အခန်း (၆၉၉-၇၀၀)

အခန်း ၆၉၉ ကောင်းကင်ဧကရာဇ် နေရာအတွက် အားပြိုင်မှု

နတ်ဘုရား နန်းတော် အိမ်ရှေ့စံ မင်းသား ၏ စကားများ ဆုံးသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တိမ်တိုက်များပေါ်ရှိ ခရမ်းရောင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာများ ဝတ်ဆင်ထားသော ဧရာမ စစ်တပ်ကြီး၏ အထက်တွင် ခမ်းနားထည်ဝါသော လူရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။ ယင်းက နေရောင်ခြည်အောက်တွင် တံလျှပ်တစ်ခုကဲ့သို့ လောကီနှင့် ကင်းကွာနေပုံရ၏။

ဤသည်က စစ်သူကြီး ကျူး ပင် ဖြစ်သည်။

သူက ကမ္ဘာလောကကို ငုံ့ကြည့်လျက် အထက်တွင် မြင့်မားစွာ ရပ်နေပြီး လေးလံ၍ ခမ်းနားသော အနီရောင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူ၏ မျက်နှာက တည်ကြည်လေးနက်နေပြီး သူ၏ မျက်ခုံးများက မီးတောက် နှစ်ခုနှင့် တူ၏။

သူ၏ ဆံပင်ရှည်များက နတ်ဘုရား သရဖူ အောက်တွင် ရစ်ခွေနေပြီး ကွဲပြားသော နတ်ဘုရား အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသည့် ဧရာမ ဓားခုနစ်လက်က သူ၏ နောက်ကျောတွင် ယပ်တောင်ပုံသဏ္ဌာန် လွင့်မျောနေကာ နတ်ဘုရား စွမ်းအား ခုနစ်ခုက သူ၏ အနောက်တွင် ရပ်တည်နေသည့်အလား ရှိနေသည်။

စစ်သူကြီး ကျူး ၏ ရှေ့တွင် ကျူရှီး နှင့် ထွက်ပြေးလာသူများက နက်ရှိုင်းသော ကြောက်ရွံ့ရိုသေမှုကို ခံစားလိုက်ကြရ၏။ အချို့က ထိုဖိအားကို မခံနိုင်ဘဲ တိုက်ရိုက်ပင် ဒူးထောက်ကျသွားကြသည်။

စစ်သူကြီး ကျူး ၏ ညာလက်က တစ်ဝက်ခန့် မြှောက်ထားပြီး သူ၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် ပုလဲ နှစ်လုံးကို ဆော့ကစားနေကာ ကြယ်နှစ်ပွင့် ပွတ်တိုက်နေသည့်အလား ဝိညာဉ်ကို တုန်လှုပ်သွားစေ၏။

"အရှင်မင်းသား... သင်က အမတနတ်ဘုရားတွေကို စော်ကားပြီး နတ်ဘုရား နန်းတော် ကို မေးခွန်းထုတ်ရဲတယ်ပေါ့... အကယ်လို အရှင်မင်းမြတ်သာ ဒီကိစ္စကို သိသွားရင် ဘယ်လောက်တောင် စိတ်ဒါသထွက်မလဲ ဆိုတာ စဉ်းစားကြည့်ပါဦး..."

စစ်သူကြီး ကျူး ၏ အသံက ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး သူ၏ စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ နဖူးပေါ်တွင် ဒေါင်လိုက် မျက်လုံးတစ်လုံး ရုတ်တရက် ပွင့်လာကာ ကောင်းကင်ယံမှနေ၍ ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိလောက်အောင် မြန်ဆန်သော အရှိန်နှုန်းဖြင့် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော အနီရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုကို ပစ်လွှတ်လိုက်၏။

အရာအားလုံးက အလွန် မြန်ဆန်လွန်းလှပြီး နတ်ဘုရား နန်းတော် အိမ်ရှေ့စံ မင်းသား မှာ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်ပင် မရလိုက်ချေ။

ဘုန်း....

အနီရောင် အလင်းတန်းက နတ်ဘုရား နန်းတော် အိမ်ရှေ့စံ မင်းသား ကို ထိမှန်သွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ထွက်ပြေးလာသူများ အားလုံး လွင့်စင်သွားကြသည်။

အချို့က ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားကြသော်လည်း နတ်ဘုရား နန်းတော် အိမ်ရှေ့စံ မင်းသား ဖန်တီးထားသော ဥမင်လှိုဏ်ခေါင်းမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ ထွက်ပြေးလာသူများက အပေါ်သို့ ခုန်တက်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် စိတ်ကူး၍ မရနိုင်လောက်သော ဖိအားတစ်ခုက သူတို့ကို ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး ဒူးထောက်သွားစေသည်။

လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး အပျက်အစီးများ ပြန့်ကျဲကာ သစ်တောများ လွင့်စင်သွားရာ ကမ္ဘာပျက်မည့် အချိန် ရောက်ရှိလာသည့်အလား ရှိနေ၏။

ကျူရှီး မှာ ဒူးထောက်သွားအောင် ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရပြီး ခေါင်းမော့ရန် အပြင်းအထန် ရုန်းကန်နေရကာ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် သူမ၏ သူငယ်အိမ်များ တုန်ယင်နေသည်။

ဤမျှ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိနှိပ်မှု....

