အခန်း (၄၁၃-၄၁၄)

အခန်း။ ၄၁၃

“ဒါက တကယ့်ကို မျှော်လင့်မထားတဲ့ ရလဒ်ပဲ”

ရှန်းယွီက တွေးတောရင်း လီယောင်းကို မြေပြင်ပေါ်တွင် ခြေထောက်ဖြင့် ဖိနပ်ထားလိုက်သည်။

ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် ၅၀ သို့ ရောက်ရှိပြီး အတွင်းအမြုတေကို ဖွဲ့စည်းနိုင်ခဲ့ပြီးနောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပုံပင်။

သူသည် တိုက်ပွဲစမ်းသပ်မှုကို အစမှ ပြန်လည်စတင်လိုက်ပြီး မြေကမ္ဘာမသေမျိုး ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးကို ကျပန်းရွေးချယ်လိုက်သည်။ ယခုအခါ သူသည် စစ်မှန်သော မသေမျိုးတစ်ဦးကို အမှန်တကယ် အနိုင်ယူနိုင်စွမ်း ရှိနေပြီလား။

သူရွေးချယ်လိုက်သော မြေကမ္ဘာမသေမျိုးမှာ ဟင်းလင်းပြင်နိယာမကို ပိုင်စိုးထားသူ ဖြစ်သည်။

ရှန်းယွီသည် ဟင်းလင်းပြင်ဓားသွားတစ်ခုကို သီသီလေး ရှောင်တိမ်းလိုက်ရင်း အတွေးများ မြန်ဆန်နေမိသည်။ ဤသူမှာ စစ်မှန်သော မသေမျိုးတစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် လီယောင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကဲ့သို့ ကွာခြားလှသည်။ လောလောဆယ်တွင် ဤပြိုင်ဘက်ထက်ပင် ပိုမိုသန်မာနိုင်သော သားရဲနတ်ဘုရားထံမှ လွတ်မြောက်ခဲ့ခြင်းမှာ သူတို့အတွက် တကယ့်ကို ကံကောင်းခဲ့ခြင်းပင်။

နိယာမကို ကျွမ်းကျင်မှုချင်းမှာလည်း နှိုင်းယှဉ်၍မရပေ။ လီယောင်းသည် နိယာမများကို ဝေဝါးစွာသာ နားလည်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး ဤမြေကမ္ဘာမသေမျိုးမှာမူ စစ်မှန်သော သိမြင်နားလည်မှု ရှိနေသည့်အပြင် ၎င်းတို့ကို သူအလိုရှိသလို ဖန်တီးအသုံးချနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

သို့သော်လည်း ရှန်းယွီမှာ အသာစီးမရသည့်တိုင် အရေးနိမ့်ခြင်းလည်း မရှိပေ။

မသေမျိုးသည် သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်ကို ပိတ်ဆို့ရန် နိယာမကို အသုံးပြုသော်လည်း ရှန်းယွီသည် သူ၏ အဆမတန် ပြင်းထန်သော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားကို အသုံးပြုကာ ထိုဟင်းလင်းပြင်ကို ဖန်သားပြင်ကဲ့သို့ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်သည်။ သူသည် ဆွဲအားနယ်ပယ်ကို အသုံးပြုကာ ထိုမသေမျိုးကို အနားသို့ ဆွဲခေါ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။

“မရဘူးပဲ ငါ ထင်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ”

သူ တွေးလိုက်သည်။ အကြွင်းမဲ့အဆင့်သို့ ရောက်နေသည့်တိုင် နယ်ပယ်ကျွမ်းကျင်မှုမှာ စစ်မှန်သော နိယာမကျွမ်းကျင်မှုနှင့် ယှဉ်လျှင် ဘာမှမဟုတ်သေးပေ။ သို့သော် သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားသက်သက်ဖြင့်ပင် နယ်ပယ်စွမ်းအား မလိုအပ်ဘဲ ထိခိုက်မှုပေးနိုင်သည်။

