အခန်း (၄၂၃-၄၂၄)

အခန်း။ ၄၂၃

သူ၏ စကြဝဠာတာအိုခန္ဓာမှာ မနေ့ကမှ အဆင့်တက်ထားခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ နောက်ထပ် အဆင့်တက်ရန် အရှိန်ယူနေပြီ ဖြစ်သည်။ ပြန်လည်စတင်ခြင်း နှစ်ကြိမ်အတွင်း အဆင့်တက်လိမ့်မည်ဟု သူ ခန့်မှန်းထားသည်။

ကြယ်တာရာနက္ခတ်ခန္ဓာအတွက်မူ ပို၍ပင် မြန်ဆန်ဦးမည်ဖြစ်ကာ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်စတင်ချိန်တွင် အဆင့်တက်ပေလိမ့်မည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ စကြဝဠာတာအိုခန္ဓာကိုပင် မှီလာပြီ ဖြစ်သည်။ ကြယ်တာရာနက္ခတ်ခန္ဓာမှာ အမှန်တကယ်ပင် အထင်ကြီးစရာကောင်းလှပြီး ယခုအခါ ၎င်းမှာ သူပိုင်ဆိုင်သမျှထဲတွင် အသန်မာဆုံးသော ကိုယ်ထည်ဖွဲ့စည်းပုံ ဖြစ်နေသည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပေ။

ဤအရှိန်အတိုင်းဆိုလျှင် တစ်နှစ်အတွင်း သူသည် အမှန်တကယ်ပင် အနှိုင်းမဲ့ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

သို့သော် သူ ထိုသို့လုပ်ရန် အခွင့်အရေးရလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ပေ။ သူသည် ဘေးဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ တိုက်ပွဲစမ်းသပ်မှု လုပ်ဆောင်ချက်တွင် ပညာရှိတစ်ဦး၏ အခြေခံအချက်အလက်များကို မြင်တွေ့နေရသည်။ သူ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ၏ အခြေခံအချက်အလက်များကို ဆက်လက်စစ်ဆေးနေမိသည်။

ဗရမ်းဗတာခန္ဓာမှာ ယခုအခါ အဆင့်ခုနစ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး နိယာမကိုလည်း ရရှိထားပြီ ဖြစ်သော်လည်း... လိုအပ်သော အတွေ့အကြုံမှတ်ကို ကြည့်လိုက်ရုံနှင့်ပင် သူ မူးလဲမတတ် ဖြစ်သွားရသည်။ ထို့အပြင် တာအိုခန္ဓာများအပေါ် သူထားရှိသော သီအိုရီမှာ မှန်ကန်နေဆဲလားဆိုသည်ကိုလည်း သူ သံသယဝင်လာခဲ့သည်။

သူ၏ သီအိုရီအရ အဋ္ဌမအလွှာသည် တာအိုနှင့် ပတ်သက်ရမည် ဖြစ်သော်လည်း လိုအပ်သောပမာဏမှာ သန်းခုနစ်ဆယ် ဖြစ်နေသည်။ ၎င်းမှာ များပြားလှသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း တာအိုတစ်ခုအတွက် လိုအပ်မည့် ပမာဏနှင့် ယှဉ်လျှင် ဘာမှမဟုတ်သေးပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နိယာမတစ်ခု၏ အခြေခံဖြစ်သော နိုးထခြင်းအဆင့်အတွက်ပင် အတွေ့အကြုံအမှတ် ဆယ်သန်း လိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ပဲ့တင်ထပ်ခြင်းအတွက် သန်းတစ်ရာ၊ ပေါင်းစည်းခြင်းအတွက် သန်းတစ်ထောင် နှင့် ထင်ရှားခြင်းအတွက် သန်းတစ်သောင်းခန့် လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။ ထို့နောက် ကျော်လွန်ခြင်းအတွက်ဆိုလျှင် သန်းတစ်သိန်းခန့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ ထိုသို့သာဆိုလျှင် သူ၏ သီအိုရီမှာ လိုအပ်ချက်ရှိနေသည်ဟုသာ သူ ယူဆရတော့မည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သန်းခုနစ်ဆယ်ဆိုသည်မှာ နိယာမတစ်ခုကို ကျော်လွန်ရန်

