အခန်း (၄၂၅-၄၂၆)
Vol. 42 Ch. 425-426
အခန်း။ ၄၂၅
လီယောင်းသည် မျက်လုံးများကိုမှိတ်ကာ နက်ရှိုင်းသော တရားမှတ်ခြင်း အခြေအနေတွင် ထိုင်နေသည်။
ရှန်းယွီနှင့် ဧကရီတို့သည် သူမကို မနှောင့်ယှက်မိစေရန် သတိထားရင်း ဘေးတွင် ထိုင်နေကြသည်။ အတန်ကြာပြီးနောက် လီယောင်းသည် သူမ၏မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။
“ဘယ်လိုနေလဲ”
သူတို့နှစ်ဦးက မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ရှိသော မျက်နှာများဖြင့် တစ်ပြိုင်နက် မေးလိုက်ကြသည်။
“တစ်လအတွင်းမှာ ကာကွယ်မှုတွေ ကျိုးပျက်သွားလိမ့်မယ်”
သူမက ပြောလိုက်သည်။
ထိုစကားကြောင့် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး၏ အမူအရာမှာ လေးနက်သွားပြီး စိတ်ထဲတွင် အသီးသီး တွက်ချက်မှုများ ပြုလုပ်နေကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့အချင်းချင်း စတင်ဆွေးနွေးကြတော့သည်။
“တစ်လလား။ ရှင် ဘယ်လိုထင်လဲ”
ဧကရီက ရှန်းယွီကို မေးလိုက်သည်။
“နည်းလမ်းတစ်ခုပဲ ရှိတော့တယ်”
ရှန်းယွီက ပြောလိုက်သည်။
“ကျွန်မလည်း အဲဒီလိုပဲ ထင်တယ်”
သူမက ထောက်ခံသည်။
ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦးမှာ လီယောင်းဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး “ငါတို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားမယ်ဆိုရင် တစ်လအတွင်းမှာ နတ်ဘုရားတစ်ပါး သေချာပေါက် ဖန်တီးနိုင်တယ်” ဟု တညီတညွတ်တည်း ပြောဆိုကာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ပြီး တခိခိ ရယ်မောနေကြတော့သည်။
“ရှင်တို့တွေ ဘာဖြစ်နေကြတာလဲ”
လီယောင်းက မေးသော်လည်း သူတို့ကတော့ ရယ်မြဲရယ်နေဆဲပင်။
“ဘာလို့ ကျွန်မကို အဲဒီလိုကြီး ကြည့်နေကြတာလဲ”
သူမက စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သော်လည်း သူတို့ကတော့ အချင်းချင်း ပြန်လှည့်ကြည့်သွားကြပြန်သည်။
“မင်းရဲ့ အစီအစဉ်က ဘာလဲ”
ရှန်းယွီက မေးသည်။
“ဟင်း... တံတားဆောက်တဲ့ အပိုင်းကတော့ အရေးကြီးတဲ့ အဆင့်ကို ရောက်နေပြီ။ မနက်ဖြန်ဆို ပြီးလောက်ပြီ”
သူမက ပြောလိုက်သည်။
“ရှင့်မှာ စွမ်းအင်ဘယ်လောက်ရှိလဲ”
“မနက်ဖြန်အတွက်ဆိုရင်တော့ လောက်ပါတယ်”
ရှန်းယွီက ပြန်ဖြေသည်။
ဧကရီက ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။
“ကောင်းပြီ ဒါဆိုရင် မနက်ဖြန်မှာ ကျွန်မတို့ ဘေးဒုက္ခနယ်ပယ်ကို စိန်ခေါ်မယ်။ ညဘက်ကျရင်တော့ သူမကို အတင်းအကျပ် အားဖြည့်ပေးပြီး မဟာယာနအဆင့်ကို တက်လှမ်းခိုင်းမယ်”
“ကောင်းပြီလေ”
ရှန်းယွီက သဘောတူသည်။