အကယ်၍ ပြိုင်ဘက်ကသာ အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးလိုက်ပါက မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလိမ့်မည်ကို သူမ စိတ်ကူး၍ပင် မရနိုင်ချေ။

အရှေ့ဘက်တွင် အနီရောင် အလင်းတန်း လွင့်စင်သွားပြီး နတ်ဘုရား နန်းတော် အိမ်ရှေ့စံ မင်းသား ၏ အဖြူရောင် အရိုးစုသာ ကျန်ရစ်ကာ ယိမ်းယိုင် တုန်ယင်နေပြီး နောက်ဆုံးတွင် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုကျသွားလေသည်။

ဤအဖြစ်အပျက်က အခြား ထွက်ပြေးလာသူ ထောင်ပေါင်းများစွာကို စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားစေ၏။

အကယ်၍ နတ်ဘုရား နန်းတော် အိမ်ရှေ့စံ မင်းသား ပင်လျှင် သေဆုံးရမည် ဆိုပါက သူတို့ မည်သို့ အသက်ရှင်နိုင်မည်နည်း။

အထက် ကောင်းကင်ယံတွင် စစ်သူကြီး ကျူး ၏ မျက်နှာအမူအရာက နတ်ဘုရား နန်းတော် အိမ်ရှေ့စံ မင်းသား ကို သူ သတ်ဖြတ်လိုက်သည် မဟုတ်ဘဲ ပိုးကောင် တစ်ကောင်ကို သတ်လိုက်သည့်အလား ခံစားချက် ကင်းမဲ့နေသည်။

ခရမ်းရောင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာများကို ဝတ်ဆင်ထားသော မရေမတွက်နိုင်သည့် နတ်ဘုရား စစ်သည်များကလည်း ခံစားချက် ကင်းမဲ့နေကြရာ ဤနယ်မြေရှိ စိတ်ပျက်အားငယ်ဖွယ် လေထုကို ပိုမို မြင့်တက်လာစေ၏။

စစ်သူကြီး ကျူး က သူ၏ ညာလက်ကို ဖွင့်၍ ပုလဲ နှစ်လုံးကို အောက်သို့ လွတ်ချလိုက်၏။ ၎င်းတို့ ဆင်းသက်လာသည်နှင့်အမျှ မျက်စိကျိန်းမတတ် အလင်းရောင်များ ထုတ်လွှတ်လာပြီး ကမ္ဘာကြီးကို မှေးမှိန်သွားစေသည်။

ပြင်းထန်သော အလင်းရောင်များ ကျဆင်းလာရာ ကျူရှီး က မနေနိုင်ဘဲ သူမဘေးရှိ ကုအန် ကို လှည့်ကြည့်ကာ သွားများကို ကြိတ်လျက် မေးလိုက်၏။ "မင်းမှာ နည်းလမ်း ရှိတယ်လို့ ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်ဘူးလား..."

ကုအန်က သူမကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့် တစ်ဘက်က ကွေးတက်သွားသည်။ သူ၏ အပြုံးက ကျူရှီး ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အလွန်မောက်မာနေပုံရပြီး ဤအခိုက်အတန့်နှင့် လုံးဝ ရူးသွပ်နေသည့်အလား ရှိနေ၏။

ကောင်းကင်ယံမှ လောင်ကျွမ်းနေသော လေပူလှိုင်းများ ကျဆင်းလာပြီး သူမ၏ စိတ်ကို တစ်ခဏမျှ ဗလာကျင်းသွားစေသော်လည်း ဤလူက ဘာကြောင့် ပြုံးနိုင်သေးသနည်း ဆိုသည်ကို ကျူရှီး နားမလည်နိုင်ချေ။

ဘုန်း...

ကမ္ဘာမြေကို တုန်လှုပ်သွားစေသော ပေါက်ကွဲမှုကြီး တစ်ခုနှင့်အတူ မြေပြင် က ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော သစ်ပင်များက စက္ကူစလေးများသဖွယ် လွင့်စင်သွားကြကာ နန်းတော်မှ နတ်ဘုရား စစ်သည်များက အရာအားလုံးကို အေးစက်စွာ အပေါ်မှ စောင့်ကြည့်နေကြ၏။

ရုတ်တရက် စစ်သူကြီး ကျူး ၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် လောဘ အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်သန်းသွားသည်။

.

ဆည်းဆာအချိန် အောက်တွင်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းနေသော ကျူရှီး က မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက် ဖွင့်လိုက်၏။ အိပ်မက်ဆိုး တစ်ခုမှ နိုးထလာသည့်အလား ပြင်းပြင်းထန်ထန် သက်ပြင်းရှူလိုက်၏။

သူမ ချက်ချင်း ထိုင်လိုက်ရာ သူမဘေးရှိ ကုအန် တွေ့လိုက်ရ၏။

ကုအန်က အနီးနားရှိ မြေလွတ်တစ်ခုတွင် ထိုင်နေပြီး သူ၏ ရှေ့တွင် မီးပုံတစ်ခု လောင်ကျွမ်းနေကာ လက်ထဲတွင် မှန်တစ်ချပ်ကို ကိုင်ထားလျက် သူ၏ ပုံရိပ်ကို သူ ပြန်လည် အားကျနေသည့်အလား ရှိနေသည်။

ကျူရှီး က သူမ၏ အတွေးများကို စုစည်းလိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို အလိုအလျောက် ကြည့်လိုက်ရာ သူမက ချောက်ကမ်းပါး တစ်ခုပေါ်တွင် ရောက်နေကြောင်း တွေ့လိုက်ရ၏။ အဝေးရှိ တောင်တန်းများက အဆုံးအစမရှိ သွယ်တန်းနေပြီး တောင်ကြောများပေါ်တွင် နေဝင်ဆည်းဆာ အလင်းရောင်များ ဖြာကျနေကာ လှပနေခဲ့သည်။

"ငါတို့ လွတ်လာပြီလား..."

