အခန်း (၄၃၇-၄၃၈)
Vol. 43 Ch. 437-438
အခန်း။ ၄၃၇
ရှန်းယွီသည် သူရှေ့ရှိ မျက်နှာပြင်ကို အံ့အားသင့်စွာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။
အနက်ရှိုင်းဆုံး ဟင်းလင်းပြင် ဝါးမြိုသူဟုတ်လား။
ဒါကဘာသွေးမျိုးဆက်လဲ။
အမှန်တရားကို သဘောပေါက်သွားချိန်တွင် သူ၏မျက်လုံးများမှာ ပိုမိုပြူးကျယ်သွားခဲ့သည်။
“မဖြစ်နိုင်တာ...”
သူသည် အပြုံးကို မနည်းထိန်းထားရသည်။
အနက်ရှိုင်းဆုံး ဟင်းလင်းပြင် မီးတောက်ကြောင့် သူ၏ဝိညာဉ်မှာ ဟင်းလင်းပြင်ဝိညာဉ်အဖြစ် အသွင်ပြောင်းလဲသွားစဉ်က ထိုအချိန်၌ သွေးမျိုးဆက်ကို မရရှိခဲ့သဖြင့် သူ စိတ်ပျက်ခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ထိုသွေးမျိုးဆက်မှာ အစကတည်းက ရှိနေခဲ့ပုံပင်။
သူကသာ ရယူရန် လိုအပ်နေခြင်းပင်။ ယခုအခါ ဝိညာဉ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကြား တံတားထိုးပြီးသွားပြီဖြစ်ရာ ထိုသွေးမျိုးဆက်မှာ နောက်ဆုံးတွင် သူထံသို့ ရောက်ရှိလာနိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။
ဤသည်မှာ နတ်ဘုရားအဆင့် သွေးမျိုးဆက်လေးခု ရရှိစဉ်ကထက်ပင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်က ပိုမိုပြင်းထန်စွာ တုံ့ပြန်နေရသည့် အကြောင်းရင်းပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
သူသည် ထိုသွေးမျိုးဆက်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။
၎င်းမှာလည်း အခြားသွေးမျိုးဆက်များကဲ့သို့ပင် နတ်ဘုရားအဆင့်နှင့် စင်ကြယ်သော သွေးမျိုးဆက်အဆင့်တွင် ရှိနေသည်။
သူ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားမိသည်။ ၎င်းက များစွာ ပိုမိုအားကောင်းရမည်ပင်။
ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ္တဝါထံမှ လာခြင်းဖြစ်သဖြင့် ရှေးဦးနိယာမအဆင့် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ မျှော်လင့်ထားခဲ့သည်။
သို့သော် ပြန်စဉ်းစားကြည့်လျှင် ဤသည်မှာ အဓိပ္ပာယ်ရှိလှသည်။ ဟင်းလင်းပြင် မီးတောက်ဆိုသည်မှာ မူလမီးတောက်ကြီးထံမှ ထွက်ကျလာသော အစက်အပြောက်မျှသာ ဖြစ်သည်။ ထိုမျှသေးငယ်သော အစက်အပြောက်လေးမှာပင် နတ်ဘုရားအဆင့် သွေးမျိုးဆက် ရှိနေသည်ဆိုလျှင် မူလဟင်းလင်းပြင် မီးတောက်ကြီးမှာ မည်မျှအထိ အစွမ်းထက်မည်ကို ခန့်မှန်းကြည့်နိုင်ပါသည်။
ဧကရီ ခန့်မှန်းထားသကဲ့သို့ပင် ၎င်းမှာ ရှေးဦးနိယာမအဆင့် သွေးမျိုးဆက် ရှိနေပေလိမ့်မည်။
သူသည် အနက်ရှိုင်းဆုံး ဟင်းလင်းပြင် ဝါးမြိုသူသွေးမျိုးဆက်၏ အကျိုးကျေးဇူးများကို စစ်ဆေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
၎င်းတို့မှာ သူ့ကို စိတ်ပျက်စေခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
