← Chapters

အခန်း (၈၉-၉၀)

Vol. 9 Ch. 89-90

အခန်း (၈၉-၉၀)

Vol. 9 Ch. 89-90

အခန်း ၈၉ - ဆေးတောင်ထိပ်

"စီနီယာအစ်ကို... ကျွန်တော်တို့ အခု ပြန်ကြတော့မှာလား..." လန်ချင်းဆုန်းက အိုးယန်ကို မေးမြန်းလိုက်၏။

"ချင်းယွင်ဂိုဏ်းက နေ့လယ်စာက တော်တော် ဆိုးတယ်... တတိယ ဂျူနီယာညီလေးရဲ့ ရုပ်သေးရုပ်က အိမ်မှာ ထမင်းဟင်း ချက်နေလောက်ပြီ မဟုတ်လား... ငါတို့ ပြန်ပြီး စားကြတာပေါ့..." အိုးယန်က ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး ချန်ချန်ရှန်းကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

ချန်ချန်ရှန်းက ရိုးသားစွာ ပြုံးပြပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

ပိုင်ယွီမှာမူ စကားပြောချင်စိတ် မရှိတော့ချေ။ သူ၏ သင်္ချိုင်းဂူကို တူးဖော်ခံလိုက်ရချိန်မှစ၍ သူ မမှတ်မိချင်တော့သော ယခင်ဘဝက မှတ်ဉာဏ်များသည် ဆလိုက်ရှိုးများကဲ့သို့ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပြန်လည်ပေါ်လာနေခဲ့ပေသည်။

ကောင်းသောအရာများနှင့် ဆိုးသောအရာများ ရှိခဲ့သော်လည်း ကောင်းသောအရာများမှာ အလွန် နည်းပါးလှပြီး အများစုမှာ သူ့ကို နာကျင်စေခဲ့သော အရာများသာ ဖြစ်လေ၏။

အိုးယန်သည် စိတ်ဓာတ်ကျနေသော ပိုင်ယွီကို ကြည့်ကာ ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး လက်ခုပ်တီးလျက် ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"ဪ... ဟုတ်သားပဲ... ထူထူက ဒီနေ့ ကျင့်ကြံခြင်း စတင်တော့မှာဆိုတော့ သူ့ရဲ့ ဆေးစိမ်ချိုးဖို့ ဆေးဖက်ဝင်အပင် တချို့ ပြင်ဆင်ပေးဖို့ လိုသေးတယ်... ဆေးတောင်ထိပ်ကို သွားပြီး ဝိညာဉ်အပင် တချို့ သွားငှားကြရအောင်..."

အိုးယန်၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ဘေးရှိ ချန်ချန်ရှန်းက မချိတင်ကဲ ပြောဆိုလိုက်၏။

"အကြီးဆုံး စီနီယာအစ်ကို... မေ့သွားပြီလား... ဆေးတောင်ထိပ်က သူတို့ရဲ့ တောင်တံခါးမှာ ငါတို့ကို အထဲဝင်ခွင့်မပြုဘူး ဆိုပြီး ဆိုင်းဘုတ်တစ်ခု ချိတ်ထားတာ ကြာလှပြီလေ..."

"မင်း ဘာတွေပြောနေတာလဲ... အဲဒါက ဘယ်လို စကားမျိုးလဲ... ငါတို့ အားလုံးက ဂိုဏ်းတူ တပည့်တွေပဲလေ... ဆိုင်းဘုတ် ချိတ်တယ်ဆိုတာ နောက်ပြောင်တာ သက်သက်ပါ... ဘာလို့ အဲဒီလောက် အလေးအနက်ထားနေရတာလဲ..." အိုးယန်က အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြင့် ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"ဒါပေမဲ့..." ချန်ချန်ရှန်းက တစ်စုံတစ်ရာ ထပ်ပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း အိုးယန်က သူ့ကို တားဆီးရန် လက်ယပ်ခေါ်လိုက်ပြီး သူတို့ ဆေးတောင်ထိပ်သို့ သေချာပေါက် သွားရမည်ဟု ပြောဆိုလိုက်၏။ ဤသည်မှာ တောင်ထိပ်ငယ်လေးနှင့် ဆေးတောင်ထိပ် အကြား ငြိမ်းချမ်းစွာ ဖလှယ်ခြင်း ကိစ္စရပ်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး ဂိုဏ်းတူ တပည့်များအကြား မည်သို့ ပဋိပက္ခ ရှိနိုင်မည်နည်း။

"အဲဒါက မှန်ပေမယ့်..." ချန်ချန်ရှန်းက ဆက်ပြောချင်နေဆဲ ဖြစ်လေသည်။

ဘေးရှိ လန်ချင်းဆုန်းက ချက်ချင်း ပြောဆိုလိုက်၏။

"စီနီယာအစ်ကို... သွားကြရအောင်..."

အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းထားပြီးဖြစ်သော လန်ချင်းဆုန်း၏ ပျံသန်းနေသော ဓား အမြန်နှုန်းမှာ သူ ရွှေအမြုတေဖြစ်တည်ခြင်းအဆင့် တွင် ရှိစဉ်ကထက် ဆယ်ဆမက ပိုမြန်နေပြီဖြစ်ရာ လန်ချင်းဆုန်းသည် သူ၏ ထုံးစံနှင့်မတူဘဲ သဘောတူလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

လန်ချင်းဆုန်းသည် သူ၏ လက်ထဲရှိ ဓားရှည်ကို ညင်သာစွာ ပစ်တင်လိုက်ပြီး လက်ညှိုးတစ်ချောင်းဖြင့် ညွှန်ပြလိုက်လေ၏။ မူလက သုံးပေရှည်သော အစိမ်းရောင်ဓားမှာ ချက်ချင်းပင် နှစ်ကျန်း ရှည်လျားသော ဓားကြီးတစ်လက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပေသည်။