“မဟာယာန နယ်ပယ်ထဲ ရောက်သွားပြီဆိုရင် သူမမှာ နိယာမတစ်ခု ရှိနှင့်ပြီးသားမို့လို့ မြေကမ္ဘာမသေမျိုးအဆင့်ကို ချက်ချင်း ရောက်သွားလိမ့်မယ်”
ဧကရီက ရှင်းပြသည်။
“အခု ကျွန်မတို့ လုပ်ရမှာက ကောင်းကင်ဘုံတာအို နိယာမကို ရာခိုင်နှုန်းပြည့်အောင် အမြန်ဆုံး လုပ်ဖို့ပဲ။ ဒါဆိုရင် သူမက နတ်ဘုရားနယ်ပယ်ကို ချက်ချင်း ဝင်နိုင်လိမ့်မယ်။ ရှင် ဘာအကြံရှိလဲ”
ဧကရီက မေးသည်။
“အကြံတော့ ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ အလုပ်ဖြစ်မလားတော့ မသေချာဘူး”
သူက ပြောလိုက်သည်။
“ဘာလဲ ပြောပြပါဦး”
“ငါ့ရဲ့ စကြဝဠာတာအိုခန္ဓာက မကြာခင် အဆင့်ခြောက်ကို ရောက်တော့မယ်။ အဲဒီအခါမှာ ဒါနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ နိယာမကို ငါ ရနိုင်တယ်။ ငါ့ရဲ့ နိယာမတွေကို အရှိန်အဟုန်နဲ့ မြှင့်တင်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်းလည်း ငါ့မှာ ရှိတယ်။ ဒီနိယာမသစ်ကို အသုံးပြုပြီး ကောင်းကင်ဘုံတာအို နိယာမကို လှုံ့ဆော်ပေးမယ်ဆိုရင် ဒါကို အတင်းအကျပ် လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာအောင် လုပ်လို့ရမလားလို့ စဉ်းစားနေတာ။ မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ”
သူက မေးလိုက်သည်။
သူမမှာ မေးစေ့ကို ကိုင်ကာ စဉ်းစားနေမိသည်။
“ကျော်လွန်ခြင်း နိယာမ ဒါက အပြည့်စုံဆုံးပဲ”
သူမက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။
“ကျော်လွန်ခြင်းလား”
သူက ပြန်မေးသည်။
“ဟုတ်တယ် အဲဒါက ရှင့်ရဲ့ စကြဝဠာတာအိုခန္ဓာနဲ့ ဆက်စပ်နေတဲ့ နိယာမပဲ”
သူမက ပြောလိုက်သည်။
“စနစ်တကျ ရှိမှုနဲ့ ကန့်သတ်ချက်တွေကို အာရုံစိုက်တဲ့ ကောင်းကင်ဘုံတာအို နိယာမနဲ့ မတူဘဲ ကျော်လွန်ခြင်း နိယာမက ကန့်သတ်ချက်တွေကို ကျော်လွှားပြီး လွတ်လပ်မှုရှိဖို့ကိုပဲ အာရုံစိုက်တယ်”
သူမက ရှင်းပြသည်။
“သဘောပေါက်ပြီ”
ရှန်းယွီက ပြောလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ အတော်ပင် အထင်ကြီးစရာ ကောင်းလှသည်ဟု သူ တွေးလိုက်မိသည်။
“ရှင်သာ ဒါကို တကယ်လုပ်နိုင်မယ်ဆိုရင်တော့ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိသွားပြီ”
ဧကရီက ပြောလိုက်သည်။
ရှန်းယွီက ခေါင်းငြိမ့်ပြပြီး သူတို့နှစ်ဦးမှာ အချိန်အတော်ကြာ ဆွေးနွေးခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့သည် လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။
“မိန်းမ...”
ရှန်းယွီက သူမထံသို့ လက်ကမ်းရင်း ချိုချိုသာသာ ခေါ်လိုက်သော်လည်း သူ၏ အမူအရာမှာမူ လုံးဝ ချိုသာခြင်း မရှိပေ။
ဧကရီကလည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင်။
“ယောင်လေး...”
