အခန်း (၂၃၈-၂၃၉)

အခန်း (၂၃၈) တပည့်ကို သင်ပေးခြင်းက ဆရာကို ငတ်မွတ်သေဆုံးစေခြင်း

ဖျင်ရင်ခရိုင်။

အရှေ့ဘက် တံခါးမှ ဝင်ရောက်လာသည့် အချိန်မှစ၍ လူဒါဇင်ပေါင်းများစွာသည် ပတ်ဝန်းကျင်ဒေသရှိ ထူးဆန်းသော ဖြစ်ရပ်များကို စတင် ရှာဖွေခဲ့ကြသည်။

သို့ရာတွင် ဤထူးဆန်းသော အရာဝတ္ထုများသည် အစွမ်းမထက်ချေ။ အားလုံးနီးပါးသည် ဖျင်ရင်ခရိုင်မှ သာမန်လူများ၏ အသားနှင့် သွေးများ စုပ်ထုတ်ခံရပြီးနောက် ပြောင်းလဲသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ယခုအချိန်၌ ရှင်းလင်းနေသူများမှာ အများအားဖြင့် အတွင်းကလီစာသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှိ သိုင်းပညာရှင်များသာ ဖြစ်သည်။

ချီစွမ်းအင်သန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှိ ကျွမ်းကျင်သူ အနည်းငယ်သည် ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သော မတော်တဆမှုများကို ကာကွယ်ရန် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စောင့်ကြည့်နေကြ၏။

ဤကဲ့သို့သော တစ္ဆေနယ်မြေမျိုးတွင် နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော ဒုတိယအဆင့် မိစ္ဆာကောင်ကို ဖယ်ရှားရန်မှာ တဖြည်းဖြည်း လုပ်ဆောင်ရမည်ဖြစ်ပြီး ဖျင်ရင်ခရိုင်ရှိ ပထမအဆင့် မိစ္ဆာကောင်များ အားလုံးကို အရင်ရှင်းလင်းရမည် ဖြစ်ကာ တစ္ဆေနယ်မြေ၏ စွမ်းအားကို အားနည်းသွားစေပေလိမ့်မည်။

ထိုသို့မဟုတ်ပါက သူတို့သည် ရန်သူ၏ နှလုံးသားကို တိုက်ခိုက်နိုင်ပြီး ဒုတိယအဆင့် မိစ္ဆာကောင်များကို တည့်တည့် ရင်ဆိုင်ကာ ထူးဆန်းသော နယ်မြေ တစ်ခုလုံးကို တိုက်ခိုက်နိုင်ပေသည်။သို့ရာတွင် ဒုတိယနည်းလမ်းကို ရွေးချယ်သူ အလွန်နည်းပါးကြောင်း ရှင်းလင်းနေပေသည်။ ထိုနည်းလမ်းက လုံလောက်စွာ တိုက်ရိုက်ကျသော်လည်း အလွန် အန္တရာယ်များပေသည်။ အဆင့်တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် လုပ်ဆောင်ခြင်းက ပို၍ သတိကြီးရာ ရောက်ပေသည်။

အကယ်၍ ဒုတိယအဆင့် မိစ္ဆာကောင်များက ထွက်မလာဘဲ မနေနိုင်လျှင် ပို၍ပင် ကောင်းသေးသည်။ တစ္ဆေနယ်မြေ၏ အားအကောင်းဆုံး စွမ်းအားသည် ဗဟိုအချက်အချာတွင် တည်ရှိသည်။ ထိုနေရာမှ အပြင်သို့ ရောက်သည်နှင့် မိစ္ဆာကောင်များ၏ တစ္ဆေနယ်မြေစွမ်းအားကို အသုံးပြုနိုင်စွမ်းက အနည်းငယ် အားနည်းသွားပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ဤဒုတိယအဆင့် မိစ္ဆာကောင်ကို သူ့အလိုလို ထွက်လာအောင် ဖိအားပေးနိုင်ပါက သက်ရောက်မှုမှာ အခြားသော မိစ္ဆာကောင်ငယ်များကို တဖြည်းဖြည်း ဖယ်ရှားခြင်းနှင့် လုံးလုံးလျားလျား အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

"လောကကြီးထဲက အရာအားလုံးမှာ ကိုယ်ပိုင် အပြန်အလှန် ထိန်းကျောင်းမှုတွေ ရှိတယ်... တချို့ ထူးဆန်းပြီး နက်နဲတဲ့ ဖြစ်ရပ်တွေက အစွမ်းထက်ပြီး ဖြေရှင်းလို့ မရနိုင်ဘူးလို့ ထင်ရပေမဲ့ သော့ချက်တွေကို ဆုပ်ကိုင်ထားသရွေ့ သူတို့ကို အလွယ်တကူ ကျော်လွှားနိုင်ပါတယ်..."

ထူးဆန်းသော ဖြစ်ရပ်ကို ချောမွေ့စွာ ရှင်းလင်းသွားသည်ကို မြင်ချိန်တွင် ဖန်းကျီချိုးသည် စတင် ရှင်းပြရန် မနေနိုင်တော့ချေ။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သိုင်းပညာရှင်များသည် ချီစွမ်းအင်သန့်စင်ခြင်း အဆင့်တွင် ဖြစ်စေ၊ ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း အဆင့်တွင် ဖြစ်စေ တိတ်ဆိတ်စွာ နေပြီး ငြိမ်သက်စွာ နားထောင်နေကြ၏။

ဖန်းကျီချိုးသည် ထိုနေရာတွင် ရှိသူများထဲ၌ အကျွမ်းကျင်ဆုံးသူ ဖြစ်ရုံသာမကဘဲ သူသည် အသက်အကြီးဆုံးဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာအနှံ့ ခရီးသွားရသည်ကို နှစ်သက်သဖြင့် ကျယ်ပြန့်သော အသိပညာများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသောကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။

ဒွာရသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သည် သာမန်လူ တစ်ယောက်ထက် နှစ်ဆပိုများသော သက်တမ်း နှစ်ရာကို ပေးစွမ်းနိုင်ပေသည်။

လူအများစု အသက် တစ်ရာပင် မနေရသော ဤလောကကြီး၏ အန္တရာယ်များသော သဘာဝကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါက ဒွာရသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သည် သာမန်လူများ၏ မျက်လုံးထဲတွင် မြေပြင်ပေါ်ရှိ နတ်ဘုရား တစ်ပါးနှင့် လက်တွေ့အားဖြင့် ဆင်တူပေသည်။

ဖန်းကျီချိုး၏ သက်တမ်းသည် ယခုအခါ ကန့်သတ်ချက်သို့ နီးကပ်လာပြီဖြစ်ပြီး မကြာသေးမီ နှစ်များအတွင်း သူ၏ ခရီးစဉ်များမှာ အများအားဖြင့် သူ၏ အသက်ကို ရှည်စေနိုင်သော အန္တရာယ်များသည့် နေရာများသို့သာ ဖြစ်သည်။

ရတနာများစွာသည် စနစ်တကျ သန့်စင်ပါက သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦး၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို မမြှင့်တင်ဘဲနှင့်ပင် သက်တမ်းကို ရှည်စေနိုင်ပေသည်။

ယခုအချိန်၌ ဖန်းကျီချိုး ပြောခဲ့သော စကားတစ်ခွန်းစီတိုင်းသည် အမှန်တကယ်တော့ အခြားမည်သူ့ကိုမဆို အတွေ့အကြုံများ လက်ဆင့်ကမ်းပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။ ထိုကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးမျိုးသည် ဆရာနှင့် တပည့် ဆက်ဆံရေး မဟုတ်သူများအတွက် အလွန် ရှားပါးပေသည်။

တစ်နည်းဆိုရသော် ဖန်းကျီချိုးသည် အခြားသူများကို သင်ကြားပေးရသည်ကို နှစ်သက်ပြီး သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ချီစွမ်းအင်သန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှိ ကျွမ်းကျင်သူ အများအပြား ရှိနေသဖြင့် သူသည် စကားအနည်းငယ် ထပ်မပြောဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

"အဘိုးဖန်း... အကယ်၍ ကျွန်တော်တို့ ဖျင်ရင်ခရိုင်ကို အောင်မြင်စွာ သိမ်းယူနိုင်ရင် အဘိုးဖန်း ပြောတဲ့ အဲ့ဒီ တောတောင်ထဲက ရှေးဟောင်းရွာကို သွားပြီး စူးစမ်းကြည့်ရင်ရော..."

