အခန်း (၄၃၃-၄၃၄)

အခန်း။ ၄၃၃

ကျောက်လင်းသည် အခြားသော လူရိပ်ကိုးခုနှင့်အတူ ပျံသန်းရင်း သူမ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အဖွဲ့ကို အကဲခတ်နေမိသည်။

သူမသည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် တောက်ခေါက်လိုက်မိသည်။

သူမ၏ ကောင်းကင်နန်းတော်သည် အနက်ရှိုင်းဆုံး ဟင်းလင်းပြင်မီးတောက်ကို သိမ်းပိုက်နိုင်ရန်အတွက် သူမကို လူ့ဘုံသို့ ဆင်းသက်နိုင်စေရန် လမ်းကြောင်းတစ်ခုဖန်တီးပေးဖို့ အတော်ပင် ခဲယဉ်းစွာ ကြိုးစားခဲ့ရခြင်းပင်။

သို့သော် အခြားအဖွဲ့အစည်းများကလည်း သူမနှင့် တစ်ပုံစံတည်း စိတ်ကူးရှိနေကြလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားမှာလဲ။

သူမ စတင်ရောက်ရှိချိန်တွင် သူမ၏ အစီအစဉ်မှာ ရိုးရှင်းပါသည်။ အခြားအဖွဲ့အစည်းများ လူ့ဘုံသို့ မဆင်းသက်နိုင်မီ ဤလောကရှိ ၎င်းတို့၏ ဂိုဏ်းခွဲများကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းရန် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကံကြမ္မာက အခြားတစ်မျိုး ဖန်တီးခဲ့သည်။ သူတို့အားလုံးမှာ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဆင်းသက်လာခဲ့ကြသဖြင့် သူမ၏ မူလဗျူဟာမှာ အသုံးမဝင်တော့ပေ။

ဂိုဏ်းခွဲများကိုလည်း မဖျက်ဆီးနိုင်တော့သလို ဖျက်ဆီးရန် အကြောင်းပြချက်လည်း မရှိတော့သဖြင့် သူမ၏ ကံကြမ္မာကိုသာ ကျိန်ဆဲနေမိတော့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူတို့အဖွဲ့မှာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မနှောင့်ယှက်ကြရန် သဘောတူညီခဲ့ကြသည်။ တစ်ဦးချင်းစီက ထိုမီးတောက်ကို သီးခြားရှာဖွေကြမည်ဖြစ်ပြီး ဦးစွာတွေ့ရှိသူက ပိုင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။

စုံစမ်းမေးမြန်းကြည့်ပြီးနောက် ထိုမီးတောက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားနိုင်ဖွယ်ရှိသည့် သံသယဖြစ်ဖွယ်လူတစ်ဦးကို သူတို့ ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိသောအခါ ဘာမှမတွေ့ရှိရပေ။ အလွန်အစွမ်းထက်သော မသေမျိုးအဆင့် ဖုံးကွယ်ခြင်းအစီအရင်တစ်ခုက သူတို့၏ အမြင်ကို ပိတ်ဆို့ထားခြင်းဖြစ်မည်ဟု သူမ ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

လွန်ခဲ့သော နာရီအနည်းငယ်က အရှေ့ဘက်တိုက်ကြီးတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ကျော်လွန်ခြင်းနယ်ပယ်သို့ အဆင့်တက်ရန် ကြိုးစားနေသည်ကို သူတို့အားလုံး အာရုံခံမိလိုက်ကြသည်။ ဤသူသည်ပင် သူတို့ရှာဖွေနေသူဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိရှိလိုက်ကြသည်။ သို့သော် သူတို့အားလုံးမှာ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သိရှိသွားကြခြင်းပင်။

သူတို့သည် နာရီပေါင်းများစွာ ညှိနှိုင်းခဲ့ကြသော်လည်း ဘာမှထူးမလာပေ။ နောက်ဆုံးတွင်တော့ တစ်ဦးချင်းစီ၏ အရည်အချင်းအတိုင်းသာ ယှဉ်ပြိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

သူမသည် ထိုမီးတောက်ကို ဘယ်လိုယူရမလဲဟု တွေးတောရင်း ဘေးနားရှိသူများကို အကဲခတ်နေမိသည်။

မသေမျိုးဘုံရှိ အကြီးအကဲများမှာ ဤနေရာတွင် ရှိနေကြသော်လည်း သူမအနေဖြင့် အကူအညီတောင်းခံ၍ မရပေ။

သူမနှင့်အတူ ပျံသန်းနေသူ တစ်ဦးချင်းစီမှာ မြေကမ္ဘာမသေမျိုးအလယ်အလတ်အဆင့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ရှိသော ရှားပါးပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။

