အခန်း (၄၁၇-၄၁၈)
Vol. 41 Ch. 417-418
အခန်း။ ၄၁၇
“နင် ဘာတွေ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောနေတာလဲ”
အကျိုးအကြောင်း ပညာရှိက ပြောကာ စတုတ္ထတာအို ပညာရှိ၏ ရှေ့တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး လက်သီးဖြင့် တစ်ချက် ထိုးနှက်လိုက်သည်။
သူမ၏ လက်သီးမှတစ်ဆင့် နှင်းခဲများ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ထိုယောကျာ်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အလျင်အမြန် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။
သို့သော် ၎င်းသည် တစ်ကိုယ်လုံးကို မလွှမ်းခြုံနိုင်မီမှာပင် ရပ်တန့်သွားသည်။
“ဟားဟားဟား... ငါ ထင်ထားတဲ့အတိုင်းပါပဲ။ နင် တကယ်ပဲ အကျိုးအကြောင်း နိယာမကို အသုံးမပြုနိုင်တော့ဘူး။ နင်က အကျိုးအကြောင်း ပညာရှိ မဟုတ်ဘူး”
ထိုယောကျာ်းက ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။
“နင်က နင့်ကို ဖန်တီးခဲ့တဲ့သူရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်လိုက်နိုင်တဲ့ ရုပ်သေးရုပ် တစ်ရုပ်ပဲ။ ကောင်းပြီလေ... ဒါက ငါ့အတွက်တော့ အရေးမပါပါဘူး”
သူသည် သူ၏ လက်မောင်းများကို အားစိုက်လိုက်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်ရှိ နှင်းခဲများမှာ ချက်ချင်း အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားတော့သည်။ ထို့နောက် သူသည် အကျိုးအကြောင်း ပညာရှိ၏ လက်ကို ဆွဲကိုင်ကာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လွှဲပစ်လိုက်ရာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ ကြယ်အချို့ကို တိုက်မိပေါက်ကွဲစေပြီး လွင့်ထွက်သွားခဲ့သည်။
“ဟေ့လူတွေ... ငါ့ကို ဝိုင်းပြီး အစီအရင်တစ်ခု လုပ်ပေးကြဦး။ ဒါကို အမြန်ဆုံး အဆုံးသတ်ရမယ်”
ထိုယောကျာ်းက သူ၏ အဖော်များကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
“အစီအရင် ဟုတ်လား။ သူသာ အကျိုးအကြောင်း နိယာမကို မသုံးနိုင်ရင် ရှင်ကိုယ်တိုင်ပဲ သူ့ကို သတ်လိုက်လို့ မရဘူးလား”
သူတို့က ပြန်မေးကြသည်။
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ယောကျာ်းက တောက်တစ်ချက် ခေါက်လိုက်မိသည်။ ဤလူကြောက်အုပ်စုမှာ ပညာရှိကြီးသာ သတိပြန်ရလာပါက သူတို့အပေါ် အပြစ်မရောက်စေရန် ရှောင်ဖယ်နေကြပြီး အပြစ်အားလုံးကို သူ့အပေါ်သို့သာ ပုံချချင်နေကြခြင်းပင်။
သူ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။
“ငါ ထင်တာကတော့ သူမရဲ့ ကိုယ်ပွားတစ်ခုခုက သူမရဲ့ စိတ်ကို လွှမ်းမိုးထားတာပဲ ဖြစ်ရမယ်။ သူတို့ စိတ်ထဲမှာ တိုက်ပွဲဖြစ်နေကြတာ။ အကယ်၍ ပညာရှိကြီးသာ အနိုင်ရသွားရင် သူမရဲ့ မူလစွမ်းအားတွေ ပြန်ရလာလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီကျရင် ငါတို့ သူမကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တာကို သူ ခွင့်လွှတ်ပေးကောင်း ပေးနိုင်တယ်။
ဒါပေမဲ့ ဒီစရိုက်သစ်ကသာ အနိုင်ရသွားရင် သူမလည်း မူလပညာရှိရဲ့ စွမ်းအားတွေကို ရသွားမှာပဲ။ အဲ့ဒီအခါကျရင် သူက ငါတို့ကို လွှတ်ပေးပါ့မလား။ အခုတင်ပဲ သူက မူလပညာရှိလိုမျိုး စည်းစနစ်တွေကို ဂရုမစိုက်ဘူးဆိုတာ ပြသပြီးပြီလေ။ နင်တို့ကရော သူ့ကို ယုံကြည်နိုင်ပါ့မလား”