သူသည် အလွန်အမင်း မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် လှုပ်ရှားလိုက်ရာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မသေမျိုး၏ နောက်ကျောဘက်တွင် ပြန်လည်ပေါ်လာသည်။ မသေမျိုးကလည်း သူ၏ တည်နေရာကို ထောက်လှမ်းမိသဖြင့် ဟင်းလင်းပြင် အကာအကွယ်တစ်ခုကို အလျင်အမြန် ဖန်တီးလိုက်သည်။ ရှန်းယွီကမူ ပြုံးလိုက်ရင်း ထိုအကာအကွယ်ကို ထိုးဖောက်ကာ မသေမျိုးကို တိုက်ရိုက်ရိုက်နှက်လိုက်တော့သည်။ မသေမျိုးသည် မိုင်ပေါင်းများစွာ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး မနည်းပြန်လည် ထိန်းညှိလိုက်ရသည်။ သူ မရပ်နားနိုင်မီမှာပင် ရှန်းယွီက ရှေ့တွင် ပြန်လည်ပေါ်လာပြန်သည်။

“မင်းကို ငါ့ရဲ့ ကွက်ကျော်ရိုက်ချက်အသစ်နဲ့ စမ်းသပ်ကြည့်ရအောင်”

သူက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြီးမားသော မိစ္ဆာခန္ဓာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မသေမျိုးကို တစ်ကိုယ်လုံး ဝါးမျိုလိုက်တော့သည်။

ထိုမိစ္ဆာ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ မသေမျိုးမှာ စေးကပ်ညစ်ပတ်သော အရာများကြားတွင် ပိတ်မိသွားသည်။ ထို့နောက် မိစ္ဆာ၏ ခန္ဓာကိုယ်နံရံများမှ ဟင်းလင်းပြင်လက်ဝါးပေါင်း ထောင်နှင့်ချီ၍ ထွက်ပေါ်လာပြီး မသေမျိုးကို လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်တော့သည်။

ရှန်းယွီ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လူသားခန္ဓာသို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဤနည်းစနစ်မှာ တကယ့်ကို ထိရောက်သည်ဟု သူ တွေးလိုက်မိသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်၏ အလွန်အမင်း မာကျောမှုကို အသုံးချကာ ပြိုင်ဘက်ကို လုံးဝ ပိတ်လှောင်ထားနိုင်ပြီး ၎င်းတို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ အဆက်မပြတ် ရိုက်နှက်နိုင်ခြင်းပင်။

ဤနည်းစနစ်မှာ အနည်းငယ် မတရားသလို ထင်ရသော်လည်း သူ ဂရုမစိုက်ပေ။

“ဒါကို အနန္တဗလာနယ်လို့ပဲ အမည်ပေးလိုက်မယ်”

သူ တွေးလိုက်သည်။

သူသည် အခြားသော ပြိုင်ဘက်များကို ထပ်မံရွေးချယ်ကာ မြေကမ္ဘာမသေမျိုး အမျိုးမျိုးနှင့် တိုက်ပွဲပေါင်းများစွာကို စမ်းသပ်တိုက်ခိုက်ကြည့်သည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ သူတို့၏ စွမ်းအားများမှာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အလွန်ကွာခြားလှသည်။ သူသည် မြေကမ္ဘာမသေမျိုး အစောပိုင်းအဆင့်ကို လုံးဝ အသာစီးရနိုင်သော်လည်း အလယ်အလတ်အဆင့်နှင့်မူ မနည်းယှဉ်ပြိုင်နေရသည်။ အဆင့်မြင့်ပိုင်းနှင့်ဆိုလျှင်မူ တစ်စက္ကန့်ပင် မခံနိုင်ပေ။

နယ်ပယ်တစ်ခုနှင့်တစ်ခုကြား ကွာဟချက်မှာ အလွန်ကြီးမားလှပြီး ယခင်က အဆင့်ကြီးနှစ်ခုစာခန့် ကွာခြားချက်ရှိနေသည်။

သူသည် လက်တွေ့ကမ္ဘာတွင် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။ သူသည် အားနည်းနေဆဲပင်ဟု သူ တွေးလိုက်မိသည်။

…

“ပြီးပြီ မသိချင်ယောင်ဆောင်နေတာ ရပ်လို့ရပြီ”

ရှန်းယွီသည် အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်နေသော လီယောင်း၏ နားနားတွင် တိုးတိုးလေး ကပ်ပြောလိုက်သည်။

“အခုချက်ချင်း မထရင် ကိုယ် တစ်ခုခု လုပ်တော့မှာနော်”