လူ့ဘုံသို့ ဆင်းသက်လာပြီးနောက် သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ ကျော်လွန်ခြင်းနယ်ပယ်သို့ ကန့်သတ်ခံထားရသော်လည်း၊ နိယာမကျွမ်းကျင်မှုမှာမူ အပြည့်အဝ ရှိနေဆဲဖြစ်ရာ မြေကမ္ဘာမသေမျိုး အလယ်အလတ်အဆင့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို ဆက်လက်ပိုင်ဆိုင်ထားကြဆဲပင်။

ဤလောကရှိ အခြားသော မြေကမ္ဘာမသေမျိုးများမှာ မြေကမ္ဘာမသေမျိုး အစောပိုင်းအဆင့်များသာ ဖြစ်ကြသဖြင့် သူတို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်ရန်ပင် မထိုက်တန်ပေ။

သူတို့ထဲမှ မည်သူမဆို ဤလောကရှိ ကျင့်ကြံသူအားလုံးကို တစ်ဦးတည်းနှင့်ပင် ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ဤအတွေးများက သူမ၏စိတ်တွင် ပြည့်နှက်နေသကဲ့သို့ အခြားသူများမှာလည်း မည်သို့အသာစီးရယူရမည်နည်းဟု ကိုယ်စီ ကြံစည်နေကြသည်။

ရုတ်တရက်ပင် အလွန်ကြီးမားလှသော အရှိန်အဝါတစ်ခု သူတို့အားလုံးပေါ်သို့ သက်ရောက်လာခဲ့သည်။

“ဘာလဲ”

သူတို့အားလုံး အံ့အားသင့်စွာ ဟစ်အော်လိုက်ကြပြီး နောက်သို့လှည့်ကာ ခံစစ်ပြင်ဆင်မှုများကို ပြုလုပ်လိုက်ကြသည်။

ကောင်းကင်ယံထက်မှ ဆင်းသက်လာပုံရသော ကြီးမားလှသည့် မှောင်မည်းသော လက်ဝါးကြီးတစ်ခုက သူတို့ကို ဖိနှိပ်ထားတော့သည်။ သူတို့၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာ ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားပြီး လုံးဝ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့သည်။

“ဒါက...”

တစ်ဦးက စတင်ပြောလိုက်သည်။

“ဟင်းလင်းပြင် နိယာမပဲ”

နောက်တစ်ဦးက အဆုံးသတ်ပေးလိုက်သည်။

သူတို့အဖွဲ့မှာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး လူစုခွဲလိုက်ပြီး သံသယစိတ်ဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ဤသည်မှာ သူတို့ထဲမှ တစ်စုံတစ်ယောက်က ထောင်ချောက်ဆင်ထားခြင်းလောဟု တွေးမိကြသည်။ သို့သော် သူတို့အားလုံးကို တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုတည်းနှင့် ဖမ်းဆုပ်နိုင်ရန် မလွယ်ကူပေ။

သူတို့ စကားမပြောနိုင်မီမှာပင် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူတို့ရှေ့တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

“ဖီးနစ်တစ်ကောင်လား”

သူမ၏ အရှိန်အဝါကို အာရုံခံမိပြီး သူတို့ တွေးတောနေမိကြသည်။

“ကျူးချွဲ”

ထိုမိန်းကလေးက ပြောလိုက်သည်။

“ဘာ

”အဖွဲ့က မေးလိုက်သည်။

“အဲဒါက နင်တို့ကို သတ်မယ့်သူရဲ့ နာမည်ပဲ”

သူမက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

…

“ဘာပြောတယ်”

ထိုသူတို့မှာ သူမ၏ စကားကြောင့် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

သို့သော် အံ့အားသင့်မှုပြီးနောက် ဒေါသများ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

သူတို့သည် သူတို့အဖွဲ့အစည်းများ၏ ထိပ်တန်းပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။

ငါတို့ကို ဘယ်သူမှ အခုလိုမပြောရဲဘူး။

“ဒီဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်က မင်းလုပ်ထားတာ ဟုတ်ပုံရဘူး”

တောင့်တင်းသော ခန္ဓာကိုယ်ရှိသည့် အမျိုးသားတစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။ “အဲဒီလူကိုယ်တိုင်လာတာဆိုရင်တော့ တစ်မျိုးပေါ့။ ဒါပေမဲ့ မင်းကတော့...”

