အခန်း (၉၁-၉၂)

အခန်း (၉၁) - ယခင်က မိတ်ဆွေဟောင်းများ ပြန်လည် ဆုံစည်းခြင်း

ချင်မင်သည် အလင်းနှင့် ဖုန်မှုန့်ကျင့်စဉ်ကို အစဉ်တစိုက် လည်ပတ်နေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အငွေ့အသက်မှာ သာမန်လူတစ်ယောက်နှင့် တူနေလေသည်။ သို့သော်လည်း ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင်ပင် တစ်ဖက်လူက သတိပြုမိသွားခြင်းကို ထောက်ရှုပါက သူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်း မည်မျှ ထက်မြက်ကြောင်း သိသာလှပေသည်။

ညအမှောင်ထုက ပိုမို နက်ရှိုင်းလာပြီး မီးစမ်းရေ အနီးတစ်ဝိုက်တွင် ပို၍ လင်းထိန်နေ၏။

လေညင်း သဲ့သဲ့ တိုက်ခတ်လာသောအခါ ချွေချုံဟယ်၏ အလင်းဖြာနေသော ဆံကေသာများက လွင့်လူးသွားလေသည်။ သူ၏ ရုပ်ဆင်းသွင်ပြင်မှာ အပြစ်ကင်းစင်သော ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ခန့်ညားလှပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အလင်းပွင့်လေးများ သိမ်မွေ့စွာ စီးဆင်းနေကာ လောကီအညစ်အကြေးများကို ဖြတ်တောက်ထားသော နတ်ဘုရားတစ်ပါးအလား ရပ်တည်နေပေသည်။

ချင်မင်သည် အလင်းရောင် မှိန်ပျပျ တောင်စောင်းပေါ်တွင် ရပ်နေပြီး ထိုနေရာဘက်သို့ ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်လေသည်။

မီးစမ်းရေဘေးရှိ အဖြူနှင့်အမည်း သစ်ပင်နှစ်ပင်အောက်တွင် ချွေချုံဟယ်၏ ငှက်မွှေးဝတ်ရုံက လွင့်ပျံနေပြီး မြူခိုးဖြူများ ရစ်သိုင်းနေလေသည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ အပြစ်ကင်းစင်သော ကျောက်စိမ်းကို ထုဆစ်ထားသကဲ့သို့ ချောမွေ့နူးညံ့နေပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများက နက်ရှိုင်းလှပေသည်။ သူကလည်း တောင်စောင်းဘက်သို့ ခေါင်းညိတ်ကာ တုံ့ပြန်လိုက်၏။

တစ်ဖက်လူက သူ့ကို မမှတ်မိကြောင်း ချင်မင် သတိပြုမိလိုက်လေသည်။

ထိုအချက်ကို သူ နားလည်နိုင်ပေသည်။ အကြောင်းရင်းမှာ ချွေချုံဟယ်နှင့် ပတ်သက်၍ သူ လေ့လာထားဖူးသောကြောင့် ဖြစ်၏။ ထိုသူ၏ အဆင့်အတန်းမှာ အလွန် သန့်စင်မြင့်မြတ်ပြီး ငယ်စဉ်ကတည်းက ညအမှောင် ကမ္ဘာတွင် နာမည်ကြီးသော အကြီးအကဲများ၏ အလေးပေးခြင်းကို ခံခဲ့ရသူ ဖြစ်ပေသည်။ မွေးရာပါ ဉာဏ်ပညာ ထက်မြက်ပြီး ပါရမီ အလွန် ထူးချွန်ကာ ဖြတ်သန်းလာရာ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ဆန္ဒရှိသမျှ အရာအားလုံး တကယ် ဖြစ်လာခဲ့သောကြောင့် အလွန်တရာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု ရှိသူ ဖြစ်လေသည်။

ထိုကဲ့သို့သော လူမျိုးက တုပထားသော ချွေ့ချုံးဟယ် အတုကို မည်သို့လုပ်၍ ဂရုစိုက်နေမည်နည်း။

ချင်မင်သည် ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က မှတ်ဉာဏ်များ ပြန်လည်ရရှိလာပြီးနောက် အတိတ်ကို ပြန်လည်တွေးတောကြည့်ချိန်တွင် ထိုသူက သူ့ကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားခဲ့ကြောင်း သတိပြုမိခဲ့ပြီး ဖြစ်ပေသည်။

ချွေချုံဟယ်သည် တစ်ကြိမ်သာ ဒေါသထွက်ဖူးလေသည်။ ချွေမိသားစုက အကျိုးဆက်များကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ချွေချုံဟယ် အတုက နေရာလုမည်ကို ခွင့်ပြုထားခြင်းမှာ နောက်ပိုင်းတွင် ရယ်စရာ ဖြစ်လာနိုင်သည်ဟု ယူဆသောကြောင့် ဖြစ်၏။

မုန့်ရှင်းဟိုင်ကလည်း ချွေချုံဟယ်၏ သူ့အပေါ်ထားရှိသော သဘောထားကို ချင်မင်အား သတိပေးခဲ့ဖူးလေသည်။

နှစ်ထောင်ချီ သက်တမ်းရှိသော ဆွေကြီးမျိုးကြီး၏ တရားဝင် သားတစ်ယောက်၏ စိတ်နေသဘောထားဖြင့် ကြည့်မည်ဆိုလျှင် ချင်မင်မှာ သေရွာဝင်ပေးရမည့် အစေခံတစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပြီး ချွေ့ မိသားစုက အသုံးပြုရန် မွေးမြူထားကာ အချိန်မရွေး စတေးပစ်နိုင်သော အရာတစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။

ထိုစဉ်က ချင်မင်သည် အလွန်တရာ ဒေါသထွက်ခဲ့ရလေသည်။

ယနေ့အချိန်သို့ ရောက်လာသောအခါ သူ၏ စိတ်နှလုံးမှာ တည်ငြိမ်အေးချမ်းနေပြီ ဖြစ်ပေသည်။

တောင်စောင်းပေါ်တွင် ချင်မင်သည် အပြုံးဖျော့ဖျော့လေးပင် ပြုံးလိုက်မိလေသည်။ ဤသို့ဆိုလျှင်လည်း ကောင်းပေသည်။ နှစ်ဦးသား ဆုံတွေ့သော်လည်း မသိကြခြင်းက မလိုအပ်သော ပြဿနာများကို လျှော့ချပေးနိုင်လေသည်။ အကယ်၍ တစ်ဖက်လူက သူ့ကို မည်သူဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားပါက မုန်တိုင်းအချို့ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာနိုင်ပေသည်။

ချွေချုံဟယ်က အပြုံးဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် အလင်းရောင်များ ဖြာထွက်နေကာ သာမန်လောကနှင့် ကင်းကွာနေသော တောက်ပမှုမျိုး ရှိနေလေသည်။ ထို့နောက် သူ၏ အကြည့်များကို အဖြူနှင့်အမည်း သစ်ပင်နှစ်ပင်ဆီသို့ ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"နှမြောစရာပဲ ကောင်းကင်အလင်း အသက်ရှင်ခြင်းနဲ့ သေဆုံးခြင်း ဘေးဒုက္ခကို ဖြတ်ကျော်ဖူးတဲ့ အတွေ့အကြုံ မရှိဘူးဆိုရင် ဒီလို သက်တမ်းနုတဲ့ ရှေးဟောင်းမျိုးစေ့တွေက အသုံးမဝင်ဘူး"

ချင်မင် လှည့်ထွက်လိုက်ပြီး ကြက်သွေးရောင် လင်းယုန်ကြီး၏ ကျောပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်လေသည်။ လင်းယုန်ကြီးက အတောင်ပံများကို ခတ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ညနှင်းမြူများကို ရိုက်ခွဲကာ အဝေးသို့ ပျံသန်းသွားလေတော့သည်။

စကားပြောငှက်လေးက သူ၏ ပခုံးပေါ်တွင် ရပ်နေပြီး နောက်ကျမှ ကြောက်ရွံ့လာဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"အဲဒီ လူငယ်လေးက တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတယ် သူ့ရဲ့ အကြည့်က ဖြတ်ပြေးသွားရုံလေးနဲ့ အခုလို နွေဦးရာသီ အစပျိုးချိန်ကနေ အရာအားလုံး ညှိုးနွမ်းပျက်စီးပြီး လေပြင်းမုန်တိုင်းတွေ အပြင်းထန်ဆုံး တိုက်ခတ်တဲ့ ဆောင်းရာသီထဲကို ပြန်ရောက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရတယ်"

ချင်မင် အံ့သြသွား၏။ သူ ထိုသို့ လုံးဝ မခံစားရသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

"မင်းက အဲဒီလိုတောင် ခံစားရသလား"

အရောင်လေးရောင်ငှက်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ရင်တထိတ်ထိတ်ဖြင့် ပြန်ဖြေလေသည်။

"ဟုတ်တယ် ငါက အခုမှ စတင်ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ နတ်ဘုရား အာရုံခံနိုင်စွမ်းနဲ့ တိတ်တဆိတ် လှမ်းကြည့်လိုက်လို့ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ခံရတာ ဖြစ်နိုင်တယ်"

ချွေချုံဟယ်သည် သူ ထင်ထားသည်ထက် ပိုမို အင်အားကြီးမားကြောင်း ချင်မင် သတိပြုမိလိုက်လေသည်။ သူ၏ အသိစိတ် အာရုံခံနိုင်စွမ်း ကျင့်ကြံမှု အဆင့်မှာ အလွန် မြင့်မားလှပေသည်။

အဖြူနှင့်အမည်း သစ်ပင်နှစ်ပင်အောက်တွင် မြူခိုးဖြူများနှင့် အလင်းပွင့်များ ဝန်းရံနေသော ချွေချုံဟယ်က ရုတ်တရက် စကားဆိုလိုက်၏။

"စိတ်ထဲမှာ နည်းနည်း လှုပ်ရှားသွားတယ် ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို ခံစားလိုက်ရတယ် လူ ဒါမှမဟုတ် အရာဝတ္ထု တစ်ခုခုနဲ့ ပတ်သက်နေသလိုပဲ"

သူ၏ ပတ်လည်တွင် လူဆယ်ယောက်ခန့် လိုက်ပါလာလေသည်။ လူငယ်ပိုင်း လျို့ဝှက်နယ်မြေမှ တပည့်များ ပါဝင်သကဲ့သို့ ရွှေရောင် ချပ်ဝတ် အစောင့်အရှောက်များနှင့် ကျောက်စိမ်း ချပ်ဝတ် အစောင့်အရှောက်များ အပြင် အလွန် နက်နဲသော ဂိုဏ်းမှ ထိပ်တန်း သိုင်းသမားများလည်း ပါဝင်လေသည်။

