ်ဝိဉာဉ်ဂိုဏ်းနှင့် မိသားစုကြီးများ၏ အတွင်းဘက်နယ်မြေအပေါ် အမြင်အရ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူတို့သည် အတွင်းဘက်နယ်မြေရှိ ငရှုပ်သခင်လေး၏ အချစ်ရေးအချစ်ရာ ကိစ္စများကို ဖျောက်ဖျက်ချင်တာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ မုမိသားစု၏ ဂုဏ်သိက္ခာအတွက် ကျန်ရှိနေသည့် မျိုးဆက်ကို ရှင်းလင်းတာ ဖြစ်နိုင်၏။

"ငါလည်း မသိဘူး.."

မုန့်ရှူရှူက ခေါင်းကိုရမ်းသည်။

"ဒါပေမယ့် ငါသေချာတာက... ဒီကိစ္စက အကိုမုနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး.."

"နင်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီးတော့ အသေအချာပြောနိုင်တာလဲ.."

ကျိုးယင်မှာ နှလုံးသားထဲ၌ အလွန် ဒေါသထွက်သွားသည်။

"စိတ်ဝိဉာဉ်ဆေးပင်တွေကြောင့်ပဲ... အကိုမု ထွက်သွားတုန်းက စိတ်ဝိဉာဉ်ဆေးပင်အချို့ကို ချန်ထားခဲ့တယ်။ အမစုရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်အားဖြည့်ဖို့အတွက်ပဲ..."

မုန့်ရှူရှူက သက်ပြင်းချသည်။ ကျိုးယင်က ခဏတာတိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ထပ်မံမေး၏။

"သခင်မလေးစုကိုရော... သူ့အဖေက မုမိသားစုရဲ့ ငရှုပ်သခင်လေးဆိုတာကို ပြောပြလိုက်သင့်လား.."

မုန့်ရှူရှူက ခေါင်းကိုရမ်းကာ ပြောသည်။

"ငါမသိဘူး... အဲ့ကိစ္စကတော့ ကံကြမ္မာကိုပဲ ကြည့်တာပေါ့.."

သူက သက်ပြင်းချကာ ထပ်ပေါင်းပြောသည်။

"ဖြစ်နိုင်တာက... မသိတာကလည်း ကိစ္စကောင်းတစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မယ်.."

ကျိုးယင်က ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းငြိမ့်၏။ ယခုအချိန်၌ စုလင်းရှုံသည် အလွန် ပျော်ရွှင်နေ၏။

သူမသည် ဘဝဇာတ်ကြောင်းကို သိရှိပြီး ဖခင်ဖြစ်သူမှာ ယခုကဲ့သို့ မိန်းမပွေရှုပ်သူ ဖြစ်ကြောင်းကို နားလည်လာပါက ဒေါသထွက်စေနိုင်သည်။

မုန့်ရှူရှူနှင့် ကျိုးယင်တို့သည် မည်သည်မှ မဖြစ်ပွားခဲ့သကဲ့သို့သာ နေထိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ မုမိသားစုမှ ငရှုပ်သခင်လေး၏ အကြောင်းကို မေးမြန်းခြင်းအားလည်း ရပ်တန့်လိုက်၏။

စုလင်းရှုံသည် မူလဒီဗိုင်းအဆင့်သို့ ချိုးဖျက်ခဲ့၏။

"သင်၏တပည့် စုလင်းရှုံသည် မူလဒီဗိုင်းအဆင့်ကို ချိုးဖျက်ခဲ့သည်။ သင်၏ ချန်ချင်းမူလဒီဗိုင်းသည် အဆ၁၀၀ တိုးပွားလာခဲ့သည်.."

စုလင်းရှုံ၏ အဆင့်ချိုးဖျက်မှုနှင့်အတူ ဖန်းဟောင်၏ မိုးပျံသင်္ဘောအား ပြုလုပ်ခြင်းသည်လည်း နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ အစစ်အမှန် ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

"ဘုန်း.."

မိုးပျံသင်္ဘောသည် ဆယ်ပေလောက်သာ ရှည်လျားပြီး ခရမ်းရောင်မိုးကြိုးများဖြင့် ဝန်းရံနေ၏။ စံအိမ်များ၊ နဂါးနှင့်ဖီးနစ်တို့၏ ထွင်းချက်များ ဝန်းရံနေပြီး ဖန်းဟောင်သည် နောက်ဆုံးအဆုံးသတ်မှုကို စတင်လုပ်ဆောင်သည်။

လီရွှမ်က ၎င်းကိုကြည့်ကာ ကျေနပ်စွာ ခေါင်းငြိမ့်သည်။ ဝူထန်းနန်လည်း ကောင်းကင်နှင့်ကမ္ဘာမြေကြီး၏ နိယာမအား လေ့လာမှုမှ နိုးထလာခဲ့၏။ သူသည် နံဘေးမှ သိလိုစွာ ကြည့်ရှု့ရင်းမှ အလွန်အံ့သြနေမိသည်။

မည်မျှအံ့သြစရာ ကောင်းလှသည့် ပညာရပ်ဖြစ်သနည်း။ ချိုင်လင်းအာ အတွက်လည်း တူညီစွာပင် ဖြစ်သည်။

"အောင်မြင်တော့မယ်..."

စုလင်းရှုံမှာ စိတ်လှုပ်ရှားနေပါသည်။ သူမသည် ဒီမိုးပျံသင်္ဘောအတွက် ကြိုးစားအားထုတ်မှု များစွာကို ပြုလုပ်ခဲ့၏။ အထူးသဖြင့် ၎င်း၏ ဒီဇိုင်းပိုင်းတွင် များပြားလှသည့်အကြံပြုချက်တို့ကို ပေးဆောင်ခဲ့သည်။

ရွှေရှင်းနန်းတော်သည် ဒုတိယတန်းစား စိတ်ဝိဉာဉ်ဂိုဏ်းတစ်ခုသာ ဖြစ်ပေမယ့် တစ်ချိန်က အလွန်ထည်ဝါသည့် နေ့ရက်တို့ ရှိခဲ့သည်။ ယခုအချိန်၌ ဒုတိယတန်းစား စိတ်ဝိဉာဉ်ဂိုဏ်းတစ်ခုအဖြစ် ကျဆင်းသွားလျှင်တောင် လော့ဒေသတွင် ထင်ပေါ်ကျော်ကြားနိုင်ဆဲ ရှိ၏။

ပြောကြသည်မှာ ရွှေရှင်းနန်းတော်၏ နန်းတော်သခင်သည် မကြာခင်တွင် အထွတ်အထိပ် စိတ်ဝိဉာဉ်သန့်စင်ခြင်း ကောင်းကင်လူသားအဆင့်သို့ ချိုးဖျက်တော့မည်ဖြစ်သည်။

နန်းတော်သခင်၏ သမီးဖြစ်သူ ထန်းကျင်းယန်သည် မုမိသားစုမှ ငရှုပ်သခင်လေး၏ တရားဝင်ဇနီးမယားဖြစ်၏။ သူမသည် ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် ရွှေရှင်းနန်းတော်ဆီသို့ ပြန်ခဲ့ပေမယ့် မုမိသားစုရှိ အရေးကိစ္စအချို့ကို ကိုင်တွယ်ဆဲရှိသည်။