သူ၏ အရှိန်အဝါများ စတင်တောက်လောင်လာပြီး “ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး” ဟု ပြောကာ အဆုံးသတ်လိုက်သည်။

သူသည် စကားအဆုံးတွင် ကျူးချွဲထံသို့ ချီဓားတစ်လက်ကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ ထိုချီစွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် မြန်ဆန်လှသဖြင့် ကျူးချွဲ၏ ဦးခေါင်းကို ချက်ချင်းပင် ပြတ်တောက်သွားစေခဲ့သည်။

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပင် ထိုဦးခေါင်းမှာ မီးတောက်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမ၏ လည်ပင်းသို့ ပြန်လည်ကပ်သွားကာ ဦးခေါင်းအဖြစ်သို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြန်သည်။

သူမသည် သူမ၏ လည်ပင်းကို ကိုင်ကြည့်ရင်း “အရှင်သခင်က ငါ့ကို ပေးထားတဲ့ စွမ်းအားကို စမ်းသပ်ချင်နေတာ။ တကယ်ပဲ အထင်ကြီးစရာ ကောင်းတယ်” ဟု တွေးလိုက်မိသည်။

ထို့နောက် သူမကို ရုတ်တရက် ဝိုင်းရံလိုက်ကြသော အခြားသူများကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ငါ့ရဲ့ အရှင်သခင်က နင်တို့ကို သေခြင်းတရားကို ပေးသနားဖို့ ပြောထားတယ်။ ဒါပေမဲ့ နင်တို့က သူ့ရဲ့ ကရုဏာတော်ကို လက်မခံချင်ကြဘူးနဲ့ တူတယ်”

သူမက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

သူမ၏ မျက်လုံးများမှ မျက်ရည်များ စတင်ကျဆင်းလာသည်။

“တကယ့်ကို သနားစရာကောင်းတဲ့ အုပ်စုပဲ။ အရှင်သခင် ရွေးချယ်ထားတဲ့ ငါကပဲ နင်တို့ရဲ့ နာကျင်မှုတွေကို သက်သာအောင် လုပ်ပေးပါ့မယ်”

ထိုသို့ပြောကာ သူမ၏ အရှိန်အဝါများ တောက်လောင်လာခဲ့သည်။

“ဒါက ဘယ်လို အရူးမျိုးလဲ”

ပါရမီရှင်တစ်ဦးက တွေးတောနေမိသည်။

“ဒါတွေ ဂရုမစိုက်နဲ့ သူမကို အရင် ရှင်းထုတ်ပစ်ရအောင်”

နောက်တစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။

ကျောက်လင်းက ပြုံးလိုက်သည်။

“ဒီလိုလုပ်ရင်ကော သူမကို သတ်နိုင်တဲ့သူက ထိုမီးတောက်ကို ပိုင်ဆိုင်ရမယ်”

“ဟားဟားဟား၊ အဲဒါ စိတ်ဝင်စားစရာပဲ... ငါ ပါမယ်”

စောစောက အမျိုးသားက ဟစ်အော်လိုက်သည်။

အခြားသူများကလည်း ရယ်မောရင်း ထိုပျော်ရွှင်စရာတွင် ပါဝင်ရန် သဘောတူလိုက်ကြသည်။

ကျူးချွဲက ခေါင်းယမ်းလိုက်ရုံသာ ပြုသည်။ သူမ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ယပ်တောင်တစ်ချောင်း ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူမက ထိုယပ်တောင်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုမှာ အဖွဲ့ရှိရာ အရပ်မျက်နှာအားလုံးသို့ ထွက်ပေါ်သွားခဲ့သည်။ ဤအရာကို အမြန်အဆုံးသတ်ရန် လိုအပ်သည်ဟု သူမ တွေးလိုက်မိသည်။ အရှင်သခင် ပေးထားသော စုစည်းထားသည့် ဟင်းလင်းပြင်နိယာမစွမ်းအားမှာ နောက်ထပ် ဆယ်မိနစ်ခန့်သာ ခံပေလိမ့်မည်။

ထိုစွမ်းအားမရှိဘဲ ဤနိမ့်ကျသော သက်ရှိများကို ရင်ဆိုင်ရမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေခြင်း မဟုတ်ပေ။ ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် မရှိပါက မိန်းမဖြစ်သူ၏ အဆင့်တက်မှုကို နှောင့်ယှက်မိမည် စိုးသောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

ပါရမီရှင်အဖွဲ့မှာ ဟန်ချက်ညီညီ ရှေ့သို့ တိုးလာကြပြီး အရပ်မျက်နှာပေါင်းစုံမှ တိုက်ခိုက်လာကြသည်။

ကျူးချွဲမှာ လှပစွာ လှည့်ပတ်ရင်း သူမ၏ ယပ်တောင်ဖြင့် မီးတောက်ခံတံတိုင်းများကို ဖန်တီးလိုက်သော်လည်း ဓားတစ်လက်မှာ သူမ၏ ခံစစ်ကို ဖောက်ထွက်ကာ ပခုံးကို ထိမှန်သွားခဲ့သည်။ သူမသည် ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်ကျန်းမာလာခဲ့သော်လည်း နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုမှာ ချက်ချင်းပင် ရောက်ရှိလာပြန်သည်။