သူပြောသော်လည်း သူမက မျက်လုံးဖွင့်မလာသေးပေ။

“တကယ်ပဲ အိပ်ပျော်နေတာလား။ နိုးနေရင် အတူတူ ကျင့်ကြံမလို့ကို။ အိပ်နေတယ်ဆိုမှတော့ မနက်ဖြန်မှပဲ လုပ်တော့မယ်”

သူက ပြောလိုက်သည်။

ထိုအခါမှ သူမသည် မျက်လုံးများကို ချက်ချင်းဖွင့်လာပြီး “စီနီယာအစ်ကို... အဲ့လိုတော့ မလုပ်နဲ့လေ” ဟု ကန့်ကွက်တော့သည်။

ရှန်းယွီက သူမကို ပြုံးကြည့်ရင်း “ဒါဆို တစ်ချိန်လုံး ဟန်ဆောင်နေတာပေါ့” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“အင်း... မဟုတ်ပါဘူး အခုမှ နိုးတာပါ”

သူမက ငြင်းသည်။

“ကောင်းပါပြီ ဒါပေမဲ့ မင်း နိုးလာမိတာကို နောင်တရသွားစေရမယ်”

ထိုသို့ပြောကာ သူမကို ရင်ခွင်ထဲတွင် ပွေ့ချီလျက် သူ ထရပ်လိုက်သည်။

“စီနီယာအစ်ကို... ရှင်ကတော့...”

သူမသည် ရှက်သွေးဖြာကာ ဘေးသို့ လွှဲကြည့်လိုက်သည်။

“ကျမ လီယောင်းက ဘယ်တုန်းကမှ နောက်ဆက်တွဲရလဒ်တွေကို မကြောက်ခဲ့ဖူးဘူး။ စီနီယာအစ်ကို ကျမကို နောင်တရအောင် လုပ်နိုင်ပါစေလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်”

ထိုသို့ပြောကာ သူ့ကို တည့်တည့်စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ ရှင်သာ မလုပ်နိုင်ရင်တော့ ရှင် အားနည်းတာကိုပဲ အပြစ်တင်ရလိမ့်မယ်”

“မင်းရဲ့ စီနီယာအစ်ကိုအနေနဲ့ မင်းကို ကောင်းကောင်း ဆုံးမဖို့ လိုနေပြီထင်တယ်”

သူပြောကာ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းသို့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

……

ဝိညာဉ်ကြော၏ ဖန်တီးမှုနယ်ပယ်အတွင်း၌ ကိုယ်ပွား ၁၄ ယောက်မှာ အလုပ်များနေကြသည်။

တစ်ယောက်မှာ စိုက်ပျိုးရေးကိုယ်ပွားဖြစ်ပြီး သုံးယောက်မှာ ရှန်းယွီ မနေ့က ထပ်တိုးထားသော သူများဖြစ်သည်။ ကျန်ရှိသော ၁၀ ယောက်မှာ သူ၏ ကြယ်တာရာခန္ဓာ အဆင့်တက်ပြီးနောက် ဖန်တီးလိုက်သော ကိုယ်ပွားသစ်များ ဖြစ်ကြသည်။ ယခုအခါ သူသည် တစ်နေ့လျှင် သွေးမျိုးဆက်အနှစ်သာရကို ၁၀ ကြိမ်အထိ စုစည်းနိုင်သည်။ ထိုကိုယ်ပွားသစ် ၁၀ ယောကစလုံးတွင် သွေးမျိုးဆက် လေးမျိုးစလုံး ပါဝင်သည့်အပြင် ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် ၅၀ နှင့် အတွင်းအမြုတေတို့ကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။

သူတို့၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာ မသေမျိုးတစ်ပိုင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။

ဤသည်မှာ တကယ့်ကို မယုံနိုင်စရာပင်။ မနေ့ကမှ လီယောင်းနှင့် မနည်းယှဉ်ပြိုင်နေရသော်လည်း ယခုအခါ သူမကဲ့သို့ သန်မာသော ကိုယ်ပွားများကို ဖန်တီးနိုင်လာပြီဖြစ်သည်။

ကိုယ်ပွား ၁၄ ယောက်ကို အုပ်စုနှစ်စု ခွဲထားသည်။ ၎င်းတို့အနက် ၇ ယောက်မှာ မသေမျိုးအဆင့် ပစ္စည်းများကို ဖန်တီးနေကြသည်။ လောလောဆယ်တွင် မသေမျိုးလက်နက်တစ်ခု ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်သော ပစ္စည်းများ၏ ထက်ဝက်ခန့်ကို သူ ရရှိထားပြီးဖြစ်သည်။