ထိုသူများ အားလုံးက ချက်ချင်းပင် သတိထား၍ ပတ်ဝန်းကျင် အရပ်လေးမျက်နှာကို လိုက်လံ ကြည့်ရှုလိုက်ကြပြီး အနီးနားရှိ ရွာလေးဆီသို့လည်း အကဲခတ်လိုက်ကြလေသည်။

တစ်ယောက်က ဝင်ပြောလိုက်၏။

"ဟိုလူငယ်လေးက လင်းယုန်နီကြီးကို စီးပြီး အဝေးကို ထွက်သွားတယ် သူနဲ့များ သက်ဆိုင်နေမလား"

လျို့ဝှက်နယ်မြေမှ တပည့် တစ်ဦးက မှတ်ချက်ချလိုက်၏။

"သူ အမည်းရောင် ရွှေတူကြီးကို ကိုင်ထားတာ ကြည့်ရသလောက် သူ့ရဲ့ အင်အားက ပေါင် လေးထောင်ကျော်လောက်ပဲ ရှိမယ် သာမန်လူတွေ မျက်စိထဲမှာတော့ အတော်လေး ကောင်းမွန်ပေမဲ့ သူက ရွှေရောင် ချပ်ဝတ် အစောင့်အရှောက် အဖြစ် ရွေးချယ်ခံရဖို့တောင် အရည်အချင်း မပြည့်ဝဘူး"

"သတိထားတဲ့ အနေနဲ့ သေချာ စုံစမ်းကြည့်ရမလား"

ချွေ့ချုံးဟယ်သည် နှစ်ထောင်ချီ ဆွေကြီးမျိုးကြီးတွင်သာမက လျို့ဝှက်နယ်မြေတွင်ပါ အလွန်တရာ အလေးထားခံရသူ ဖြစ်ပေသည်။

……

ချင်မင်သည် တောရိုင်းပြင်ထဲတွင် ရပ်ကာ သတင်းစောင့်နေလေသည်။ ချိရှမြို့မှ ထိပ်တန်း သိုင်းသမားများ ရောက်ရှိလာပြီးနောက်တွင် သူ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်ထားလေသည်။ ဤနေရာတွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်ရန် မသင့်တော်ချေ။

အစောပိုင်း ညအချိန် ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက် တောင်တန်းများသည် တဖြည်းဖြည်း အမှောင်ထု၏ ဝါးမျိုခြင်းကို ခံလိုက်ရလေသည်။ မျိုးစုံသော သားရဲများ၏ ဟိန်းဟောက်သံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေပြီး ထူးဆန်းသော ငှက်များ၏ အော်သံများကလည်း တောအုပ်ထဲတွင် တစ်လှည့်စီ ပဲ့တင်ထပ်နေလေသည်။

ငွေနွယ်ပင် မြို့နယ်မှ ပြန်လည် ပျံသန်းလာသော စကားပြောငှက်လေးက အသိပေးလိုက်၏။

"တောင်သခင်ချင်... ချိရှမြို့က ထိပ်တန်း သိုင်းသမားတွေ ရောက်လာပြီ မင်းဆီကနေ အသေးစိတ် အခြေအနေကို သိချင်နေကြတယ်"

ချင်မင် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းတစ်ချက် ချနိုင်လေတော့သည်။ ပြဿနာ ထပ်ဖြစ်တော့မည် မဟုတ်ချေ။ ရွှေရောင် ဓားပြ ခေါင်းဆောင်များ ဤနေရာမှ ဖြတ်သန်းသွားသည်ကို သူ မမြင်တွေ့လိုပေ။ သို့မဟုတ်ပါက ထိုသူများ၏ လက်အောက်ငယ်သားများက ဤခေါင်ဖျားသော ဒေသတွင် သွေးချောင်းစီး သတ်ဖြတ်မှုများ ဖန်တီးသွားနိုင်လေသည်။

ရွှေရောင် ဓားပြများသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ ရပ်တည်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ ဧရာမ အဖွဲ့အစည်းကြီး တစ်ခုခု၏ ငွေကြေး ရှာဖွေပေးသော ကိရိယာ ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူ အနည်းငယ် ခန့်မှန်းမိလေသည်။

သို့သော် ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းသည်မှာ သူသည် တစ်နေ့တည်းတွင် ရွှေရောင် ဓားပြ အများအပြားကို ဆက်တိုက် သတ်ဖြတ်ခဲ့သော်လည်း မည်သည့် တန်ဖိုးကြီး ပစ္စည်းကိုမျှ ရှာမတွေ့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ အားလုံးကို သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်ထံတွင် အပ်နှံထားကြခြင်းများ ဖြစ်နိုင်မည်လော။

ငွေနွယ်ပင် မြို့နယ် အပြင်ဘက်တွင် ချင်မင်သည် ထိပ်တန်း သိုင်းသမား နှစ်ဦးကို တွေ့ဆုံလိုက်လေသည်။

ချိရှမြို့စားဟောင်း လင်းရွှီသည် ဝတ်ရုံဖြူကို ဆင်မြန်းထားပြီး အသက် လေးဆယ်ကျော် အရွယ်ခန့် ရှိကာ ရုပ်ဆင်းသွင်ပြင် ချောမောပြီး အလွန်တရာ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော ပုံစံရှိလေသည်။

သူက ပြုံးလျက် နှုတ်ဆက်လိုက်၏။

"ချင်လေး မဟုတ်လား လူငယ်လေး မဆိုးဘူးပဲ"

သူ ထိုသို့ ပြုံးနေသည်ကို မြင်သောအခါ ချင်မင်၏ ရင်ထဲတွင် ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်သွားလေသည်။

ဤမြို့စားဟောင်းသည် လှည့်ကွက် အလွန် ကြွယ်ဝကြောင်း သူ ကောင်းကောင်း သိထားလေသည်။ ကြားဖူးသည်မှာ သူသည် တောင်တန်းကြီးထဲတွင် အဆင့်မြင့် မျိုးဗီဇပြောင်း သားရဲများနှင့် ပူးပေါင်းကာ ဇာတ်လမ်းဆင်ပြီး လျှို့ဝှက် ချောင်းကြည့်နေသူများကို အရောင်ငါးရောင် အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသော အထူး နေရာဆီသို့ တိုးဝှေ့ဝင်ရောက်စေခဲ့ကြောင်း သိရပေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ထိုသူများမှာ အလိမ်ခံလိုက်ရသော်လည်း ဖွင့်ပြော၍ မရအောင် အခက်တွေ့ခဲ့ရလေသည်။

ထိုကိစ္စအပြီးတွင် လူအချို့က ဒေါသထွက်ကာ သူ၏ မြို့စား ရာထူးကို လှုပ်ခတ်စေခဲ့သော်လည်း သူသည် နေရာ ပြောင်းရွှေ့ရုံသာ ဖြစ်ပြီး ပိုမို ကြီးမားသော အခြား မြို့တစ်မြို့သို့ သွားရောက်ကာ မြို့စားအဖြစ် တာဝန်ယူခဲ့လေသည်။

ချင်မင်က အရိုအသေ ပေးလိုက်၏။

"စီနီယာလင်းကို အရိုအသေပေးတယ်"

မြို့စားလင်းက နူးညံ့စွာ ပြုံးလျက် ပြန်ပြောလေ၏။

"ငါနဲ့ မုန့်ရှင်းဟိုင် က ဆက်ဆံရေး အရမ်းကောင်းတယ် မင်းက သူ့ရဲ့ တူဆိုတော့ ငါ့ကို အားနာနေစရာ မလိုဘူး"

တောအုပ်ထဲမှ ကြောင်ကြီး တစ်ကောင်က ကျော့ရှင်းသော ခြေလှမ်းများဖြင့် လျှောက်လှမ်းလာ၏။ သုံးပေခန့် မြင့်ပြီး သူမ၏ ကျောပေါ်တွင် ချိရှဓား ကို လွယ်ထားကာ ဓားအိမ်မှာ မြေကြီးနှင့်ပင် ထိလုနီးပါး ဖြစ်နေလေသည်။

"ငါတို့က ရွှေရောင် ဓားပြတွေ အပေါ်မှာ နည်းနည်း စွဲလမ်းမှု ရှိတယ်။ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သတ်ဖြတ်ချင်လို့ သတင်းရရချင်း ချက်ချင်း ပြေးလာခဲ့တာ"

ချင်မင်သည် ဤထိပ်တန်း သိုင်းသမားကြီးကိုလည်း အရိုအသေ ပေးလိုက်ပြီး အရောင်လေးရောင်ငှက်လေးနှင့် သူ၏ ငှက်အုပ်စုများက အရေးပါသော မြို့ကြီးများမှ စုဆောင်းရရှိထားသော သတင်းများကို သူတို့နှစ်ဦးထံ အမြန် ပြောပြလိုက်လေသည်။

လင်းရွှီက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ပြောလိုက်၏။

"ခြေရာလက်ရာတွေ အရဆိုရင် သူတို့က အမည်းနဲ့ အဖြူ တောင် ကနေ ဖောက်ထွက်ကြမှာ အသေအချာပဲ တခြားနေရာတွေမှာ ချထားတဲ့ ပိုက်ကွန်ကြီးတွေက အလှပြ သက်သက် ဖြစ်သွားပြီလား"

အဝေးမှနေ၍ ရွှင်လန်းသော ရယ်မောသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

"အစ်ကိုလင်း... အရင်တုန်းက ခွဲခွာခဲ့ပြီးနောက် ဒီနေရာမှာ ပြန်ဆုံရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး"

လူတစ်စုက ထူထပ်သော ညအမှောင်ထုထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ယင်းထန် မြို့နယ် အနီးသို့ ရောက်ရှိလာလေသည်။

လင်းရွှီက လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးကို ရယ်မောလျက် နှုတ်ဆက်လိုက်၏။

"အစ်ကိုကျောက်... မင်းက လျို့ဝှက်နယ်မြေမှာ တံခါးပိတ် မကျင့်ကြံဘဲ အမည်းနဲ့ အဖြူ တောင် လို ခေါင်ဖျားတဲ့ နေရာကို ဘယ်လိုလုပ် ရောက်လာတာလဲ"

ကျောက် မျိုးရိုးရှိသော လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားက လျှောက်လာရင်း ပြန်ဖြေလေ၏။