သူက မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။
ထိုရှင်းပြချက်ကို ကြားသောအခါမှ သူတို့သည် အစီအရင် ပြင်ဆင်ရန်အတွက် အလျင်အမြန် စတင်လုပ်ဆောင်ကြတော့သည်။
စတုတ္ထတာအို ပညာရှိသည် သူလွှဲပစ်လိုက်သော အကျိုးအကြောင်း ပညာရှိရှိရာ ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်ရင်း တွေးတောနေမိသည်။ သူ ခန့်မှန်းရသလောက်ဆိုလျှင် ပညာရှိကြီးသည် သူမ၏ အသိစိတ်ကို အလုခံရပြီးနောက် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်ထားသူက စွမ်းအားအားလုံးကို အသုံးမချနိုင်စေရန် အကျိုးအကြောင်း နိယာမကို ပိတ်လှောင်ထားခဲ့ပုံပင်။
အကျိုးအကြောင်း ပညာရှိကဲ့သို့ ပရိယာယ်များသူတစ်ဦးသည် ဤကဲ့သို့သော ဖြစ်နိုင်ခြေကို ကြိုတင်တွက်ချက်ထားပြီးဖြစ်ကာ စရိုက်သစ်က မသိနိုင်သော သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်ရယူမည့် နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိနေပေလိမ့်မည်။
သို့သော် သူတို့ကသာ သူမကို အသည်းအသန်ဖြစ်အောင် တွန်းပို့လိုက်မည်ဆိုပါက သူမ သေဆုံးမသွားစေရန် စရိုက်သစ်အတွက် စွမ်းအားအားလုံးကို ဖွင့်ပေးလိုက်နိုင်ခြေ ရှိသည်။ သူတို့ကဲ့သို့ အဆင့်မြင့်ကျင့်ကြံသူများ အသည်းအသန်ဖြစ်လာလျှင် မည်မျှအထိ လုပ်ဆောင်နိုင်သည်ကို သူ ကောင်းကောင်း သိထားသည်။
ထိုသို့ တွေးနေစဉ်မှာပင် အကျိုးအကြောင်း ပညာရှိ ပျံသန်းလာသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။ သူမ၏ စွမ်းအင်များမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားပုံရပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တစ်ပိုင်းတစ်စ ပွင့်လင်းမြင်သာသော ငွေရောင်အလင်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများမှာလည်း ငွေရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ လည်ပတ်နေသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။
“အခု ချက်ချင်း လုပ်ကြတော့”
သူက သူ၏ အဖော်များကို အော်ဟစ်ပြောလိုက်သည်။ စိတ်ထဲတွင် မကောင်းသော အငွေ့အသက်တစ်ခုကို သူ ခံစားလိုက်ရသောကြောင့်ပင်။
သူတို့သည် ထိုအမိန့်ကို ကြားသည်နှင့် သူတို့၏ ခွန်အားအားလုံးကို စုစည်းကာ အစီအရင်ကို အသက်သွင်းလိုက်ကြသည်။
ကြီးမားသော စွမ်းအင်လှိုင်းကြီးတစ်ခုမှာ လီယောင်းရှိရာသို့ ပြင်းထန်စွာ ပြေးဝင်သွားသည်။ ထိုနေရာတွင် ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲမှုကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မျှော်လင့်ထားသော်လည်း အကျိုးအကြောင်း ပညာရှိက လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံမျှဖြင့် ထိုတိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုလုံးမှာ ဘယ်တုန်းကမှ မရှိခဲ့သလိုမျိုး ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
“ဘာ... ဘာကြီးလဲ”
“မဖြစ်နိုင်တာ”
“ငါတော့ သေပြီ”
“ငါတို့တွေတော့ ဒုက္ခရောက်ပြီ ထင်တယ်”
“တောင်းပန်ပါတယ်လို့ ပြောရင် နောက်ကျသွားပြီလား”
တစ်ဦးချင်းစီတွင် ကိုယ်ပိုင်တုံ့ပြန်မှုများ ရှိနေကြသော်လည်း စတုတ္ထတာအို ပညာရှိမှာမူ အထိတ်လန့်ဆုံး ဖြစ်နေသည်။
ထိုအရာသည် အကျိုးအကြောင်း နိယာမ မဟုတ်သော်လည်း ပဉ္စမတာအို ပညာရှိ၏ စွမ်းအားမျိုး ဖြစ်နေသည်။
“မဖြစ်နိုင်တာ... အဲ့ဒါက...”