အထူးသဖြင့် သူမ၏ ယောက်ျားဖြစ်သူက ချန်ရစ်ခဲ့သည့် ကိစ္စများဖြစ်၏။ သူမ၏ မုမိသားစုနှင့် ဆက်နွယ်နေမှုကြောင့် လော့ဒေသရှိ မည်သည့်အင်အားစုမှ ရွှေရှင်းနန်းတော်ကို ထိပါးရဲခြင်း မရှိပေ။

ထို့အပြင် မုမိသားစု၏ ငရှုပ်သခင်လေးသည် အလွန်ပါရမီကောင်းမွန်၏။ ပြောကြသည်မှာ သူသည် အသန်မာဆုံးအဆင့်သို့ပင် ရောက်ရှိတော့မည် ဖြစ်သည်။

မုကျားဖုန်းသည် သူ၏ တရားဝင်ဇနီးမယားဖြစ်သူ ထန်းကျင်းယန်အပေါ် ခံစားချက်ရှိရှိ မရှိရှိ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လက်ထပ်ထိမ်းမြားခဲ့၏။ မည်သူက စွမ်းအားကြီးပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်လာနိုင်မည့် လူတစ်ယောက်၏ ဇနီးမယားကို မလေးမစား ပြုရဲမည်လဲ။

ထို့အပြင် ရွှေရှင်းနန်းတော်သည် သူတို့၏ ပိုင်နက်ကိုသာ ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားပြီး မည်သည့်ချဲ့ထွင်မည့် ရည်ရွယ်ချက်မှ ပြသခြင်းမရှိပေ။ ကြည့်ရသည်မှာ သူတို့၏ အမွေအနှစ်ကိုသာ လက်ဆင့်ကမ်းလိုဟန် ရှိ၏။

ရလဒ်အနေနှင့် မည်သူမှ ရွှေရှင်းနန်းတော်ကို ပစ်မှတ်ထားကြခြင်း မရှိပေ။

သို့ပေမယ့် မုကျားဖုန်း၏ဇနီးဖြစ်သူ ထန်းကျင်းယန်မှာတော့ စိတ်အခြေအနေ အလွန်ဆိုးရွားစွာ ရှိနေပါသည်။ အတွင်းဘက်နယ်မြေရှိ အောက်တန်းစားမျိုးဆက်ကို ဖမ်းဆီးရန်အတွက် စေလွှတ်ခဲ့သည့် ကျောင်မင်၊ ဖင်းအာနှင့် အဘွားကျင်းတို့ အားလုံးသည် ယခုအချိန်အထိ မည်သည့် သတင်းအစအနမှ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခြင်း မရှိသေးပါ။

အဆိုးဆုံးမှာ လင်းနယ်မြေ၏ ဂိတ်တံခါးသည် ပိတ်သွားပြီ ဖြစ်၏။ ဆိုလိုသည်မှာ ထိုသုံးယောက်သည် သေဆုံးသွားပြီ သို့မဟုတ် အတွင်းဘက်နယ်မြေတွင် နေထိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်ဟု ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သေဆုံးနိုင်သည့် ဖြစ်နိုင်ချေမှာ ၉၀%အထိ မြင့်မား၏။ ထန်းကျင်းယန်သည် ကြောက်ရွံ့မှု အချို့ကိုပင် ခံစားရသည်။ ထိုသားအမိ နှစ်ယောက်တို့ကို ကာကွယ်ရန်အတွက် မုကျားဖုန်းက နည်းလမ်းအချို့ကို ချန်ထားခဲ့ပြီး ကျောင်မင်၊ ဖင်းအာနှင့် အဘွားကျင်းတို့အား သေဆုံးသွားစေမှာကို စိုးရိမ်နေ၏။ သိထားရမည်မှာ အဘွားကျင်းသည် ကောင်းကင်လူသားကြီးအဆင့်၌ ရှိ၏။

သူမသည် အလွန် မသက်မသာ ခံစားနေရသည်။

ဒီကိစ္စက မုကျားဖုန်းကို ဒေါသထွက်စေပြီး သူမအား ကွာရှင်းမှုပြုမှာကို စိုးရိမ်နေ၏။

မုကျားဖုန်းသည် အလွန်မိန်းမလိုက်စားကာ သူမအတွက် နက်ရှိုင်းသည့် ခံစားချက်တို့ ရှိမနေပေ။ တရားဝင်ဇနီးမယားအဖြစ် လက်ထက်ခဲ့ခြင်းမှာလည်း မိသားစု၏ စီမံမှုကြောင့် ဖြစ်၏။ သူမကို မိသားစုတွင် အဆောင်အယောင်တစ်ခုအဖြစ် ထားခဲ့ကာ အကြီးအကဲများကို ပါးစပ်ပိတ်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် ဘယ်တုန်းကမှ အိမ်မကပ်ခဲ့ပေ။ လက်ထပ်ပြီး မကြာခင်တွင် ထွက်ခွာသွားပြီး ဘယ်တော့မှ ပြန်မလာခဲ့ပါ။

မုကျားဖုန်းတွင် သူမအပေါ် မည်သည့်ခံစားချက်မှ မရှိပေမယ့် ထန်းကျင်းယန်ကတော့ နှလုံးသားထဲမှ နှစ်သက်မိ၏။ နိမ့်ကျသည့် မိန်းမတစ်ယောက်တွင် ယောက်ျားဖြစ်သူ၏ သွေးမျိုးဆက် လွယ်ထားကြောင်းကို ပိုမိုစဉ်းစားလေလေ ပိုမိုသည်းခံနိုင်ခြင်း မရှိလေဖြစ်ကာ သူမ၏ယောက်ျားကို ဆွဲဆောင်ခဲ့သည့် ထိုအပျက်မကို သတ်ပစ်ချင်လေသည်။

ပထမတွင် သူမသည် သတိဖြင့် လုပ်ဆောင်လေ့ရှိသည်။ ယောက်ျားဖြစ်သူနှင့် အိပ်စက်ခဲ့သည့် မိန်းမများစွာတို့ကို ရှင်းလင်းခဲ့၏။

သို့ပေမယ့် နောက်ပိုင်းတွင် မုမိသားစုရှိ အကြီးအကဲများက ထိုကိစ္စကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ယောက်ျားဖြစ်သူမှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားရာ သူမသည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပိုမိုရဲတင်းကာ ရက်စက်လာခဲ့သည်။

ရလဒ်အနေနှင့် နောက်ဆုံးတွင် နိမ့်ကျသည့် မိန်းမတစ်ယောက် ကလေးတစ်ယောက်နှင့် မုမိသားစု၏ တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့လေသည်။

သူမသည် သူတို့ကို သတ်ဖြတ်ရန် ပြင်ဆင်နေခဲ့၏။ သို့ပေမယ့် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာ ကောင်းလှသည်မှာ ထိုမိန်းမ၏ သားဖြစ်သူသည် စိတ်ဝိဉာဉ်ခန္ဓာတစ်ခုအား ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

မုမိသားစုရှိ အကြီးအကဲများမှာ အလွန် ဝမ်းသာသွားပြီးသူမကို သတိပေးချက်ပင် ထုတ်ပြန်ခဲ့၏။ ထန်းကျင်းယန်သည် ဒေါသထွက်စွာဖြင့် ရွှေရှင်းနန်းတော်ဆီသို့သာ ပြန်နိုင်ခဲ့သည်။

ထိုအချိန်ကတည်းက သူမသည် မုမိသားစုဆီသို့ တစ်ခေါက်မှ မပြန်တော့ပေ။ အတွင်းဘက်နယ်မြေ၌လည်း မထင်မှတ်ထားသည့် အဖြစ်အပျက်တို့ ဖြစ်ပွားခဲ့ရာ သူမ၏ စိတ်အခြေအနေကို ခန့်မှန်းကြည့်နိုင်၏။ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း မျက်နှာမှာ အလွန် ညှို့မှိုင်းနေပါသည်။

"သခင်မလေး..."