"ဂိုဏ်းတူ ညီလေးအတွက် ယင် နဲ့ ယန် ဆေးစွမ်းကောင်းကို လာရှာပေးတာ အဲဒီ တောင်သခင် က ဒီလောက် အစွမ်းထက်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး နောက်ခံလည်း မရိုးရှင်းဘူး ဒါပေမဲ့ ဒီခရီးကတော့ အချည်းနှီး မဖြစ်ခဲ့ဘူး"

သူ၏ နောက်တွင် ကပ်လျက် လိုက်ပါလာသူမှာ လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး အရပ်ရှည်ရှည် တောင့်တောင့်တင်းတင်း ရှိကာ လျို့ဝှက်နယ်မြေမှ သူတစ်ဦးနှင့် သိပ်မတူလှချေ။ သူ၏ နာမည်မှာ ကျိန့်မောက်ကျယ် ဖြစ်လေသည်။

ချင်မင် သူ့ကို သိထားပေသည်။ သူသည် ကျိန့် မိသားစု၏ တရားဝင် မျိုးဆက် ဖြစ်ပြီး ချင်မင်က ညအမှောင်ထုထဲရှိ မှောင်ခိုဈေးတွင် ဟန်ဆောင်ခဲ့ဖူးသော ကျိန့်မောက်ရုန်၏ အစ်ကိုအရင်း ဖြစ်လေသည်။

ကျောက် မျိုးရိုးရှိသော လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားက မေးလိုက်၏။

"အစ်ကိုလင်း... မင်းလည်း အမည်းနဲ့ အဖြူ တောင် မှာ ယင် နဲ့ ယန် ဆေးစွမ်းကောင်း တစ်မျိုး ရခဲ့တယ်လို့ ကြားတယ် နည်းနည်းလောက် ပေးလို့ ရမလား"

လင်းရွှီက ခေါင်းခါလျက် ငြင်းလိုက်၏။

"ကောလာဟလတွေပဲ မင်းတို့က အမှန်လို့ ထင်နေကြတာလား အဖြူအမည်း ဆေးစွမ်းကောင်း တွေ အကုန်လုံးကို အဲဒီ အမွေးဖြူ သားရဲအိုကြီးက လုယူသွားပြီ မင်းတို့က ငါ့ဆီ လာတောင်းနေတယ်ဆိုတော့ ငါ့ကို မင်းတို့ရဲ့ နတ်ဘုရား ချပ်ဝတ် အစောင့်အရှောက် အဖြစ် သိမ်းသွင်းချင်နေတာလားလို့တောင် သံသယဖြစ်မိတယ်"

ကျောက် မျိုးရိုးရှိသော လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားက ခေါင်းခါလျက် ပြန်ပြောလေ၏။

"ဘယ်ရဲမလဲ တခြားသူတွေ မသိပေမဲ့ ငါက မသိဘဲ နေမလား မင်းက လျှို့ဝှက် ဂိုဏ်းကြီး ခြောက်ခု ထဲက ထိပ်တန်း သိုင်းသမားပဲ လျှို့ဝှက်ချက် ထိန်းသိမ်းတဲ့ နေရာမှာ သိပ်တော်တာပဲ"

ချင်မင် အံ့သြသွားလေသည်။ မြို့စားဟောင်း သည် လမ်းကြောင်း နှစ်ခုစလုံးကို လျှောက်လှမ်းနေသူ ဖြစ်နေလေသည်။ နာမည်ကြီး ထိပ်တန်း သိုင်းသမားတိုင်းမှာ မည်သူမျှ ရိုးရှင်းသူများ မဟုတ်ကြောင်း သိသာလှပေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ရင်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချမိလေသည်။ ခန္ဓာကိုယ် မျိုးဗီဇပြောင်းလဲခြင်း လမ်းစဉ်မှာ လုံးဝ နောက်ခံ အကာအကွယ် တစ်ခုသာ ဖြစ်သွားပြီ ဖြစ်ပြီး အခြား လမ်းစဉ်မှ ထိပ်တန်း သိုင်းသမားများက ၎င်းတို့၏ အခြေခံ နောက်ခံကို ဖုံးကွယ်ရန် ဤလမ်းစဉ်ကို အသုံးပြုလေ့ ရှိကြပေသည်။

လူတစ်စု အနီးသို့ ရောက်လာကြ၏။ သူတို့မှာ ဂိုဏ်းတစ်ခုတည်းမှ မဟုတ်ကြောင်း သိသာလှပေသည်။ လျို့ဝှက်နယ်မြေမှ လူများတွင်လည်း မျိုးဆက် အမွေဆက်ခံမှု အမျိုးမျိုး ကွဲပြားပြီး တစ်ဦးနှင့် တစ်ဦးကြား ပြိုင်ဆိုင်မှုများ ရှိနေကြလေသည်။

ချင်မင်သည် ရင်းနှီးသော လူအချို့ကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။ လုကျိန့်ယိ၊ ကျန်ယွမ် နှင့် ချန်ပင်းယန် တို့ ဖြစ်ကြပြီး အချို့မှာ ဆွေကြီးမျိုးကြီး များ၏ တရားဝင် မျိုးဆက်များ ဖြစ်ကြကာ အချို့မှာမူ နောက်ခံ မသိရချေ။ သို့သော် သူတို့သည် ချင်းဟယ် မြို့တွင် ခေတ္တ နေထိုင်ကာ လျို့ဝှက်နယ်မြေမှ အကြီးအကဲများက တပည့်အဖြစ် လာရောက် ခေါ်ဆောင်မည်ကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြဖူးသဖြင့် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး သိကျွမ်းကြပြီး အလွန် ရင်းနှီးကြလေသည်။

နောက်ဘက်တွင် အခြားသော လျို့ဝှက်နယ်မြေမှတပည့်များလည်း ပါလာသော်လည်း ချင်မင်က သူတို့ကို မသိချေ။

ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းမြင့်မားသော ကျိန့်မောက်ကျယ်ယ်က ပထမဆုံး လျှောက်လာပြီး နှုတ်ဆက်လိုက်၏။

"ချွေချုံဟယ်... အင်း... တောင်းပန်တယ် တမင် ရည်ရွယ်တာ မဟုတ်ဘူး အရင်တုန်းက ခေါ်နေကျ အကျင့်ဖြစ်သွားလို့ ဒီနေရာမှာ ဆုံရမယ်လို့ မထင်ထားဘူး မတွေ့ရတာ နှစ်နှစ်ကျော်သွားပြီ မင်း နေကောင်းရဲ့လား"

သူသည် အရှေ့ဆုံးမှ လျှောက်လာသဖြင့် မိတ်ဆွေဟောင်း ကို အရင်ဆုံး တွေ့ရှိသွားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ချင်မင်က ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်၏။

"သခင်လေးကျိန့် ကို ဒီနေရာမှာ တွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး"

ကျိန့်မောက်ကျယ်သည် ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းသော်လည်း စကားပြောဆိုရာတွင် မရိုင်းစိုင်းချေ။ သူက ခေါင်းခါလျက် ချင်မင်ကို လက်ညှိုးထိုးကာ ရယ်မောလျက် ပြောလိုက်၏။

"မင်းကတော့ အားနာနေပြန်ပြီ ငါတို့က မိတ်ဆွေဟောင်းတွေလေ သခင်လေး လို့ ခေါ်တာ သင့်တော်လို့လား တခြားသူတွေ ကြားရင် ငါတို့ အဆင့်အတန်း ကွာခြားသွားလို့ ငါက မင်းကို အထင်သေးပြီး နှိမ့်ချဆက်ဆံနေတယ်လို့ အထင်လွဲသွားလိမ့်မယ်"

ချင်မင်က ဟားဟား ရယ်မောလျက် ပြောလိုက်၏။

"ကောင်းပြီလေ ကျိန့်ကြီး... မင်း တကယ်ကို မပြောင်းလဲသေးဘူးပဲ"

ကျိန့်မောက်ကျယ်၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် တောင့်တင်းသွား၏။ သူသည် ခန္ဓာကိုယ် အနည်းငယ် တုတ်ခိုင်ပြီး အရပ်မြင့်မားသဖြင့် ကွယ်ရာတွင် လူအချို့က သူ့ကို 'ကျိန့် ဗလကြီး' ဟု ခေါ်လေ့ရှိကြပေသည်။

ယခင်က ချွေချုံဟယ် (အတု) သည် အလွန် ရင်းနှီးစွာဖြင့် သူ့ကို ကျိန့်ကြီး ဟု ခေါ်လေ့ရှိခဲ့ပေသည်။

ထိုအမည်မှာ နှိမ်ချခေါ်ဆိုခြင်းတော့ မဟုတ်ချေ။ သူ၏ အရပ်အမောင်းမှာ အမှန်တကယ် မြင့်မားလှသောကြောင့် ဖြစ်၏။ သူ၏ မိသားစုက သူ့ကို ဧရာမ နတ်ဘုရား လမ်းစဉ်ဘက်သို့ လျှောက်လှမ်းစေရန် တစ်ကြိမ်က ရည်ရွယ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူသည် နတ်ဘုရားများနှင့် ပို၍ ရေစက်ပါခဲ့လေသည်။

ယနေ့အချိန်အထိ တစ်ဖက်လူက သူ့ကို ကျိန့်ကြီး ဟု ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ပြန်လည် ခေါ်ဆိုရဲသေးသည်ကို ထောက်ရှုပါက သတ္တိ အတော်လေး ရှိနေသေးကြောင်း သိသာလေသည်။

ချင်မင်သည် သူ့ကို အဘယ်ကြောင့် နားမလည်ဘဲ နေမည်နည်း။ စောစောက ပွင့်လင်းရိုးသားပုံ ပေါ်သော်လည်း ဤသူသည် ကြမ်းတမ်းသော အပြင်ပန်းသဏ္ဍာန်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး သိမ်မွေ့သော စိတ်သဘောထား ရှိကာ အလွယ်တကူ ကိုင်တွယ်နိုင်မည့်သူ မဟုတ်ချေ။

သူ၏ ညီဖြစ်သူ ကျိန့်မောက်ရုန်ပင်လျှင် ထိုမျှ ရက်စက်ကောက်ကျစ်နေသည်ကို ထောက်ရှုပါက သူသည်လည်း သဘောကောင်းမည့်သူ မဟုတ်ကြောင်း သေချာလှပေသည်။

နင်စစ်ချီက ကျိန့်မောက်ရုန်ကို သတိထားရန် ချင်မင်အား ပြောပြခဲ့ပြီး ဖြစ်လေသည်။ ထိုသူ၏ အရိပ်အမြွက် ပြောဆိုမှုကြောင့်သာ လတ်တလောတွင် လူအချို့က သူ့ကို လှုပ်ရှားရန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ညီဖြစ်သူပင် ဤသို့ ဖြစ်နေပါက အစ်ကိုအရင်းမှာ မည်သို့ ရှိမည်နည်း။

