အခန်း (၃၇၉-၃၈၀)

အခန်း။ ၃၇၉

ရှန်းယွီသည် သူ၏ သာလွန်မြင့်မြတ်သောတာအိုခန္ဓာမှ ရရှိသော အတွေ့အကြုံအမှတ်များကို ကြည့်ရှုရင်း မှင်တက်သွားရသည်။

သူသည် အိပ်မက်မက်နေခြင်း မဟုတ်ကြောင်း သေချာစေရန် အကြိမ်ကြိမ် ပြန်လည်စစ်ဆေးမိသည်။ သူသည် တစ်ရက်တည်းနှင့်ပင် အတွေ့အကြုံအမှတ် ငါးသောင်းအထိ ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ ယခင်စံချိန်ဟောင်းထက် သုံးဆနီးပါး ပိုမိုများပြားနေသည်။ ယခုအခါ စနစ်၏ နှစ်ဆတိုးခြင်းအကျိုးကျေးဇူးကြောင့် အဆင့် ၃ သို့ ရောက်ရှိရန် သုံးရက်သာ လိုတော့ကြောင်း သူ သိလိုက်ရသည်။

ဤသည်မှာ သူ၏ ခန့်မှန်းချက်ထက် တစ်ရက်တိတိ စော၍ အဆင့်တက်လှမ်းနိုင်ခြင်းပင်။

ဂျူနီယာညီမလေးနှင့် အတူတကွ ကျင့်ကြံခြင်းမှ ဤမျှလောက် အကျိုးကျေးဇူး ရရှိမည်ကို ကြိုတင်သိရှိခဲ့ပါက တစ်နေကုန် တိုက်ခိုက်နေရလျှင်ပင် သူ ငြင်းဆန်မည်မဟုတ်ပေ။ အမှန်တစစ်တွင် ဤနည်းလမ်းမှာ လောလောဆယ်၌ အတွေ့အကြုံအမှတ်များ စုဆောင်းရန်အတွက် အထိရောက်ဆုံး နည်းလမ်းပင်။

“အဟမ်း”

သူ ချောင်းတစ်ချက် ဟန့်လိုက်မိသည်။ သူ့ကိုယ်သူ ပြန်လည်ထိန်းချုပ်ရန် လိုအပ်နေပြီဖြစ်သည်။ အတွေ့အကြုံအမှတ်များအပေါ် မက်မောမှုကြောင့် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ထူးဆန်းသော အတွေးများ ဝင်ရောက်နေမိသည်။ ဤအကြောင်းကို ဇနီးဖြစ်သူ ပြန်ရောက်လာမှသာ ဆွေးနွေးရပေမည်။

ထိုသို့ တွေးနေစဉ်မှာပင် မြေပြင်မှတစ်ဆင့် ပြင်းထန်သော လျှပ်စီးတုန်ခါမှုများ ပျံ့နှံ့လာသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ အခြားသူများ သတိမပြုမိနိုင်သော်လည်း သူကမူ ရှင်းလင်းစွာ သိရှိနေသည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ ဂျူနီယာညီမလေး ကြုံတွေ့နေရသော ကောင်းကင်ဘုံဘေးဒုက္ခ၏ အရှိန်အဝါ မြေကမ္ဘာအနှံ့ ပျံ့နှံ့လာခြင်းဖြစ်သည်ဟု သူ တွေးမိသည်။ သူမ၏ ဘေးဒုက္ခကြောင့် ကမ္ဘာလောကကြီးတစ်ခုလုံး အနည်းငယ် တုန်ခါသွားရသည်မှာ သူမသည် တကယ့်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တည်ရှိမှုမျိုး ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

ထိုအကြောင်းကို တွေးတောရင်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အခြားသော အတွေးသစ်တစ်ခု ပေါ်လာပြန်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံတာအိုခန္ဓာနှင့် သာလွန်မြင့်မြတ်သောတာအိုခန္ဓာတို့မှာ လုံးဝဆန့်ကျင်ဘက် အစွန်းနှစ်ဖက် ဖြစ်နေခြင်းကြောင့် သူ၏ တာအိုခန္ဓာကို ဆက်လက်အဆင့်မြှင့်တင်ပါက ကောင်းကင်ဘုံလမ်းစဉ်နိယာမနှင့် အဆင့်တူညီသော စွမ်းအားမျိုး ရရှိနိုင်မည်လားဟု သူ စဉ်းစားမိသည်။

သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်ရန်မှာ မလွယ်ကူလှပေ။

လီယောင်းမှာမူ အချိန်အခါနှင့် အခြေအနေ အရပ်ရပ်တို့ တိုက်ဆိုင်မှုကြောင့်သာ ထိုကဲ့သို့သော စွမ်းအားမျိုးကို ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူ၏အဖို့မူ သာလွန်မြင့်မြတ်သောတာအိုခန္ဓာ အဆင့် ၆ သို့ ရောက်ရှိမှသာ ထူးခြားသော နယ်ပယ်တစ်ခုကို ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး အဆင့် ၇ သို့ ရောက်မှသာ နိယာမတစ်ခုကို ရရှိနိုင်ခြေ ရှိသည်။

သို့သော် ရှန်းယွီမှာမူ ဤအချက်ကို သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်ပေ။ သူ၏ သာလွန်မြင့်မြတ်သောတာအိုခန္ဓာ အဆင့် ၆ သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ဂျူနီယာညီမလေး၏ အကူအညီနှင့်ဆိုလျှင် ထိုအချိန်၌ နယ်ပယ်တစ်ခု ရရှိရန်မှာ မလွဲမသွေပင်။

ဂျူနီယာညီမလေးနှင့် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် သူသည် သူမ၏ ကောင်းကင်ဘုံဒါအို ကိုယ်ပွားပုံစံနှင့် ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ပုံများကို စမ်းသပ်ချက်အချို့ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ထိုစမ်းသပ်ချက်များအရ သူမသည် ယခုအခါ သူ့ကို မြင်တွေ့နိုင်စွမ်း ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။ စမ်းသပ်ချက်များအတွင်း ရှန်းယွီမှာ နည်းလမ်းပေါင်းစုံဖြင့် သူမထက် ပိုမိုသန်မာနေသော်လည်း သူမကို အလွယ်တကူပင် ရှုံးနိမ့်နေခဲ့ရသည်။

ဤသည်မှာ ကောင်းကင်ဘုံလမ်းစဉ်နိယာမ ကြောင့်ပင်။ ထိုနိယာမမှာ အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်နေခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ နယ်ပယ်တစ်ခုသည်တစ်ခုကို မည်သို့မျှ အနိုင်မရနိုင်သောကြောင့်ပင်။

ထို့ကြောင့် ရှန်းယွီအနေဖြင့် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်ရန်အတွက် သူကိုယ်တိုင်၏ နိယာမတစ်ခုကို ရှာဖွေရန် လိုအပ်နေပြီဟု တွေးတောမိသည်။

လီယောင်းသည် ဇာတ်လိုက်တစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်နေခြင်းကြောင့် သူမ စွမ်းအားများ မြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ နောက်ထပ်ပေါ်လာမည့် ရန်သူများမှာလည်း ယခင်ကထက် ပိုမိုအစွမ်းထက်လာမည်မှာ အသေအချာပင်။ ထို့ကြောင့် သူကိုယ်တိုင်လည်း စွမ်းအားများ မြှင့်တင်ရန် လိုအပ်သည်။

ဧကရီ၏ ပြောကြားချက်အရ ဘေးဒုက္ခနယ်ပယ်သို့ အဆင့်တက်လှမ်းချိန်တွင် မသေမျိုးဘေးဒုက္ခကို ကျော်ဖြတ်ရမည် ဖြစ်သည်။ ဤအချက်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဘေးဒုက္ခနယ်ပယ်သည် မသေမျိုးစွမ်းအင်ကို ကိုင်တွယ်နိုင်စွမ်း ရှိရမည်ဟု သူ ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။

အကယ်၍ သူ၏ ဝိညာဉ်အမြစ်ကို မသေမျိုးအဆင့်သို့ မြှင့်တင်နိုင်ပြီး မသေမျိုးစွမ်းအင်များကို တက်ကြွစွာ စုပ်ယူနိုင်မည်ဆိုပါက ဘေးဒုက္ခနယ်ပယ်ရှိ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ပေါင်းစပ်၍ မသေမျိုးစွမ်းအင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် သူသည် နိယာမတစ်ခုကိုလည်း အသုံးပြုနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤကဲ့သို့ အခြေခံများ ရှိနေသည့်တိုင် ပြဿနာတစ်ခု ရှိနေသေးသည်။

