အခန်း (၃၉၅-၃၉၆)

အခန်း။ ၃၉၅

ကျယ်ပြောလှသော သားရဲတောအုပ်ကြီး၏ အလယ်ဗဟိုတွင် မိုင်ပေါင်းများစွာ ရှည်လျားသည့် ကွင်းပြင်ကြီးတစ်ခုမှာ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခုကြောင့် ပျက်စီးယိုယွင်းနေသည်။

လီယောင်သည် တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားရာ ကွင်းပြင်၏ အထက်ကောင်းကင်တွင် ဝဲပျံနေပြီး အောက်ဘက် မြေပြင်တွင်မူ ကျားဖြူမျိုးနွယ်စုဝင်များ၏ ရုပ်အလောင်းများမှာ ဟိုတစ်စ သည်တစ်စ ပြန့်ကျဲနေသည်။ အချို့မှာ သားရဲပုံသဏ္ဌာန်အတိုင်း၊ အချို့မှာ လူသားပုံသဏ္ဌာန်နှင့် အချို့မှာမူ လူနှင့်သားရဲ ကောင်းကင်စပ် ပုံသဏ္ဌာန်များဖြင့် လဲကျနေကြသည်။

တစ်ခုမှာ အသေအချာပင်။ ထိုသူတို့သည် ယခုပင် အသက်မထွက်သေးလျှင်ပင် ကြာရှည်ခံတော့မည် မဟုတ်ပေ။

သူမသည် ထိုသတ်ဖြတ်ကွင်းကို အပေါ်စီးမှ ကြည့်နေစဉ်မှာပင် နောက်ထပ် ကျားဖြူမျိုးနွယ်စု တစ်စု ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ထိုအုပ်စုကို လူသားခန္ဓာကိုယ်တွင် ကျားနားရွက်ဖြူဖြူနှင့် အမြီးပါရှိသော မိန်းကလေးတစ်ဦးက ဦးဆောင်လာခြင်းပင်။ သူမသည် လဲကျနေသော သူမ၏ ရဲဘော်များကို ကြည့်ကာ ဒေါသအလိပ်လိပ် ထွက်လာပြီး ပါးပြင်ပေါ်တွင် အနက်ရောင် အစင်းကြောင်းများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

“နင်... နင် ဘယ်လိုတောင် လုပ်ရဲရတာလဲ”

သူမ စကားပင် မဆုံးသေးမီမှာပင် လီယောင်သည် သူမ၏ရှေ့သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခုမှာ လီယောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ကျန်ရှိသော ကျားဖြူများကို အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ လွင့်စင်သွားစေသည်။ ထိုခေါင်းဆောင် မိန်းကလေးတစ်ဦးတည်းသာ တောင့်ခံထားနိုင်ခဲ့သော်လည်း လီယောင်က သူမ၏ ခေါင်းကို လှမ်းဖမ်းကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ အရှိန်ဖြင့် ဆောင့်ချလိုက်တော့သည်။

“ငြိမ်ငြိမ်နေစမ်းပါ... ကြောင်ပေါက်လေးရဲ့”

သူမက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

လီယောင်သည် ထိုမိန်းကလေး၏ ခေါင်းကို မြေပြင်မှ ပြန်လည်မလိုက်သည်။ ကျားဖြူမလေးမှာ နှာခေါင်းနှင့် ပါးစပ်တို့မှ သွေးများထွက်နေပြီး ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရရှိနေရှာသည်။ လီယောင်က သူမကို သေချာစွာ အကဲခတ်ရင်း မေးစေ့ကို လက်ဖြင့်ပွတ်ကာ စဉ်းစားနေမိသည်။

“အင်း... နင်ကတော့ အတော်အသင့် အဆင်ပြေသားပဲ။ ဒါကြောင့် နင့်ကို ငါ ယူသွားမယ်”

သူမက ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

လီယောင်သည် ထွက်ခွာရန် လှည့်လိုက်စဉ်မှာပင် တစ်နယ်ပယ်လုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသော ကြီးမားလှသည့် ဖိအားတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။

“လူသားမလေး... နင် ဘယ်ကိုသွားမယ်လို့ စိတ်ကူးနေတာလဲ”

သူမ၏ နောက်ဘက်မှ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

လီယောင်သည် လျင်မြန်စွာ လှည့်ကြည့်လိုက်သော်လည်း မည်သူမျှ ရှိမနေပေ။ သူမ၏ လက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သောအခါ သူမ ဖမ်းဆီးထားသော ကျားဖြူမလေးမှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်ကို သတိပြုမိလိုက်တော့သည်။

လီယောင်၏ အသံကို သူမ၏ နောက်ကျောဘက်တည့်တည့်မှ ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ထိုအမျိုးသမီးသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် နေရာမှ အဝေးသို့ ရုတ်တရက် ခုန်ထွက်လိုက်သည်။

လီယောင်ကမူ သူမ၏နေရာတွင်ပင် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်မြဲရပ်လျက် ရှိနေပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို အလေးအနက် စဉ်းစားနေသည့်ဟန်ဖြင့် မေးစေ့ကို ပွတ်နေသည်။

