အခန်း (၅၄၄-၅၄၆)

အပိုင်း ၅၄၄ : အမှိုက်ကောင်

လီရှီသုန်းမှာမူ စိတ်နှလုံးထဲကတိုင် ယဲ့ချန်းကို ကျေးဇူးတင်နေမိသည်။

ယဲ့ချန်းက သူ(မ)မိခင်၏အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့ရုံသာမက သူ(မ)တို့မိသားစုတစ်ခုလုံးကို ကယ်တင်ခဲ့သည်ဟုပင် ဆိုနိုင်သည်။

လီရှီသုန်းက ဆက်ပြောလိုက်၏။

"အစ်ကိုယဲ့ချန်း... အစ်ကိုက ကျွန်မတို့ မိသားစုရဲ့ ကျေးဇူးရှင်ပါ။ ဒါကြောင့် ဒီကျေးဇူးတင်စကားက ရင်ထဲကနေ လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ပြောတာပါ။ ကျွန်မက တော်တော်တုံးအပြီး အစ်ကို့ကို ဘယ်လိုမှ ကျေးဇူးမဆပ်နိုင်ပေမဲ့ပေါ့"

ယဲ့ချန်းက လီရှီသုန်း၏ လေးနက်နေလေဟန် အမူအရာကိုကြည့်၍ ကူကယ်ရာမဲ့ဟန်ဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။

"ကဲပါ... မင်းရဲ့ကျေးဇူးတင်စကားကို ကိုယ် လက်ခံရရှိပါပြီ။ အဲဒါဆို လုံလောက်ပါပြီ။ မင်း အထဲပြန်ဝင်ပြီး အန်တီ့အနားမှာ သွားနေပေးလိုက်တော့လေ။ ကိုယ်လည်း ပြန်တော့မယ်"

ယဲ့ချန်း ကားထဲဝင်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် လီရှီသုန်းက သူ့ကို အနောက်မှ ဆွဲထားသည်။

"အစ်ကိုယဲ့ချန်း... ခဏလေး"

ယဲ့ချန်းလည်း လီရှီသုန်းကို ကြည့်ကာ နားမလည်နိုင်ဟန်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ။ ကိစ္စရှိသေးလို့လား"

ထိုအချိန်တွင် လီရှီသုန်းက ယဲ့ချန်းအနားသို့ ရုတ်တရက်တိုးကပ်လာပြီး ခြေဖျားထောက်ကာ သူ့ပါးပြင်ထက်တွင် စိုစွတ်သော အနမ်းတစ်ပွင့်ကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

ယဲ့ချန်းမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံး ရဲရဲနီနေသော လီရှီသုန်းကို ကြည့်လိုက်မိသည်။

ဒီကောင်မလေးက အခု ငါ့ကို အကွက်ရွှေ့လိုက်တာလား။

ယဲ့ချန်းခမျာ အနေခက်ဟန်ဖြင့် ရယ်မောလိုက်၏။

"ဒါက ကိုယ့်အတွက် မင်းပေးတဲ့ဆုလာဘ်လား"

"ဟုတ်ပါတယ် အစ်ကိုယဲ့ချန်း။ ရှင်က အရမ်းချောပြီး ချမ်းသာတဲ့လူဆိုတော့ ရည်းစားရှိနေလောက်ပြီဆိုတာ သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ ဂရုမစိုက်ပါဘူး။ ရှင်က ကျွန်မရဲ့ ကျေးဇူးရှင်ပါ။ ရှင်က ကျွန်မနဲ့ ကျွန်မအမေကို ကယ်တင်ခဲ့တာဆိုတော့ ကျွန်မ ရှင့်မယားငယ်အဖြစ်နေဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်"

ယဲ့ချန်းခမျာ နားထောင်ရင်း ဆွံ့အသွားသည်။

သူက ခပ်ယဲ့ယဲ့ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ရှီသုန်း... မင်းက အရမ်းလှတာနော်။ ပြီးတော့ တက္ကသိုလ်တောင် မပြီးသေးဘူး။ ဒီလိုလုပ်စရာ မလိုပါဘူး"

လီရှီသုန်းက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်၏။

"ကျွန်မ ဂရုမစိုက်ဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်မ အစ်ကို့ကို သဘောကျလို့"

လီရှီသုန်း၏ မျက်နှာထက်ရှိ ပြတ်သားခိုင်မာသော အမူအရာကိုကြည့်၍ ယဲ့ချန်း ဘာပြောရမှန်း မသိတော့ပေ။

အိမ်သို့ ကားမောင်းပြန်လာစဉ် ယဲ့ချန်းက သက်ပြင်းဖွဖွချလိုက်မိသည်။

လီရှီသုန်းကို သူ ငြင်းပယ်လိုက်လျှင် သူ(မ) တကယ်ဝမ်းနည်းသွားနိုင်ကြောင်း သူ သိထားသည်။

ယဲ့ချန်းက ဈေးဝယ်စင်တာသို့ ကားမောင်းသွားလိုက်သည်။

He originally wanted to buy something to eat at home as a late-night snack.

အစကတော့ အိမ်တွင် ညစာစားရန် တစ်ခုခုဝယ်ဖို့ စဉ်းစားထားခြင်းပင်။

သို့သော် သူ ကားရပ်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သာယာလှသော အသံတစ်ခုက နားထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။

"ဟေ့ အချောလေး... ခင်လို့ရလား"

ယဲ့ချန်းလည်း အသံလာရာသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ရုပ်ရည်ရမှတ်ရှစ်ဆယ်ခန့်ရှိသော မျက်နှာနှင့် အရပ်ခပ်ရှည်ရှည် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်က သူ့ကို ညှို့ဓာတ်ပြင်းသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေကြောင်း မြင်လိုက်ရသည်။

သို့သော် ထိုမိန်းကလေး၏ မျက်နှာမှာ ခွဲစိတ်ပြုပြင်ထားသော ပုံမှန်ဆယ်လီတစ်ယောက်၏ မျက်နှာမျိုးဖြစ်ကြောင်း ယဲ့ချန်း ချက်ချင်းသိလိုက်သည်။

သူ့လိုင်ကန်ပြိုင်ကားက ဤမိန်းကလေးကို ဆွဲဆောင်လိုက်သဖြင့် သူ့ကို ပေါ်တင်လာကြူနေခြင်းဖြစ်၏။

ယဲ့ချန်းခမျာ ကူကယ်ရာမဲ့ဟန်ဖြင့် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်မိသည်။

ဟူး... အရမ်းချောနေတာကလည်း တစ်ဒုက္ခပဲ။

သူ့အပေါ်ထားသော မိန်းကလေး၏ သဘောကျမှုအမှတ်ကို ယဲ့ချန်း ကြည့်လိုက်လေရာ ၉၂မှတ်အထိ ရောက်နေပေသည်။

အမှတ်၉၀အထက်ရှိသော မည်သည့်အရာမဆို အခြေခံအားဖြင့် ချစ်သူအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်၏။

လီရှီသုန်း သူ့အပေါ်ထားသော သဘောကျမှုရမှတ်ပင် ကိုးဆယ်သာရှိ၏။ ဤမိန်းမက မြင်မြင်ချင်း ချစ်မိသွားလေသလား။

ဤအမှတ်နှင့်ဆိုလျှင် ယဲ့ချန်းသာ လိုချင်ပါက သူ(မ)က သူနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နိုင်မည့် ပွဲတစ်ပွဲဆင်နွှဲရန် ချက်ချင်းသဘောတူပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ယဲ့ချန်း ထိုမိန်းကလေး၏ ကိုယ်ရေးအကျဉ်းကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ(မ)၏ သဘောကျမှုရမှတ်က အဘယ်ကြောင့် ၉၂မှတ်ဖြစ်နေရကြောင်း နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားသည်။ ဤမိန်းကလေးသည် ဖောက်ပြန်တတ်သူတစ်ယောက်ပင်။