တစ်စုံတစ်ယောက်က အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် အကြံပြုလိုက်၏။

ဖြစ်ရပ်က ပိုမို ထူးဆန်းလေလေ၊ ရရှိနိုင်သော ဆုလာဘ်က ပိုမို ကြီးမားလေလေ ဖြစ်သည်။

လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ အများအပြား အတူတကွ စုဝေးနေသည်ကို မြင်ရခဲပြီး အနီးအနားတွင် အခြား ထူးဆန်းသော နယ်မြေတစ်ခု ရှိနေသဖြင့် အားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း မဖယ်ရှားနိုင်ပါက နှမြောစရာ ကောင်းပေလိမ့်မည်။

"အဲ့ဒီနေရာက တကယ်ကို ထူးဆန်းတယ်... ငါကိုယ်တိုင်တောင် လုံးလုံးလျားလျား ယုံကြည်မှု မရှိဘူး... နောက်မှ ထပ်ကြည့်ကြတာပေါ့... အခု ဒီမှာ ဘာရနိုင်မလဲဆိုတာ အရင်ကြည့်ကြရအောင်..."

ဖန်းကျီချိုးသည် ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းခါလိုက်၏။

ထိုလူသူကင်းမဲ့နေသော တောင်ပေါ်ရွာကို အဝေးမှ ပထမဆုံး မြင်တွေ့လိုက်ရခြင်းက အလွန် ဆိုးရွားသော အထင်အမြင်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

အစီအရင်များအပေါ် သူ၏ နက်ရှိုင်းသော နားလည်မှုကြောင့် ဖန်းကျီချိုး၏ စိတ်စွမ်းအားသည် တူညီသော အဆင့်ရှိ အခြားသူများထက် များစွာ ပိုမို အားကောင်းနေမည် မဟုတ်သော်လည်း သေချာပေါက် များစွာ ပိုမို သွက်လက်ပြီး တိကျပေသည်။ ဤနည်းဖြင့်သာ သူသည် အစီအရင်ကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ချီစွမ်းအင်သန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှိ အခြား ကျင့်ကြံသူများသည် ရှေးဟောင်းရွာကို အစပိုင်းတွင် ထူးဆန်းပြီး ကျောချမ်းစရာကောင်းသော နေရာတစ်ခုထက် မပိုကြောင်း ခံစားရနိုင်ပေသည်။ သို့ရာတွင် ဖန်းကျီချိုး၏ အမြင်အရ ချီစွမ်းအင်သန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးသည် ကံဆိုးမှုကြောင့် ထိုနေရာတွင် သေဆုံးသွားမည်ဆိုပါက အံ့သြစရာ မဟုတ်ချေ။ဖန်းကျီချိုး၏ စကားကြောင့် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သူများ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားကြ၏။

ချီစွမ်းအင်သန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူ အများအပြား အတူတကွ စုဝေးနေလျက်နှင့် ဖန်းကျီချိုးက ထိုရှေးဟောင်းရွာကို အတော်လေး သတိထားနေဆဲပင်။

ဤအရာက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သူများ၏ စပ်စုလိုစိတ်ကို လှုံ့ဆော်ပေးလိုက်၏။ ဒီလိုဖြစ်ဖို့ အဲ့ဒီ ရှေးဟောင်းရွာက ဘယ်လောက်တောင် ကျောချမ်းစရာ ကောင်းနေလို့လဲ။

တောတောင်ထဲမှ ရှေးဟောင်းရွာ။

ချန်ဖေးသည် ကျိရှန်း အသက်ရှူကျင့်စဉ်၏ ကျင့်ကြံမှုနည်းလမ်းများကို သရုပ်ပြပြီးနောက် ပတ်ဝန်းကျင်က တိတ်ဆိတ်သွားလေ၏။ ရွာသားများက ချန်ဖေးကို မလှုပ်မယှက် စိုက်ကြည့်နေကြပြီး ရွာသူကြီး၏ အပြုံးက တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားသည်။

"ဧည့်သည်... သိုင်းပညာ ကျင့်စဉ်တွေကို သင်ပေးတဲ့အခါ ကျွန်တော်တို့ကို ရိုးသားမှုနဲ့ ဆက်ဆံရမယ်လေ... ကျွန်တော်တို့က ဧည့်သည်ကို ဒီလောက် ရိုးသားမှုနဲ့ ဆက်ဆံခဲ့တာကို... ဧည့်သည်က ဘယ်လိုလုပ် ကျွန်တော်တို့ကို လှည့်စားရက်ရတာလဲ..."

ရွာသူကြီး၏ အသံက မကျယ်လောင်သော်လည်း အဆုံးတွင်မူ နားစည်များကို ဖောက်ထွက်တော့မည့်အလား စူးရှလာပြီး လူများကို နားပိတ်ထားချင်လာစေခဲ့သည်။

"ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့ကို မလှည့်စားပါဘူး... ဒါက တကယ်ပဲ ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် ကျင့်ကြံတဲ့ နည်းလမ်းပါ..."

ချန်ဖေးက မျက်တောင်ခတ်လိုက်၏။ သူ သဘာဝကျကျ အသက်ရှူပြီးနောက် ကျိရှန်း အသက်ရှူကျင့်စဉ်၏ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုများ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်ကို သူ ရှင်းလင်းစွာ မှတ်မိနေပေသည်။

ဖုံးကွယ်ထားခြင်း သို့မဟုတ် ဖုံးအုပ်ထားခြင်း မရှိချေ။ အမှန်တရားက ရှင်းလင်းနေပေသည်။

"ခင်ဗျားတို့ စမ်းကြည့်လို့ ရပါတယ်... အကယ်၍ အလုပ်မဖြစ်ဘူးလို့ ထင်ရင် နောက်ထပ် အသက်ပြင်းပြင်း နည်းနည်းလောက် ထပ်ရှူကြည့်တာ ဒါမှမဟုတ် အသက်ရှူနှုန်းကို မြှင့်တင်ကြည့်လို့ ရပါတယ်..."

ချန်ဖေးက ခဏမျှ စဉ်းစားပြီး သူ၏ ဖြေရှင်းနည်းကို အကြံပြုလိုက်၏။

ရွာသူကြီး၏ မျက်လုံးများက ကျောချမ်းစရာကောင်းသော အနီရောင် အလင်းတန်းဖြင့် လင်းလက်သွားသော်လည်း ခဏအကြာတွင် သူ ရပ်တန့်သွား၏။ ချန်ဖေး လိမ်မပြောခဲ့ကြောင်း သူ နားလည်လိုက်သည်။ ဤလူက အမှန်တကယ်ပင် ထိုနည်းလမ်းအတိုင်း ကျင့်ကြံနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့ရာတွင် မည်သည့် ကျင့်ကြံမှုနည်းလမ်းကမျှ ပုံမှန် အသက်ရှူခြင်းကိုသာ မလိုအပ်ချေ။

အကယ်၍ လူတစ်ယောက်က အသက်ရှူရုံဖြင့် ကျင့်ကြံနိုင်မည်ဆိုပါက လောကရှိ သာမန်လူ အားလုံးသည် သိုင်းပညာရှင်များ ဖြစ်လာကြပေလိမ့်မည်။

"ထပ်ဖြည့်ပြောစရာ ရှိသေးလား..."