ဟင်း... ဒါက တကယ်ပဲ အလုပ်ဖြစ်တာပဲ။ ငါ့စိတ်ထဲမှာ စီနီယာအစ်ကို့ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မှတ်မိနေသေးတယ်။

လီယောင်က တစ်ဦးတည်း ရေရွတ်လိုက်သည်။

ထိုအမျိုးသမီးသည် လီယောင်နှင့် အတော်အတန်ဝေးသော နေရာတွင် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး အမောတကော အသက်ရှူရင်း လီယောင်ကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ လွှမ်းမိုးနေပြီ ဖြစ်သည်။ စောစောက သူမ ခံစားလိုက်ရသည့် အရာမှာ သာမန် ဟင်းလင်းပြင် ဖြတ်ကျော်မှုမျိုး မဟုတ်ဘဲ နိယာမတစ်ခုခုကို အသုံးပြုကာ တည်ရှိမှုတစ်ခုလုံးမှ ခေတ္တပျောက်ကွယ်သွားသည့်အလား ခံစားလိုက်ရခြင်းပင်။

"နင်... နင် ဘာတွေပြောနေတာလဲ ဘယ်သူ့ကို မှတ်မိနေတာလဲ"

ထိုအမျိုးသမီးက တုန်ရင်နေသော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

လီယောင်က သူမကို ကြည့်ကာ ချိုသာစွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။ သို့သော် ထိုအပြုံးမှာ ကြည့်နေသူအဖို့ အေးစက်စက်နိုင်လှသည်။

"ဒါကတော့ ရှင် သိစရာမလိုပါဘူး။ အခု ရှင်က ငါ့ရဲ့ ပစ်မှတ်အသစ် ဖြစ်သွားပြီ"

လီယောင်က ပြောလိုက်သည်။

ထိုစဉ် လီယောင်၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ရှိနေသော ကျားဖြူများမှာ သူမထံသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခုန်အုပ် တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။ သို့သော် လီယောင်က လက်ချောင်းကလေးကို တစ်ချက်မျှ ခါလိုက်ရုံဖြင့် ပြင်းထန်လှသော ဝိညာဉ်လှိုင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ကျားဖြူအားလုံးကို လွင့်စင်သွားစေသည်။

"စီနီယာအစ်ကို ပြောတာ တကယ်မှန်တယ်။ အင်အားကြီးတဲ့ ငါးတစ်ကောင်ကို ဖမ်းချင်ရင် အရင်ဆုံး ရေကန်ကို လှုပ်နှိုးရမယ်တဲ့"

လီယောင်က ပြောကာ ထိုအမျိုးသမီးထံသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လမ်းလျှောက်လာခဲ့သည်။

ထိုအမျိုးသမီးသည် သူမ၏ အစွမ်းကုန်ကို ထုတ်သုံးရန် ပြင်ဆင်လိုက်ပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ဖြူဖွေးသော အလင်းတန်းများ တောက်ပလာသည်။

"ငါက ဒီတောအုပ်ရဲ့ အရှင်သခင်ပဲ။ လူသားတစ်ယောက်က ငါ့ကို လာပြီး အနိုင်ကျင့်လို့ ရမယ် ထင်နေတာလား"

ကျားဖြူအမျိုးသမီးသည် သံသယစိတ်များဖြင့် လီယောင်ကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

လီယောင်၏ စွမ်းအားမှာ အစောပိုင်းက ဘေးဒုက္ခရင်ဆိုင်ခြင်းအဆင့်မျှသာ ရှိသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ မဟာယာနနယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရုတ်တရက် ခုန်တက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအမျိုးသမီးသည် တုန်ယင်နေသော သူမ၏လက်များကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

“ဘာလို့လဲ။ ငါတို့ နှစ်ယောက်လုံးက အထွတ်အထိပ်အဆင့်မှာ အတူတူပဲကို... ဘာလို့ ငါက ရှုံးတော့မလို ခံစားနေရတာလဲ”

သူမက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်နေမိသည်။

“ငါ့မှာ အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အရေး လုံးဝမရှိသလို ဘာလို့ ခံစားနေရတာလဲ”

…

သူမသည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ကြိုးစားထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ သူမအနေဖြင့် ကြောက်ရွံ့မနေဘဲ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်စွာ စဉ်းစားရန် လိုအပ်သည်ဟု သူမကိုယ်သူမ သတိပေးနေမိသည်။ သို့သော် လီယောင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ တုန်လှုပ်နေဆဲပင်။

သားရဲများဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ သူတို့တွင် အန္တရာယ်ကို အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှာ အခြားသူများထက် ပိုမိုထက်မြက်သည်။ ဤအစွမ်းကြောင့်ပင် သူတို့ မျိုးနွယ်စုမှာ ယနေ့တိုင် ရှင်သန်နိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။ မည်သည့်အရာက သားကောင်ဖြစ်ပြီး မည်သည့်အရာက အမဲလိုက်မည့် သားရဲဖြစ်သည်ကို သူတို့ အမြဲခွဲခြားသိမြင်နိုင်သည်။

ယခုအချိန်တွင်မူ သူမသည် သူမ၏ သဘာဝရန်သူရှေ့တွင် ရပ်နေရသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

မဟုတ်သေးဘူး...