"ဟေ့ အချောလေး... ရှင် တစ်ယောက်တည်းနဲ့တူတယ်။ အဖော်လိုသေးလား"

ထိုမိန်းကလေးက မြူဆွယ်လေဟန် အမူအရာအပြည့်ဖြင့် ယဲ့ချန်းကို ချိုသာစွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။

သူ(မ)အနေနှင့် သူ့ကို အပိုင်သိမ်းနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိနေကြောင်း သိသာလှသည်။

သို့သော် သူ(မ) အထင်မှားသွားလေပြီ။

"ရပါတယ်။ ကျေးဇူးပဲ။ မလိုပါဘူး"

ယဲ့ချန်းကမူ ငြင်းပယ်လိုက်သည်။

"ကဲပါ မောင်လေးရယ်.. အရမ်းအသည်းမမာစမ်းပါနဲ့။ မင်းက ကားမောင်းကျွမ်းကျင်တဲ့ ဝါရင့်ဒရိုင်ဘာတစ်ယောက်ဖြစ်မယ်ဆိုတာ ငါ လောင်းရဲတယ်"

"ဆောရီးပဲ။ ကျွန်တော်လိုင်စင်ရတာ မကြာသေးဘူး။ ကားမောင်းတာ သိပ်မကျွမ်းကျင်သေးဘူး"

ယဲ့ချန်း၏ အမူအရာက အေးစက်စက်သာ။

ထိုမိန်းကလေးက ဆက်ပြောပြန်သည်။

"မောင်လေး... ငါတို့ ဝီချက်မှာ အပ်ထားရအောင်။ သူငယ်ချင်းလုပ်လို့ရမလား"

"ဆောရီးပဲ။ ကျွန်တော့်ရည်းစားက အရမ်းစည်းကမ်းကြီးတယ်။ သူက ကျွန်တော် သူစိမ်းမိန်းမတွေကို အပ်ထားလားဆိုတာ သိရအောင် နေ့တိုင်း ဖုန်းစစ်တတ်တယ်။ အဲဒါကြောင့် မလုပ်တာပဲ ကောင်းပါတယ်"

ယဲ့ချန်းဘက်က ငြင်းလိုက်သဖြင့် ထိုမိန်းကလေးမှာ အနည်းငယ်မပျော်မရွှင်ဖြစ်သွားသည်။

"ကဲပါ မောင်လေးရာ... ငါက အရမ်း လိမ္မာပါတယ်။ မင်းကို ချောတယ်ထင်လို့ သူငယ်ချင်းဖြစ်ချင်ရုံလေးပါ"

ယဲ့ချန်းကမူ ခေါင်းခါလိုက်၏။

"ဆောရီးပဲ။ တကယ်တော့ ကျွန်တော်က အရမ်းဆင်းရဲတာ။ ဒီပြိုင်ကားက ကျွန်တော့်သူဌေးကားပါ။ ကျွန်တော်က ဒီအတိုင်းကြွားချင်လို့ မောင်းလာတာ"

ယဲ့ချန်း၏စကားကို ကြားသောအခါ ထိုမိန်းကလေးလည်း သူ့အပေါ်ထားသော စိတ်ဝင်စားမှု ရုတ်တရက်ပျောက်ဆုံးသွားသည်။

သေချာကြည့်လိုက်သောအခါ သဘောကျမှုရမှတ်က သုံးဆယ်သို့ ကျဆင်းသွားသည်။

သေစမ်း... ဒီမိန်းမက တကယ်ဖောက်ပြန်လွယ်တာပဲ။

"ဟွန်း... စိန်အဆင့်လူပျိုလေး မှတ်နေတာ။ တကယ့်တော့ မွဲတေနေတဲ့ဒရိုင်ဘာကိုး... ငါ့ခံစားချက်တွေပဲ အလဟဿဖြစ်တယ်"

ထိုအမျိုးသမီး ထွက်သွားရန်ပြင်လိုက်ချိန်ဝယ် ရိုးရွိုက်စ်ကားတစ်စီးက ယဲ့ချန်းရှေ့တွင် ထိုးရပ်လိုက်သည်။

"မစ္စတာယဲ့... ဘယ်သွားမလို့လဲ"

ယဲ့ချန်း တစ်ချက်ကြည့်လိုက်လေရာ အစ်ကိုမားဖြစ်နေပေသည်။

"သြော်... စူပါမားကတ်မှာ ပစ္စည်းတစ်ခုသွားဝယ်မလို့ပါ"

"ဟုတ်သားပဲ။ ကျွန်တော်တို့မှာ နှစ်ကုန် ဒါရိုက်တာအဖွဲ့ အစည်းအဝေးရှိတယ်။ ခင်ဗျား မဖြစ်မနေတက်ရမယ်နော်။ ခင်ဗျားက ကျွန်တော်တို့ကုမ္ပဏီရဲ့ အဓိကရှယ်ယာရှင်ဆိုတော့လေ"

"ကောင်းပါပြီ။ ကျွန်တော် သေချာပေါက် လာခဲ့ပါ့မယ်"

"အခုတော့ ကျွန်တော် အစည်းအဝေးသွားရတော့မယ်"

ရိုးရွိုက်စ်ကားက အရှိန်ဖြင့် မောင်းထွက်သွားသည်။

ရင်းနှီးနေသောမျက်နှာကို ကြည့်ရင်း ထိုအမျိုးသမီးခမျာ အံ့အားသင့်မှင်တက်သွားချေသည်။

ဘုရားရေ... အားလီလုပ်ငန်းစုက အစ်ကိုမားပဲ။

ပြီးတော့ အစ်ကိုမား အခုလေးတင် ဘာပြောသွားတာပါလိမ့်။

ယဲ့ချန်းက အားလီလုပ်ငန်းစုရဲ့ အဓိကရှယ်ယာရှင်တစ်ယောက်တဲ့။

ဘုရားသခင်... ဒါက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ။

ယဲ့ချန်းက ဒရိုင်ဘာတစ်ယောက်မဟုတ်ဘဲထိပ်သီးပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ယောက်ဆိုတဲ့ သဘောပဲပေါ့။

ယဲ့ချန်းက သူ(မ)ကို လုံးဝစိတ်မဝင်စားသောကြောင့်သာ သူသည် ဒရိုင်ဘာတစ်ယောက်ဖြစ်သည်ဟု ပြောလိုက်ခြင်းပင်။

ရမှတ်ရှစ်ဆယ်လောက်သာရှိသော မိန်းမ။ ထို့ပြင် ထိပ်တန်းအဆင့်ဟန်ဆောင်ကောင်းသူကို ယဲ့ချန်းက ဘယ်လိုလုပ် စိတ်ဝင်စားနိုင်မည်နည်း။

ယဲ့ချန်း အိမ်သို့ ကားမောင်းပြန်ရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင် သူ့ဖုန်းက မြည်လာသည်။

ဖုန်းကိုင်လိုက်သောအခါ ကပျာကယာအသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"​မွေးစားဖေဖေ... လူတစ်ယောက်က မေမေ့ကို အနိုင်ကျင့်နေတယ်။ လာကယ်ပါဦး"

"ဘာ... အခု အိမ်မှာလား။ မွေးစားဖေဖေ အခုချက်ချင်း လာခဲ့မယ်"

"ဟုတ်။ မြန်မြန်လာနော် ဖေဖေ"

