အခန်း (၈၉-၉၀)

အခန်း ၈၉ ခန့်ညားသော လူငယ်လေးက တူကြီးကို ဝှေ့ယမ်းခြင်း

ညအမှောင်ထု က တောင်တန်းများကို ဖုံးလွှမ်းထားပြီး ရွှေကြက်မတောင်ကုန်း တွင် နှင်းဖြူများ ဖုံးလွှမ်းနေကာ အနီရောင် တောက်ပနေသော မီးပန်း တစ်ခုက တဝေါဝေါ ဆူပွက်နေသည်။

အဘိုးအို၏ ဆံပင်များက နှင်းများကဲ့သို့ ဖြူဖွေးနေပြီး မျက်နှာတွင် မုတ်ဆိတ်မွေး မရှိဘဲ ပထမဆုံး မြင်လိုက်ရချိန်တွင် စာသင်ပေးသော ဆရာ တစ်ဦးနှင့် တူကာ ကြမ်းတမ်းသော ဓားပြ တစ်ယောက်၏ သွေးစွန်းနေသော အရှိန်အဝါမျိုး မရှိသော်လည်း သူက မျက်လုံးများကို ဒေါသတကြီး ပြူးကြည့်လိုက်သောအခါ အရှိန်အဝါက လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် မျက်နှာပြင်တွင် ကောင်းကင်အလင်း အလွှာ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သွေးရောင် အနည်းငယ် စွန်းထင်းနေကာ ဒါက လူသတ်များလွန်းသဖြင့် စွန်းထင်းနေသော သွေးအရှိန်အဝါများ ဖြစ်ပြီး သူ တစ်သက်လုံး လေ့ကျင့်ခဲ့သော ကောင်းကင်အလင်း စွမ်းအား ကပင် သန့်စင်ပေးနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

ညအမှောင်ထု အောက် မီးပန်း ဘေးတွင် ချင်မင်က အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ချောမော ခန့်ညားကာ လောကီ အညစ်အကြေး ကင်းစင်နေပြီး လျှို့ဝှက်နယ်မြေ က လူ တစ်ယောက်နှင့် တူကာ ခေါင်းအစ ခြေအဆုံး လွတ်လပ် ပေါ့ပါးသော အရှိန်အဝါ မျိုး ရှိနေသည်။

အဘိုးအို ၏ ခြေအောက်ရှိ နှင်းပြင်က ဝုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲသွားပြီး သူက လင်းယုန် တစ်ကောင် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းလျှင် ဆယ်မီတာ ခုန်ကာ ဖြတ်ကျော်လာပြီး ခဏလေး အတွင်းမှာပင် အနီးသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ကျယ်ဝန်းသော အင်္ကျီလက် ပေါ်မှ အမည်းရောင် ပေတံ တစ်ချောင်း ထွက်ပေါ်လာပြီး အားကုန် ဝှေ့ယမ်းကာ ရှေ့ရှိ လူငယ်လေး ဆီသို့ ခုတ်ချလိုက်ရာ အမည်းရောင် လျှပ်စီး တစ်တန်း ဖြတ်ပြေးသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

ချင်မင်၏ ညာလက်ထဲရှိ လက်ကိုင်ရှည် အမည်းရောင် ရွှေတူကြီး ကို ရဲရဲတင်းတင်း ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီးနောက် တောင်ထိပ် တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး သူက လေကိုခွဲထွက်သည့် အသံကိုပင် တိုက်ရိုက် ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

အဘိုးအိုက မြန်မြန် လာသကဲ့သို့ မြန်မြန် ပြန်ထွက်သွားရပြီး ထို လေးလံသော တူကြီး ဖြင့် ပေတံ ကို အရိုက်ခံလိုက်ရပြီးနောက် သူ တစ်ကိုယ်လုံး ဘေးတိုက် လွင့်ထွက်သွားကာ ဘိုင်းခနဲ အသံနှင့်အတူ ဟောင်းနွမ်းနေသော သစ်သားအိမ် တစ်လုံးကို ဝင်တိုက်မိပြီး ပေါက်ကွဲသွားကာ သစ်သားစများ နေရာအနှံ့ လွင့်စင်သွားတော့သည်။

အဘိုးအို အလွန် ထိတ်လန့်သွားပြီး သူက ရွှေရောင် ဓားပြ တစ်ယောက် ဖြစ်ကာ တစ်သက်လုံး လူပေါင်းများစွာကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သော်လည်း ဒီလို ကြမ်းတမ်းသော လူငယ်လေး မျိုးကို တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးခဲ့ဘဲ အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံ လွင့်ပျံနေပြီး ခန့်ညားသော လူငယ်လေး တစ်ယောက်နှင့် တူသော်လည်း တူကြီး တစ်လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူ့လို ဝါရင့် အစွမ်းထက်သူ တစ်ယောက်ကို ဆယ်မီတာကျော် အဝေးသို့ လွင့်ထွက်သွားအောင် ရိုက်ထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။

ဒါက အသားနဲ့ သွေးနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ အသက် ဆယ်နှစ်ကျော် အရွယ် လူငယ်လေး တစ်ယောက် ဟုတ်သေးရဲ့လား။ သူက တောင်ကြီးထဲက သားရဲ တစ်ကောင်နဲ့ တွေ့နေတာလား ဟု သံသယ ဝင်သွားသည်။

ချင်မင်၏ မျက်လုံးများက ကြည်လင်နေပြီး အဝတ်အစားများက ညလေပြေထဲတွင် လွင့်ပျံနေကာ မီးပန်း ၏ အလင်းရောင် အောက်တွင် သူ၏ ချောမောသော မျက်နှာနှင့် နက်မှောင်သော ဆံပင်များက တောက်ပနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး တကယ်ကို လွတ်လပ် ပေါ့ပါးသော အရှိန်အဝါမျိုး ရှိနေသည်။

သူ အလွန် တည်ငြိမ်နေပြီး အဘိုးအိုကို ကြိုတင် ခန့်မှန်းထားကာ တစ်ဖက်လူက သူ ပျက်စီးနေသော သစ်သားအိမ် ထဲတွင် ရှိနေသည်ကို ကြိုတင် မသိရှိခဲ့ဘဲ အနည်းငယ် နီးကပ်လာချိန်မှသာ သတိပြုမိခဲ့သဖြင့် ပိုမို မြင့်မားသော နယ်ပယ်ကြီး တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

"ခုနစ်ကြိမ် ဘဝသစ် ရထားတဲ့ ရွှေရောင် ဓားပြက ဒီလောက်လေးပဲလား"

သူက ရှေ့သို့ လျှောက်သွားလိုက်ပြီး နှင်းပြင်ပေါ်တွင် နင်းလိုက်ရာ တဖျပ်ဖျပ် အသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အလွန် ပေါ့ပါး သွက်လက်လှသည်။

အဘိုးအိုက ဒီလို အရှိန်အဝါ ကောင်းသော လူငယ်လေး တစ်ယောက်ကို မြင်လိုက်ရသော်လည်း ဧရာမ သားရဲကြီး တစ်ကောင်က အမှောင်ထဲမှ ဖြည်းညင်းစွာ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဒီလို နေရခက်မှုက သူ့ကို အသက်ရှူ ကျပ်သွားစေပြီး ဒီနေရာကို လာရောက် အောက်မေ့ သတိရရုံလေးနဲ့ သေရေးရှင်ရေး အန္တရာယ်နဲ့ ကြုံတွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ပေ။

သူ ခေါင်းငုံ့ ကြည့်လိုက်ရာ သံမဏိ ဖြင့် သွန်းလုပ်ထားသော အမည်းရောင် ပေတံက ကွေးသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး ဒါက ဘယ်လို ဧရာမ ခွန်အား မျိုးလဲ ဒါကြောင့် သူ့ကို လွင့်ထွက်သွားအောင် ရိုက်ထုတ်နိုင်တာ အံ့ဩစရာ မရှိဘူး ဟု တွေးလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် ချင်မင်က စတင် တိုက်ခိုက်လိုက်ပြီး တူကြီး ကို ကိုင်ကာ နှင်းပြင်ပေါ်တွင် ခြေရာ မထင်ဘဲ လျှောက်လာသကဲ့သို့ ညအမှောင်ထု အောက်တွင် လေပြေ တစ်သင်း ကဲ့သို့ ခဏလေး အတွင်း အနီးသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ဝုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ အဖြူရောင် လေလှိုင်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူ့ကို ဗဟိုပြုကာ တူကြီး က ဖြတ်သွားရာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နှင်းများ အားလုံး လေထဲသို့ လွင့်စင်သွားပြီး ထို ပျက်စီးနေသော အိမ်များ အားလုံး ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။

အဘိုးအို က ရှောင်တိမ်းချင်သော်လည်း အမြန်နှုန်းက တစ်ဖက်လူကို မမီကြောင်း တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အံကြိတ်ကာ ခုခံလိုက်သည်။

ချွင်ခနဲ အသံနှင့်အတူ သူ၏ လက်ထဲရှိ အမည်းရောင် ပေတံ က အကွေးပုံစံ ရိုက်ချိုးခံလိုက်ရပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကောင်းကင်အလင်း ကာကွယ်မှု ရှိနေသည့်တိုင် သူ၏ ညာလက်နှင့် လက်ညှိုး ကြားရှိ အရေပြားများ စုတ်ပြဲသွားပြီး သွေးများ စီးကျလာသည်။