သူ စကားမဆုံးမီမှာပင် အကျိုးအကြောင်း ပညာရှိက ပြောလိုက်သည်။
သေကြပေတော့။
ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ပညာရှိ ခြောက်ဦးစလုံးမှာ ဘာတစ်ခုမျှ မကျန်ရစ်တော့ဘဲ လုံးဝ ကွယ်ပျောက်သွားကြတော့သည်။
အကျိုးအကြောင်း ပညာရှိသည် သူမ၏ လက်ကို ငေးကြည့်နေမိသည်။
ဒါက...
သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ တောက်ပမှုများမှာ ဖြည်းညှင်းစွာ ငြိမ်းသတ်သွားပြီး ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။
“ကောင်းကင်ဘုံတာအို နိယာမလား”
သူမ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်နှင့် သူမ၏ နှာခေါင်းမှာ စတင်လှုပ်ရှားလာသည်။ ထို့နောက် သူမ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို လိုက်လံ အနံ့ခံကြည့်နေမိသည်။
“ဒါက... စီနီယာအစ်ကိုရဲ့ အနံ့ပဲ”
သူမ ကျယ်ပြန့်စွာ ပြုံးလိုက်မိသည်။
“စီနီယာအစ်ကို... ကျွန်မ ရန်သူအားလုံးကို ရှင်းပစ်လိုက်ပြီနော်။ အခုဆို ငါတို့တွေ အတူတူ နေလို့ရပြီ”
…
အချစ်နတ်ဘုရားမ ရှီးဝမ်မူသည် သူမ၏ ရုန်းတော်ထိပ်တွင် ရပ်နေသည်။
ဤရုန်းတော်မှာ နတ်ဘုရားကမ္ဘာရှိ ရုန်းတော်လောက် အဆင့်မမီသော်လည်း အတော်အတန်တော့ ကောင်းမွန်လှသည်ဟု သူမ တွေးမိသည်။ လိုအပ်သည်မှာ ခန့်ညားသော ယောကျာ်းများနှင့် လှပသော အမျိုးသမီး အနည်းငယ်သာ ဖြစ်သည်။
နတ်ဘုရားကမ္ဘာသို့ ပြန်သွားပြီး အချို့ကို ခေါ်လာရမလားဟု သူမ စဉ်းစားနေမိသည်။
သူမ ခေါင်းခါလိုက်ရင်း အနီးအနားရှိ အခြားသော လူသားကမ္ဘာတစ်ခုရှိရာ ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူမ ယခုအချိန်တွင် ထွက်သွား၍ မရနိုင်သေးကြောင်း တွေးမိသည်။ ထိုလူသားကမ္ဘာကို သူမ၏ လူများဖြင့် ဝန်းရံထားသော်လည်း အကယ်၍ လူသားဧကရီက သူမ မရှိခိုက်တွင် အဆင့်တက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါက ထိုသူများအနေဖြင့် သူမကို ဖမ်းဆီးနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
“တောက်... ဒီလောက် သေးငယ်တဲ့ လူသားကမ္ဘာလေးက ဘာလို့ ဒီလောက် ပြင်းထန်တဲ့ ကောင်းကင်ဘုံတာအို ကန့်သတ်ချက်တွေ ရှိနေရတာလဲ”
သူမ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။
ထိုသို့လုပ်နေစဉ်မှာပင် သူမ၏ ဘေးမှ တစ်စုံတစ်ခု အလွန်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ဖြတ်ကျော်သွားသည်ကို သူမ ခံစားလိုက်ရသည်။
“ဘာကြီးလဲ။ ငါ မျက်စိမှားတာလား”
သူမ နောက်သို့ ယိုင်လဲသွားရင်း တွေးလိုက်မိသည်။
သူမ၏ အနောက်တွင် တစ်စုံတစ်ဦး ရှိနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ သူမ၏ အမူအရာမှာ ချက်ချင်း အေးခဲသွားတော့သည်။
သူမသည် အလျင်အမြန် ခုန်ထွက်လိုက်ပြီး ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
“ဘယ်သူလဲ”
သူမ မေးခွန်းထုတ်သော်လည်း နောက်ကွယ်ရှိသူ၏ မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမ၏ အမူအရာမှာ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် တောင့်တင်းသွားသည်။
“လူ... လူသား... လူသားဧကရီလား”