ယဲ့ချန်းလည်း မုန့်ဝမ်ထင်၏အိမ်သို့ တန်းမောင်းသွားခဲ့သည်။

တံခါးမှာ တစ်ဝက်ပွင့်ဟနေပြီး အထဲမှ စကားများနေသည့် အသံများကို ကြားနေရသည်။

မုန့်ဝမ်ထင်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ရှင် ကလေးကို ခေါ်သွားလို့မရဘူး"

"ဟွန်း... ဒါက ငါ့ကလေးပဲ"

တစ်ဖက်ရှိ အမျိုးသားကလည်း အေးစက်စက်ပြန်ပြောသည်။

"ရှင့်ကလေး ဟုတ်လား။ ကျွန်မအစ်မက ရှင့်ကြောင့် သေခဲ့ရတာ။ ရှင်က ကလေးကို တစ်ရက်လေးတောင် ဂရုစိုက်ဖူးလို့လား"

မုန့်ဝမ်ထင်ကလည်း ပြန်ငြင်းလိုက်သည်။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက ငါ့သွေးသားရင်းပဲ။ မင်း ကလေးကိုလိုချင်ရင် ငါ့ကို ယွမ်ငါးသန်းပေး။ အဲဒါဆိုရင် ငါ ကလေးကို မင်းဆီရောင်းပေးမယ်"

ထိုအမျိုးသားက အရှက်မရှိပြန်ပြောလေသည်။

"ရှင်က အရှက်မရှိတဲ့လူပဲ"

မုန့်ဝမ်ထင်က ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ယဲ့ချန်းက တံခါးတွန်းဖွင့်၍ အခန်းထဲသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။

ယဲ့ချန်းကို မြင်သောအခါ ထိုအမျိုးသား၏မျက်နှာကား အေးစက်သွားသည်။

"သြော်... မင်းကလည်း မင်းအစ်မလို ရုပ်ချောတဲ့ကောင်လေးတွေကို သဘောကျတာနဲ့တူတယ်နော်"

မုန့်ဝမ်ထင်က ထိုအမျိုးသားကို လက်ညှိုးထိုး၍ အော်လိုက်သည်။

"ထွက်သွား"

"ငါ ထွက်သွားလို့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ့သမီးကိုတော့ ငါနဲ့အတူ ခေါ်သွားရမှာပဲ"

ထိုအမျိုးသားက လှောင်ပြောင်လေဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ရှင်က တော်​တော်အရှက်မရှိတာပဲ။ အရင်က ရှင် လောင်းကစားလုပ်တုန်းက ကျွန်မအစ်မက ရှင့်အကြွေးတွေဆပ်ဖို့ ကြိုးစားရင်း ကားအက်ဆီးဒင့်ဖြစ်ပြီး သေခဲ့ရတယ်။ ရှင်ကတော့ တစ်လအရွယ် ကလေးလေးအတွက် ဘာမှမလုပ်ပေးခဲ့ဘူးလေ။ အခု ကလေးအရွယ်ရောက်လာတော့မှ ရှင်က သူ့ကို ပြန်လိုချင်နေတယ်ပေါ့။ ကိုယ့်ကလေးကို ကုန်ပစ္စည်းတစ်ခုလို ဆက်ဆံနေတာ။ ရှင်က လူရော ဟုတ်သေးရဲ့လား"

ယခုဆိုလျှင် ယဲ့ချန်း အခြေအနေကို အကြမ်းဖျင်း နားလည်သွားပြီဖြစ်၏။

ဒီကောင်က လောင်းကစားစွဲနေတဲ့ကောင်ပဲ။

သူ့မိန်းမထက် လောင်းကစားကိုစွဲလမ်းပြီး တစ်လအရွယ် ကလေးလေးကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ပစ်ထားခဲ့သည်။ ယခု ကလေး ကြီးလာတော့မှ ငွေညှစ်ချင်နေခြင်းပင်။

ယဲ့ချန်း၏ မျက်လုံးများမှာ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ ဤအမှိုက်ကောင်ကို သူ လိုချင်သလို လုပ်ခွင့်ပေးရန် အကြောင်းမရှိပေ။

ရှောင်မေ့က ယဲ့ချန်း၏အနောက်တွင် ကြောက်ရွံ့စွာ ပုန်းကွယ်နေချေသည်။

"သူက သမီးဖေဖေမဟုတ်ဘူး။ မေ့မေ့ သူ့နောက်ကို မလိုက်သွားချင်ဘူး"

ယဲ့ချန်းက ရှောင်မေ့၏ မျက်နှာလေးကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ ရှောင်မေ့ရယ်.. ဦးဦးရှိနေသရွေ့ ဘယ်သူမှ သမီးကိုခေါ်သွားလို့မရဘူး"

ရှောင်မေ့ကို ဤလူ့လက်ထဲ အပါမခံနိုင်ပေ။ ဤသို့သော လူများမှာ လောင်းကစားကို စွဲလမ်းနေကြောင်း ယဲ့ချန်းသိသည်။ အကယ်၍ ရှောင်မေ့ကို သူ့ထံ ပေးလိုက်ပါက သူသည် ရှောင်မေ့ကို အချိန်တိုအတွင်း လူကုန်ကူးသူများထံ ရောင်းစားပစ်ပေလိမ့်မည်။

ဤသို့သော အမှိုက်ကောင်မျိုးကို ပညာပေးမှဖြစ်မည်။

•••••••••••••••••

အပိုင်း ၅၄၅ : ထိပ်တန်းအဆင့် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ

ယဲ့ချန်းက အေးစက်စက်လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အခုချက်ချင်းထွက်သွား။ မဟုတ်ရင် ငါ့ကို အဆိုးမဆိုနဲ့"

"ထွက်သွားရမယ်တဲ့လား။ ဘာလို့ ငါက ထွက်သွားရမှာလဲ။ ငါက ငါ့သမီးကို လာရှာတာလေ"

ယဲ့ချန်းက အေးစက်စက် ပြောလိုက်ပြန်သည်။

"ဝမ်ထင်က မွေးစားခွင့်လုပ်ငန်းစဉ်တွေ အားလုံးလုပ်ပြီးသွားပြီ။ မင်းက ကလေးရဲ့အဖေဖြစ်ဖို့ အရည်အချင်းမမီဘူး။ အခုချက်ချင်းထွက်သွား"

"ဟွန့်... ဒီနေ့ ကလေးကိုမပေးရင် ငါ မပြန်ဘူး"

တစ်ဖက်လူက ခေါင်းမာချင်နေကြောင်း မြင်လိုက်ရသောအခါ ယဲ့ချန်း၏မျက်လုံးများမှာ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

ထို့နောက် အိမ်ရာစီမံခန့်ခွဲရေးရုံးကို ဖုန်းဆက်လိုက်သည်။

မုန့်ဝမ်ထင်၏ အိမ်ရာဝင်းက ဝမ်သိုက်လုပ်ငန်းစု၏ ပိုင်ဆိုင်မှုအောက်တွင် ရှိနေခြင်းပင်။

အိမ်ရာမန်နေဂျာက လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းများနှင့်အတူ ချက်ချင်းရောက်လာခဲ့သည်။

ယဲ့ချန်းကလည်း ထိုအမျိုးသားကို လက်ညှိုးထိုး၍ ပြောလိုက်သည်။

"မန်နေဂျာ... ဒီလူက ကလေးအဖေလို့ ဟန်ဆောင်ထားတဲ့ လူကုန်ကူးသမားတစ်ယောက်လို့ ထင်ပါတယ်။ သူ့ကို ခေါ်သွားပြီး သေချာစစ်ဆေးမေးမြန်းသင့်တယ်"

ယဲ့ချန်းက မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း သိထားသော အိမ်ရာမန်နေဂျာကလည်း ပေါ့ပေါ့ဆဆမနေရဲပေ။