ဒီတစ်ကြိမ်တွင် သူက ဆယ့်ခြောက်မီတာ အကွာသို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး ကောင်းမွန်နေသေးသော သစ်သားအိမ် တစ်လုံးကို ဝင်တိုက်ကာ ပျက်စီးသွားစေသည်။

မီးပန်း ဘေးတွင် ချင်မင်က ပြောလိုက်သည်။

"မင်းနဲ့ ဂယ်ချန်းရွှင် က အတူတူလောက်ပါပဲ ရွှေရောင် ဓားပြ တွေ အားလုံးက ဒီအဆင့်ပဲ ရှိတာလား ပေါင် လေးထောင် ကျော်လောက်ပဲ ရှိတဲ့ ခွန်အားလေ မင်းရဲ့ ခုနစ်ကြိမ်မြောက် ဘဝသစ်ရရှိခြင်း ကလည်း တားမြစ်ဆေး တွေ သုံးပြီး တွန်းတင်ထားတာပဲ မဟုတ်လား"

အဘိုးအို ၏ သူငယ်အိမ်များ ကျုံ့သွားပြီး စောစောက ဂယ်ချန်းရွှင် ပြဿနာ တက်သွားပြီဟု သတင်း ကြားခဲ့ရရာ ဒီလူငယ်လေး လက်ထဲမှာ သေသွားတာလား ဟု တွေးလိုက်သည်။

သူက ပြန်သုံးလို့ မရတော့သော ပေတံ ကို လွှင့်ပစ်လိုက်ပြီး ရှေ့ရှိ ပြိုင်ဘက် ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ထို လူငယ်လေး က ခန့်ညားသော အသွင်အပြင် ရှိသော်လည်း ထိုမျှ ကြီးမားသော တူကြီး တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသဖြင့် အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင် ကွဲကွာနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ထို့နောက် ခန့်ညားသော လူငယ်လေး က တူကြီး ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ရာ ဆယ်မီတာကျော် အကွာသို့ ခုန်ပျံလာပြီး မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း သူ၏ အနီးသို့ ရောက်ရှိလာကာ ဝုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ ဤနေရာ တစ်ဝိုက်ရှိ နှင်းများ ပေါက်ကွဲသွားပြီး သစ်သားအိမ်များ အားလုံး ပြိုကျသွားတော့သည်။

အဘိုးအို သွေးများ အန်ထုတ်လိုက်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အဝတ်အစားများ အားလုံး ပေါက်ကွဲသွားကာ အတွင်းတွင် ဝတ်ဆင်ထားသော ချပ်ဝတ်တန်ဆာက ချွင်ချွင် မြည်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာရှိ အပေါက် ခုနစ်ပေါက်လုံးမှ သွေးများ ယိုစီးလာကာ အလွန် သနားစရာ ကောင်းနေသည်။

သူ၏ လက်နှစ်ဖက်လုံး တုန်ယင်နေပြီး စောစောက သူ၏ တစ်သက်တာ အစွမ်းထက်ဆုံး တိုက်ကွက်ကို ထုတ်ဖော်ခဲ့သော်လည်း ထို တူကြီး ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကာကွယ်နိုင်ရုံသာ ရှိခဲ့သည်။

"နည်းနည်းတော့ စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းသားပဲ"

ချင်မင်က ခေါင်းငုံ့ ကြည့်လိုက်ရာ အမည်းရောင် ရွှေတူကြီး ပေါ်တွင် ပါးလျသော လက်ဝါးရာ တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထို့နောက် သူက တူကြီး ကို လွှင့်ပစ်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ လျှောက်သွားလိုက်ရာ သူက ဒီလူကို တူဖြင့် ရိုက်သတ်နိုင်ပြီ ဖြစ်သော်လည်း မကြာသေးမီက သင်ယူထားသည်များကို စမ်းသပ်ရန်သာ ဖြစ်သည်။

"ရွှေကြက်မတောင်ကုန်း က တောင်ပေါ် ဓားပြတွေ ဘယ်လို ပျောက်သွားလဲ သိလား ငါ ကိုယ်တိုင် သူတို့ကို လမ်းကြောင်းပေါ် ပို့ပေးလိုက်တာ"

ချင်မင်က ပြောလိုက်ရာ တစ်ဖက်လူ၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ကို ချက်ချင်း နှိုးဆွလိုက်သည်။

အဘိုးအို က စောစောက စိတ်ဓာတ်ကျနေသော်လည်း ယခုအခါ ဒေါသတကြီး ဖြစ်သွားပြီး မျက်လုံးများ နီရဲလာကာ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ သွေးများ ဆူပွက်လာပြီး ကောင်းကင်အလင်း စွမ်းအား များ အလွန်အမင်း တိုးတက်လာသည်။

"အား..."

အဘိုးအို က ဒဏ်ရာရနေသော သားရဲ တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကျယ်လောင်စွာ ဟစ်အော်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ တူလေး တွေ မြေးလေး တွေ အားလုံး ဒီနေရာမှာ ရှိနေတာ မင်း သေသင့်တယ်"

ဝှစ်ခနဲ အသံနှင့်အတူ သူက တောင်အောက်သို့ ခုန်ဆင်းသွားပြီး တိုက်ခိုက်လိုစိတ် အပြည့်ဖြင့် မိမိကိုယ်ကို သေချာပေါက် အသက်ရှင်ရမည် ဟု သတိပေးလိုက်ကာ နောင်တစ်ချိန်တွင် ဒီ လူငယ်လေး ကို သွေးထွက်သံယို လက်စားချေရမည် ဟု တွေးလိုက်သည်။

လူကြီးတွေ လက်စားချေတာ အနှစ် သုံးဆယ် ကြာလည်း မနောက်ကျပါဘူး။

ချင်မင် ကြောင်အမ်းသွားပြီး ဒါက သူ တွေးထားသည်နှင့် လုံးဝ မတူညီဘဲ အဘိုးအို က ဒီနေရာကို လာရောက် အောက်မေ့ သတိရနိုင်သည်မှာ သံယောဇဉ် ရှိနေကြောင်း ပြသနေသော်လည်း အရေးကြီးသော အချိန်တွင် ယုန်ထက်ပင် မြန်မြန် ထွက်ပြေးသွားသည်။

အဘိုးအို၏ သွေးများ ဆူပွက်နေပြီး ကောင်းကင်အလင်း စွမ်းအား များ ပြည့်ဝနေသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်တော့ ထွက်ပြေး လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။

ချင်မင်က မြက်ခင်းပေါ်က ပျံသန်းခြင်း ဆိုသည့် ခြေသိုင်း ကို လေ့ကျင့်ပြီးနောက် လေကို စီးနင်းပြီး သွားလာနေသကဲ့သို့ ခဏလေး အတွင်းမှာပင် သူ့ကို မှီသွားသည်။

"လုပ်လိုက်မယ်ကွာ"

အဘိုးအို အနေဖြင့် သွေးထွက်သံယို တိုက်ခိုက်ရတော့မည် ဖြစ်ပြီး သူ၏ တုံ့ပြန်မှု အမြန်နှုန်းက အများကြီး တိုးတက်လာပုံ ရကာ ဒါက သူ ခြောက်ကြိမ်မြောက် ဘဝသစ် ရရှိစဉ်က ရရှိခဲ့သော စွမ်းရည် ဖြစ်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ကို လောင်ကျွမ်းစေပါက မိမိ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို နှစ်ဆ တိုးလာစေနိုင်သည်။

ဒီလုပ်ငန်းစဉ် အတွင်း သူ၏ သွေးများနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်များက လောင်ကျွမ်းနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သူ၏ အသက်ကို စတေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ချင်မင်က သူ၏ လက်ဝါးကို ညင်သာစွာ ဆွဲယူလိုက်ပြီး ကပ်ငြိနိုင်သော စွမ်းအား ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ အဘိုးအို ကို ချက်ချင်း မြေပြင်ပေါ် လဲကျသွားစေသည်။

အဘိုးအို က အရှက်ခွဲခံရသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီး ဘယ်လက်ဖြင့် မြေကြီးကို ထောက်ကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်လိုက်ပြီး ညာခြေထောက်က သံတုတ် တစ်ချောင်းကဲ့သို့ လေထဲတွင် ဝှေ့ယမ်းကာ ထို လူငယ်လေး ၏ ခေါင်းဆီသို့ ရိုက်ချလိုက်သည်။

ချင်မင်က ခြေထောက် နှစ်ဖက်လုံး မရွေ့ဘဲ ညာလက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ ဖြတ်ခနဲ အသံနှင့်အတူ သံချောင်းအား ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး အဘိုးအို ၏ ခြေသလုံးပေါ်ရှိ ချပ်ဝတ် က စက္ကူဖြင့် လုပ်ထားသကဲ့သို့ ထို လက်ဖဝါး ဖြင့် ဆွဲဖြဲခံလိုက်ရကာ သူ၏ ခြေသလုံးတွင် လက်ချောင်း အပေါက် အနည်းငယ် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အား"