ကျူရှီး က ကုအန်ကို ကြည့်၍ စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်၏။

ကုအန်က သူ၏ လက်ထဲရှိ ကြယ်ခုနစ်ပွင့် ကြေးမုံ ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ "အင်း... ငါတို့ လွတ်လာပြီ... ဒါပေမဲ့ ထိုက်ဝေ့ မဟာကမ္ဘာ ထဲမှာတော့ ရှိနေတုန်းပဲ..."

ကြယ်ခုနစ်ပွင့် ကြေးမုံ မှာ သူ ပြုပြင်မွမ်းမံပြီးနောက် ယခုအခါ တာအိုရတနာ တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ထိုက်ဝေ့ မဟာကမ္ဘာ ရှိ လူသားကမ္ဘာ၏ အဖြစ်အပျက်များကို ထင်ဟပ်ပြသနေကာ သူက ၎င်းမှတစ်ဆင့် ချောင်းမြောင်း ကြည့်ရှုနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ စကားများကို ကြားသောအခါ ကျူရှီး က စိတ်သက်သာရာရစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး မတ်တတ်ရပ်ကာ သူမ၏ အသက်ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့သည့် ကုအန် ကို ကျေးဇူးတင်သည့်အနေဖြင့် ဦးညွှတ် အရိုအသေ ပေးလိုက်သည်။

"စီနီယာ... ကျွန်မ လုပ်စရာ ကိစ္စတွေ ရှိသေးလို့ ခွင့်ပြုပါဦး..."

ကျူရှီး က ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားလေ၏။

"မင်း ပိုပြီး အစွမ်းထက်ချင်တယ် မဟုတ်ဘူးလား..."

ကုအန်၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျူရှီး ၏ ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်သွားစေသည်။

သူမက ကုအန်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများက ရှုပ်ထွေးနေ၏။

ကုအန်က သူမကို ကြည့်မနေဘဲ ကြယ်ခုနစ်ပွင့် ကြေးမုံ ထံတွင်သာ သူ၏ အကြည့်များ စူးစိုက်နေဆဲပင်။

...

ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာ၊ ချမ့်ခွန်းဂိုဏ်း။

နံနက်ခင်း အစောပိုင်း အချိန်တွင်။

ကုအန်နှင့် ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ် နတ်ဘုရား တို့က လမ်းမပေါ်တွင် လျှောက်သွားနေကြပြီး လမ်းလျှောက် အပန်းဖြေနေပုံ ရသော်လည်း မဟာကမ္ဘာ၏ ကြီးမားသော ကိစ္စရပ်များ အကြောင်းကို ဆွေးနွေးနေကြ၏။

"ငါ့ရဲ့ မိတ်ဆွေရင်းတွေဆီကနေ ကောင်းကင်နန်းတော် ရဲ့ လေထုက ထူးဆန်းနေတယ် ဆိုတာကို ငါ သိခဲ့ရတယ်... ကောင်းကင်ဧကရာဇ် နေရာအတွက် အားပြိုင်မှုတွေ ပါဝင်နေတယ်တဲ့...ပြီးတော့ စိတ်ကူးလို့ မရနိုင်တဲ့ အင်အားစုတွေက လျှို့ဝှက် ကြံစည်နေတာတွေက ကောင်းကင်နတ်ဘုရား အဆင့်အထိတောင် ရောက်နေကြတယ်တဲ့..."

ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ် နတ်ဘုရား က တည်ကြည်လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ ကုအန်၏ အကြံပြုချက်အရ သူက အခြား ကောင်းကင်နတ်ဘုရားများနှင့် ဆက်ဆံရေးကို စတင် နက်ရှိုင်းအောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး သူ ပြောခဲ့သော မိတ်ဆွေရင်း ဆိုသူမှာ မြူခိုး အမတနန်းတော် မှ လာခြင်း ဖြစ်၏။

လမ်းဘေး ဈေးဆိုင်များကို ကြည့်ရှုနေသော ကုအန်က မေးလိုက်သည်။ "အဲဒီအထဲမှာ ထျန်ဟောင် ရော ပါနေလား... အရင်က ထိုက်ရီ အမတအရှင် နဲ့ ဆန်းကြယ်ကြယ်တာရာ အမတအရှင် တို့က သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားနေပုံ ရတယ်လေ..."

ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ် နတ်ဘုရား က ခေါင်းခါလျက် ပြောလိုက်၏။

"သူ့ရဲ့ အတိတ်ဘဝမှာတောင် ထျန်ဟောင် က ကောင်းကင်ဧကရာဇ် နေရာကို ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ လုံးဝ မစွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ဘူး... သူ့ကို ထားလိုက်ပါဦး... အမတအရှင် တွေတောင်မှ ကောင်းကင်ဧကရာဇ် နဲ့ အဆင့်အတန်း အရ အဆုံးမရှိ ကွာဝေးသေးတယ်လေ... ပြီးတော့ ဒီအားပြိုင်မှုက ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး... အချိန်အတော်ကြာ တအုံနွေးနွေး ဖြစ်နေပြီး နောက်ဆုံးကျမှ မဟာကမ္ဘာသုံးထောင်လုံးကို သက်ရောက်မှု ရှိလာနိုင်တယ်..."

ကောင်းကင်နန်းတော် အကြောင်းကို သိပ်မသိသော်လည်း ကောင်းကင်ဧကရာဇ် က မည်သည့်အရာကို ကိုယ်စားပြုကြောင်း သူ သိထားသည်။

၎င်းက အမြင့်မားဆုံး အဆင့်အတန်းနှင့် စွမ်းအား ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်တာအို ၏ အစွမ်းအထက်ဆုံးကို ကိုယ်စားပြု၏။

"ဒါနဲ့ စကားမစပ်... ထိုက်ဝေ့ မဟာကမ္ဘာ ထဲက နတ်ဘုရား နန်းတော် မှာ အမတနတ်ဘုရား တစ်ပါးကို ငါ တွေ့ခဲ့တယ်..."