အိုးယန်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မနာလိုမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။ ပျံသန်းနေသော ဓား ပညာရပ်များသည် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများသာ ကျွမ်းကျင်နိုင်သော နည်းစနစ်များ ဖြစ်ပေသည်။ သူ၏ ဘဝသက်တမ်း တစ်လျှောက်တွင် ဓားဖြင့် ပျံသန်းနိုင်ပါမည်လောဟု သူ တွေးနေမိလေသည်။

ထိုသို့ တွေးမိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပို၍ပို၍ အသုံးမဝင်လာသော သူ၏ စနစ်ကို အိုးယန် သတိရသွားပြီး အလကားရနေသော ဝင်ငွေများမှာလည်း တစ်လကျော်ကြာသည်အထိ ပေါ်မလာတော့ချေ။

အကယ်၍ အိုးယန်သာ သူ၏ စွမ်းရည်ပြသသည့် ဘုတ်ပြားကို ဆက်လက် မမြင်ရပါက သူ၏ လိမ်လည်မှု အကြောင်းကို လုံးဝ မေ့သွားလုနီးပါး ဖြစ်နေမည် ဖြစ်လေသည်။

သူတို့ လေးဦးသည် ပျံသန်းနေသော ဓားပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ကြပြီး ဆေးတောင်ထိပ်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားကြလေ၏။

ဆေးတောင်ထိပ်သည် ချင်းယွင်ဂိုဏ်း၏ ဆေးဖော်စပ်သူများ နေထိုင်ရာ နေရာ ဖြစ်ပေသည်။

ကျင့်ကြံသူများအတွက် ဆေးလုံးများ၏ အသုံးဝင်မှုမှာ အလွန် ကျယ်ပြန့်လှပေသည်။ အစားအစာ စားရန် မလိုအပ်တော့သော သာမန် အစာရှောင်ဆေးလုံးများမှသည် နယ်ပယ်များကို ကျော်ဖြတ်ရန်အတွက် ကြီးမားသော အဆင့်ကျော်ဖြတ်ဆေးလုံးများအထိ ဤတန်ဖိုးကြီးမားလှသော ဆေးလုံးများ အားလုံးသည် ဆေးတောင်ထိပ်မှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်လေ၏။

ထို့ကြောင့် ဆေးတောင်ထိပ်သည် ချင်းယွင်ဂိုဏ်းအတွက် အလွန် အရေးကြီးပေသည်။

ဆေးတောင်ထိပ်မှ ထုတ်လုပ်သော အာနိသင်နည်းပါးသည့် ချီစုဆောင်းခြင်း ဆေးလုံးများ အချို့ပင်လျှင် အပြင်ဘက်ရှိ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများကြားတွင် ထားရှိပါက ကောင်းသောအရာများကို ဘယ်သောအခါမျှ မမြင်ဖူးသော ထိုလေလွင့်ကျင့်ကြံသူများကို သေသည်အထိ အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်စေရန် လုံလောက်ပေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ချင်းယွင်ဂိုဏ်းသည် မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေ ကိုးခု ထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး ဆေးဖော်စပ်ခြင်း အထူးပြု ဂိုဏ်း မဟုတ်သော်လည်း ပထမတန်းစား ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ဂိုဏ်းများဟု ခေါ်ဆိုသော ဂိုဏ်းများထက် များစွာ သာလွန်နေဆဲ ဖြစ်လေ၏။

သူတို့ လေးဦးသည် ပျံသန်းနေသော ဓားများဖြင့် ဆေးတောင်ထိပ်၏ တောင်တံခါးသို့ ရောက်ရှိလာကြပေသည်။

ဧရာမ တောင်ထိပ်ကြီးသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအကြား ကြီးမားလှသော ဆေးဖိုကြီး တစ်ခုကဲ့သို့ မတ်မတ်ရပ်နေလေ၏။ သူတို့ အနီးသို့ မရောက်မီမှာပင် ကြွယ်ဝလှသော ဆေးရနံ့ကို ရှူရှိုက်မိနေပြီ ဖြစ်ပေသည်။

သူတို့အဖွဲ့ ပျံသန်းနေသော ဓားများပေါ်မှ မခုန်ဆင်းမီမှာပင် ဆေးတောင်ထိပ်၏ တောင်တံခါးဝ၌ အဝေးမှနေ၍ ဧရာမ သစ်သားဆိုင်းဘုတ်ကြီး တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရလေ၏။

"အိုးယန်နှင့် ခွေးများ ဝင်ခွင့်မပြု..."

"သေချင်နေတာပဲ..."

လန်ချင်းဆုန်းက အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ ဓားချီတစ်ခုက သစ်သားဆိုင်းဘုတ်ဆီသို့ လွင့်ပျံသွားလေသည်။

ဓားချီသည် သစ်သားဆိုင်းဘုတ်ကို ချက်ချင်း အပိုင်းပိုင်းအစအန ဖြစ်သွားစေ၏။

သစ်သားဆိုင်းဘုတ် အပိုင်းပိုင်းအစအန ဖြစ်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် တောင်တံခါးကို စောင့်ကြပ်နေသော တပည့်သည် ပျံသန်းနေသော ဓားပေါ်တွင် ရပ်နေသည့် အိုးယန်ကို မြင်လိုက်ရလေသည်။

အိုးယန်သည် ပြုံးရွှင်သော မျက်နှာဖြင့် တစ်ဖက်လူကို စိတ်အားထက်သန်စွာ လက်လှမ်းပြလိုက်ပေ၏။

တောင်တံခါးကို မှီကာ အိပ်ငိုက်နေခဲ့သော တပည့်သည် အိုးယန်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အံ့သြမှုမှသည် ဒေါသအဖြစ်သို့၊ ထို့နောက် ထိတ်လန့်မှုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။ သူက သူ၏ စစ်မှန်သောအနှစ်သာရကို စုစည်းကာ ဆေးတောင်ထိပ်ဘက်သို့ ခေါင်းလှည့်ပြီး စူးရှသော အော်သံတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပေ၏။

"အိုးယန် ရောက်လာပြီဟေ့..."