အဘိုးအို က ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ခြေသလုံးကို သံမှိုဖြင့် ဖောက်ထွင်းခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရကာ အလျင်အမြန် နောက်ဆုတ်သွားသည်။

သူ ခုန်ထလိုက်သော်လည်း ခြေလှမ်းများ ယိမ်းယိုင်နေပြီး ခြေသလုံးက အားမပြုနိုင်တော့ဘဲ မျက်လုံးများ နီရဲနေကာ ရှေ့သို့ ထပ်မံ တိုက်ခိုက်လာသည်။

ချင်မင်က တူရိုက်ချက် အား ကို စမ်းသပ်လိုက်ရာ ဝုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ အဘိုးအို လွင့်ထွက်သွားပြီး ဘယ်လက် တစ်ဖက်လုံး သွေးသံတရဲရဲ ဖြစ်သွားကာ လက်ချောင်း ငါးချောင်းလုံး ကျိုးသွားတော့သည်။

"ထပ်လာခဲ့"

အဘိုးအို သတိပြုမိသွားသည်မှာ လူငယ်လေးက တူ မကိုင်ထားလျှင် ပို၍ပင် ကြောက်စရာ ကောင်းနေပြီး သူ့ကို စမ်းသပ်နေကာ အကြိမ်တိုင်းက ခုနစ်ကြိမ်မြောက် ဘဝသစ်ရရှိခြင်း အဆင့်ရှိသူ တစ်ယောက်ကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေနိုင်လောက်ပြီး တစ်ဖက်လူက အသက် ဘယ်လောက် ရှိသေးလို့ ဒီလောက် များပြားတဲ့ ကောင်းကင်အလင်း စွမ်းအားတွေကို တတ်ကျွမ်းနေရတာလဲ ဟု တွေးလိုက်သည်။

ခဏလေး အတွင်းမှာပင် သူက ပိုမို ကြောက်စရာ ကောင်းသော ကောင်းကင်အလင်း စွမ်းအား တစ်မျိုး ဖြစ်သည့် ပေါက်ကွဲအား ကို ခံစားလိုက်ရပြီး ဒါက ချင်မင် မိုးကြိုးမီး ကျောင်းဆောင် မှ ရရှိခဲ့သော စွမ်းအား ဖြစ်သည်။

အဘိုးအို ခုခံလိုက်သောအခါ လက်မောင်း တစ်ဖက်လုံး ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။

ချင်မင်က သူ့ကို စမ်းသပ်နေခြင်းက အဓိပ္ပာယ် မရှိတော့ဘူးဟု ခံစားလိုက်ရပြီး နောက်ဆုံးတွင် အဝါရောင် ရွှံ့စေး လက်ဝါး တစ်ချက် ရိုက်ထုတ်လိုက်ရာ သူ၏ ညာလက်ပေါ်တွင် အဝါရောင် မြူခိုးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဒီမြင်ကွင်းကြောင့် အဘိုးအို အလွန် တုန်လှုပ်သွားပြီး အသံပြာကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အဝါရောင် ရွှံ့စေး လက်ဝါး မင်း ဒီအသက်အရွယ်နဲ့ ဘယ်လိုလုပ် လေ့ကျင့်နိုင်ရတာလဲ"

ရွှေကြက်မတောင်ကုန်းရှိ လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်က အဘိုးအို ယခင်က ချန်ရစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး သူ ကိုယ်တိုင် အခြေခံ အဆင့်အထိသာ လေ့ကျင့်နိုင်ခဲ့ပြီး ဆက်လက် တိုးတက်ရန် ခက်ခဲခဲ့ရာ ဒီစာအုပ်က သူ့အတွက် အဓိပ္ပာယ် မရှိတော့ပေ။

လွန်ခဲ့သော တစ်လကျော်က လူငယ်လေး က ရွှေကြက်မတောင်ကုန်း ကို ရှင်းလင်းပစ်ခဲ့စဉ်က ထို ရှေးဟောင်း စာအုပ်ကို ရရှိခဲ့ကြောင်း သူ တွေးကြည့်နိုင်သည်။

အဘိုးအို မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားပြီး ဒီလောက် တိုတောင်းသော အချိန်လေး အတွင်း တစ်ဖက်လူက ဒီအဆင့်အထိ လေ့ကျင့်နိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ဘူး ဟု တွေးလိုက်သည်။

ဘိုင်းခနဲ အသံနှင့်အတူ သူ လုံးဝ မရှောင်နိုင်ဘဲ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း အဝါရောင် ရွှံ့စေး လက်ဝါး အထိခံလိုက်ရပြီး မြေကြီး အရောင် မြူခိုးများ ထိတွေ့သွားသည်နှင့် တစ်ကိုယ်လုံး အက်ကွဲရာများ ဖြစ်ပေါ်လာကာ နောက်ဆုံးတွင် ဖောက်ခနဲ အသံများနှင့်အတူ အသားများနှင့် အရိုးစများ ရောနှောနေသော ရွှံ့ဗွက် တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

နောက်ဆုံး အချိန်အထိ သူက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး"

သူ၏ အသိပညာများ အားလုံး ထိခိုက်သွားပြီး ရုပ်ခန္ဓာ သူတော်စင် အဆင့် ရောက်မှသာ ကမ္ဘာမြေ၏ စွမ်းအင်များကို ကနဦး ဖမ်းယူနိုင်မယ်လို့ ပြောကြတယ် မဟုတ်ဘူးလား။

ချင်မင်က ကောင်းကင်အလင်း စွမ်းအား ဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ကာကွယ်ထားပြီး ခန္ဓာကိုယ် အပြင်ဘက်သို့ အနည်းငယ် ထုတ်လွှတ်ထားနိုင်သဖြင့် အဘိုးအို ဆီမှ လွင့်စင်လာသော သွေးများကို အပြင်ဘက်တွင် တားဆီးထားနိုင်ကာ တစ်စက်မှ သူ့အပေါ် မကျရောက်ခဲ့ပေ။

ညလေပြေများ တိုက်ခတ်လာပြီး သူ၏ နက်မှောင်သော ဆံပင်များ လွင့်ပျံနေကာ အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံကလည်း လှုပ်ခတ်နေပြီး အကယ်၍ မနီးမဝေးတွင် တူကြီး မရှိသကဲ့သို့ ဘေးတွင်လည်း သွေးသား အစုအပုံကြီး မရှိပါက သူ တကယ်ကို လွတ်လပ် ပေါ့ပါးနေမည် ဖြစ်သည်။

အဘိုးအို ပေါ်လာချိန်မှ စပြီး အလျင်အမြန် ရှင်းလင်းခံရချိန် အထိ လုပ်ငန်းစဉ် တစ်ခုလုံးက အလွန် တိုတောင်းလှပြီး ဆယ်စက္ကန့်ပင် မကြာခဲ့ပေ။

"သွားမယ် ရွှေကြက်မတောင်ကုန်း ကိစ္စကတော့ လုံးဝ ပြီးဆုံးသွားပြီလို့ သတ်မှတ်လို့ ရပြီ"

ချင်မင်က လင်းယုန်နီ ကို လှမ်းခေါ်လိုက်ပြီး ဧရာမ သားရဲငှက်ကြီး ၏ ကျောပေါ်တွင် ရပ်ကာ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး သစ်ပင်နှစ်ပင်ရွာ ဘက်သို့ ဦးတည် သွားလိုက်သည်။

"ဒုက္ခပဲ ရွှေရောင် ဓားပြတွေ ယင်းထန်မြို့နယ်မှာ ပေါ်လာပြီ"

ညကောင်းကင်ယံတွင် အဝေးကြီး ကတည်းက အရောင်လေးရောင် ငှက်၏ စိုးရိမ်တကြီး အော်ဟစ်သံကို ချင်မင် ကြားလိုက်ရသည်။

"အား တောင်သခင် ချင် ရောက်လာပြီလား အဲဒီဘက်မှာ လူဆိုး လေးယောက် ပေါ်လာတယ် ချိရှမြို့ က လွှတ်လိုက်တဲ့ လူနှစ်ယောက် လုံးဝ မတားနိုင်ဘဲ ယင်းထန်မြို့နယ်ကနေ ထွက်ပြေးသွားကြပြီ"

ချင်မင်၏ ရင်ထဲတွင် လေးလံသွားပြီး ရွှေရောင် ဓားပြ တစ်ယောက် နှစ်ယောက်သာ အမည်းနှင့် အဖြူ တောင် နယ်မြေ တွင် ပေါ်လာခြင်း မဟုတ်ဘဲ အခြေအနေ အတော်လေး ဆိုးရွားနေသည်။

"သွားကြည့်မယ်"

သူက အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ သေတွင်းထဲ သွားနေခြင်း မဟုတ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယင်းထန်မြို့နယ် တွင် စောင့်ကြပ်နေသော လူနှစ်ယောက်က ကောင်းကင်အလင်း တွေကို အပြင်ဘက် ထုတ်လွှတ်နိုင်တဲ့ အဆင့် သို့ မရောက်သေးကြောင်း သူ သိထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ချိရှမြို့ ၏ လွှမ်းမိုးမှု နယ်ပယ်က အလွန် ကျယ်ဝန်းပြီး အမည်းနှင့် အဖြူ တောင် က ၎င်းထဲမှ နယ်မြေ တစ်ခုသာ ဖြစ်ရာ မြို့နယ် တိုင်းသို့ ရုပ်ခန္ဓာ သူတော်စင် တစ်ယောက်စီ စေလွှတ်နိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