သူ့တွင် မသေမျိုးချီရှိနေလျှင်ပင် နိယာမတစ်ခု မရှိသေးချေ။ သူ၏ နယ်ပယ် များ နိယာမ အဖြစ်သို့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာရန် စောင့်ဆိုင်းနေမည်ဆိုပါကလည်း အချိန်အတော်ကြာမြင့်ပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် သူကိုယ်တိုင်၏ နိယာမတစ်ခုကို ဖန်တီးရန် သူ စဉ်းစားနေခြင်းပင်။

စမ်းသပ်ချက်အတွင်း လီယောင်း အသုံးပြုပုံကို ကြည့်ရခြင်းအားဖြင့် ၎င်းမှာ သူ ထင်

သလောက် မခက်ခဲဘူးဟု သူ ယူဆမိသည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ အဆင့်မြင့် သုတေသီ အတတ်ပညာကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အချိန်အတန်ကြာ ပေးရပေဦးမည်။ အခြေခံများ မချရသေးသဖြင့် လောလောဆယ်တွင် ဤအချက်မှာ အရေးမကြီးသေးဘူးဟု သူ ယူဆလိုက်သည်။ သူသည် ဤအတွေးများကို သူ၏ အလင်းကိုယ်ပွားထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးအပ်လိုက်ပြီး ပြန်လည်စတင်ခြင်း မျက်နှာပြင်ရှိ အခြားသော အချက်အလက်များကို ဆက်လက် ကြည့်ရှုနေတော့သည်။

ရှန်းယွီသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သစ်မှ ရရှိသော အချက်အလက်များကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

တစ်ရက်တည်းနှင့်ပင် အမှတ်ပေါင်း နှစ်သောင်းအထိ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကြယ်တာရာခန္ဓာ၏ ဂုဏ်သတ္တိအရ အစဉ်တစိုက် ကိုယ်တိုင်သန့်စင်နေခြင်းကြောင့် ဤမျှရရှိသည်မှာ သဘာဝကျလှသော်လည်း ရှန်းယွီအနေဖြင့် အနည်းငယ် ဝေခွဲမရဖြစ်နေမိသည်။ ထိုအမှတ်များထဲမှ မည်မျှမှာ ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့်ဖြစ်ပြီး မည်မျှမှာ အတူတကွ ကျင့်ကြံခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်ကို သူ သိချင်နေမိသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်စတင်ခြင်းရောက်လျှင် သူ အဖြေသိရပေလိမ့်မည်။

ဆက်လက်၍ သူ၏ ဗရမ်းဗတာခန္ဓာကို စစ်ဆေးကြည့်ရာ သာလွန်မြင့်မြတ်သောတာအိုခန္ဓာကဲ့သို့ပင် အတွေ့အကြုံအမှတ် ငါးသောင်း ရရှိထားသည်ကို တွေ့ရသည်။ မကြာမီတွင် ဗရမ်းဗတာနိယာမကို သူ ရရှိနိုင်မလားဟု တွေးတောနေမိသည်။

သို့သော် သူသည် သု့ကိုယ်ပိုင် နိယာမတစ်ခုကိုသာ ဖန်တီးလိုစိတ် ပြင်းပြနေဆဲပင်။ လီယောင်းသည် ကောင်းကင်ဘုံလမ်းစဉ် အပေါ်တွင် သဘာဝအလျောက် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုရှိပြီး မကြုံစဖူးသော အမြန်နှုန်းဖြင့် တိုးတက်နိုင်စွမ်းရှိသည်။ သူ၏အဖို့မူ ဟင်းလင်းပြင်နှင့် သာလွန်မြင့်မြတ်သောတာအိုခန္ဓာမှ ဆင်းသက်လာမည့် နိယာမတို့အပေါ်တွင် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု ရှိသည်မှာ မှန်သော်လည်း ထိုအရာများသည် လီယောင်းက ကောင်းကင်ဘုံဒါအိုကိုယ်ပွားအဖြစ် ကောင်းကင်ဘုံလမ်းစဉ်ကို အလုံးစုံ ကိုယ်စားပြုနေသကဲ့သို့ သူ့ကို အလုံးစုံ ကိုယ်စားပြုနိုင်စွမ်းမရှိဟု သူ ခံစားနေရသည်။

ဤသည်မှာပင် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်နိယာမကို ဖန်တီးရန် အားသန်နေရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းပင်။

