အခန်း (၃၈၁-၃၈၂)

အခန်း။ ၃၈၁

ရှန်းယွီသည် ဝိညာဉ်ကြော၏ ဘေးတွင် ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေရင်း သူ၏ လက်ဝါးကို လှုပ်ရှားလိုက်သည့်အခါတိုင်း ဟင်းလင်းပြင်ကြီး တစ်စစီ အက်ကွဲပျက်စီးသွားသည်ကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ သူသည် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်ပြီး ထိုအက်ကြောင်းများကို ပြန်လည်စေ့စပ်သွားစေကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပျက်စီးသွားသော ဟင်းလင်းပြင်ကို ပြန်လည်ကုသလိုက်သည်။

ယခုအခါ သူ၏ ကာယခွန်အားမှာ အမှန်တကယ်ပင် ထိန်းချုပ်မရနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်လာ၏။

အဆိုးရွားဆုံးအချက်မှာ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း အလွှာ ၃၀ အထိ ရောက်ရှိသွားသူဟူ၍ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မကြားဖူးသဖြင့် သူသည် မည်သည့်အဆင့်အတန်းတွင် ရှိနေသည်ကို နှိုင်းယှဉ်ရန် အကိုးအကား မရှိခြင်းပင်။ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း စနစ်တစ်ခုလုံးမှာ ပျက်စီးယိုယွင်းနေပြီဟု ထင်ရသည်။ သူသည် နယ်ပယ်များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကျော်ဖြတ်နေသော်လည်း ၎င်းမှာ သူ၏ သာလွန်မြင့်မြတ်သောတာအိုခန္ဓာ၏ အလားအလာနှင့် စနစ်၏ အတွေ့အကြုံ နှစ်ဆတိုးခြင်းတို့ကို အသုံးပြု၍ အတင်းအဓမ္မ တွန်းပို့နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း အတတ်မှာ ဤမျှအထိ ခရီးရောက်ရန် မရည်ရွယ်ခဲ့ပုံပင်။

လောလောဆယ်တွင် သူ ထိန်းချုပ်နိုင်သေးသော်လည်း ဤအတိုင်း ဆက်သွားနေပါက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်လာမည်ဖြစ်ရာ အတူတကွ ကျင့်ကြံချိန်များတွင် သူ၏ ဇနီးသည်ပင်လျှင် အန္တရာယ်ရှိလာနိုင်သည်။

ဤပြဿနာအတွက် သူ စဉ်းစားမိသော တစ်ခုတည်းသော ဖြေရှင်းနည်းမှာ ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ လမ်းစဉ်သစ်တစ်ခုကို သူကိုယ်တိုင် စတင်ဖော်ဆောင်ရန်ပင်။ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းအပေါ် အခြေခံ၍ ကျင့်ကြံခြင်းစနစ်သစ်တစ်ခုကို ဖန်တီးကာ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပိုမိုသန်မာလာစေပြီး ထိုကြီးမားသော စွမ်းအားများကို ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ပင် ထိန်းချုပ်ထားနိုင်မည့် နည်းလမ်းကို သူ ရှာဖွေရပေမည်။

ဤတာဝန်အတွက် သူသည် အမျိုးမျိုးသော နည်းဗျူဟာများကို စုဆောင်းပေါင်းစပ်ရုံမျှဖြင့် မလုံလောက်ပေ။

ထူးခြားသော ခန္ဓာတစ်ခုခုကို ရရှိရန်လည်း သူ မရည်ရွယ်ပေ။

သူသည် လောကတွင် တစ်ဦးတည်းသော သုတေသီဟူသော ဂုဏ်သတင်းနှင့်အညီ လုံးဝအသစ်စက်စက်ဖြစ်သော ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးတော့မည် ဖြစ်သည်။ ဖြတ်လမ်းနည်းများကို မသုံးဘဲ ဤခက်ခဲသော လမ်းကြောင်းကို ရွေးချယ်ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ရှင်းလင်းသည်။ အကယ်၍ သူသာ ထူးခြားသော ခန္ဓာတစ်ခုခုကို ရရှိခဲ့မည်ဆိုလျှင် ၎င်းမှာ သူတစ်ဦးတည်းအတွက်သာ အဆင်ပြေမည်ဖြစ်ပြီး အခြားသူများ လိုက်လံလုပ်ဆောင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ထိုသို့ဆိုလျှင် သူ၏ ဇနီးသည်မှာ ဤအကျိုးကျေးဇူးကို ခံစားရမည် မဟုတ်ပေ။