သူမက ခေါ်လိုက်သည်။
လီယောင်းသည် ကမ်းလင့်ထားသော လက်နှစ်ဖက်နှင့် သူတို့၏ အပြုံးများကို ကြည့်ကာ သူမ အန္တရာယ်ရှိနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။
“မိန်းမ... ဘာလို့ လက်ကို မကိုင်တာလဲ။ ယောကျာ်းက မိန်းမကို အန္တရာယ်ပြုမှာ ကြောက်လို့လား”
သူက မေးသည်။
“ယောင်လေး... အစ်မက ညီမလေးကို အန္တရာယ်ပြုမယ့်အလုပ်မျိုး ဘယ်တုန်းက လုပ်ဖူးလို့လဲ”
သူမကလည်း ချိုသာစွာ မေးလိုက်ပြန်သည်။
“အခု လုပ်တော့မှာ မဟုတ်လား”
လီယောင်းက တွေးလိုက်မိသည်။
သူမသည် ထွက်ပြေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူမသည် ဂိုဏ်း၏ အထက်ကောင်းကင်ယံတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုနှစ်ယောက် ဘာဖြစ်နေသည်ကို သူမ မသိသော်လည်း လောလောဆယ်တွင် လွတ်အောင် ပြေးရန်သာ လိုအပ်သည်။
“ငါ တာဝန်ယူလိုက်မယ်”
ရှန်းယွီက ဆိုကာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဂိုဏ်း၏ အကာအကွယ် အလွှာကို ဖောက်ထွက်ရန် ကြိုးစားနေသော လီယောင်း၏ နောက်ကျောဘက်တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။
“မိန်းမ... ငါ တကယ်ပဲ ဒီလိုမျိုး မလုပ်ချင်ခဲ့ပါဘူး”
ရှန်းယွီက နောင်တရသလို ပြောဆိုလိုက်သော်လည်း သူ၏ အမူအရာမှာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။ “မင်းက အခု အရွယ်ရောက်နေပြီဆိုတော့ လုပ်ရပ်တိုင်းမှာ အကျိုးဆက်ဆိုတာ ရှိတယ်ဆိုတာကို သင်ယူသင့်တယ်”
ရှန်းယွီ ပြောလိုက်စဉ် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အမျှင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူမကို ချက်ချင်း ဖမ်းဆုပ်လိုက်တော့သည်။
“အကျိုးဆက် ဟုတ်လား။ ကျွန်မ ဘာမှတောင် မလုပ်ရသေးဘူး”
…
ရှန်းယွီ၏ သုတေသန ကိုယ်ပွားတစ်ခုမှာ ကြီးမားသော သလင်းတုံးကြီး တစ်ခု၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေသည်။
၎င်းမှာ အကျယ် နှစ်မီတာနှင့် အမြင့် ဆယ်မီတာခန့် ရှိသည်။ အခုမှ ပြန်စဉ်းစားကြည့်လျှင် ၎င်းမှာ သလင်းတုံးထက်စာလျှင် ဉာဏ်အလင်းပွင့် ကျောက်စာတိုင်နှင့် ပိုတူလှသည်။
သူသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ အကြွင်းမဲ့ အရင်းအမြစ် နိယာမကို အသုံးပြု၍ ချီစွမ်းအင်မှတစ်ဆင့် အရာဝတ္ထုများကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ သူသည် အသုံးပြုခွင့် လက်မှတ်အချို့ကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ ထိုလက်မှတ်များကို ဂူသင်္ချိုင်းမျှော်စင်အတွင်းတွင် ထားရှိမည်ဖြစ်ရာ တပည့်များအနေဖြင့် ဂူသင်္ချိုင်းအတွင်းသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်ချိန်တွင် သော်လည်းကောင်း သို့မဟုတ် သူတို့၏ ကံကောင်းမှုအလွန်ကောင်းလျှင် သော်လည်းကောင်း ၎င်းတို့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