တောင်တံခါးမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် ဆေးရနံ့များဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သော ဆေးတောင်ထိပ်သည် ချက်ချင်း ဆူညံသွားလေတော့သည်။

"မြန်မြန်... အရာအားလုံးကို ဖွက်ထားကြ..."

"တောင်စောင့် ဝင်္ကပါ ကို ဖွင့်လိုက်..."

"ပြစ်ဒဏ်တောင်ထိပ် ကို သွားပြီး အစောင့်အဖွဲ့ ကို သွားခေါ်..."

"အစောင့်အဖွဲ့ ကို သွားခေါ်ရမယ် ဟုတ်လား... အဲဒီ ကြွက်သားချည်းပဲ ရှိတဲ့ကောင်တွေက သူ့ဘက်က ပါနေတာလေ..."

"ဝိညာဉ်အပင် ခြံကို သွားစောင့်ကြ..."

"ငါတို့ ဆေးလုံးတွေ နဲ့အတူ အသေခံမယ်..."

…

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ဆေးတောင်ထိပ် တစ်ခုလုံးသည် ဝမ်းနည်းဖွယ် အငွေ့အသက်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး အချို့က "ဆေးလုံးတွေ အတွက် အသေခံမယ်..." ဟုပင် အော်ဟစ်နေကြလေ၏။

တစ်ချိန်က တိတ်ဆိတ်အေးချမ်းခဲ့သော ဆေးတောင်ထိပ်သည် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း လန်ချင်းဆုန်းနှင့် အခြားနှစ်ဦးတို့သည် ပြောင်းလဲသွားသော မျက်နှာအမူအရာများဖြင့် အိုးယန်ကို ကြည့်လိုက်ကြပေသည်။

အိုးယန်က အနေရခက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်၏။

"မြင်လား... ငါ ပြောသားပဲ... ငါတို့ အားလုံးက ဂိုဏ်းတူ တပည့်တွေပါ... ဆေးတောင်ထိပ်က စီနီယာအစ်ကိုတွေက တော်တော် စိတ်အားထက်သန်ကြတယ် မဟုတ်လား..."

သူတို့ သုံးဦးမှာ တိတ်ဆိတ်နေသဖြင့် အိုးယန်ကို ပို၍ အနေရခက်သွားစေလေသည်။

အိုးယန်သည် နောက်ဆုံးတွင် ဆက်လက် မထိန်းထားနိုင်တော့ဘဲ ဆဲဆိုလိုက်ပေ၏။

"ဒါတွေ အားလုံးက မင်းတို့ စကားနားမထောင်တဲ့ ကောင်တွေကြောင့် မဟုတ်ဘူးလား... မင်းတို့ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေတုန်း အမြဲတမ်း စားနေရတဲ့ အစာရှောင်ဆေးလုံးတွေ၊ ကျင့်ကြံဖို့အတွက် ချီစုဆောင်းခြင်း ဆေးလုံးတွေ၊ အိုးထဲကို ရောက်သွားတဲ့ ဝိညာဉ်အပင်တွေနဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးဘက်ဝင်အပင်တွေ အားလုံးကို လမ်းဘေးကနေ ကောက်ရလာတယ်လို့ ထင်နေတာလား... ငါက မင်းတို့ရဲ့ စီနီယာအစ်ကို အနေနဲ့ အရှက်မရှိဘဲ ဆေးတောင်ထိပ်ကနေ လာငှားဖို့ အခက်အခဲတွေ အများကြီး ကြုံခဲ့ရတာ မဟုတ်ဘူးလား... ငါ့ရဲ့ နာမည်ကောင်းတွေ အကုန် ပျက်စီးသွားတာ အားလုံး မင်းတို့ကြောင့်ပဲ..."

လန်ချင်းဆုန်းနှင့် အခြားနှစ်ဦးသည် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် သဘောပေါက်သွားကြလေ၏။

တောင်ထိပ်ငယ်လေးတွင် မည်သည့်အရာကိုမျှ မထုတ်လုပ်နိုင်ချေ။ လက်တွေ့အသုံးမဝင်သော အသုံးမကျသည့် ဆေးပညာ တာအိုသာ ရှိပေသည်။

ဂိုဏ်းအတွင်း၌ပင် တူညီသော ဖလှယ်မှုကို အလေးထားသော်လည်း တောင်ထိပ်ငယ်လေးမှာ အမှန်တကယ်ပင် ဆင်းရဲမွဲတေနေလေ၏။ သူတို့၏ ဆရာမှာ ဘာကိုမှ ဂရုမစိုက်သော စီမံခန့်ခွဲသူ တစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသဖြင့် အရာအားလုံးသည် အိုးယန်၏ အပေါ်သို့သာ ကျရောက်လာခဲ့ပေသည်။

"အကြီးဆုံး စီနီယာအစ်ကို အတွက် ဝန်ထုတ်ဝန်ပိုး တချို့ကို မျှဝေပေးဖို့ ငါ အမှန်တကယ် မတွေးမိခဲ့ဘူး... သူ့ဆီကနေပဲ ယူနေခဲ့တာ... အခု ငါက အကြီးဆုံး စီနီယာအစ်ကို ရဲ့ စရိုက်ကိုတောင် သံသယဝင်နေမိတာလား..."