အတွက်ပင် မလုံလောက်သေးရာ တာအိုတစ်ခုကို စတင်နားလည်ရန်ဆိုသည်မှာ အဝေးကြီးလိုသေးသည်။

သူသည် သူ၏ သီအိုရီကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သီအိုရီသစ်အရ အဆင့်

ရှစ်သည် သူ့ကို ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်သို့ တွန်းပို့ပေးမည်ဖြစ်ပြီး အဆင့်ကိုးသည် ထင်ရှားခြင်းနှင့် အဆင့်တစ်ဆယ်သည် ကျော်လွန်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိစေမည် ဖြစ်သည်။ ထို့နောက်တွင်မူ နိယာမကို ကျော်လွန်ပြီးနောက် တာအိုကို သူကိုယ်တိုင် အစပျိုးရယူရမည်လား သို့မဟုတ် အဆင့်တစ်ဆယ်၏ အထက်တွင် နောက်ထပ် အဆင့်များ ရှိနေဦးမလားဆိုသည်ကိုမူ သူမသိသေးပေ

သူ၏ စစ်နတ်ဘုရားခန္ဓာမှာ အခြေခံအဆင့်မှ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ရာ သူ့ကို တိုက်ခိုက်ရေးနယ်ပယ်ကို ရရှိစေခဲ့သည်။

ထိုနယ်ပယ်မှာ အတော်ပင် ထူးခြားလှသည်။ ၎င်းမှာ စစ်ပွဲတစ်ခု၏ မြင်ကွင်းအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ပင်။ လက်နက်များမှာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ မိုးရွာသလို ကျဆင်းနေပြီး နေရာတိုင်းတွင် ပေါက်ကွဲမှုများရှိကာ သွေးများမှာလည်း မြစ်ပမာ စီးဆင်းနေသည်။ သို့သော် ၎င်းမှာ လူမြင်ကောင်းရုံသက်သက်သာ မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် စစ်နတ်ဘုရားအသွင်တွင် သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို ပိုမိုတိုးမြှင့်ပေးသည်။ သို့သော် သူ၏ လက်ရှိ စွမ်းအားအဆင့်နှင့် ယှဉ်လျှင် ဤတိုးမြှင့်မှုမှာ ဟန်ပြသက်သက်သာ ဖြစ်နေသည်ဟု သူ ဝန်ခံလိုက်မိသည်။

၎င်းသည် နိယာမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားမှသာ အမှန်တကယ် အသုံးဝင်ပေလိမ့်မည်။ လောလောဆယ်တွင်မူ ၎င်းကို ခေတ္တ အနားပေးထားရမည် ဖြစ်သည်။ သူ၏ အဆင့်တွင် ဖြစ်ပွားသော တိုက်ပွဲများအတွက်မူ စစ်နတ်ဘုရားအသွင်သည်ပင်လျှင် ထူးထူးခြားခြား ပြောင်းလဲမှု မဖြစ်စေနိုင်တော့ပေ။

သို့သော်လည်း စစ်နတ်ဘုရားခန္ဓာမှာ သူနှင့် သူ၏ ဂျူနီယာညီမတို့၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုကြောင့် အလွန်မြန်ဆန်စွာ အဆင့်တက်နေသဖြင့် မကြာမီ သူ့ကို တိုက်ခိုက်ရေးနိယာမတစ်ခု ပေးအပ်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ရသည်။

သူ၏ ဗလာနယ်နှင့် ဆွဲငင်အားနယ်ပယ်များမှာလည်း ကောင်းမွန်စွာ တိုးတက်နေသဖြင့် ၎င်းတို့ကို နိယာမအဆင့်သို့ ရောက်ရန် အကြွင်းမဲ့ အရင်းအမြစ်ကို အသုံးပြုစရာ မလိုဘဲ သူတို့ဘာသာသူတို့ ရောက်ရှိသွားလိမ့်မည်ဟု ရှန်းယွီ ခံစားရသည်။ အခုမှ ပြန်စဉ်းစားကြည့်လျှင် ဖန်တီးမှု နယ်ပယ်သည်လည်း ထိုနည်းအတိုင်း ဖြစ်လာနိုင်ပါသည်။