အစေခံတစ်ယောက်က သတိဖြင့် လျှောက်ဝင်လာခဲ့သည်။ သူမသည် ထန်းကျင်းယန်၏ အနီးကပ်အစေခံတစ်ယောက် ဖြစ်လျှင်တောင် အတွင်းဘက်နယ်မြေရှိ ကိစ္စပြီးကတည်းက ထန်းကျင်းယန်၏ စိတ်အခြေအနေမကောင်းမှုကြောင့် အကြိမ်ကြိမ် အပြစ်ပေးခံခဲ့ရ၏။

"ဘာကိစ္စလဲ.."

ထန်းကျင်းယန်က တောင့်တင်းစွာဖြင့် မေးသည်။

"အတွင်းဘက်နယ်မြေရဲ့ ကိစ္စပါ..."

အစေခံက ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် ဖြေကြား၏။

"ပြော... အတွင်းဘက်နယ်မြေမှာ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့လို့လဲ.."

ထန်းကျင်းယန်က ဒေါသတကြီးပြောသည်။

"သခင်မလေး... အဲ့ဒီ့... အဲ့ဒီ့လူ အခု စိတ်ဝိဉာဉ်နယ်မြေကို ရောက်နေပြီထင်တယ်.."

အစေခံ၏အသံက တိုးညှင်းစွာ ပေါ်လာခဲ့၏။

"ဘာပြောလိုက်တယ်.."

ထန်းကျင်းယန်က ရုတ်တရက် မတ်တတ်ရပ်သည်။ သူမ၏ မျက်နှာသည် ဒေါသတို့ဖြင့် ပြည့်နက်နေ၏။

"သူမ... ယွီလင်တံဆိပ်ပြားကို အသုံးပြုပြီး မုမိသားစုဆီကို ပြန်ခဲ့တာလား... အဲ့ဒီ့ အဘိုးကြီးတွေကလည်း လက်ခံလိုက်တာလား.."

လင်းယွီဂိတ်တံခါး ပထမဆုံး ဖွင့်လှစ်ချိန်တွင် လူအချို့တို့ အတွင်းဘက်နယ်မြေမှ ဝင်ရောက်လာခဲ့၏။ ထိုအထဲတွင် ထိုနိမ့်ကျသည့် မျိုးဆက်လည်း ပါလာခဲ့သည်လား။

သူမသည် မုကျားဖုန်းက အတွင်းဘက်နယ်မြေတွင် ပေးခဲ့သည့် ယွီလင်တံဆိပ်ပြားကို ကိုင်ဆောင်ပြီး မုမိသားစုသို့ သွားရောက်ကာ အသိအမှတ်ပြုခြင်း ခံခဲ့ရသည်လား။

ထိုသို့ဆိုပါက ထိုအဘိုးကြီးများ၏ အသိမှတ်ပြုမှုကို ရနိုင်လျှင် ထူးကဲသောပါရမီအား ပိုင်ဆိုင်ထားပေလိမ့်မည်။

"သူမ မုမိသားစုဆီကို မသွားခဲ့ဘူး... အဲ့ဒီ့အစား... အဲ့ဒီ့အစား... ချန်ချင်းစံအိမ်ကို သွားခဲ့တယ်.."

အစေခံက သတိဖြင့်ဖြေကြားသည်။

"ချန်ချင်းစံအိမ်ရဲ့ ဒန်ဆေးနတ်သမီး စုလင်းရှုံက သူမ ဖြစ်လောက်တယ်.."

"နင်ဘာပြောလိုက်တယ်... ဒါလုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘူး.."

ထန်းကျင်းယန်၏ မျက်နှာက ကြီးစွာ ပြောင်းလဲသွားပြီး အသံပြု၏။

"သခင်မလေး... အရင်တုန်းက အကြောင်းကြားစာတွေမှာလည်း စုလင်းရှုံဆိုပြီးတော့ နာမည်ပါခဲ့တယ်။ အခုပြသလာတဲ့ လက္ခဏာရပ်တွေအရ ချန်ချင်းစံအိမ်ရဲ့ ဒန်ဆေးနတ်သမီးက သူမဖြစ်ဖို့ များတယ်။ အထူးသဖြင့် ချန်ချင်းစံအိမ်ရဲ့ ပေါ်ပေါက်လာတဲ့အချိန်က အရမ်းကိုက်ညီနေတယ်..."

အစေခံက သူမရရှိသည့် သဲလွန်စများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရှင်းပြသည်။ ထိုအရာအားလုံးတို့ကို ပေါင်းစပ်ပြီးနောက် ချန်ချင်းစံအိမ်ရှိ ဒန်ဆေးနတ်သမီးသည် ထန်းကျင်းယန်ဖမ်းဆီးလိုနေသည့် အတွင်းဘက်နယ်မြေမှ မိန်းကလေးဖြစ်ပေလိမ့်မည်ဟု ကောက်ချက်ချရသည်။

ထန်းကျင်းယန်၏ မျက်နှာက ဖြူရော်ကာဖြင့် စိုးရိမ်သွား၏။ ထိုသတင်းသာ မှန်ပါက အတွင်းဘက်နယ်မြေတွင် သူမ၏ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခဲ့သည့် အကြောင်းအရာများ ပေါ်ပေါက်လာကာ အကျိုးဆက်မှာ မတွေးဆနိုင်အောင် ရှိနေပါသည်။

"ချန်ချင်းစံအိမ်... အတွင်းဘက်နယ်မြေ... ရွှီယန်..."

ဒီအချိန်၌ သူမတွင် ကြောက်စရာကောင်းသည့် ခန့်မှန်းချက်တစ်ခု ရလာခဲ့၏။ လင်းနယ်မြေရှိ နာမည်ကျော်ကြသည့် ပါရမီရှင် ရွှီယန်သည်လည်း အတွင်းဘက်နယ်မြေမှ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

လင်းယွီဂိတ်တံခါး၏ ဖွင့်လှစ်မှုနှင့်အတူ ရွှီယန်သည် မြင့်တက်လာခဲ့၏။ ထိုအချိန်ကိုက်မှုက တိုက်ဆိုင်လွန်းလှသည်။

李 望舒:

အပိုင်း ၅၉၆ - လင်းနယ်မြေ၌၇နှစ်၊ ၅ခုမြောက်သိုင်းပညာစနစ်

"အကြီးအကဲလျုံကို သွားခေါ်လိုက်.."

ထန်းကျင်းယန်က ခဏတာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် လေးနက်သည့် အသံဖြင့်ခိုင်း၏။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်မလေး.."