များသောအားဖြင့် တည်ငြိမ်လေ့ရှိသော ပိုင်ယွီပင်လျှင် သူ လွန်သွားပြီဟု ခံစားလိုက်ရလေသည်။

အိုးယန်သည် နောင်တရနေသော သုံးဦးကို ကြည့်ကာ ချက်ချင်း သက်ပြင်းချလိုက်ပေ၏။ ဤစကားနားမထောင်သော ကောင်လေး သုံးဦးမှာ အသိစိတ် အနည်းငယ် ကျန်ရှိနေသေးပြီး သူ၏ အခက်အခဲများကို သိရှိကြပေသည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် သူ စားသုံးခဲ့သော အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံး အချို့ကိုလည်း သူ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုမှ ရရှိလာသော အကျိုးအမြတ်များဟု သတ်မှတ်နိုင်သဖြင့် သူ ထပ်မံ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုတော့မည် မဟုတ်ချေ။

"ဒီ ဆေးတောင်ထိပ်က လူတွေက တကယ်ကို ကျေးဇူးကန်းတာပဲ... ငါတို့ ငှားမယ်လို့ သဘောတူထားတာ မဟုတ်ဘူးလား... ငါတို့က ပြန်မပေးဘူး ဆိုတာမှ မဟုတ်တာ... အကြီးဆုံး စီနီယာအစ်ကို ကို စော်ကားဖို့ သစ်သားဆိုင်းဘုတ် တောင် ချိတ်ရဲသေးတယ်..."

ပိုင်ယွီသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော ဆေးတောင်ထိပ်ကို အထင်သေးစွာဖြင့် ကြည့်လိုက်လေ၏။

ထိုအရာများမှာ ဝိညာဉ်အပင်များနှင့် ဆေးလုံးများ အချို့သာ ဖြစ်ပေသည်။ ချင်းယွင်ဂိုဏ်းမှာ ကြီးမားကျယ်ပြန့်ပြီး ချမ်းသာကြွယ်ဝရာ ဤမျှ ကပ်စေးနှဲနေရန် လိုအပ်ပါသလော။ သူတို့သည် ချင်းယွင်ဂိုဏ်း၏ တောင်ထိပ်ဆယ့်နှစ်ခု ထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော ဆေးတောင်ထိပ် အဖြစ် သတ်မှတ်ခံရရန် အမှန်တကယ်ပင် မထိုက်တန်ချေ။

"သေချင်နေတာပဲ..."

ဆေးတောင်ထိပ်ကို ကြည့်နေသော လန်ချင်းဆုန်း၏ အကြည့်များမှာ အေးစက်သွားပေ၏။ သူ၏ စီနီယာအစ်ကို ကို စော်ကားခြင်းသည် သူ့ကို စော်ကားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ယနေ့ သူ ဆေးတောင်ထိပ်ကို စိန်ခေါ်ရတော့မည့်ပုံ ပေါ်ပေသည်...

ချန်ချန်ရှန်းက ထိုသုံးဦး၏ အနောက်သို့ မသိမသာ ဆုတ်ခွာသွားပြီး သူ၏ အင်္ကျီလက်များကို မွှေနှောက် ရှာဖွေနေလေ၏။

"အနံ့ဆိုးတဲ့ ကောင်လေး... မင်း လာရဲသေးတယ်ပေါ့လေ..."

ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဆေးတောင်ထိပ်၏ မှ အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အိုးယန်နှင့် လေးဦး၏ အရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာပေသည်။

မျက်ခုံးနှင့် ဆံပင်များ အဖြူရောင် ရှိနေပြီး လောကီနှင့် ကင်းကွာသော အငွေ့အသက် ရှိသည့် သက်ကြီး တာအိုဘုန်းကြီး တစ်ဦးသည် ဆေးဖိုတစ်ခုပေါ်တွင် ရပ်ကာ အိုးယန်ကို ဒေါသတကြီး ကြည့်နေလေ၏။

အိုးယန်က ရယ်မောလိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူကို ဦးညွတ်လျက် ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

" ဦးလေး တန်ယွမ်ဇီ... ဒီရက်ပိုင်း နေကောင်းရဲ့လား..."

တန်ယွမ်ဇီဟုခေါ်သော သက်ကြီး တာအိုဘုန်းကြီးက အိုးယန်၏ နှာခေါင်းကို လက်ညှိုးထိုးကာ ဆဲဆိုလိုက်လေ၏။

"အနံ့ဆိုးတဲ့ ကောင်လေး... ဒီနေ့ မင်း ခိုးသွားတဲ့ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံး တစ်သိန်း ကို ပြန်မပေးဘူးဆိုရင် အခုချက်ချင်း မင်းရဲ့ ခေါင်းကို ဖြတ်ပစ်မယ်..."

အခန်း ၉၀ - ဤသည်မှာ ချင်းယွင်ဂိုဏ်း၏ သူတော်စင်က ၎င်းတို့ကို အသုံးပြုပုံပင်

အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံး တစ်သိန်း တဲ့လော...

လန်ချင်းဆုန်းနှင့် အခြားနှစ်ဦးတို့သည် ဤအရေအတွက်ကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် အသက်ရှူမှားသွားကြလေ၏။

အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံးများသည် ထိပ်တန်း ဆေးလုံးများ အဖြစ် သတ်မှတ်ခံရနိုင်ပါသလော။

မဟုတ်ချေ... ထိုအရာများသည် အခြေခံအဆင့် ဆေးလုံးများအဖြစ်သာ သတ်မှတ်ခံရနိုင်ပြီး ချီစုဆောင်းခြင်းအဆင့် တပည့်များ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် အာမခံချက် တစ်ခု ပေးရုံသာ ဖြစ်ပေသည်။

အတွင်းစည်းတပည့်များသည် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံးများကဲ့သို့သောအရာများကို အထင်ပင် မကြီးကြချေ။ အတွင်းစည်းသို့ ဝင်ရောက်နိုင်သူများထဲတွင် မည်သူကများ ပါရမီရှင် မဟုတ်ဘဲ နေမည်နည်း။

အဆင့်ကျော်ဖြတ်ရန် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံးများကို အသုံးပြုရန် လိုအပ်သည်လော။

သူတို့သည် အထင်သေးခံရပေလိမ့်မည်။

အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံးများကို ယေဘုယျအားဖြင့် အပြင်စည်းတပည့်များအတွက် ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်များ အဖြစ်သာ ဂိုဏ်းက အသုံးပြုလေ့ ရှိပေသည်။

ထိုအရာများမှာ အဖိုးတန်ခြင်း မရှိသော်လည်း ဤအရေအတွက်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အံ့မခန်း ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလော။

တစ်သိန်း တဲ့လော...

အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံးများသည် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းသို့ တက်လှမ်းချိန်တွင်သာ အသုံးဝင်သော ဆေးလုံးများ ဖြစ်ပြီး စစ်မှန်သောချီကို စစ်မှန်သောအနှစ်သာရ အဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်းကို မြှင့်တင်ပေးသော အရန် ဆေးလုံး တစ်မျိုး ဖြစ်လေ၏။

သာမန်လူတစ်ယောက်သည် တစ်လုံးသာ လိုအပ်မည်ဖြစ်ပြီး စွမ်းရည် အနည်းငယ် ညံ့ဖျင်းသူများက နှစ်လုံး သောက်သုံးကြကာ သုံးလုံးဆိုလျှင် အများဆုံး အကန့်အသတ် ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်ပေသည်။

တစ်သိန်း ဆိုလျှင် လူတစ်ယောက်ကို အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံး အဖြစ်ပင် ပြောင်းလဲသွားစေနိုင်လေ၏...

လန်ချင်းဆုန်းနှင့် အခြားနှစ်ဦးတို့သည် အိုးယန်ကို ကြည့်လိုက်ကြပေသည်။ ယခုလေးတင် သူတို့သည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်မှုများအတွက် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နောင်တရနေခဲ့ကြသော်လည်း ယခုအခါ သူတို့သည် ရှင်းလင်းချက်တစ်ခုကိုသာ လိုချင်နေကြလေ၏။

သူ၏ အနောက်မှ အပ်များကဲ့သို့သော အကြည့်များကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် အိုးယန်က အနည်းငယ် မချိတင်ကဲ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"ဂျူနီယာ ဦးလေး တန်ယွမ်ဇီ... ဦးလေး ပြောတာလေ... အဲဒီတုန်းက ကျွန်တော့်ကို စားချင်သလောက် စားဆိုပြီး ပြောခဲ့တာလေ..."

"မင်း... မင်း... မင်း..." တန်ယွမ်ဇီက အိုးယန်ကို လက်ညှိုးထိုးကာ ဒေါသကြောင့် တုန်ယင်လျက် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

ထိုအရာများမှာ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံး တစ်သိန်း ပင် ဖြစ်သည်...

ဆေးတောင်ထိပ် တစ်ခုလုံး၏ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံး သိုလှောင်မှု အားလုံးကို ဤကောင်လေးက စားသုံးပစ်ခဲ့လေ၏...

ဤကောင်လေး ဤမျှ အများကြီး စားနိုင်မည်ဟု ဘယ်သူ သိမည်နည်း။

မူလက ဤကောင်လေးသည် သူ၏ နယ်ပယ်ကို ကျော်ဖြတ်ရန် အနည်းငယ်သာ လိုချင်သည်ဟု သူ ထင်ခဲ့ပေသည်။ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံးများမှာ အဖိုးတန်သောအရာများ မဟုတ်သလို ဤကောင်လေးက သူ့ထံသို့ ရံဖန်ရံခါ ရုပ်ပြစာအုပ်များ ပေးပို့လေ့ရှိသည်ကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် သူက လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းကာ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံး သိုလှောင်ရုံ၏ သော့ကို ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်လေ၏။

သူ၏ အိမ်ထဲသို့ ဝံပုလွေ တစ်ကောင်ကို လွှတ်ပေးလိုက်မိမည်ဟု သူ ဘယ်သောအခါမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ...

တစ်ညတည်းဖြင့် သိုလှောင်ရုံ တစ်ခုလုံးရှိ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံးများ အားလုံးကို ဤကောင်လေးက စားပစ်ခဲ့လေ၏...

ချင်းယွင်ဂိုဏ်း၏ အတွင်းစည်းမှ မည်သူကမျှ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံးများကို ဖော်စပ်ရန် အချိန်မဖြုန်းကြချေ။ ထိုအရာများကို များသောအားဖြင့် တပည့်များ၏ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း စွမ်းရည်များ လေ့ကျင့်ရန် အသုံးပြုကြပြီးနောက် အပြင်စည်းတပည့်များ၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို ကူညီရန် အပြင်စည်းသို့ ပစ်ပေးလိုက်ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံး တစ်သိန်း ဆိုသည်မှာ ဆေးတောင်ထိပ် တစ်ခုလုံး၏ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော် သိုလှောင်ထားသော ပမာဏ ဖြစ်လေ၏...

ဤကောင်လေးက ချင်းယွင်ဂိုဏ်း အပြင်စည်း တစ်ခုလုံး၏ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော် သိုလှောင်ထားမှု အားလုံးကို တစ်ညတည်းဖြင့် ရှင်းလင်းပစ်ခဲ့လေသည်။

လေ့ကျင့်ရန်အတွက်သာ အသုံးပြုလေ့ရှိသော အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံးများသည် အပြင်စည်းတွင် ရှားပါးမှုအရှိဆုံး ဆေးလုံးများ အဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပေ၏...