ထိုသို့လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် သူသည် ဉာဏ်အလင်းပွင့် ကျောက်စာတိုင်အတွက် ကျောင်းဆောင်တစ်ခု ဖန်တီးရန် ၎င်းနှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မူလစိုက်ပျိုးရေး ကိုယ်ပွားမှာလည်း သူ၏ နေရာမှ ထလိုက်သည်။
သူသည် သူယူဆောင်လာသော ဆေးပင်များကို ကောက်ယူကာ ဆေးဖော်စပ်ရေး ကိုယ်ပွားရှိရာ နေရာသို့ သွားရောက်ကာ ဆေးပင်များကို ထားရှိလိုက်သည်။ ဤအရာများသည် ကနဦး စမ်းသပ်ထုတ်ကုန်များ ပြုလုပ်ရန်အတွက်သာ ဖြစ်သည်ဟု သူ တွေးလိုက်မိသည်။ ၎င်းတို့ကို ဒုတိယအလုပ်အကိုင် ကျောင်းဆောင်ရှိ စွမ်းဆောင်ရည်ကောင်းသော ကျောင်းသားအချို့အား စမ်းသပ်ခံအဖြစ် ပေးအပ်မည် ဖြစ်သည်။
သူ၏ သီအိုရီမှာ အပြည့်အစုံ ရှိနေပြီးသားဖြစ်ရာ သူတို့မှာ စမ်းသပ်ခံ အစစ်အမှန်တော့ မဟုတ်ကြပေ။
ထို့နောက် သူသည် ဝိညာဉ်လယ်သမားအလုပ်အကိုင်ကို စတင်မြှင့်တင်ရန်အတွက် ပြန်လှည့်လာခဲ့သည်။ အခြားသော သုတေသန ကိုယ်ပွားများမှာမူ ကျင့်ကြံခြင်းပါရမီ မြှင့်တင်ဆေးနှင့် စိတ်အဆင့်မြှင့်တင်ရန်အတွက် လိုအပ်သော ကောင်းကင်ဘုံနှင့် မသေမျိုးအဆင့်ရှိ ဆေးပင်များကို ဆက်လက် ထုတ်လုပ်နေကြမည် ဖြစ်သည်။
ရှန်းယွီသည် သူ၏ စိတ်အဆင့်ကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် ထိုစိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆေးလုံးအချို့ကိုလည်း စမ်းသုံးကြည့်ချင်သေးသည်။ သူကတော့ ဟင်းလင်းပြင် တိုးချဲ့သည့် နည်းလမ်းကို ပိုမိုနှစ်သက်သဖြင့် ၎င်းက သူ့အတွက် ထူးထူးခြားခြား အကျိုးရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
သူ့အတွက် အသုံးမဝင်သည့်တိုင်အောင် သူ၏ မိန်းမအတွက်မူ အသုံးဝင်နိုင်ပါသည်။
ကောင်းကင်ဘုံနှင့် မသေမျိုးအဆင့်ရှိ ဆေးပင်များအကြောင်း ပြောရလျှင် ရှန်းယွီ၏ ဝိညာဉ်လယ်သမားအလုပ်အကိုင်တွင် ကြီးထွားမှုမြှင့်တင်စက် ၉.၀ကို ရရှိထားသည်ကို သူ သတိရသွားသည်။ သူသည် တွက်ချက်မှုများ ပြုလုပ်ပြီးဖြစ်ရာ မသေမျိုးအဆင့်ရှိ ဆေးပင်များအတွက်ဆိုလျှင် ဆယ်စုနှစ်အနည်းငယ် ကြာဦးမည်ဖြစ်သောကြောင့် ၎င်းကို အသုံးမပြုခဲ့ပေ။
ကောင်းကင်ဘုံအဆင့်အတွက်ဆိုလျှင် တစ်လ သို့မဟုတ် နှစ်လခန့် ကြာပေလိမ့်မည်။ ၎င်းမှာ မထိုက်တန်ပေ။
နည်းပညာအရဆိုလျှင် ၎င်းမှာ အကြီးအကျယ် မြှင့်တင်ပေးနိုင်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သူသည် ဝိညာဉ်လယ်သမား အလုပ်အကိုင်ကို အဆင့်မြှင့်တင်တော့မည်ဖြစ်ရာ ထိုထက်ပိုမိုသော အကျိုးကျေးဇူးများ ရရှိမည်ဖြစ်သောကြောင့် ယခု အခြေအနေမှာ အရေးမကြီးတော့ပေ။
အခန်း။ ၄၂၆
“ငါ စိုက်ပျိုးရေးကနေ ဘာကို တကယ်လိုချင်တာလဲ”
ရှန်းယွီ သု့ကိုယ်သူ ပြန်မေးလိုက်သည်။