ကုအန်က ထိုက်ဝေ့ မဟာကမ္ဘာ တွင် သူ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်များကို ပြန်လည် ပြောပြလေသည်။ ကျူရှီး ကို ကယ်တင်ခဲ့ပြီးနောက် နှစ်တစ်ရာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ယခုအခါ သူမက သူ၏ ကိုယ်ပွားနှင့်အတူ ရှိနေ၏။

ကြယ်ခုနစ်ပွင့် ကြေးမုံ မှတစ်ဆင့် လူသားကမ္ဘာကို ချောင်းမြောင်း ကြည့်ရှုခြင်း အပြင် သူက တစ်ခါတစ်ရံ ထိုက်ဝေ့ မဟာကမ္ဘာ ရှိ လူသားကမ္ဘာတွင်လည်း လှည့်လည်သွားလာလေ့ ရှိသည်။

နတ်ဘုရား နန်းတော် က နတ်ဘုရား တပည့်များ ကို နေရာအနှံ့တွင် ဆက်တိုက် စုဆောင်းနေပြီး စုဆောင်းခံရသော သေမျိုးများမှာ မိသားစု အဆက်အသွယ်များနှင့် ထာဝရ ပြတ်တောက်သွားကြ၏။ အချို့သော မိသားစုများက လျော်ကြေးများ ရရှိကြသော်လည်း အချို့မှာ အတင်းအကျပ် စုဆောင်းခံကြရသည်။

ဤ နတ်ဘုရား တပည့်များ က မည်သည့် ဆေး တစ်မျိုးကို ဖော်စပ်နေမှန်း မသိရသော ဧရာမ ဆေးမီးဖို ကြီး တစ်ခုထဲသို့ အပို့ခံရသည်ကို ကုအန် မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး ယနေ့တိုင် ပြီးစီးခြင်း မရှိသေးချေ။

နတ်ဘုရား နန်းတော် က နှစ်တစ်သန်းတိုင်တိုင် ပူဇော်သက္ကာယများ ပြုလုပ်နေခဲ့ခြင်းက ထိုအမတနတ်ဘုရား လိုချင်သည့် အရာပင် ဖြစ်ပုံရ၏။

ထိုနှစ်တစ်သန်း အတွင်း၌ မရေမတွက်နိုင်သော သေမျိုး ဝိညာဉ်များစွာ ဆေးမီးဖို သို့ ယဇ်ပူဇော်ခံခဲ့ရသော်လည်း မည်သည့် ဆေး မှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း မရှိသေးသဖြင့် ထို ဆေး ၏ ဇာစ်မြစ်နှင့် ပတ်သက်၍ သူ၏ စပ်စုချင်စိတ်ကို နိုးကြွလာစေခဲ့သည်။

သူက ဤအကြောင်းကို ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ် နတ်ဘုရား အား ရှင်းပြပေးရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ပြောပြခဲ့၏။

ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ် နတ်ဘုရား မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "သက်ရှိတွေကို ဆေးဖော်စပ်တဲ့ နေရာမှာ အသုံးပြုတာက မကြားဖူးတဲ့ ကိစ္စတော့ မဟုတ်ဘူး... ဒါပေမဲ့ အဲဒီ အမတနတ်ဘုရားက ဘယ်လို ဆေး ကို တိတိကျကျ ဖော်စပ်နေတာလဲ ဆိုတာတော့ ငါ မသိဘူး... ဒါပေမဲ့ ဒီလောက် အချိန်ကြာတဲ့အထိ မပြီးသေးဘူး ဆိုရင်တော့ ကောင်းကင်ဧကရာဇ် နေရာအတွက် အားပြိုင်မှုနဲ့ ပတ်သက်နေလောက်တယ်... ပြီးတော့ ထိုက်ဝေ့ မဟာကမ္ဘာ က မဟာကမ္ဘာသုံးထောင် ထဲမှာ ထိပ်တန်းစာရင်းဝင်ပဲ... တခြား မဟာကမ္ဘာ တွေလည်း ဒီအတိုင်း လုပ်နေကြမယ်လို့ ငါ သံသယရှိတယ်..."

သူက အမတနတ်ဘုရား၏ လုပ်ရပ်များကို ပြစ်တင် ရှုတ်ချခြင်း မပြုဘဲ ပို၍ စိုးရိမ်ပူပန်လာသည်ကို ခံစားရ၏။

အမတနတ်ဘုရားများ၏ လုပ်ဟန်ကို သူ နားလည်သည်။

အမတနတ်ဘုရားများက အဆိုးအယုတ်များကို ကျူးလွန်ကြသော်လည်း အစအန ချန်ထားလေ့ မရှိချေ။ ဆိုလိုသည်မှာ ထိုက်ဝေ့ မဟာကမ္ဘာ သည် ပျက်သုဉ်းရန် ကံကြမ္မာ ပါလာခြင်းပင် ဖြစ်၏။

"အကယ်လို ဒီလို အခြေအနေမျိုးတွေက မဟာကမ္ဘာအများကြီးမှာဖြစ်ပေါ်နေတယ် ဆိုရင်... နောက်ဆုံးကျရင် မဟာကမ္ဘာသုံးထောင်လုံး ဖျက်ဆီးခံရနိုင်ပြီး ကောင်းကင်နန်းတော် က မဟာကမ္ဘာသုံးထောင် ကို အသစ် ပြန်လည် ဖန်တီးလိမ့်မယ်..."

ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ် နတ်ဘုရား ၏ မျက်နှာက ထူးထူးခြားခြား တည်ကြည်လေးနက်နေပြီး သူ၏ စကားများက ကုအန်၏ မျက်လုံးထဲရှိ အကြည့်များကို ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်။

အခန်း ၇၀၀ အစားထိုးခြင်း

မဟာကမ္ဘာသုံးထောင်လုံး ဖျက်ဆီးခံရမယ်...

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ကုအန်လည်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူ၏ အမြင်တွင် အမတနတ်ဘုရားများက အာဏာရှင်ဆန်ပြီး သက်ရှိအားလုံးကို အရေးမပါသူများအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသော်လည်း သူတို့က ကောင်းကင်စည်းမျဉ်းများ ဟု ခေါ်သော အရာကိုတော့ လိုက်နာကြလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။ ကမ္ဘာကြီးကို ဖျက်ဆီးမည် ဆိုလျှင်တောင် သူတို့တွင် ခိုင်လုံသော အကြောင်းပြချက် ရှိရန် လိုအပ်ပေသည်။

ကောင်းကင်နန်းတော် ၌ မဟာကမ္ဘာသုံးထောင်ကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းနိုင်စွမ်း ရှိသည်မှာ မှန်သော်လည်း ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ခြင်းက ကောင်းကင်စည်းမျဉ်းများ ကို ချိုးဖောက်ရာ မကျပေဘူးလား...

ကောင်းကင်စည်းမျဉ်းများ ဆိုသည်မှာ အတော်လေး ပျော့ပြောင်းမှု ရှိပြီး အမြင့်ဆုံး အာဏာပိုင်များနှင့် ပတ်သက်လာသောအခါ စည်းမျဉ်းများက ကလေးကစားစရာ တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သွားကြောင်း ကုအန် ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရ၏။

"ငါတို့ ဘာလုပ်သင့်တယ်လို့ မင်း ထင်လဲ..." ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ် နတ်ဘုရား က ကုအန်ကို ကြည့်၍ တည်ကြည်လေးနက်စွာ မေးလိုက်သည်။

မဟာကမ္ဘာကို စောင့်ကြပ်နေရသော ကောင်းကင်နတ်ဘုရားများက လွတ်မြောက်ရာလမ်းကို ရှာဖွေရန် စတင် လှုပ်ရှားနေကြပြီ ဖြစ်၏။ သူတို့အတွက် မဟာကမ္ဘာသည် နတ်ဘုရား အာဏာကို ကိုယ်စားပြုသည်။ အကယ်၍ မဟာကမ္ဘာသာ ဆုံးရှုံးသွားပါက သူတို့၏ ရာထူးများ မတည်မငြိမ် ဖြစ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းသည်လည်း တန်ပြန် သက်ရောက်မှုများကို ခံစားရပေလိမ့်မည်။

ကောင်းကင်နန်းတော် မှ အမြင့်ဆုံးသော တည်ရှိမှုများက ကောင်းကင်နတ်ဘုရားများကို ပုရွက်ဆိတ်များသဖွယ် သတ်မှတ်သကဲ့သို့ ကောင်းကင်နတ်ဘုရားများကလည်း သက်ရှိအားလုံးကို ပုရွက်ဆိတ်များသဖွယ် သတ်မှတ်ကြ၏။

ကုအန်က ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး လမ်းဘေး ဈေးဆိုင်တစ်ခုရှေ့တွင် ထိုင်နေသော ဝိညာဉ်သားရဲ အချို့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "အရာအားလုံးကို သဘာဝအတိုင်းပဲ ဖြစ်ပါစေ... တစ်ခုခု မဖြစ်လာခင်မှာ မင်း လုပ်နိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော အရာက ကြိုးကြိုးစားစား ကျင့်ကြံဖို့ပဲ..."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ် နတ်ဘုရား မှာ လက်လျှော့လိုက်ရုံမှလွဲ၍ အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။

ကုအန်၏ မှန်းဆ၍ မရနိုင်သော ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို တွေးမိသောအခါ ကောင်းကင်ဧကရာဇ် နေရာအတွက် အားပြိုင်မှု ကပ်ဘေးကြီးက ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာ တွင် ပေါက်ကွဲထွက်လာချိန်၌ သူ၏ အခြေအနေက ယခု ထင်ရသလောက် ခက်ခဲချင်မှ ခက်ခဲလိမ့်မည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရ၏။

ထို့နောက် သူက မကြာသေးမီက ခရီးစဉ်တစ်ခုမှ သူ၏ အတွေ့အကြုံများကို ဆက်လက် ပြောပြလေရာ ကုအန်ကလည်း စိတ်ဝင်တစား နားထောင်နေလိုက်သည်။ သူတို့၏ စကားဝိုင်းကို သူတို့ နှစ်ယောက်သာ ကြားနိုင်ပြီး လူစည်ကားသော လမ်းမပေါ်တွင် လျှောက်သွားနေစဉ်၌ပင် မည်သူ့ အာရုံစိုက်မှုကိုမျှ မဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့ချေ။

ချမ့်ခွန်းဂိုဏ်းတွင် တစ်မနက်ခင်းလုံး လှည့်လည်သွားလာပြီးနောက် ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ် နတ်ဘုရား က ကမ္ဘာဂိတ်တံခါး မှတစ်ဆင့် ပြန်သွားခဲ့၏။