အစေခံက ထွက်ခွာသွားသည်။

"အကြီးအကဲလျုံ... ကျွန်မကြားတာတော့ ရှင့်မှာ ယွီကျိုးက ကျိန်နိုင်ငံနဲ့ အဆက်အသွယ်အချို့ ရှိတယ်တဲ့။ ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးရင် ကျွန်မအဲ့ဒီ့ကို သွားလည်ချင်တယ်။ လူအချို့နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးလို့ရမလား.."

ထန်းကျင်းယန်က အပြုံးတစ်ခုဖြင့် မေး၏။

"ဒါက ကိစ္စသေးလေးပါ... ကျိန်နိုင်ငံဆီကို ဒီတံဆိပ်ပြားသာ ယူသွားလိုက်ပါ နန်းတော်သခင်မငယ်.."

အကြီးအကဲလျုံက ခေါင်းငြိမ့်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အကြီးအကဲလျုံ.."

ထန်းကျန်းယန်မှာ ဝမ်းသာသွား၏။ အကြီးအကဲလျုံကို ပြန်ခိုင်းပြီးနောက် သူမသည် ယွီကျိုးဆီသို့ ခရီးစဉ်အား စီမံသည်။

ထိုအတွင်းရေးကိစ္စများအတွက် မည်သည့်ပေါက်ကြားမှုမှ မရှိစေရန် သူမကိုယ်တိုင် ကြီးကြပ်ရန် လိုအပ်သည်။ ထိုနေ့တွင် ထန်းကျင်းယန်သည် ယွီကျိုးဆီသို့ ခရီးစတင်ထွက်ခဲ့၏။

"အလုပ်ဖြစ်တယ်..."

ရှေ့တွင် ပျံသန်းနေသည့် သင်္ဘောကိုကြည့်ကာ ဖန်းဟောင်က နဖူးမှ ချွေးစေးများကို သုတ်သည်။ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အသံပြု၏။

"ငါစမ်းကြည့်မယ်.."

စုလင်းရှုံမှာ စမ်းသပ်ကြည့်ရန် မစောင့်နိုင်တော့ပေ။ လက်တစ်ဝှေ့နှင့်အတူ ဆယ်ပေရှိသည့် မိုးပျံသင်္ဘောသည် ချက်ချင်းပင် ကျုံ့ဝင်သွားပြီး လက်ဝါးပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။ ဒီအချိန်၌ ၎င်းသည် ကစားစရာ အရုပ်တစ်ခုနှင့်သာ တူညီနေပါသည်။

စုလင်းရှုံသည် မြန်ဆန်သော ရွေ့လျားမှုနှင့်အတူ လေထဲသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး မိုးပျံသင်္ဘောကို လွှတ်လိုက်၏။

"ဘုန်း.."

ပေ၁၀၀ရှိသည့် သင်္ဘောကြီးပေါ်၌ အဆောက်အအုံများစွာတို့ ထွက်ပေါ်လာ၏။ ၎င်းသည် ခရမ်းရောင်လျှပ်စီးတို့ဖြင့် ဝန်းရံနေကာ အသက်သွင်းလိုက်လျှင် ခရမ်းရောင်နဂါးတစ်ကောင် လှည့်လည်နေသည့် ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုအား ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

"မိုးပျံသင်္ဘောက ချဲ့လို့လည်း ရတယ်။ ကျုံ့လို့လည်း ရတယ်... သူ့ရဲ့အဓိကကိုယ်ထည်က မြေကြီးပေါ်မှာဆို ပျောက်ကွယ်သွားပြီး စံအိမ်တစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်တယ်။ ပြီးတော့ ကာကွယ်မှုနဲ့ တိုက်ခိုက်မှု နှစ်ခုစလုံးအတွက်လည်း စွမ်းဆောင်ရည်တွေရှိတယ်.."

"အခင်းအကျင်းကနေတစ်ဆင့် အကာအကွယ်ကို အသက်သွင်းပြီး စစ်မှန်တဲ့ နဂါးတစ်ကောင် လှည့်လည်နေသလို စိတ်ကူးယဉ်ပုံရိပ်တွေကိုလည်း ပေါ်လာစေနိုင်တယ်.."

"ဒါပေမယ့် အဲ့ဒါကို လှည့်လည်နေစေဖို့ သက်ဆိုင်ရာ စိတ်ဝိဉာဥ်ပုံဆောင်ခဲ ပမာဏတစ်ခုတော့ လိုအပ်တယ်။ တန်တော့တန်ပါတယ်.."

"လေထဲမှာပျံသန်းနိုင်ပြီး အမြင့်ဆုံးအမြန်နှုန်းက အထွတ်အထိပ်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက် ပျံသန်းနေတာထက် မနှေးကွေးဘူး။ ပြီးတော့ ပုန်းအောင်းတဲ့ စွမ်းရည်အချို့လည်းရှိတယ်.."

ဖန်းဟောင်က ရှင်းပြသည်။

"ဒီမိုးပျံသင်္ဘောနဲ့ဆိုရင်... လင်းနယ်မြေ တလျှောက်လုံးမှာ ဆေးပညာကို လိုက်လံကျင့်ကြံလို့ရပြီ။ ချန်ချင်းစံအိမ်ရဲ့ နာမည်ကလည်း လင်းနယ်မြေတလျှောက် ကျော်ကြားလာပြီး ဒန်ဆေးနတ်သမီးကို တွေ့ဆုံနိုင်တဲ့လူတွေက ကောင်းမွန်တဲ့ ကံကြမ္မာနဲ့လူတွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်.."

စုလင်းရှုံက တက်ကြွစွာ ပြော၏။ ရှီအာ၊ ကျိုးယင်နှင့် မုန့်ရှူရှူတို့လည်း အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး မိုးပျံသင်္ဘောပေါ်သို့ တတ်ကြသည်။ မည်ကဲ့သို့ ထိန်းချုပ်ရမည်ကို ရင်းနှီးအောင် ပြုလုပ်၏။

သင်္ဘောပျံသန်းရန်အတွက် လိုအပ်သည့် စိတ်ဝိဉာဉ်ပုံဆောင်ခဲများမှာတော့ သူတို့အတွက် ဘာမှမဟုတ်ပေ။

သူတို့သည် ကျောက်စိမ်းနတ်ဘုရားဂိုဏ်းနှင့် စုမိသားစုတို့၏ ရတနာတိုက်များကို လုယူထားပြီး စိတ်ဝိဉာဉ်ပုံဆောင်ခဲများစွာအား ပိုင်ဆိုင်ထား၏။

ထို့အပြင် ချန်ချင်းစံအိမ်သည် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း စိတ်ဝိဉာဉ်ပုံဆောင်ခဲ များစွာကိုဝင်ပြီး လွတ်လွတ်လပ်လပ်် အသုံးပြုနိုင်စွမ်း ရှိပါသည်။

ဖန်းဟောင်သည် သူ၏ မိုးပျံသင်္ဘောကိုလည်း စတင်ပြုလုပ်၏။ အတွေ့အကြုံတို့ ရှိနေပြီးဖြစ်ကာ ဒုတိယမြောက်မိုးပျံသင်္ဘောသည် ပထမတစ်ခုလောက်လည်း စွမ်းအားကြီးရန် မလိုရာ ပြုလုပ်ရန် ခက်ခဲခြင်းမရှိပါ။