လောကတွင် ကမ္ဘာပေါင်း သုံးထောင်နှင့် ဒါအိုပေါင်း သုံးထောင်ရှိသည်ဟု ဆိုကြသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ ထိုထက်မက များပြားလှပြီး အနန္တတိုင်အောင် ရှိနိုင်သည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ ယခင်ဘဝက ကျင့်ကြံခြင်း ဝတ္ထုပေါင်းများစွာကို ဖတ်ရှုခဲ့ရာမှ ရရှိသော အသိပညာဖြစ်ပြီး မူလဒါအို သုံးထောင်ထက် သာလွန်ကာ သူ့ကိုယ်သူ အမှန်တကယ် ကိုယ်စားပြုနိုင်မည့် အရာသစ်တစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်ထားသည်။

အခြားသော အကြောင်းရင်းတစ်ခုမှာ အထက်တွင် ရှိနေသော ပုဂ္ဂိုလ်များကို စိုးရိမ်နေသောကြောင့်ပင်။

ဝတ္ထုများစွာတွင် ဖော်ပြထားသကဲ့သို့ ဒါအို၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသူများကို အောက်တွင် ရှိနေသူများက မည်သည့်အခါမျှ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။ ပညာရှိ ဆိုသူက နိယာမမှတစ်ဆင့် လီယောင်းကို မည်သို့ နှောင့်ယှက်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်ကို သူ ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးဖြစ်သည်။ ရှန်းယွီအနေဖြင့် သူ၏ အဓိကနိယာမမှာ သူနှင့် လုံးလုံးလျားလျား မသက်ဆိုင်သော အရာတစ်ခု ဖြစ်နေမည်ကို မလိုလားပေ။ သို့မဟုတ်ပါက သူ မည်သို့ သေဆုံးသွားမည်ကိုပင် သူ သိလိုက်ရမည် မဟုတ်ပေ။

နောက်ဆုံးခန္ဓာဖြစ်သော စစ်နတ်ဘုရားခန္ဓာမှာမူ အဆင့်တက်လှမ်းထားပြီးဖြစ်ကာ လိုအပ်သော အတွေ့အကြုံအမှတ်၏ ထက်ဝက်ခန့်ကို ရရှိထားရာ စနစ်၏ နှစ်ဆတိုးခြင်းကြောင့် အဆင့် ၃ သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုမှတစ်ဆင့် သူသည် ကာယခွန်အားများ ပိုမိုတိုးတက်လာခဲ့သလို နည်းဗျူဟာပေါင်းစုံမှာလည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စိမ့်ဝင်သွားခဲ့သဖြင့် သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ သိသိသာသာ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

အခြားသော အချက်အလက်များကို ကြည့်ရှုနေစဉ် သူ အချိန်အတော်ကြာ လေ့လာခဲ့ရသော နယ်ပယ်များသည်လည်း ပြန်လည်စတင်ခြင်း မျက်နှာပြင်အတွင်းသို့ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိလာသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

သို့သော် လိုအပ်သော အတွေ့အကြုံအမှတ်များကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ သက်ပြင်းသာ ချနိုင်တော့သည်။

ကမ္ဘာအဆင့်နယ်ပယ်များမှာ အကြွင်းမဲ့အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် အတွေ့အကြုံအမှတ် တစ်သိန်းခန့် လိုအပ်ပြီး ထိုအဆင့်မှ ကျော်လွန်ရန်မှာမူ သန်းနှင့်ချီ၍ လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။ ယခု သူ နေ့စဉ်ရရှိနေသော အတွေ့အကြုံအမှတ် အနည်းငယ်နှင့်ဆိုလျှင် အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းရပေဦးမည်။

ဤသည်မှာ နိယာမတစ်ခု ရရှိရန်အတွက် နယ်ပယ် များအပေါ်တွင်သာ မှီခိုနေ၍ မရကြောင်း သက်သေပြနေခြင်းပင်။

အခန်း။ ၃၈၀

ရှန်းယွီ၏ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုအဆင့်မှာ အစောပိုင်းကတည်းက များစွာ ကြိုတင်ရောက်ရှိနေခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ သူ၏ ဝိညာဉ်အမြစ်မှာ ထိုအဆင့်သို့ အမီလိုက်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့ နှစ်ခုစလုံးမှာ မသေမျိုးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် လေးရက်သာ လိုတော့သဖြင့် ထိုမှရရှိလာမည့် အကျိုးကျေးဇူးများကို ရှန်းယွီ မစောင့်နိုင်အောင် ဖြစ်နေမိသည်။ မသေမျိုးအဆင့် ထိုးထွင်းသိမြင်မှု၊ အခြားသော ထိုးထွင်းသိမြင်မှုဆိုင်ရာ အထောက်အကူပြုချက်များနှင့် ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် သုတေသီအတတ်ပညာတို့ ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် ကြီးမားသော အောင်မြင်မှုတစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်မည်ဟု သူ အခိုင်အမာ ယုံကြည်ထားသည်။