မျက်စိမှိတ်ပြီး စမ်းတဝါးဝါး လျှောက်လှမ်းခဲ့ရသည့် သုတေသနပညာရှင် အလုပ်အကိုင်နှင့်မတူဘဲ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူ၌ စတင်ရမည့် အချက်အလက်တစ်ခု ရှိနေသည်ဟု သူ ခံစားရသည်။
သူသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်ကူးများကို လွတ်လပ်စွာ ပျံသန်းခွင့် ပေးလိုက်သည်။
သူ၏ အတွေးထဲတွင် အဆုံးမရှိသော စိမ်းလန်းစိုပြည်မှုများကြားတွင် သူ လွင့်မျောနေသည်။
ထိုနေရာသည် အရပ်မျက်နှာအနှံ့ အဆုံးမရှိ ပြန့်ကားနေသော ဆေးပင်မျိုးစုံနှင့် လှပသော ပန်းမန်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ထိုအရာအားလုံး၏ ဗဟိုချက်တွင် သူ မြင်လိုက်ရသည်မှာ မိုင်ပေါင်း ထောင်ချီ၍ ကျယ်ဝန်းပြီး အဆုံးမရှိ အထက်သို့ မြင့်တက်နေသော ကြီးမားလှသည့် သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ပင်။ ထိုအပင်ကြီးသည် သူ၏ အဆုံးမဲ့ အသက်စွမ်းအားများကို ဖြန့်ကျက်ပြီး အောက်ခြေရှိ စိမ်းလန်းစိုပြည်မှုများကို အကန့်အသတ်မရှိ ပြုစုပျိုးထောင် ပေးနေသည်။
သူသည် ကမ္ဘာဦးသစ်ပင်ကို သဘောတရားတစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုလိုနေခြင်းပင်။ သူသည် ထိုကဲ့သို့သော အရာမျိုးကို ဖန်တီးရန် လိုအပ်သည်။ ကမ္ဘာဦးသစ်ပင်ကို တကယ်ကြီး ဖန်တီးမည်ဟု မဆိုလိုသော်လည်း အပင်များထံသို့ စွမ်းအင်များကို အဆုံးမရှိ ထောက်ပံ့ပေးပြီး ၎င်းတို့၏ ကြီးထွားမှုကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည့် အာနိသင်မျိုးကို သူ လိုချင်ခြင်းပင်။
သေချာပေါက်ပင် ၎င်းမှာ အပင်များအတွက်သာ မဟုတ်ပေ။
သူသည် သူ၏ သားရဲများကို မြှင့်တင်ပေးရန်ကဲ့သို့သော အခြားကဏ္ဍများကိုလည်း စဉ်းစားမိသည်။ သို့သော် သူသည် သားရဲများအတွက်သာ အာရုံမစိုက်လိုပေ။ သူသည် သူ မယဉ်ပါးရသေးသော အခြားအရာများကိုလည်း မြှင့်တင်ပေးလိုသည်။ အကယ်၍ သူသာ ဤတာအိုကို ဖွင့်လှစ်နိုင်ပါက သူ၏ ဂျူနီယာညီမကို နတ်ဘုရားနယ်ပယ်သို့ ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ခေါ်ဆောင်သွားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
သူသည် လယ်သမားအလုပ်အကိုင်အတွက် သူလိုချင်သော တာအိုကို ဖြည်းဖြည်းချင်း အချောသတ်နေစဉ် အတွေးသစ်များမှာ တရစပ် စီးဝင်လာသည်။ သို့သော် ပြဿနာများလည်း ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။
ပြဿနာများ ပေါ်လာတိုင်း သူ၏ နည်းလမ်းကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်ပြီး တာအိုကို ဆက်တိုက်ဆိုသလို အချောသတ်နေခဲ့သည်။
သူသည် သက်တမ်း ပြဿနာကို စဉ်းစားမိသည်။ အကယ်၍ သူသည် ဤစွမ်းရည်ကို အခြားသူများအပေါ် အသုံးပြုပါက သူတို့၏ သက်တမ်းမှာ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားပြီး သေဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။
ဒီပြဿနာကို ငါ ဖြေရှင်းနိုင်ပါ့ မလား။