ကျိန့်မောက်ကျယ်က ရယ်မောလျက် အလွန် ရင်းနှီးသော ပုံစံဖြင့် မေးလိုက်၏။

"မင်းကတော့ စိတ်နေသဘောထား တကယ် မပြောင်းလဲသေးဘူး ဒီလို အားမနာတာက ပိုကောင်းပါတယ် ငါတို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးက အချိန်ရဲ့ စမ်းသပ်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိတယ်ဆိုတာ ပြသနေတာပဲ ဒါနဲ့ မင်း အခု နာမည်က ဘယ်လိုခေါ်လဲ ငါ ဘယ်လို ခေါ်ရမလဲ"

ထို ကျိန့် ဗလကြီး သည် သူနှင့် ပြုံး၍ စကားပြောနေရင်း တစ်ဖက်မှလည်း သူတို့နှစ်ဦး၏ အဆင့်အတန်း မတူညီတော့ကြောင်း သတိပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်ကို ချင်မင် သဘာဝကျကျပင် နားလည်လေသည်။

သူ၏ လက်ရှိ နာမည်ကို တစ်ဖက်လူ မသိဟု ချင်မင် လုံးဝ မယုံကြည်ချေ။ သူ၏ ညီဖြစ်သူက သူ့ထံ အမြဲတမ်း စာရေး အဆက်အသွယ် ရှိကြောင်း နင်စစ်ချီ ပြောဖူးလေသည်။

ချင်မင်က ပြုံးလျက် ပြန်ပြောလိုက်၏။

"ငါလည်း မင်း အရင်လိုပဲ ဖော်ရွေတယ်လို့ ခံစားရတယ် ငါ့ကို ချင်မင် လို့ပဲ ခေါ် နှစ်နှစ်ကျော်လေး မတွေ့ရတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ မင်းက နတ်ဘုရား အငွေ့အသက်တွေ လွှမ်းခြုံနေပြီး အသွင်အပြင်တွေ အများကြီး ပြောင်းလဲသွားပြီ ရွယ်တူတွေထဲမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းနေပြီလို့ ထင်ရတယ် အရင်တုန်းက မင်း ဆန္ဒရှိခဲ့တဲ့အတိုင်း တကယ် ဖြစ်လာတာပဲ"

ကျိန့်မောက်ဇယ်က အလျင်အမြန်ပင် လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် သူ့ကို တားမြစ်လိုက်၏။

"ချုံးဟယ်... အဲ မဟုတ်ဘူး ချင်မင်... မင်း လူဒီလောက် များတဲ့ ရှေ့မှာ လျှောက်မပြောနဲ့။ ငါ့ကို မြှောက်ပေးပြီး ဒုက္ခတွင်းထဲ တွန်းပို့နေတာပဲ"

သစ်တောထဲတွင် ထင်းထွက်နေသော သစ်ပင်သည် လေတိုက်ခံရမည်ဆိုသည့် သဘောတရားကို သူ ကောင်းစွာ နားလည်ထားပေသည်။ သာမန်လူများပင်လျှင် ရှေ့ထွက်လွန်းသူများ အရင် ပျက်စီးတတ်ကြောင်း သိထားကြရာ သူသည် ချက်ချင်းပင် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

"ငါက သာမန် တပည့်လေး တစ်ယောက်ပဲ ဒီလောက်များတဲ့ စီနီယာ အစ်ကိုတွေ အစ်မတွေ ရှေ့မှာ သေးငယ်လွန်းပြီး ငှက်မွေးလို ပေါ့ပါးတဲ့ အဆင့်မှာပဲ ရှိသေးတယ်"

ချင်မင်က ဆက်ပြောလိုက်၏။

"ကျိန့်ကြီး... မင်းကတော့ နှိမ့်ချနေပြန်ပြီ"

ကျိန့်မောက်ကျယ်သည် သူနှင့် ဆက်လက် မငြင်းခုံတော့ဘဲ ချက်ချင်း စကားလွှဲလိုက်၏။

"မင်း ဝမ်ချိုက်ဝေ့ကို မတွေ့ဘူးလား"

ချင်မင်က ရိုးရှင်းသော စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် ဖြေလိုက်၏။

"မတွေ့ဘူး"

ကျိန့်မောက်ကျယ်က ပြုံးလျက် ဆက်ပြောလေသည်။

"ခဏနေရင် သူ ပေါ်လာလောက်တယ်"

"ချင်မင်"

"နေကောင်းလား"

"မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား"

လုကျိန့်ယီ၊ ကျန်ယွမ် နှင့် ချန်ပင်းယန် တို့ လျှောက်လာကြ၏။ အားလုံးမှာ ယခင်က ရင်းနှီးခဲ့ဖူးသူများ ဖြစ်ကြပြီး ဤနေရာတွင် သူ့ကို လာရောက် နှုတ်ဆက်ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

မကြာမီမှာပင် အဝေးမှ မိတ်ဆွေဟောင်း အချို့ လျှောက်လာကြပြန်၏။ စိတ်ထဲတွင် မည်သို့ပင် တွေးတောနေပါစေ တစ်စုံတစ်ယောက်က ရှေ့ထွက်၍ စကားပြောနေပြီ ဖြစ်ရာ အခြားသူများလည်း မျက်နှာပျက်ခံမည် မဟုတ်ဘဲ အားလုံးက အပြုံးကိုယ်စီဖြင့် သူ၏ လက်ရှိ အခြေအနေကို မေးမြန်း နှုတ်ဆက်ကြလေသည်။

သူတို့အားလုံးသည် ချင်မင်၏ လက်ထဲတွင် သွေးများ စွန်းထင်းနေသော တူကြီးကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်ကို စောစောကတည်းက သတိပြုမိကြပြီး ဖြစ်ပေသည်။ သူ၏ လက်ရှိ အခြေအနေကို နားလည်ကြပြီး နတ်ဘုရား လမ်းစဉ်နှင့် ပြတ်တောက်သွားကာ သူတို့နှင့် လမ်းကြောင်း တစ်ခုတည်းတွင် မရှိတော့ကြောင်း သိရှိကြလေသည်။

တစ်ယောက်က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်၏။

"နောက်ထပ် ခဏနေရင် လီချင်းရွှီ၊ ဝမ်ချိုက်ဝေ၊ ချွေချုံဟယ် တို့လည်း တောက်လျှောက် ရောက်လာကြလောက်တယ်"

ထိုသူက ချင်မင်ကို သတိပေးလိုက်ခြင်းလား သို့မဟုတ် မုန်တိုင်းထန်မည့် ကိစ္စရပ်တစ်ခုအဖြစ် အခြားသူများကို ပြောပြနေခြင်းလား ဆိုသည်မှာ မသိနိုင်ချေ။

အခန်း (၉၂) - အချိန်ကာလနှင့် အခြေအနေများ ပြောင်းလဲခြင်း

ထိုနေရာတွင် ရောက်ရှိနေသော မိတ်ဆွေဟောင်းများ အားလုံးသည် ချင်မင်၊ ဝမ်ချိုက်ဝေး၊ ချွေချုံဟယ် နှင့် လီချင်းရွှီ တို့ လေးဦးကြားရှိ နက်နဲရှုပ်ထွေးသော ဆက်ဆံရေးကို မသိသူ မရှိကြချေ။ သူတို့ လေးဦးမှာ ယခင်က တစ်နေရာတည်းတွင် အတူတကွ ဆုံစည်းခဲ့ဖူးခြင်း မရှိသေးပေ။

လူအချို့၏ မျက်နှာများတွင် ဖော်ပြ၍မရသော အမူအရာများ ပေါ်လွင်နေပြီး ပွဲကောင်းတစ်ပွဲ စတင်တော့မည်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေကြလေသည်။

လုကျယ်က ချင်မင်အား တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်၏။

"မင်း အရင်သွားနှင့်ရင် မကောင်းဘူးလား"

ကျိန့်မောက်ကျယ် လျှောက်လာပြီး သူ၏ တုတ်ခိုင်သော လက်မောင်းကြီးကို ချင်မင်၏ ပခုံးပေါ်သို့ တင်လိုက်ကာ အလွန် ရင်းနှီးပြီး သစ္စာရှိသော ပုံစံဖြင့် ဆိုလေသည်။

"တချို့ကိစ္စတွေက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောလိုက်ရင် ပြီးသွားတာပဲ"

သူက လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ဆက်ပြော၏။

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်က မင်း ဒဏ်ရာရခဲ့တယ်ဆိုတာ ငါ ကြားတယ် ဒါပေမဲ့ အဲဒါက နားလည်မှုလွဲတာ သက်သက်ပါ ခဏနေရင် လီချင်းရွှီ နဲ့ ငါ စကားပြောကြည့်လိုက်မယ် တကယ်တော့ အဲဒီကိစ္စက မင်းနဲ့ ဘာမှ မဆိုင်ပါဘူး"

မိတ်ဆွေဟောင်း တစ်စုမှာ အတိတ်က အကြောင်းအရာများကို ကောင်းစွာ သိရှိထားကြပေသည်။ လီချင်းရွှီသည် ဝမ်ချိုက်ဝေနှင့် စောစောစီးစီးကတည်းက သိကျွမ်းခဲ့သော်လည်း ဝမ် မိသားစုကမူ ချွေ မိသားစုနှင့် စေ့စပ်ကြောင်းလမ်းခဲ့လေသည်။ ထို မျိုးရိုးမြင့် အမျိုးသမီးလေးသည် ချင်မင်နှင့် အတူတကွ ခရီးသွားခဲ့ဖူးသော်လည်း အမှန်တကယ် ပိုင်ရှင်မှာမူ ချွေချုံဟယ်သာလျှင် ဖြစ်ပေသည်။

နှစ်ထောင်ချီ သက်တမ်းရှိသော ဆွေကြီးမျိုးကြီးများနှင့် ပတ်သက်နေသည့်အပြင် ဤမျှ ရှုပ်ထွေးလှသော ဆက်ဆံရေးများ ပါဝင်နေသဖြင့် အကယ်၍ သတင်းများသာ ပျံ့နှံ့သွားပါက လမ်းမများနှင့် လမ်းကြားများရှိ သာမန်ပြည်သူများအကြားတွင် လူပြောအများဆုံး အတင်းအဖျင်း သတင်းတစ်ပုဒ် ဖြစ်လာမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