အကယ်၍ အဆင့်မြှင့်တင်နေစဉ်အတွင်း ထိုးထွင်းသိမြင်မှု အထွတ်အထိပ်အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားမည်ဆိုပါက ပို၍ပင် ကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။

ယခုလေးတင် အဆင့်တက်ထားသော သူ၏ ဝိညာဉ်မီးလျှံကို ကြည့်ရင်း ရှန်းယွီ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

သူသည် စိတ်ပျက်နေခြင်းမျိုးတော့ မဟုတ်ပေ။ ယခင်ကနှင့်မတူဘဲ ယခုအခါ ထိုမီးလျှံကို အသုံးပြုနိုင်သည့် နည်းလမ်းများစွာ ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ အမှန်စစ်စစ်တွင် သူ၏ အတတ်ပညာရပ် အများစုမှာ ထိုမီးလျှံအပေါ်တွင် တစ်နည်းမဟုတ်တစ်နည်း မှီခိုနေရခြင်းပင်။

သို့သော် သူသည် ထိုမီးလျှံကို တိုက်ခိုက်ရေးတွင် ပိုမိုအသုံးပြုလိုသည်။ သူ့တွင် ဟင်းလင်းပြင်လက်ဝါးရှိသော်လည်း ၎င်းထက် ပိုမိုကောင်းမွန်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်သည်ဟု သူ ခံစားရသည်။

ထိုမီးလျှံကို ကြည့်ရင်း အကျိုးကျေးဇူးများ ပိုမိုရရှိရန်အတွက် အဆင့်ကို ပိုမိုမြှင့်တင်ရန် လိုအပ်သည်ဟု သူ တွေးမိသည်။ ၎င်းသည် အသုံးအဝင်ဆုံးသော အချက်အလက်များထဲတွင် ပါဝင်သော်လည်း တိုးတက်မှုအနှေးကွေးဆုံး ဖြစ်နေသည်။ ထို့ကြောင့် ဟင်းလင်းပြင်မီးလျှံကို ယခုထက် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ တိုးတက်စေမည့် နည်းလမ်းတစ်ခုကို ရှာဖွေရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူ၏ ရည်မှန်းချက်များနှင့် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များမှာလည်း ကောင်းမွန်စွာ တိုးတက်နေသည်။ သူ၏ ကုသခြင်းစွမ်းရည်မှာ အဆင့် ၂ သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး စွမ်းဆောင်ရည်နှင့် အသုံးချနိုင်စွမ်းတို့ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ ထိုစွမ်းရည်၏ လုပ်ဆောင်ပုံ ယန္တရားအပေါ်တွင်လည်း ရှန်းယွီအနေဖြင့် အသိအမြင်အချို့ ရရှိခဲ့ပြီး ယခုထက် ပိုမိုကောင်းမွန်အောင် ပြုပြင်နိုင်မည်ဟု သူ ခံစားမိသည်။

သူ၏ အတတ်ပညာရပ်များထဲတွင် စားဖိုမှူးအတတ်မှာလည်း သင့်တင့်သော အတွေ့အကြုံအမှတ်များကို ပြန်လည်ရရှိနေပြီဖြစ်သည်။

သူသည် မသေမျိုးအဆင့် အစားအစာများကို နောက်ဆုံးတွင် ချက်ပြုတ်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံအဆင့်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ကိုင်တွယ်ရသည်မှာ များစွာ ခက်ခဲသော်လည်း ဝိညာဉ်ကြောခန္ဓာကိုယ်၏ အကူအညီဖြင့် သူသည် အဆက်မပြတ် ဖန်တီးနိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုအစားအစာများကို စမ်းသပ်ကြည့်ခြင်း မရှိသေးပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ ဖန်တီးပြီးချိန်တွင် လီယောင်းမှာ စွမ်းအင်များကို အလွန်အမင်း ထိန်းချုပ်ထားရသဖြင့် ထပ်မံ၍ စုပ်ယူနိုင်စွမ်း မရှိတော့သောကြောင့်ပင်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့ကို နောက်မှသာ အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။