ရွာသူကြီးက မှုန်ကုပ်နေသော မျက်နှာဖြင့် မေးလိုက်၏။

"ဟုတ်ကဲ့... ဒီကျိရှန်း အသက်ရှူကျင့်စဉ်ကို ကျွမ်းကျင်ဖို့ အရေးကြီးတဲ့ အချက်တစ်ချက် ရှိပါတယ်..."

ချန်ဖေးက ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"အဲ့ဒါက ဘာလဲ... မြန်မြန်ပြောစမ်းပါ..."

ရွာသူကြီး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု တဖြည်းဖြည်း ပြန်ပေါ်လာ၏။ ဒါမှပေါ့။ သာမန် အသက်ရှူရုံနဲ့တော့ ကျင့်ကြံလို့ မရနိုင်ပါဘူး။ တခြား အရေးကြီးတဲ့ နည်းစနစ်တွေ ရှိရမှာပေါ့။

"ငွေစ တစ်ဆယ်ပါ... ငွေစ တစ်ဆယ် ဖြစ်ရမယ်... စောစောက ဒီအချက်ကို ကျွန်တော် အလေးအနက် မပြောခဲ့ပေမဲ့ ဒီတစ်ဆယ်က အရမ်း အရေးကြီးပါတယ်..."

ချန်ဖေးသည် လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ဤတစ်ဆယ် နှစ်ဆယ် မရှိသောကြောင့် သူ ကျိရှန်း အသက်ရှူကျင့်စဉ်ကို မကျင့်ကြံနိုင်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်ကို ပြန်လည် အမှတ်ရသွား၏။

ရွာသူကြီး၏ ကျယ်ပြန့်သော အပြုံးက သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အေးခဲသွားလေသည်။ ဒီငွေစ တစ်ဆယ်က မင်းရဲ့ အသက်ရှူကျင့်စဉ်နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။

ရွာသူကြီးက ရွာသားများကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့၏ မျက်လုံးများသည် ယခုအခါ မနာလိုမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ချန်ဖေးအပေါ် ခုန်အုပ်ကာ သူ့ကို သတ်ပစ်ချင်နေသည့်အလား ဖြစ်နေ၏။

သို့သော် ရွာသားများကို နေရာတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ နေစေရန် တားဆီးထားသည့် ထူးဆန်းသော ကန့်သတ်ချက် တစ်ခုခု ရှိနေပုံ ပေါ်ပေသည်။

ချန်ဖေး အသက်ရှူကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံခြင်း ရပ်တန့်လိုက်သည်နှင့် ရွာသားများ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အရာတစ်ခုခုက ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ချန်ဖေးဆီသို့ ပျံသန်းလာလေ၏။

ယခုလေးတင် လုကျစ်ချွန်းနှင့် သူ၏ အဖော်တို့ ကျင့်ကြံမှုနည်းလမ်းကို ရှင်းပြအပြီးတွင် ရွာသားများသည် သူတို့ နှစ်ဦးထံမှ စုပ်ယူခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ယခုအခါ ဤအရာများသည် ချန်ဖေး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည် စီးဝင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤရွာသားများသည် သူတို့၏ ရှင်းပြချက်များမှတစ်ဆင့် လုကျစ်ချွန်းနှင့် သူ၏ အဖော်၏ နားလည်နိုင်စွမ်း၊ ခွန်အား၊ စိတ်စွမ်းအားနှင့် ကျင့်ကြံမှုနည်းလမ်းနှင့် ပတ်သက်သည့် အခြားအရာ အားလုံးကို တိုက်ရိုက် စုပ်ယူနိုင်ကြပေသည်။

လုကျစ်ချွန်းနှင့် ဟွာတောက်ဟုန်တို့ အဖြေများကို ကြေညာခဲ့စဉ်က ဤရွာသားများသည် ကူးယူခဲ့ကြပြီးနောက် အဖြေများသည် သူတို့၏ အပိုင်များ ဖြစ်လာကာ လုကျစ်ချွန်း၊ဟွာတောက်ဟုန် တို့နှင့် ဘာမှ မသက်ဆိုင်တော့သကဲ့သို့ပင်။ သို့သော် ဤအချိန်၌ ချန်ဖေး၏ ကျိရှန်း အသက်ရှူကျင့်စဉ်အတွက် အဖြေမှာ ပုံမှန် အသက်ရှူခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤအဖြေက မှားယွင်းနေကြောင်း ရှင်းလင်းနေပြီး သူတို့ ကူးယူခဲ့သော်လည်း ဘာမျှ မရရှိခဲ့ချေ။

တပည့်ကို သင်ပေးခြင်းက ဆရာကို ငတ်မွတ်သေဆုံးစေနိုင်သည်။ အကယ်၍ တပည့်က မသင်ယူနိုင်ပါက တပည့်သည်လည်း တန်ဖိုးပေးဆပ်ရမည် ဖြစ်သည်။ ဤစည်းမျဉ်းက ဘဝရှိ အရာအားလုံးနှင့် သက်ဆိုင်ပေသည်။

"ကျင့်စဉ်တွေကို သင်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

ရွာသားများက ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြောလျက် တပြိုင်နက်တည်း အော်ဟစ်လိုက်ကြသော်လည်း ထိုအချိန်၌ သူတို့သည် ချန်ဖေးကို အပိုင်းပိုင်း ဆုတ်ဖြဲပစ်ချင်နေကြ၏။

ချန်ဖေးသည် ရွာသားများကို ပြုံးလျက် နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီးနောက် နောက်သို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ လျှောက်သွားရင်း ချန်ဖေးသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ပိုမို သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်လာသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ သူသည် ပိုမို သန်စွမ်းလာပြီး ပိုမို ခွန်အားကြီးမားလာသကဲ့သို့ သူ၏ စိတ်ကလည်း များစွာ ပိုမို ရှင်းလင်းလာလေ၏။

မနားတမ်း ပိုမို သန်စွမ်းလာသည့် ခံစားချက်က သူ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေစဉ်မှာပင် ဆက်လက် ဖြစ်ပေါ်နေပြီး ဆယ်ကြိမ်ကျော် အသက်ရှူပြီးမှသာ တဖြည်းဖြည်း ရပ်တန့်သွားသည်ကို ချန်ဖေး အံ့သြစွာ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

အကယ်၍ ဤအချိန်၌ အခြား တစ်စုံတစ်ယောက်သာ ဤနေရာတွင် ရှိနေမည်ဆိုပါက ချန်ဖေး၏ အငွေ့အသက်သည် များစွာ မြင့်တက်လာပြီး ရွာသားများ၏ ယခင်က တောက်ပနေသော မျက်လုံးများမှာ များစွာ မှေးမှိန်သွားကြောင်း သူတို့ သတိပြုမိပေလိမ့်မည်။

"ဘာလို့ ဒီကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံဖို့ ငွေစ တစ်ဆယ် လိုအပ်ရတာလဲ... ပြီးတော့ ဒီငွေစ တစ်ဆယ်ကို ဘယ်သူ့ကို ပေးရမှာလဲ..."