“မင်းရဲ့ ပြန်လည်ကျန်းမာလာမှုက မင်းကို ထာဝရ ကယ်တင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”ကျောက်လင်းက အော်ဟစ်ကာ ရေခဲလှံများဖြင့် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ကျူးချွဲက ၎င်းတို့ထဲမှ အများစုကို ပယ်ထုတ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း တစ်ခုမှာ သူမ၏ ပါးပြင်ကို ရှပ်ထိသွားခဲ့သည်။

ဒဏ်ရာမှာ ပြန်လည်ကျန်းမာလာသည်နှင့်အမျှ သူမသည် မရပ်မနား တိုက်ခိုက်မှုများကြောင့် နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ရသည်။ တောင့်တင်းသော အမျိုးသား၏ လက်သီးမှာ သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ထိမှန်သွားခဲ့ပြီး သူမကို အခြားတိုက်ခိုက်သူတစ်ဦး၏ စောင့်ကြိုနေသော ဓားသွားဆီသို့ လွင့်စင်သွားစေခဲ့သည်။

“မင်း လုပ်နိုင်တာ ဒါအကုန်ပဲလား”

ကျူးချွဲက ပြန်လည်ဖြစ်တည်လာပြီး အနည်းငယ် ပြင်းထန်စွာ အသက်ရှူနေသည်ကို ကြည့်ကာ တစ်ဦးက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

“စကားတွေ များလွန်းတယ်”

သူမက ပြန်ပြောလိုက်သော်လည်း သူမ၏ နဖူးတွင် ချွေးစက်များ ထွက်ပေါ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ အဆက်မပြတ် ပြန်လည်ကျန်းမာနေရခြင်းမှာ စွမ်းအင်ကို ကုန်ခမ်းစေပြီး၊ သူတို့၏ ဟန်ချက်ညီသော တိုက်ခိုက်မှုများက သူမကို တန်ပြန်တိုက်စစ်ဆင်ရန် အခွင့်အရေး မပေးပေ။

ကြီးမားလှသော တူကြီးတစ်ခုမှာ သူမ ရပ်နေခဲ့သည့် နေရာသို့ ကျဆင်းလာခဲ့သည်။ သူမ ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သော်လည်း ကံကောင်းရုံမျှသာ ဖြစ်သည်။

“သူမ အရှိန်လျော့လာပြီ”

တစ်ဦးက အော်ပြောလိုက်သည်။

“ဖိအားပေးထားကြစမ်”

ကျူးချွဲသည် ဝှေ့ယမ်းလာသော ဓားသွားအောက်သို့ ငုံ့ရှောင်လိုက်ပြီးနောက် တိုးဝင်လာသော လှံသွားမှ ချက်ချင်းပင် လိမ့်ကာ ရှောင်လိုက်ရသည်။

ကျူးချွဲသည် ထိုအုပ်စုနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်လိုက်သည်။

ထိုအုပ်စုမှာလည်း စောစောကနှင့်မတူဘဲ တည်ကြည်သော မျက်နှာထားများ ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ဤမိန်းကလေးကို လုံးဝ လျှော့တွက်၍ မရတော့ပေ။ဒီအရာကို အမြန်အဆုံးသတ်ရန် လိုအပ်သည်။ သူမ၏ အဆုံးမရှိသော ပြန်လည်ကျန်းမာလာမှုနှင့်အတူ အမြန်အဆုံးမသတ်နိုင်ပါက သူတို့ နောင်တရကြပေလိမ့်မည်။

ကျူးချွဲက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဓားတစ်လက် ပေါ်လာခဲ့သည်။

“အရှင်သခင်ဆီမှာ ငါ့ကိုယ်ငါ သက်သေပြချင်လို့ ဒါကို မသုံးချင်ခဲ့ဘူး”

သူမက ပြောလိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ အချိန်က ကုန်တော့မှာဆိုတော့ ငါ့မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူး”

“အား... အဲဒါက...”