၎င်းက တောင်ထိပ်သခင်မှစ၍ အခြေခံအဆင့် တပည့်များအထိ ဆေးတောင်ထိပ် တစ်ခုလုံးကို နေ့ရောညပါ ဆေးဖို ရှေ့တွင် ထိုင်ကာ သွေးရောင်လွှမ်းနေသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်ရင်း အရေအတွက် ပြန်လည် ဖြည့်တင်းရန်အတွက်သာ ညပေါင်းများစွာ အိပ်ရေးပျက်ခံစေခဲ့လေသည်...

ကပ်ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် မဟာကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးဖြစ်သော ဂုဏ်သရေရှိ ဆေးတောင်ထိပ်၏ တောင်ထိပ်သခင် ဖြစ်သူ သူသည် နေ့ရောညပါ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံးများ ဖော်စပ်နေသော ဆေးဖိုကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့ရပေသည်...

ယခုအခါ ဆေးတောင်ထိပ် တစ်ခုလုံးသည် "အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံး" ဟူသော စကားလုံးများကို ကြားလိုက်ရတိုင်း အန်ချင်လာသည်အထိ ဖြစ်နေကြပြီ ဖြစ်လေ၏...

အားလုံးက သူ၏ အရှေ့ရှိ ဤကောင်လေးကြောင့်ပင် ဖြစ်ပေသည်...

ဒေါသကြောင့် တုန်ယင်နေသော တန်ယွမ်ဇီကို ကြည့်ရင်း အိုးယန်၏ အနောက်ရှိ သုံးဦးသည် ခေါင်းငုံ့ထားလိုက်ကြပြီး ဆေးတောင်ထိပ်ဘက်သို့ပင် မကြည့်ရဲတော့ချေ။

ဤကဲ့သို့သောအရာကို လုပ်ဆောင်ထားပြီးနောက် သူတို့၏ စီနီယာအစ်ကိုသည် ဆေးတောင်ထိပ်သို့ အရာများ ငှားရမ်းရန် ဝင်ကြွားစွာ လာရောက်ရဲသေး၏။

စီနီယာအစ်ကို၏ မျက်နှာကြောမှာ အမှန်တကယ်ပင် ထူထပ်လှပေသည်။

သူ၏ ဓားချီကြောင့် အပိုင်းပိုင်းအစအန ဖြစ်သွားသော သစ်သားဆိုင်းဘုတ်ကို ကြည့်ရင်း လန်ချင်းဆုန်းပင်လျှင် ဆေးတောင်ထိပ် တစ်ခုလုံးအတွက် အနည်းငယ် တောင်းပန်စိတ် ဖြစ်သွားလေ၏။

တစ်ခဏမျှ လေထုမှာ အနေရခက်သွားပေသည်။ အိုးယန်၏ အနောက်ရှိ သုံးဦးမှာ အလွန် ရှက်ရွံ့နေကြသဖြင့် သူတို့၏ ခေါင်းများကို ပျံသန်းနေသော ဓားအောက်တွင်ပင် မြှုပ်ထားလုနီးပါး ဖြစ်နေကြလေ၏။

အိုးယန်သည်လည်း အလွန် မချိတင်ကဲ ဖြစ်နေပေသည်။ သူသည် ဆေးတောင်ထိပ်မှ အရာများကို မကြာခဏ ငှားရမ်းလေ့ရှိပြီး ဆေးတောင်ထိပ်မှ စီနီယာအစ်ကိုများနှင့် ဂျူနီယာညီလေးများမှာလည်း အလွန် သဘောကောင်းကာ စကားပြောလည်း ကောင်းကြပေသည်။ သူ ဤနေရာကို အမှန်တကယ်ပင် သဘောကျလေ၏။

ထို့ကြောင့် သူက ချန်ချန်ရှန်းကို ညတွင်းချင်း ရုပ်ပြစာအုပ် အသုတ်လိုက် ထုတ်လုပ်ရန် အလျင်စလို ခိုင်းစေခဲ့ပြီး သူ၏ ကျေးဇူးတင်မှုကို ဖော်ပြရန် သီးသန့် လာရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

တန်ယွမ်ဇီသည် ရုပ်ပြစာအုပ်များကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် များစွာ နှစ်သိမ့်မှု ရရှိခဲ့ပြီး ဟူယန်တွင် ဤမျှ ကောင်းမွန်သော တပည့်တစ်ဦး ရှိနေခြင်းအတွက်ပင် ချီးကျူးခဲ့သေး၏။

အိုးယန်သည် အဘိုးကြီး၏ ပျော်ရွှင်နေမှုကို အခွင့်ကောင်းယူကာ သူ အမြဲတမ်း သိချင်နေခဲ့သော မေးခွန်းတစ်ခုကို မေးမြန်းခဲ့လေသည်။

"ဆေးလုံးတွေကနေတဆင့် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို တက်လှမ်းလို့ ရနိုင်ပါသလား..."

အိုးယန်၏ မေးခွန်းကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် တန်ယွမ်ဇီက လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းကာ သော့တစ်ချောင်းကို အိုးယန်ထံသို့ တိုက်ရိုက် ပစ်ပေးလိုက်ပြီး ဤမျှ သေးငယ်သော ကိစ္စလေးက သူ့ကို ဒုက္ခမပေးသင့်ကြောင်းနှင့် အိုးယန်သည် သိုလှောင်ရုံထဲမှ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံးများကို စားချင်သလောက် စားနိုင်ကြောင်း ပြောဆိုခဲ့လေ၏။ ထို့နောက်တွင် သူသည် တတိယဂျူနီယာ၏ အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော ဆေးဖော်စပ်ခြင်းထဲတွင် နစ်မွန်းသွားကာ ရုန်းထွက်၍ မရနိုင်တော့ချေ။

ထိုညက ဆေးတောင်ထိပ် တစ်ခုလုံးသည် လေ့လာသင်ယူခြင်း အငွေ့အသက်များထဲတွင် နစ်မွန်းနေခဲ့ပေသည်။ လူတိုင်းသည် အလွန် လေးနက်စွာ ဖတ်ရှုနေကြပြီး အချို့မှာ ကျယ်လောင်စွာ အားပေးကာ သြဘာ မပေးဘဲပင် မနေနိုင်ကြချေ။