ထိုနေရာတွင် ရှိနေသော မိတ်ဆွေဟောင်းများပင်လျှင် သူတို့၏ ရင်ထဲမှ အတင်းအဖျင်း သိလိုစိတ်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ကြဘဲ သူတို့ လေးဦး ဆုံတွေ့ချိန်တွင် မည်သို့သော မြင်ကွင်းမျိုး ဖြစ်လာမည်ကို အလွန်တရာ သိချင်နေကြလေသည်။

လုကျယ် နှင့် ချန်ပင်းယန် တို့က သိပ်မသိသာလှသော်လည်း နောက်မှ ရောက်လာသော လူအချို့မှာမူ ယခင်က ချင်မင်နှင့် သိပ်ပြီး အဝင်အထွက် မရှိခဲ့ကြချေ။

ထိုသို့ မရင်းနှီးသော သူများမှာမူ မည်သည့်အရာကိုမျှ ဖုံးကွယ်မနေတော့ဘဲ မျက်လုံးများ အရောင်လက်ကာ မလှပသော ပြဇာတ်တစ်ပုဒ်ကို ကြည့်ရှုရန် အလွန်တရာ စိတ်အားထက်သန်စွာ စောင့်စားနေကြလေသည်။

ချင်မင်၏ မျက်နှာမှာ တည်ငြိမ်နေ၏။ ကျိန့်မောက်ကျယ်က သူ၏ ပခုံးပေါ်သို့ လက်တင်ကာ ရင်းနှီးဟန်ပြပြီး သူ့ကို ကူညီမည်ဟု ပြောနေခြင်းမှာ တကယ်တော့ သူ့ကို ထွက်မသွားနိုင်အောင် တားဆီးနေခြင်းသာ ဖြစ်ကြောင်း သူ သိထားပေသည်။

ချင်မင်က လူအများရှေ့တွင် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ပြောချလိုက်၏။

"ကျိန့်ကြီး... မင်းက အတိတ်က ကိစ္စတွေကို ပြန်ဖော်လာမှတော့ ငါလည်း အခွင့်ကြုံတုန်း ပြောလိုက်ရသေးတာပေါ့ မင်းရဲ့ ညီက လတ်တလောမှာ တော်တော်လေး လှုပ်ရှားနေတယ် အမြဲတမ်း မီးထိုးပေးပြီး လူတွေကို အရိပ်အမြွက်တွေ ပေးနေတယ် ငါ့ကို ရှင်းထုတ်ဖို့ လူရှာနေတာလား ဒါမှမဟုတ် ချွေချုံဟယ်ကို လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ကနေ ထွက်လာအောင် ဆွဲဆောင်ပြီး သူ့ကို အန္တရာယ်ပြုချင်နေတာလား ဆိုတာတော့ မသိဘူး မင်းတို့ ညီအစ်ကိုတွေက တကယ်တမ်း ဘာလုပ်ချင်နေကြတာလဲ"

လျို့ဝှက်နယ်မြေမှ တပည့်အချို့ အံ့သြသွားကြ၏။

"ဘာအခြေအနေလဲ"

ထိုကိစ္စတွင် ချွေချုံဟယ် ပါ ပါဝင်ပတ်သက်နေသည်လော။ မသိကျွမ်းသော လူငယ်အမျိုးသား အမျိုးသမီး အချို့ပင်လျှင် ဘေးသို့ လှည့်ကာ ကြည့်ရှုလာကြလေသည်။

ကျိန့်မောက်ကျယ် အနည်းငယ် နောင်တရသွားမိ၏။ ထိုကောင်လေးသည် တိမ်တိုက်ပေါ်မှနေ၍ ရွှံ့နွံထဲသို့ ရိုက်ချခံခဲ့ရသော်လည်း သူ၏ အရိုးထဲတွင် စိမ့်ဝင်နေသော မူလဗီဇများမှာ လုံးဝ မပြောင်းလဲသေးဘဲ ရင်ဆိုင်ရ ခက်ခဲနေဆဲ ဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်ရလေသည်။

သူသည် နောက်ပြောင်နေသော အမူအရာကို ဖျောက်ဖျက်လိုက်ပြီး မျက်နှာထား အနည်းငယ် တင်းမာသွားကာ ပြောလိုက်၏။

"ချင်မင်... မင်း လျှောက်မပြောနဲ့"

ထိုကဲ့သို့သော ကိစ္စများကို လူအများ ကြားအောင် လျှောက်ပြော၍ လုံးဝ မဖြစ်ချေ။

ချင်မင်သည် တုံ့ပြန်ရုံသာ တုံ့ပြန်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပြီး အချို့သော ကိစ္စများကို အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိသာ ပြောဆိုခြင်းက အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေသည်။

သူ၏ ရင်ထဲတွင် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိ၏။ တကယ်တော့ ဤလူစုနှင့် သူ ထပ်မံ မဆုံတွေ့လိုတော့ချေ။

လက်ရှိ အခြေအနေတွင် ထိုအသိုင်းအဝိုင်းနှင့် သူ လုံးဝ ထိတွေ့ဆက်ဆံလိုခြင်း မရှိပေ။

သူ ဒီနေရာသို့ လာရောက်ခြင်းမှာ လင်းရွှီကို တွေ့ဆုံရန်နှင့် အရောင်လေးရောင် ငှက်၏ ငှက်အုပ်စုများ စုဆောင်းထားသော နောက်ဆုံးရ သတင်းများကို တင်ပြရန်သာ ဖြစ်ပြီး အလုပ်ကိစ္စများ ပြီးစီးသည်နှင့် ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားမည် ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ မှ လူတစ်စုက အချိန်ကိုက် ထွက်ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သူ ထင်မှတ်ထားမည်နည်း။

ကြည့်ရသည်မှာ တိုက်ဆိုင်လွန်းနေပေသည်။ လူအချို့က လင်းရွှီကို တားဆီးရန် တမင်တကာ ဤနေရာသို့ ရောက်လာခြင်းများ ဖြစ်နိုင်မည်လားဟု ချင်မင် သံသယ ဝင်မိလေသည်။

ထိုရေကန်ကြီးမှာ အနည်းငယ် နက်ရှိုင်းပြီး အလွန်တရာ နောက်ကျိနေကြောင်း သူ သတိပြုမိလိုက်လေသည်။ အကယ်၍ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ မှ လူအချို့က ရွှေရောင် ဓားပြ များကို ကျောထောက်နောက်ခံ ပေးထားမည် ဆိုပါက ဒီည၏ အခြေအနေမှာ အနည်းငယ် ခက်ခဲသွားနိုင်ပေသည်။

ချင်မင် အမည်းနှင့် အဖြူ တောင် သို့ ပြန်လာရခြင်း၏ မူလရည်ရွယ်ချက်မှာ ရွှေကြက်မတောင်ကုန်း မှ ကျန်ရစ်ခဲ့သော အန္တရာယ်များကို ရှင်းလင်းရန်နှင့် သစ်နှစ်ပင်ရွာ တွင် ပြဿနာ မဖြစ်ပေါ်စေရန် သေချာစေရန်သာ ဖြစ်ပြီး လက်ရှိ ရှုပ်ထွေးနေသော အခြေအနေများထဲသို့ သူ မဝင်ရောက်လိုချေ။

ထိုအရာမှာ သူ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်နိုင်သော အန္တရာယ်ဇုန် မဟုတ်တော့ချေ။

ချန်ပင်းယန်က ချင်မင်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

"မင်း ကိစ္စရှိလို့ စောစော ပြန်ရမယ်ဆိုရင် ငါ လိုက်ပို့ပေးမယ်လေ"

ယခင်က သိပ်ပြီး စကားမပြောခဲ့သော ကျန်ယွမ်က ပြုံးလျက် ဝင်ပြောလေသည်။

"ဘာတွေ လောနေတာလဲ မိတ်ဆွေဟောင်းတွေ ဆုံဖို့က ခဲယဉ်းပါတယ်"

ချင်မင်သည် သူ့ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်၏။ အရင်က သူတို့နှစ်ဦး၏ ဆက်ဆံရေးမှာ အတော်လေး ကောင်းမွန်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ကျိန့်မောက်ကျယ် ကဲ့သို့ပင် သူ့ကို ထွက်မသွားနိုင်အောင် တားဆီးနေကြလေသည်။

ထိုနေရာတွင် ရှိနေသူများ အားလုံးက ယခုအခါ ကျန်ယွမ် နှင့် လီချင်းရွှီတို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာ အလွန် ရင်းနှီးနေပြီဖြစ်ကြောင်း သိထားကြပေသည်။

သိပ်မရင်းနှီးလှသော မျက်နှာစိမ်း အချို့ကလည်း တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေကြ၏။ သူတို့သည် ချင်မင်၏ နတ်ဘုရား လမ်းစဉ် ပြတ်တောက်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိထားသော်လည်း အပေါ်ယံ ဟန်ဆောင်မှုများ ပြုလုပ်မည် မဟုတ်ဘဲ နောက်ထပ် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် 'လူလေးယောက် တစ်စင်တည်းတွင်' ဆိုသော မြင်ကွင်းကိုသာ ကြည့်ရှုလိုကြလေသည်။

အဝေးမှနေ၍ လင်းရွှီက လှမ်းကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

"ချင်လေး... မင်း သွားလို့ရပြီ ဒီည လူအင်အား မလောက်ဘူးဆိုတော့ မင်း နောက်တစ်ခေါက် ထပ်သွားပေးရဦးမယ်"

ချင်မင်က ခေါင်းညိတ် တုံ့ပြန်လိုက်ပြီးနောက် ထိုနေရာတွင် ရှိနေသော မိတ်ဆွေဟောင်းများကို နှုတ်ဆက်လိုက်၏။

"အားလုံးပဲ... တာဝန်ရှိနေလို့ ငါ အရင် သွားနှင့်ရတော့မယ်"

ကျိန့်မောက်ကျယ် နှင့် ကျန်ယွမ် တို့သည် သူ့ကို အတိတ်ကြောင်းများ ပြန်ပြောရန် ချန်ထားလိုသော်လည်း မြို့စားတစ်ဦး၏ ဒေါသကို မဆွရဲကြချေ။ အထူးသဖြင့် လင်းရွှီ ကဲ့သို့သော နာမည်ပျက် ကြီးမားသူကို ပို၍ပင် မထိပါးရဲကြပေ။

လင်းရွှီက လက်ယပ်ခေါ်လိုက်၏။

"ချင်လေးကို လိုက်ပို့ပေးလိုက်"

အဝေးမှ မီးခိုးရောင် ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသားတစ်ဦး အမြန် လျှောက်လာလေသည်။