ထားလိုက်ပါတော့ ဒါက အရေးမကြီးပါဘူး။

ဟင်းလင်းပြင်နှင့် အချိန်တို့မှာလည်း အကြွင်းမဲ့အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်ရာ နိယာမအဆင့်သို့ ရောက်ရန် သိပ်မကြာတော့ပေ။ အခြေခံဒြပ်စင်များနှင့် ကျန်ရှိသောအရာများမှာမူ ကမ္ဘာအဆင့်တွင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်စတင်ချိန်တွင် အဆင့်တက်ပေလိမ့်မည်။

…

ရှန်းယွီသည် သူ၏ ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှုကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူသည် ဉာဏ်အလင်းပွင့် သလင်းလုံးကို ဖန်တီးနိုင်သော်လည်း ၎င်းကို အသုံးပြု၍ သူ၏ ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှုကိုမူ မြှင့်တင်နိုင်မည်မဟုတ်ဘူးဟု သူ တွေးလိုက်မိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အခြားသူများကို ဉာဏ်အလင်းပွင့်စေရန် သူအသုံးပြုသော ဝေဝါးသည့် သဘောတရားများသည် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ရှိနှင့်နေပြီးသား ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူ အဆင့်တက်ရန်အတွက်ဆိုလျှင် သူ၌ မရှိသေးသော ပိုမိုမြင့်မားသည့် အဆင့်ရှိ သဘောတရားများ လိုအပ်သည်။ သူသည် ဧကရီနှင့် လီယောင်းတို့ကို မေးမြန်းခဲ့သော်လည်း သူတို့လည်း နားလည်ပုံမရပေ။

လီယောင်း နားမလည်သည်ကို သူ လက်ခံနိုင်သော်လည်း ဧကရီပါ နားမလည်နေခြင်းပင်။

သူ ထိုအကြောင်းကို မစဉ်းစားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ထို့အပြင် ဉာဏ်အလင်းပွင့် သလင်းလုံး မရှိသည့်တိုင်အောင် သူ လုပ်ဆောင်နေသော သုတေသနအဆင့်အရ သူ၏ ပါရမီမြှင့်တင်မှုမှာ သူ၏ ထူးကဲသော ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှု ကြီးထွားနှုန်းကို မှီနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

“ငါ သတိရသွားပြီ”

သူ တွေးလိုက်ရင်း လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ကိုယ်ပွားအသစ် ဆယ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

ဤကိုယ်ပွားများသည် သူ၏ သုတေသနအဖွဲ့အတွက် နောက်ဆုံးဖြည့်စွက်ချက်များ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ သူ ထိုသို့ တွေးလိုက်သည်နှင့် ကိုယ်ပွားများမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဝိညာဉ်ကြောမှ ဖော်ဆောင်ထားသော ဖန်တီးမှုနယ်ပယ်အတွင်း၌ ပြန်လည်ပေါ်လာကြသည်။ သူက ၎င်းကို နယ်ပယ်ဟု ခေါ်ဆိုသော်လည်း အမှန်စင်စစ် ၎င်းမှာ ဖန်တီးမှုနိယာမကို အသုံးချခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် အမည်က သိပ်အရေးမကြီးဟု သူ ထင်သည်။ နည်းပညာအရဆိုလျှင် ၎င်းမှာ နယ်ပယ်တစ်ခု ဖြစ်နေဆဲပင်။

သူ၏ ဗလာနယ်လက်ဝါးမှာ အဆင့်သုံးသို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ပထမတန်းစား ဗလာနယ်မီးလျှံ၏ အထောက်အကူနှင့်ဆိုလျှင် ၎င်းမှာ ပို၍ပင် သန်မာလာခဲ့သည်။ ဤစွမ်းရည်မှာ အတော်ပင် ကောင်းမွန်လှပြီး မသေမျိုးတစ်ပိုင်းအဆင့်မှာပင် အသုံးပြုနိုင်သေးဘူးဟု သူ တွေးလိုက်မိသည်။

သို့သော် မသေမျိုးနယ်ပယ်တွင်မူ သူ၏ ထူးကဲလှသော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် တိုက်ခိုက်မှုများကို ထည့်မတွက်ပါက ၎င်းမှာ လုံးဝနီးပါး အသုံးမဝင်တော့ပေ။ ၎င်းကို အသုံးချလိုပါက သူ၏ ဗလာနယ်နယ်ပယ်ကို နိယာမအဆင့်သို့ မြှင့်တင်ရန် သို့မဟုတ် ဗလာနယ်မီးလျှံကို မသေမျိုးအဆင့်သို့ မြှင့်တင်ရန် လိုအပ်သည်။