ကျန်ရှိသော ၇ ယောက်မှာမူ မူလ စိုက်ပျိုးရေးကိုယ်ပွား အပါအဝင် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များကို မျိုးဗီဇပြုပြင်ပြောင်းလဲရန် လုပ်ဆောင်နေကြသည်။ သူတို့သည် ထူးခြားသော အာနိသင်ရှိသည့် မသေမျိုးအဆင့် ဆေးပင်အချို့ကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုမူ သူတို့သည် အခြားအရာတစ်ခုကို လုပ်ဆောင်နေကြသည်။ သူ၏ အမှန်တရားရှာဖွေသူအလုပ်အကိုင် အဆင့်တက်ပြီးနောက် ဝိညာဉ်မြစ်ကို မည်သို့ လှုံ့ဆော်ရမည်နှင့် ဉာဏ်အလင်းပွင့်သည့် အခြေအနေသို့ မည်သို့ ဝင်ရောက်ရမည်ကို သူ သိရှိသွားခဲ့သည်။

ထိုဗဟုသုတများဖြင့် သူသည် ထိုအာနိသင်များကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည့် ဆေးပင်များကို ဖန်တီးရန် ကြိုးစားနေခြင်းပင်။

အခြားသော အစီအစဉ်တစ်ခုမှာမူ ဤအာနိသင်ကို ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းအာနိသင်နှင့် ပေါင်းစပ်ရန်ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်မြစ်ကို လှုံ့ဆော်ခြင်းအပြင် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း အာနိသင်ကိုပါ ထည့်သွင်းနိုင်ပါက ဝိညာဉ်မြစ်ကို အတင်းအကျပ် အဆင့်တက်စေနိုင်မည်ဟု သူ ယုံကြည်သည်။

သူ့တွင် သီအိုရီ ရှိနေပြီဖြစ်သော်လည်း လက်တွေ့တွင် အမှန်တကယ် အလုပ်ဖြစ်မလားဆိုသည်ကိုတော့ သူ မသေချာသေးပေ။

သူသည် သတ္တမအဆင့် ဆေးပင်ဖြင့် အရင်စတင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ အကယ်၍ ဤအာနိသင်ပါသော သတ္တမအဆင့် ဆေးပင်ကို ဖန်တီးနိုင်ပါက ၎င်းမှ ဆေးလုံးများ ဖော်စပ်ကာ ဝိညာဉ်မြစ်အဆင့်နိမ့်သော တပည့်တစ်ဦးပေါ်တွင် စမ်းသပ်ကြည့်မည် ဖြစ်သည်။

အားလုံး အဆင်ပြေသွားပါက ၎င်းကို အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ တိုးမြှင့်ပေးနိုင်လိမ့်မည်။ ထို့နောက် အခြားသော အဆင့်များအတွက် ဆေးလုံးများကို ပြုပြင်ဖန်တီးမည် ဖြစ်သည်။ ပထမအဆင့် ဆေးလုံးဖြင့်ဆိုလျှင် သူသည် မြင့်မြတ်သော ဝိညာဉ်မြစ်ရှိသည့် တပည့်တစ်ဦးကို နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ တက်လှမ်းစေနိုင်လိမ့်မည်။

ဤအချက်ကို အတည်ပြုပြီးနောက် ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှုကို အဆင့်မြှင့်တင်မည့် နည်းလမ်းကို သူ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်မည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ခန္ဓာကိုယ်၏ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းအာနိသင်ပေါ်တွင် မမူတည်ဘဲ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော သိမြင်မှုများ လိုအပ်သဖြင့် ဝိညာဉ်မြစ်နှင့် အနည်းငယ် ကွဲပြားပေလိမ့်မည်။

အခန်း။ ၄၁၄

စိုက်ပျိုးရေးဆိုင်ရာ ရှန်းယွီကိုယ်ပွားသည် ဆေးပင်များကို မျိုးဗီဇပြုပြင်ရာတွင် အလုပ်ရှုပ်နေကြသည့် အခြားကိုယ်ပွား ခြောက်ယောက်နှင့် အနည်းငယ်အကွာတွင် ထိုင်နေသည်။