သူမသည်လည်း အတော်အတန် ခိုင်မာတောင့်တင်းသော ကိုယ်ခန္ဓာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူဖြစ်ရာ သူမအတွက်ပါ အထောက်အကူဖြစ်စေမည့် အရာတစ်ခုကို သူ ဖန်တီးပေးချင်မိသည်။ ထိုမှတစ်ဆင့် သူ၏ ဂိုဏ်းရှိ နောက်မျိုးဆက် တပည့်များပင်လျှင် အကျိုးကျေးဇူး ခံစားရနိုင်သည်။ မနေ့က တပည့်များ တိုက်ခိုက်နေပုံကို ပြန်လည်အမှတ်ရမိပြီး သူ ပြုံးလိုက်မိသည်။

“ဟဲဟဲ... အဲ့ဒီကလေးတွေရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွေကလေ တခြားသူတွေ မမြင်နိုင်ပေမဲ့ ငါတော့ မြင်တာပေါ့။ သူတို့မှာ ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် တကယ့်ကို အလားအလာကောင်းတွေ ရှိနေကြတာ”

သူ တွေးလိုက်သည်။ လူအများစုက ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံခြင်းကို အထင်သေးတတ်ကြသော်လည်း သူကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသမျှအရမူ ဤသည်မှာ တကယ့်အစစ်အမှန် လမ်းစဉ်ပင်။

ထိုသို့ တွေးနေရင်းမှ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တစ်မျိုးကြီး ဖြစ်နေသည်ကို သတိပြုမိသဖြင့် ကိုယ်နေဟန်ထားကို ချက်ချင်း ပြန်လည်ပြင်လိုက်သည်။ သူသည် နောင်တစ်ချိန်တွင် အားကစားရုံများ၌ တွေ့ရလေ့ရှိသော ကြွက်သားအမြောင်းမြောင်းနှင့် လူသန်ကြီးများကဲ့သို့ ဖြစ်သွားလေမလားဟု တွေးတောရင်း ခေါင်းကို ကုတ်နေမိသည်။

သူ သက်ပြင်းအရှည်ကြီး တစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။ လုံးဝအသစ်စက်စက်ဖြစ်သော ကျင့်ကြံခြင်းစနစ်တစ်ခုကို ဖန်တီးရန်မှာ လောလောဆယ်တွင် မဖြစ်နိုင်သေးသလို အချိန်အတန်ကြာသည်အထိလည်း ဤအတိုင်းပင် ရှိနေဦးမည် ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားသွားမည်ဖြစ်သည်။

သူ၏ ကာယခွန်အားကို အလွှာ ၅၀ ခန့်အထိရောက်အောင် အတော်အတန် ကောင်းမွန်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်ဦးမည်ဟု သူ ယူဆထားသည်။ ထိုအဆင့်ကို ကျော်လွန်သွားချိန်တွင်မူ ဤပြဿနာကို အမြဲတမ်းအတွက် ဖြေရှင်းနိုင်မည့် နည်းလမ်းတစ်ခုကို သူ ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ရှန်းယွီသည် တရားထိုင်သည့် ပုံစံဖြင့် ထိုင်နေရင်း နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စဉ်းစားနေမိသည်။

လက်ရှိတွင် သူသည် သန့်စင်သော သွေးအနှစ်သာရကို တစ်နေ့လျှင် သုံးကြိမ်အထိ ထုတ်ယူနိုင်သည်။ လီမေနှင့် သူ၏ ဒေါ်လေးအတွက် တစ်ကြိမ်စီ အသုံးပြုပြီးပြီဖြစ်ရာ သူ့တွင် နှစ်