ဗလာနယ်မီးလျှံ မသေမျိုးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပါက သူ၏ ဒုတိယအလုပ်အကိုင်များ၏ ထိရောက်မှုကို အဆပေါင်း ထောင်ချီ၍ တိုးမြှင့်ပေးနိုင်မည်ဖြစ်ရာ အလွန်ပင် ကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။

သူသည် သူ၏ အလုပ်အကိုင်များကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်မိသည်။ တစ်ခုခုက သူ၏ ချက်ပြုတ်ခြင်းအလုပ်အကိုင်ကို နောက်ဆုံးတွင် ကျော်တက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အမှန်တရားရှာဖွေသူပင် ဖြစ်ပြီး ၎င်းကို ရရှိသည့်နေ့မှာတင် အတွေ့အကြုံအမှတ် တစ်သောင်း ရရှိခဲ့ကာ ယခု နှစ်ဆတိုးပြီးနောက် နှစ်သောင်း ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာလည်း အဓိပ္ပာယ်ရှိကာ သူသည် သုတေသနများစွာ လုပ်ဆောင်ခဲ့သဖြင့် ငြီးငွေ့နေပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သူသည် ကိုယ်ပွားများကို ပိုမိုထည့်သွင်းထားပြီ ဖြစ်သည်။ ကိုယ်ပွား နှစ်ဆယ့်ငါးခုဖြင့် တစ်နေ့လုံး သုတေသနလုပ်နေမည်ဆိုပါက သူ မည်မျှအထိရရှိမည်ကို သူ သိချင်နေမိသည်။ အကောင်းဆုံးအချက်မှာ သူ၏ အမှန်တရားရှာဖွေသူအလုပ်အကိုင် အဆင့်တက်လေလေ အခြားအရာအားလုံးကိုလည်း အဆင့်မြှင့်တင်ပေးလေလေ ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ လက်တွေ့ကျသော ဖြတ်လမ်းတစ်ခုပင်။

ကျန်ရှိသော အလုပ်အကိုင်များမှာမူ ဝိညာဉ်လယ်သမားအလုပ်အကိုင် မသေမျိုးအဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားပြီး ကြီးထွားမှုမြှင့်တင်စက် ၉.၀ကို ရရှိသွားခြင်းမှလွဲ၍ ထူးထူးခြားခြား စိတ်ဝင်စားစရာ မရှိပေ။

ထိုအကြောင်းပြောရလျှင် လယ်သမားအလုပ်အကိုင်အတွက် တာအိုသစ်တစ်ခု ဖန်တီးရန် အချိန်တန်ပြီလားဟု သူ သိချင်နေမိသည်။ သူသည် ဆေးပင်များနှင့် စိုက်ပျိုးရေးဆိုင်ရာ သုတေသနများစွာကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ လယ်သမားအလုပ်အကိုင်အတွက် အလားအလာရှိသော တာအိုတစ်ခုကို သူ ခံစားမိနေသည်။

သူ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ စနစ်ကို ပိတ်လိုက်သည်။ ဒီနေ့တွင် သူ လယ်သမားအလုပ်အကိုင်ကို အဆင့်မြှင့်တင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

“ဒါပေမဲ့ အရင်ဆုံး...”

သူ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး လီယောင်းကို လွှတ်ပေးလိုက်ရာ သူမ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။

“စီနီယာအစ်ကို... ဘာလို့ ရပ်လိုက်တာလဲ... ကျွန်မကို ပိုပြီး အပြစ်ပေးပါဦး”

သူမက အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူရင်း ပြောလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူမ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ လက်တစ်ဖက် ရောက်ရှိလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမသည် ဧကရီနှင့် အကြည့်ချင်းဆုံနိုင်ရန် ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

“တောင်းပန်ပါတယ် ကျွန်မ ရိုင်းပျမိသွားတယ်”

သူမက ပြောလိုက်သည်။

[ဟွန်း...]