သူ၏ စိတ် အနည်းငယ် ရှင်းလင်းလာသည်နှင့်အမျှ ချန်ဖေးသည် သူ၏ စောစောက စကားများ ထူးဆန်းမှုကို နားလည်လိုက်၏။ သို့ရာတွင် ထိုငွေစ တစ်ဆယ် နှစ်ဆယ်ကို သူ မည်သူ့ကို ပေးရမည်ကိုမူ မမှတ်မိနိုင်သေးချေ။

သို့သော် ဤငွေစ တစ်ဆယ် နှစ်ဆယ်က အလွန် အရေးကြီးကြောင်း ချန်ဖေး မသိစိတ်က သိနေပေသည်။ ငွေမရှိဘဲ ကျိရှန်း အသက်ရှူကျင့်စဉ်ကို သူ မည်သည့်အခါမျှ စတင် နားလည်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ဒါပေမဲ့ ငါ ဘယ်သူ့ကို ပေးရမှာလဲ... ချန်ဖေးသည် သူ၏ ခေါင်းထဲတွင် တဝီဝီ မြည်နေသလို ခံစားလိုက်ရ၏။ သူသည် အရာများစွာကို အမှန်တကယ် မေ့သွားပုံရပြီး မမှတ်မိနိုင်ချေ။

လုကျစ်ချွန်းနှင့် ဟွာတောက်ဟုန်တို့သည် ချန်ဖေးက ကျိရှန်း အသက်ရှူကျင့်စဉ်၏ အရေးကြီးသော အချက်များကို ရှင်းပြသည်ကို ကြားချိန်တွင် အနည်းငယ် တွေဝေသွားကြ၏။ သို့ရာတွင် သူတို့၏ အစာအိမ်ထဲရှိ အအေးဓာတ်က ဆက်လက် ပျံ့နှံ့လာသည်နှင့်အမျှ သူတို့ မသိစိတ်က လျစ်လျူရှုလိုက်ကြသည်။

သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုနည်းလမ်း အားလုံးကို ထုတ်ဖော်ရန် သူတို့ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှလောက် စိတ်ရှည်နေရသနည်းဆိုသည်ကို သူတို့ နှစ်ဦးစလုံး မေ့လျော့သွားသကဲ့သို့ပင်။ နိဒါန်းပျိုး ကျင့်စဉ်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်လျှင်တောင်မှ သူတို့ အတိတ်က ဤသို့ လုံးဝ လုပ်ဆောင်ခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့၏ အဆင့်တွင် ကျင့်စဉ် တစ်ခုစီတိုင်းသည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် နားလည်မှုနှင့် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်များကို ပါဝင်နေပြီး သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အမှတ်အသားကို သယ်ဆောင်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အခြားသူများကို မခွဲခြားဘဲ သင်ကြားပေးခြင်းက မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင် ကန့်သတ်ချက်များကို ထုတ်ဖော်ပြသခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

ဆရာနှင့် တပည့် ဆက်ဆံရေး၊ ရင်းနှီးသော ဆွေမျိုးများနှင့်ဆိုလျှင် သင်ကြားပေးခြင်းက သဘာဝကျသဖြင့် ပြဿနာ မရှိချေ။ သို့သော် ယခုခေတ်တွင် သူစိမ်းများကို မည်သို့ အသိပညာ လက်ဆင့်ကမ်းပေးနိုင်မည်နည်း။

သို့သော် မဖြစ်နိုင်သောအရာများသည် ယခု ဤရှေးဟောင်းရွာတွင် ဖြစ်နိုင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ကျွန်တော်တို့ ပုံမှန်အားဖြင့် အာရုံစိုက်မည့် အသေးစိတ် အချက်အလက်များစွာကို မသိစိတ်က လျစ်လျူရှုကာ မေ့လျော့သွားကြလေ၏။

"ဧည့်သည်တို့ သုံးယောက်က အခုလေးတင် အများကြီး မျှဝေပေးခဲ့ပြီး ကျွန်တော်တို့လည်း အများကြီး အကျိုးအမြတ် ရခဲ့ပါတယ်... ဧည့်သည်တို့ ရေဆာနေလောက်ပြီ... ရွာက ဧည့်သည်တို့ ရေဆာပြေဖို့ အရက်နဲ့ သောက်စရာ တချို့ ပြင်ဆင်ထားပါတယ်..."

ရွာသူကြီး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပြန်ပေါ်လာ၏။

သူ လက်ခုပ်တီးလိုက်ရာ အရက် ပန်းကန်လုံး သုံးလုံး ယူဆောင်လာကြသည်။ အရက်၏ ရနံ့က မယုံနိုင်လောက်အောင် မွှေးပျံ့နေပြီး လူတစ်ယောက်၏ ခံတွင်းကို မြိန်သွားစေပေသည်။

ချန်ဖေးသည် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း ခံစားရသဖြင့် မသိစိတ်က ငြင်းဆန်ချင်ခဲ့သော်လည်း သူ စကားမပြောနိုင်မီမှာပင် ခေါင်းမူးဝေမှု တစ်ခုက သူ့ကို ရိုက်ခတ်သွားပြီး ချန်ဖေး၏ ခန္ဓာကိုယ် အနည်းငယ် ယိမ်းယိုင်သွားလေ၏။

ချန်ဖေး မျက်လုံးများကို ပြန်ဖွင့်လိုက်ချိန်တွင် သူ၏ လက်ထဲ၌ အရက် ပန်းကန်လုံးကို တွေ့လိုက်ရပြီး အတွင်းရှိ အရက်များ လုံးလုံးလျားလျား ကုန်စင်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ အရက်၏ အရသာက သူ၏ ပါးစပ်ထဲတွင် ကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး မူးယစ်နေသော ခံစားချက်က သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ရစ်ဝဲနေ၏။

ပတ်ဝန်းကျင်ကို အာရုံခံနိုင်စွမ်းက အရင်ကတည်းက အလွန် မှုန်ဝါးနေခဲ့ပြီး ဘယ်အချိန်က သောက်လိုက်မှန်း မသိတဲ့ ဒီအရက် ပန်းကန်လုံးက အဲ့ဒီ ခံစားချက်ကို ပိုဆိုးသွားစေခဲ့တယ်။

ကျိရှန်း အသက်ရှူကျင့်စဉ်၏ အသံက အဘယ်ကြောင့် ငွေစ တစ်ဆယ် လိုအပ်သနည်းဆိုသည်ကို ချန်ဖေး ယခုလေးတင် တွေးတောနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ထိုမေးခွန်းကို လုံးလုံးလျားလျား မေ့လျော့သွားခဲ့ပြီး သူသည် အနည်းငယ် မှုန်ဝါးနေသော မျက်လုံးများဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်၏။

"ဧည့်သည်တို့ သုံးယောက်လည်း ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အမောပြေတိုက်တဲ့အရက် လည်းသောက်ပြီးသွားပြီ... ကျွန်တော်တို့ကို နောက်ထပ် အသိပညာ နည်းနည်းလောက် ထပ်သင်ပေးပါလား... မီရွာက ဆင်းရဲပြီး ဝေးခေါင်တဲ့ နေရာတစ်ခုပါ... တစ်ခုခု သင်ယူဖို့ အခွင့်အရေး ဆိုတာ အရမ်း ရှားပါးပါတယ်... ဧည့်သည်တို့ သုံးယောက် ကျွန်တော်တို့ကို လမ်းညွှန်မှုပေးဖို့ မတုံ့ဆိုင်းဘူးလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်..."

ရွာသူကြီးက သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ချန်ဖေးနှင့် အခြား နှစ်ယောက်ကို ရိုသေမှု ပြသသည့်အနေဖြင့် လက်ယှက်ကာ ပြောလိုက်လေ၏။

အခန်း (၂၃၉) လွန်ကဲသော လှည့်စားမှု

"ပြဿနာ မရှိပါဘူး..."