"အဲဒီလူနှစ်ယောက် ယင်းထန်မြို့နယ် ကနေ ထွက်ပြေးနိုင်တယ် ဆိုတာ ရွှေရောင် ဓားပြ လေးယောက်လုံး ပိုမြင့်တဲ့ နယ်ပယ်ကို မရောက်သေးဘူး ဆိုတာ ပြနေတာပဲ"

ချင်မင် ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

လေပြင်းများ တိုက်ခတ်နေပြီး ညအမှောင်ထု များ လှုပ်ခတ်နေကာ လင်းယုန်နီက သူ့ကို တင်ဆောင်ပြီး မိုင်ငါးဆယ်ခန့် ဖြတ်ကျော်လာခဲ့သည်။ အရောင်လေးရောင် ငှက်က တကျီကျီ အော်ကာ သူ့ကို အသေးစိတ် အခြေအနေများ သတင်းပို့နေသည်။

ချင်မင်၏ မျက်နှာက လေးနက်နေပြီး ယင်းထန်မြို့နယ် က သစ်နှစ်ပင်ရွာ နှင့် ဆယ်မိုင်ကျော်သာ ကွာဝေးသဖြင့် တကယ်ကို အန္တရာယ် များလွန်းလှသည်။

အချိန် သိပ်မကြာမီမှာပင် လင်းယုန်နီ က သူ့ကို တင်ဆောင်ပြီး နီးကပ်လာရာ အဝေးမှပင် ယင်းထန်မြို့နယ် တွင် မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

မြို့နယ် အဝင်ဝတွင် အိမ်အချို့ မီးလောင်နေပြီ ဖြစ်ပြီး ဟားဟားဟား ရယ်မောသံများနှင့်အတူ ငိုကြွေးသံ အချို့လည်း ထွက်ပေါ်နေသည်။

"ရွှေရောင် ဓားပြ တွေ အားလုံး ဒီကို လာပြီး အသေခံလိုက်ကြစမ်း"

ချင်မင်က ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

လင်းယုန်နီ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်ရာ ဖုန်တမွမွ ထသွားသည်။

ချင်မင် ခုန်ချလိုက်ပြီး ယင်းထန်မြို့နယ် ထဲသို့ ခြေလှမ်းကျဲကျဲဖြင့် ဝင်ရောက်သွားသည်။

ရွှေရောင် ဓားပြ လေးယောက်လုံး ကိုယ်ပေါ်တွင် သွေးများ စွန်းထင်းနေပြီး သက်ကြီးရွယ်အို အလောင်း နှစ်လောင်းကို ဆွဲလာကြသည်။

ချိရှမြို့ မှ လာသော အသက် မငယ်တော့သည့် အစွမ်းထက်သူ နှစ်ယောက်က မြို့ပြင်သို့ ထွက်ပြေးလာသော်လည်း ဓားပြကြီး လေးယောက်၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရကြောင်း သိသာလှပြီး ယခုအခါ မီးလောင်နေသော အိမ်များထဲသို့ ပစ်ထည့်ခံလိုက်ရကာ ထိုလေးယောက်က ပါးစပ် ဟကာ ရယ်မောနေကြပြီး အလွန် ကြောက်စရာ ကောင်းနေသည်။

မြို့ထဲရှိ လူအများအပြား ထိတ်လန့်နေကြပြီး အမျိုးသမီးများနှင့် ကလေးများက ငိုကြွေးကာ မြို့ထဲသို့ ထွက်ပြေးနေကြသည်။

ထိုလေးယောက်က ခေါင်းမော့ ကြည့်လိုက်ရာ မြို့ထဲသို့ အလျင်အမြန် ဝင်ရောက်လာသော လူငယ်လေး ကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်း ပါးစပ် ဟကာ အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ကြပြီး ထိုအထဲမှ တစ်ယောက်က ပြောလိုက်သည်။

"ခွေးကောင်လေး မင်းလည်း သေချင်နေတာလား"

ရွှေရောင် ဓားပြ လေးယောက်ထဲတွင် အသက် အငယ်ဆုံးက ခြောက်ဆယ် ရှိနေပြီ ဖြစ်ပြီး အကြီးဆုံးက ရှစ်ဆယ် ကျော်နေပြီ ဖြစ်ကာ ထိုအထဲမှ တစ်ယောက်၏ ဖြူမွဲမွဲ မုတ်ဆိတ်မွေး များတွင် ပြိုင်ဘက်၏ သွေးများ စွန်းထင်းနေပြီး အလွန် ကြောက်စရာ ကောင်းနေသည်။

"ဦးလေးဟောက် စောစောက ကောင်းကင်ပေါ်ကနေ ကျယ်လောင်တဲ့ အော်သံ ကြားလိုက်လား ငါ ကြားဖူးနေသလိုပဲ ချုံဟယ် နဲ့ နည်းနည်း တူတယ် အရင်ကလို အတွေ့အကြုံ မရှိတဲ့ ပုံစံမျိုး မဟုတ်တော့ဘူး"

ပိုးသား အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်လေး တစ်ယောက်က ညအမှောင်ထု အောက်တွင် သံသယ ဖြစ်နေသော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်ရာ သူက ခရမ်းရောင် လျှပ်စီး သားရဲ၏ လက်အောက်ငယ်သား အဖြူရောင် ဇီးကွက် ဖမ်းဆီးသွားခဲ့သော ချွေချုံရီပင် ဖြစ်သည်။

သူက မူလက အတွေ့အကြုံ ယူရန်နှင့် 'ညီလေး' ကို လာတွေ့ရန် ထွက်လာခဲ့သော်လည်း ချင်မင်နှင့် တွေ့ဆုံနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ဘဲ နောက်ဆုံးတွင် အမည်းနှင့် အဖြူ တောင် နယ်မြေတွင်သာ လည်ပတ်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

"ဟိုဟာ... သူ ဖြစ်လောက်တယ်"

ချွေဟောက် ၏ မျက်နှာထားက ရှုပ်ထွေးနေသည်။

သူတို့က ယင်းထန်မြို့နယ် နှင့် တစ်မိုင်ပင် မဝေးတော့ဘဲ အစွမ်းကုန် ပြေးလာကြရာ အလျင်အမြန် နီးကပ်လာပြီး မီးရောင် အောက်တွင် လူငယ်လေး တစ်ယောက်က ရွှေရောင် ဓားပြ လေးယောက်ကို ရင်ဆိုင်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

"ချုံဟယ် ငါ လာကူမယ်"

ချွေချုံရီ က အဝေးကြီး ကတည်းက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ မြင်လိုက်ရသည်မှာ ချင်မင်က အစွမ်းကုန် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး လက်တစ်ဖက်တွင် ဧရာမ တူကြီး ကို ကိုင်ကာ အခြား လက်တစ်ဖက်မှ ကောင်းကင်အလင်း စွမ်းအား များကို ပေါက်ကွဲထွက်စေလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဖောက်

ရွှေရောင် ဓားပြ တစ်ယောက်ကို တူကြီး ဖြင့် ရိုက်ခွဲလိုက်သည်။

"အား..."

နောက်ထပ် ရွှေရောင် ဓားပြ တစ်ယောက်က ချင်မင်နှင့် လက်ဝါးချင်း ရိုက်လိုက်ပြီးနောက် လက်မောင်း ပေါက်ကွဲသွားကာ ထို့နောက် ခန္ဓာကိုယ်ကို လက်ဝါး တစ်ချက် အမြည်ခံလိုက်ရပြီး တစ်ကိုယ်လုံး အပိုင်းပိုင်း ပြတ်သွားတော့သည်။

"မင်း..."