ကြိမ်စာ ကျန်ရှိနေသေးသည်။ ကျန်ရှိနေသော အခွင့်အရေးများကို ဘယ်လိုအသုံးချရမလဲဟု သူ စဉ်းစားနေမိသည်။

၎င်းတို့ကို သိမ်းဆည်းထားနိုင်သော်လည်း ထိုသို့လုပ်ခြင်းမှာ ဖြုန်းတီးရာရောက်သလို နောက်ရက်များတွင် ထုတ်ယူနိုင်မည့် အနှစ်သာရ အရေအတွက်ကိုလည်း တိုးတက်လာစေမည် မဟုတ်ပေ။ နည်းပညာအရ ပြောရလျှင် တိုးတက်နိုင်သော်လည်း ၎င်းမှာ သူ၏ သွေးမျိုးဆက် စွမ်းအား တိုးတက်မှုနှုန်းကို နှေးကွေးသွားစေနိုင်သဖြင့် ရှန်းယွီ ထိုသို့ မဖြစ်လိုပေ။ တစ်နေ့လျှင် ထုတ်ယူနိုင်သော အနှစ်သာရ အရေအတွက်ကို သူ၏ သွေးမျိုးဆက်အတွင်း ဖြစ်ပေါ်နေသော ပေါင်းစပ်မှုများအပေါ် အခြေခံ၍ တွက်ချက်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး သူ၏ အလုံးစုံသော တိုးတက်မှုကို မထိခိုက်စေမည့် အရေအတွက်ကိုသာ ရွေးချယ်ထားခြင်းပင်။

လောလောဆယ်တွင်မူ သူ၏ ကိုယ်ပွားနှစ်ခုကို သန့်စင်သော သွေးအဆင့်သို့ မြှင့်တင်ပေးလိုက်ပြီး သူ၏ ၃၅ လွှာမြောက် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း အစွမ်းကိုပါ တစ်ပါတည်း ထည့်သွင်းပေးလိုက်ခြင်းက ပို၍ကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။ ထိုသို့ စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် ပိုမိုကောင်းမွန်သော အကြံတစ်ခု သူ၏ စိတ်ထဲတွင် လက်ခနဲ ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူသည် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်မိသည်။

သူသည် သူ၏ ဒေါ်လေးကို လက်ဆောင်ပေးခဲ့သော်လည်း သူ၏ ဆရာကိုမူ မပေးရသေးပေ။ သူ၏ ဆရာဖြစ်သူမှာ သူ၏ ဒေါ်လေးထံတွင် အရှုံးမပေးရလေအောင် ဆရာ့ကို နဂါးသွေးမျိုးဆက်ပေးရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်လေတော့သည်။

ဖီးနစ်သွေးမျိုးဆက်ကိုမူ ယခင်က ပြုလုပ်ခဲ့သော စွမ်းရည်ပြပွဲတွင် အကောင်းဆုံး စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့သည့် တပည့်အား ဆုလာဘ်အဖြစ် ပေးအပ်ရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သာမန်တပည့်တစ်ဦးအတွက်မူ ဤဆုလာဘ်မှာ အနည်းငယ် များလွန်းသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း ရှန်းယွီကမူ ဂရုမစိုက်ပေ။

ကျန်ရှိနေသော သွေးမျိုးဆက် အနှစ်သာရအတွက်မူ...

ရှန်းလီသည် ရှန်းယွီ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူမသည် ရှန်းယွီထံသို့ လက်လှမ်းလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရှန်းယွီ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ပြန်လည်စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူမကို အသစ်ပြန်လည် ဖန်တီးလိုက်ရာ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ၃၅ လွှာမြောက် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း အစွမ်းနှင့်အတူ သန့်စင်သော နဂါးနှင့် ဖီးနစ် သွေးမျိုးဆက်များကိုပါ ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် ယခင်ကထက် များစွာ ပိုမိုသန်မာလာခဲ့သည်။