ဆရာဖြစ်သူ၏ မိုးပျံသင်္ဘောသာလျှင် ပိုမိုကြွယ်ဝသည့် အတွေးများနှင့် အားထုတ်မှုတို့ကို လိုအပ်ခြင်းဖြစ်၏။ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အသုံးပြုရန်အတွက်မှာတော့ သင့်တော်သလိုသာ ပြုလုပ်နိုင်ပါသည်။

ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ဒုတိယမြောက် မိုးပျံသင်္ဘောကို နောက်ဆုံးတွင် ထုလုပ်ပြီး၏။ ယခုအချိန်၌ ဖန်းဟောင်သည် မျိုးဆက်စုံမဟာမိတ်အဖွဲ့၏ ဌာနချုပ်သို့ သွားရောက်လည်ပတ်ရန် အချိန်ကျခဲ့ပါပြီ။ ထိုနေ့တွင် သူသည် ဆရာဖြစ်သူနှင့် မိတ်ဆွေများကို နှုတ်ဆက်စကား ပြောကြား၏။

"အစ်ကိုကြီးနဲ့ ဒုတိယအစ်ကိုတို့က လင်းနယ်မြေတလျှောက် နာမည်ကျော်ကြားနေပြီးပြီ... ငါ့ရဲ့ ဒန်ဆေးနတ်သမီးဆိုတဲ့ နာမည်ကလည်း ကျော်ကြားနေပြီးပြီ။ အခု နင့်အလှည့်ပဲ.."

စုလင်းရှုံက ဖန်းဟောင်ကို ဒန်ဆေးလုံးများအား ပေးသည်။

"စိတ်ချပါအမ... ကျွန်တော့နာမည် ဖန်းဟောင်လည်း လင်းနယ်မြေတလျှောက် မကြာခင် ပျံ့နှံလာစေရပါမယ်.."

ဖန်းဟောင်က ယုံကြည်ချက်အပြည့်ဖြင့် ပြောသည်။

ပေ၃၀ရှည်လျားသည့် မိုးပျံသင်္ဘောသည် ကောင်းကင်သို့ပျံသန်းသွားပြီး အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လျှပ်တပြက်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သင်္ဘောပေါ်တွင် လူနှစ်ယောက်တို့ ရပ်နေ၏။ ဤသည်မှာတော့ ဖန်းဟောင်နှင့် ယွဲ့ချန်မင်တို့ ဖြစ်သည်။

"လူနာတွေကို ကုသဖို့အတွက် နောက်ထပ် နေရာအသစ်ကို ရှာရမယ့်အချိန်ပဲ.."

စုလင်းရှုံက အမိန့်ပေး၏။ ထို့ကြောင့် ရှီအာ၊ ကျိုးယင်နှင့် မုန့်ရှူရှူတို့က ထုတ်ပိုးမှုများကို စတင်လုပ်ဆောင်ကာ အရာအားလုံးတို့ကို သင်္ဘောပေါ်သို့ ရွေ့ပြောင်းသည်။

ကျုရှင်ကျန့်လည်း လာရောက်နှုတ်ဆက်၏။ သူသည် ချန်ချင်းစံအိမ်၌ ဆက်လက်နေလိုပေမယ့် ဒီနေရာမှာ သူနှင့်သက်ဆိုင်ခြင်း မရှိကြောင်းကို သိပါသည်။ ထို့အပြင် ပါရမီရှင်များ၏ တိုက်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ရဦးမည်လည်းဖြစ်၏။

"ကျု့ရှင်ကျန့်... ဒီဆေးလုံးတွေက နင့်အတွက်.."

စုလင်းရှုံက သူ့ကို ဒန်ဆေးလုံးတို့အား ပေးသည်။

"ပြီးတော့ ရွှေဦးချိုသမင်ကိုလည်း နင့်ကို ပြန်ပေးလိုက်မယ်.."

စုလင်းရှုံက ထပ်ပေါင်းပြောသည်။

ရွှေဦးချိုသမင်မှာ ချစ်ဖို့ကောင်း၏။ သို့ပေမယ့် ကြောင်နီလောက် မခင်တွယ်မိပေ။ ဤသည်က သူမကို ကြောင်နီအား အနည်းငယ် လွမ်းဆွတ်စေ၏။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မိန်းကလေးစု.."

ကျုရှင်ကျန့်က ကျေးဇူးတင်၏။

"ရှောင်ကျင်း... မင်းကတကယ့်ကို အရှုံးသမားပဲ.."

သူသည် ရွှေဦးချိုသမင်ကို စီးနင်းရင်းမှ ရေရွတ်စွာပြော၏။

"မင်းအတွက် ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ အခွင့်အရေးတစ်ခုကို ငါရှာပေးခဲ့တယ်... ဒါပေမယ့် မင်းက မဖမ်းဆုပ်နိုင်ခဲ့ဘူး... မင်းရဲ့ကံတရားက လုံလောက်မှုမရှိဘူး။ ဒီနေ့ကစပြီး ငါနဲ့ပဲနေတော့။ ငါ့ရဲ့ ညွှန်ကြားချက်ကို နားထောင်ပြီးတော့ လမ်းမှားကို မရောက်စေနဲ့.."

"ငါ့စကားကိုသာ ကောင်းကောင်းနားထောင်ခဲ့ရင် ဒီလိုအခွင့်အရေးမျိုးကို မင်းလက်လွှတ်ခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး.."

"အဲ့ဒါကြောင့်မို့လို့... ငါပြောရင် တစ်သွေမတိမ်းသာလိုက်လုပ်... အစွမ်းကုန်သာ လိုက်လုပ်... ရန်သူကို ထိပ်တိုက်တိုက်ခိုက်ဖို့ ပြောရင်တောင် မတွန့်ဆုတ်နဲ့။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အားလုံးက မင်းရဲ့ကောင်းကျိုးအတွက်ပဲ.."

ရွှေဦးချိုသမင်က ခေါင်းငြိမ့်သည်။

"ကျွန်တော်နားလည်ပါပြီ... နောက်တစ်ခါကျရင် မင်းရဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်အပေါ် သံသယဝင်တာတွေ အမြင်မှားတာမျိုးတွေ မရှိစေရပါဘူး.."

လီရွှမ်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များက တွန့်ကွေးသွားသည်။ တစ်ဖက်လူသည် ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးပြုပြီး ရွှေဦးချိုသမင်ကို ဦးနှောက်ဆေးမည်ဟု ထင်မထားခဲ့ပေ။

"ချန်ချင်းစံအိမ်က ခရီးဆက်ရင်းနဲ့ ဆေးပညာအတွေ့အကြုံတွေ့ကို ရှာဖွေမှာမို့လို့ ဒီနေရာကနေ ထွက်ခွာသွားတော့မယ်... ဒီနေ့မှာ ဆေးကုသဖို့အတွက် စောင့်နေတဲ့လူတွေ ပြန်လို့ရပြီ... တကယ်လို့ ရေစက်ရှိသေးရင် ပြန်ဆုံကြမယ်.."