သက်တမ်းဆိုင်ရာ အစိတ်အပိုင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ပြင်ဆင်ပြီးနောက် သူ ဖြေရှင်းချက်တစ်ခု ရရှိခဲ့သည်။ သို့သော် သူကိုယ်တိုင်ပင် ထိုအရာကို အလွန်အမင်း အထင်ကြီးခြင်းတော့ မရှိပေ။ ၎င်းအလုပ်လုပ်ပုံမှာ ပစ်မှတ်၏ သက်တမ်းကို အသုံးပြုမည့်အစား သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အသက်စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ လှုံ့ဆော်မှုကို အားဖြည့်ပေးခြင်းပင်။
အတန်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် ဤသည်မှာ အမှန်တကယ်တော့ ဆိုးရွားသည့်အရာ မဟုတ်ကြောင်း သူ သဘောပေါက်သွားသည်။ ယခင်က သူ၌ ကြယ်ဆယ်လုံးရှိစဉ်ကပင် သက်တမ်းမှာ နှစ်သန်းပေါင်း တစ်ရာကျော် ရှိခဲ့သည်ကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ယခုအခါ ပိုမိုကြီးမားသော ကြယ်တစ်ရာနှင့်အတူ သူ၏ အသန်မာဆုံးသော ကိုယ်ထည်ဖွဲ့စည်းပုံ နှစ်ခု၏ အဆင့်မြှင့်တင်မှုများကြောင့် သူ၏ သက်တမ်းမှာ နှစ်ပေါင်း ထရီလီယံချီ၍ ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
ဤမျှနှင့်ဆိုလျှင် သူ၏ အသက်စွမ်းအား သိုလှောင်မှုမှာ အဆုံးမဲ့နီးပါး ဖြစ်နေသည်။ တစ်နေ့လျှင် သက်တမ်း နှစ်တစ်သန်းခန့် အသုံးပြုလျှင်တောင်မှ ကုန်ခမ်းသွားရန်အတွက် နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင်ကျော် ကြာဦးမည် ဖြစ်သည်။
ဤအချက်ကို စိတ်ထဲထားကာ သူသည် အချို့အရာများကို ပြောင်းလဲရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် ဝိညာဉ်လယ်သမား အလုပ်အကိုင်အတွက် တာအိုသစ်တစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
အပင်များအတွက်ပင်လျှင် အသက်စွမ်းအားက စွမ်းအင်သက်သက်ထက် ပိုမိုကောင်းမွန်သော ရွေးချယ်မှု ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ ခံစားရသည်။ သဘာဝအရ သက်ရှိများအတွက် အသက်စွမ်းအားသည် သာမန်စွမ်းအင်ထက် အမြဲတမ်း ပိုကောင်းလေ့ရှိသည်။ သေချာပေါက်ပင် ထိုသို့မဟုတ်သည့် အခြေအနေများ ရှိနိုင်သော်လည်း အများအားဖြင့်တော့ ဤအတိုင်းပင်။
သူ၏ ကြီးထွားမှုမြှင့်တင်စက် အလုပ်လုပ်ပုံမှာ အပင်၏ ကြီးထွားမှုကဏ္ဍကို လှုံ့ဆော်ပေးပြီး ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ကြီးထွားလာစေခြင်းပင်။ သို့သော် ၎င်းမှာ အပင်၏ အသက်စွမ်းအားကို ကုန်ခမ်းစေသဖြင့် အလွန်ဆိုးရွားလှသည်။ အကယ်၍ သူသည် အသီးတစ်မျိုးမျိုးကို လိုချင်ပါက ပထမအသီး သီးပြီးသည်နှင့် အပင်မှာ အသက်စွမ်းအား ကုန်ခမ်းသွားမည်ဖြစ်ရာ အပင်အသစ်ကို အကြိမ်တိုင်း ပြန်စိုက်နေရမည် ဖြစ်သည်။
သို့သော် အကယ်၍ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အသက်စွမ်းအားကို အသုံးပြုမည်ဆိုပါက အပင်၏ အလားအလာကို လုံးဝကုန်ခမ်းမသွားစေဘဲ အဆုံးမရှိ ထောက်ပံ့ပေးထားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာ သက်ရှိသတ္တဝါများအတွက်လည်း အမှန်တရားပင်။