"လူကြီးမင်း... အိမ်ရာဝင်းထဲကို ဝင်လာတဲ့ လူကြီးမင်းရဲ့အပြုအမူက မသင်္ကာစရာကောင်းတယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ သံသယရှိတဲ့အတွက် ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်တို့နဲ့ လိုက်ခဲ့ပေးပါ"

အခြေအနေမဟန်ကြောင်း မြင်သောအခါ ထိုအမျိုးသားက ယဲ့ချန်းကို လက်ညှိုးထိုး၍ ပြောလိုက်သည်။

"ငါ မလိုက်ဘူး။ မင်းတို့က တစ်ကျိတ်တည်းတစ်ဉာဏ်တည်းတွေ"

ထိုအချိန်တွင် အိမ်ရာမန်နေဂျာ၏ အကြည့်ကား အေးစက်သွားသည်။ သူသည် အနောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်သွားပြီး လသာဆောင်ဘောင်သို့သွားကာ ခြေတစ်ဖက်ကို ကျော်ခွလိုက်သည်။

"အနားမလာနဲ့။ အနားလာရင် ငါ အခုချက်ချင်း ခုန်ချလိုက်မှာနော်"

လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းတချို့မှာ ထိုအမျိုးသား၏ လုပ်ရပ်ကိုမြင်ပြီးနောက် မလှုပ်ရဲတော့ပေ။

ထိုလူသာ တကယ်ခုန်ချသွားပါက သူတို့၏ တာဝန် ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။ ထိုတာဝန်ကို သူတို့ ယူနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ထိုအမျိုးသား၏လုပ်ရပ်ကို မြင်သောအခါ ယဲ့ချန်း၏အကြည့်များလည်း အနည်းငယ် မှင်တက်သွားသည်။

ဤအမျိုးသားက ပေစုတ်စုတ်ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း ရုပ်ရည်ကတော့ အလွန်ချောမောသည်။

ထိုစဉ်က မုန့်ဝမ်ထင်၏အစ်မလည်း ဤအမျိုးသား၏ ရုပ်ရည်ကြောင့် လှည့်စားခံခဲ့ရခြင်းဖြစ်မည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။

ယဲ့ချန်းက လှောင်ပြောင်လိုက်၏။

"မင်းက ခုန်ချချင်လို့လား"

လုဖန်က ယဲ့ချန်း သူ့အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အေးစက်မာကျောစွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"အနားမလာနဲ့နော်။ နောက်တစ်လှမ်း ထပ်တိုးရင် ငါ တကယ်ခုန်ချလိုက်မှာ"

ယဲ့ချန်းကမူ ရယ်မောလိုက်၏။

"ဒါက ဆယ့်တစ်ထပ်မြောက်လေ။ မင်းသာ ခုန်ချလိုက်ရင် ဦးနှောက်တွေပွင့်ထွက်သွားပြီး ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါတွေအားလုံး ကြေမွသွားလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ မင်းက ချက်ချင်းသေသွားမှာမဟုတ်ဘူး။ နာနာကျင်ကျင်နဲ့ ဖြည်းဖြည်းချင်းသေရမှာ"

ယဲ့ချန်း၏စကားကို ကြားသော် လုဖန် မျက်နှာပျက်သွားသည်။

"ဘာလို့ခုန်မချရဲတော့တာလဲ။ ငါ မင်းကို ကူညီပေးရမလား"

ယဲ့ချန်းက အိမ်ရာမန်နေဂျာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်၍ ပြောလိုက်သည်။

"မန်နေဂျာ... ခင်ဗျားနဲ့ ဒီလုံခြုံရေးတွေကို ကျွန်တော် တစ်ယောက်ကို ယွမ်တစ်သန်းစီ ပေးမယ်။ သူ့ကို ကယ်ချင်ယောင်ဆောင်ပြီး အောက်ကိုသာ တွန်းချလိုက်။ ခင်ဗျားတို့ လွတ်မြောက်ဖို့အတွက် အကောင်းဆုံး ရှေ့နေတွေကို ကျွန်တော် ငှားပေးမယ်။ အပြစ်ရှိတယ်လို့ ဆုံးဖြတ်ခံရရင်တောင်မှ ပြစ်ဒဏ်က ဆယ်နှစ်ထက် မပိုနိုင်ပါဘူး။ ထောင်ထဲမှာနေရတဲ့ တစ်နှစ်စာအတွက် ယွမ်တစ်သန်းစီ ကျွန်တော်ထောက်ပံ့ပေးမယ်"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ မန်နေဂျာက အနေခက်ဟန်ဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။

"မစ္စတာယဲ့... ခင်ဗျား နောက်နေတာ မဟုတ်လား"

ယဲ့ချန်းကတော့ ခေါင်းခါယမ်းပြသည်။

"ကျွန်တော် နောက်နေတာမဟုတ်ဘူး။ အခုချက်ချင်းတောင် ငွေပေးလို့ရတယ်"

ယခုလေးတင် ခုန်ချတော့မည့် လုဖန်ခမျာ ယဲ့ချန်း၏စကားကို ကြားသည်နှင့် မျက်နှာအမူအရာ ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားသည်။

ကျစ်... ဒီကောင်က ငါ့ကို တကယ် သတ်ချင်နေတာပဲ။

သူက လက်ရန်းပေါ်မှ ကမန်းကတန်း ဆင်းလိုက်သည်။

"မင်း... မင်းက ငါ့ကို တကယ်သတ်ချင်နေတာပဲ"

ယဲ့ချန်းက လှောင်ရယ်လိုက်၏။

"ဒါပေါ့... မင်းက ခုန်ချချင်နေပေမဲ့ မခုန်ရဲဘူးဆိုတော့ မင်းကိုကူညီဖို့ လူရှာပေးမလို့လေ"

"မင်းက အရမ်းရက်စက်လွန်းတယ်။ ဒါက လူသတ်မှုကွ"

ယဲ့ချန်းက ရုတ်တရက် ရယ်ချလိုက်သည်။

"လူသတ်မှု ဟုတ်လား။ မင်းကိုယ်မင်း သတ်သေမယ်လို့ အော်နေတာလေ။ ငါက လူတွေကို မင်းကို ကယ်ခိုင်းရုံလေးပါ"

"ငါ... ငါ ခုန်မချတော့ဘူး"

လုဖန်က အလောတကြီး ပြောလိုက်သည်။

ယဲ့ချန်းကလည်း လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်လေသည်။

"ကောင်းပြီလေ မန်နေဂျာ... သူ ခုန်မချတော့ဘူးတဲ့။ ထပ်ပြီးစစ်ဆေးမေးမြန်းဖို့ သူ့ကို လုံခြုံရေးအခန်းထဲ ခေါ်သွားလို့ရပါပြီ"

မန်နေဂျာလည်း တံတွေးမျိုချလိုက်သည်။

ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် ယဲ့ချန်း ယခုလေးတင် ကမ်းလှမ်းခဲ့သော ရက်ရောလှသည့် ဆုကြေးငွေကြောင့် သူ တကယ်သွေးဆောင်ခံလိုက်ရသည်။

တစ်ခါတည်း ယွမ်ငါးသန်းပေးမည့်အပြင် ထောင်ကျနေသည့် တစ်နှစ်ချင်းစီအတွက်လည်း ယွမ်တစ်သန်းပေးဦးမည်ဖြစ်ရာ အလွန်တန်လှပေသည်။

မန်နေဂျာနည်းတူ အခြားလုံခြုံရေးဝန်ထမ်း တချို့လည်း စိတ်အားထက်သန်နေကြသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဤအမျိုးသားက သတ္တိနည်းလွန်းသဖြင့် ယဲ့ချန်း၏စကားကို ကြားသည်နှင့် အောက်သို့ ချက်ချင်းဆင်းလာခဲ့သည်။