နောက်ထပ် အသက် ပိုကြီးသော ရွှေရောင် ဓားပြ နှစ်ယောက် ကျောချမ်းသွားပြီး ဒီလူငယ်လေး က တကယ်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းလွန်းလှကာ စောစောက သူတို့လည်း ဒဏ်ရာရသွားသော်လည်း ဒီလို လုံးဝ လက်တုံ့မပြန်နိုင်တဲ့ အခြေအနေမျိုး မဟုတ်သေးဘဲ သူ၏ အကူအညီ လာမှ သူက ပိုပြီး ပေါက်ကွဲထွက်လာတာ ဘာသဘောလဲ ဟု တွေးလိုက်ကြသည်။

ယင်းထန်မြို့နယ် ထဲရှိ လူငယ်လေး၏ အမြန်နှုန်းက ထပ်မံ တိုးတက်လာပြီး နောက်ထပ် ရွှေရောင် ဓားပြ တစ်ယောက်ကို ရိုက်နှက်လိုက်ရာ အရိုးစများနှင့် သွေးများ ရောနှောနေသော ရွှံ့ဗွက် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ထို့နောက် လူငယ်လေး က တူကြီး ကို ဝှေ့ယမ်းကာ နောက်ဆုံး တစ်ယောက်ကို ရိုက်ခွဲလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက နောက်လှည့်မကြည့်ဘဲ ယင်းထန်မြို့နယ် ထဲသို့ ဝင်ပြေးသွားပြီး လေချွန်လိုက်ရာ လင်းယုန်နီ တစ်ကောင် ကောင်းကင်ပေါ်မှ ဆင်းသက်လာပြီး သူက ခုန်တက်ကာ ညကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားတော့သည်။

မြို့အဝင်ဝသို့ ရောက်ကာစ ချွေချုံရီ က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ညီလေး ငါပါ မသွားပါနဲ့"

လက်မောင်းရှည်သော လူလတ်ပိုင်း အရွယ် ချွေဟောက် က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"သူက ငါ့ကို မယုံကြည်တော့ဘူး မင်းပဲ လိုက်သွားလိုက်ပါ"

"ချုံ... ချင်မင် ငါ့ကို ခဏလောက် စောင့်ပါဦး"

ချွေချုံရီ က ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ညကောင်းကင်ယံထဲသို့ အသံလှိုင်းများ လွှင့်ထုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ရင်းနှီးတဲ့ လူတချို့လည်း ဒီဘက်ကို ရောက်နေတယ် အဲဒီ သေနာ လီချင်းရွှီလည်း ရောက်နေတယ် အမည်းနဲ့ အဖြူတောင် မှာ ဆေးစွမ်းကောင်း လာတောင်းတာ မင်း ဒီနယ်မြေမှာ သတိထားဦး"

အခန်း ၉၀ ချွေချုံဟယ် နှင့် ပထမဆုံး တွေ့ဆုံခြင်း

ညအမှောင်ထု အောက်တွင် ချင်မင်က လင်းယုန်နီ၏ ကျောပေါ်တွင် ရပ်ကာ ချွေချုံရီ၏ အော်ဟစ်သံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူက မြို့ထဲတွင် အစွမ်းကုန် ပြေးလွှားကာ လိုက်လာသည့် ပုံရိပ်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချင်မင်က မြို့အဝင်ဝရှိ မီးရောင်များ အောက်တွင် ရပ်တန့်နေသော ချွေဟောက် ကိုလည်း သတိပြုမိသွားသည်။

သူက လင်းယုန်နီ ကို ညင်သာစွာ ပုတ်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် နှိမ့်ချစေကာ ယင်းထန်မြို့နယ် ၏ အခြား တစ်ဖက်စွန်းတွင် စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။

"ညီလေး ငါ အသက်ကို ရင်းပြီး သစ္စာဆိုရဲတယ် လုံးဝ မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး ဘာလို့ ငါ့ကို မယုံတော့တာလဲ အရင်တုန်းက ငါတို့ နှစ်ယောက် ဆက်ဆံရေး အရမ်း ကောင်းခဲ့တာလေ"

ချွေချုံရီက ငိုသံပါပါဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူက မြို့ပြင်တွင် ပျံဝဲနေပြီး အဝေးသို့ ထွက်မသွားသေးသော လင်းယုန်နီကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အလျင်အမြန် ပြေးသွားလိုက်သည်။

"တက်ခဲ့"

ချင်မင်က ပြောလိုက်ပြီး သူ့ကို လင်းယုန်နီ၏ ကျောပေါ်သို့ ခုန်တက်စေလိုက်သည်။

လေပြင်းများ တိုက်ခတ်နေပြီး လင်းယုန်နီက သူတို့ နှစ်ယောက်ကို တင်ဆောင်ကာ တောင်တန်းများ အရိပ်များ ထပ်နေသော နေရာများဆီသို့ ဦးတည် ပျံသန်းသွားသည်။

ချွေချုံရီ သိလိုက်သည်မှာ ချင်မင်က ချွေဟောက်ကို တကယ် အယုံအကြည် မရှိဘဲ သူ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လာမည်ကို စိုးရိမ်နေကြောင်း ဖြစ်သည်။

"ချုံဟယ်... အင်း... ချင်မင် ငါ ဘယ်လို ခေါ်ခေါ် အကျင့် မဖြစ်သေးဘူး"

ညအမှောင်ထု အောက်တောင်ထိပ် တစ်ခုပေါ်တွင် ချွေချုံရီက ရှေ့ရှိ ညီလေးကို ကြည့်ရင်း အလွန် အကျပ်ရိုက်နေသည်။

ချင်မင်က အတိတ်ကို ပြန်လည် စဉ်းစားကြည့်လိုက်ရာ ချွေ မိသားစုတွင် ရှိစဉ်က အမှန်တရားကို မသိသော မျိုးဆက်သစ် လူငယ်လေးများက သူနှင့် ဆက်ဆံရေး အတော်လေး ကောင်းမွန်ခဲ့ပြီး အထူးသဖြင့် ချွေချုံရီ နှင့် အရင်းနှီးဆုံး ဖြစ်ခဲ့သည်။

ယခု အိပ်မက်မှ နိုးထလာပြီးနောက် သူ သေသေချာချာ ပြန်လည် စဉ်းစားကြည့်သောအခါ ထိုနှစ်များက အသက် ပိုကြီးသော အစ်ကိုဝမ်းကွဲ များနှင့် အစ်မဝမ်းကွဲ များက သူ့အပေါ် အေးစက်စက် ဆက်ဆံခဲ့ကြသည်မှာ သူတို့က အမှန်တရားကို စောစောကတည်းက သိထားကြလို့ ဖြစ်မည်ဟု တွေးလိုက်သည်။

"အင်း ငါလည်း ကိစ္စ တချို့ကို သိလိုက်ရတယ် မိသားစုက တကယ်ကို လွန်လွန်းတယ် အဲဒီတုန်းက မင်းကို သေဖို့ သွားရမယ့် မိသားစုက လူကြီးတွေနဲ့ အတူတူ လွှတ်လိုက်ပြီး လီ မိသားစု ရဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့ လူတွေ အများကြီးကို ရင်ဆိုင်ခိုင်းခဲ့တယ်လေ"

ချွေချုံရီ က ထိုအကြောင်းများကို ပြောပြလာပြီး အလွန် မကျေမနပ် ဖြစ်နေပုံ ရသည်။

ယခုအခါ သူ ဘယ်လို လုပ်ပြီး မသိဘဲ နေမည်နည်း။ ထိုစဉ်က မိသားစုက ချင်မင်ကို ကြီးမားသော အရှုပ်အထွေးကြီး ထဲတွင် သေဆုံးသွားစေရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ပြီး ပြဿနာ အားလုံးကို ပြီးဆုံးသွားစေချင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ အဘိုးခုနစ်သာ ပြန်မလာခဲ့ဘဲ အမှန်တရားကို သိပြီးနောက် မိသားစုဝင် များနှင့် ရန်မဖြစ်ခဲ့ပါက နောက်ပိုင်းတွင် ချွေဟောက် နှင့် ထိုအမျိုးသမီးက ချင်မင်ကို သွားရောက် ကယ်တင်မည် မဟုတ်ဘဲ အရာအားလုံးက ခြေရာလက်ရာ ပျောက်သွားမည် ဖြစ်သည်။

"ပြီးခဲ့တဲ့ ကိစ္စတွေကို ပြန်မပြောပါနဲ့တော့"

ချင်မင်က ပြောလိုက်သည်။

သူက တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် ရပ်ကာ အဝေးသို့ ငေးကြည့်နေပြီး ညလေပြေများ တိုက်ခတ်လာသောအခါ သူ၏ အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံက တဖျပ်ဖျပ် လွင့်ပျံနေသည်။

ချွေချုံရီက အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ချုံ... ချင်မင် ငါ သိတယ် အိမ်က ညီအစ်ကို မောင်နှမ အများစုက နောက်ပိုင်းကျရင် မျက်နှာ ပြောင်းသွားကြမှာပဲ ဒါပေမယ့် ငါ့အတွက်တော့ နောင်တစ်ချိန်မှာ ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်လာဖြစ်လာ မင်းက ငါ့ ညီလေးပဲ ဘာမှ ပြောင်းလဲသွားမှာ မဟုတ်ဘူး မင်းမှာ ကိစ္စ တစ်ခုခု ရှိရင်သာ တစ်ခွန်း ပြောလိုက် ငါ ချက်ချင်း ရောက်လာခဲ့မယ်"

"ဒီလို လုပ်ဖို့ မလိုပါဘူး"

ချင်မင်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ဒီ အစ်ကိုဝမ်းကွဲက လူကောင်း တစ်ယောက် ဖြစ်ကြောင်း သိထားရာ နောင်တစ်ချိန်တွင် သူ့ကို အကြောင်းပြချက် မရှိသော အရှုပ်အထွေး ဇာတ်လမ်းများထဲသို့ မဆွဲသွင်းချင်ပေ။

ချင်မင်က အခြားသူများ၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို မကြောက်ဘဲ နောင်တစ်ချိန်တွင် လူအချို့က ဆွေမျိုး သံယောဇဉ် ကို အသုံးပြုလာမည်ကိုသာ စိုးရိမ်နေခဲ့ရာ ယခု လူအများစု၏ သဘောထားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူက ပြောင်းပြန် အနေဖြင့် သက်ပြင်းချနိုင်သွားသည်။