သူမ၏ ဗီဇစိတ်ကို အစိုးရခွင့် မပြုနိုင်ပေ။ သူမ၏ ကလေးများကို ကာကွယ်ရမည်။

ငါတို့နှစ်ဦးလုံးက မဟာယာန အထွတ်အထိပ်အဆင့်တွေပဲ မဟုတ်ဘူးလား။ ကွာခြားချက်က ဒီလောက်အထိ ကြီးမားနေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အနည်းဆုံးတော့ လီယောင်ကို အချိန်ဆွဲထားနိုင်ရမယ်။

အချိန်ကြာလေလေ သူမအတွက် အခွင့်အရေး နည်းပါးလေလေ ဖြစ်သောကြောင့် ယခုပင် စတင်တိုက်ခိုက်ရမည်။ သူမအနေဖြင့် “ဘာတွေ ဒီလောက်တောင် တွေးနေတာလဲ”

လီယောင်၏ အသံက သူမ၏ အတွေးများကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

ထိုအမျိုးသမီးမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ထိတ်လန့်သွားပြန်သည်။ လီယောင်မှာ သူမ၏ ရှေ့တည့်တည့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

“ဘယ်အချိန်ကတည်းက ရောက်နေတာလဲ...”

မဟုတ်သေးဘူး အချိန်ဖြုန်းနေလို့ မဖြစ်တော့ဘူး။ အခုပဲ တိုက်ခိုက်ရမယ်။

သူမသည် သူမ၏ စွမ်းအားအားလုံးကို စုစည်းကာ တိုက်စစ်ဆင်လိုက်သည်။ သူမ၏ လက်ချောင်းများမှ ရှည်လျားပြီး မည်းနက်သော လက်သည်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရှေ့သို့ အရှိန်ဖြင့် ကုတ်ခြစ်လိုက်သည်။ လီယောင်အနေဖြင့် ဤတိုက်ကွက်ကို ရှောင်တိမ်းနိုင်မည်မှန်း သူမ သိသော်လည်း ကိစ္စမရှိပေ။ သူမသည် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ အကွာအဝေးတစ်ခု ဖန်တီးပြီး သူမ၏ နောက်ဆုံးလက်နက်ကို ထုတ်သုံးမည် ဖြစ်သည်။

ငါက ရိုးရိုးလေး မေးခွန်းမေးတာကို... ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ကြမ်းနေရတာလဲ။

လီယောင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ထိုစဉ် အမျိုးသမီးသည် သူမ၏ ဦးခေါင်းပေါ်တွင် လေးလံသော ဖိအားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ လီယောင်မှာ သူမ၏ ဦးခေါင်းပေါ်တွင် အေးအေးလူလူ ရပ်နေခြင်းပင်။

“နင် ဘာတွေပြောနေတာလဲ နင်ပြောနေတာတွေက တစ်ခုမှ အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး”

ထိုအမျိုးသမီးက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူမသည် လီယောင်၏ ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို ဖမ်းဆွဲကာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို မြေပြင်ပေါ်သို့ အားကုန်လွှဲရိုက်လိုက်တော့သည်။

သို့သော် လီယောင် မြေပြင်နှင့် ထိမိတော့မည့် ဆဲဆဲတွင် မာကျောသော မြေပြင်မှာ ရုတ်တရက် နူးညံ့ပျော့အိသွားခဲ့သည်။ လီယောင်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီးနောက် ဘောလုံးတစ်လုံးကဲ့သို့ ပြန်လည်ခုန်တက်လာကာ ထိုအမျိုးသမီးကိုပင် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်လည်ဖိချလိုက်ပြီး အပေါ်စီးမှ မိုးကြည့်နေခဲ့သည်။

“ဒါ... ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ”

အမျိုးသမီးက အံ့အားသင့်စွာ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

လီယောင်သည် သူမ၏ လက်ဝါးများကို ကြည့်ရင်း ဤစွမ်းအားမှာ အမှန်တကယ်ပင် စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းလှသည်ဟု တွေးတောနေမိသည်။ ဤစွမ်းအားသာ ရှိလျှင် သူမ၏ စီနီယာအစ်ကိုနှင့်အတူ လုပ်ဆောင်ချင်သည့် သို့မဟုတ် စီနီယာအစ်ကိုအပေါ် လုပ်ဆောင်ချင်

သည့် ကိစ္စရပ်အားလုံးကို နောက်ဆုံးတွင် အကောင်အထည်ဖော်နိုင်တော့မည်ပင်။

“အလုပ်ကိုပဲ အာရုံစိုက်စမ်းပါ”