သို့မဟုတ်ပါက နောက်ထပ်တစ်မိနစ်လောက်သာ တုံ့ဆိုင်းနေမည်ဆိုလျှင် ဤလူများက ရှေ့သို့ တကယ်ပြေးထွက်ကာ သူ့ကို တွန်းချပစ်လောက်သည်။

ငွေဆိုသည်မှာ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ဟု ဆိုရပေမည်။

လုဖန်က သူ့ဖုန်းကိုထုတ်၍ ၁၁၀သို့ ခေါ်ဆိုလိုက်သည်။

"ရဲစခန်းကလား။ ဒီမှာ လူတစ်ယောက်က ကျွန်တော့်ကို သတ်ချင်နေတယ်။ ခင်ဗျားတို့ မြန်မြန်လာမှဖြစ်မယ်"

ထို့နောက် လုဖန်က ယဲ့ချန်းကို လက်ညှိုးထိုး၍ ပြောလိုက်သည်။

"ငါ ရဲခေါ်လိုက်ပြီ။ မင်း လူသတ်မလို့ လုပ်နေတာ။ ရဲတွေ မင်းကို လာဖမ်းတော့မယ်"

ယဲ့ချန်းက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"ငါ မင်းကိုသတ်မယ်လို့ ပြောတာကို တစ်ယောက်ယောက် ကြားလိုက်လို့လား။ မင်း ခုန်ချချင်တယ်ဆိုလို့ မင်းကိုကယ်ဖို့ လူရှာပေးတာလို့ စောစောက ပြောပြီးပြီလေ"

"မင်း..."

ယဲ့ချန်းက အေးစက်စက်ပြောလိုက်သည်။

"ဝမ်ထင်နဲ့ မေ့မေ့ကို မင်း ထပ်ပြီးအနှောင့်အယှက်မပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ မဟုတ်ရင်တော့ မင်းကို ဒီကမ္ဘာပေါ်ကနေ အပြီးတိုင် ပျောက်ကွယ်သွားအောင်လုပ်ဖို့ ငါ ဝန်လေးနေမှာမဟုတ်ဘူး"

ယဲ့ချန်း၏စကားကို ကြားသောအခါ လုဖန် မျက်နှာပျက်သွားသည်။

ယဲ့ချန်းထံမှ ပြင်းထန်လှသော သတ်ဖြတ်လိုဟန် အငွေ့အသက်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

"မင်း... မင်း စောင့်ကြည့်နေလိုက်။ ငါ မင်းကို အလွတ်မပေးဘူး"

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ လုဖန် ကြောက်ရွံ့သွားသဖြင့် လှည့်ပြန်သွားတော့သည်။

လုဖန် ထွက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ မုန့်ဝမ်ထင်လည်း အဆုံးတွင် သက်ပြင်းချနိုင်သွားသည်။

"ယဲ့ချန်း... မိုက်မဲတာတွေ ဘာမှမလုပ်နဲ့နော်"

ယဲ့ချန်းက လုဖန်ကိုသတ်ရန် လူရှာမည်ဟု ပြောလိုက်ချိန်တွင် မုန့်ဝမ်ထင်လည်း လန့်သွားခဲ့ရသည်။

ယဲ့ချန်းက ပြုံးလိုက်၏။

"စိတ်မပူပါနဲ့။ ကိုယ်က ဥပဒေကို လေးစားလိုက်နာတဲ့ နိုင်ငံသားတစ်ယောက်ပါ။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လူသတ်မှာလဲ။ သူ့ကို ခြောက်လိုက်ရုံလေးတင်ပါ"

တကယ်တမ်းတွင်မူ ယဲ့ချန်းက သူ့စနစ်ဖြင့် လုဖန်ကို အလွယ်တကူ ပျောက်ကွယ်သွားအောင် လုပ်နိုင်ပေသည်။

ယဲ့ချန်းသည် ရွှေရောင်သံချပ်ကာလုံခြုံရေးကုမ္ပဏီသို့ ဖုန်းဆက်၍ သားအမိနှစ်ယောက်ကို အထူးကာကွယ်ပေးရန် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ညွှန်ကြားခဲ့ပြီးနောက် သူကတော့ ကားမောင်းထွက်လာခဲ့သည်။

အိမ်ရာဝင်းထဲမှ ထွက်လာပြီးနောက် ယဲ့ချန်းတစ်ယောက် မစ်စတစ်ဘားသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

အချက်အလက်များအရ လုဖန် ဤနေရာသို့ ယခုလေးတင် ရောက်ရှိလာကြောင်း သူ သိထားသည်။

ဘားထဲသို့ ဝင်ဝင်ချင်းမှာပင် ရင်းနှီးနေသော လူတစ်ယောက်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ကျိုးစုစု ဖြစ်နေပြန်သည်။

နောက်ဆုံးတစ်ခေါက် မစ်ရှင်ကို လက်ခံရရှိပြီးကတည်းက ကျိုးစုစုနှင့် သူ့တွင် ရေစက်အတော်ပါကြောင်း ယဲ့ချန်း သိလိုက်ရသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကျိုးစုစုက ဟော့ဟော့ရမ်းရမ်း ဝတ်ဆင်ထားပြီး အမျိုးသားတချို့နှင့်အတူ ဘားထဲသို့ ဝင်လာသည်။

ဤမိန်းကလေး မစ်ရှင်တစ်ခု ထမ်းဆောင်နေခြင်းလေလား။ သို့မဟုတ် သူ(မ)တွင် မသိရသေးသော အခြားစရိုက်တစ်ခု ရှိနေသလားဟု ယဲ့ချန်း အနည်းငယ်သိချင်သွားသည်။

ကားပါကင်တွင် ကားရပ်ပြီးနောက် ယဲ့ချန်း ဘားထဲသို့ ဝင်လာခဲ့လိုက်သည်။

ယဲ့ချန်းက လူသူရှင်းသော နေရာတစ်ခုကို ရှာလိုက်၏။ ကျိုးစုစု အမျိုးသားတချို့နှင့် အံစာတုံးကစားနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

လူတချို့က ကစားနေကြပုံပေါ်သော်လည်း သူတို့၏ အကြည့်များကမူ ဘားအဝင်ပေါက်ကိုသာ ဦးတည်နေသည်။

ကစားခြင်းက ဟန်ပြသက်သက်သာ။

ကျိုးစုစုက မစ်ရှင်တစ်ခု ထမ်းဆောင်နေပုံပေါ်ကြောင်း ယဲ့ချန်း နားလည်လိုက်သည်။

အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် ယဲ့ချန်း၏ရင်ထဲ သက်သာရာရသွားသည်။

ကျိုးစုစုက တကယ်တမ်းသာ ထိုသို့ဖောက်ပြန်လွယ်သည့် အမျိုးသမီးမျိုးဆိုလျှင် ယဲ့ချန်း၏စိတ်ထဲ သက်သောင့်သက်သာ မရှိလှပေ။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အမျိုးသားတစ်ယောက် အပြင်ဘက်မှ လျှောက်ဝင်လာသည်။

ထိုအမျိုးသားက နေကာမျက်မှန်တပ်ထားပြီး ခရီးဆောင်လက်ဆွဲသေတ္တာတစ်လုံးကိုလည်း ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

ထိုအမျိုးသား ဝင်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျိုးစုစုနှင့် အခြားရဲအရာရှိတချို့က သူ့အပေါ် ချက်ချင်းအာရုံစိုက်လိုက်ကြသည်။

ယဲ့ချန်းက တစ်ဖက်လူ၏ ကိုယ်ရေးအချက်အလက်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