ကျောပေါ်တွင် ချိရှဓား ကို လွယ်ထားကာ ကျော့ရှင်းသော ခြေလှမ်းများဖြင့် ရှေ့ဆုံးမှ လျှောက်လာသော ကြောင်ကြီးက ပြောလိုက်၏။

"ဒီကလေးလေး မဆိုးဘူးပဲ ငါလည်း သူ့ကို လိုက်ပို့ပေးလိုက်ပါ့မယ်"

လင်းရွှီတို့သည် သူကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ခန့်မှန်းမိနေသော အခြေအနေကို ပို၍ ရှင်းလင်းစွာ သိရှိထားမည်မှာ သေချာကြောင်း ချင်မင် သိထားလေသည်။ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ မှ လူများ ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ တိုက်ဆိုင်မှု မဟုတ်ဘဲ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဒီနေရာတွင် သူ့ကို တမင်တကာ လာရောက် စောင့်ဆိုင်းနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သုံးပေခန့် မြင့်သော ကြောင်ကြီး သည် မြို့ပြင်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် လျှပ်စီးတန်း တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ အနီးတစ်ဝိုက်တွင် တစ်စုံတစ်ခုကို ရှာဖွေလေတော့သည်။ မကြာမီမှာပင် သူမသည် တစ်ကိုယ်လုံး သွေးများ စွန်းထင်းနေသော အမည်းရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူတစ်ဦးကို တောအုပ်ထဲမှ ဆွဲထုတ်လာခဲ့လေသည်။

အမည်းရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူက အားနည်းသော အသံဖြင့် သတင်းပို့လိုက်၏。

"ကျွန်တော်တို့ လမ်းကနေ အဖြတ်တိုက်ခံလိုက်ရတယ် အနီးအနားမှာ ရွှေရောင်ဓားပြ တွေကို လာကြိုတဲ့ လူတွေ ရှိတယ် သူတို့က ဒီလမ်းကနေ သွားဖို့ များတယ်"

ကြောင်ကြီးက နောက်မှ လိုက်ပါလာသော မီးခိုးရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူကို လှည့်ကြည့်ကာ အမိန့်ပေးလိုက်၏。

"ငါတို့ လှုပ်ရှားရတော့မယ် မင်း သူ့ကို သွားပို့ပေးလိုက်"

ချင်မင်သည် မည်သည့် တွန့်ဆုတ်မှုမျှ မရှိဘဲ လင်းယုန်ကြီးကို ချက်ချင်း လှမ်းခေါ်ကာ ခုန်တက်လိုက်လေသည်။ ဤကဲ့သို့သော အချိန်မျိုးတွင် သူက နေရစ်ခဲ့ပြီး တစ်ဖက်တစ်လမ်းမှ ကူညီပေးမည်ဟု ပြောနေမည် မဟုတ်ချေ။ လုံးဝ မလိုအပ်ပေ။ လူတစ်ယောက် ပိုလာခြင်းမှာ သွေးအိုင် တစ်အိုင် ပိုများလာရုံသာ ရှိမည်ဖြစ်ပြီး ထိပ်တန်း အဆင့် တိုက်ပွဲများကို အဆင့်မြင့် သိုင်းသမားများကသာ ပါဝင် ဆင်နွှဲရမည် ဖြစ်ပေသည်။

မီးခိုးရောင် ဝတ်စုံဝတ်လူသည် ခန္ဓာကိုယ် အရွယ်အစား အနည်းငယ် သေးငယ်သော်လည်း စွမ်းအင် ပိုမို ပြည့်ဝသော ငွေရောင် သားရဲငှက်ကြီး၏ ကျောပေါ်တွင် ရပ်ကာ ချင်မင်ကို ယင်းထန်မြို့နယ် နှင့် ဝေးရာသို့ လိုက်ပါ ပို့ဆောင်ပေးလေသည်။

"ဒေါင်"

ညအမှောင်ထုအောက်ရှိ ဆက်တိုက် သွယ်တန်းနေသော တောင်တန်းများကြားတွင် တိမ်တိုက်များကိုပင် ဖောက်ထွင်းသွားနိုင်သော ခေါင်းလောင်းသံကြီး ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ခေါင်းလောင်းသံများသည် တစ်လှိုင်းပြီး တစ်လှိုင်း မြင့်တက်လာကာ မင်ရည်များ စွန်းထင်းနေသကဲ့သို့ မည်းမှောင်နေသော တောင်ကြီးပေါ်တွင် ခရမ်းရောင် မြူခိုးများ အလိပ်လိုက် တက်လာလေသည်။ ခေါင်းလောင်းသံများ အဆက်မပြတ် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်နေပြီး စစ်သည်တော် သိန်းသောင်းချီ၍ တိုက်ပွဲဝင်နေသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရလေသည်။

ထိုအရာမှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအင်များကို လှုံ့ဆော်ပေးပြီး ထိုတောင်တန်း တစ်ခုလုံးကို ပိတ်ဆို့ထားသည့် ခေါင်းလောင်းအုပ်စု တစ်ခုနှင့် တူနေပေသည်။

ငွေရောင် သားရဲငှက်ကြီးပေါ်ရှိ မီးခိုးရောင် ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသားက နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် အခြေအနေကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေလေသည်။

ချင်မင်က မေးလိုက်၏။

"တိုက်ပွဲ စတင်နေပြီလား ခင်ဗျားတို့ဆီမှာ လူအင်အား အလုံအလောက် မရှိဘူး မဟုတ်လား"

မီးခိုးရောင် ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသားက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ပြန်ဖြေလေသည်။

"အဓိကက လျှို့ဝှက်နယ်မြေက ဂိုဏ်းတစ်ဂိုဏ်းကပဲ ရွှေရောင် ဓားပြ တွေကို ထောက်ခံနေတာလား ဒါမှမဟုတ် နှစ်ဂိုဏ်းလုံးလား ဆိုတာ မသိရလို့ပဲ"

ချင်မင်က ပြောလိုက်၏။

"ဒါဆိုရင် ခင်ဗျား ပြန်သွားလိုက်ပါ ကျုပ်ကို ဂရုစိုက်နေစရာ မလိုဘူး ထိပ်တန်း သိုင်းသမားတွေက ကျုပ်လို ဘဝသစ်ရရှိသူ လေးကို အရေးလုပ်နေမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

မီးခိုးရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူက တွေဝေစွာ ပြန်ပြောလေသည်။

"မြို့စားလင်းက ကျုပ်ကို ခင်ဗျားကို လိုက်ပို့ပေးဖို့ ခိုင်းထားတာ"

ချင်မင်က အလျင်စလို တိုက်တွန်းလိုက်၏။

"ကျုပ်က အမည်းနှင့် အဖြူ တောင် တစ်ဝိုက်ကို အတော်လေး ကျွမ်းကျင်တယ်။ခင်ဗျား စိတ်ချလက်ချ ပြန်သွားလိုက်ပါ ကျုပ်မှာ ဘာပြဿနာမှ မရှိဘူး"

မီးခိုးရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဂနာမငြိမ် ဖြစ်နေပြီး မိမိတို့ဘက်တွင် လူအင်အား မလုံလောက်သဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် ပြဿနာကြီးများ ဖြစ်ပေါ်လာမည်ကို စိုးရိမ်နေလေသည်။

"ကောင်းပြီ"

ယင်းထန်မြို့နယ်တွင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ မှ လူအချို့သည် အဝေးရှိ တောင်တန်းများကို လှမ်းကြည့်နေကြ၏။ တစ်ယောက်က မေးလိုက်လေသည်။

"မြို့စားလင်း... ဘယ်သူက ခေါင်းလောင်း တီးနေတာလဲ"

လင်းရွှီက ပြန်ဖြေလိုက်၏。

"ငါ ဘယ်လိုလုပ် သိမှာလဲ စိတ်တည်ငြိမ်အောင်ထားပြီး နားထောင်နေလိုက်ပါ"

ရွှေရောင် ဓားပြ များနှင့် ပတ်သက်ဆက်နွှယ်နေသော ထိပ်တန်း သိုင်းသမားများသည် တည်ငြိမ်မှု မရှိတော့ချေ။ မူလက သူတို့သည် လင်းရွှီကို တားဆီးရန် လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း တစ်ဖက်လူကလည်း သူတို့ကို ဤနေရာတွင် ဖမ်းဆွဲထားလိုပြီး အခြားတစ်ယောက်က ရွှေရောင် ဓားပြ ခေါင်းဆောင်ကို သတ်ဖြတ်ရန် စီစဉ်ထားလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြချေ။

ဓားပြခေါင်းဆောင် သေဆုံးသွားခြင်းက ကိစ္စမရှိသော်လည်း အဓိက အရေးကြီးသည်မှာ ပစ္စည်းအချို့ကို ပြန်လည် ပေးအပ်ရမည် ဖြစ်ပြီး အခြားသူများ၏ လက်ထဲသို့ လုံးဝ အကျမခံနိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

……

လမ်းထွက်စူးစမ်းနေသော အရောင်လေးရောင် ငှက် ပြန်ရောက်လာပြီး အလွန်တရာ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"အခြေအနေ မကောင်းဘူး အရမ်းမြန်တဲ့ ငှက်မိုက် တစ်ကောင်က လူတစ်ယောက်ကို တင်ပြီး နောက်ကနေ လိုက်လာတာ ငါ တွေ့ခဲ့တယ်"

တောင်ထွတ်ပေါ်တွင် ရပ်နေသော ချင်မင်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်သွား၏။ သူ့ကို တကယ်ပဲ မှတ်ထား တဲ့ လူ ရှိနေတာလား။

ထိပ်တန်း သိုင်းသမားကြီးများက သူ့ကို မည်သူဖြစ်ကြောင်း လုံးဝ သိရှိမည် မဟုတ်ဘဲ သူ့ကဲ့သို့သော လူငယ်လေးကို အရေးစိုက်မည် မဟုတ်ကြောင်း သိသာလှပေသည်။

သူက တိုးတိုးလေး သက်ပြင်းချလိုက်မိ၏။ အချိန်ကာလနှင့် အခြေအနေများ ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ လူ့စိတ်ကိုလည်း ခန့်မှန်းရန် အလွန် ခက်ခဲလှပေသည်။

ချင်မင်သည် ချိရှမြို့ ဘက်သို့ မသွားတော့ဘဲ ထိုမုန်တိုင်းကို ရှောင်ရှားရန်အတွက် ဆန့်ကျင်ဘက် အရပ်သို့ ဦးတည်ကာ ခရီးဆက်ခဲ့လေသည်။