ကုအန်ကမူ မြို့ထဲတွင် ဆက်လက် လှည့်လည်သွားလာနေခဲ့သည်။

ရှုံးနိမ့်ခြင်းကင်းမဲ့သော ဧကရာဇ် မျိုးနွယ်စု မှ ပါရမီရှင် နှစ်ဆယ် ဝင်ရောက်လာခြင်းနှင့်အတူ ချမ့်ခွန်းဂိုဏ်းသည် ယခင်က တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ဖူးသော တိုးတက်မှု အချိန်ကာလ တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။ ထိပ်တန်း ပါရမီရှင် ဖြစ်သော ယွမ်လော့ သည် အပြင်ဘက်တွင် ဂိုဏ်း၏ ဂုဏ်သတင်းကို ဆက်တိုက် မြှင့်တင်ပေးနေသဖြင့် လာရောက် ပညာသင်ကြားလိုသူ ပိုမို များပြားလာစေရန် ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

နေဝင်အချိန်တွင် ကုအန်က သူ၏ လက်ထဲ၌ အရက်ဘူးသီးခြောက် တစ်လုံးကို ကိုင်ထား၏။ သူက ရပ်တန့်လိုက်ပြီး အရက်သောက်ရင်း ဆူညံပွက်လောရိုက်နေမှုကို စောင့်ကြည့်နေလိုက်သည်။

လမ်းမပေါ်ရှိ တပည့်များက လူငယ် အမျိုးသား တပည့် နှစ်ဦးကြားရှိ ပဋိပက္ခ တစ်ခုကို စောင့်ကြည့်နေကြ၏။ သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်မှာ တစ်ချိန်က ပါရမီရှင် တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း အပြင်ဘက်တွင် လေ့ကျင့်နေစဉ်အတွင်း ဒုက္ခိတ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး ယခုအခါ အခြား တပည့်တစ်ဦး၏ စော်ကားမှုကို ခံစားနေရသည်။

အခြား တပည့်မှာ ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ အကြီးအကဲ တစ်ဦး၏ မျိုးဆက် ဖြစ်သဖြင့် မည်သူကမျှ ဝင်ရောက် တားဆီးရန် မဝံ့ရဲကြချေ။

ကုအန်က ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။ အဖြစ်အပျက်ကို စောင့်ကြည့်ရင်း သူက နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တွေးတော ဆင်ခြင်နေမိ၏။

ချမ့်ခွန်းဂိုဏ်းမှ တပည့်များအတွက် ဂိုဏ်းသည် သိုင်းလောက တစ်ခုလုံးကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ လူများအတွက် ကောင်းကင်ယံက ကျယ်ဝန်းပြီး အဆုံးအစ မရှိသော်လည်း မဟာကမ္ဘာ သည် အချို့သော တည်ရှိမှုများအတွက် ဖုန်မှုန့်လေး တစ်ခုကဲ့သို့ အရေးမပါကြောင်းကိုမူ သူတို့ မသိရှိကြချေ။

ကုအန်က သူ လျှောက်လှမ်းလိုသော လမ်းကြောင်းနှင့် မည်သည့် စည်းမျဉ်းများကို လိုက်နာသင့်ကြောင်းကို စဉ်းစား တွေးတောနေ၏။

သူက အောက်ခြေမှ တက်လာသူ ဖြစ်သဖြင့် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်မှုများကြားတွင် သူ၏ အစစ်အမှန် သရုပ်ကို ရှာတွေ့နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်ထားသည်။

...

အချိန်များ ကုန်လွန်သွားပြီး နှစ်ပေါင်း လေးရာ ကြာမြင့်သွားခဲ့၏။

တောင်ကြား တစ်ခုအတွင်း၌ အနက်ရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ကျူရှီး က ကန်ရေပြင်ပေါ်တွင် ရပ်လျက် ဓားရှည် တစ်လက်ကို သူမ၏ ရှေ့တွင် ကန့်လန့်ဖြတ် ကိုင်ထားကာ မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားသည်။

ကုအန်က ကန်ဘေးရှိ မြက်ခင်းပြင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းနေပြီး ကြယ်ခုနစ်ပွင့် ကြေးမုံ ကို ကိုင်ကာ ထိုက်ဝေ့ မဟာကမ္ဘာ ရှိ လူသားကမ္ဘာ၏ အဖြစ်အပျက်များကို ချောင်းမြောင်း ကြည့်ရှုနေ၏။

နတ်ဘုရား နန်းတော် အိမ်ရှေ့စံ မင်းသား မှာ ပင်လယ်ထဲမှရေတစက်သာ ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာပေါ်တွင် နတ်ဘုရား နန်းတော် နှင့် ထို အမတနတ်ဘုရား ကို ဆန့်ကျင်လိုသူ များစွာ ရှိ၏။ နတ်ဘုရား နန်းတော် အိမ်ရှေ့စံ မင်းသား လည်း စည်းရုံးခံခဲ့ရပြီး ဤလူများက အင်အားစု တစ်ခု ဖွဲ့စည်းထားပြီး ဖြစ်သော်လည်း နတ်ဘုရား နန်းတော်အား ရင်ဆိုင်ရန် စွမ်းအား ကင်းမဲ့နေသဖြင့် သူတို့က ပုန်းအောင်းနေရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

နတ်ဘုရား တပည့်များ အဖြစ် တစ်စုံတစ်ယောက် အခေါ်ခံရတိုင်း ဤလူများက ထွက်ပေါ်လာလေ့ရှိပြီး အမုန်းတရားများကို အသုံးပြုကာ နတ်ဘုရား တပည့်များ ၏ သားသမီးများ သို့မဟုတ် မောင်နှမများကို စည်းရုံးရန် ကြိုးစားလေ့ ရှိကြ၏။

ဒါပေမဲ့...