သူသည် သူရှေ့တွင် ဖြန့်ခင်းထားသော ဆေးပင်များကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

ဤအရာများမှာ သူ၏ ဖန်တီးမှုများပင်။

ပထမဆုံး သူဖန်တီးခဲ့သော ဆေးပင်မှာ သူလိုအပ်သော အာနိသင်များ ရရှိစေရန် အပင်များကို အမှန်တကယ် ပြုပြင်ပြောင်းလဲနိုင်ခြင်း ရှိမရှိ စမ်းသပ်သည့် သာမန်စမ်းသပ်ချက်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

ဤနမူနာပုံစံကို ကြယ်ကြွေပန်းဟု အမည်ပေးရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ကြယ်ကြွေပန်းမှာ သတ္တမအဆင့် ဆေးပင်ဖြစ်ပြီး အထူးလုပ်ဆောင်ချက်တစ်ခု ပါဝင်စေရန် သူ ပုံစံထုတ်ထားခြင်းပင်။

၎င်းမှာ ကျင့်ကြံသူများကို အတွင်းအမြုတေ ဖွဲ့စည်းနိုင်အောင် ကူညီပေးရန် ဖြစ်သည်။ သူ ဖော်ထုတ်ထားသော ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံခြင်း နည်းလမ်းအသစ်နှင့် တွဲဖက်အသုံးပြုပါက မည်သည့် ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံသူမဆို အတွင်းအမြုတေကို ဖွဲ့စည်းနိုင်ပေလိမ့်မည်။

၎င်းသည် သူတို့၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပါရမီကိုပင် အနည်းငယ် မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်။

ထိုဆေးပင်သည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အမြောက်အမြား စီးဝင်စေခြင်းဖြင့် အလုပ်လုပ်သည်။ ကျင့်ကြံသူက ထိုဝိညာဉ်စွမ်းအားကို စုပ်ယူသောအခါ သူ၏ နည်းလမ်းသစ်ကို အသုံးပြု၍ ဝိညာဉ်စွမ်းအားနှင့် အတွင်းစွမ်းအားတို့ကို ဟန်ချက်ညီအောင် ပေါင်းစပ်ရခြင်းပင်။

ဤအပိုင်းမှာ လူတစ်ဦးချင်းစီအလိုက် ကွဲပြားခြားနားသဖြင့် အလိုအလျောက် လုပ်ဆောင်၍ မရနိုင်ပေ။ ဥပမာအားဖြင့် သူနှင့် လီယောင်းတို့တွင် အတွင်းစွမ်းအားနှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားတို့မှာ အလွန်သန်မာလွန်းသဖြင့် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု တွန်းကန်နေကြသည်။ သို့သော် ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကျင့်ကြံခြင်း အားနည်းသော အခြားသူများအတွက်မူ ဤပြဿနာ ရှိလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

ယင်းအစား အခြားပြဿနာတစ်ခု ရှိနေသည်။

၎င်းမှာ သူတို့၏ စွမ်းအင်လမ်းကြောင်းများမှာ ရုတ်တရက် စီးဝင်လာသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ခံနိုင်ရည်မရှိဘဲ လမ်းကြောင်းများ ပျက်စီးခြင်းနှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အဆိပ်သင့်ခြင်းတို့ပင် ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည်။

ပြန်စဉ်းစားကြည့်လျှင် ဤအစီအစဉ်တစ်ခုလုံးမှာ အစကတည်းက ချို့ယွင်းချက် ရှိနေခြင်းပင်။ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူ အလွန်အကျွံ စိတ်မပူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ အချိန်ပိုရလာသောအခါမှ ပိုမိုကောင်းမွန်သော ပုံစံကို သူ ဖန်တီးမည် ဖြစ်သည်။

လောလောဆယ်တွင်မူ ဤအရာကို အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေသော တပည့်များ အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်း နယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းရန် အသုံးပြုနိုင်သည်။ အတွင်းအမြုတေနှင့် ဝိညာဉ်အမြုတေ ဖွဲ့စည်းပုံမှာ အလွန်အမင်း ကွဲပြားခြင်း မရှိသဖြင့် အလုပ်ဖြစ်သင့်သည်။