ရှန်းယွီ၏ အသံက သူမအား သတိပေးလိုက်သည်။

အာ... ဟုတ်သားပဲ။ ငါ ဒီကိုလာရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို အရင်ဆုံး အကောင်အထည်ဖော်ရမယ်။

သူမ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဖိထားသော အမျိုးသမီးထံသို့ အကြည့်ကို ပြန်လည်ပို့လိုက်သည်။

သို့သော် သူမ၏ သုံ့ပန်းကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် မြင်တွေ့လိုက်ရသော အခြေအနေကြောင့် လီယောင်မှာ အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရသည်။

လီယောင်၏ အမူအရာကို ကြည့်ကာ ထိုအမျိုးသမီးက ယုတ်မာသော အပြုံးဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။

“ဟားဟား ငါ နင်ကို မနိုင်ရင်တောင်မှ... နင်ကို ငါနဲ့အတူ သေတွင်းထဲ ခေါ်သွားမယ်”

သူမက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

ဤမျှ မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပင် သူမကိုယ်သူမ ဖျက်ဆီးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည့် သူမ၏ စိတ်ဓာတ်ကို လီယောင် တွေးမရဖြစ်နေမိသည်။ သူမသည် သားရဲတစ်ကောင်ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ လူသားများထက် ပိုမိုပြတ်သားသော ဆုံးဖြတ်ချက်မျိုး ရှိနေခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ဘာလို့ ဒီလောက်အထိ လုပ်ရတာလဲ။ ငါက နင့်ဆီကနေ အရာလေးတစ်ခုပဲ လိုချင်တာပါ။

လီယောင်က ပြောလိုက်သည်။

သို့သော် ထိုအမျိုးသမီး၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ပင် ကျေနပ်အားရနေပုံပင်။

“အခုမှ အသနားခံနေတာ နောက်ကျသွားပြီ။ ငါ့ကိုယ်ငါ ဖျက်ဆီးတဲ့စနစ်ကို စတင်လိုက်ပြီဆိုရင် ဘယ်သူမှ ရပ်တန့်လို့ မရတော့ဘူး။ နင် ဘယ်လောက်ပဲ မြန်ပါစေဦး... မဟာယာနအဆင့် ပေါက်ကွဲမှုကနေ လွတ်မြောက်နိုင်မယ်လို့ မထင်နဲ့”

သူမက ဝင့်ကြွားစွာ ပြောလိုက်သည်။

နင်ရဲ့ ကလေးတွေကိုရော ဂရုမစိုက်တော့ဘူးလား။

လီယောင်က မေးလိုက်သည်။

“နင် ဘယ်လိုထင်သလဲ”

ထိုအမျိုးသမီးက လီယောင်၏ မျက်လုံးများကို တည့်တည့်စိုက်ကြည့်ရင်း ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။

သို့သော် သူမ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့သည်။

“မြန်မြန်... မြန်မြန် ထွက်ပြေးစမ်းပါ ဟင်းလင်းပြင်ကို ခွင်းပြီးတော့ တစ်ခုခုလုပ်စမ်းပါ”

သူမက စိတ်ထဲမှ တောင်းပန်နေမိသည်။

အစောပိုင်းက မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်ချိန်တွင် သူမသည် လီယောင်ကို ပိတ်လှောင်ထားရန် ကောင်းကင်အဆင့် ဟင်းလင်းပြင် ရတနာတစ်ခုကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ လီယောင် ဘယ်နေရာကိုပဲ သွားသွား သူမသည်လည်း တပါတည်း ပါသွားမည် ဖြစ်သည်။ လီယောင်အနေဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်ကို ခွင်းကာ ထွက်ပြေးလိမ့်မည်ဟု သူမက မျှော်လင့်ထားခြင်းပင်။ ထိုအခါ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း လိုက်ပါသွားမည်ဖြစ်ပြီး သူမ၏ ပစ်မှတ်နှင့်အတူ အဝေးတစ်နေရာတွင် ပေါက်ကွဲသွားမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ အချိန်များ ကုန်ဆုံးလာသည်နှင့်အမျှ သူမမှာ ပျာယာခတ်လာခဲ့သည်။ သူမ၏ ကလေးများကို အသေမခံလိုပေ။ သူမသည် သူမရှေ့ရှိ မိန်းကလေးကို ကြည့်လိုက်သည်။

“တောက် ဒီမိန်းကလေးက ဘာလို့ ဘာမှမလုပ်တာလဲ။ ဒီအတိုင်းဆိုရင် ငါ တကယ်ပဲ ဒီနေရာမှာ ပေါက်ကွဲပြီး ငါ့ကလေးတွေကိုပါ သေတွင်းထဲ ခေါ်သွားမိတော့မယ်”

“လာစမ်းပါ... လာစမ်းပါ... ၃... ၂... ၁...”

အခန်း။ ၃၉၆

ထိုအမျိုးသမီးသည် သူမ၏ မျက်လုံးများကို တင်းကျပ်စွာ မှိတ်ထားပြီး မျက်နှာမှာလည်း ရှုံ့မဲ့နေသည်။

မဖြစ်နိုင်တာ...