ဧကရီက ဆိုကာ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။

ရှန်းယွီသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ စားပွဲဝိုင်းတစ်ခုနှင့် ထိုင်ခုံများ ချက်ချင်း ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဧကရီ၏ မျက်နှာတွင် အံ့အားသင့်သော အမူအရာ ပေါ်လာသည်။

၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ဖန်တီးမှုနိယာမဖြစ်နေသည်။

ထို့နောက် သူမ ခေါင်းကို ကိုင်လိုက်ရင်း “ငါ ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ” ဟု တွေးကာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

[ရှင် ပြောတာက... ပညာရှိရဲ့ တည်နေရာကို သိနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်တစ်ခု ရှင့်မှာ ရှိတယ် ဟုတ်လား]

အခန်း။ ၄၂၄

“အဲဒါ အမှန်ပဲ”

ရှန်းယွီက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

သူသည် ဘေးဘက်သို့ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ တိုက်ပွဲစမ်းသပ်မှု လုပ်ဆောင်ချက်တွင် အခြေခံအချက်အလက်များ ပေါ်လာသည်။

[အမည် - လီယောင်း (အကျိုးအကြောင်း နိယာမပညာရှိ)]

[နယ်ပယ် - ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ: သိုင်းပညာအထွတ်အထိပ်၊ ဝိညာဉ်: တာအိုငါးသွယ်ပညာရှိ၊ စိတ်: ပညာရှိ၊ ဝိညာဉ်: ထာဝရ]

[မျိုးစိတ် - လူသားနတ်ဘုရား (မူလ)]

[ပါရမီ - တာအိုအဆင့် ယင်ယန်]

[ကိုယ်ထည် - ကိုယ်ပွားတစ်ထောင် တာအိုခန္ဓာ]

[သွေးမျိုးဆက် - လူသားနတ်ဘုရား (မျိုးဆက်အစ)]

[ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှု - တာအို]

[အလုပ်အကိုင် - ကံကြမ္မာရက်လုပ်သူ]

[ကျင့်စဉ်များ - ...]

[ကျွန်မ်းစာများ - ကောင်းကင်ဘုံသို့ သွားရာလမ်း]

[နိယာမများ - အကျိုးအကြောင်း (ကျော်လွန်ခြင်း)၊ ယင်ယန် (ထင်ရှားခြင်း)၊ ကောင်းကင်ဘုံတာအို (ထင်ရှားခြင်း)]

ရှန်းယွီအနေဖြင့် ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုးကို လုပ်ဆောင်နိုင်သည်မှာ မထူးဆန်းကြောင်း ဧကရီက တွေးလိုက်မိသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူ၌ ထိုကဲ့သို့သော ထူးဆန်းသည့် စွမ်းရည်များ အမြဲရှိနေခဲ့သည်။

[ဒါဆို သူမကပဲ... အခု လီယောင်းကို ဒီလိုတွေဖြစ်အောင် လုပ်နေတာလို့ ပြောချင်တာလား]

ဧကရီက ဘေးနားတွင် ကိတ်မုန့်စားနေသော လီယောင်းကို ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

“ဖြစ်နိုင်တယ်”

ရှန်းယွီက ပြောလိုက်သည်။

[သူမက အတိအကျ ဘယ်နေရာမှာ ရှိနေတာလဲ]

ဧကရီက မေးသည်။

“လူသားလောကရဲ့ အပြင်ဘက်နားတင်ပဲ”

ရှန်းယွီက ပြောလိုက်သည်။

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဧကရီ၏ အမူအရာမှာ တောင့်ခဲသွားတော့သည်။ သူမ ထင်ထားသည်မှာ ထိုပညာရှိသည် အလွန်ဝေးကွာသော နေရာတစ်ခုတွင် ရှိနေမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့အနေဖြင့် အချိန်အတော်ကြာ လေ့ကျင့်ပြီးမှသာ သူမနှင့် သွားရောက် ရင်ဆိုင်ရမည်ပင်။

"ဒါ... ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ငါက အခု သူတို့ရဲ့ အိမ်ရှေ့တံခါးဝကို တန်းရောက်နေတာလား။ ဒါဟာ တကယ့်ကို မြန်လွန်းလှချေလား။ ငါ့ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ပြင်ဆင်ဖို့ အချိန်တောင် မရလိုက်ဘူး"

သူမသည် ယခင်က ဤကဲ့သို့သော လူစားမျိုး မဟုတ်ပေ။ သူမမှာ ပိုမိုစေ့စပ်သေချာစွာ ကြံစည်တတ်သူဖြစ်ပြီး ယခုကဲ့သို့ ဗြောင်ကျကျ ဝင်ရောက်နှောင့်ယှက်မည့်သူမျိုး မဟုတ်ခဲ့ပေ။

ထိုအကြောင်းကို တွေးနေစဉ်မှာပင် သူမ၏ အမူအရာမှာ ရုတ်တရက် တောင့်ခဲသွားပြန်သည်။

“မဖြစ်နိုင်တာ...”