ချိုင်လင်းအာက ကုသရန် စောင့်စားနေကြသည့် သိုင်းသမားအတန်းလိုက်ကို ပြောသည်။ စွမ်းအားကြီးမားသည့် အရှိန်အဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုလူများကို စိတ်ပျက်စွာ ဆုတ်ခွာသွားရစေ၏။

"ဝုန်း.."

မိုးပျံသင်္ဘောသည် ချန်ချင်းစံအိမ်၏ အထက်၌ ထည်ဝါစွာဖြင့် ပေါ်လာခဲ့၏။ ၎င်း၏ ကိုယ်ထည်ကို ခရမ်းရောင်မိုးကြိုးများက ဝန်းရံနေပြီး တောက်ပသည့်အလင်းက အရပ်မျက်နှာအားလုံးတို့ဆီသို့ ပျံ့နှံသွားသည်။ စစ်မှန်သည့် နဂါးတစ်ကောင်ပင်လျှင် ဝန်းရံနေပုံရ၏။

ထိုအံ့ဖွယ်ကောင်းသည့် မြင်ကွင်းက သိုင်းသမားအားလုံးတို့ကို မှင်သက်သွားစေသည်။

"ဒါက ဘယ်လို ဒီဗိုင်းကိရိယာမျိုးလဲ.."

"ငါလည်းမသိဘူး... တစ်ခါမှလည်း မကြားဖူးဘူး.."

မိုးပျံသင်္ဘောသည် ကောင်းကင်ပေါ်သို့ ဖြေးညှင်းစွာ တက်သွားပြီးနောက် မနှေးမမြန် ရွေ့လျားနေ၏။ ၎င်း၏ ထည်ဝါမှုကို တမင် ပြသနေဟန်ရသည်။

လီရွှမ်သည် မိုးပျံသင်္ဘော၏ စံအိမ်အထက်၌ ထိုင်ကာ လမ်းတလျှောက်ရှိ မြင်ကွင်းများကို သက်တောင့်သက်သာနှင့် ခံစားနေ၏။ ချိုင်လင်းအာက နံဘေးတွင်ခစားသည်။

အပိုင်း ၅၉၇ - လင်းနယ်မြေ၌၇နှစ်၊ ၅ခုမြောက် သိုင်း ပညာစနစ်(၂)

သူမသည် ပင်လယ်စိတ်ဝိဉာဉ်မျိုးနွယ်ဆီသို့ ပြန်ရန် စိတ်ကူးမရှိတော့ပေ။

မိုးပျံသင်္ဘောသည် လော့ဒေသရှိ နေရာတစ်ခုတွင် သက်ဆင်း၏။ ကျယ်လောင်သော အသံတစ်ခုနှင့်အတူ သင်္ဘောတစ်ခုလုံးသည် ကြီးစွာ ကျယ်ပြန့်လာပြီး စံအိမ်များ၊ ခန်းမများနှင့် မျှော်စင်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကြီးမားသည့် စံအိမ်ကြီးတစ်ခုနှယ် ပြောင်းလဲသွား၏။

ချန်ချင်းစံအိမ်ဟူသည့် ဆိုင်းဘုတ်က တောက်ပစွာ လင်းလက်နေပါသည်။ ယနေ့မှစတင်ပြီး ချန်ချင်းစံအိမ်သည် ကုသရန် ခက်ခဲကာ ပြင်းထန်သည့် ဒဏ်ရာများကိုသာ လက်ခံမည် ဖြစ်၏။

အထူးသဖြင့် အခြေခံ ပျက်စီးသွားသည့် သိုင်းသမားများကို ကုသပေးမည် ဖြစ်သည်။ သာမန်ဒဏ်ရာများနှင့် ဖျားနာမှုလောက်ကို ဂရုစိုက်မည် မဟုတ်တော့ပေ။

သို့ပေမယ့် ဒန်ဆေးလုံးများကိုတော့ ရောင်းချပေး၏။

ပြီးနောက် စုလင်းရှုံသည် စိတ်ဝိဉာဉ်နယ်မြေတလျှောက်တွင် လှည့်လည်သွားလာနေ၏။ ချန်ချင်းစံအိမ်၏ မိုးပျံသင်္ဘောသည် တစ်နေရာတည်းတွင် အကြာကြီး မနေပေ။ ခဏတိုင်းတွင် ကောင်းကင်ပေါ်သို့ ပျံတက်ကာ နောက်ထပ်လားရာ တစ်ခုဆီသို့ ထွက်ခွာ၏။

တဖြည်းဖြည်နှင့် ချန်ချင်းစံအိမ်၏ သင်္ဘောပျံကြီး စိတ်ဝိဉာဉ်နယ်မြေ၌ ပျံသန်းနေခြင်း အကြောင်းသည် ပျံ့နှံလာခဲ့၏။ ချန်ချင်းစံအိမ်နှင့် တွေ့ဆုံနိုင်မည်မှာ ကံတရားအပေါ်တွင် မူတည်နေသည်ဟူသည့် စကားလည်း ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ပျံ့နှံ့လာခဲ့သည်။

လိင်ယွင်တောင်စံအိမ်၏ အတွင်းတွင် လိင်ထုံးနှင့် အခြား စွမ်းအားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်များသည် မိုးပျံသင်္ဘော၏ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည့် သတင်းကြောင့် တိတ်ဆိတ်စွာ စုစည်းနေကြ၏။ ထိုဒီဗိုင်းကိရိယာက သူတို့အားလုံးကို ထိတ်လန့်သွားစေသည်။

"ကြည့်ရတာ စိတ်ဝိဉာဉ်နယ်မြေကို ကောင်းကင်အရှင်တစ်ယောက် ရောက်လာတာဖြစ်မယ်။ ဒီဗိုင်းတံတား မဖွင့်လှစ်သေးခင်မှာ ချန်ချင်းစံအိမ်ကို ပစ်မှတ်ထားဖို့ ဘာစိတ်ကူးမှ ရှိလို့မရဘူး.."

လိင်ယွင်တောင်စံအိမ်၏ သခင်က လေးနက်စွာပြော၏။

"ကောင်းကင်အရှင်လား... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သူက စိတ်ဝိဉာဉ်နယ်မြေကို ရောက်လာတာလဲ.."

လိင်ထုံးက အံ့သြစွာဖြင့်မေး၏။

"ငါလည်း မသေချာဘူး... ဒီဗိုင်းတံတား ဖွင့်ပြီးရင်တော့ အဖြေကို ရနိုင်လောက်တယ်.."

လိင်ယွင်တောင်စံအိမ် သခင်က ခေါင်းကိုရမ်းကာ ဖြေကြားသည်။

"စိတ်ဝိဉာဉ်နယ်မြေကတော့ လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်တော့မယ်... ပါရမီရှင်တွေအကြား တိုက်ပွဲက စတင်ခဲ့ပြီး စိတ်ဝိဉာဉ်ဂိုဏ်းတွေရဲ့ ပါရမီရှင်တွေအားလုံးလည်း လှုပ်ရှားလာကြပြီ။ ရွှီယန်နဲ့မုန့်ချုံတို့ကိုပဲ အာရုံစိုက်မနေနဲ့.."

"အခုအချိန်မှာ သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းက ကြီးမားပြီး ပါရမီရှင်ဇယားရဲ့ နံပါတ်တစ်နဲ့ နံပါတ်နှစ်နေရာကို ယူမယ်လို့ ပြောနေကြပေမယ့် စစ်မှန်တဲ့ထိပ်တန်းနေရာကို နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲကပဲ အဆုံးအဖြတ်ပေးမှာ.."