သူမသည် သူမ၏ ကလေးများနှင့်အတူ သူမကိုယ်သူမ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်မိပြီလား။

နောင်တတရားများက ရိုက်ခတ်လာပြီး မျက်ဝန်းထောင့်တွင် မျက်ရည်များ ဝဲတက်လာသည်။ သူမ ဘယ်လိုတောင် လုပ်ရက်ရတာလဲ။

“နေပါဦး... ငါ မျက်လုံးမှိတ်ထားနိုင်သေးတာလား”

ရုတ်တရက် အသိတစ်ခု ဝင်လာသည်။ သူမ မျက်လုံးများကို အမြန်ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ သူမသည် ယခင်နေရာဟောင်းမှာပင် ရှိနေဆဲပင်။ လီယောင်က သူမကို မြေပြင်ပေါ်တွင် ဖိထားဆဲဖြစ်ပြီး သူမ၏ ကလေးများမှာလည်း အသက်ရှင်လျက် ရှိနေကြသေးသည်။

သူမ၏ နှုတ်ခမ်းဖျားမှ သက်ပြင်းတစ်ချက် အားရပါးရ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့ဘူးပဲ”

သူမ စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်မိသည်။

“ဒါပေမဲ့ နေပါဦး... ဘာမှမဖြစ်ဘူးဆိုရင်...”

သူမ၏ အကြည့်မှာ လီယောင်ထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ဒီမိန်းကလေးက... သူမကိုယ်သူမ ဖျက်ဆီးမယ့် နောက်ဆုံးလုပ်ရပ်ကိုတောင် အတားခံလိုက်ရတာလား။ ဒါက ငါတို့မျိုးနွယ်စုရဲ့ နောက်ဆုံးသော မျှော်လင့်ချက် မီးစလေးပဲလေ။ အဲဒီလောက်အထိ ရေကုန်ရေခန်း ကြိုးစားတာကိုတောင် တားဆီးနိုင်ခဲ့တယ်ဆိုရင်... ငါတို့ ကျားဖြူမျိုးနွယ်စုအတွက် ဘာမျှော်လင့်ချက် ကျန်ပါဦးမှာလဲ။

သူမသည် စိတ်ထဲမှနေ၍ ဘိုးဘေးဘီဘင်များကို တိတ်တဆိတ် တောင်းပန်နေမိသည်။

ထို့နောက် သူမရှေ့က ထိုစိတ်ဝေဒနာရှင်မိန်းကလေးက သူမဆီက ဘာလိုချင်နေတာလဲဆိုသည်ကို သိရှိရန် လီယောင်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

အစောပိုင်းက လီယောင်သည် ငါးကြီးတစ်ကောင်ကို ဖမ်းမိပြီဟု ပြောခဲ့သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဤအရာအားလုံးသည် သူမ ပေါ်ထွက်လာစေရန် ကြိုတင်စီစဉ်ထားခြင်းပင်။ ယခု သူမ ပေါ်ထွက်လာသောအခါတွင်လည်း သူမ၏ သူမကိုယ်သူမ ဖျက်ဆီးမှုကိုပါ တားဆီးခဲ့ပြန်သည်။

အဆန်းဆုံးအချက်မှာ ဤမိန်းကလေးထံမှ မည်သည့် သားရဲသွေးနံ့မျှ ထွက်ပေါ်မနေခြင်းပင်။ ဆိုလိုသည်မှာ သူမသည် အခြားသော သားရဲမျိုးနွယ်စုများ၏ အမိန့်ဖြင့် လာရောက်တိုက်ခိုက်ခြင်း မဟုတ်ပေ။

ဒါဆိုရင်... ဖြစ်နိုင်တာက...

သူမ၏ ပါးပြင်နှစ်ဖက်မှာ အနည်းငယ် နီမြန်းလာခဲ့သည်။

လူသားအချို့တွင် ထူးဆန်းသော ဝါသနာများ ရှိတတ်သည်ဟု သူမ ကြားဖူးသည်။

ဒါဆို... လီယောင်ဆိုတာက သူမရဲ့ သခင်လေးအတွက် သူမကို ဖမ်းဆီးဖို့ လာတဲ့ အစေခံတစ်ယောက်ပဲလား။

တကယ်လို့ အဲဒီသခင်လေးက ငါ့ကို မယားငယ်အဖြစ် သိမ်းပိုက်လိုက်ရင်...ငါ့ရဲ့ ဘဝက ငရဲကျသလို ဖြစ်သွားတော့မှာ။ မယားကြီးတွေရဲ့ နေ့စဉ်နဲ့အမျှ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းတာကို ခံရမယ့်အပြင် ညဘက်ရောက်ရင်လည်း အလင်းရောင်မရှိတဲ့ မြေအောက်ခန်းထဲမှာ ကြိုးနဲ့တုပ်ခံထားရဦးမှာလား။