လုကျစ်ချွန်းသည် ယိုင်နဲ့နဲ့ဖြင့် ထွက်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

"ပထမ လက်သီးသိုင်း၊ ပြီးတော့ ခြေထောက်သိုင်း၊ ပြီးတော့ ဖမ်းဆုပ်သိုင်း... ဒါက ငါ သိုင်းပညာ သင်ယူခဲ့တဲ့ အစီအစဉ်ပဲ... ဒါကြောင့် ငါ သင်ယူခဲ့တဲ့ ဒုတိယ ကျင့်စဉ်က ခြေထောက်သိုင်း တစ်ခုပဲ... အားလုံးပဲ သေချာ ကြည့်ထား..."

လုကျစ်ချွန်းက သူ၏ နိဒါန်းကို အဆုံးသတ်ပြီးနောက် သူ၏ ခြေထောက်များကို လှုပ်ရှားကာ ပြင်းထန်သော ခြေထောက်သိုင်း တစ်ခုကို ချက်ချင်း ထုတ်ဖော်လိုက်လေ၏။

သာမန် ခြေထောက်သိုင်း တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေသော်လည်း လုကျစ်ချွန်း ထုတ်ဖော်လိုက်ချိန်တွင် လှိုင်းလုံးကြီး တစ်ခုကဲ့သို့ တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး၊ အဆုံးမရှိသကဲ့သို့ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာပေသည်။

ခြေထောက်သိုင်း ဆယ့်ရှစ်ကွက်ကို လုကျစ်ချွန်းက မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ဖျော်ဖြေလိုက်၏။

သူ၏ ယခင် လက်သီးသိုင်းများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက လုကျစ်ချွန်း၏ ယခု ခြေထောက်သိုင်းများသည် သန့်စင်မှု အပိုင်းတွင် အမှန်တကယ် သာလွန်ပေသည်။

ခြေထောက်သိုင်းများကို သရုပ်ပြပြီးနောက် လုကျစ်ချွန်းသည် အဆင့်တစ်ဆင့်ချင်းစီကို အလှည့်ကျ စတင် ရှင်းပြလေ၏။

သူ စတင် ရှင်းပြသည်နှင့်တပြိုင်နက် လုကျစ်ချွန်း၏ ခေါင်းမှ စွမ်းအင်များ စတင် ထွက်ပေါ်လာပြီး ရွာသားများက စုပ်ယူသွားကြသည်။

သူ၏ အရင်းနှီးဆုံး ယုံကြည်ရသူကို သိုင်းပညာ ကျင့်စဉ်များ သင်ပေးနေသကဲ့သို့ လုကျစ်ချွန်းသည် ခြေထောက်သိုင်း ဆယ့်ရှစ်ကွက်ကို ချန်လှပ်ထားခြင်း မရှိဘဲ အလွန် အသေးစိတ် ရှင်းပြလေ၏။

လုကျစ်ချွန်းသည် မူရင်းစာသားတွင် မပါဝင်သော ခြေထောက်သိုင်းများ၏ အစိတ်အပိုင်းများကိုပင် ထုတ်ယူကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရွာသားများကို သရုပ်ပြခဲ့သေးသည်။

"ဟင်..."

အယူအဆ အချို့သည် ပိုမို အဆင့်မြင့်သော နည်းပညာများနှင့် သက်ဆိုင်နေပြီး လုကျစ်ချွန်း အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားကာ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း မသိစိတ်က ခံစားလိုက်ရ၏။ ခြေထောက်သိုင်း တစ်ခုအကြောင်းကို ဘာလို့ ဒီလောက် အများကြီး ပြောနေရတာလဲ။

ပြီးတော့ ငါ အခုလေးတင် ဘယ်ခြေထောက်သိုင်း အကြောင်း ပြောခဲ့တာလဲ။

လုကျစ်ချွန်း တုန်လှုပ်သွားသော်လည်း ပြဿနာကို သူ မဖြေရှင်းနိုင်မီမှာပင် သူ ယခုလေးတင် သောက်ခဲ့သော အရက်ကြောင့် ခေါင်းမူးဝေမှုက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် စတင် ပေါက်ကွဲလာလေ၏။

လုကျစ်ချွန်းသည် ယခုလေးတင် သူ၏ စိတ်ထဲ ဖြတ်ပြေးသွားသော မေးခွန်းကို ချက်ချင်း မေ့သွားလေသည်။

သူ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရွာသားများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ ခြေထောက်သိုင်းများ အကြောင်း ရှင်းပြနေဆဲ ဖြစ်ကြောင်းနှင့် သူတို့၏ ဧည့်ဝတ်ကျေပွန်မှုကို အလဟဿ မဖြစ်စေနိုင်ကြောင်း သတိရသွားသဖြင့် သူ၏ ရှင်းပြချက်ကို အမြန် ဆက်လက် လုပ်ဆောင်လိုက်၏။

တစ်နာရီ၏ လေးပုံတစ်ပုံ အပြည့်အဝ စကားပြောပြီးနောက် လုကျစ်ချွန်းသည် နောက်ဆုံးတွင် ခြေထောက်သိုင်း ဆယ့်ရှစ်ကွက်ကို ရှင်းပြခြင်း အဆုံးသတ်သွားလေ၏။ ခြေထောက်သိုင်းများသာမက အခြားသော နက်နဲသည့် သိုင်းပညာများ၏ ကျင့်ကြံမှု အယူအဆများကိုလည်း လုကျစ်ချွန်းက ရှင်းပြခဲ့သည်။

"ကျင့်စဉ်တွေကို သင်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

ရွာသားများက တပြိုင်နက်တည်း အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး လုကျစ်ချွန်း၏ ခေါင်းမှ အရာတစ်ခုခုက ထွက်ပေါ်လာကာ ရွာသားများ၏ ခန္ဓာကိုယ်များထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွားလေ၏။

ရွာသားများ၏ အစပိုင်းက မှေးမှိန်နေသော မျက်လုံးများသည် တဖြည်းဖြည်း တောက်ပလာသည်။

လုကျစ်ချွန်း မူလနေရာသို့ ပြန်ရောက်လာချိန်တွင် သူ၏ စိတ်က မှုန်ဝါးနေဆဲပင်။ သူ အခုလေးတင် ဘာလုပ်ခဲ့တာလဲ။ ခြေထောက်သိုင်းတွေ အကြောင်း ရှင်းပြခဲ့တာလား။ ဘာ ခြေထောက်သိုင်းတွေလဲ။လုကျစ်ချွန်း၏ ခေါင်းက နာကျင်စွာ ကိုက်ခဲနေပြီး သူ၏ ခေါင်းကို အလိုအလျောက် ဖိထားမိ၏။ သူ၏ အငွေ့အသက်က ပိုမို ယိုယွင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သာမက သူ၏ စိတ်စွမ်းအား တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကိုလည်း လုယက်ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

သိုင်းပညာရှင်များအတွက် ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း အဆင့်တွင်ဖြစ်စေ၊ ဒွာရသန့်စင်ခြင်း အဆင့်တွင်ဖြစ်စေ စိတ်စွမ်းအားသည် အလွန် အရေးကြီးပေသည်။ အကယ်၍ ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း အဆင့်တွင် စိတ်စွမ်းအား ပျက်စီးသွားပါက ဒွာရသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်ရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ ချီစွမ်းအင်သန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှိ သူတစ်ယောက်၏ စိတ်စွမ်းအား ပျက်စီးသွားပါက သူတို့သည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ဒွာရများကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ ကျင့်ကြံမှု အရှိန် လျော့ကျသွားခြင်း သို့မဟုတ် ကျင့်ကြံမှုအဆင့် နောက်ဆုတ်သွားခြင်းတို့ပင် ဖြစ်ပေါ်နိုင်ပေသည်။

သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးသည် သိုင်းပညာ ကျင့်စဉ်များနှင့် စတင် ထိတွေ့သည့် အချိန်မှစ၍ ကျင့်စဉ် တစ်ခုစီတိုင်းသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို လေ့ကျင့်ပေးရုံသာမက မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်ဘဲ စိတ်နှင့် ဝိညာဉ်ကိုပါ ပြေလျော့စေသည်။ ထို့ကြောင့် မည်သည့် ကျင့်စဉ်မဆို ဆုံးရှုံးမှုတိုင်းသည် လူတစ်ယောက်၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ပျက်စီးစေပေသည်။

"ဒီမှာ ပြဿနာ တစ်ခု ရှိတယ်..."