နောင်တစ်ချိန်တွင် မည်သူကမျှ သူ၏ ပိုးသားစာလိပ် ကို ပြန်လည် ရယူမည့် ကိစ္စကို တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်တော့ပေ။

ချွေချုံရီ က တိုးတိုးလေး သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူက ချင်မင်၏ ခံစားချက်ကို နားလည်နိုင်ကာ ဘာဆက်ပြောရမည်ကို မသိတော့သော်လည်း ဒီအတိုင်းတော့ ထွက်မသွားချင်ပေ။

"ညီလေး ဒီည မင်းရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည် တွေက ငါ့ကို အများကြီး တုန်လှုပ်သွားစေတယ် မင်းက ဘဝသစ်ရရှိခြင်း လမ်းကြောင်းပေါ် ရောက်တာ သိပ်မကြာသေးဘူးလို့ ဦးလေးဟောက် ပြောတာ ကြားတယ် အခု ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်တဲ့ ခွန်အားတွေ ရှိနေပြီလား"

ဒီစကားများက သူ၏ ရင်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်ပြီး တကယ်ကို ကြီးမားသော တုန်လှုပ်မှုကို ခံစားလိုက်ရကာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ငါ သိသားပဲ မင်းသာ လမ်းကြောင်းပေါ် ရောက်သွားရင် သေချာပေါက် အရမ်း အစွမ်းထက်လာမယ် ဆိုတာ အရင်တုန်းက အိမ်မှာ မင်း ဘာသင်သင် အရမ်း မြန်တယ်လေ တူရိယာ တီးတာတို့ စစ်တုရင် ထိုးတာတို့ကိုတောင် ဖြစ်သလို သင်လိုက်တာနဲ့တင် ငါတို့ကို ကျော်သွားတာပဲ"

"အဲဒါတွေ အားလုံးက အရေးမကြီးတော့ပါဘူး ငါ မကိုင်တာ နှစ်နှစ်ကျော်ပြီ ဆိုတော့ လက်ရည်ကျနေလောက်ပြီ အကုန်လုံးနီးပါး မေ့နေပြီ"

ချင်မင်က ပြောလိုက်သည်။

ချွေချုံရီ သိလိုက်သည်မှာ သူက သွယ်ဝိုက်ပြီး ရည်ညွှန်းနေခြင်း ဖြစ်ကာ အတိတ်က လူများနှင့် ကိစ္စများကို ထပ်မံ မပြောချင်တော့ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

"မင်း ကျင့်ကြံတဲ့ လမ်းကြောင်းပေါ်မှာပဲ အာရုံစိုက်တာ ပိုကောင်းပါတယ် စိတ်မလွင့်ရင် မင်း လုပ်ချင်တာ ဘာမဆို အောင်မြင်မှာပါ ဒါပေမယ့် ဟို ပိုးသားစာလိပ် ကတော့... အင်း မင်း အဲဒီတုန်းက အဲဒါကို အရမ်း စွဲလမ်းလွန်းနေခဲ့တာ ဒီအရာက တကယ်ကို လေ့ကျင့်လို့ မရဘူးလေ တကယ်လို့ မင်းသာ စောစော လမ်းကြောင်း ပြောင်းခဲ့ရင် အခုဆို ရုပ်ခန္ဓာ သူတော်စင် အဆင့်ကိုတောင် ရောက်နေလောက်ပြီ"

ချင်မင်က သူ့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ လူအချို့က သူ့ကို ပိုးသားစာလိပ် လေ့ကျင့်စေချင်ပြီး တမင် လမ်းညွှန်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကာ ထိုစဉ်က သူက ကလေးလေးသာ ရှိသေးရာ ဘယ်လို လုပ်ပြီး သိမြင်နိုင်မည်နည်း။ သူတို့နှင့် ယှဉ်နိုင်ရန် အလှမ်းဝေးလွန်းလှသည်။

ပုံမှန် အားဖြင့်ဆိုလျှင် ဒီလို ဘဝသစ်ရရှိခြင်း နည်းလမ်းက လုံးဝ လျှောက်လှမ်းလို့ မရနိုင်ပေ။

တော်သေးသည်မှာ သူက တကယ်ကို ပိုးသားစာလိပ်ကို အောင်မြင်စွာ လေ့ကျင့်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ချင်မင်က မေးလိုက်သည်။

"ငါ့ကို တစ်ခုလောက် ကူညီပေးလို့ ရမလား"

ချွေချုံရီ က အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ပြောလေ"

ချင်မင်က လေးနက်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့အတွက် ပိုးသားစာလိပ်ကို ပြန်ယူပေးဖို့ ကြိုးစားပေးလို့ ရမလား အဲဒါက ငါ့အဘိုး ငါ့အတွက် ချန်ထားခဲ့တဲ့ နောက်ဆုံး ပစ္စည်းလေးမို့လို့"

"ဦးလေးခုနစ် ဒီကိစ္စကို ပြောဖူးတယ် ကြားရသလောက်တော့ ပိုးသားစာလိပ်ကို ဘိုးဘေးကြီး က လေ့လာဖို့ ယူသွားတယ်တဲ့"

ချွေချုံရီက နောက်ပိုင်းတွင် အသံ တဖြည်းဖြည်း တိုးဝင်သွားသည်။

ချင်မင် ကြားသောအခါ မနေနိုင်ဘဲ ကျိန်ဆဲချင်စိတ် ပေါက်သွားပြီး ဒီလိုဆိုရင် ပြန်ယူဖို့ ပိုပြီး ခက်ခဲသွားပြီ မဟုတ်လား။

သူ၏ မျက်နှာထား အလွန် ဆိုးရွားသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ချွေချုံရီက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

"ဦးလေးခုနစ် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံတာက ထွက်လာတဲ့ အချိန်ကို စောင့်ပြီး သူ့ကို သွားတောင်းခိုင်းလိုက်မယ် ပြဿနာ သိပ်မကြီးလောက်ပါဘူး"

"မျှော်လင့်ရတာပေါ့"

ကိစ္စ အချို့ကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် ချင်မင်က မျှော်လင့်ချက် အားလုံးကို တခြား လူများ အပေါ် ပုံအပ်ထားတော့မည် မဟုတ်ပေ။

"ညီလေး မင်း နေတဲ့ နေရာက တကယ်ကို ခေါင်လွန်းတယ် ငါ မကြာသေးခင်က အပြင်ကမ္ဘာနဲ့ အဆက်အသွယ် လုံးဝ ပြတ်သွားခဲ့တယ် မကြာသေးခင်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စ တချို့ကိုတောင် ငါ မသိဘူး မင်း ဘယ်တွေ သွားနေတာလဲ ပြီးတော့ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်လာတာလဲ ငါးကြိမ် ထက်မက ဘဝသစ် ရထားပြီလား ဒါ အရမ်း မကောင်းဘူးနော် တစ်နှစ် အတွင်းမှာ အနားယူချိန် ရှိသင့်တယ်..."

ချွေချုံရီက စကားစရာ ရှာနေကြောင်း သိသာလှပြီး သူက အဖြူရောင် ဇီးကွက် တစ်ကောင်၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံခဲ့ရကြောင်းနှင့် ဒေါသထွက်စရာ ကောင်းသော ခရမ်းရောင် လျှပ်စီး သားရဲ တစ်ကောင်၏ သင်ခန်းစာ ပေးခြင်းကို ခံခဲ့ရကြောင်း ပြောပြလာကာ သွားတွေ အကုန် ကျွတ်နေပြီ ဖြစ်သော ဆင်တစ်ကောင် အတွက် သွားတုများကိုတောင် ဆေးကြောပေးခဲ့ရကြောင်း ပြောပြလာပြီး ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် နှစ်ရက်တိတိ အိပ်မပျော်ခဲ့ကြောင်း ပြောပြလာသည်။

ချင်မင် ကြားပြီးနောက် သူ့ကို နှစ်ချက်ခန့် မနေနိုင်ဘဲ ကြည့်လိုက်မိပြီး ဘာလို့ သူ့ အတွေ့အကြုံတွေက ငါနဲ့ နည်းနည်း ပတ်သက်နေသလို ခံစားရတာလဲ ဟု တွေးလိုက်သည်။

"ညီလေး ဟိုလူလည်း... အမည်းနဲ့ အဖြူတောင်မှာ ရောက်နေတယ်"

ချွေချုံရီ ၏ အသံက မမြင့်ဘဲ မျက်နှာထားက အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေကာ ပြောလိုက်သည်။

"လျှို့ဝှက်နယ်မြေက ချွေချုံဟယ်လေ"

ချင်မင်၏ ရင်ထဲတွင် လှိုင်းဂယက် အနည်းငယ် ထသွားသော်လည်း မကြာမီ ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အမည်းနဲ့ အဖြူ ဆေးစွမ်းကောင်းက ယင် နဲ့ယန်ကို ညီညွတ်စေတယ် ဆိုတော့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ က လူတွေ အတွက် အရမ်း အရေးကြီးပုံ ရတယ်"

"သူက ဂိုဏ်းတူ တစ်ယောက် အတွက် လာတောင်းပေးတာ သူ ကိုယ်တိုင်ကတော့ မလိုတော့ဘူး"