လီယောင်သည် ဤအမျိုးသမီးကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူမ ဘာဖြစ်နေတာလဲဟု တွေးတောနေမိသည်။

"ဒီဇနီးကတော့ နည်းနည်းတော့ ကြောင်နေတဲ့ပုံပဲ။ ငါ့ရဲ့ အရူးတိုင်းတာစက်အရဆိုရင် သူမက လီယောင်ရဲ့ တစ်ထရီလီယံပုံ တစ်ပုံလောက် ရှိမယ်ထင်တယ်"

ရှန်းယွီက မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။

"ဒါက ငါမြင်ဖူးသမျှထဲမှာ အမြင့်ဆုံး တိုင်းတာမှုပဲ။ ထျန်းလင်ထက်တောင် ပိုမြင့်သေးတယ်"

သူက ထပ်လောင်းပြောလိုက်သည်။

အဲဒါက ငါနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။

လီယောင်က မေးလိုက်သည်။

"အာ... အဲဒါကို သိပ်စိတ်မပူပါနဲ့။ အရူးယူနစ်ရဲ့ နာမည်က နင့်နာမည်နဲ့ တိုက်ဆိုင်ပြီး တူနေတာပါ"

ရှန်းယွီက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြန်ဖြေခဲ့သည်။

ဟုတ်လို့လား။

သူမက ပြန်ပြောရင်း ထိုအမျိုးသမီးထံသို့ အကြည့်ကို ပြန်ပို့လိုက်သည်။

ထိုအမျိုးသမီး၏ မျက်နှာမှာ ပန်းရောင်သန်းလာပြီး ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် အကြည့်လွှဲလိုက်

သည်။

"ရှင့်သခင်လေးရဲ့ မယားငယ်အဖြစ် ကျွန်မကို ခေါ်သွားလို့ ရပါတယ်"

သူမက တိုးညှင်းသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မ တောင်းဆိုချင်တာက ကျွန်မရဲ့ မျိုးနွယ်စုကိုတော့ ချန်ထားပေးပါ"

မယားငယ်…သခင်လေး…

လီယောင်မှာ လုံးဝကို ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

လီယောင်၏ ကြောင်တောင်တောင် အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ထိုအမျိုးသမီး၏ မျက်နှာမှာ ကျောက်ရုပ်ကဲ့သို့ အေးခဲသွားသည်။

"ငါ အခြေအနေကို မှားနားလည်မိတာလား သေချင်လိုက်တာ"

သူမက တွေးတောနေမိသည်။

လီယောင်သည် ထိုစကားလုံးများကို သူမ၏ နှုတ်ခမ်းဖျားတွင် တိုးတိုးလေး ထပ်ခါတလဲလဲ ရေရွတ်နေမိရာမှ ရုတ်တရက် သူမ၏ အမူအရာမှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

သခင်လေး ဆိုတာက သခင်... သခင် ဆိုတာက ယောက်ျား... ငါ့ယောက်ျားရဲ့ မယားငယ် ဟုတ်လား။

သူမ၏ အကြည့်မှာ လူသတ်ချင်စိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြင်းထန်လှသော လူသတ်ငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

နင်က ငါ့ယောက်ျားရဲ့ မယားငယ် လုပ်ချင်တာလား။

"ငါတော့ တကယ်ပဲ သွားပြီ..."

မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် အမျိုးသမီးမှာ တွေးတောနေမိတော့သည်။

"စိတ်အေးအေးထားပါ... သူမ ဆိုလိုတာက အဲဒါမဟုတ်ပါဘူး"

ရှန်းယွီက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ဤပြောဆိုချက်အားလုံးကို ကြားပြီးနောက်တွင် သူသည် ထိုမျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်အပေါ် အမှန်တကယ်ပင် သနားမိသွားသည်။ လီယောင်ကဲ့သို့သော လူမျိုးနှင့် လာတွေ့ရခြင်းမှာ သူမအတွက် အမှန်တကယ်ပင် ကံဆိုးလွန်းလှသည်။

"ပြီးတော့... နင် သူမကို သတ်လိုက်ရင် ငါတို့ ဒီကိုလာတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို ရမှာမဟုတ်တော့ဘူး"

သူက ရှင်းပြလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက်တွင်မှ လီယောင်သည် အနည်းငယ် ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားခဲ့သည်။ သူမသည် အမျိုးသမီး၏ အပေါ်မှ ဖယ်ပေးလိုက်ပြီး နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်တော့သည်။

ဒီလိုမျိုး စကားတွေကို ပြောထွက်ရဲတဲ့ အဲဒီပါးစပ်ကို ဆွဲဖြဲပစ်ချင်ပေမဲ့လည်း... ဒီနေ့အတွက်တော့ ငါ အလျှော့ပေးလိုက်မယ်။

ထိုအမျိုးသမီးသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ထရပ်လိုက်ပြီး လီယောင်ကို ဂရုတစိုက် အကဲခတ်နေမိသည်။