လုကျစ်ချွန်း လက်ကို ချလိုက်၏။ သိုင်းပညာ ကျင့်စဉ် နှစ်ခုကို တောက်လျှောက် ဆုံးရှုံးလိုက်ရသဖြင့် လုကျစ်ချွန်း၏ မသိစိတ်သည် ပြင်းထန်သော သတိပေးချက် တစ်ခုကို စတင် ထုတ်လွှတ်လာပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏ အစာအိမ်ထဲရှိ အအေးဓာတ်က ဆက်လက် ပျံ့နှံ့နေပြီး အရက်ကြောင့် ခေါင်းမူးဝေမှုက သူ၏ ဦးနှောက်ကို တုန်ခါစေနေသော်လည်း ဤခံစားချက်ကို သူ မဖိနှိပ်နိုင်သေးချေ။

ဤသည်မှာ အန္တရာယ်ကို ဆန့်ကျင်သော ချီစွမ်းအင်သန့်စင်ခြင်း အဆင့်၏ သဘာဝ ကာကွယ်ရေးတစ်ခု ဖြစ်ပြီး သိုင်းပညာ လမ်းစဉ်မှ သဘာဝအတိုင်း ထွက်ပေါ်လာသော သက်ရောက်မှု တစ်ခု ဖြစ်သည်။

လုကျစ်ချွန်းသည် သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိကြီးစွာဖြင့် စောင့်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ယခုအချိန်အထိ အရာများစွာကို မမှတ်မိနိုင်သေးချေ။ အခြေအနေကို သူ အလွန် သတိထားနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း နောက်ထပ် ဘာလုပ်ရမည်ကို သူ မသိချေ။

ရွာသူကြီးသည် လုကျစ်ချွန်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အနီရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု လင်းလက်သွားပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းများတွင် ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာကာ ဟွာတောက်ဟုန်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

သူ၏ သောက်စရာများကို သောက်ပြီးနောက် ဟွာတောက်ဟုန်သည် အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။ သူသည် ကွင်းထဲသို့ ခုန်ဝင်သွားပြီး အတွင်းစွမ်းအင် ကျင့်ကြံမှုနည်းလမ်း တစ်ခုကို စတင် ရှင်းပြလေ၏။

သူ ရှင်းပြလေလေ၊ ပိုမို စိတ်လှုပ်ရှားလာလေလေ ဖြစ်သည်။ သူ ပြောသော စကားလုံး တစ်လုံးစီတိုင်းနှင့်အတူ ဟွာတောက်ဟုန်သည် သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ပျော်ရွှင်မှု လှိုင်းတံပိုးများ ပျံ့နှံ့သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဟွာတောက်ဟုန်၏ ခေါင်းထိပ်မှ စွမ်းအင်များ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

လုကျစ်ချွန်းကဲ့သို့ပင် ဟွာတောက်ဟုန်သည် ဤကျင့်စဉ်ကို အသေးစိတ် ရှင်းပြခဲ့ပြီး ရှုထောင့်တိုင်းကို လုံးလုံးလျားလျား ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့သည်။ ထို့ပြင် အတွင်းစွမ်းအင် ကျင့်ကြံခြင်းသည် ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း အဆင့် တစ်ခုလုံးတွင် ပါဝင်နေသောအရာ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူ ပြောပြနေစဉ်တွင် ဟွာတောက်ဟုန်သည် ဤကျင့်စဉ်၏ ပါးနပ်မှု အကြောင်းကိုသာ ပြောရုံသာမကဘဲ အခြားသော အတွင်းစွမ်းအင် ကျင့်ကြံမှုနည်းလမ်းများစွာကိုပါ ဖော်ပြခဲ့သည်။

ဟွာတောက်ဟုန်သည် လမ်းတစ်ဝက်တွင် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း အာရုံခံမိသော်လည်း အအေးဓာတ်နှင့် အရက်၏ သက်ရောက်မှုများက အမြန် လွှမ်းမိုးသွားပြီး သူ ဆက်လက် ရှင်းပြနေခဲ့သည်။

သို့ရာတွင် သူ၏ မသိစိတ် သတိပေးချက်ကြောင့် ဟွာတောက်ဟုန်သည် အခြား အတွင်းစွမ်းအား လေ့ကျင့်ရေး နည်းလမ်းများ၏ အကြောင်းအရာများကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ပြီး နိဒါန်းပျိုး အတွင်းစွမ်းအား လေ့ကျင့်ရေး နည်းလမ်းများ၏ အကြောင်းအရာများကိုသာ ပြောဆိုခဲ့သည်။

ဟွာတောက်ဟုန်၏ ထိပ် ဒွါရမှ သိမ်မွေ့သော စွမ်းအင် ကြိုးမျှင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရွာသားများ အားလုံး၏ ခန္ဓာကိုယ်များအနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားလေ၏။ သူတို့၏ မျက်လုံးများက ပိုမို တောက်ပလာပြီး သူတို့၏ အကြည့်များက ပိုမို သက်ဝင်လှုပ်ရှားလာသည်။

ခဏအကြာတွင် ဟွာတောက်ဟုန်သည် တွေဝေစွာဖြင့် အောက်သို့ ဆင်းလာ၏။

ခဏမျှ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေပြီးနောက် ပတ်ဝန်းကျင်အပေါ် သတိထားမှု တစ်ခုက သူ့အလိုလို ပေါ်လာသည်။ ဟွာတောက်ဟုန် လှည့်ကာ လုကျစ်ချွန်းကို ကြည့်လိုက်ရာ လုကျစ်ချွန်းတွင်လည်း တူညီသော အကြည့်မျိုး ရှိနေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။

သူတို့ နှစ်ဦးစလုံး စိုးရိမ်ပူပန်နေကြပြီး အတူတကွ ထွက်ခွာချင်ကြသော်လည်း ဤသို့ ထွက်ပြေးခြင်းက သူတို့၏ သေဆုံးမှုဆီသို့ သေချာပေါက် ဦးတည်သွားလိမ့်မည်ဟု အသံတစ်ခုက သူတို့ကို ပြောနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဘဲ ပဋိပက္ခဖြစ်ပြီး တုံ့ဆိုင်းနေကြ၏။

သူတိုသည် ဧရာမသတ္တဝါကြီးတစ်ကောင်၏ ဖိကြိတ်ချေမွခြင်းကို ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး သူတို့၏ ယခင်အတွေးအခေါ်နှင့် ခံယူချက်များအားလုံးမှာ အောက်ဆုံးအဆင့်အထိ ထိုးကျသွားလေတော့သည်။