"စုလျန်။ နိုင်ငံတကာထိပ်တန်းအဆင့် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ၊ ဓားပစ်ကျွမ်းကျင်သည်။ ကိုယ်ယောင်ဖျောက်၍ သတ်ဖြတ်နိုင်ပြီး နိုင်ငံအသီးသီးမှ ရဲအရာရှိ၂၂ဦးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။ သူ့လက်ထဲတွင် လူ့အသက်ပေါင်း တစ်ရာကျော် သေဆုံးခဲ့ရသည်။ အင်တာပိုမှ အေအဆင့် လူသတ်သမားအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုထားသည်"

တစ်ဖက်လူ၏ ကိုယ်ရေးမှတ်တမ်းကို မြင်သောအခါ ယဲ့ချန်း အံ့အားသင့်သွားသည်။

တစ်ဖက်လူက အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတစ်ဦး ဖြစ်ဟန်တူသည်။

ကျိုးစုစုနှင့် ထိုရဲအရာရှိအနည်းစုလောက်ဖြင့် ဤရာဇဝတ်ကောင်ကို ဖမ်းမိနိုင်စရာအကြောင်းမရှိပေ။ သူတို့ကသာ ဤလူ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကိုပင် ခံရနိုင်ခြေများကြောင်း ယဲ့ချန်း နားလည်လိုက်သည်။

ထိုအမျိုးသားက ဘားကောင်တာတွင်ထိုင်၍ သောက်စရာတစ်ခွက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မှာယူလိုက်ပြီးနောက် အပေါ်ထပ်သို့ တက်သွားသည်။

ကျိုးစုစုနှင့် ရဲအရာရှိတစ်သိုက်လည်း သူ့နောက်က တိတ်တဆိတ် လိုက်သွားကြသည်။

ယဲ့ချန်းလည်း သူ့ဖန်ခွက်ကို ချထားခဲ့ပြီး အနောက်မှ လိုက်သွားခဲ့သည်။

လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူက ဒုတိယထပ်သို့ တက်သွားပြီးနောက် အခန်းတစ်ခန်းထဲသို့ ဝင်သွားသည်။

ကျိုးစုစုနှင့် ရဲအရာရှိတစ်သိုက်ကမူ လက်နက်များ ကိုင်ဆောင်ကာ အဝင်ပေါက်ကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်ကြသည်။

ရဲအရာရှိတစ်ဦးက သီးသန့်ခန်းတံခါးကို ကန်ဖွင့်လိုက်သည်။

သို့သော် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မြှားတိုတစ်ချောင်း ပစ်လွှတ်လိုက်သဖြင့် ရဲအရာရှိ၏ ပခုံးကို တိုက်ရိုက်ထိမှန်သွားသည်။

ခွမ်း!

ပြတင်းပေါက် ကွဲသွားပြီး စုလျန်လည်း ခုန်ထွက်သွားလေတော့သည်။

ကျိုးစုစုက တစ်ချက်မျှစဉ်းစားမနေဘဲ သူ့အနောက်က ချက်ချင်းခုန်ချလိုက်သည်။

စုလျန်၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ လျင်မြန်လှပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို လှန်ချကာ နံရံကို လွှားခနဲကျော်သွားသည်။

ကျိုးစုစုက အနောက်မှ ကပ်လျက်လိုက်သွားသည်။

အခြားရဲအရာရှိများမှာမူ စွမ်းရည်အဆင့် မလုံလောက်သောကြောင့် ပင်မဝင်ပေါက်ကသာ ပတ်သွားနိုင်ကြသည်။ ဤသို့ဖြင့် စုလျန်ကိုလိုက်ဖမ်းရန် ကျိုးစုစု တစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။

•••••••••••••••••••

အပိုင်း ၅၄၆ : မင်း အရမ်းစွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့တယ်

ကျိုးစုစုမှာမူ စုလျန်၏အနောက်သို့လိုက်ရင်း လမ်းကြားလေးတစ်ခုထဲသို့ ရောက်သွားသည်။

သို့သော် တစ်ဖက်လူက ရပ်တန့်လိုက်သည်။

"မလှုပ်နဲ့... လက်မြှောက်ထား။ ရှင့်ကိုဖမ်းလိုက်ပြီ"

ကျိုးစုစုက သေနတ်ဖြင့်ချိန်ရွယ်၍ ပြောလိုက်သည်။

သို့သော် တစ်ဖက်လူက ဖြည်းဖြည်းချင်း ခေါင်းလှည့်လာသည်။

သူ့မျက်လုံးများက ကျိုးစုစုကို ကြည့်နေပြီး စင်စစ်ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိပေ။

"အလှလေး... မင်းက ငါတွေ့ဖူးသမျှထဲမှာ သတ္တိအရှိဆုံး ရဲမေလေးပဲ။ ဒီလောက်လှတဲ့လူတစ်ယောက် သေရမှာတော့ တကယ်နှမြောစရာပဲ"

ထိုစကားကိုကြားသောအခါ ကျိုးစုစု မှင်တက်သွားသည်။

ဒီကောင်က အရမ်း မောက်မာလွန်းတယ်။ ငါ့ဆီမှာ လက်နက်ရှိတာ သူ မမြင်ဘူးလား။

"အသာတကြည်အဖမ်းခံပြီး သက်ညှာခွင့်ရအောင်ကြိုးစားဖို့ ရှင့်ကို ကျွန်မ အကြံပေးချင်တယ်"

ကျိုးစုစု၏စကားကို ကြားသောအခါ စုလျန်ကမူ ရုတ်တရက် အော်ဟစ်ရယ်မောလိုက်သည်။

"အဖမ်းခံရမယ် ဟုတ်လား။ သက်ညှာခွင့်ရမယ်တဲ့လား။ မင်း ငါ့ကို ဖမ်းမိသွားရင် ငါ အသက်ရှင်နိုင်မယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား"

စုလျန်၏စကားကို ကြားသောအခါ ကျိုးစုစု၏ မျက်နှာအမူအရာလည်း အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

နိုင်ငံရပ်ခြားမှ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတစ်ဦး ဘားတွင် လာရောက်အချိတ်အဆက်လုပ်မည်ဟူသော ထောက်လှမ်းရေးသတင်းကို သူတို့ ယခုလေးတင် ရရှိခဲ့ခြင်းပင်။

သို့သော် ဤလုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူက ဤမျှအထိ စွမ်းရည်ထက်မြက်လိမ့်မည်ဟု ကျိုးစုစု အိပ်မက်ပင် မမက်ခဲ့ဖူးပေ။

သို့သော် ကျိုးစုစုမှာမူ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ အေးစက်စက်လေသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"ရှင် ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် ဟွားနိုင်ငံရဲ့ ဥပဒေတွေကို ချိုးဖောက်ရင်တော့ ဥပဒေအရ အပြစ်ပေးခံရမှာပဲ"

ကျိုးစုစု၏စကားကို ကြားသောအခါ ထိုအမျိုးသားက ရုတ်တရက် ရယ်ချလိုက်သည်။

"ဟားဟား... အပြစ်ပေးမယ် ဟုတ်လား။ ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ ငါ့ကိုအပြစ်ပေးနိုင်တဲ့လူ ဘယ်သူမှမရှိဘူး"

ထိုစကားများနှင့်အတူ စုလျန်၏ လက်ကောက်ဝတ်က ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားသွားသည်။

အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကျိုးစုစု မျက်နှာပျက်သွားပြီး သေနတ်မောင်းတံကို ဆွဲလိုက်ချင်သော်လည်း နောက်ကျသွားခဲ့လေပြီ။

ပျံသန်းလာသော ဓားမြှောင်က သူ(မ)ကို ထိမှန်တော့မည်ဖြစ်ကြောင်း မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျိုးစုစု မျက်နှာပျက်သွားလေသည်။

တစ်ဖက်လူ၏ဓားက ဤမျှအထိ မြန်ဆန်လိမ့်မည်ဟု သူ(မ) လုံးဝမမျှော်လင့်ထားပေ။ ပြန်လည်ခုခံရန် အခွင့်အရေးမရလောက်အောင် မြန်ဆန်လွန်းလှသည်။

ထိုအချိန်ဝယ် ကျိုးစုစု၏ရှေ့တွင် အရိပ်တစ်ခု ရုတ်တရက်ပေါ်လာပြီး အားကုန်တွန်းထုတ်လိုက်လေရာ ပျံသန်းလာသော ဓားမြှောင်က ကျိုးစုစု၏ဆံပင်နားက ဖြတ်သွားသည်။

ဆံပင်တစ်စု ပြတ်ကျသွားပြီးနောက် ကျိုးစုစုခမျာ ရုတ်တရက်ပေါ်လာသူကို မြင်လိုက်ရချိန်ဝယ် အံ့သြမှင်တက်သွားသည်။

"ယဲ့ချန်း..."