တစ်ဦးက အံ့အားသင့်စွာ ဟစ်အော်လိုက်သည်။

“မဖြစ်နိုင်တာ... မသေမျိုးလက်နက်ပဲ”

နောက်တစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျူးချွဲသည် ဓားကို သူမ၏ ဦးခေါင်းထက်သို့ မြှောက်လိုက်သည်။ စွမ်းအင်များမှာ ၎င်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် စုစည်းလာခဲ့သည်။ ထိုအုပ်စုမှာ ဤတိုက်ခိုက်မှုကို မထိမှန်စေရန်အတွက် အသက်ကယ်ပစ္စည်းများ၊ ခံစစ်ပစ္စည်းများနှင့် ထွက်ပြေးရန် ရတနာမျိုးစုံကို အသုံးပြုကာ ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။

“ပထမဓား”

သူမက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

သူမ၏ ဓားချက်မှာ ထိုအုပ်စုပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။ တိုက်ခိုက်မှုအရှိန် ငြိမ်သက်သွားသောအခါ သူတို့ တစ်ဦးချင်းစီမှာ ဒေါသထွက်နေသော မျက်နှာထားများ ရှိနေကြသည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ ဒဏ်ရာများဖြင့် ဗရပွဖြစ်နေပြီး၊ အဝတ်အစားများမှာ စုတ်ပြတ်ကာ ရတနာများမှာလည်း ပျက်စီးကုန်ကြပြီ ဖြစ်သည်။

“နင်တို့ဆီမှာ တစ်ခုခု ကျန်နေသေးပုံပဲ”

ကျူးချွဲက ပြောလိုက်သည်။

သူမသည် ဓားအိမ်ကို သူမ၏ ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် ကိုင်ထားပြီး ညာဘက်လက်ဖြင့် ဓားရိုးကို ဆွဲထုတ်တော့မည့်ဟန်ဖြင့် ကိုင်လိုက်ကာ ဓားသွား၏ လုံးဝမှောင်မည်းနေသော အစိတ်အပိုင်းကို မြင်နိုင်ရုံမျှ အနည်းငယ် မြှောက်လိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အကုန်ပြီးသွားပြီ”

သူမက ပြောလိုက်သည်။

“အားလုံးပဲ၊ အတူတူ ပူးပေါင်းကြရအောင်။ လာတော့မယ်”

ကျောက်လင်းက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“လာတော့မယ် ဟုတ်လား”

ကျူးချွဲက မေးလိုက်သည်။

“အို... နင်တို့ အခုထိ သတိမထားမိသေးဘူးလား။ တိုက်ပွဲက ပြီးသွားပြီလေ”

သူမက ပြောလိုက်သည်။

“ဘာ”

ထိုအုပ်စုက ဟစ်အော်လိုက်ပြီးမှ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များပေါ်တွင် မှောင်မည်းသော ဓားရာမျိုးစုံ ထင်ကျန်နေသည်ကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်ကြသည်။ ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့်အမျှ သူတို့အားလုံးမှာ လုံးဝဥဿုံ ပေါက်ကွဲပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။

ကျူးချွဲသည် ဓားကို ဓားအိမ်အတွင်းသို့ အဆုံးအထိ ပြန်လည်ဖိသွင်းလိုက်သည်။

“ဒုတိယဓား”

သူမက တုန်ရီနေသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သူမသည် လေထဲတွင် ဟန်ချက်ပျက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသော်လည်း ပြန်လည်ထိန်းလိုက်နိုင်သည်။

သူမသည် တုန်ရီနေသော သူမ၏ ညာဘက်လက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

“အရှင်မက တကယ်ကို ဘီလူးတစ်ကောင်ပဲ ဒီလို ဓားသိုင်းမျိုးကို ဖန်တီးနိုင်တယ်ဆိုတော့။ ဒါက ဒုတိယပုံစံပဲ ရှိသေးတာကို...”

အခန်း။ ၄၃၄

ကျူးချွဲသည် ဟင်းလင်းပြင်ထက်တွင် မြင့်မားစွာ ပျံသန်းရင်း ပြင်းထန်စွာ အသက်ရှူနေမိသည်။

ဒုတိယမြောက် ဓားသိုင်းကို အသုံးပြုရခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် အင်အားကုန်ခမ်းလှသည်။ ပြန်လည်ဝင်စားခြင်း နိယာမ၏ အထောက်အပံ့ ရှိနေစေကာမူ သူမအနေဖြင့် လုံးဝဥဿုံ နုံးချည့်နေသည်ဟု ခံစားနေရဆဲပင်။

သူမသည် နောက်သို့လှည့်ကာ မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ ဝေးကွာသော နေရာတွင် ဖြစ်ပျက်နေသည်များကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ထိုနေရာတွင် အလွန်ကြီးမားသော တိမ်မည်းကြီးများက လွှမ်းမိုးထားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်ကို သူမ တွေ့လိုက်ရသည်။