လိင်ယွင်တောင်စံစံအိမ်၏ သခင်က လေးနက်စွာပြောသည်။

"နားလည်ပါပြီ.."

အကြီးအကဲ အားလုံးမှာ ခေါင်းငြိမ့်၏။ ပြီးခဲ့တုန်းကအကြိမ်နှင့်မတူဘဲ ဒီတစ်ကြိမ်၏ ပါရမီရှင်တွေအကြားတိုက်ပွဲသည် ဒီဗိုင်းတံတားဖွင့်လှစ်မည့်အချိန်နှင့် တိုက်ဆိုင်နေ၏။

ထို့ကြောင့် အဆင့်လွန် စိတ်ဝိဉာဉ်ဂိုဏ်းများမှ အဓိကပါရမီရှင်များ ကိုယ်ထင်ပြလာမှာ ဖြစ်သည်။

သချွမ်သို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ရွှီယန်၏ သဲလွန်စတို့သည် ပိုမိုပျောက်ကွယ်လာပြီး စိတ်ဝိဉာဉ်နယ်မြေတွင် သူ၏အကြောင်း ဆွေးနွေးသည်များလည်း တဖြည်းဖြည်းနှင့် လျော့ပါးလာခဲ့သည်။

မုန့်ချုံလည်း အခြားပါရမီရှင်များကို စိန်ခေါ်ရန်အတွက် လူသိရှင်ကြား ပေါ်လာခြင်း မရှိပါ။ ထို့ကြောင့် သူ့အကြောင်း ဆွေးနွေးမှုတို့လည်း နည်းပါးလာခဲ့၏။

တစ်ဖက်တွင်တော့ စိတ်ဝိဉာဉ်ဂိုဏ်း အသီးသီးမှ ပါရမီရှင်များသည် ပေါ်ထွက်လာကြပြီး မြို့ကြီးတိုင်းနီးပါးတွင် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ပါရမီရှင်တို့၏တိုက်ပွဲကို တွေ့မြင်နိုင်သည်။

ပြိုင်ဆိုင်မှု ပြင်းထန်လာသည်နှင့်အမျှ ပါရမီရှင်များ၏ ဇယားသည် ဆက်တိုက် ပြောင်းလဲနေ၏။ တစ်ခုတည်းသော မပြောင်းလဲသည်မှာ ရွှီယန်နှင့်မုန့်ချုံတို့သည် နံပါတ်တစ်နှင့် နံပါတ်နှစ်နေရာအား အသီးသီးရယူထားခြင်းဖြစ်၏။

ပါရမီရှင်များအကြား တိုက်ပွဲ၏ ထုတ်ပယ်ခြင်းခံရသည့် စည်းမျဉ်းတို့ကိုလည်း ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။ သုံးကြိမ်တိုင်အောင် ဆက်တိုက်ရှုံးနိမ့်ပါက ထုတ်ပယ်ခြင်းခံရမည်ဖြစ်၏။

စိတ်ဝိဉာဉ်နယ်မြေ၏ သိုင်းလောကသည် လှုပ်ရှားမှုတို့ဖြင့် စည်ကားစွာရှိနေပြီး ချန်ချင်းစံအိမ်၏ မိုးပျံသင်္ဘောနှင့် ဒန်ဆေးနတ်သမီး၏ အမည်မှာလည်း ပိုမိုကျယ်ပြန့်စွာ ပျံ့နှံ့လာခဲ့သည်။

ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရရှိခဲ့သည့် ပါရမီရှင်များ၊ အခြေခံပျက်စီးခဲ့သည့် လူများသည် ချန်ချင်းစံအိမ်၌ သွားရောက်ကုသပြီးနောက် ဒန်ဆေးနတ်သမီး၏ အံ့ဩစရာကောင်းလှသည့် ဆေးပညာဖြင့် ဘဝ၏မျှော်လင့်ချက်တို့ကို ပြန်လည်ရရှိခဲ့ပုံကို ကျေးဇူးတင်ကြသည်။

အချို့သော ပါရမီရှင်များသည် သူတို့၏ ပြိုင်ဖက်ကိုပင် ထပ်မံစိန်ခေါ်နိုင်ပြီး အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့ကြ၏။ ပါရမီရှင်များ၏ အဆင့်ပြဇယားတွင် သူတို့၏နေရာကို တည်မြဲအောင် စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

ယွီကျိုးတွင် ထန်းကျင်းယန်သည် အတွင်းဘက်နယ်မြေမှ စိတ်ဝိဉာဉ်နယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည့် သိုင်းသမားများအကြောင်းကို ရှာဖွေနေ၏။

သူမသည် ကျိန်နိုင်ငံရှိ အဆင့်မြင့် အမှုထမ်းတစ်ယောက်၏ စံအိမ်တွင်နေထိုင်ပြီး ရွှီယန်၏အကြောင်းကို မှန်ကန်စွာ သိရှိလိုနေသည်။

ကျိန်နိုင်ငံ၏ အဆင်မြင့်အရာရှိက ခဏတာစဉ်းစားပြီးနောက် သူမကို ပုံတစ်ခုအား ပေး၏။ ထိုပုံသည် ယွီလင်တံဆိပ်ပြားအား ကိုင်ဆောင်ပြီး အတွင်းဘက်နယ်မြေမှ စိတ်ဝိဉာဉ်နယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည့် သိုင်းသမားတစ်‌ယောက်ကို ဖော်ပြထားခြင်း ဖြစ်သည်။

အဆင့်လွန် စိတ်ဝိဉာဉ်ဂိုဏ်းနှင့် ပတ်သက်သည့် သုယွီယင်းတို့ကိုတော့ ပြသခြင်းမရှိပေ။ သူသည် အရေးမကြီးသည့် လူကိုသာ ထောက်ပံ့ပေး၏။

ထိုလူသည် စိတ်ဝိဉာဉ်နယ်မြေဆီသို့ စုမိသားစု၏ ယွီလင်တံဆိပ်ပြားကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် စုမိသားစု သုတ်သင်ခံခဲ့ရကတည်းက ထိုလူ အသက်ရှင်နေသေးလား သေသွားပြီလား ဟူသည်မှာ သေချာခြင်းမရှိပေ။

စုလင်းရှုံသည် ယွီကျိုးတွင် ရှာဖွေမှုအား စတင်ခဲ့၏။ မည်သည့်သတင်းမှ ပေါက်ကြားမှု မရှိစေရန် အခြားအရင်းအမြစ်များကို အသုံးပြုခြင်းမရှိဘဲ သူမ၏ အယုံကြည်ရဆုံး အစေခံနှင့် မူလက စုမိသားစု၏ ပိုင်နက်အတွင်းတွင် သွားရောက်စုံစမ်းလေ့ရှိသည်။