မူလက သူ၏ ကိုယ်ပွားဖန်တီးခြင်း ၂.၀ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် လျှပ်စီး၊ သတ္တုနှင့် မြေကိုယ်ပွားများကို ဖျက်ဆီး၍ ကိုယ်ပွား အမှတ် ၁၊ ၂ နှင့် ၃ တို့ကို ဖန်တီးခဲ့သည်။ ထို့နောက် မီးကိုယ်ပွားကို ဖျက်ဆီး၍ ကိုယ်ပွား အမှတ် ၄ ကို ဖန်တီးခဲ့ကာ နောက်ဆုံးတွင် ရေခဲကိုယ်ပွားကို ဖျက်ဆီး၍ ရှန်းလီကို ဖန်တီးခဲ့ခြင်းပင်။

ကိုယ်ပွားနှစ်ခုမှာ အမြဲတမ်းအတွက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်ရာ သူ့တွင် သစ်သားကိုယ်ပွား၊ ရေကိုယ်ပွားနှင့် အလင်းကိုယ်ပွားဟူသော ကိုယ်ပွားသုံးခုသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ ၎င်းတို့မှာ သွေးမျိုးဆက် မရှိသေးသော တစ်ခုတည်းသော ကိုယ်ပွားများ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုကိုယ်ပွားများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း အသွင်ပြောင်းလဲရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့မှာ လက်ရှိအတိုင်းပင် အသုံးဝင်နေပြီဖြစ်ရာ သူ အလောတကြီး လုပ်ဆောင်ရန် မလိုပေ။

ကိုယ်ပွား အမှတ် ၁ မှ ၄ အထိကိုမူ နံပါတ်စဉ်များဖြင့် ခေါ်ဆိုရခြင်းမှာ ရှုပ်ထွေးလှသည်ဟု ရှန်းယွီ ခံစားရသဖြင့် ၎င်းတို့၏ လုပ်ဆောင်ချက်များအလိုက် အမည်ပေးလိုက်တော့သည်။ ပထမတစ်ခုမှာ အဆောင်ကိုယ်ပွား၊ ဒုတိယတစ်ခုမှာ ပန်းပဲကိုယ်ပွား၊ တတိယတစ်ခုမှာ မှော်အစီအရင်ကိုယ်ပွားနှင့် စတုတ္ထတစ်ခုမှာ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းကိုယ်ပွားတို့ ဖြစ်ကြသည်။ ရှန်းလီကမူ ရှန်းလီပင်။

ထို့အပြင် သူမသည် ချက်ပြုတ်ခြင်းကိုယ်ပွားလည်း ဖြစ်သည်။

သွေးမျိုးဆက်ကိစ္စကို ဖြေရှင်းပြီးနောက် ရှန်းယွီတွင် ကိုင်တွယ်ရမည့် အခြားကိစ္စတစ်ခု ရှိနေသေးသည်။

၎င်းမှာ တပည့်များနှင့် ပတ်သက်သော ပြဿနာပင် ဖြစ်သည်။ ယခင်က ဝါရင့်တပည့်များသည် ပါရမီထူးသော တပည့်သစ်များ၏ နောက်တွင် ကျန်ရစ်နေခဲ့သည်ဟု သူ ခံစားရသဖြင့် ၎င်းကို ဖြေရှင်းရန် နည်းလမ်းရှာဖွေနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ပါရမီကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သော ဆေးလုံးများကဲ့သို့ သူ ရှာဖွေနေသည့်အရာအချို့ကို မရရှိသေးသော်လည်း ထိုကွာဟချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်မည့် အခြားအရာတစ်ခု သူ့တွင် ရှိနေသည်။

သူသည် လက်ဝါးကို မြှောက်လိုက်ရာ ဟင်းလင်းပြင်မျှော်စင်မှာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

သူသည် ဤအရာကို အချိန်အတော်ကြာအောင် သိမ်းဆည်းထားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ဤမျှော်စင်ကို ကောင်းကင်စမ်းသပ်မျှော်စင်အဖြစ်သို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲရမည့် အချိန်သို့ ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။