သူမ ထစ်ထစ်ငေါ့ငေါ့ ပြောလိုက်မိသည်။ သူမ၏ မျက်နှာမှာ ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။
“ငါ ပြေးမှဖြစ်မယ်”
ထိုသို့ တွေးတောရင်း ခုနက သူမကို ဖမ်းဆီးမည်ဆိုသော အတွေးများမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
“လူသားဧကရီ ဟုတ်လား”
အကျိုးအကြောင်း ပညာရှိက အသံထွက်၍ ရေရွတ်လိုက်သည်။
“ဒီနာမည်ကို ငါ ကြားဖူးသလိုပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါ ဘာလို့ မမှတ်မိတာလဲ။ ထားလိုက်ပါတော့၊ အရေးမကြီးပါဘူး”
သူမသည် လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အချစ်နတ်ဘုရားမမှာ ဘာမှမရှိသော ဗလာနယ်အဖြစ် ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။
“ငါ့ရဲ့ ယောကျာ်းနားမှာ ဒီလို ရွံစရာကောင်းတဲ့ ဆွဲဆောင်မှုအတတ်တွေကို သုံးနေတာကို ငါက မျက်စိကွယ်နေတယ်လို့ ထင်နေတာလား။ ဟွန်း...”
သူမ နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ပြောပြီးနောက် ပျောက်ကွယ်သွားပြန်သည်။
ထို့နောက် သူမသည် ကြီးမားသော လူသားကမ္ဘာတစ်ခု၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။ သူမအတွက်တော့ ၎င်းမှာ အတော်ပင် သေးငယ်လှသည်။
“စီနီယာအစ်ကို ဒီမှာ ရှိနေတာလား”
သူမ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်မိသည်။
“ဒါပေမဲ့ ပတ်ပတ်လည်မှာ ရွံစရာကောင်းတဲ့ ပိုးမွှားတွေ ရှိနေပါလား”
သူမ၏ စွမ်းအင်များကို ဖြန့်ကျက်လိုက်ရာ ထိုဂြိုဟ်ကို ဝန်းရံထားသော မသေမျိုးအားလုံးမှာ ချက်ချင်းပင် ချေမှုန်းခံလိုက်ရတော့သည်။ ထို့နောက် သူမသည် ထိုလူသားကမ္ဘာသို့ ပိုမိုနီးကပ်စွာ တိုးကပ်သွားပြီး လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သော်လည်း သူမ၏ လက်မှာ နောက်သို့ ပြန်လည် ကန်ထွက်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
“ဒါက... ကောင်းကင်ဘုံတာအို ကန့်သတ်ချက်လား”
သူမ တွေးတောနေမိသည်။
နင်က ငါ့ကို တားဆီးရဲတယ်ပေါ့လေ။
သူမ မေးခွန်းထုတ်ရင်း သူမ၏ ကောင်းကင်ဘုံတာအို အသွင်သို့ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ် ထပ်မံကြိုးစားသောအခါ ပို၍လွယ်ကူသွားသော်လည်း ခုခံမှုမှာ ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး သူမ လုံးဝ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။
ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် သန်မာနေရတာလဲ။
သူမ ကျိန်ဆဲရင်း ထပ်မံကြိုးစားပြန်သည်။
အကြိမ်အနည်းငယ် မအောင်မြင်ပြီးနောက် သူမသည် တရားမှတ်သည့် အနေအထားဖြင့် ထိုင်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံတာအို ကန့်သတ်ချက် ဖြစ်နေသည့်တိုင်အောင် သူမ၏ ကောင်းကင်ဘုံတာအို နိယာမအပေါ် သိမြင်နားလည်မှုဖြင့် ၎င်းကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ရမည်ဟု သူမ တွေးလိုက်သည်။
အချိန်အနည်းငယ်တော့ ယူရပေလိမ့်မည်။
“ယောကျာ်း... ခဏလေးပဲ ထပ်စောင့်ပေးပါနော်။ နောက် တစ်လနေရင်... ကျွန်မတို့တွေ ပြန်ဆုံကြရတော့မယ်...”