ပထမဆုံးတစ်ခုမှာ ဟင်းလင်းပြင် ဝါးမြိုခြင်း ဖြစ်ပြီး တည်ရှိမှု၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ဖြစ်သော ဟင်းလင်းပြင်ပေါ်တွင် ထပ်ဆင့်ထားသမျှ အရာအားလုံးကို ဝါးမြိုနိုင်ခွင့် ပေးသည်။
၎င်းတွင် ဟင်းလင်းပြင်၊ အချိန်၊ ဗရမ်းဗတာဖြစ်မှုတို့အပြင် အကြွင်းမဲ့ အရင်းအမြစ်နှင့် အဆုံးသတ်မှလွဲ၍ အခြားသော နိယာမအားလုံး ပါဝင်သည်။
ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကဲ့သို့သော စိတ်ကူးယဉ်သဘောတရားများပင် ပါဝင်နေသည်။ ဤအရာအားလုံးကို ချီစွမ်းအင်၊ နိယာမစွမ်းအင်၊ ဓာတ်စွမ်းအင်၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအားနှင့် စိတ်ခံစားမှုစွမ်းအင်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပစ်မည် ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ၎င်းတို့ကို သူနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ အဆုံးမဲ့ ဆက်လက်အင်အားကြီးမားလာစေမည် ဖြစ်သည်။
၎င်းက လူသားများကိုပင် ဝါးမြိုနိုင်ပြီး ၎င်းတို့၏ မှတ်ဉာဏ်များ၊ နိယာမကျွမ်းကျင်မှုများ၊ ခန္ဓာများနှင့် ၎င်းတို့နှင့်ပတ်သက်သမျှ အရာအားလုံးကို စုပ်ယူနိုင်စေသည်။ ၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။
နောက်တစ်ခုမှာ အနက်ရှိုင်းဆုံး ပြန်လည်ဖြစ်တည်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဟင်းလင်းပြင် တည်ရှိနေသရွေ့ သူမှာ အမြဲတမ်း ပြန်လည်ရှင်သန်နေမည်ဖြစ်ရာ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းနှင့် အလားသဏ္ဌာန်တူသည်။
တစ်ခုတည်းသော ပြဿနာမှာ သူ၏ဝိညာဉ်သာ လုံးဝဥဿုံ ပျက်စီးသွားခဲ့လျှင် ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း ပြန်လည်ဖြစ်တည်ရန်အတွက် နှစ်ပေါင်းသန်းနှင့်ချီ၍ ကြာမြင့်နိုင်ခြင်းပင်။ သို့သော် ဝိညာဉ်မပျက်စီးသရွေ့ ချက်ချင်း ပြန်လည်ဖြစ်တည်နိုင်သည်။ ၎င်းမှာ သူ၌ ရှိရင်းစွဲ ပြန်လည်ကျန်းမာလာမှုထက်ပင် ပိုမိုအားကောင်းလှသည်။
အခြားသော စွမ်းရည်တစ်ခုမှာ မီးတောက် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းက သူပိုင်ဆိုင်ထားသော မီးတောက်ဆိုင်ရာ စွမ်းရည်အားလုံးကို အနက်ရှိုင်းဆုံး ဟင်းလင်းပြင် မီးတောက်၏ ဂုဏ်သတ္တိများ ရရှိစေသည်။ ဥပမာအားဖြင့် သူ၏ ဖီးနစ်မီးတောက်များနှင့် မီးနိယာမတို့မှာ ဟင်းလင်းပြင် ဂုဏ်သတ္တိများအဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားပေလိမ့်မည်။ ဟင်းလင်းပြင်နှင့် သဟဇာတဖြစ်မှုမှာလည်း အကြီးအကျယ် တိုးတက်သွားကာ ဟင်းလင်းပြင် နိယာမကို ပိုမိုကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်လာမည် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဤသည်မှာ ချက်ချင်း ကျွမ်းကျင်သွားခြင်း မဟုတ်ဘဲ သဟဇာတဖြစ်မှု မြင့်မားလာခြင်းသာ ဖြစ်သဖြင့် ဆက်လက်လေ့ကျင့်ရဦးမည် ဖြစ်သည်။