သူမ တွေးလိုက်မိသည်။

“တစ်ခုခု စဉ်းစားမိလို့လား”

ရှန်းယွီက မေးသည်။

“အာ... အဲဒါကတော့...”

သူမက စကားစလိုက်သည်။

ရှန်းယွီမှာ အသေအချာ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ ဧကရီပင်လျှင် တည်ငြိမ်မှု ပျက်ပြားသွားသည်ဆိုပါက ၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် စိုးရိမ်စရာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

“လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ရှင့်တို့နှစ်ယောက် ကံကြမ္မာကြိုး ချည်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ ထူးဆန်းတဲ့အရာတွေ စတင်ဖြစ်ပေါ်ခဲ့တယ်”

သူမက ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် လီယောင်း၏ ခြေကျင်းဝတ်တွင် အနီရောင်ကြိုး ပေါ်လာပုံနှင့် နောက်ပိုင်းတွင် သူမပိုင်မဟုတ်သော အမှတ်တရများ စတင်စီးဝင်လာပုံတို့ကို ရှင်းပြလိုက်သည်။

ရှန်းယွီမှာ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တွေးတောနေမိသည်။

“ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ”

သူ သိချင်နေမိသည်။

“ကျွန်မတို့က တစ်ဦးတည်းသောသူ ဖြစ်နေလို့လားမသိဘူး”

လီယောင်းက ရုတ်တရက် ဝင်ပြောလိုက်သည်။

“ဘာ”

ရှန်းယွီနှင့် ဧကရီတို့မှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း မေးလိုက်မိကြသည်။

“ဘာလို့ ကျွန်မကို အဲဒီလို ကြည့်နေကြတာလဲ။ ကျွန်မက လူသားဧကရီအသစ် ဖြစ်နေသလို သူမကလည်း လူသားဧကရီပဲလေ။ စီနီယာအစ်ကိုက ကျွန်မကို သူ့အတွက် ကမ္ဘာကြီးကို သိမ်းပိုက်

ခိုင်းတယ်၊ ကမ္ဘာကြီးက လူသားဧကရီပိုင်တယ်။ လူသားဧကရီက စီနီယာအစ်ကိုပိုင်တယ်။ တွေ့ပြီမလား”

သူမက ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်သည်။

သူတို့သည် သူမကို အတန်ကြာအောင် စိုက်ကြည့်နေကြပြီးမှ ဧကရီက ရှန်းယွီ၏ အကြည့်နှင့် ဆုံလိုက်သည်။

“ဒါနဲ့... ကျွန်မတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်တွေ ဆက်နွယ်နေလို့ ဖြစ်မယ်ထင်တယ်”

သူမက စကားစလိုက်သည်။

ရှန်းယွီမှာ မေးစေ့ကို ကိုင်ရင်း စဉ်းစားနေမိသည်။ ကံကြမ္မာကြိုး၏ အဆိုအရ သူတို့သည် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အမြဲ မှတ်မိနေကြမည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဧကရီနှင့် လီယောင်းတို့အကြား ဝိညာဉ်ချင်း ဆက်နွယ်မှု ရှိနေပါက ဧကရီအတွင်းရှိ လီယောင်း၏ အစိတ်အပိုင်းက ထိုအမှတ်တရများကို နှိုးဆွပေးမည်ဖြစ်ကာ ၎င်းတို့မှာ ဧကရီထံသို့ စီးဝင်သွားပေလိမ့်မည်။

“ကျွန်မ အမှတ်တရတွေ ရရှိတုန်းကတော့ အဲဒါတွေကို သိပ်ပြီး အလေးမထားခဲ့မိဘူး။ ပြင်းထန်တဲ့ စိတ်ခံစားချက်တွေက တစ်ခါတလေ ကျွန်မရဲ့ စဉ်းစားဆင်ခြင်မှုကို နှောင့်ယှက်ခဲ့ပေမဲ့ ယေဘုယျအားဖြင့်တော့ အဆင်ပြေပါတယ်”