အခန်း။ ၄၁၈
ရှန်းယွီသည် လက်ထဲတွင် တောက်ပနေသော သလင်းလုံးတစ်လုံးကို ကိုင်ထားသည်။
သူသည် ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှု အဆင့်မြှင့်တင်သည့် နည်းလမ်းကို အောင်မြင်အောင် မလုပ်ဆောင်နိုင်သေးသော်လည်း၊ ထိုလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း အခြားသော စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာ အရာတစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့သည်။
“ဒါကို အမွေအနှစ် သလင်းလုံး ၆၀၀၀လို့ အမည်ပေးရမယ်”
သူက စိတ်ဝင်တစား ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
သူသည် ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုးကို မတော်တဆ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်ဆိုသည်ကိုပင် မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေရသည်။
ဤအရာမှာ သူ၏ ယခင်ဘဝက ဂိမ်းများထဲမှ ကျွမ်းကျင်မှုစာအုပ်များနှင့် ဆင်တူလှသည်။
၎င်းဖြင့် သူသည် ကျင့်စဉ်များနှင့် ကျမ်းစာများကို သလင်းလုံးအတွင်း ထွင်းထုထားနိုင်ပြီး အခြားသူများကို သင်ယူစေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
သာမန် အမွေအနှစ်သလင်းလုံးများသည် အသိပညာကိုသာ လွှဲပြောင်းပေးနိုင်ပြီး သင်ယူသူက အစမှ ပြန်လည်လေ့ကျင့်ရသော်လည်း ဤသလင်းလုံးသစ်မှာမူ ထိုအဆင့်များကို ကျော်ဖြတ်ကာ ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်ကို တိုက်ရိုက် ထည့်သွင်းပေးနိုင်ခြင်းပင်။
ဆိုလိုသည်မှာ သူသည် ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်ရှိသော ဓားသိုင်းကျွမ်းကျင်မှုကို ထည့်သွင်းထားပါက ၎င်းကို လက်ခံရရှိသူသည်လည်း ထိုအဆင့်အတိုင်း ကျွမ်းကျင်မှုကို ချက်ချင်း ရရှိမည်ဖြစ်သည်။
တစ်ခုတည်းသော ပြဿနာမှာ အချို့သော ကျင့်စဉ်ကျွမ်းကျင်မှုများသည် ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှုသာမက ခန္ဓာကိုယ်၏ လိုက်လျောညီထွေမှုကိုပါ လိုအပ်ခြင်းပင်။
ဥပမာအားဖြင့် ဓားသိုင်းတွင် ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှု ရှိနေသည့်တိုင်အောင် လူတစ်ဦးသည် ထိုလှုပ်ရှားမှုများကို သူ၏ ကြွက်သားမှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် စွဲမြဲနေရန် လိုအပ်သေးသည်။
ဤအရာကို အနည်းငယ် ပိုမိုလေ့ကျင့်ခြင်းဖြင့် သော်လည်းကောင်း သူ တိုက်ပွဲစမ်းသပ်မှုတွင် လေ့ကျင့်သကဲ့သို့ ခန္ဓာကိုယ်က အလိုအလျောက် မှတ်မိစေခြင်းဖြင့် သော်လည်းကောင်း အလွယ်တကူ ဖြေရှင်းနိုင်သော်လည်း ဤကဲ့သို့သော ကျင့်စဉ်များအတွက် အထောက်အကူပြု ဆေးလုံးတစ်မျိုး ဖန်တီးရန် လိုအပ်မည်ဟု သူ တွေးလိုက်မိသည်။
ထိုဆေးလုံးမှာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်ပြုပြင်ပေးပြီး ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သိမြင်မှုများကို လျင်မြန်စွာ ရရှိစေမည့် အရာမျိုး ဖြစ်ရမည်။