အခန်း ၃၈၂

ရှန်းယွီသည် သူ၏ ဟင်းလင်းပြင်ဆိုင်ရာ နားလည်သဘောပေါက်မှုနှင့် မသေမျိုးအဆင့် ပန်းပဲအတတ်ပညာတို့ကို အသုံးပြု၍ ကောင်းကင်စမ်းသပ်မျှော်စင်၏ အတွင်းပိုင်းတည်ဆောက်ပုံကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲခဲ့သည်။

မျှော်စင်၏ အတွင်းပိုင်းတွင် ရှန်းယွီသည် သူ၏ ယခင်ဘဝမှ ဗီဒီယိုဂိမ်းများတွင် တွေ့ရလေ့ရှိသော ထောင်ချောက်ဂူတစ်ခုနှင့် ဆင်တူသည့် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့သည်။

မျှော်စင်၏ အမြင့်ဆုံးအလွှာတွင် ရှန်းယွီသည် သူ၏ မှောင်မိုက်ဓာတ်ကို အသုံးပြု၍ မိစ္ဆာပန်းနှင့် ဆင်တူသော အရာတစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့သည်။ မသေမျိုးအဆင့် ပန်းပဲပညာကို ရရှိထားပြီး ထိုပန်းကို အနီးကပ် မြင်တွေ့ဖူးသူဖြစ်၍ ရန်သူသတ္တဝါများကို အဆက်မပြတ် ဆင့်ခေါ်သည့် အခြေခံလုပ်ဆောင်ချက် မည်သို့အလုပ်လုပ်သည်ကို သူ ကောင်းစွာ နားလည်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

သူသည် ဤယန္တရားကို ဖန်တီးပြီးနောက် ဝိညာဉ်ကြောနှင့် ချိတ်ဆက်လိုက်သည်။ ထိုဝိညာဉ်ကြောသည် ရတနာမျှော်စင်တစ်ခုလုံးနှင့် ဤမိစ္ဆာပန်းကိုပါ စွမ်းအင်ပေးဆောင်မည် ဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာပန်းသည် စွမ်းအင်အဆီအနှစ်များကို စုဆောင်းကာ မျှော်စင်အတွင်း၌ ရန်သူသတ္တဝါများကို အဆုံးမရှိ ထွက်ပေါ်လာစေမည် ဖြစ်သည်။ ရန်သူများ ထွက်ပေါ်လာမှုကို စနစ်တကျ ထိန်းချုပ်ထားပြီး အနိမ့်ဆုံးအလွှာများတွင် အဆင့်နိမ့်သတ္တဝါများ ပေါ်ထွက်စေကာ အထက်သို့ တက်လှမ်းလေလေ သတ္တဝါများ၏ အဆင့်မှာ မြင့်မားလာလေလေ ဖြစ်အောင် စီစဉ်ထားသည်။

ထို့နောက် ရှန်းယွီသည် ဝိညာဉ်အပိုင်းအစတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ ကိုယ်ပွားများကဲ့သို့ ပြည့်စုံသော ဝိညာဉ်ခွဲထုတ်မှုမျိုး မဟုတ်ဘဲ သူ၏ ဟင်းလင်းပြင်ပိုးချည်တွင် အသုံးပြုခဲ့သော အမြုတေနှင့် ဆင်တူသည်။ သူသည် ဤဝိညာဉ်အပိုင်းအစကို မျှော်စင်၏ အဓိက အမြုတေအဖြစ် အသုံးပြုရန် စီစဉ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

မျှော်စင်သည် ကိုယ်ပိုင်ဝိညာဉ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲတော့မည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်ကို ရှန်းယွီ ခံစားမိသည်။ သို့သော် သူသည် ထိုသို့သော ရှုပ်ထွေးမှုများကို မလိုလားသဖြင့် ဤဝိညာဉ်အပိုင်းအစကို အစားထိုးကာ အသုံးပြုခဲ့ခြင်း။ ဤဝိညာဉ်အပိုင်းအစသည် အခြားကိုယ်ပွားများကဲ့သို့ ကိုယ်ပိုင်အသိစိတ် အပြည့်အဝ မရှိသော်လည်း ညွှန်ကြားချက်များကို အစဉ်လိုက် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