သူမက ပြောလိုက်သည်။

“ပြင်းထန်တဲ့ စိတ်ခံစားချက်တွေ ဟုတ်လား”

သူက မေးလိုက်သည်။

“အဲဒါက အရေးမကြီးပါဘူး”

သူမက ပြောလိုက်သည်။

“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်မက လီယောင်းနဲ့ အမြဲတူတူရှိနေခဲ့တော့ သူမကို နားလည်တယ်။ အရာအားလုံးကိုလည်း မြင်ဖူးပြီးသားမို့လို့ ကျွန်မကို လွှမ်းမိုးသွားတာမျိုး မရှိဘူး။ ဒါပေမဲ့ နားမလည်တဲ့ တခြားတစ်ယောက်ယောက်သာ ဆိုရင်ကော”

သူမက စကားစလိုက်သည်။

“ရှင် ဆိုလိုတာက...”

…

“ဟုတ်တယ် အဲဒီပညာရှိပဲ”

ဧကရီက ပြောလိုက်သည်။

၎င်းမှာ ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ရှန်းယွီ တွေးလိုက်မိသည်။ ထိုပညာရှိ၏ အခြေခံအချက်အလက်များကို ကြည့်လျှင် သူမ၏အမည်မှာလည်း လီယောင်းဖြစ်နေသဖြင့် သူတို့အကြား ဆက်နွယ်မှု ရှိနေနိုင်သည်ဆိုသောအချက်ကို ငြင်းပယ်ရန် ခက်ခဲလှသည်။

“အဲဒီပညာရှိကလည်း ကျွန်မတို့ နှစ်ယောက်နဲ့ ဝိညာဉ်ချင်း ဆက်နွယ်မှု ရှိနေပုံပဲ။ အဲဒီလိုသာဆိုရင်တော့ အမှတ်တရတွေနဲ့ စိတ်ခံစားချက်တွေက သူမဆီကိုလည်း စီးဝင်သွားမှာပဲ။ လီယောင်းရဲ့ အစွန်းရောက်တဲ့ သဘာဝနဲ့ စိတ်ခံစားချက်တွေကိုဆိုရင်တော့ သူမအနေနဲ့ ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိမှာမဟုတ်ဘူး”

ဧကရီက ပြောလိုက်သည်။

ရှန်းယွီလည်း ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ လီယောင်း၏ သဘာဝအရဆိုလျှင် မူလမီးလျှံကဲ့သို့သော သူပင်လျှင် ၎င်းကို တောင့်ခံနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ပေ။

“ဒါဆို အဲဒီပညာရှိကတော့ သွားပြီပေါ့ ဟုတ်လား”

သူက မေးလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ် ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ကျွန်မတို့မှာ ပညာရှိအဆင့် စွမ်းအားရှိတဲ့ လီယောင်းရဲ့ ကိုယ်ပွားတစ်ခု ရှိနေပြီပေါ့”

ဧကရီက လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ရှန်းယွီ၏ အမူအရာမှာလည်း တင်းမာသွားခဲ့သည်။

“ဒါက အတော်လေး ဆိုးတာပဲ”

သူ တွေးလိုက်မိသည်။ သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရသော အနာဂတ်မှ မြင်ကွင်းကို သူ သတိရသွားသည်။

“ဒါက တကယ်ပဲ အဆုံးသတ်လား”

သူက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်မိသည်။

ဧကရီမှာ ဘာမှမသိဘဲ ကိတ်မုန့်နှင့် ကစားနေသော လီယောင်းကို ဘေးဘက်မှ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သူမကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် လွှမ်းမိုးမခံရအောင် မနည်း ထိန်းချုပ်နေရခြင်းပင်။ သူမဆီသို့ စီးဝင်လာသော လီယောင်း၏ အတွေးများကို သူမ ခံစားမိသည်။

သူမမှာ ဤမျှ ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နှင့်ပင် အလွန်အမင်း ရူးသွပ်သော အတွေးများ ရှိနေခဲ့ခြင်းပင်။