သာမန် အခြေအနေများအောက်တွင် အကယ်၍ လုကျစ်ချွန်းနှင့် ဟွာတောက်ဟုန်တို့သည် အလွန် အန္တရာယ်များကြောင်း ခံစားရမည်ဆိုပါက သူတို့သည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ သေချာပေါက် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ကြမည်ဖြစ်ပြီး ထို့နောက် လွတ်မြောက်ရန် ဖောက်ထွက်ကြပေလိမ့်မည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့ ကြာကြာ ဆိုင်းငံ့ထားလေလေ၊ အန္တရာယ်က ပိုမို ကြီးမားလာနိုင်လေလေ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အန္တရာယ် အများအပြားသည် သေးငယ်စွာ စတင်တတ်သော်လည်း ဤသေးငယ်သော အန္တရာယ်များသည် သင်၏အသားကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖြတ်တောက်ပြီး သင့်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ပြုတ်သွားစေသည်။ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း သင် သိရှိလာချိန်တွင် လွတ်မြောက်ရန် အချိန်နှောင်းသွားပြီ ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ ပုံမှန် အခြေအနေတွင် လုကျစ်ချွန်းနှင့် ဟွာတောက်ဟုန်သည် ဤစည်းမျဉ်းကို သဘာဝကျစွာ နားလည်ပေလိမ့်မည်။ သို့ရာတွင် ဤအချိန်၌ သူတို့သည် ပုံမှန် အခြေအနေတွင် လုံးလုံးလျားလျား မရှိကြောင်း ရှင်းလင်းနေပေသည်။

ထိုသို့မဟုတ်ပါက သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အအေးဓာတ်ကို အမြန် ဖယ်ရှားရန် ပျက်ကွက်မည် မဟုတ်ချေ။

ယင်းအစား သူတို့၏ အစာအိမ်ထဲရှိ အစားအစာများသည် ရွာသားများ၏ ဧည့်ဝတ်ကျေပွန်မှု အမူအရာတစ်ခုအဖြစ် သူတို့ ခံစားခဲ့ကြရသည်။

"ဧည့်သည့် အလှည့် ရောက်ပြီ..."

ရွာသူကြီးသည် လုကျစ်ချွန်းနှင့် ဟွာတောက်ဟုန်၏ အခြေအနေကို မြင်သော်လည်း ဘာမှ မလုပ်ခဲ့ချေ။ ယင်းအစား သူ၏ အာရုံကို ချန်ဖေးထံသို့ ပြောင်းလိုက်၏။

"သေချာတာပေါ့... သေချာတာပေါ့..."

မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ချန်ဖေးသည် ဤစိတ်အားထက်သန်သော ရွာသားများကို စွမ်းရည် အနည်းငယ် သင်ပေးရန်မှာ သဘာဝကျသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤလောကကြီးက အလွန် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသည်။ အကယ်၍ ဤရွာသားများတွင် မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန် စွမ်းရည် လုံးလုံးလျားလျား မရှိပါက သူတို့သည် ကြီးမားသော အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရပေလိမ့်မည်။

ဤရွာသားများ အားလုံးသည် လူကောင်းများ ဖြစ်ကြပြီး လူကောင်းများသည် ပိုမိုကောင်းမွန်သော ကာကွယ်မှုနှင့် ထိုက်တန်ပေသည်။

"ကျွန်တော်က သိပ်မကျွမ်းကျင်ပါဘူး... ကျွန်တော် သင်ယူခဲ့တဲ့ ပထမဆုံး ကျင့်စဉ်က အသက်ရှူကျင့်စဉ်ပါ... အဲ့ဒါကို ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့ကို သင်ပေးခဲ့ပြီးပါပြီ..."

ချန်ဖေးသည် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သူများကို အရိုအသေပေးသည့်အနေဖြင့် လက်ယှက်ကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်၏။

သို့ရာတွင် ချန်ဖေး၏ စကားများအပေါ် မည်သည့် ဖော်ရွေသော တုံ့ပြန်မှုမျှ မရရှိခဲ့ချေ။ ရွာသားများက ချန်ဖေးကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြပြီး သူ၏ စကားကို ကြားချိန်တွင် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားကာ သူ့အပေါ် ခုန်အုပ်တော့မည့်အလား ဖြစ်နေ၏။

တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း သတိမပြုမိသော ချန်ဖေးက ဆက်ပြောသည်။

"ကျွန်တော် သင်ယူခဲ့တဲ့ ဒုတိယ ကျင့်စဉ်က လက်သီးသိုင်း တစ်ခုပါ... အဲ့ဒါက အသက်ရှူကျင့်စဉ်နဲ့ မူလအစ တူညီပြီး သူ့ကို ကျိရှန်း လက်သီးသိုင်းလို့ ခေါ်ပါတယ်..."

သူတို့က မူလအစ တူညီကြတာလား...

ချန်ဖေး၏ စကားကို ကြားချိန်တွင် ရွာသားများနှင့် ရွာသူကြီး နှစ်ဦးစလုံးသည် မကောင်းတဲ့ ခံစားမှု တစ်ခုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရ၏။

ယခင် အသက်ရှူကျင့်စဉ်က အလွန် ရိုးရှင်းလွန်းသဖြင့် တစ်ယောက်ယောက်က တိုးတက်နိုင်သည်ဟု ဆိုခဲ့သည်။ မူလအစ တူညီသော ဤကျိရှန်း လက်သီးသိုင်းသည် ထူးဆန်းသော လေ့ကျင့်ရေး နည်းလမ်း တစ်ခုခုများ ဖြစ်နိုင်မလား။

"ခဏလောက် စောင့်ပါဦး ဧည့်သည်..."

ရွာသူကြီးက ချန်ဖေးကို ရုတ်တရက် ခေါ်လိုက်ရာ သူက တွေဝေစွာဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

"ဒီကျိရှန်း လက်သီးသိုင်းကို ကျွန်တော်တို့ကို သင်ပေးဖို့ မလိုပါဘူး... ကျွန်တော်တို့ အဲ့ဒီထဲကနေ တော်တော်လေး သင်ယူပြီးပါပြီ..."

ရွာသူကြီးက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... ကျိရှန်း လက်သီးသိုင်းက နိဒါန်းပျိုး လက်သီးသိုင်း တစ်ခု ဖြစ်ရုံနဲ့ အထင်မသေးပါနဲ့... ကျွန်တော် အခု အဲ့ဒါကို အမြင့်ဆုံး အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံပြီး ပြောင်းလဲမှု အများအပြားကို လက်သီးတစ်ချက်တည်း အဖြစ် လုံးဝ ပေါင်းစပ်ထားပြီးပြီ... ကျေးဇူးပြုပြီး ကြည့်ပေးပါဦး..."

ချန်ဖေးက စကားပြောရင်း ဘယ်ခြေဖြင့် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးလိုက်ပြီး ညာလက်ဖြင့် လက်သီးတစ်ချက် ပစ်သွင်းလိုက်၏။ တောင်တစ်လုံး ပြိုကျသွားသကဲ့သို့ ကြီးမားလှသော အငွေ့အသက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ရွာသူကြီး တုံ့ဆိုင်းသွား၏။

"ဒီလက်သီးသိုင်းက တော်တော်လေး အထင်ကြီးစရာ ကောင်းပုံရတယ်..."

ကျင့်စဉ်ကိုယ်တိုင်က အလွန် အခြေခံကျကြောင်း ရှင်းလင်းသော်လည်း ချန်ဖေး၏ လက်သီးချက်များသည် အပြောင်းအလဲ တစ်ထောင် ရှိပုံရသည်။"ဒီလက်သီးသိုင်းက ဘယ်လိုနေလဲ..."

ချန်ဖေးက ပြုံးလျက် မေးလိုက်၏။

"ဟုတ်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့..."

ရွာသူကြီး စကားမပြောနိုင်မီ ချန်ဖေးက ဆက်ပြောသည်။

"ဒီလက်သီးသိုင်းကို လေ့ကျင့်ရတာ တကယ်တော့ အရမ်း ရိုးရှင်းပါတယ်... အစပိုင်းမှာ ကျွန်တော် စတောင် မစနိုင်ခဲ့ဘူး... တစ်နေ့ကျမှ လေ့ကျင့်ဖို့ ရိုးရှင်းတဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုကို ကျွန်တော် ရှာတွေ့ခဲ့တယ်... အဲ့ဒါက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းတာပဲ..."