ဒါဆို... သူမက သခင်လေးတစ်ယောက်အတွက် ဖမ်းဆီးဖို့ လာတာ မဟုတ်ဘူးပေါ့။ ဒါပေမဲ့... ဒါဆိုရင် သူမက ဘာကို လိုချင်နေတာလဲ။

"နင် ဘာလိုချင်တာလဲ"

သူမက တိုက်ရိုက်ပင် မေးလိုက်သည်။

လီယောင်က သူမကို တည့်တည့်ညွှန်ပြလိုက်ရာ "ငါ့ကိုလား" ဟု ထိုအမျိုးသမီးက ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးမိပြန်သည်။

နင့်ရဲ့ သွေးကို လိုချင်တာ။ ငါ့အတွက် ကျားဖြူမျိုးရိုးဗီဇ အနှစ်သာရကို ထုတ်ပေးစမ်း။

…

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် အမျိုးသမီးသည် စိတ်အေးသွားကာ သက်ပြင်းအကြီးကြီးတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။

"ဪ... ဒါလေးပဲ လိုချင်တာကိုး"

သူမ စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်မိသည်။ လူသားများအနေဖြင့် သားရဲများ၏ အနှစ်သာရကို အလိုရှိကြခြင်းမှာ ထူးဆန်းသောအရာ မဟုတ်ပေ။ သားရဲမျိုးရိုးဗီဇ ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည့် လူသားများစွာလည်း ရှိနေသည်။

သားရဲများအတွက်မူ ဤလုပ်ရပ်မှာ ပြဿနာတစ်စုံတစ်ရာ မရှိပေ။ အမှန်စင်စစ် သူတို့က ကြိုဆိုကြသေးသည်။ လီယောင်ကဲ့သို့ သန်မာလှသူတစ်ဦးက ကျားဖြူမျိုးရိုးဗီဇကို ဆက်ခံထားခြင်းမှာ မျိုးနွယ်စုအတွက် မကောင်းသည့်အရာ မဟုတ်ပေ။

"ဘာလို့ အစကတည်းက အဲဒါကို တိုက်ရိုက်မပြောတာလဲ။ ဒီလောက်ထိ လျှို့ဝှက်

ဆန်းကြယ်အောင် လုပ်နေစရာ မလိုပါဘူး"

အမျိုးသမီးက တွေးတောနေမိသော်လည်း ဤစိတ်မမှန်သော မိန်းကလေးကိုမူ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

သူမသည် သူမ၏ ဟင်းလင်းပြင်လက်စွပ်ထဲသို့ လက်နှိုက်ကာ ဖန်ပုလင်းငယ်လေးတစ်ခုကို ထုတ်ယူပြီး လီယောင်ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။ လီယောင်က ၎င်းကို သေချာစွာ စစ်ဆေးနေရင်း "ဒီလောက် လွယ်ကူလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး" ဟု တွေးနေမိသည်။

"နင် အံ့ဩနေတာလား လူသားတွေက သားရဲမျိုးရိုးဗီဇကို ရယူချင်ကြတာက ထူးဆန်းတဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ပါဘူး။ နင်သာ လုံလောက်အောင် သန်မာမယ်ဆိုရင် ငါတို့ဘက်က ပေးဖို့ ဘာပြဿနာမှ မရှိဘူး"

မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်က ရှင်းပြလိုက်သည်။

လီယောင်က ခေါင်းငြိမ့်ပြရင်း မေးလိုက်သည်။ |

ဒါက ဘယ်လိုအဆင့်အတန်းမျိုးလဲ။

"နင်က သန်မာလွန်းလို့ ငါ့မှာရှိသမျှထဲက အကောင်းဆုံးကို ပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာ။ ဒါက မှူးမတ်အဆင့်မြင့် သွေးမျိုးရိုးပဲ"

သူမက ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီအဆင့်မျိုးရှိတဲ့ သွေးကို ရထားတဲ့ လူသားဆိုတာ အနည်းငယ်ပဲ ရှိတယ်။ သားရဲတွေကြားမှာတောင် ဒါက အလွန်ရှားပါးတဲ့ အမျိုးအစားပဲ"

သို့သော် လီယောင်၏ မျက်နှာတွင် စိတ်ပျက်သောအမူအရာများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်မှာ သူမ မျက်လုံးများ မှားယွင်းနေသလားဟုပင် ထင်မှတ်သွားမိသည်။ အခြားသူများသာဆိုလျှင် ဤမျှ တန်ဖိုးကြီးလှသော သွေးပုလင်းကို မြင်ရသည်နှင့် ရိုသေစွာ ဝပ်တွားကြပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ဤမိန်းကလေးကမူ အမှိုက်တစ်စကဲ့သို့ ရွံရှာဖွယ်ရာ အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေခြင်းပင်။

ငါ ဒီလောက်အထိ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်ထဲမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ပုန်းအောင်းနေခဲ့တာ... ပြင်ပလောကကြီးက ဒီလောက်တောင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီလား။