ကောင်းကင်ယံထက်မှ မိုးကြိုးများမှာလည်း အဆက်မပြတ် ကျရောက်နေသည်။

ထိုဗရမ်းဗတာ ဖြစ်ရပ်များ၏ အလယ်တွင် အရှင်မကို သူမ မြင်တွေ့နေရသည်။

အရှင်မသည် ဘေးဒုက္ခနယ်ပယ်သို့ စတင်ဝင်ရောက်ရုံမျှသာ ရှိသေးသော်လည်း မိုးကြိုးများမှာ ဤမျှအထိ ပြင်းထန်နေသည်ဟု ကျူးချွဲ တွေးမိလိုက်သည်။ အကယ်၍ သူမသာ ထိုနေရာသို့ သွားရောက်ခဲ့ပါက အသက်ရှင်လျက် ပြန်ထွက်လာနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း ခံစားရသည်။ ထိုမိုးကြိုးများထဲတွင် နိယာမစွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေပုံပင်။

ထိုစဉ် သူမ၏ နောက်ကွယ်တွင် လူအချို့ ပေါ်လာသည်ကို အာရုံခံမိလိုက်သဖြင့် ခက်ထန်သော မျက်နှာထားဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုသူများမှာ ခုနစ်ဦးဖြစ်ပြီး အားလုံးမှာ မြေကမ္ဘာမသေမျိုးများ ဖြစ်ကြသည်။

“လက်စားချေဖို့ လာကြတာလား”

သူမက မေးလိုက်ရင်း ဓားရိုးကို ကိုင်လိုက်သည်။

ထိုဓားသိုင်းကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်သုံးနိုင်မလားဟု သူမ တွေးတောနေမိသည်။ သူမသည် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

အကယ်၍ ဤမျှအစွမ်းထက်သော စွမ်းအားကို ဤနေရာတွင် ထုတ်လွှတ်လိုက်ပါက အရှင်မ၏ အဆင့်တက်မှုကို နှောင့်ယှက်မိနိုင်သည်။

အခြားအုပ်စုက သူမကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သူတို့ဂိုဏ်းမှ ပါရမီရှင်များ၏ အသက်ဝိညာဉ်အမှတ်အသားများ ကျိုးပျက်သွားသည်ကို မြင်ရစဉ်က သူတို့ ထိတ်လန့်သွားခဲ့ကြသော်လည်း ယခု ဤမိန်းကလေးကို မြင်ရသောအခါ အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားကြသည်။ သူမ၏ တုံ့ပြန်မှုကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် သူမ တုန်လှုပ်နေသည်ကို သူတို့ သိနိုင်ပါသည်။

ထိုဘီလူးကဲ့သို့သော ပါရမီရှင်များကို အနိုင်ယူနိုင်သူက ဘာလို့ တုန်လှုပ်နေရမှာလဲ။

ဤသည်မှာ အဓိပ္ပာယ်တစ်ခုသာ ရှိသည်။ သူမသည် တစ်စုံတစ်ရာသော လှည့်ကွက်ကို အသုံးပြု၍ သတ်ဖြတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မသုံးနိုင်တော့ခြင်းပင်။ ထိုသို့သာဆိုလျှင် သူမကို ဖမ်းဆီးကာ အထက်လူကြီးများထံ အဖြေပေးရန်အတွက် အပ်နှံနိုင်ပေလိမ့်မည်။

သို့မဟုတ်ပါက သူတို့၏ ခေါင်းများသာ ပြတ်ရပေတော့မည်။

ကျူးချွဲသည် သူတို့ကို ဂရုတစိုက် စောင့်ကြည့်နေမိသည်။ ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်မှာလည်း ကုန်ဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ ဘာဆက်လုပ်ရမည်နည်းဟု သူမ စဉ်းစားနေစဉ် ကောင်းကင်ယံထက်၌ တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်သည်။

“အဲဒါက...”

သူမ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားခဲ့သည်။

အခြားသော မသေမျိုးများကလည်း ၎င်းကို သတိပြုမိပြီး မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ စောစောက ယုံကြည်ချက်များမှာ အထက်တွင် မြင်တွေ့လိုက်ရသော အရာကြောင့် ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ကောင်းကင်ယံထက်မှ ကြီးမားလှသော လက်ဝါးကြီးတစ်ခု ဆင်းသက်လာပုံပင်။

ထိုလက်ဝါးကြီးမှာ လုံးဝဥဿုံ မှောင်မည်းနေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အလင်းရောင်အားလုံးကို စုပ်ယူထားရာ ဟင်းလင်းပြင်သက်သက်ဖြင့် ဖန်တီးထားသည့်အတိုင်းပင်။ သူတို့ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရမီမှာပင် ထိုလက်ဝါးကြီးက သူတို့ကို တစ်ကျုံးတည်း ဖမ်းဆုပ်ကာ လုံးဝဥဿုံ ချေမှုန်းပစ်လိုက်တော့သည်။

ထို့နောက် ထိုလက်ဝါးကြီးမှာ ဝေဝါးသွားပြီး ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့သည်။

“ဒီလို စွမ်းအားနဲ့ ထိန်းချုပ်မှုမျိုး...”