ယဲ့ချန်းက ဘယ်အချိန်ကတည်းက ကျိုးစုစုရှေ့သို့ ရောက်နေမှန်းမသိပေ။

ယဲ့ချန်းလည်း ကူကယ်ရာမဲ့ဟန်ဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်၏။

"မင်းကတော့ ငါ့ကို အေးအေးဆေးဆေး မနေရအောင် အရမ်းလုပ်တာပဲ"

ကျိုးစုစုခမျာ မျက်နှာရဲတက်သွားသည်။ မနေ့ကမှ ယဲ့ချန်းက သူ(မ)ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့သည်။ ယနေ့လည်း သူကသာ ကယ်တင်ပေးရပြန်သည်။

သူ့ဓားမြှောင် လွဲချော်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ စုလျန်၏မျက်နှာလည်း အေးစက်ခက်ထန်သွားသည်။

သူ့ဓားမြှောင်ကို ပစ်လွှတ်လိုက်တိုင်း သွေးထွက်ရစမြဲပင်။

ဤသည်မှာ သူ၏ ပထမဆုံးအကြိမ် ကျရှုံးမှုပင်။

"မင်းက ဘယ်သူလဲ"

စုလျန်က ယဲ့ချန်းကို စိုက်ကြည့်၍ မေးလိုက်သည်။

ယဲ့ချန်းကလည်း စုလျန်ကိုကြည့်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"ငါက လူချောတစ်ယောက်လေ။ ငါ တော်တော်လေး ချောတယ်လို့ မင်း မထင်ဘူးလား"

စုလျန် : "..."

"ကောင်လေး... မင်းက သေချင်နေမှတော့ ငါ့ကိုအဆိုးမဆိုနဲ့ပေါ့ကွာ။ ငါ မင်းကို အရင်သတ်မယ်။ ပြီးရင် မင်းအနောက်က အလှလေးကိုတော့"

ကျိုးစုစုကိုကြည့်၍ စုလျန်၏မျက်နှာထက်တွင် မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ဒီလောက်လှတဲ့ မိန်းမကို ငါ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးတာပဲ။ ဒါကြောင့် မသေခင် မိန်းမတစ်ယောက်ဖြစ်ရတာ ဘယ်လိုခံစားရလဲဆိုတာ သူသိအောင် သေချာလေ့လာစူးစမ်းဦးမယ်"

စုလျန်၏မျက်နှာကား ခက်ထန်သွားပြီး လက်ထဲတွင်လည်း ဓားမြှောင်တစ်လက် ထပ်ပေါ်လာသည်။

အေးစက်စက်အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲဖြစ်သွားပြီး ယဲ့ချန်းဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ယဲ့ချန်းလည်း အလားတူပင် သူ့လက်ကောက်ဝတ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ငွေအပ်သုံးချောင်းကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဓားမြှောင်က ယဲ့ချန်း၏ ပါးပြင်ကို လျှပ်ပြေး၍ ဖြတ်သွားစဉ် စုလျန်မှာမူ မှင်တက်စွာ ရပ်နေချေသည်။

"ဒါ... မဖြစ်နိုင်ဘူး"

စုလျန်၏ ရင်ဘတ်တွင် သွေးတန်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သွေးများ ပျံ့နှံ့သွားသည်နှင့်အမျှ စုလျန်လည်း 'ဘုန်း'ခနဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။

သူ့မျက်လုံးထဲတွင် လက်မခံနိုင်လေဟန် အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

"ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ငါက ဘယ်လိုလုပ် ရှုံးနိုင်မှာလဲ"

ယဲ့ချန်းကတော့ လက်တွန့်မနေပေ။ တစ်ဖက်လူက အလွန်အန္တရာယ်များလွန်းသည်။ အကယ်၍ အသက်ရှင်ခွင့်ပေးလိုက်ပါက ထွက်ပြေးသွားနိုင်သည်။ ယဲ့ချန်းအနေနှင့် သူ့ကိုစွဲလမ်းနေသော အဆိပ်ပြင်းမြွေတစ်ကောင်ကို အသက်ရှင်ခွင့်ပေးမည် မဟုတ်ပေ။

ထိုအချိန်တွင် အခြားရဲအရာရှိများလည်း ရောက်လာသည်။

ယဲ့ချန်းက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ။ မင်းရဲ့လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေ ရောက်လာပြီ။ ငါ့အတွက် လျှို့ဝှက်ထားပေးပါဦး။ ဒါက မင်းရဲ့စွမ်းဆောင်မှုပဲ"

ယဲ့ချန်းက နံရံကို အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုဘဲ လွယ်လင့်တကူ လွှားခနဲကျော်သွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"ခေါင်းဆောင်ကျိုး... အဆင်ပြေရဲ့လား"

ရဲအရာရှိတချို့ အပြေးရောက်လာပြီး မေးလိုက်သည်။

"ငါ အဆင်ပြေပါတယ်"

မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေသော စုလျန်ကို မြင်သောအခါ ရဲအရာရှိတစ်ဦးက သူ မည်သူဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုလိုက်ပြီး အံ့အားသင့်သွားလေသည်။

"ခေါင်းဆောင်... ခင်ဗျား အကြီးစားဖမ်းဆီးမှုကို လုပ်နိုင်ခဲ့တာပဲ။ ဒီလူက အင်တာပိုရဲ့ အေအဆင့် အလိုရှိရာဇဝတ်ကောင် စုလျန်ဆိုတဲ့လူလေ"

လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ စကားပြောနေစဉ်က နောက်နေသည်ဟုသာ ကျိုးစုစု ထင်ခဲ့မိသည်။

သို့သော် စုလျန်၏နာမည်ကို ကြားသောအခါ ကျိုးစုစု အသက်ရှူမှားသွားရသည်။

သူ့စွမ်းရည်များက ဤမျှအထိ ကြောက်စရာကောင်းနေသည်မှာ အံ့ဩစရာတော့ မဟုတ်ပါချေ။ ယဲ့ချန်းသာမရှိလျှင် ယနေ့ သူ(မ) သေချာပေါက် သေရမည်သာ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဘားထဲတွင် လုဖန်က နာမည်ကြီးအမှတ်တံဆိပ် အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လက်ကောက်ဝတ်ထက်တွင် ရိုးလက်စ်ဆပ်မာရီနာ နာရီတစ်လုံးကိုပတ်၍ ယခင်က စုတ်ပြတ်သတ်နေသော ပုံစံနှင့်ဆန့်ကျင်ဘက်ပပင် ဘားကောင်တာတွင်ထိုင်ကာ သောက်နေသည်။