နင့်ဆီမှာ စစ်မှန်သောသွေးအနှစ်သာရမရှိဘူးလား။

လီယောင်က မေးလိုက်သည်။

မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်မှာ ထိုစကားကြောင့် နောက်သို့ ခြေလှမ်းအတော်များများ ဆုတ်သွားမိသည်။

စစ်မှန်သောသွေး ဟုတ်လား ဒီကလေးက တကယ်ပြောနေတာလား။

သူမသည် သက်ပြင်းအကြီးကြီးတစ်ချက် ချလိုက်ရင်း "မရှိဘူး... ငါတို့ ဘိုးဘေးတွေ ချန်ထားခဲ့တဲ့ စစ်မှန်သောသွေးအနှစ်သာရကို ငါနဲ့ တခြားအကြီးအကဲအချို့ ယူပြီးခဲ့တာ ကြာလှပြီ။ အခုတော့ တစ်စက်မှ မကျန်တော့ဘူး။ ငါတို့ကိုယ်တိုင်က စစ်မှန်သောသွေးမျိုးနွယ်တွေ ဖြစ်နေပေမဲ့ စစ်မှန်သောသွေးအဆင့်ရှိတဲ့ အနှစ်သာရကိုတော့ ကိုယ်တိုင် ပြန်ပြီး မထုတ်ယူနိုင်ကြဘူးလေ" ဟု ရှင်းပြလိုက်သည်။

ဟုတ်လို့လား။

လီယောင်က သူမလက်ထဲက ပုလင်းငယ်လေးကို ဂရုမစိုက်သလို ဟန်ဖြင့် လှုပ်ရမ်းရင်း မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်"

ခေါင်းဆောင်က အပြင်းအထန် ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။

အင်း... ကောင်းပြီလေ။ ဒါပဲ ယူသွားရတော့မှာပေါ့။

သူမက ဘာမျှ အရေးမပါသည့်အလား အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်သည်။

“ယူသွားရတော့မှာပေါ့ ဟုတ်လား။ ဒါက နင့်အတွက် အကြီးမားဆုံး ဂုဏ်ယူစရာဖြစ်သင့်တာ။ ကျားဖြူမျိုးနွယ်စုရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်လာရတာကို”

သူမ စိတ်ထဲကနေ အော်ဟစ်နေမိသော်လည်း နှုတ်ကမူ တစ်ခွန်းမျှ မဟရဲပေ။

"တကယ်လို့ နင်က စစ်မှန်သောသွေးအနှစ်သာရကို တကယ်လိုချင်တာဆိုရင်တော့... ကြားဖူးတာကတော့ နဂါးပတ်လိပ်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ဘိုးဘေးတစ်ယောက်က အခုထိ အသက်ရှင်နေသေးတယ်လို့ ပြောကြတယ်။ သူဆိုရင်တော့ နင်လိုချင်တာကို ပေးနိုင်လိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ကောလာဟလတွေပဲရှိသေးပြီး အဲဒီဘိုးဘေး တကယ်ရှိမရှိ ဆိုတာကိုတော့ ဘယ်သူမှ အတည်မပြုနိုင်သေးဘူး"

သူမက တုံ့ဆိုင်းတုံ့ဆိုင်းဖြင့် အကြံပြုလိုက်သည်။

လီယောင်သည် သူမကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဒဏ္ဍာရီလာ သားရဲမျိုးနွယ်စုကြီး လေးခုမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု သိပ်ပြီး အဆင်မပြေကြသည်ကို သူမ တွေးတောမိသည်။

နင် ငါ့ကို အသုံးချဖို့ ကြိုးစားနေတာလား။

သူမက အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ပြင်းထန်လှသော ဖိအားတစ်ခုမှာ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်အပေါ် ကျရောက်လာခဲ့သည်။ သူမအနေဖြင့် သေရတော့မည်ဟု ထင်မှတ်နေစဉ်မှာပင် ထိုဖိအားမှာ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ လီယောင်မှာလည်း ရှိမနေတော့ပေ။

နင် ကံကောင်းသွားတယ်လို့ မှတ်လိုက်ပါ။ ငါကလည်း အစကတည်းက အဲဒီကို သွားဖို့ အစီအစဉ်ရှိပြီးသားမို့လို့ ဒီတစ်ခါတော့ လွှတ်ပေးလိုက်မယ်။

သူမ၏ အသံမှာ လေထဲတွင် ဝဲပျံကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

လီယောင် တကယ်ထွက်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက်တွင်မှ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်သည် မောပန်းနွမ်းနယ်စွာဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက်ကျသွားတော့သည်။

"ငါတို့ အသက်ဘေးက လွတ်ပြီ"

သူမက စိတ်အေးလက်အေး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။ ထို့နောက် လီယောင် ထွက်ခွာသွားသော အရပ်မျက်နှာသို့ လှမ်းကြည့်ရင်း "ဒီမိစ္ဆာမက ဘယ်ကနေ ရောက်လာတာလဲ" ဟု သူမက အံ့ဩတကြီး ရေရွတ်နေမိတော့သည်။