ဤအင်အားစု၏ ခေါင်းဆောင်က နတ်ဘုရား နန်းတော် ၏ အုပ်စိုးသူရှေ့တွင် တိတ်တဆိတ် ဒူးထောက်နေသည်ကို ကုအန် မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး အရာအားလုံးက လှည့်ကွက် တစ်ခုသာ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

နတ်ဘုရား နန်းတော် က ထိုက်ဝေ့ မဟာကမ္ဘာ အပေါ် ထိန်းချုပ်ထားမှုမှာ အလွန် နက်ရှိုင်းလွန်းလှပြီး ဤမဟာကမ္ဘာ အနေဖြင့် သူတို့၏ အုပ်ချုပ်မှုကို ဖြုတ်ချရန်မှာ အလွန် ခက်ခဲလှပေသည်။

သို့သော်လည်း ကျူရှီး ကို ကျင့်ကြံရန် ကုအန် သင်ကြားပေးနေစဉ်တွင် ကိန်းရှင် တစ်ခုကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရ၏။

ကျူရှီး က နတ်ဘုရား နန်းတော် ကို ဆန့်ကျင်ဘက်တွင် ရပ်တည်လိမ့်မည် ဖြစ်ပြီး ထို အမတနတ်ဘုရား ကို သူမ ကိုင်တွယ် ဖြေရှင်းနိုင်သည်နှင့် နတ်ဘုရား နန်းတော် ကို သူမ အစားထိုးနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ဘုန်း...

ကန်ရေပြင်မှ ကျယ်ပြန့်သော ဓားဆန္ဒများ ပေါက်ကွဲ ထွက်ပေါ်လာပြီး လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာကာ ပန်းများနှင့် မြက်များကို လှုပ်ခါသွားစေပြီး ကုအန်၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် အစိမ်းရောင် လှိုင်းလုံးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်၏။

ကုအန်က ဖြည်းညင်းစွာ ထိုင်လိုက်ပြီး ကြယ်ခုနစ်ပွင့် ကြေးမုံ ကို သူ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ထည့်ကာ ကန်ရေပြင်ပေါ်ရှိ ကျူရှီး ထံသို့ သူ၏ အကြည့်များကို လှည့်လိုက်သည်။

ကျူရှီး က သူမ၏ ဓားကို ကိုင်ထားဆဲ ဖြစ်ပြီး သူမ၏ ဓားဆန္ဒများက ကန်ရေပြင် အထက်တွင် လွင့်မျောနေသော ငွေရောင် ကြယ်ပွင့် ထောင်ပေါင်းများစွာ အဖြစ် ရုပ်လုံးပေါ်လာကာ လှပပြီး စိတ်ကူးယဉ်ဆန်သော ပြကွင်းပြကွက် တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်၏။ သူမ၏ ဝတ်စုံက လေထဲတွင် လွင့်ခါနေပြီး သူမ၏ ဆံပင်ရှည်များက ဖြာကျနေကာ လောကီနှင့် ကင်းကွာသော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

"နောက်ဆုံးတော့ တာအိုထဲကို ဝင်နိုင်သွားပြီလား... ဒီအရှိန်က ရှန်ထျန်း ဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့ တကယ် ထိုက်တန်တယ်..."

ကုအန်က တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်၏။ ကျူရှီး ၏ အတိတ်ဘဝမှာ ရှန်ထျန်း အဖြစ် ရှိခဲ့ပြီး မဟာကမ္ဘာ တစ်ခုတွင် အစွမ်းအထက်ဆုံး ပါရမီရှင်အဖြစ် ကိုယ်စားပြုကာ ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်ခဲ့သည်။

ကျူရှီး နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့သော ဓားဆန္ဒမှာ မြင့်မြတ်သော နှလုံးသား ဓားတာအို ပင် ဖြစ်၏။

မြင့်မြတ်သော နှလုံးသား ဓားတာအို ကို သူ၏ ဝင်စားသည့် ခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်သော ယန်ကျန်း က ဖန်တီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ဓားတာအို မြစ် အပေါ် အားကိုးကာ ပြောင်းလဲ တိုးတက်ရန် သက်တမ်း လိုအပ်ခြင်း မရှိဘဲ မြင့်မြတ်သောနှလုံးသား ဓားတာအို က ဆက်လက် အစွမ်းထက်လာခဲ့သည်။

မြင့်မြတ်သော နှလုံးသား ဓားတာအို ကို ကျွမ်းကျင်စွာ အသုံးပြုနိုင်ခြင်း အပြင် လွန်ခဲ့သော နှစ်များအတွင်း ကုအန်က သူ၏ တာအိုဆန္ဒကို အသုံးပြုကာ ကျူရှီး ၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို ကူညီပေးခဲ့သဖြင့် သူမအား ထိုးထွင်းသိမြင်မှုများနှင့် ဖန်တီးနိုင်စွမ်းရှိသော အကြံဉာဏ်များစွာကို ရရှိစေခဲ့၏။ သူမက ကွဲပြားသော မြင့်မြတ်သော နှလုံးသား ဓားတာအို တစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်ကောင်း ဖန်တီးနိုင်ပေမည်။

ကျူရှီး က မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ရာ သူမ၏ အကြည့်များက ထက်မြက်နေပြီး မျက်လုံးများထဲမှ ဓားအလင်းတန်း နှစ်ခု ပစ်ထွက်လာသည့်အလား ရှိနေ၏။ သူမက ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ မော့လိုက်သည်။

မြင့်မြတ်သော နှလုံးသား ဓားတာအို က မှန်းဆ၍ မရနိုင်သော အဝေးတစ်နေရာမှ သူမကို လမ်းညွှန်ပေးနေသည်ကို သူမ ခံစားသိရှိနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုခံစားချက်က သိမ်မွေ့လှပြီး သန့်စင်သော နှလုံးသား ဓားတာအို ၏ စွမ်းအားကို သူမ အသုံးပြုနိုင်စေရန်ပင် ခွင့်ပြုပေး၏။

အဝေးရှိ ကုအန်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး သူမက လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း သူ၏ ရှေ့တွင် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာကာ ဦးညွှတ်လျက် ပြောလိုက်သည်။ "စီနီယာ... ကျွန်မ တာအိုထဲကို ကပ်သီးလေး ဝင်နိုင်သွားပါပြီ..."