အတိုချုပ်ဆိုရလျှင် ၎င်းသည် အစီအစဉ်တကျ ခိုင်းစေ၍ရသောအခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။

ရှန်းယွီသည် မျှော်စင်ကို စီမံခန့်ခွဲရာတွင် လိုက်နာရမည့် ညွှန်ကြားချက်အမျိုးမျိုးကို ဝိညာဉ်

အပိုင်းအစအတွင်းသို့ ထည့်သွင်းပေးခဲ့သည်။ ထိုဝိညာဉ်အပိုင်းအစသည် မျှော်စင်ကို အမြဲမပြတ် စောင့်ကြည့်နေမည်ဖြစ်ပြီး ဝင်ရောက်ခွင့်လက်မှတ်များကို စစ်ဆေးခြင်း၊ တပည့်များကို အတွင်းသို့ လွှတ်ပေးခြင်းနှင့် ရှန်းယွီ သတ်မှတ်ထားသော စံနှုန်းများအတိုင်း စွမ်းဆောင်ရည်အလိုက် ဆုလာဘ်များ ထုတ်ပေးခြင်းတို့ကို တာဝန်ယူဆောင်ရွက်မည်ဖြစ်သည်။

ဆုလာဘ်များအတွက်မူ ရှန်းယွီသည် မျှော်စင်၏ သီးခြားအစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းသိုလှောင်ရုံအဖြစ် သတ်မှတ်ကာ ပစ္စည်းအမျိုးမျိုးကို ထည့်သွင်းထားခဲ့သည်။ ဝိညာဉ်အပိုင်းအစသည် သတ်မှတ်ထားသော လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအတိုင်း ထိုပစ္စည်းများကို အမျိုးအစားခွဲခြားပြီး တပည့်များ၏ စွမ်းဆောင်ရည်ပေါ်မူတည်၍ ဆုလာဘ်များအဖြစ် ရွေးချယ်ပေးအပ်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ရှန်းယွီသည် ကံစမ်းမဲစနစ်အနည်းငယ် ထည့်သွင်းလိုသော ဆန္ဒကို မအောင့်နိုင်ခဲ့ပေ။

ဝိညာဉ်အပိုင်းအစသည် ဆုလာဘ်များထဲမှ အပိုဆောင်းဆုတစ်ခုကို ကျပန်းရွေးချယ်၍ ပေးအပ်မည်ဖြစ်သည်။ ထိုကျပန်းဆုကို ရွေးချယ်ရာတွင် တပည့်၏ စွမ်းဆောင်ရည်အပေါ် အခြေခံမည်ဖြစ်ရာ စွမ်းဆောင်ရည် မြင့်မားလေလေ အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်သော ထူးခြားသည့်ပစ္စည်းများကို ရရှိရန် အခွင့်အလမ်း ပိုများလေလေဖြစ်သည်။

ဆုလာဘ်များအဖြစ် ရှန်းယွီသည် အဆင့်အတန်းမျိုးစုံရှိသော ထူးခြားသည့် ကျင့်စဉ်များနှင့် ကျမ်းစာပေါင်း ထောင်နှင့်ချီ၍ ထည့်သွင်းထားသကဲ့သို့ နတ်ဘုရားအဆင့် လက်နက်များနှင့် ဆေးလုံးများကိုလည်း ထည့်သွင်းပေးခဲ့သည်။ ထို့ပြင် သူကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားသော ထူးခြားသည့် ပစ္စည်းများနှင့် အဆင့်နိမ့်မှ အဆင့်မြင့်အထိရှိသော သွေးမျိုးဆက်အဆီအနှစ်များကိုလည်း ထည့်သွင်းထားသည်။

ရှန်းယွီသည် အချိန်နှင့်အမျှ ဤစုဆောင်းမှုများကို ထပ်မံဖြည့်စွက်သွားရန်လည်း စဉ်းစားထားသည်။