ရွာသူကြီး၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ပြူးကျယ်သွားပြီး မကောင်းတဲ့ ခံစားမှုတစ်ခုက သူ၏ အထဲတွင် ချက်ချင်း ပေါ်ထွက်လာ၏။

"မလုပ်..."

"လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်တိုင်း လေ့ကျင့်မှု တစ်မျိုးပါပဲ... ပိုမြန်မြန် ဝှေ့ယမ်းလေလေ၊ ဒီကျိရှန်း လက်သီးသိုင်းကို ပိုမြန်မြန် ကျွမ်းကျင်လာလေလေပဲ... ဒီလက်သီးသိုင်းကို အခု လက်ရှိ အဆင့်အထိ ကျွမ်းကျင်ဖို့ ကျွန်တော့်အတွက် သုံးရက်တောင် မကြာခဲ့ဘူး..."

ချန်ဖေးက ရွာသူကြီးကို တိုက်ရိုက် ကြားဖြတ် ပြောလိုက်သည်။

"ရွာသူကြီးက အရမ်း ယဉ်ကျေးလွန်းနေပြီ... ဒါက ကျိရှန်း လက်သီးသိုင်း လေ့ကျင့်ရေး နည်းလမ်း တစ်ခုပါ... ကျွန်တော် ဘာကိုမှ ကိုယ့်အတွက် ချန်ထားဖို့ မရည်ရွယ်ပါဘူး..."

မီရွာက ရွာသားတွေဟာ သူတို့ကိုယ်သူတို့ ကာကွယ်ဖို့ ဒီလက်သီးသိုင်းကို အသုံးပြုဖို့ လိုအပ်တယ်လေ…

ရွာသားများ အားလုံး ချန်ဖေးကို မျက်လုံးပြူးကာ စိုက်ကြည့်နေကြ၏။ အချို့သော ရွာသားများသည် တုန်ရီနေပြီး ချန်ဖေးဆီသို့ ပြေးဝင်ရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသော်လည်း စွမ်းအားတစ်ခုက သူတို့ကို ထိုနေရာမှာပင် ဖိချထားခဲ့သည်။

ချန်ဖေး ရွာသားများကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံရကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ကျိရှန်း လက်သီးသိုင်း လေ့ကျင့်ရသည့် နည်းလမ်းက အလွန် ရိုးရှင်းသည်ဟု သူတို့ ထင်သောကြောင့် ဖြစ်လောက်ပေသည်။

"အော်... ဟုတ်သားပဲ... ဒီလက်သီးသိုင်းကို လေ့ကျင့်ဖို့ ငွေစ တစ်ဆယ် နှစ်ဆယ် လိုအပ်တယ်... အားလုံးပဲ မမေ့ကြနဲ့နော်..."

ချန်ဖေးက သူ၏ နဖူးကို ရိုက်လိုက်ပြီး အရေးကြီးဆုံး သော့ချက်ကို မေ့လုနီးပါး ဖြစ်သွား၏။

ဒါက လွန်လွန်းတယ်... တော်တော်လွန်လွန်းတယ်...

ချန်ဖေး၏ စကားကို ကြားချိန်တွင် ရွာသားများ အားလုံး၏ မျက်လုံးများ နီရဲသွားသော်လည်း သူတို့ အကူအညီမဲ့နေကြသည်။ ရွာသားများထံမှ စွမ်းအင် ကြိုးမျှင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ချန်ဖေးဆီသို့ အားလုံး ပြေးဝင်သွားလေ၏။

အနည်းငယ် မှုန်ဝါးနေခဲ့သော ချန်ဖေး၏ စိတ်သည် ရုတ်တရက် ရှင်းလင်းသွားပြီး သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားသည် ထပ်မံ မြင့်တက်လာသည်။ ဤခံစားချက်က အလွန် သက်သောင့်သက်သာ ရှိသဖြင့် ချန်ဖေး မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် မှိတ်မထားဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

"ဧည့်သည်... ကျင့်ကြံခြင်းအပြင် တခြား စွမ်းရည်တွေရော ရှိသေးလား..."

ချန်ဖေး စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူနေသည်ကို ကြည့်ရင်း ရွာသူကြီး၏ အပြုံး ပျောက်ကွယ်သွား၏။ သာမန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် ချန်ဖေးသည် ယခုအချိန်တွင် ထွက်ခွာသွားသင့်ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် နှစ်ကြိမ်ဆက်တိုက် အရူးလုပ်ခံရပြီးနောက် ဤမျှ ရိုးရှင်းသော အဆုံးသတ်ကို သူ မည်သို့ လက်ခံနိုင်မည်နည်း။

"ကျွန်တော် ဆေးဖော်စပ်တတ်တယ်..."

ရွာသူကြီး၏ စကားကို ကြားချိန်တွင် ချန်ဖေးက အော်ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ကို လှည့်ကွက် အနည်းငယ်လောက် သင်ပေးလို့ ရမလား..."

ရွာသူကြီးက တိုးတိုးလေး မေးလိုက်၏။

"မင်း ဒီလို ဖရိုဖရဲ နည်းလမ်းနဲ့တောင် ကျင့်ကြံနိုင်တာပဲ... ဆေးဖော်စပ်တာလိုမျိုး သိမ်မွေ့တဲ့ အရာကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းမလဲ ဆိုတာ ငါ ကြည့်ချင်တယ်..." လို့ သူ တွေးလိုက်သည်။

"ရတာပေါ့..."

ချန်ဖေး ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော ရွာသားများကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်၏။

"ကျွန်တော် သင်ယူခဲ့တဲ့ ပထမဆုံး ဆေးကျမ်းက ချီနှင့်သွေး ဆေးလုံးပါ... ဒီဆေးကျမ်းကို သင်ယူရတာ အရမ်း လွယ်ကူပါတယ်... ဝက်အသည်းကို ပါးပါးလှီးပြီး ကြော်ဖို့ပဲ လိုတာပါ... ဆေးကျမ်းကို ပိုမြန်မြန် သင်ယူနိုင်ဖို့ ဝက်အသည်းကို ပါးပါးလှီးဖို့ မမေ့နဲ့နော်..."

ချန်ဖေးသည် သူ၏ အတွေ့အကြုံကို သင်ကြားရာတွင် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေခဲ့သော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်က အပ်ကျသံကိုပင် ကြားရလောက်အောင် ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားလေ၏။

အဂ္ဂိရတ်ပညာနဲ့ ဝက်အသည်းကြော် ဟုတ်လား... မင်း အဲ့ဒါကို ဘယ်လိုများ စဉ်းစားမိတာလဲ... လွန်လွန်းတယ်…

"ဝေါင်း..."

ရွာသား တစ်ယောက်က ကောင်းကင်သို့ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ချန်ဖေးဆီသို့ ရုတ်တရက် ပြေးဝင်လာသော်လည်း ခြေတစ်လှမ်းပင် မလှမ်းနိုင်မီ တစ်ခုခုက ကြိတ်ချေလိုက်သည့်အလား သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး အမှုန့်အဖြစ် ကွဲကြေသွားလေ၏။

အမှုန့်များထံမှ စွမ်းအားတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ချန်ဖေး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်လာကာ သူ၏ စုပ်ယူခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အခြား ရွာသားများ၏ ခေါင်းများမှလည်း စွမ်းအင် ကြိုးမျှင်များ ထွက်ပေါ်လာရာ သူတို့က ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း မရနိုင်ခဲ့ချေ။