သူ့အတွက်မူ ကြွက်သားမှတ်ဉာဏ်ဆိုသည်မှာ ဘာမှမဟုတ်ပေ။ သူ၏ စစ်နတ်ဘုရားခန္ဓာက တိုက်ခိုက်ရေးဆိုင်ရာ ကြွက်သားမှတ်ဉာဏ်မျိုးစုံကို သူ့ထံတွင် ထွင်းထုပေးထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ သူလုပ်ရန်မှာ ၎င်းကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုသို့ ပြန်လည်ပြုပြင်ပေးနိုင်မည့် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းအာနိသင်ပါသော ဆေးလုံးတစ်မျိုးကို ဖန်တီးရန်သာ ဖြစ်သည်။
ဤအရာဖြင့် သူသည် အကန့်အသတ်မရှိသော အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်များကို ဖန်တီးနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။ သူသည် ယုတ်မာသော အပြုံးဖြင့် ရယ်မောလိုက်မိသည်။
“ကလေးတွေတောင် မွေးလာရင် အလိုလို အသိစိတ်ဓာတ်တွေ ပါလာတော့မှာပဲ ဟားဟားဟား”
သူသည် သူ့ကိုယ်သူ ဘာလုပ်နေတာလဲဟု သတိဝင်လာကာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ခေါင်းကို ကုတ်ရင်း “တောက်... ဒီသုတေသနတွေက ငါ့ကို ရူးအောင် လုပ်နေပြီပဲ” ဟု တွေးလိုက်မိသည်။
သူသည် စမ်းသပ်ပြီးသမျှနှင့် မစမ်းသပ်ရသေးသည်များကို ပြန်လည်စစ်ဆေးကြည့်သည်။
ထိုသို့လုပ်ဆောင်ရင်း သူ တစ်ခုကို သတိပြုမိသွားသည်။ ဤမတော်တဆ တွေ့ရှိမှုမှာ လုံးဝ အသုံးမဝင်သည်တော့ မဟုတ်ပေ။
ဤသလင်းလုံးမှတစ်ဆင့် ကျွမ်းကျင်မှု လွှဲပြောင်းပေးပုံမှာလည်း ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှု ပုံစံတစ်မျိုးဟု ယူဆနိုင်သည်။ လူတစ်ဦးသည် ကျင့်စဉ်များကို လေ့ကျင့်သောအခါ သူတို့၏ ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှုမှာလည်း တိုးတက်လာတတ်သည်။ ထိုတိုးတက်မှုမှာ အလွန်သေးငယ်လွန်းသဖြင့် အတွေ့အကြုံမှတ်ပြသည့် စနစ်မရှိပါက မမြင်နိုင်သော်လည်း ၎င်းမှာ ရှိနေသည်မှာတော့ အမှန်ပင်။
သီအိုရီအရဆိုလျှင် တစ်စုံတစ်ဦးသည် ဤသလင်းလုံးများကို အမြောက်အမြား အသုံးပြုပါက အကြိမ်တိုင်းတွင် အတွေ့အကြုံမှတ် အနည်းငယ်စီ ရရှိနေမည်ဖြစ်ရာ နောက်ဆုံးတွင် ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှု အဆင့်တက်သွားပေလိမ့်မည်။
သို့သော် ဤနည်းလမ်းမှာ သိပ်ပြီး ထိရောက်မှု မရှိလှပေ။ ကျင့်စဉ်မျိုးစုံကို လျှောက်၍ လေ့ကျင့်ခြင်းမှာ စကြဝဠာတာအိုခန္ဓာနှင့် စနစ်မရှိသော သာမန်လူများအတွက် ဆိုးကျိုးများ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။
ထို့ကြောင့် သူသည် ဤထက် ပိုမိုကောင်းမွန်သော နည်းလမ်းကို ရှာဖွေရန် လိုအပ်သည်။
အတန်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် အလုပ်ဖြစ်မည်ဟု သူယူဆသော အကြံတစ်ခု ရလာသည်။
သူ၏ ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှု အဆင့်တက်တိုင်း မြင်တွေ့ရလေ့ရှိသော အရာများကို သူ သတိရသွားသည်။
၎င်းတို့မှာ ဝေဝါးသော သဘောတရားများ ဖြစ်ကြသော်လည်း သူ၏ ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှုက သဘာဝအလျောက် စုပ်ယူလိုက်သော ကျွမ်းကျင်မှု တစ်မျိုးပင်။ အကယ်၍ သူသည် ထိုမြင်ကွင်းများကို တစ်စုံတစ်ဦး၏ စိတ်ထဲတွင် ပြန်လည်ဖန်တီးပေးနိုင်မည်ဆိုပါက ထိုသူ၏ ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှုသည်လည်း ထိုဝေဝါးသော သဘောတရားများကို နားလည်သွားပြီး အဆင့်တက်ခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပေလိမ့်မည်။