သူတို့၌ အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်းနယ်ပယ်ရှိ တပည့်အတော်များများ ရှိနေသဖြင့် ဤအရာက သူတို့ တိုးတက်လာစေရန် ကူညီပေးပါလိမ့်မည်။

နမူနာပုံစံပြီးနောက် သူသည် အစစ်အမှန် ပစ္စည်းကို ဆက်လက်ဖန်တီးသည်။ သူသည် သတ္တမအဆင့် ဆေးပင်တစ်ပင်ကို ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။ အမှန်စင်စစ် ထိုနေရာတွင် ဆေးပင်အများအပြား ရှိနေသော်လည်း ကျန်ရှိသောအပင်များမှာ ဆေးလုံးဖော်စပ်ရာတွင် အာနိသင်ကို တည်ငြိမ်စေရန်နှင့် မြှင့်တင်ပေးရန်အတွက်သာ ဖြစ်သည်။

အဓိကဆေးပင်ကိုမူ ပိုးအိမ်ပန်းဟု သူ အမည်ပေးလိုက်သည်။

ပိုးအိမ်ပန်းတွင် စားသုံးလိုက်ပါက ဝိညာဉ်မြစ်ကို အရှိန်လွန်အခြေအနေသို့ အတင်းအကျပ် ရောက်ရှိစေမည့် အလွန်ပြင်းထန်သော လှုံ့ဆော်မှုများ ပါဝင်သည်။

တစ်ခုတည်းသော ပြဿနာမှာ ဤအရာကို ဖန်တီးနေစဉ် သူစောစောစီးစီး သတိပြုမိလိုက်သော အချက်ပင်။ ဝိညာဉ်မြစ်သည် အရှိန်လွန်အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသောအခါ ပို၍ အားနည်းသွားခြင်း သို့မဟုတ် လုံးဝ ပျက်စီးသွားခြင်းမျိုး ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည်။ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဝိညာဉ်မြစ်မှာ ထိုသို့မဖြစ်ရခြင်းမှာ ၎င်းသည် ပြင်ပလှုံ့ဆော်မှုကြောင့် မဟုတ်ဘဲ အဆင့်တက်ချိန်တွင် သဘာဝအလျောက် အရှိန်လွန်သွားခြင်းကြောင့်ပင်။

ဝိညာဉ်မြစ်သည် သဘာဝအတိုင်း အဆင့်တက်သောအခါ အဆင့်သစ်တွင် တည်ငြိမ်စေရန် လောင်ကျွမ်းပေးမည့် ပိုလျှံသော အလားအလာစွမ်းအင်များကို ဖန်တီးပေးသည်။ သို့သော် အဆင့်မတက်ဘဲ အတင်းအကျပ် လှုံ့ဆော်လိုက်သောအခါ ထိုပိုလျှံသော စွမ်းအင်များ မထွက်ပေါ်လာပေ။ ယင်းအစား ရှိရင်းစွဲ အလားအလာများကိုသာ လောင်ကျွမ်းပစ်သဖြင့် အကောင်းဆုံးအခြေအနေတွင် အဆင့်တစ်ခု လျော့ကျသွားနိုင်ပြီး အဆိုးဆုံးတွင် လုံးဝ ပျက်စီးသွားနိုင်သည်။

ဤပြဿနာကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပြီးနောက် သူသည် ဝိညာဉ်မြစ်ကို လှုံ့ဆော်ရုံသက်သက်ကိုသာ အာရုံမစိုက်တော့ပေ။ ယင်းအစား ထိုဆေးပင်ကို နိုးထခြင်းဆေးလုံးဖန်တီးရန်အတွက် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း အာနိသင်ရှိသော အခြားဘေးထွက်ဆေးပင်များနှင့် ပေါင်းစပ်ဖော်စပ်မည် ဖြစ်သည်။

တစ်စုံတစ်ဦးက ထိုဆေးလုံးကို သောက်သုံးသောအခါ ၎င်းသည် ဝိညာဉ်မြစ်ကို လှုံ့ဆော်ပေးပြီး အလားအလာများကို စတင်လောင်ကျွမ်းစေလိမ့်မည်။ ထိုလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း အာနိသင်က စတင်အလုပ်လုပ်ကာ လောင်ကျွမ်းနေသော အလားအလာများကို စားသုံးခြင်းနှင့် ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်ခြင်း သံသရာအတွင်းသို့ သွင်းပေးလိမ့်မည်။