အခြားလူများ မှတ်မိခြင်းမှ ရှောင်ရှားနိုင်ရန် သူမကိုယ်သူမပင် ရုပ်ဖျက်ထား၏။

ယွီကျိုးသည် ယခုအချိန်၌ စိတ်ဝိဉာဉ်ဂိုဏ်းနှင့် မိသားစုကြီးများ၏ အုပ်စိုးမှုအောက်၌ မရှိတော့ပေ။ သူတို့သည် မျိုးဆက်စုံမဟာမိတ်အဖွဲ့နှင့် ပူးပေါင်းအုပ်ချုပ်ရ၏။ လေလွင့်သိုင်းသမားများ၏ ဂုဏ်သိက္ခာတို့မှာ ကြီးစွာ မြင့်တက်လာပြီး စိတ်ဝိဉာဉ်ဂိုဏ်းနှင့် မိသားစုကြီးများသည် အရင်ကကဲ့သို့ အထက်စီးမှ မနေနိုင်တော့ပေ။

စုမိသားစု၏ ပိုင်နက်သည် ကျယ်ပြောပြီး များပြားလှသည့် မြို့ကြီးများပါဝင်၏။ လူတစ်ယောက်ကို ရှာဖွေရန် မည်ကဲ့သို့ လွယ်ကူနိုင်မည်နည်း။ ထို့အပြင် ထိုလူမှာ အသက်ရှင်နေသေးလား ဟူသည်မှာ သေချာမှုမရှိပေ။

"၇နှစ်တောင်ကြာပြီးပြီ... ဟုတ်တယ်မလား.."

သကျယ်ဒေသသည် စိတ်ဝိဉာဉ်နယ်မြေ၏ ဒေသ၁၈ခုထဲမှ တစ်ခုဖြစ်၏။ ထိုဒေသကို သကျယ်ဟု အမည်ပေးထားခြင်းမှာ မြစ်များ၊ ကန်များ၊ နွံများဖြင့် ပြည့်နက်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သကျယ်ဒေသတွင် ရွှေကြာကန်သည် နာမည်ကျော်ကြားပြီး ရွှေကြာပန်းများ ပေါက်ရောက်သည့် အထူးသီးသန့် ကန်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ညနေခင်း၏နေက တောက်ပနေပြီး ရွှေကြာများအပေါ်တွင် ထိန်လင်းသည့် အလင်းပြန်မှုကို ဖြစ်စေ၏။ ဤသည်က ကန်၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပိုမိုကာ တော်ဝင်ဆန်နေစေသည်။

ပျံသန်းနေသည့် သင်္ဘောတစ်ခုသည် ကန်ပေါ်ရှိ လှိုင်းများအတွင်း၌ ကူးလူးနေ၏။ သင်္ဘောပေါ်ရှိ စံအိမ်အတွင်းတွင် လီရွှမ်က စိတ်ဝိဉာဉ်လက်ဖက်ရည်ကိုသောက်ကာ ရွှေကြာကန်၏ အလှအပကို ရှု့စားနေသည်။

သူသည် စိတ်ဝိဉာဉ်နယ်မြေကို ရောက်ရှိခဲ့တာ ၇နှစ်ကြာခဲ့ပြီး ပါရမီရှင်များ၏ တိုက်ပွဲမှာလည်း နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလု နီးနေပါပြီ။

ဒီ၇နှစ်အတွင်းတွင် ပါရမီရှင်အသစ်များသည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် မြင့်တက်လာခဲ့၏။ သို့ရာတွင် ယခုအချိန်အထိ ရွှီယန်နှင့် မုန့်ချုံတို့၏ အဆင့်ကို မည်သူမှ အစားမထိုးနိုင်သေးပေ။

ယခုအချိန်၌ ဖန်းဟောင်သည် မျိုးဆက်စုံမဟာမိတ်အဖွဲ့ရှိ ပါရမီရှင်များ အကြားတွင် နာမည်ကျော်ကြားနေပြီ ဖြစ်၏။ ဤသည်က သူ၏ ရာထူးမြင့်တက်မှုကို အကူအညီပေး၏။

ဆက်သွယ်ရေးအဆောင်၏ အသုံးတွင်ကျယ်လာမှုနှင့်အတူ သူသည် ပိုမိုကောင်းမွန်သည့် ဆက်သွယ်ရေးစနစ်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ကာ အဆင့်လွန် စိတ်ဝိဉာဉ်ဂိုဏ်းများကို အံ့သြသွားစေခဲ့သည်။

ပြီးနောက် တယ်လီပို့ အခင်းအကျင်းကို တည်ဆောက်ကာ မျိုးဆက်စုံမဟာမိတ်အဖွဲ့၏ မြို့ကြီးအသီးသီးကို ဆက်သွယ်၏။ အကူအညီ သွားရောက်ပေးရန်နှင့် ခရီးသွားရန်အတွက် ကြာချိန်ကို ကြီးစွာ လျှော့ချပေးသည်။

တယ်လီပို့ အခင်းအကျင်းများသည် ဒေသအချင်းချင်းအား တယ်လီပို့ရန် စွမ်းဆောင်နိုင်ခြင်း မရှိသေးပေမယ့် ၎င်းတို့သည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ချိတ်ဆက်ကာ ကွန်ရက်တစ်ခုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းလာခဲ့သည်။

ချင်ကျိုးတွင် ထိုအစီအမံကို ပြီးမြောက်ပြီး ဖြစ်၏။ စွမ်းအားကြီးပုဂ္ဂိုလ်များသည် အချိန်တိုအတွင်းတွင် တယ်လီပို့ အခင်းအကျင်းမှတစ်ဆင့် အခြားလူများကို လျှင်မြန်စွာ သွားရောက် ကူညီနိုင်ကြသည်။

ဤသည်က ချင်ကျိုးကို ရန်သူများ ကျူးကျော်နိုင်ခြင်း မရှိသည့် ခြေကုပ်တစ်ခု ဖြစ်လာစေ၏။ ထိုနည်းလမ်းများစွာတို့သည် စိတ်ဝိဉာဉ်နယ်မြေရှိ သိုင်းသမားများ၏ မူလအသိအမြင်တို့နှင့် လွဲချော်နေ၏။ ထို့ကြောင့် လူတိုင်း၏စိတ်ထဲ၌ ဖန်းဟောင်၏အမည်မှာ နက်ရှိုင်းစွာ အမြစ်တွယ်လာခဲ့သည်။

လေလွင့်သိုင်းသမားများ ပင်လျှင် စိတ်အခြေအနေတို့ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲလာပြီး စိတ်ဝိဉာဉ်ဂိုဏ်းနှင့် မိသားစုကြီးများကို အရမ်းကြီး အထင်ကြီးခြင်း မရှိတော့ပေ။ ပထမဆုံးအကြိမ် စိတ်ဝိဉာဉ်ဂိုဏ်းများ၏ အုပ်စိုးမှုသည် စစ်မှန်စွာ ခြိမ်းခြောက်ခြင်း ခံလာရ၏။

ထို့ကြောင့် ဖန်းဟောင်၏ သိုင်းပညာလျှို့ဝှက်ချက်ကို ခိုးယူခြင်း၊ ဖန်းဟောင်အား လုပ်ကြံတိုက်ခိုက်ခြင်းနှင့် ဖမ်းဆီးခြင်းတို့သည် စိတ်ဝိဉာဉ်ဂိုဏ်းများ၏ အရေးအကြီးဆုံးသော ပန်းတိုင်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဖန်းဟောင်သည် တစ်ခုထက်ပိုသည့် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်မှုများစွာကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရ၏။