သူ၏ ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှု အဆင့်တက်တိုင်း ကမ္ဘာကြီးကို လုံးဝ ထူးခြားသော အမြင်သစ်ဖြင့် မြင်တွေ့ရသကဲ့သို့ သူ ခံစားရလေ့ရှိသည်။ ယခု မသေမျိုးအဆင့် ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှုဖြင့် သူ မြင်တွေ့နိုင်သော အရာများမှာ ကောင်းကင်ဘုံအဆင့်တွင် ရှိစဉ်က မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်ထက် များစွာ ပိုမိုများပြားလှသည်။
သူသည် ဤအရာများကို အာရုံစိုက်ရန် လိုအပ်သည်။
သူမြင်တွေ့ခဲ့ရသော ထိုဝေဝါးသည့် သဘောတရားများမှာ ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှုကို မတူညီသော အမြင်များဖြင့် ကြည့်မြင်နိုင်ရန် လေ့ကျင့်ပေးသည့် ကျွမ်းကျင်မှုပုံစံများပင်။
အကယ်၍ သူသည် ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှု အဆင့်တိုင်းအတွက် ထိုသဘောတရားများကို စုစည်းနိုင်မည်ဆိုလျှင် ဖီးနစ်နှင့် လိပ်နက်တို့၏ အနှစ်သာရများကို သူ၏ သလင်းလုံးများနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ ထိုသဘောတရားများကို ထည့်သွင်းပြီး အခြားသူများ၏ ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှုကို အဆင့်မြှင့်ပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
…
ရှန်းယွီသည် ဖီးနစ်နှင့် လိပ်နက်တို့၏ အနှစ်သာရ အနည်းငယ်ကို ယူကာ စတင်လေ့လာတော့သည်။
အတန်ကြာပြီးနောက် သူလိုအပ်သော အခြေခံအစိတ်အပိုင်းများကို ထုတ်ယူနိုင်ခဲ့သည်။ သူ၏ ပေါင်းစပ်ခြင်းစွမ်းရည်ကို အသုံးပြု၍ ထိုအချက်များကို သီးခြားခွဲထုတ် လေ့လာနိုင်ခဲ့သဖြင့် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော နားလည်မှုကို ရရှိခဲ့သည်။
ယခုအခါ သူသည် သူ၏ ဖန်တီးမှုနယ်ပယ်ဖြင့် အလားတူအရာမျိုးကို ပြန်လည်ဖန်တီးနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။
ဒဏ္ဍာရီလာ သွေးမျိုးဆက် နှစ်ခုကို လေ့လာနေစဉ်မှာပင် လူသားသွေးမျိုးဆက်ကိုလည်း သူ လေ့လာခဲ့သည်။
သူ၏ မိန်းမမှာ ယခုအခါ လူသားဧကရီ ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ သူမကို လူသားစစ်စစ်ဟု ခေါ်ရန် ခက်ခဲနေသော်လည်း ၎င်းကပင် ပို၍ ကောင်းမွန်နေပြန်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လူသားဧကရီ သွေးမျိုးဆက်မှာ မူလလူသား သွေးမျိုးဆက်ထက်ပင် ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှုအပေါ် ပိုမိုအာရုံစိုက်ထားပြီး အခြားဒဏ္ဍာရီလာ သွေးမျိုးဆက် နှစ်ခုထက်ပင် ပို၍ ထူးကဲနေသောကြောင့်ပင်။
သူ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သော စွမ်းရည်တစ်ခုမှာ သူ၏ သွေးမျိုးဆက် အနှစ်သာရအတွင်း၌ နောင်လာနောက်သားများအတွက် အသိပညာများကို ချန်ထားရစ်နိုင်ပြီး သတ်မှတ်ထားသော အခြေအနေများ ပြည့်စုံပါက ၎င်းတို့ ပွင့်လာစေရန် လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်းပင်။ ဤသည်မှာ အလွန်
စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းပြီး အမွေအနှစ် သလင်းလုံး ၆၀၀၀ကို ဖန်တီးရာတွင် သူ အသုံးပြုခဲ့သော အခြေခံအချက်များထဲမှ တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။
ဤအချက်ကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ သူသည် ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှု အဆင့်တက်စဉ်က မှတ်မိခဲ့သော သဘောတရားများကို ဖန်တီးကာ သလင်းလုံးများအတွင်းသို့ ထည့်သွင်းနိုင်သည်။
ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှုအတွက်မူ ၎င်းသည် သဘောတရားများအပေါ်တွင်သာ မူတည်နေသဖြင့် ဆေးလုံး သို့မဟုတ် ဆေးပင်ပုံစံ ဖြစ်လိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။ သူသည် ထိုသဘောတရားအားလုံးကို သလင်းလုံးများအတွင်းသို့ ဖိသိပ်ထည့်သွင်းမည်ဖြစ်ပြီး လူများက ထိုသလင်းလုံးများကို ထိတွေ့ရုံဖြင့် သဘောတရားများကို စုပ်ယူနိုင်စေမည် ဖြစ်သည်။
ဤအတွက်ကြောင့် သူသည် သလင်းလုံးများကို လိုက်လံဝေငှခြင်း မပြုဘဲ လုံခြုံသော နေရာတစ်ခုတွင် ကြီးမားသော ဗဟိုသလင်းလုံးကြီးတစ်ခုကို ဖန်တီးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဂိုဏ်းအတွက် များစွာ အကျိုးပြုသူများသည် ထိုဉာဏ်အလင်းပွင့် သလင်းလုံးကို ကြည့်ရှုခွင့် တောင်းခံနိုင်သည်။
ထိုနေရာတွင် သူတို့သည် နတ်ဘုရားများ၏ ကောင်းချီးကို ခံယူရရှိကြမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် လမ်းစသစ်တစ်ခု ပွင့်သွားပေလိမ့်မည်။
သေချာပေါက်ပင် ၎င်း၌ နတ်ဘုရားများ သို့မဟုတ် ကောင်းချီးပေးခြင်းများ ပါဝင်မည်မဟုတ်ဘဲ ပုံရိပ်ကောင်းတစ်ခု ဖန်တီးခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း မွေးရာပါ ပါရမီကို အဆင့်မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည့် အစွမ်းမှာ အလွန်အမင်း ထူးခြားလှသဖြင့် ပုံရိပ်ကို စိုးရိမ်နေစရာ လိုမည်မထင်ပေ။
“ဒီအတိုင်း ထားလိုက်တာလည်း ဘာမှတော့ မဖြစ်လောက်ပါဘူး ဟုတ်တယ်မလား”
သူ တွေးလိုက်သည်။
“နောင် နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ ကြာတဲ့အခါကျရင် အကြီးအကဲချုပ်ကြီးကို လာပြီး ဆုတောင်းနေတဲ့ ဂိုဏ်းမျိုးတော့ မဖြစ်လာပါစေနဲ့လို့ပဲ ဆုတောင်းရမှာပဲ”
သူသည် ထိုအတွေးကို ရယ်မော၍ ပယ်ဖျက်လိုက်သည်။
“ဟား... လူတွေက အဲ့ဒီလောက်အထိတော့ မရူးလောက်ပါဘူး”
သူသည် ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှု ပြဿနာ၏ ဒုတိယပိုင်းကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ဤသည်မှာ ပထမပိုင်းသာ ရှိသေးသည်။ ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှု ကိစ္စ အလုပ်ဖြစ်ရန်အတွက် သူ ဖြေရှင်းရမည့် အခြားသော ပြဿနာတစ်ခု ရှိနေသေးပြီး ၎င်းမှာ ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှု ပြဿနာထက်ပင် ပိုမို ခက်ခဲကောင်း ခက်ခဲနိုင်သည်။