ကျူးချွဲက တုန်ရီသောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“အရှင်သခင့်ဆီက မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပါပဲ”

ထိုသို့ပြောကာ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီးနောက် ဟင်းလင်းပြင်အလွှာများအတွင်းသို့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

…

ရှန်းယွီသည် သူ၏ရှေ့မှ စနစ်သတိပေးချက်ကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

သူသည် စနစ်၏ လုပ်ဆောင်ချက်တစ်ခုကို အဆင့်မြှင့်တင်ရန် သို့မဟုတ် လုပ်ဆောင်ချက်အသစ်တစ်ခုကို ဖွင့်လှစ်ရန် အခွင့်အရေးကို အသုံးမပြုရသေးပေ။

သူ အကြိမ်ကြိမ် စဉ်းစားခဲ့သော်လည်း ဘာလုပ်ရမည်ကို မသေချာသေးပေ။

လုပ်ဆောင်ချက်အသစ်ကို ဖွင့်လှစ်လိုက်ပါက ဘာရမည်ကို မသိနိုင်သဖြင့် ပုံရိပ်ယောင်လေ့ကျင့်မှု ကို အဆင့်မြှင့်တင်ရန်သာ ပို၍ စိတ်အားထက်သန်နေမိသည်။ အကယ်၍ ထိုလုပ်ဆောင်ချက်ကို အဆင့်မြှင့်တင်လိုက်ပါက အခြားသူများကိုပါ ပုံရိပ်ယောင်အတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်လာနိုင်ပေလိမ့်မည်။ ထိုအခါ လီယောင်းနှင့်အတူ ပညာရှိကို ရင်ဆိုင်လေ့ကျင့်ကာ သူမ၏ အားနည်းချက်အားလုံးကို လေ့လာနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် အတန်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် ဒီအစီအစဉ်ကို အနည်းဆုံးတော့ လောလောဆယ် စွန့်လွှတ်လိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဒီစွမ်းရည်ကို ရရှိခဲ့လျှင်တောင်မှ ယခုအချိန်တွင် အသုံးဝင်ဦးမည် မဟုတ်ပေ။ သူသည် ပညာရှိကို လေ့ကျင့်ဖော်အဖြစ် ရွေးချယ်လိုက်တိုင်း ပုံရိပ်ယောင်မှာ ချက်ချင်းပင် ပြီးဆုံးသွားတတ်သည်။ သူသည် တုံ့ပြန်ရန် အခွင့်အရေးပင်မရဘဲ ချက်ချင်း အသတ်ခံနေရခြင်း ဖြစ်မည်ဟု သူ သံသယရှိမိသည်။

သူ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

တစ်လအတွင်း ဘယ်လို အနိုင်ယူရမလဲ။

သူသည် စနစ်လုပ်ဆောင်ချက်အသစ် ဖွင့်လှစ်ရန် ခလုတ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ဒီကနေ အသုံးဝင်တာတစ်ခုခု ရနိုင်ကောင်း ရနိုင်မှာပါ”

ထိုသို့တွေးကာ ထိုခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်သည်။

စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် သူ၏ လက်ဝါးဖြင့် မျက်နှာကို အုပ်လိုက်မိသည်။ “တောက်... ကံဆိုးလိုက်တာ”

သူ တွေးလိုက်မိသည်။ ယခင်လုပ်ဆောင်ချက်များတွင် သူ၏ ကံအားလုံးကို သုံးစွဲပစ်ခဲ့သလားဟုပင် သူ တွေးတောနေမိသည်။

သူသည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်သည်။ အသုံးမဝင်သော လုပ်ဆောင်ချက်ဟူ၍ မရှိပါ ၎င်းကို အသုံးချနိုင်မည့် နည်းလမ်းကိုသာ ရှာဖွေရန် လိုအပ်သည်။

သို့သော် ကြည့်ရသည်မှာ...