လောလောဆယ်တွင်မူ သူမမှာ သူမ၏ အားနည်းချက်ကြောင့်သာ ထိန်းချုပ်ခံထားရခြင်းပင်။ လက်တွေ့တွင်မူ သူမမှာ လမ်းလျှောက်နေသော နျူကလီးယားဗုံး တစ်လုံးကဲ့သို့ပင်။ သို့သော် အခုတော့ ထိုဗုံး၏ ကိုယ်ပွားတစ်ခုမှာ ထိုအတွေးများကို လက်တွေ့လုပ်ဆောင်နိုင်မည့် စွမ်းအားများ ရရှိထားပြီ ဖြစ်သည်။

“မပြီးသေးဘူးထင်တယ်”

သူမက ပြောလိုက်သည်။

“တစ်ခုခု စဉ်းစားမိလို့လား”

ရှန်းယွီက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မေးလိုက်သည်။

“သူမက ကမ္ဘာကြီးရဲ့ အပြင်ဘက်မှာ ရှိနေတာလို့ ရှင် ပြောတယ်နော် ဟုတ်လား”

ဧကရီက မေးသည်။

ရှန်းယွီက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

“ဒါဆို ဘာလို့ သူမ အခုထိ အထဲကို ဝင်မလာသေးတာလဲ”

သူမက မေးသည်။

“အာ... ကောင်းကင်ဘုံတာအိုရဲ့ ကန့်သတ်ချက်ကြောင့်ပဲ”

ရှန်းယွီ သတိရသွားသည်။ သားရဲနတ်ဘုရား၏ အဆိုအရ လူတစ်ဦးမှာ ပိုမိုသန်မာလေလေ ကောင်းကင်ဘုံတာအို၏ ခုခံမှုမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လေလေ ဖြစ်သည်။ ၎င်းက သူတို့ကို ကာကွယ်ပေးထားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ထိုသို့တွေးလိုက်စဉ်မှာပင် သူ တစ်ခုကို သတိရသွားသည်။

“တကယ်တော့ အဲဒါက အလုပ်ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး”

သူက ပြောလိုက်သည်။

“ဘာလို့လဲ။ ဘာဖြစ်လို့လဲ”

သူမက မေးလိုက်ရာ ကောင်းကင်ဘုံတာအို နိယာမမှာ အကြွင်းမဲ့ဖြစ်သည်ဟု သူမက တွေးနေမိသည်။

“သူမမှာ ကောင်းကင်ဘုံတာအို နိယာမ ရှိတယ်”

ရှန်းယွီက ပြောလိုက်သည်။

ဧကရီမှာ တောင့်ခဲသွားတော့သည်။

“အာ... အဲလိုလား”

သူမက ပြောလိုက်သည်။

“တကယ်တော့ တော်တော်လေး ကောင်းကောင်း ဖြတ်သန်းခဲ့ရတာပါ”

ရှန်းယွီက လက်လျှော့လိုက်သလို သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။

သူသည် ဖန်ခွက်တစ်ခွက်ကို ဆင့်ခေါ်ကာ ဝိုင်အချို့ကို ငှဲ့လိုက်သည်။

သို့သော် သူတို့ လက်လျှော့တော့မည့် အချိန်မှာပင် ဧကရီက တစ်ခုခုကို သတိရသွားသည်။

“နေဦး သူမမှာ ကောင်းကင်ဘုံတာအို နိယာမ ရှိရင်တောင်မှ ဒါ့ကို အလွယ်တကူ ဖွင့်နိုင်မှာ မဟုတ်သေးဘူး”

ဧကရီမှာ လီယောင်းဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ သူမသည် သူမ၏ လက်ကို ကိုင်လိုက်ရာ လီယောင်းမှာ ချက်ချင်းပင် ကောင်းကင်ဘုံတာအို ခန္ဓာသို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ လီယောင်းမှာ သု့ကိုယ်သူ ကြည့်ရင်း အံ့အားသင့်နေသည်။

ဧကရီမှာ သူမကို မပြုံးသော မျက်နှာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

“ဒီပြဿနာကို နင်ပဲ စခဲ့တာဆိုတော့ နင်ပဲ ဖြေရှင်းရမယ်”

သူမက ပြောလိုက်သည်။

“အတွင်းထဲကနေ ကောင်းကင်ဘုံတာအိုရဲ့ ကာကွယ်မှုကို ဝင်ရောက်ကြည့်ပြီး အဲဒါက ဘယ်လောက်ကြာကြာ ခံမလဲဆိုတာ ငါတို့ကို ပြောပြ…”