ထိုသို့ဖြစ်နေစဉ် လှုံ့ဆော်ခံထားရသော ဝိညာဉ်မြစ်သည် အဆုံးစွန်သော အမှတ်သို့ ရောက်

သည်အထိ အလားအလာများကို ပို၍ပို၍ လောင်ကျွမ်းရန် ကြိုးစားလိမ့်မည်။ ဝိညာဉ်မြစ်၏ အဆင့်တစ်ခုချင်းစီတွင် လောင်ကျွမ်းနိုင်သော အလားအလာမှာ ကန့်သတ်ချက် ရှိနေသောကြောင့်ပင်။

ဤအခြေအနေက ပိုလျှံနေသော အလားအလာများကို အဆင့်တက်ခြင်းအတွက်သာ အသုံးပြုရန် အတင်းအကျပ် ဖြစ်စေပြီး ဝိညာဉ်မြစ်ကို အဆင့်မြှင့်တင်ပေးမည် ဖြစ်သည်။ အဆင့်တက်ပြီးနောက် ဆေးလုံး၏ အဆင့်ပေါ်မူတည်၍ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း အာနိသင်မှာ ကုန်ဆုံးသွားမည်ဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်မြစ်မှာ ကျန်ရှိသော အလားအလာများကို လောင်ကျွမ်းကာ သူ့ကိုယ်သူ ပြန်လည်တည်ငြိမ်စေမည် ဖြစ်သည်။

…

ဤနေရာတွင် ရှိနေသော တစ်ခုတည်းသော ပြဿနာမှာ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း အာနိသင်ပင်။

အကယ်၍ မှားယွင်းစွာ လုပ်ဆောင်မိပါက ၎င်းသည် ဝိညာဉ်မြစ်ကို လွှမ်းမိုးသွားနိုင်ပြီး ပိုလျှံသော အလားအလာများကိုလည်း မလောင်ကျွမ်းနိုင်သလို အဆင့်တက်ရန်အတွက်လည်း မလုံလောက်သည့် အခြေအနေမျိုး ဖြစ်သွားနိုင်သည်။ ဤသည်မှာ သူ မတွေးရဲစရာ အခြားသော ဆိုးရွားသည့် ပြဿနာများကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။

ရှန်းယွီသည် နာရီအနည်းငယ်ကြာအောင် စမ်းသပ်မှုအမျိုးမျိုးကို လုပ်ဆောင်ပြီး အသုံးဝင်မည့်အရာတစ်ခုကို ရှာတွေ့သည်အထိ ကိန်းရှင်များကို ညှိယူခဲ့သည်။ ပိုးအိမ်ပန်းနှင့် အခြားသော အထောက်အကူပြုဆေးပင်များအတွက် ပြင်ဆင်မှုများစွာ လုပ်ပြီးနောက် ၁၀ မျိုးမက ရှိနေသဖြင့် အမည်မပေးရသေးပေ။ သူသည် သတ်မှတ်ထားသော ပုံစံတစ်ခုအတိုင်း ဆက်တိုက်ဖန်တီးမည် ဖြစ်သည်။