ရှန်းယွီသည် ပြုံးလိုက်မိသည်။ ဧကရီပြောသကဲ့သို့ လီယောင်းသာ ဝိညာဉ်နှင့်ခန္ဓာပေါင်းစပခြင်းနယ်ပယ်သို့ တစ်ဟုန်ထိုး တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့လျှင် ထိုအချိန်၌ သူသည် မသေမျိုးအဆင့် ဟင်းလျာပေါင်း ထောင်နှင့်ချီ၍ ချက်ပြုတ်စုဆောင်းထားပြီး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သူမ ပြန်လာသောအခါ ထိုဟင်းလျာများအားလုံးကို ကျွေးမွေးပြီး သူမကို မသေမျိုးအဖြစ် တိုက်ရိုက်အဆင့်တက်လှမ်းစေကာ သူကိုယ်တိုင်မှာမူ ဇနီးသည်၏ အရိပ်ကိုခိုလှုံရင်း ဘဝကို အေးအေးလူလူ ဖြတ်သန်းတော့မည်ဟု တွေးတောနေမိသည်။

သို့သော် ထိုသို့တွေးနေရင်းမှ သူ ရုတ်တရက် တုံ့ခနဲဖြစ်သွားကာ ကိုယ်လေးပင် အနည်းငယ် တုန်ရင်သွားခဲ့သည်။

မဟုတ်သေးဘူး။ ဒါက ပိုပြီးတော့တောင် ဆိုးရွားသွားနိုင်တယ်။

လီယောင်းက သူ့ထက် သိသိသာသာ ပိုပြီးသန်မာနေတာမျိုးက တော်တော်လေး အန္တရာယ်များလှသည်။ အထူးသဖြင့် သူမ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး လျှို့ဝှက်ချက်ကို သူ့အား ပြောပြပြီးနောက်ပိုင်းတွင် ပို၍ပင် သတိထားရပေမည်။ ထို့ကြောင့် သူကိုယ်တိုင်လည်း အဆင့်ကို မြန်မြန်မြှင့်တင်ရန် လိုအပ်သည်။ သူမ ပြန်လာချိန်တွင် သူကိုယ်တိုင်လည်း မသေမျိုးအဆင့် ဝိညာဉ်အမြစ်နှင့် ထိုးထွင်းသိမြင်မှုကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး သူတို့ဇနီးမောင်နှံ နှစ်ဦးစလုံး အတူတကွ အဆင့်တက်လှမ်းနိုင်ရန် သူ မျှော်လင့်နေမိသည်။

သူ၏ တန်ဖိုးဖြတ်အတတ်ကို ကြည့်ရင်း လောလောဆယ်တွင် အသုံးမဝင်သလို ထင်ရသော်လည်း ၎င်းကို အမှန်တကယ် အသုံးတည့်မည့် အရာတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်လိမ့်မည်ဟု ရှန်းယွီ တွေးတောလိုက်သည်။

သူသည် မျက်လုံးကျင့်စဉ်တစ်ခုကို ဖန်တီးရန် စီစဉ်နေခြင်းပင်။

အသေးစိတ် အချက်အလက်များကိုမူ သူ အတိအကျ မသိရှိသေးသော်လည်း ဧကရီနှင့် အချို့သော အချက်အလက်များကို တိုင်ပင်ပြီးနောက်တွင်မူ သူ လုပ်ဆောင်နိုင်မည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် ဤအတွေးကိုလည်း သူ၏ အလင်းကိုယ်ပွားထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်ပြီး ကျန်ရှိနေသော အချက်အလက်များကို ဆက်လက် ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

“ဟီးဟီး... နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီပဲ”

သူက ပြောကာ နှုတ်ခမ်းကို လျှာဖြင့် သပ်လိုက်သည်။

သူသည် နောက်ဆုံးတွင် မသေမျိုးအဆင့် အဆောင်အတတ်နှင့် မှော်အစီအရင်အတတ်တို့ကို ပိုင်ဆိုင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ့တွင် မသေမျိုးအဆင့် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းနှင့် လက်နက်ပန်းပဲအတတ်တို့ ရှိနေသော်လည်း ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများ မရှိသေးသဖြင့် ၎င်းတို့ကို သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်လှပေ။ သို့သော် အဆောင်နှင့် အစီအရင်အတတ်ကို ရရှိသွားခြင်းမှာမူ ဤနေရာသို့ မသေမျိုးတစ်ဦး ရောက်ရှိလာလျှင်ပင် သူ ဘေးကင်းနိုင်ပြီဟု ဆိုလိုခြင်းပင်။