လမ်းခရီး တစ်နေရာသို့ ရောက်သောအခါ သူ တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားပြီး လင်းယုန်ကြီးကို တောင်ထွတ်တစ်ခုပေါ်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေစေရန် ပြောလိုက်၏။

"ခဏစောင့်ဦး ငါ သွားပြီး ရတနာ တစ်ခု တူးလိုက်ဦးမယ်"

သူသည် သစ်တောအုပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး သေချာစွာ အကဲခတ်ပြီးနောက် မြေကြီးကို စတင် တူးဆွလေတော့သည်။

အမည်းနှင့် အဖြူ တောင် ဒေသမှာ မြေမျက်နှာပြင် အနည်းငယ် မြင့်မားသဖြင့် နှင်းများ အရည်ပျော်မှု နှေးကွေးကာ မြေအောက် နှစ်မီတာခန့် တူးလိုက်သောအခါ ရေခဲစအချို့ပင် ရှိနေသေးကြောင်း တွေ့ရလေသည်။

ချင်မင်သည် အေးခဲနေဆဲ ဖြစ်သော တောယုန် တစ်ကောင်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်ရာ မကောင်းသော ပြောင်းလဲမှု တစ်စုံတစ်ရာမျှ မရှိကြောင်း တွေ့ရလေသည်။

"မပုပ်သိုးသွားတာ ကံကောင်းတာပဲ"

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ထိုယုန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် လတ်ဆတ်သော အငွေ့အသက် အနည်းငယ်ပင် ကျန်ရှိနေသေးကြောင်း သူ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ချင်မင်သည် အေးခဲနေသော မြေကြီးထဲမှ အဝတ်စုတ်လေး တစ်ခုကို ဆွဲထုတ်လိုက်၏။

"သွေးသား ခန္ဓာကိုယ် အတွက် အကျိုးရှိပြီး အန္တရာယ် မရှိဘူးလား"

ထိုအဝတ်စုတ်လေးမှာ လက်ဖဝါးအရွယ်အစားခန့်သာ ရှိပြီး သတ္တုကြိုးလေးများဖြင့် ရက်လုပ်ထားကာ တိမ်တိုက်ပုံစံများ ထိုးနှိုင်းထားလေသည်။ အခြားသော ပုံစံများလည်း ပါဝင်နိုင်သော်လည်း ထိုအဝတ်စုတ်လေးမှာ အလွန် သေးငယ်လွန်းသဖြင့် အဓိက ပုံစံမှာ မည်သည့်အရာ ဖြစ်ကြောင်း မခွဲခြားနိုင်ချေ။

ယခင်က မြူခိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်သော လူငယ်ကို သူ သတ်ဖြတ်ခဲ့စဉ်က ထိုအဝတ်စုတ်လေးကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုသူသည် ထိုအဝတ်စုတ်ကို အသုံးပြု၍ ကိုယ်ခန္ဓာကို ကာကွယ်ကာ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားခဲ့ဖူးလေသည်။

ချင်မင်သည် လင်းယုန်ကြီးနှင့် ပြန်လည် ပူးပေါင်းလိုက်၏။

"ဘာပြဿနာမှ မရှိဘူးဆိုမှတော့ ငါ သိမ်းထားလိုက်တော့မယ်"

အရောင်လေးရောင် ငှက် က အဝေးမှ ပျံသန်းလာပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒုက္ခပါပဲ ငါ့ရဲ့ ငှက်ညီအစ်ကို တချို့က အကျပ်ကိုင်ခံရလို့ ငါ့ကို သစ္စာဖောက်သွားကြပြီ ငှက်ညီလေး တချို့က ငါတို့ကို ပြန်လည် ရှာဖွေနေကြတယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေက လူတွေရဲ့ နည်းလမ်းတွေကြောင့် သူတို့ မဖြစ်မနေ လိုက်နာနေရတာ"

ချင်မင်၏ မျက်နှာ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွား၏။ ထိုငှက်လေးများသည် အလွန် အသုံးဝင်သော သတင်းပေး ကွန်ရက်တစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်ပြီး အလွန် အရေးပါသော်လည်း ယခုအခါတွင် အခြားသူများက ပြောင်းပြန် အသုံးချနေကြပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ချင်မင်က အမိန့်ပေးလိုက်၏။

"အမည်းနှင့် အဖြူ တောင်ထဲ ဝင်မယ်"

သူသည် လင်းရွှီ နှင့် ကြောင်ကြီး တို့ကို သွားရောက် မရှာဖွေတော့ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုနေရာမှာ ပို၍ အန္တရာယ်များကြောင်း သူ သိထားသောကြောင့် ဖြစ်၏။ ယင်းထန်မြို့နယ် ဘက်မှနေ၍ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေသော ကြက်သွေးရောင် ဓားအလင်းတန်းများကို သူ အဝေးမှပင် မြင်တွေ့နေရပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ချင်မင်သည် အလွန် အန္တရာယ်များသော လမ်းကြောင်းများကို ရွေးချယ်ကာ ရှေ့သို့ ဆက်လက် ထွက်ခွာခဲ့လေသည်။

"အဲဒီ တောင်တန်းကြီးနဲ့ ကပ်ပြီး ပျံသန်းမယ်။ သဲကန္တာရ ဘက်ကို သွားမယ်"

မကြာမီမှာပင် လင်းယုန်ကြီးသည် ညကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားပြီး ညနှင်းမြူများကို အသုံးပြုကာ သူတို့၏ ခြေရာများကို ဖုံးကွယ်ထားလိုက်လေသည်။

အရောင်လေးရောင် ငှက် က စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ပြောလိုက်၏。

"တိမ်ထိုး ကြိုးကြာငှက်က လုံးဝ ထိန်းချုပ်ခံလိုက်ရပြီ နောက်ကနေ တောက်လျှောက် လိုက်လာတယ် ဒုက္ခပါပဲ ဒီကောင်က ခြေရာခံတဲ့ နေရာမှာ သိပ်တော်တာ ငါတို့ လွတ်မှာ မဟုတ်ဘူး"

နောက်ဘက်တွင် တိမ်ထိုး ကြိုးကြာငှက် တစ်ကောင်က လမ်းပြလျက် အလွန် လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် လိုက်ပါလာလေသည်။

ချင်မင်သည် လေးကို ဆွဲတင်ကာ မြားတစ်စင်း ပစ်လွှတ်လိုက်၏။ "ဖောင်း" ဟူသော အသံနှင့်အတူ တိမ်ထိုး ကြိုးကြာငှက်၏ အတောင်ပံ တစ်ဖက်ကို ထိမှန်သွားပြီး သွေးများ ပန်းထွက်လာကာ ငှက်မွေးများ လွင့်စင်သွားပြီး အောက်သို့ ယိမ်းထိုး ကျဆင်းသွားလေတော့သည်။

အရောင်လေးရောင် ငှက်က မှတ်ချက်ချလိုက်၏။

"တောင်သခင်ချင် က တကယ် သဘောကောင်းတာပဲ ဒီလို အရေးကြီးတဲ့ အချိန်မျိုးမှာတောင် အသေမသတ်ဘဲ ငါ့ရဲ့ ကြိုးကြာ ညီလေးကို အသက်ချမ်းသာ ပေးခဲ့တယ်"

ထို့နောက် သူက တိုးတိုးလေး ဆက်ပြောလေသည်။

"မိုင်တစ်ထောင် အထိ လိုက်ပို့ပေးလည်း နောက်ဆုံးတော့ ခွဲခွာရမှာပါပဲ ငါလည်း..."

ချင်မင်က လက်ကာပြလိုက်၏။

"မင်း မြန်မြန် ထွက်သွားလိုက်တော့"

အရောင်လေးရောင် ငှက် က သွားကိုက်လျက် ပြောလိုက်၏။

"ဒါဆို ငါ... နောက်ထပ် ခဏလောက် ထပ်တောင့်ခံထားလိုက်ဦးမယ်"

အမည်းရောင် သားရဲငှက်ကြီး တစ်ကောင်က နောက်မှ လိုက်ပါလာပြီး ၎င်း၏ အပေါ်တွင် သွယ်လျသော ကိုယ်လုံးလေး တစ်ခု ရပ်နေကာ မိန်းကလေး တစ်ဦး ဖြစ်ပုံရလေသည်။

ချင်မင်သည် လေးကို တစ်ဖန် ပြန်ဆွဲလိုက်ပြန်၏။ ပစ်လွှတ်လိုက်သော မြားတံသည် အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပြီး ညနှင်းမြူများကို ဖောက်ထွင်းကာ အမည်းရောင် သားရဲငှက်ကြီး၏ ခေါင်းဆီသို့ ဦးတည်သွားလေသည်။

ညအမှောင်ထုအောက်တွင် ထိုမိန်းကလေး၏ ဖြူဝင်းသော လက်ချောင်းလေးများမှ အလင်းတန်း တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ပြင်းထန်သော အင်အားများ ပါဝင်သည့် သံမြားကို ရစ်ပတ် ဖမ်းယူလိုက်လေသည်။

ချင်မင်၏ သူငယ်အိမ်များ ကျုံ့ဝင်သွား၏။

"လျှို့ဝှက်နယ်မြေက လူပဲ"

သူက လင်းယုန်ကြီးကို တိုက်တွန်းလိုက်၏。

"အားနည်းနည်း ထပ်စိုက်လိုက်ဦး သဲကန္တာရထဲ ရောက်သွားရင် ငါတို့ အခွင့်အရေး ရပြီ မဟုတ်ရင် ဒီမှာတင် သေသွားနိုင်တယ်"

ချင်မင်၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများ ဝင်လာ၏။ ယခုညမှာ အလွန်တရာ ခက်ခဲကြမ်းတမ်းမည် ဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်လေသည်။

"ဟင်... အဝေးမှာ နောက်ထပ် သားရဲငှက် တစ်ကောင် ရှိသေးတယ် အဲဒီပေါ်က လူက ရွှေရောင်တွေ တောက်ပနေတာပဲ ရွှေရောင် ချပ်ဝတ် အစောင့်အရှောက် လား"

……

ယင်းထန်မြို့နယ် အပြင်ဘက်တွင် လင်းရွှီ နှင့် ကြောင်ကြီး တို့သည် တောင်ပေါ်သို့ တက်ရောက်လိုသော လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ လူများကို လိုက်လံ တိုက်ခိုက်နေကြလေသည်။

ခရမ်းရောင် ဝါးတုတ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ဖုန်မှုန့် အညစ်အကြေး ကင်းစင်သော အဖြူရောင် ဖိနပ်ကို စီးကာ သာမန်လောကနှင့် ကင်းကွာနေသေ ငှက်မွှေးဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူငယ်လေး လီချင်းရွှီ ပေါ်လာ၏။