ထိုအစီအစဉ်ကို သတ္တမအဆင့် ဆေးပင်များဖြင့် စတင်မည် ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့သည် ဝိညာဉ်မြစ် အဆင့်နိမ့်မှ အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် တူညီသော အဆင့်ရှိ ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ဖော်စပ်ပေးလိမ့်မည်။ နောက်တစ်ခုမှာ စတုတ္ထအဆင့် ဖြစ်ပြီး အလယ်အလတ်မှ အဆင့်မြင့်သို့ ထို့နောက် တတိယအဆင့်မှာ အဆင့်မြင့်မှ ထူးကဲအဆင့်သို့၊ ဒုတိယအဆင့်မှာ ထူးကဲမှ မြင့်မြတ်အဆင့်သို့၊ ပထမအဆင့်မှာ မြင့်မြတ်မှ နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ တိုးမြှင့်ပေးမည် ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ဆေးပင်က နတ်ဘုရားအဆင့်မှ ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ဝိညာဉ်မြစ်သို့ အဆင့်မြှင့်တင်ပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သေချာပေါက်ပင် ထိုအဆင့်ထက် ပိုမိုမြင့်မားသော ဖြစ်နိုင်ခြေများ ရှိနေသော်လည်း လောလောဆယ်တွင် သူ၏ စိုက်ပျိုးရေးအလုပ်အကိုင်မှာ ကောင်းကင်ဘုံအဆင့်တွင်သာ ရှိနေသေးသဖြင့် မလုပ်ဆောင်နိုင်သေးပေ။ သူ၏ ဖန်တီးမှုနယ်ပယ်နှင့် ကမ္ဘာ့သစ်ပင်ထံမှ ရရှိသော သိမြင်မှုများကြောင့် မသေမျိုးအဆင့် ဆေးပင်များကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့သော်လည်း မသေမျိုးအဆင့် နိုးထခြင်းဆေးလုံးများ သို့မဟုတ် ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ဆေးလုံးများကိုပင် ဖန်တီးနိုင်ရန် အလှမ်းဝေးနေသေးသည်ဟု သူ တွေးမိသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူဖန်တီးထားသော မသေမျိုးအဆင့် ဆေးပင်များမှာ လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားစေရန် မျိုးဗီဇပြုပြင်ထားပြီး မသေမျိုးအဆင့် ဝိညာဉ်ကြောပေါ်တွင် စိုက်ပျိုးထားသည့်တိုင် နှစ်ပေါင်းတစ်ရာကျော် ကြာမြင့်သော ကြီးထွားမှုကာလ ရှိနေသောကြောင့်ပင်။

အကယ်၍ စိုက်ပျိုးရေးအလုပ်အကိုင်မှာ မသေမျိုးအဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားပြီး ၂၀၀ ရာခိုင်နှုန်း အားဖြည့်မှု ရရှိခဲ့လျှင်ပင် ကြီးထွားရန်အတွက် နှစ်ပေါင်း ၃၀ ကျော် ကြာဦးမည် ဖြစ်သည်။

သူ မျှော်လင့်ထားသည့် တစ်ခုတည်းသော အချက်မှာ ကောင်းကင်ဘုံအဆင့်နှင့် မသေမျိုးအဆင့်ကြားရှိ ကွာဟချက်မှာ အလွန်ကြီးမားလှသဖြင့် မသေမျိုးအဆင့်သို့ ကျော်ဖြတ်ပြီးနောက် စိုက်ပျိုးရေးအလုပ်အကိုင်၏ စွမ်းအားမှာ အဆမတန် ခုန်တက်သွားရန်ပင်။

သူသည် ၎င်းအတွက် အဆင့်မြှင့်တင်မည့် လမ်းစတစ်ခုကိုလည်း ရှာဖွေနိုင်သော်လည်း လောလောဆယ်တွင်တော့ မသေချာသေးပေ။ တစ်ခုခုကို စဉ်းစားနိုင်ရန် အချိန်အနည်းငယ် ထပ်လိုသေးသည်။

အမှန်တရားရှာဖွေသူ အလုပ်အကိုင်အတွက် အဆင့်မြှင့်တင်မှု လမ်းကြောင်းကို ဖန်တီးပြီးနောက် သူသည် အလုပ်အကိုင်များကို စည်းကမ်းမဲ့စွာ အဆင့်မမြှင့်သင့်ဘဲ အကျိုးကျေးဇူး အများဆုံးရရှိမည့် အဆင့်မြှင့်တင်မှု လမ်းကြောင်းများကိုသာ စနစ်တကျ စီစဉ်သင့်ကြောင်း သူ သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

လောလောဆယ်တွင်မူ သူသည် သူ၏ အလုပ်အကိုင်တစ်ခုချင်းစီအတွက် အဆင့်မြှင့်တင်မှု လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို သီအိုရီအရ ဖော်ထုတ်နေဆဲပင်။

ထိုအကြောင်းကို တွေးနေရင်း သူသည် ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို သတိရသွားပြီး သူနဖူးကို သူ ပြန်ရိုက်လိုက်မိသည်။

“နေဦး... ငါ့မှာ ဖန်တီးမှုနယ်ပယ် ရှိနေတာပဲကို အပင်တွေ ကြီးလာမှာကို စောင့်မနေဘဲ တိုက်ရိုက် ဖန်တီးလိုက်လို့ ရတာပဲ မဟုတ်ဘူးလား”