လူသားလောက၏ အထက်တွင်မူ အတတ်ပညာရပ်များမှာ ထပ်မံ၍ အဆင့်ခွဲခြားထားခြင်း မရှိတော့သဖြင့် ပိုမို ရှုပ်ထွေးလှသည်။

အကယ်၍ သူသည် မသေမျိုးအဆင့် မှော်အစီအရင်အတတ်ကို ကျွမ်းကျင်သွားပါက နတ်

ဘုရားအဆင့်သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားမည်ဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ အဆင့်တစ်ခုချင်းစီသည် ကဏ္ဍတစ်ခုလုံးအပေါ် လွှမ်းမိုးထားခြင်းပင်။

မသေမျိုးအဆင့် မှော်အစီအရင်တစ်ခုသည် မြေကမ္ဘာမသေမျိုး၊ ကောင်းကင်ဘုံမသေမျိုး၊ စစ်မှန်သောမသေမျိုး၊ ရွှေရောင်မသေမျိုးနှင့် နောက်ဆုံးတွင် မသေမျိုးဧကရာဇ်အထိ မသေမျိုးအဆင့်အားလုံးကို တားဆီးနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ကန့်သတ်ချက်မှာ ထိုအစီအရင် လည်ပတ်

ရန်အတွက် မသေမျိုးချီလိုအပ်ခြင်းဖြစ်ပြီး ထည့်သွင်းပေးလိုက်သော မသေမျိုးချီ ပမာဏအပေါ် မူတည်၍ မည်သည့်အဆင့်ရှိ မသေမျိုးကိုမဆို တားဆီးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ရှန်းယွီအနေဖြင့် ဤအချက်ကို စိုးရိမ်စရာမလိုဘူးဟု ယူဆသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မသေမျိုးအဆင့် ဝိညာဉ်ကြောမှတစ်ဆင့် သူ လိုအပ်သမျှ မသေမျိုးချီများကို ရရှိနိုင်

သောကြောင့်ပင်။

ရှန်းယွီသည် သူ၏ နေ့စဉ်တိုးတက်မှုများအပေါ် အတော်ပင် ကျေနပ်အားရနေပြီး စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ပိတ်တော့မည့်အချိန်မှာပင် သူ လုံးဝသတိမထားမိဘဲ လွတ်သွားလုနီးပါးဖြစ်နေသော အရာတစ်ခုကို သတိပြုမိလိုက်ရာ

[ဗိသုကာပညာရှင်: အဆင့် ၉ (၅၀/၁၀၀) → အဆင့် ၈ (၀/၂၀၀)]

"အတတ်ပညာအသစ်တစ်ခုလား"

သူ တစ်ကိုယ်တည်း ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

ထိုအတတ်ပညာအသစ်၏ သဘောသဘာဝနှင့် လုပ်ဆောင်ပုံကို သူ ဗီဇစိတ်အရ ချက်ချင်း နားလည်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် အဆောက်အအုံများ တည်ဆောက်ခြင်းအပေါ် အဓိကအခြေခံသော အတတ်ပညာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ သူ ဖန်တီးခဲ့သော အဆောက်အအုံများကြောင့် ဤအတတ်ပညာကို ရရှိလာခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ရှန်းယွီက ထိုအချက်အလက်ကို ကြည့်ရင်း လောလောဆယ်တွင် အသုံးဝင်ပုံမပေါ်သေးဟု တွေးမိသော်လည်း ယခင် ဆရာအတတ်ပညာကဲ့သို့ပင် ဆက်လက်လေ့ကျင့်ရန် ဆုံးဖြတ်