“ကောင်းပြီလေ သိပ်တော့ မဆိုးလှပါဘူး”

သူ တွေးလိုက်သော်လည်း သူ့ကိုယ်သူ နားချရန် ခဲယဉ်းနေဆဲပင်။

စနစ်လုပ်ဆောင်ချက်အသစ်မှာ ကျင့်ကြံမှုစာကြည့်တိုက်ဟု ခေါ်သည်။

၎င်းမှာ အမည်အတိုင်းပင် ကျင့်ကြံမှုနှင့် ပတ်သက်သော သတင်းအချက်အလက်မျိုးစုံ ပါဝင်သည့် စာကြည့်တိုက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဤမျှသာဆိုလျှင် သူ ဤမျှ စိတ်ပျက်နေမည် မဟုတ်ပေ။ ပြဿနာမှာ လောလောဆယ်တွင် ၎င်းမှာ လူ့ဘုံ၏ နယ်ပယ်များကိုသာ လွှမ်းခြုံထားခြင်းပင်။ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းနယ်ပယ်တွင် ထူးခြားသော အုတ်မြစ်များ တည်ဆောက်ပုံ၊ ထူးခြားသော ရွှေရောင်အမြုတေများ၊ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းဒသမအဆင့်ကို ကျော်လွန်ပုံ၊ ထူးခြားသော ဝိညာဉ်များ စသည့် အချက်အလက်များ ပါဝင်သည်။

ဤသတင်းအချက်အလက်အားလုံး ရှိနေသော်လည်း မဟာယာနနယ်ပယ် အထိသာ ပါဝင်သဖြင့် အတော်ပင် စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းလှသည်။

သူ့ကဲ့သို့သော သူအတွက်မူ ဤအရာအားလုံးမှာ မလိုအပ်ပေ။

သူသည် ကျင့်ကြံမှုစာကြည့်တိုက်အတွင်းရှိ အချက်အလက်များကို စတင်လေ့လာလိုက်သည်။

သူ၏ စိတ်အဆင့်နှင့် ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှုကြောင့် ဤစာကြည့်တိုက်မှာ အလွန်ကြီးမားနေစေကာမူ - စာအုပ်များကိုသာ စုပုံလိုက်ပါက နေမင်းကြီး၏ ဒြပ်ထုထက် ဆယ်ဆမက ကြီးမားမည်ဖြစ်သော်လည်း - သူသည် အားလုံးကို အလွယ်တကူပင် စုပ်ယူနိုင်ခဲ့သည်။

နှစ်နာရီအတွင်းမှာပင် သူ ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။

သူသည် တည်ကြည်သော မျက်နှာထားဖြင့် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။

ဤလုပ်ဆောင်ချက်မှာ အသုံးမဝင်သည်တော့ မဟုတ်ပေ။ ကောင်းပြီ... အသုံးမဝင်သလိုတော့ ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် ၎င်းတွင် အလားအလာ ရှိသည်။ သူသည် သူတော်စင်ခန္ဓာမျိုးစုံကို မည်သို့ဖွင့်လှစ်ရမည်ကိုပင် သိရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းကို အကြိမ်အနည်းငယ် အဆင့်မြှင့်တင်နိုင်ပါက တာအိုခန္ဓာမျိုးစုံနှင့် အခြားသူ မသိသေးသော အရာများကိုပါ ဖွင့်လှစ်နိုင်မည့် နည်းလမ်းများကို သိရှိလာနိုင်ပေလိမ့်မည်။

အရင်းအမြစ်နယ်ပယ်နှင့် ပတ်သက်၍ကော ၎င်းတွင် ထိုအချက်အလက်များ ရှိနေနိုင်မလား။ ၎င်းမှာ စနစ်မှ လာခြင်းဖြစ်ရာ မရှိနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။

ရှန်းယွီသည် ၎င်းကို သူ အမှန်တကယ် အဆင့်မြှင့်တင်လိုသော လုပ်ဆောင်ချက်များစာရင်းတွင် ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

သူသည် သူရရှိထားသော အသိပညာများအပေါ် အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ သူသည် လူ့ဘုံ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ဤအသိပညာများမှာ သူအတွက် အသုံးမဝင်သော်လည်း၊ လူ့ဘုံ၌ ရှိနေဆဲဖြစ်သော အခြားသူများအတွက်မူ ထိုသို့မဟုတ်ပေ။

သူသည် သူ၏ဂိုဏ်းအတွက် အသုံးဝင်ဆုံးသော အသိပညာများကို ပြုစုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

အထူးသဖြင့် ထူးခြားသော ဂုဏ်သတ္တိများနှင့် တိုက်ခိုက်ရေးခန္ဓာများကို သူ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

ခန္ဓာမျိုးစုံကို အသက်သွင်းရန် လိုအပ်သော အခြေအနေများကို သူ လေ့လာကြည့်သည်။ ၎င်းတို့မှာ သူအတွက် အသုံးမဝင်သော သူတော်စင်ခန္ဓာများသာ ဖြစ်သော်လည်း သူသည် ၎င်းကို စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းသည်ဟု ယူဆကာ နောက်တစ်ကြိမ် ခန္ဓာအသစ်တစ်ခု ဖန်တီးသည့်အခါ အသုံးပြုနိုင်ရန် မှတ်စုအချို့ ရေးမှတ်ထားလိုက်တော့သည်။