ကုအန်က မတ်တတ်ရပ်၍ သူမကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်၏။ "ဒီလိုချိန်ရောက်လာပြီဆိုမှတော့ ငါတို့ လမ်းခွဲသင့်ပြီ... မင်း ထိုက်ဝေ့ မဟာကမ္ဘာ မှာ ဆက်နေချင်လား ဒါမှမဟုတ် တခြားနေရာကို သွားချင်လား... ငါ မင်းကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ကူညီပေးနိုင်တယ်..."

ကုအန်က ယနေ့ ထွက်ခွာသွားလိမ့်မည်ဟု ကျူရှီး မမျှော်လင့်ထားခဲ့သဖြင့် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း သူ့ကို ဆက်နေရန် တောင်းဆိုဖို့ သူမ ရှက်ရွံ့နေသဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ကျွန်မ ဒီမှာပဲ ဆက်နေချင်ပါတယ်..."

"ဒါဆိုရင်လည်း မင်းရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သေချာအောင် လုပ်ထား... ဘာလို့လဲဆိုတော့ နောက်ပိုင်း မင်းကို ကူညီပေးဖို့ ငါ ဒီမှာ ရှိနေမှာ မဟုတ်ဘူးလေ... ဒီမဟာကမ္ဘာ မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ကပ်ဘေးတစ်ခု ကျရောက်ဖို့ တအုံနွေးနွေး ဖြစ်နေတယ်... မင်း နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံရင်တောင် ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲဖို့က ခက်ခဲလိမ့်မယ်..." ကုအန်က တည်ကြည်လေးနက်စွာ ပြောလိုက်၏။

ကျူရှီး က သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက်ချကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်မ ဆုံးဖြတ်ချက် ချထားတာ ကြာပါပြီ... ဒီမဟာကမ္ဘာ က ကျွန်မ ရောက်ဖူးတဲ့ တခြား ကမ္ဘာတွေနဲ့ ယှဉ်ရင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် နဲ့ မဟာတာအိုတွေ ပိုပြီး ကြွယ်ဝတယ်... ပြီးတော့ အုပ်ချုပ်နေတဲ့ အင်အားစု အတွင်းမှာလည်း ပြဿနာတွေ ရှိနေတယ်လေ... ဒီနေရာမှာ ကျွန်မ ကြီးထွားလာဖို့ နေရာလွတ် ရှိနေပြီး ဒီမှာပဲ ဆက်နေချင်တယ်... တစ်ခုခု ကြီးကြီးမားမား အောင်မြင်နိုင်ကောင်း အောင်မြင်နိုင်မှာပါ..."

ကုအန်က ပြုံးလိုက်ပြီး အများကြီး ဆက်မပြောတော့ဘဲ လှည့်ထွက်သွားလေ၏။

ကျူရှီး က သူ၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း ရုတ်တရက် ဒူးထောက်ချလိုက်ပြီး သွားများကို ကြိတ်လျက် ပြောလိုက်သည်။ "မေတ္တာထားပေးတဲ့အတွက် ဆရာ့ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ဆရာ့အပေါ် ကျွန်မ တစ်ခါမှ ရိုသေမှု မရှိခဲ့ပေမဲ့ တစ်နေ့ကျရင် ဆရာ့ရှေ့မှာ ကျွန်မ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ရပ်တည်ပြီး ဆရာ ကျွန်မကို ဂုဏ်ယူလာအောင် လုပ်ပြပါ့မယ်..."

ကုအန်က ရပ်တန့်သွားခြင်း သို့မဟုတ် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်ခြင်း မရှိဘဲ သူ၏ လူရိပ်က ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

ကျူရှီး မှာ ကုအန်၏ အရိပ်အယောင်ကိုပင် မခံစားရတော့ဘဲ ရင်ထဲတွင် ဟာတာတာ ဖြစ်သွား၏။

နှစ်ပေါင်းများစွာ အတူနေထိုင်ခဲ့ပြီးနောက် ဤမန်လန် ဆိုသူမှာ ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာ မှ သူမ၏ ဆရာဖြစ်သူ၊ ဆရာသခင်ဓားအရှင် ဟု လူသိများသော ကုအန် အမှန်တကယ် ဖြစ်ကြောင်း သူမ နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဆရာဖြစ်သူက သူမအတွက် လာခဲ့ခြင်းလား သို့မဟုတ် ဤကမ္ဘာကို အမှတ်မထင် ဖြတ်သွားရင်း ကြုံကြိုက်သွားခြင်းလား ဆိုတာကိုတော့ သူမ မခွဲခြားတတ်တော့ချေ။

အမှတ်မထင် ဖြတ်သွားရင်း ကြုံကြိုက်သွားခြင်းသာ ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူမ ထင်မိ၏။ ၎င်းက ဤမဟာကမ္ဘာ သည် မည်မျှ ထူးခြားကြောင်းကို ပြသနေ၏။

"အမတနတ်ဘုရားတွေ..."

ကျူရှီး ၏ မျက်လုံးများ တလက်လက် တောက်ပသွားပြီး သူမ၏ အကြည့်များတွင် ရည်မှန်းချက် ကြီးမားမှုများ ပေါ်လွင်နေကာ သူမကို ခမ်းနားထည်ဝါပြီး လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသော အရှိန်အဝါ တစ်ခု ပေးစွမ်းနေလေတော့သည်။