လိုက်သည်။

ထိုသို့ဖြင့် သူသည် စနစ်မျက်နှာပြင်ကို နောက်ဆုံးတွင် ပိတ်လိုက်တော့သည်။

အခြားအရာများ မလုပ်ဆောင်မီ သူ၏ လက်ရှိအစွမ်းသတ္တိကို စမ်းသပ်ရန် စမ်းသပ်ချက်အချို့ကို အရင်လုပ်ဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်လည်း သူသည် ထျန်းဝူကျိကိုပင် ရွေးချယ်ကာ စမ်းသပ်မှုကို စတင်ခဲ့သည်။ ယခင်က သူ အနိုင်ရရှိခဲ့ဖူးသော ဘေးဒုက္ခနယ်ပယ် အလယ်အလတ်အဆင့်ရှိ ထျန်းဝူကျိနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရန် ရွေးချယ်လိုက်သော်လည်း ယခုတစ်ခေါက်တွင်မူ စစ်မှန်သော ကာယခွန်အား သက်သက်ဖြင့်သာ တိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

ယခင်က သူ၏ ကာယခွန်အား သက်သက်မှာ အစောပိုင်းအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်၌သာ ရှိနေပြီး အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ ရောက်ရန် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းသာ လိုတော့ခြင်းပင်။

တိုက်ပွဲတစ်လျှောက်တွင် ရှန်းယွီမှာ အံ့အားသင့်နေမိသည်။ သူ၏ စစ်နတ်ဘုရားခန္ဓာ နှစ်ဆင့်တက်လှမ်းမှုနှင့် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း အလွှာ ၃၅ သို့ ရောက်ရှိသွားမှုတို့ကြောင့် သူ၏ ကာယခွန်အားမှာ သိသိသာသာ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

ယခုအခါ သူသည် ထျန်းဝူကျိကို သာမန်ကာယခွန်အား သက်သက်ဖြင့်ပင် အလွယ်တကူ ဖိနှိပ်ထားနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

စမ်းသပ်မှုအပြီးတွင် သူ၏ ကာယခွန်အားမှာ ဘေးဒုက္ခနယ်ပယ် နောက်ဆုံးအဆင့်၏ အစောပိုင်းပိုင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီဟု သူ ခန့်မှန်းလိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် အစစ်အမှန် တိုက်ပွဲအတွက် ထျန်းဝူကျိ၏ နောက်ဆုံးအဆင့်ပုံစံကို သူ ရွေးချယ်လိုက်တော့သည်။

တိုက်ပွဲအတွင်း သူသည် သူ၏ စစ်နတ်ဘုရားအသွင်ကို အသက်သွင်းကာ သူ၏ နယ်ပယ်

အားလုံးကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ သို့သော် ထျန်းဝူကျိ၏ အကြွင်းမဲ့နယ်ပယ်ရှေ့တွင် သူ၏ နယ်ပယ်အများစုမှာ သိပ်ပြီး ထူးခြားမှု မရှိလှပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် ကမ္ဘာအဆင့်နယ်ပယ်၊ ဆွဲငင်အားနယ်ပယ်တို့နှင့်အတူ ထျန်းဝူကျိ၏ တိုက်ခိုက်ရေးဗီဇကို ရှုပ်ထွေးသွားစေရန် ဗရမ်းဗတာစွမ်းအင်အချို့ကိုသာ ရံဖန်ရံခါ အသုံးပြုခဲ့သည်။

နှစ်နာရီနီးပါးကြာအောင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက်တွင်မူ သူသည် နောက်ဆုံးတွင် ကပ်သီးကပ်သတ်ဖြင့် အနိုင်ရရှိသွားခဲ့သည်။

အစစ်အမှန်ကမ္ဘာသို့ ပြန်ရောက်လာချိန်တွင် သူသည် အသက်ကို မှန်မှန်ပြန်ရှူလိုက်ရသည်။ နယ်ပယ်များမှာ သူ၏ ကန့်သတ်ချက် ဖြစ်နေဆဲပင်ဟု သူ တွေးမိသည်။ ဤတိုက်ပွဲတွင်ပင် သူသည် သူ၏ နယ်ပယ်အပေါ် မှီခိုခြင်းထက် များစွာသာလွန်သော ကာယခွန်အားအပေါ် မှီခိုခြင်းဖြင့်သာ ခက်ခဲစွာ အနိုင်ရရှိခဲ့ခြင်းပင်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယခုအခါ သူသည် မည်သည့်အဆင့်တွင် ရှိနေသည်ကို အနည်းဆုံးတော့ သိရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် သူ၏ ပုံစံကို ပိုမိုပြည့်စုံလာစေရန်နှင့် အခြားသော နည်းဗျူဟာအသစ်များကို စမ်းသပ်ရန်အတွက် စမ်းသပ်ချက်အချို့ကို ထပ်မံလုပ်ဆောင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်တော့သည်။