ဂိုဏ်း၏ လတ်တလော ကြီးထွားလာမှုနှင့်အညီ ဤကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်သည်ဟု ရှန်းယွီ ခံစားမိသည်။ လက်ရှိတွင် သူ၏လက်ဝယ်၌ အလွန်တန်ဖိုးရှိသော အရင်းအမြစ်များစွာ ရှိနေသော်လည်း ၎င်းတို့ကို အလကားသက်သက် ဝေငှပေးရန် သူက မလိုလားပေ။

အကြောင်းမှာ အလကားရရှိနေပါက ဂိုဏ်းသားများမှာ ပျင်းရိလာမည်ဖြစ်ပြီး မည်သည့်အရာအတွက်မှ ကြိုးစားအားထုတ်လိုစိတ် ရှိတော့မည်မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့၏ စိတ်ဓာတ်ကို ထက်မြက်စေရန်အတွက် အချို့သော တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်ပြီးမှသာ ဆုလာဘ်များ ပေးအပ်ရန် စီစဉ်ခဲ့သော်လည်း ထိုနည်းလမ်းမှာ အလွန်နှေးကွေးပြီး တပည့်များမှာလည်း အန္တရာယ်များနှင့် မကြာခဏ ရင်ဆိုင်ရလေ့ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ဤမျှော်စင်သည် အကောင်းဆုံးသော ဖြေရှင်းချက် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဤစနစ်အရ တပည့်များသည် မျှော်စင်ကို အကြိမ်ကြိမ် စိန်ခေါ်နိုင်ပြီး မိစ္ဆာသတ္တဝါများနှင့် တိုက်ခိုက်ရင်း သူတို့၏ ခွန်အားကို မြှင့်တင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် သူတို့၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုနှင့် ကံတရားအပေါ် မူတည်၍ ဆုလာဘ်များကို ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

အန္တရာယ်နှင့် ပတ်သက်၍မူ ပေါ်ထွက်လာမည့် မိစ္ဆာများကို သူက အမြဲတမ်း ကိုယ်တိုင်မထိန်းချုပ်လိုသဖြင့် အန္တရာယ်အချို့ ရှိနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ဝိညာဉ်အပိုင်းအစကို အမြုတေအဖြစ် ထားရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

တပည့်တစ်ဦး အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူတို့ကို မျှော်စင်အပြင်ဘက်သို့ ချက်ချင်း ပြန်လည်ပို့ဆောင်ပေးမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် အားနည်းချက်တစ်ခုမှာ မျှော်စင်အတွင်း၌ သေဆုံးသွားပါက ယခင်က ရရှိထားသော အရင်းအမြစ်အားလုံးကို မျှော်စင်က ပြန်လည်သိမ်းဆည်းသွားမည် ဖြစ်သည်။ ဤစည်းကမ်းမှာ ပြင်းထန်သည်ဟု ထင်ရသော်လည်း တပည့်များ ဆင်ခြင်တုံတရားမဲ့စွာ မပြုမူစေရန် ရှန်းယွီက ထည့်သွင်းထားခြင်းပင်။

ရှန်းယွီသည် မျှော်စင်အား လိုအပ်သလို ပြုပြင်မွမ်းမံမှုများ ဆောင်ရွက်ပြီးစီးချိန်တွင် မိုးသောက်အရုဏ်တက်ချိန်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် သူရှိရာနေရာမှ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မျှော်စင်၏ မူလတည်ရှိရာနေရာ၌ ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထို့နောက် သူ၏လက်ထဲမှ မျှော်စင်ငယ်ကို ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ ၎င်းသည် ချက်ချင်းပင် မူလအရွယ်အစားသို့ ပြန်လည်ကြီးထွားလာပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ အခိုင်အမာ သက်ဆင်းသွားတော့သည်။ ရှန်းယွီသည် ဤမျှော်စင်နှင့် ပတ်သက်သည့် အချက်အလက်များကို သူ၏ဒေါ်လေးထံသို့ အသံလွှင့်အာရုံဖြင့် ပေးပို့အကြောင်းကြားပြီးနောက် ထိုနေရာမှ ထပ်မံထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

သူသည် ဧည့်သည်တော်များ တည်းခိုရာဆောင်ရှိ အလတ်စား အခန်းတံခါးတစ်ခုရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး တံခါးကို ခေါက်လိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် လီမေထွက်လာပြီး ရှန်းယွီကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားကာ သူက ဒီနေရာကို ဘာလို့ ရောက်လာတာလဲဟု တွေးတောနေမိသည်။

"အဘိုး..."