ထို့ကြောင့် အိုးယန်သည် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံး သိုလှောင်ရုံသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် မည်သူကမျှ အာရုံမစိုက်ခဲ့ကြချေ။

ဆေးတောင်ထိပ်၏ အမြင်တွင် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံးများသည် အလွယ်တကူ ဖော်စပ်နိုင်သော အမှိုက်များသာ ဖြစ်ပေသည်။

သိုလှောင်ရုံထဲရှိ များပြားလှသော အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံးများကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် အိုးယန်သည် အိမ်သို့ ပြန်ရောက်သွားသကဲ့သို့ လုံခြုံမှုကို ခံစားလိုက်ရလေ၏။

ဤမျှ ဆေးလုံး များစွာရှိနေသဖြင့် သူသည် မည်သို့လုပ်၍ သူ၏ အုတ်မြစ်ကို မတည်ဆောက်နိုင်ဘဲ ရှိမည်နည်း။

စိတ်ကူးယဉ်မှုက လှပသော်လည်း လက်တွေ့မှာ ရက်စက်လှပေသည်။

သူသည် ညဦးပိုင်းမှစ၍ နောက်နေ့ နံနက်စောစောအထိ စားသုံးခဲ့လေ၏။

"စစ်မှန်သောချီ + ၁၊ စစ်မှန်သောချီ + ၁၊ စစ်မှန်သောချီ + ၁" ဟူသော စနစ်၏ သတိပေးချက်များမှလွဲ၍ ထိုအရာမှာ အသုံးမဝင်ခဲ့ချေ။

နောက်ဆုံးတွင် အိုးယန်၏ သွားများပင် ကျင်လာသော်လည်း အသုံးမဝင်သေးချေ။

ဤသည်မှာ မည်သို့သော အမှိုက်မျိုးနည်း... နာမည်က အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံး ဟုသာ ဆိုသည်... "စစ်မှန်သောချီ + ၁" မှလွဲ၍ အခြား ဘာအသုံးမှ မဝင်ချေ...

ဤ ဆေးတောင်ထိပ်မှ ဆေးဖော်စပ်သူများ... သူတို့သည် ဆေးလုံးအတုများ ရောင်းချနေခြင်းများ မဟုတ်ပေလော...

သို့ရာတွင် ရှုပ်ပွနေသော သိုလှောင်ရုံကို ကြည့်ရင်း အိုးယန်သည် သူ ထွက်ပြေးရမည့်အချိန် ရောက်ပြီဟုလည်း ခံစားလိုက်ရပေသည်။

အကယ်၍ သူ ထွက်မပြေးပါက သူ ပြန်ထွက်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အိုးယန်သည် ဆေးတောင်ထိပ်မှ ထွက်ခွာလာချိန်တွင် စာမျက်နှာလှန်သံများကို သဲ့သဲ့မျှ ကြားနေရဆဲဖြစ်ပြီး ရေတွက်၍မရနိုင်သော ဆေးဖော်စပ်နည်းများကို ရင်ဆိုင်ရသော ဆေးဖော်စပ်သူများပီပီ ဟု သူ၏ စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

ဤမျှ လုံ့လဝီရိယရှိပြီး ကြိုးစားလေ့လာသင်ယူမှုနှင့်အတူ သူ၏ တောင်ထိပ်ငယ်လေးမှ ဆေးပညာ စွမ်းရည်များသည် ဤဘဝတွင် သိပ်အသုံးဝင်မည် မဟုတ်တော့ပေ...

....

ဒေါသကြောင့် တုန်ယင်နေသော တန်ယွမ်ဇီသည် လျှပ်တစ်ပြက် လှုပ်ရှားကာ အိုးယန်၏ အရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး အိုးယန်၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဆွဲကိုင်ကာ ဒေါသတကြီး ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကို သွားတွေ့ဖို့ ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့စမ်း... ဒီနေ့ ချင်းယွင်တောင်ထိပ်ရဲ့ တောင်တံခါး ရှေ့မှာ ငါ့ကိုယ်ငါ သတ်သေရမယ် ဆိုရင်တောင်မှ ရှင်းလင်းချက်တစ်ခုကို ငါ တောင်းဆိုမယ်..."

သောက်ကျိုးနည်း... ဤအဘိုးကြီးက အတည်ပြောနေခြင်းလော...

အိုးယန်၏ နှလုံးသားမှာ တစ်ချက် ခုန်သွားပြီးနောက် သူ၏ အနောက်ရှိ ဂျူနီယာညီလေး သုံးဦးထံမှ အကူအညီတောင်းရန် သူ၏ ခေါင်းကို လှည့်လိုက်ပေသည်။

တိုက်ပွဲတွင် ဖခင်နှင့် သားများကဲ့သို့၊ ရန်ပွဲတွင် ညီအစ်ကိုများကဲ့သို့ စီနီယာအစ်ကိုနှင့် ဂျူနီယာညီလေးများအကြား ညီအစ်ကို သံယောဇဉ်ကို ပြသရမည့်အချိန် ရောက်လာပြီဖြစ်၏...