ချွေချုံရီ က ပြောပြလိုက်ပြီးနောက် အလွန် လေးနက်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မိသားစု အတွင်းမှာ သူ့ကို အရမ်း အလေးထားကြပေမယ့် ငါ့ ရင်ထဲမှာတော့ မင်းလောက် မရင်းနှီးဘူး ငါ့အတွက်ကတော့ သူက တောက်ပတဲ့ အလင်းရောင်တွေ ဖြာထွက်နေတဲ့ သင်္ကေတ တစ်ခု သက်သက်ပါပဲ"

ထို့နောက် သူက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"အရင်တုန်းက လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲကို ဝင်သွားတဲ့ သူငယ်ချင်းဟောင်း တွေ အကုန်လုံးနီးပါး ရောက်နေကြတယ်"

လီချင်းယွဲ့က အမည်းနှင့် အဖြူ တောင်တွင် ယင် နဲ့ ယန် ဆေးစွမ်းကောင်းကို ရရှိသွားပြီးနောက် အခြား နာမည်ကြီး လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တပည့်များက ကြားသိသွားသောအခါ နောက်ကျကျန်ခဲ့မည်ကို စိုးရိမ်လာကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ချွေချုံရီက တိုးတိုးလေး ပြောပြလိုက်သည်။

"မကြာသေးခင်က လျှို့ဝှက်နယ်မြေ က ဂိုဏ်း အသီးသီး ကြားမှာ လေထုက အရမ်း တင်းမာနေတယ် အထူးချွန်ဆုံး တပည့်သစ် တွေ အားလုံးက တိုက်ပွဲ အတွက် တက်ကြွစွာ ပြင်ဆင်နေကြတယ် ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒဏ္ဍာရီထဲက ပစ္စည်း တစ်ခု ပေါ်လာလို့ပဲ အဲဒါက အသက် ငယ်တဲ့ ပါရမီရှင် လူငယ် တွေနဲ့ အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်ပြီး နောင်တစ်ချိန်မှာ သူတို့ နတ်ဘုရားတွေနဲ့ နီးစပ်ဖို့ ကူညီပေးနိုင်တယ် ငါတို့ရဲ့ သူငယ်ချင်းဟောင်း တချို့လည်း ပါဝင်လာနိုင်ခြေ ရှိတယ်"

ဒါက ချင်မင် ပထမဆုံး အကြိမ် ကြားဖူးခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဒီကိစ္စတွေက သူနှင့် အနည်းငယ် အလှမ်းဝေးနေသည်ဟု ခံစားရသည်။

ချွေချုံရီ က ပြောလိုက်သည်။

"ဝမ်ချိုက်ဝေး ကျိန့်မောက်ရုန် တို့လည်း အနီးအနားမှာ ရှိနေတယ် အားလုံးမှာ အစွမ်းထက်သူတွေ အဖော် ပါတယ် မင်း ဒီမှာ သွားလာတဲ့အခါ လီချင်းရွှီကို သေချာ ဂရုစိုက်နော် ဒီလူက ငှက်မွေး ဝတ်စုံ ဝတ်ထားပြီး လူ့လောက အညစ်အကြေး ကင်းစင်နေပုံ ရပေမယ့် အရမ်း အန္တရာယ် များတယ်..."

"အင်း"

ချင်မင် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

"အခု ရွှေရောင် ဓားပြတွေ ရူးသွပ်နေပြီ ငါ တခြား နေရာတွေကို သွားကြည့်လိုက်ဦးမယ်"

ချင်မင်က ပြောလိုက်ပြီး လင်းယုန်နီက ညအမှောင်ထု ကို ဖြတ်သန်းကာ သူ့ကို တင်ဆောင်ပြီး အဝေးသို့ ပျံသန်းသွားသည်။

ချွေချုံရီ က လမ်းမကြီး တစ်ခုပေါ်တွင် ရပ်ကာ ညကောင်းကင်ယံထဲရှိ ပုံရိပ် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ငေးကြည့်နေပြီး သူ အနည်းငယ် ငေးမောသွားကာ ရင်ထဲတွင် အလွန် ရှုပ်ထွေးနေသည်။

"အခု ညီလေးက ချွေ မိသားစု နဲ့ ဝေးကွာသွားပြီးနောက် ရွှေရောင် ဓားပြ တွေ သောင်းကျန်းပြီး လူအစုလိုက်အပြုံလိုက် သေကြေပျက်စီးမှုတွေ မဖြစ်အောင် ဝေးလံခေါင်သီတဲ့ နေရာတွေမှာ နေရာအနှံ့ လိုက်ပြီး တိုက်ခိုက်နေတယ်"

ချွေချုံရီ၏ ရင်ထဲတွင် ခံစားချက် အများအပြား ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အရသာစုံ ဖြစ်နေကာ ညီလေး က သူ့ထက် အသက် ငယ်သော်လည်း ဒီလို ပင်ပင်ပန်းပန်း သွားလာ လှုပ်ရှားနေရပြီး သူ ကိုယ်တိုင်ကတော့ မိသားစုဝင်များ၏ အကာအကွယ် အောက်တွင် အတွေ့အကြုံ ယူနေရသည်။

"အမည်းနဲ့ အဖြူ တောင် ထဲမှာဆိုရင် ချွေချုံဟယ် ကျိန့်မောက်ရုန် ဝမ်ချိုက်ဝေး တို့က လျှို့ဝှက်နယ်မြေ က အစွမ်းထက်သူတွေရဲ့ အဖော်ပြုမှုနဲ့ ယင် နဲ့ ယန် ဆေးစွမ်းကောင်း ကို ရယူနေကြတယ် လူတွေရဲ့ ကံကြမ္မာ က မတူညီဘူး ကွာခြားချက် အရမ်း ကြီးမားတယ် ညီလေး ရဲ့ အနာဂတ်မှာ အရာအားလုံး အဆင်ပြေချောမွေ့ပါစေလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

ချွေချုံရီ က တကယ်လို့ သူသာ အဲဒီ ကိစ္စတွေကို ဖြတ်သန်းရမယ် ဆိုရင် အခု ဘယ်လို ဖြစ်နေမလဲ လို့ တွေးနေမိပြီး သေချာပေါက် ပြန်လည်ထူမတ်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

ခံစားချက်အရ ဆိုလျှင် သူက ချင်မင်နှင့် ပိုမို ရင်းနှီးသော်လည်း မိသားစု အတွင်းတွင် လူအချို့က ဒီညီလေးကို အသုံးချနေကြောင်း သူ သိထားပြီး ယခုအချိန်အထိလည်း စေတနာ မရှိကြဘဲ အားလုံးက သူ့ထက် အသက် ကြီးသူများ ဖြစ်နေသဖြင့် သူက လေးလံသော သက်ပြင်း တစ်ချက်သာ ချနိုင်တော့သည်။

ထို့နောက် ချွေချုံရီက အနည်းငယ် စိုးရိမ်သွားပြီး သူက ညီလေးကို သတိပေးခဲ့ကာ သူငယ်ချင်းဟောင်း အချို့ ဒီနယ်မြေတွင် ရှိနေကြောင်း ပြောပြခဲ့သော်လည်း သူက လူအချို့နှင့် ကြုံတွေ့ပြီး ပြဿနာ တက်မည်ကို စိုးရိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

"အော်မေမြို့နယ်ဘက်မှာ စောင့်ကြပ်နေတဲ့ အစွမ်းထက်သူတွေက ရွှေရောင် ဓားပြ နှစ်ယောက်ကို နောက်ဆုတ်သွားအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ပေမယ့် မသတ်နိုင်ခဲ့ဘူး လူဆိုး နှစ်ယောက်က တောင်ပေါ် တောအုပ်ထဲ ဝင်ပြေးသွားပြီ"

အရောင်လေးရောင် ငှက်က သတင်း အသစ် ယူဆောင်လာသည်။

ချင်မင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ရွှေရောင် ဓားပြ အများအပြားက ဒီဝေးလံခေါင်သီသော နေရာတွင် ပေါ်လာခြင်းက အခြေအနေ အနည်းငယ် ပုံမှန် မဟုတ်ဘဲ ဒီနေရာကနေ ဖြတ်သွားမယ့် လူဆိုးတွေ ထပ်ရှိနေသေးတာလား ဟု တွေးလိုက်သည်။

သူ့ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားပြီး ရွှေရောင် ဓားပြ တစ်စုက အမည်းနှင့် အဖြူ တောင် ထဲ ဝင်ချင်နေကြတာများလား လို့ တွေးလိုက်သည်။ သူက လျှို့ဝှက်နယ်မြေ က အစွမ်းထက်သူ အချို့က အဓိက တပည့် အချို့ကို အဲဒီဘက်မှာ အဖော်ပြုပေးနေတာကို သတိရသွားပြီး နှစ်ဖက် ကြားမှာ ဘာအရောင်းအဝယ် ဒါမှမဟုတ် အဆက်အသွယ် မျိုးတွေ ရှိနေမလဲ လို့ တွေးလိုက်သည်။