သူမက စတင်ခေါ်ဆိုမိတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် ချက်ချင်းပင် ပြင်ဆင်လိုက်ပြီး "ခဲအိုကို ဂါရဝပြုပါတယ်" ဟု လက်အုပ်ချီ၍ ပြောလိုက်သည်။

"ခဲအို ပေးအပ်တဲ့ လက်ဆောင်အတွက် ကိုယ်တိုင်လာရောက် ကျေးဇူးမတင်နိုင်ခဲ့တာကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ"

သူမက အနည်းငယ် ဦးညွှတ်ကာ ပြောကြားခဲ့သည်။

ရှန်းယွီက ပြုံးလျက် "မလိုပါဘူး ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လာရောက်မပေးအပ်နိုင်ခဲ့တဲ့ ငါ့မှာသာ အပြစ်ရှိတာပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။ သူမအနေဖြင့် အပြန်အလှန် ကျေးဇူးတင်စကားများနှင့် အားနာစကားများအကြား ပိတ်မိမသွားစေရန် ရှန်းယွီသည် သူ၏အင်္ကျီလက်အင်္ကျီအတွင်းမှ ဟင်းလင်းပြင်လက်စွပ်တစ်ကွင်းကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

"ဒါကို လက်ခံလိုက်ပါ"

ထိုသို့ပြောကာ သူမအား ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ခဲအို... ဒါက..."

သူမက မေးမြန်းရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း "အရင်က ပေးခဲ့တာက ငါ့ရဲ့ လက်ဆောင်

သက်သက်ပါ။ အခု ဒါကမှ တကယ့် တင်တောင်းလက်ဆောင်ပါ" ဟု ရှန်းယွီက ပြုံးလျက် ပြောကြားပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

လီမေသည် သူမ၏လက်ထဲရှိ လက်စွပ်ကို ကြည့်ရင်း အံ့အားသင့်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ ဤဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦးမှာ အမှန်တကယ်ပင် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူမ၏ ညီမဝမ်းကွဲသည် ချမ်းသာကြွယ်ဝသော မိသားစုအတွင်းသို့ လက်ထပ်ဝင်ရောက်သွားသည့်အတွက် သူမအနေဖြင့် ဝမ်းမြောက်မိသည်။ ယခုရရှိသော လက်ဆောင်ပစ္စည်းများမှာ သူတို့၏ လီမိသားစုတစ်ခုလုံးကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဝယ်ယူနိုင်လောက်အောင်ပင် များပြားလှသည်။

ထိုသို့ တွေးတောနေစဉ် သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ အကယ်၍ အဘိုးသာ ဤနေရာတွင် ရှိနေပါက ဘယ်လိုတွေးနေမလဲဟု သူမက စဉ်းစားမိသည်။ သူမသည် ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောလိုက်မိသည်။ အဘိုးသည် လီယောင်းကို အလွန်ချစ်မြတ်နိုးသူဖြစ်ရာ သူမအား ရှန်းယွီနှင့် လက်ထပ်ခွင့်ပေးလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ အဘိုး ကွယ်လွန်သွားခဲ့ခြင်းကြောင့်သာ သူမအနေဖြင့် ဤကဲ့သို့သော အရင်းအမြစ်များကို ရရှိခဲ့ခြင်းပင်။

ထို့နောက် သူမသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက်ကျသွားကာ ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေးတော့သည်။

အဝေးတစ်နေရာမှ စောင့်ကြည့်နေသော ရှန်းယွီမှာမူ ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် "သူမ ဘာဖြစ်တာလဲ" ဟု တွေးတောနေမိသည်။ ထို့နောက် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ သူမအား သူမဘာသာ နေပါစေတော့ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး ထိုနေရာမှ အပြီးတိုင် ထွက်ခွာသွားခဲ့တော့သည်။