သို့ရာတွင် လန်ချင်းဆုန်းနှင့် အခြားနှစ်ဦးတို့သည် မည်သည့်အရာမျှ မဖြစ်ပျက်ခဲ့သကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်ကာ ခေါင်းငုံ့ထားလိုက်ကြလေ၏။

"ဘာလဲဟ... ဒါက မင်းတို့ရဲ့ အကြီးဆုံး စီနီယာအစ်ကို ကို ဆက်ဆံတဲ့ ပုံစံလား... မင်းတို့က နှလုံးသား မရှိဘူးဆိုရင် ငါက သစ္စာမရှိဘူးလို့ အပြစ်မတင်နဲ့နော်..." ခေါင်းဖွက်ထားသော ငှက်ကုလားအုတ် သုံးကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည့် သုံးဦးကို ကြည့်ရင်း အိုးယန်မှာ ချက်ချင်း ဒေါသထွက်သွားလေသည်။

သူ၏ မျက်လုံးများက ချန်ချန်ရှန်းကို အမိဖမ်းမိသွားချိန်တွင် သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ရုတ်တရက် တောက်ပသွားပေ၏။ အိုးယန်က အလျင်အမြန် ပြုံးလိုက်ပြီး တန်ယွမ်ဇီကို ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

" ဦးလေး... မလောပါနဲ့... ကျွန်တော် ရှင်းပြတာကို နားထောင်ပါဦး... ကျွန်တော့်မှာ အကြောင်းပြချက် ရှိပါတယ်..."

"အကြောင်းပြချက်... မင်းမှာ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံး တစ်သိန်း ကို စားဖို့ ဘယ်လို အကြောင်းပြချက် ရှိလို့လဲ..." တန်ယွမ်ဇီက လှောင်ပြောင်လိုက်လေ၏။

အိုးယန်က သူ၏ အနောက်ရှိ ချန်ချန်ရှန်းကို လက်ညှိုးထိုးကာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

" ဦးလေး... ဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲ တုန်းက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ချင်းယွင်ဂိုဏ်း အတွက် မိစ္ဆာတွေကို သတ်ဖြတ်ပေးခဲ့တဲ့ ချင်းယွင်ဂိုဏ်း သူတော်စင် ချန်ချန်ရှန်း ကို မှတ်မိသေးရဲ့လား..."

အိုးယန်က သူ၏ နာမည်ကို ခေါ်လိုက်သည်ကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ချန်ချန်ရှန်းသည် ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် များစွာ ထိတ်လန့်သွားလေ၏။

ဒုက္ခပင်... စီနီယာအစ်ကိုက ငါ့ကို ရောင်းစားတော့မည်... ငါ ထွက်သွားမှ ဖြစ်မည်...

ချန်ချန်ရှန်း ထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် လက်နှစ်ဖက်က သူ၏ ပခုံးများပေါ်သို့ ဖိချလာပြီး သူ့ကို ချက်ချင်း လှုပ်မရအောင် ပြုလုပ်လိုက်ပေသည်။

ပိုင်ယွီ၏ တိုးညှင်းသော အသံက ချန်ချန်ရှန်း၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။ "မသွားနဲ့... မင်းက သူ့ရဲ့ ပြဿနာတွေကို ရှင်းပေးရမယ်... မဟုတ်ရင် တောင်ထိပ်ငယ်လေး တစ်ခုလုံးက ချင်းယွင်ဂိုဏ်းက လူတိုင်းရဲ့ အမုန်းခံရတော့မယ်..."

ဘေးတွင် ရှိနေသော လန်ချင်းဆုန်းက စကားမပြောသော်လည်း ချန်ချန်ရှန်း၏ ပခုံးပေါ်ရှိ လက်က ပိုမို အားပါလာလေ၏။

တန်ယွမ်ဇီက ချန်ချန်ရှန်းကို သံသယဖြင့် ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်လေသည်။ "ဒီကောင်လေးက ရွှေအမြုတေဖြစ်တည်ခြင်းအဆင့်ကို ရောက်နေပြီလေ... အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံးတွေက သူ့အတွက် ဘာလိုလို့လဲ..."

"ဂျူနီယာ ဦးလေး... ကျွန်တော် ဂျူနီယာညီလေး ရဲ့ အဓိက စွမ်းရည်ကို မေ့သွားပြီလား... အဲဒီ ရုပ်သေးရုပ် ရာပေါင်းများစွာကို အသက်သွင်းလိုက်တာနဲ့ လိုအပ်တဲ့ အရင်းအမြစ်တွေက နက္ခတ္တဗေဒ ကိန်းဂဏန်း တစ်ခု ဖြစ်သွားပြီလေ..." အိုးယန်သည် တရားမျှတစွာ ပြောဆိုနေရင်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အစီအစဉ်တစ်ခုကို အလျင်အမြန် ဖန်တီးလိုက်ပေသည်။

"အဲဒီလို ဆိုရင်တောင် ငါ့ရဲ့ ဆေးတောင်ထိပ်က အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံး တစ်သိန်း က..." တန်ယွမ်ဇီက ချက်ချင်း စတင် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

" ဦးလေး... နေပါဦး..."

အိုးယန်က ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး တန်ယွမ်ဇီ၏ လက်ထဲမှ ရုန်းထွက်လိုက်လေသည်။

အိုးယန်က ကောင်းကင်ဆီသို့ လက်အုပ်ချီကာ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ပြောဆိုလိုက်ပေ၏။

" ဦးလေး... မေ့သွားပြီလား... သူတော်စင် ကို မြင်တွေ့ရတာက ဂိုဏ်းချုပ်ကို မြင်တွေ့ရတာနဲ့ တူတူပဲ၊ သူတော်စင် အသုံးပြုတဲ့ အရာတွေက ဂိုဏ်းချုပ် အသုံးပြုတဲ့ အရာတွေပဲ လို့ ဂိုဏ်းချုပ်က တစ်ခါ ပြောဖူးတယ်လေ... ဒါကြောင့် ဒီ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံး တစ်သိန်း အတွက် ဂိုဏ်းချုပ်က ပေးချေသင့်တယ်..."

ပင်မခန်းမထဲတွင် ထိုက်အာနှင့် စကားပြောနေဆဲဖြစ်သော တုန်းရွှီကျစ်သည် ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်စွာ နှာချေလိုက်လေ၏။

"ဟတ်ချိုး..."

Book 9 end.

All Chapters