ယခင်က သူ ကျောက်စိမ်းဖြူ သံမဏိ ဓားဖြင့် သတ်ဖြတ်ခဲ့သော မြူခိုး အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်သည့် လူငယ် အမျိုးသားက ရွှေရောင် ဓားပြ များနှင့် ပတ်သက်မှု ရှိပြီး တစ်ချိန်က ရွှေကြက်မတောင်ကုန်း ၏ ဓားပြကြီးများ အဖော်ပြုပြီး တောင်ပေါ် တက်ခဲ့ဖူးသည်။

ဒါက သူ ဝင်ရောက် စွက်ဖက်နိုင်သော အဖြစ်အပျက်ကြီး မျိုး မဟုတ်ဘဲ ချင်မင်က ယင်းထန်မြို့နယ် သို့ ရောက်ရှိပြီး စာတစ်စောင် ရေးကာ ဒီနေရာရှိ လူများကို ဧရာမ သားရဲငှက်ကြီး ဖြင့် ချိရှမြို့ သို့ ပေးပို့စေလိုက်သည်။

အရောင်လေးရောင် ငှက် က ပြောပြလိုက်သည်။

"အော်မေမြို့နယ်ကနေ ထွက်ပြေးလာတဲ့ ရွှေရောင် ဓားပြ နှစ်ယောက်က တောင်ပေါ် တောအုပ်ထဲမှာ အစွမ်းကုန် ပြေးနေကြတယ် သစ်နှစ်ပင်ရွာ နဲ့ မိုင်အနည်းငယ်ပဲ ဝေးတော့တယ် ငါ ထင်တာတော့ ရွာထဲကိုတော့ ဝင်မှာ မဟုတ်ဘူး နောက်ဆုံးကျရင် အမည်းနဲ့ အဖြူ တောင်ထဲ ဝင်သွားလိမ့်မယ်"

"သွားမယ် သွားပြီး လမ်းပိတ် တိုက်ခိုက်မယ်"

ချင်မင်က လင်းယုန်နီ၏ ကျောပေါ်သို့ ထပ်မံ ခုန်တက်လိုက်ပြီး ထို ရွှေရောင် ဓားပြများက အလွန် ဆိုးရွား ယုတ်မာကာ လက်နှစ်ဖက်လုံးတွင် အပြစ်မဲ့ ပြည်သူများ၏ သွေးများ စွန်းထင်းနေပြီး အားလုံး ဆံပင်ဖြူနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဒါက လူဆိုးတွေ အသက်ကြီးသွားတာ သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

တောနက်ထဲတွင် ရွှေရောင် ဓားပြ နှစ်ယောက် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံး သွေးရောင် လွှမ်းနေသော ဧရာမ သားရဲငှက်ကြီး တစ်ကောင် ပျံဝဲ ရောက်ရှိလာကာ လူငယ်လေး တစ်ယောက်က တူကြီး တစ်လက်ကို ကိုင်ပြီး ပြင်းထန်စွာ ခုန်ချလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဒီတောအုပ်ထဲတွင် ပြင်းထန်သော လေကြမ်းနှင့် မိုးခြိမ်းသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သစ်ပင် အများအပြား မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း အပိုင်းပိုင်း ပြတ်သွားကာ ချင်မင်က ရောက်လာသည်နှင့် ဘာစကားမှ မပြောဘဲ သူတို့ကို စတင် တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ ရွှေရောင် ဓားပြ ဘယ်နှစ်ယောက် ရှိရှိ အားလုံးကို ဖြစ်သလို သတ်ဖြတ်ပစ်မည် ဖြစ်ပြီး လုံးဝ အပြစ်မဲ့သော ဝိညာဉ် ဆိုတာ ရှိလာမည် မဟုတ်ပေ။

လူဆိုး နှစ်ယောက် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်အလင်း စွမ်းအား များကို အပြည့်အဝ ပေါက်ကွဲထွက်စေကာ ချင်မင်နှင့် အသေအကျေ တိုက်ခိုက်ချင်သော်လည်း သူတို့က လုံးဝ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘဲ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် တူကြီး ဖြင့် ရိုက်ခွဲခံလိုက်ရသည်။

"တောင်ကြီးထဲမှာ တိုက်ခိုက်နေကြတဲ့ လူတွေ ရှိတယ်"

လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ တပည့်များက အနီးအနားတွင် ပေါ်လာပြီး အမျိုးသား အမျိုးသမီး များ ပါဝင်ကာ အားလုံး၏ ဘေးတွင် အစွမ်းထက်သူများ အဖော်ပြုပေးနေကြသည်။

"သေသွားတဲ့ လူတွေက မစွမ်းပါဘူး ရွှေရောင် ချပ်ဝတ် အစောင့်အရှောက် အဖြစ် ရွေးချယ်ခံရဖို့တောင် အရည်အချင်း မမီဘူး"

လူငယ်လေး တစ်ယောက်က လက်ချောင်းထိပ်များမှ အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်ဖြင့် အာရုံခံကြည့်ပြီးနောက် ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။

သူတို့က ညအမှောင်ထု အောက်တွင် အဝေးသို့ ပျံသန်းသွားသော ထို ဧရာမ သားရဲငှက်ကြီး ကို ငေးကြည့်နေပြီး သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်ကြပေ။

ဝမ်ချိုက်ဝေး တစ်ယောက်တည်းသာ ညကောင်းကင်ယံကို သေသေချာချာ ကြည့်လိုက်ပြီး ခဏလေး ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် လင်းယုန်နီ ၏ ကျောပေါ်ရှိ ထို အရပ်ရှည်ရှည် ပုံရိပ်က အနည်းငယ် ရင်းနှီးနေသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ချင်မင်က ဖြစ်သလို ထပ်မံ တိုက်ခိုက်ရန် အစီအစဉ် မရှိတော့ဘဲ သူ လုပ်သင့်သည်များကို အတော်လေး လုပ်ဆောင်ပြီးပြီ ဖြစ်သည်။

"အစစ်လား အတုလား ဆိုတာ မခွဲခြားနိုင်တော့ဘူး ရွှေရောင်ဓားပြ တွေက ရွာတွေ မြို့နယ် တွေကို သွေးထွက်သံယို ဖြစ်အောင် လုပ်နေတာက လူတွေရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်ပြီး အဝေးက ခေါင်းဆောင်တွေ ဖောက်ထွက်နိုင်အောင် အခွင့်အရေး ဖန်တီးပေးဖို့လို့ ပြောကြတယ် ဒါပေမယ့် တကယ်လို့ သူတို့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ကလည်း ဒီလမ်းကြောင်းကနေ သွားနေတယ် ဆိုရင်တော့ နောက်ပိုင်းကျရင် အရမ်း အန္တရာယ် များသွားလိမ့်မယ် ငါ မှန်းတာ မှားပါစေလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

လင်းယုန်နီ က ညအမှောင်ထု ကို ခွဲထွက်ပြီး သစ်နှစ်ပင်ရွာ အပြင်ဘက်ရှိ ထို ကုန်းမြင့်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာသည်။

ချင်မင်က ဒီနေရာတွင် စောင့်ကြပ်နေပြီး ချိရှမြို့ မှ တကယ့် အစွမ်းထက်သူများ ရောက်လာမည်ကို မျှော်လင့်နေသည်။

"ဟင်"

သူ၏ အမြင်အာရုံက အလွန် ကောင်းမွန်လှပြီး သစ်ပင်နှစ်ပင်ရွာ အနီးအနားတွင် ပေါ်လာသော လူအချို့ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ရွာအဝင်ဝရှိ မီးပန်း ၏ အလင်းရောင် အောက်တွင် ဦးဆောင်လာသော လူငယ်လေး ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်နေပြီး နတ်ဘုရားများ၏ အရှိန်အဝါ မျိုး ရှိနေကာ ဖြူဖွေးသော မြူခိုး အနည်းငယ် ပါဝင်ပြီး အလင်းစက်လေးများ စီးဆင်းနေကာ လောကီ အညစ်အကြေး ကင်းစင်နေသည်။

လူငယ်လေးက ရွာအဝင်ဝရှိ အမည်းနှင့် အဖြူ သစ်ပင် နှစ်ပင်ကို ကြည့်ရှုနေပြီး တစ်ခုခုကို ခံစားမိသွားပုံ ရကာ လှည့်ပြီး ကုန်းမြင့် ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လာသည်။

ချင်မင် သတိပြုမိသွားသည်မှာ ဒီလူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းက အလွန် ထက်မြက်ကြောင်း ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ဒါက ဘယ်သူလဲ ဆိုတာကို သူ သိလိုက်ပြီး ထိုမျက်နှာက ချွေအိမ်တော်သခင်

နှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူနေသည်။

ထို့အပြင် တစ်ဖက်လူက ငှက်မွေး ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားပြီး နတ်ဘုရား တစ်ပါးနှင့် တူကာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တပည့် ဖြစ်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံး နတ်ဘုရား အလင်းစက်လေးများ ပါဝင်နေကာ အညစ်အကြေး ကင်းစင်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေရာ ဒီအချက်များ အားလုံးက လူတစ်ယောက်တည်းကိုသာ ညွှန်ပြနေပြီး ဒါက ထို ချွေချုံဟယ် ဖြစ်ရမည်။

ချင်မင်က ဒီလို အခြေအနေမျိုး အောက်တွင် တစ်ဖက်လူနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် တွေ့ဆုံရလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။