…
ကမ္ဘာဦးသစ်ပင်သည် သူ၏ အသက်စွမ်းအားကို ဖြန့်ကျက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စိမ်းလန်းစိုပြည်မှုအားလုံးကို မည်သို့ ထိန်းသိမ်းထားသည်ကို သူ သတိရသွားသည်။ သူသည်လည်း ထိုကဲ့သို့ ဖြစ်ချင်သည်။
သူ၏ အသက်စွမ်းအားများ ကုန်ဆုံးနေသော်လည်း ၎င်းမှာ သူ၏ စုစုပေါင်းပမာဏနှင့် ယှဉ်လျှင် ဘာမှမဟုတ်ကြောင်း သူ တွေးလိုက်မိသည်။ ထို့အပြင် သူ စိုက်ပျိုးထားသော အပင်များကို အသုံးပြု၍ သူ၏ အဆင့်ကို ပိုမိုမြှင့်တင်နိုင်မည်ဖြစ်ရာ ထိုလုပ်ငန်းစဉ်မှတစ်ဆင့် ပိုမိုများပြားသော အသက်စွမ်းအားများကို ပြန်လည်ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
၎င်းမှာ အခြေခံအားဖြင့် အလိုအလျောက် လည်ပတ်နေသော စက်ယန္တရားတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။
လုံးဝကြီးတော့ မဟုတ်ပေမယ့်... အဲဒီသဘောမျိုးပေါ့။
ရှန်းယွီသည် ထိုတာအိုကို ပြီးမြောက်အောင် အချောသတ်မှုအချို့ ပြုလုပ်လိုက်ရာ မကြာမီမှာပင် ပြီးစီးသွားခဲ့သည်။
[သင်သည် ဝိညာဉ်လယ်သမားအလုပ်အကိုင်အတွက် တာအိုသစ် ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်သူကို ဖန်တီးခဲ့သည်။ ဆုလာဘ်တစ်ခုကို ရွေးချယ်ပါ]
[၁။ ရှိနှင့်ပြီးသား စနစ်လုပ်ဆောင်ချက်တစ်ခုကို အဆင့်မြှင့်ရန်]
[၂။ စနစ်လုပ်ဆောင်ချက်အသစ်တစ်ခုကို ဖွင့်ရန်]
စိုက်ပျိုးရေး ကိုယ်ပွားသည် နေရာမှ ထလိုက်ပြီး ကျေနပ်သော အမူအရာဖြင့် ပျောက်ကွယ်သွားကာ သူ၏ စိုက်ခင်းအတွင်း၌ ပြန်လည်ပေါ်လာခဲ့သည်။
သူသည် ရှိနေသော ဆေးပင်အားလုံးကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း ၎င်းတို့ကို ဂရုမစိုက်အားပေ။
ယင်းအစား ကောင်းကင်ဘုံနှင့် မသေမျိုးအဆင့်ရှိ ဆေးပင်များအတွက် သီးသန့်ဖယ်ထားသော နေရာသို့ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။
ထိုနေရာတွင် ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ဆေးပင်အချို့ ရှိနေသည်။ ရှန်းယွီသည် နောက်ထပ် အချို့ကို ထပ်မံဖြည့်စွက်လိုက်ပြီး မသေမျိုးအဆင့် ဆေးပင်များကိုလည်း စိုက်ပျိုးလိုက်သည်။ အားလုံးပြီးစီးသွားသောအခါ သူ၏ ကြီးထွားမှုမြှင့်တင်စက်အသစ်ကို စမ်းသပ်ရန် ဆုံးဖြတ်
လိုက်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ဗားရှင်းနံပါတ် မပါတော့ပေ။ ၎င်းမှာ နောက်ဆုံးဗားရှင်း ဖြစ်
လိမ့်မည်ဟု သူ ခံစားနေရသည်။
သူ ထိုစွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်နှင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ စိမ်းလန်းသော စွမ်းအင်များ ဖြာထွက်လာပြီး အပင်များထံသို့ စီးဝင်သွားသည်။ စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် အပင်များမှာ အပြည့်အဝ ရင့်မှည့်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ၎င်းတို့ကို ခူးဆွတ်ကာ အသေအချာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။