ထိုအချိန်တွင် လုဖန်ခမျာ လွမ်းဆွေးနေဟန်တူပြီး ချောမောလှသော ရုပ်ရည်အပေါ် ညှိုးငယ်သော အလှတရားတစ်ခု ထပ်ပေါင်းထည့်လိုက်သလိုပင်။

ယနေ့ သူသည် မုန့်ဝမ်ထင်ဆီက ငွေညှစ်ဖို့အတွက် တမင်တကာ ဟန်ဆောင်ပြီး စုတ်ပြတ်သတ်နေသည့်ပုံစံဖမ်းကာ မုန့်ဝမ်ထင်၏အိမ်ကို သွားခဲ့ခြင်းပင်။

မျှော်လင့်မထားပါဘဲ ယဲ့ချန်း ပေါ်လာသဖြင့် သူ့အစီအစဉ်များ ပျက်စီးသွားရသည်။

သို့သော် မုန့်ဝမ်ထင်ထံသို့ ချဉ်းကပ်ရန် အခြားအခွင့်အရေးတစ်ခုကို ရှာဖွေဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

မုန့်ဝမ်ထင်ကသာ ငွေမပေးပါက သူ့အနေနှင့် ရှောင်မေ့ကို ဒုက္ခပေးမည်ဖြစ်၏။

မုန့်ဝမ်ထင် ဂရုအစိုက်ဆုံးလူက ရှောင်မေ့ဖြစ်ကြောင်း လုဖန် သိထားသည်။

"စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာတစ်ခုခု ရှိလို့လား အချောလေး"

ထိုအချိန်တွင် နူးညံ့သောအသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ခေတ်ဆန်ဆန်ဝတ်ဆင်ထားသော မိန်းကလေးတစ်ယောက်က သူ့ဘေးတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

ထိုမိန်းကလေးက ပါတက်ခ်ဖိလစ်နာရီကို ပတ်ထားပြီး သူ(မ)၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် နာမည်ကြီးအမှတ်တံဆိပ်ပါ ပစ္စည်းများဖြင့် ဆင်ယင်ထားသည်။

အမျိုးသမီးပေါင်းမြောက်မြားစွာကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသော လုဖန်မှာ သူ(မ)ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် အလွန်ချမ်းသာပြီး လှပသော မိန်းကလေးတစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။

ဤအမျိုးသမီး၏တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ဇိမ်ခံပစ္စည်းများဖြင့် ပြည့်နေကြောင်း သူ သိသည်။

သူ(မ)၏အိတ်က ဂူချီ၊ အဝတ်အစားများက ချနယ်ဖြစ်ပြီး လက်ဝတ်ရတနာများချည်းသက်သက်ပင် တန်ဖိုးအားဖြင့် ယွမ်ဆယ်သန်းနီးပါးရှိသည်။

လုဖန်၏မျက်လုံးများမှာ အရောင်လက်သွားချေသည်။ ယနေ့ ဤမျှပြည့်စုံသော သားကောင်မျိုးနှင့် ဆုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားပေ။

သားကောင်က သူ့ထံသို့ အရင်ချဉ်းကပ်လာလေရာ ဤကဲ့သို့သော ရွှေရောင်အခွင့်အရေးမျိုးကို လုဖန်က မည်သို့ လက်လွတ်ခံနိုင်မည်နည်း။

"ကျွန်မနာမည်က ဆူဆန်ပါ။ ရှင့်ကို ဘယ်လိုခေါ်ရမလဲ"

"ကျွန်တော့်မျိုးရိုးနာမည်က လုပါ။ သူ့နည်းသူ့ဟန်နဲ့တော့ ထူးခြားပါတယ်"

လုဖန် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

သူ့အမူအရာက နက်နဲပြီး ဆူဆန်ကို သတိမထားမိသယောင် တမင်ဟန်ဆောင်ကာ လွမ်းဆွေးနေလေဟန်အကြည့်ဖြင့် သူ့ဖန်ခွက်ကိုသာ ကြည့်နေပေသည်။

"ရှင့်နာမည်က အတုမဟုတ်ဘူးမလား။ ဘားက အမျိုးသားတွေက ပုံမှန်ဆိုရင် သူတို့ရဲ့နာမည်အရင်းကို မပေးကြဘူးလို့ ကြားဖူးတယ်"

လုဖန်က ခေါင်းခါလိုက်၏။

"ကျွန်တော့်နာမည်က အစစ်ပါ။ မင်းရဲ့ဆူဆန်ဆိုတာကရော နာမည်တုများ ဖြစ်နေမလား"

ဆူဆန်က ခေါင်းခါယမ်းပြလိုက်သည်။

"ဘယ်သူပြောလဲ။ ကျွန်မနာမည်က အစစ်ပါ"

ထိုသို့ပြောရင်း ဆူဆန်က သူ(မ)​၏ဖုန်းကိုထုတ်ကာ ဓာတ်ပုံအယ်လ်ဘမ်ကို ဖွင့်ပြလိုက်သည်။

အယ်လ်ဘမ်ထဲတွင် နာမည်ကြီးအမှတ်တံဆိပ် အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားသော ဆူဆန်၏ဓာတ်ပုံများ၊ ဇိမ်ခံကားများနှင့် ရွက်လှေများ၏ ဓာတ်ပုံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပေသည်။

ဆူဆန်က ဓာတ်ပုံတစ်ပုံကို ဖွင့်ပြပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကြည့်လိုက်.. ဒါက ကျွန်မရဲ့ အလုပ်ကတ်ပြားလေ။ ကျွန်မက တကယ်အစစ်ပါ"

ကတ်ပြားပေါ်တွင် စာသားငယ်တစ်ကြောင်း ပါရှိသည်။

"ပါတက်ခ်ဖိလစ်၊ ဟွားနိုင်ငံအထွေထွေမန်နေဂျာ၊ ဆူဆန်"

တစ်ဖက်လူ၏ ကိုယ်ရေးအချက်အလက်ကို မြင်သောအခါ လုဖန်၏မျက်လုံးထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားလေဟန် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

"ရှင့်ကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေမယ့် ကိစ္စတစ်ခုခုရှိလို့လား အချောလေး"

ဆူဆန်က မေးလိုက်သည်။

"အာ... ကျွန်တော် ကောင်မလေးတစ်ယောက်ကို သဘောကျခဲ့ဖူးတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူက လွန်ခဲ့တဲ့တစ်နှစ်က ကားအက်ဆီးဒင့်နဲ့ ဆုံးသွားပြီ... အားလုံးက ကျွန်တော့်အမှားတွေပါပဲ။ ကျွန်တော် မာရီယော့ဟိုတယ်မှာ သူ့အတွက် ပါတီမကျင်းပပေးခဲ့သင့်ဘူး။ မဟုတ်ရင် သူ အက်ဆီးဒင့်ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"အာ... အဲဒီလိုလား။ ရှင်က အရမ်းအချစ်ကြီးတာပဲ။ ဒီလောက်ကြာတာတောင် ဝမ်းနည်းနေတုန်းပဲ"

"ဟူး... ကျွန်တော်က အချစ်ကို အရမ်းမြတ်နိုးတာ။ ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းချင်တော့ ကျွန်တော် ချစ်ရတဲ့သူက ကျွန်တော့်ကို ထားရစ်ခဲ့ပြီ"

လုဖန်၏မျက်နှာထက်ဝယ် လွမ်းဆွေးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ထိုသို့ပြောရင်း လုဖန်က အရက်နောက်တစ်ခွက်ငှဲ့ပြီး အကြမ်းပတမ်း မော့သောက်လိုက်သည်။

ထိုကဲ့သို့သော အမူအရာမျိုးသာဆိုလျှင် ဘယ်မိန်းကလေးမဆို ဆွဲဆောင်ခံရမည်သာ။