"ဒီညက တကယ်ကို စည်ကားတာပဲ"

သူ ရောက်ရှိလာခြင်းကြောင့် လူ့ဘောင်ပြင်ပမှ တပည့် အများအပြားက အာရုံစိုက်လာကြပြီး လူအများအပြားက သူ့ကို နှုတ်ဆက်ကြလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ ထူးချွန်သော ပါရမီရှင် တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း အားလုံးက သိထားကြသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ကျန်ယွမ် က သူ့ကို ပြောပြလိုက်ပြီးနောက် ပြုံးလျက် ဆက်ပြောလေသည်။

"စောစောက ချွေချုံဟယ် ရဲ့ ကိုယ်စားလှယ် အတု ချင်မင် ပေါ်လာသေးတယ်။ နတ်ဘုရား လမ်းစဉ်နဲ့ လုံးဝ ကင်းကွာသွားပြီး သူက ခန္ဓာကိုယ် မျိုးဗီဇ ပြောင်းလဲတဲ့ ကြမ်းတမ်းတဲ့ လမ်းသစ်ကို လျှောက်နေတယ်"

ထိုသူများထဲမှ အချို့က ဆက်ပြောကြ၏。

"အရင်တုန်းက သူ ငါတို့နဲ့ အတူတူ လျှောက်လှမ်းခဲ့ဖူးတယ် ဆိုတာတောင် ယုံရခက်တယ် အခုတော့ သွေးတွေ စွန်းနေတဲ့ တူကြီး ကိုင်ပြီး ခေါင်ဖျားတဲ့ ဒေသတွေမှာ ပြေးလွှားနေရတယ်"

"သူ့ရဲ့ လက်ရှိ ခန္ဓာကိုယ် ကျန်းမာရေး အခြေအနေ အရဆိုရင် ရွှေရောင် ချပ်ဝတ် အစောင့်အရှောက် အဖြစ် ရွေးချယ်ခံရဖို့တောင် အရည်အချင်း မမီလောက်ဘူးလို့ ထင်တာပဲ"

လီချင်းရွှီ၏ ဘေးတွင် ဝန်းရံနေသော လူအချို့က တစ်ယောက်တစ်ပေါက် ဝင်ပြောနေကြလေသည်။

……

ထိုညသည် ချင်မင် အတွက် အလွန်တရာ ခက်ခဲကြမ်းတမ်းလှပေသည်။ နောက်မှ လိုက်လံ သတ်ဖြတ်နေသူများက တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာလေပြီ။

လင်းယုန်ကြီး၏ ပျံသန်းနိုင်စွမ်းမှာ အလွန် ကောင်းမွန်သော်လည်း နောက်မှ လိုက်လာသော သားရဲငှက်၏ မျိုးဗီဇ ပြောင်းလဲမှု အကြိမ်ရေက ပိုများနေပေသည်။

ချင်မင်သည် လေးကို ဆွဲကာ မြားများကို အဆက်မပြတ် ပစ်လွှတ်နေသဖြင့် တစ်ဖက်လူ၏ အရှိန်ကို ထိရောက်စွာ လျှော့ချနိုင်ခဲ့လေသည်။ သို့မဟုတ်ပါက အစောကြီးကတည်းက အမီခံလိုက်ရမည် ဖြစ်ပေသည်။

ချင်မင်က ကောက်ချက်ချလိုက်၏။

"ငါ့ရဲ့ သံမြားတွေက သူ့ရဲ့ စွမ်းအင်တွေကို ကုန်ခမ်းစေနိုင်တယ် ဒီလူက ငါ့ကို အလွယ်တကူ ဖိနှိပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

သို့သော် အခြေအနေမှာ အလွန် စိုးရိမ်ရလေသည်။ ထိုလျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ လူ၏ အဆင့်မှာ မနိမ့်ကျလှသည့်အပြင် အဝေးတွင်လည်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ရွှေရောင် ချပ်ဝတ် အစောင့်အရှောက် တစ်ဦး ရှိနေသေးရာ လတ်တလော အခြေအနေအရ ကြည့်မည်ဆိုလျှင် အလွန်တရာ အန္တရာယ် ကြီးမားလှပေသည်။

ချင်မင်သည် ယခင်က ဤကဲ့သို့သော ကြောက်မက်ဖွယ် လျှပ်စီးများကို တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မတောင့်တခဲ့ဖူးချေ။

"လတ်တလော ရက်ပိုင်းတွေအတွင်း ဘာဖြစ်လို့ အသံကျယ်လောင်တဲ့ နွေဦး မိုးကြိုးတွေ ထပ်မပစ်ရတာလဲ"

မိုးရွာတိုင်း မိုးကြိုးမီး ကျောင်းဆောင် ပေါ်သို့ လျှပ်စီးများ ကျရောက်မည်ဟု မဆိုနိုင်ချေ။ အကြိမ်များစွာတွင် ကောင်းကင်ပေါ်၌ လျှပ်စီးအနည်းငယ် လက်ရုံဖြင့်သာ ပြီးဆုံးသွားလေ့ ရှိပေသည်။

"ဒီဘေးဒုက္ခကနေ လွတ်မြောက်သွားရင် လူတစ်ယောက်ကို ရှာပြီး မိုးကြိုးမီး ကျောင်းဆောင် မှာ သံတိုင်ရှည်ကြီး တစ်ခု ထောင်ခိုင်းရမယ် မိုးကြိုး မပစ်ဘူးဆိုတာ မယုံဘူး"

ထိုအရာမှာ လက်တွေ့မကျကြောင်း သူ သိထားပေသည်။ ဤသို့ ရွှေကျောင်းဆောင်ကြီးကို ဖျက်ဆီးရဲပါက မုန့်ရှင်းဟိုင်က သူ့ကို အရင်ဆုံး ရိုက်နှက်မည်မှာ သေချာလှပေသည်။

ချင်မင်သည် အင်အားကိုသာ တောင့်တနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ‘ီတစ်ကြိမ်တွင် ချိရှမြို့ သို့ ဘေးကင်းစွာ ပြန်ရောက်နိုင်မည်ဆိုပါက နင်စစ်ချီ ပေးအပ်ထားသော ထူးခြားတဲ့ မီးတောက် ကျင့်စဉ် နှင့် မုန့်ရှင်းဟိုင် ပို့ဆောင်ပေးမည့် ရှားပါး ကျမ်းစာများ အားလုံးကို လေ့ကျင့်ကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အရည်အသွေးကို အလျင်အမြန် မြှင့်တင်ရမည် ဖြစ်ပေသည်။

သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းမြောက်သော အမူအရာ ပေါ်လာ၏။

"သဲကန္တာရကို ရောက်ပြီ"

ရှေ့တွင် မင်ရည်များကဲ့သို့ မည်းမှောင်နေပြီး အရာအားလုံးကို ဝါးမျိုပစ်တော့မည့် လျှိုမြောင်နက်ကြီး တစ်ခု ရှိနေလေသည်။

ကြက်သွေးရောင် လင်းယုန်ကြီးသည် အနည်းငယ် ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့် မျက်ကန်း တစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဘာမျှ မမြင်ရတော့မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် မဝင်ရဲဘဲ ဖြစ်နေလေသည်။

ချင်မင်က အမိန့်ပေးလိုက်၏။

"ကိစ္စမရှိဘူး မြန်မြန် အောက်ဆင်း ငါတို့ မြေကြီးနဲ့ ကပ်ပြီး သွားမယ်"

နောက်မှ လိုက်လာသော အမည်းရောင် သားရဲငှက်ကြီးထံမှ ရုတ်တရက် အမည်းရောင် အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အရှိန်မြှင့်ကာ သူတို့ထက်ပင် အရင် မြေကြီးပေါ်သို့ ဆင်းသက်သွားလေသည်။ ထိုမိန်းကလေးက ခုန်ချလာပြီး လမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်လေသည်။

ချင်မင်သည် သဲကန္တာရထဲတွင် ရပ်ကာ တူကြီး နှင့် လေးကို အောက်ချလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ကျောဘက်မှ ကျောက်စိမ်းဖြူ သံမဏိဓား ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဆွဲထုတ်လိုက်လေသည်။

"ငါ့ကို အသက်ရှင်ခွင့် မပေးဘူးပေါ့ ဟုတ်လား"

မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသော မိန်းကလေးမှာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းပြီး ယခင်က သူ ရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးသော မည်သည့် ပြိုင်ဘက်ထက်မဆို ပိုမို အစွမ်းထက်ကြောင်း သူ သိထားပေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ချင်မင်သည် အရှိန်မြှင့်ကာ အပြင်းထန်ဆုံးသော ကောင်းကင်ဖြတ် ဓားသိုင်းကို ထုတ်သုံးလိုက်လေသည်။ မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းသော ညတစ်ည ကျရောက်လာသကဲ့သို့ လျှပ်စီးများ လက်ကာ မိုးကြိုးများ ပစ်ခတ်ပြီး ညအမှောင်ထုကို ဆုတ်ဖြဲကာ အပြင်းထန်ဆုံးသော ဓားအလင်းတန်း တစ်ခုကို ရှေ့သို့ ပိုင်းချလိုက်လေသည်။

"ရွှေရောင် ချပ်ဝတ် အစောင့်အရှောက် အဖြစ် ရွေးချယ်ခံရဖို့တောင် အရည်အချင်း မပြည့်ဝသေးဘဲနဲ့ ရဲရဲဝံ့ဝံ့..."

မျက်နှာဖုံးစွပ် မိန်းကလေးက သူမ၏ ညာလက်ကို ဖွဖွလေး ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ရွှေရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အမည်းရောင် သံမဏိဓားကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားလေသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ချင်မင်၏ လက်ထဲရှိ အမည်းရောင် ဓားမှာ ရုတ်တရက် အက်ကွဲသွားပြီး အပေါ်ယံ ဆေးသားများ ကွာကျသွားကာ ဖြူဖွေးသန့်စင်နေသော ဓားကိုယ်ထည် ပေါ်ထွက်လာလေသည်။ နေမင်းကြီး လောင်ကျွမ်းနေသကဲ့သို့ တောက်ပသော အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ညအမှောင်ထုကို ခွင်းပစ်လိုက်လေသည်။

"ဖောင်း" ဟူသော အသံနှင့်အတူ သဲကန္တာရထဲတွင် သွေးများ ပန်းထွက်သွားလေတော့သည်။