ဤအသက်စွမ်းအား နည်းလမ်းသစ်ဖြင့် သူ စောင့်ဆိုင်းနေစရာ မလိုတော့ပေ။ လိုအပ်သော အသက်စွမ်းအားကို ထောက်ပံ့ပေးရုံဖြင့် ၎င်းတို့ကို ချက်ချင်း ကြီးထွားလာအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။
ရှန်းယွီသည် အပင်များ၏ မျိုးစေ့များကို ထုတ်လိုက်သည်။ သူသည် ၎င်းတို့ကို မြေကြီးထဲ စိုက်ရန်ပင် မလိုတော့ပေ။ သူ၏ လက်ထဲတွင် မျောလွင့်နေသော မျိုးစေ့များကို ကိုင်ထားရင်း သူ၏ စွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းလိုက်ရာ ၎င်းတို့မှာ ချက်ချင်းပင် အပြည့်အဝ ကြီးထွားလာခဲ့သည်။
“စိုက်ပျိုးရေးအတွက် တာအိုသစ်က စိုက်ပျိုးရေးကို ပြန်သတ်နေသလိုပဲ”
သူက တွေးရင်း တစ်ယောက်တည်း ရယ်မောနေမိသည်။
သူသည် စိုက်ပျိုးရေးကို အမှန်တကယ် နှစ်သက်နေခြင်းတော့ မဟုတ်ပေ။ သူ့အတွက်မူ ၎င်းမှာ ပန်းတိုင်သို့ သွားရာလမ်းတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ဤအနုပညာကို သူ အနည်းငယ်တော့ စွဲလမ်းမိသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သူ ဝန်ခံလိုက်မိသည်။
နည်းနည်းလေးပါပဲ။
သူ၌ မူလ ကြီးထွားမှုမြှင့်တင်စက် နည်းလမ်း ရှိနေသေးသော်လည်း အဆင့်မြင့်အပင်များအတွက်မူ ၎င်းမှာ ထိုမျှအထိ မကောင်းကြောင်း သူ ဝန်ခံလိုက်သည်။ သို့သော် ၎င်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံအဆင့်နှင့် အောက်ဆေးပင်များအတွက်တော့ အလုပ်ဖြစ်နေဆဲပင်။
ယခုမှစ၍ သူ၏ ကောင်းကင်ဘုံအဆင့်နှင့် အောက်ဆေးပင်များကို တစ်နေ့လျှင် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ရိတ်သိမ်းနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။ မသေမျိုးအဆင့်အတွက်မူ... သူ သက်ပြင်းသာ ချလိုက်မိသည်။
ရှန်းယွီသည် ရိုးရာစွမ်းရည်များအတွက် အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဟု ခံစားရသည်။
လောလောဆယ်တွင် မသေမျိုးအဆင့် ဆေးပင်များအတွက် အခြေခံမြှင့်တင်မှု ၁၀,၀၀၀ ရာခိုင်နှုန်း ရှိနေသည့်တိုင်အောင် ၎င်းတို့ ကြီးထွားရန်အတွက် ဆယ်လကျော် ကြာဦးမည် ဖြစ်သည်။ ယခင်က ဝိညာဉ်ကြောမှ စဉ်ဆက်မပြတ် ရရှိနေသော ချီစွမ်းအင် အဆင့်မြှင့်တင်မှုများကြောင့် ဤပြဿနာမျိုး မရှိခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ချီစွမ်းအင်မှာ ရပ်တန့်နေပြီး စွမ်းရည်၏ နှေးကွေးသော တိုးတက်မှုနှုန်းမှာ ပေါ်လွင်လာခဲ့သည်။
“ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကြောကို နတ်ဘုရားနယ်ပယ်အထိ မမြှင့်တင်နိုင်သရွေ့တော့... မသေမျိုးအဆင့် ဆေးပင်တွေကို နေ့စဉ် ရိတ်သိမ်းဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်သေးဘူးပဲ”