ထို့ပြင် ကြောက်ရွံ့ခြင်း၊ ခြိမ်းခြောက်ခံရခြင်း၊ စိတ်ထိန်းချုပ်ခံရခြင်းနှင့် ဆွဲဆောင်ခံရခြင်း အစရှိသော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သက်ရောက်မှုအားလုံးကိုလည်း အကြွင်းမဲ့ ခုခံနိုင်စွမ်း ရရှိခဲ့သည်။
အခြားအချက်တစ်ခုမှာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် အကန့်အသတ်မရှိသော အတိုင်းအတာမဲ့ သိုလှောင်ရုံတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခြင်းပင်။ ဤသည်မှာ အတော်လေး အသုံးဝင်သည်ဟု ရှန်းယွီ တွေးလိုက်မိသည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ် လုံးဝပျက်စီးသွားပြီး ဝိညာဉ်ပင် လွင့်စင်သွားစေကာမူ ဤသိုလှောင်ရုံအတွင်းရှိ အရာအားလုံးမှာ နောက်မှပြန်လည်ဖြစ်တည်ချိန်တွင် သူနှင့်အတူ ရှိနေဦးမည် ဖြစ်သည်။
သူ ပြုံးလိုက်မိသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကြိုတင်ကာကွယ်သည့်အနေဖြင့် ဤနေရာတွင် လှည့်ကွက်မျိုးစုံကို စတင်ဝှက်ထားရမည်။
သေချာပေါက်ပင် အခြေခံကိုယ်ခန္ဓာစွမ်းအားမှာလည်း အကြီးအကျယ် တိုးတက်လာခဲ့သည်။
သူ၏ အခြေခံကိုယ်ခန္ဓာစွမ်းအားမှာ ဆယ်ဆမက တိုးတက်လာပြီး ယခုထက်တိုင် ဖြည်းဖြည်းချင်း တိုးပွားနေဆဲ ဖြစ်သည်ကို ခံစားနေရသည်။ အခြေခံစွမ်းအားအပြင် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်မှုမှာလည်း အရှိန်ရလာခဲ့သည်။ ယခင်က ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း၆၃ အဆင့်မှ ယခုအခါ အဆင့် ၈၀ သို့ တိုက်ရိုက်ခုန်တက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ဤမျှဖြင့် သူ မည်မျှအထိ အင်အားကြီးမားလာသည်ကို ခန့်မှန်းရန်ပင် ခဲယဉ်းလှသည်။
…
ဤစွမ်းအား၏ တစ်ခုတည်းသော အားနည်းချက်မှာ ထာဝရဆိုးကျိုးတစ်ခုနှင့်အတူ ရောက်ရှိလာခြင်းပင်။
၎င်းကို ဆိုးကျိုးဟု ခေါ်ဆိုနိုင်မလားဆိုသည်ကိုတော့ သူ မသေချာပေ။ ထိုဆိုးကျိုးမှာ သူ မည်မျှပင် ဝါးမြိုပါစေ အမြဲတမ်း ဆာလောင်ခြင်းအခြေအနေတွင် ရှိနေမည်ဖြစ်ရာ ပိုမိုစားသုံးရန် အမြဲတမ်း လိုအပ်နေခြင်းပင်။
ယခုပင် သူသည် ပြင်းထန်သော ဆာလောင်မှုကို စတင်ခံစားနေရပြီ ဖြစ်သည်။
၎င်းကို ဆိုးကျိုးဟု ခေါ်ရန် မသေချာသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ဤအခြေအနေကြောင့် မသေမျိုးအဆင့်နှင့် ထို့ထက်မြင့်သော အစားအစာများကို အကန့်အသတ်မရှိ စားသုံးနိုင်ပြီး ယခင်ကကဲ့သို့ ဝိညာဉ်အမြုတေ၏ ကန့်သတ်ချက်ကို စိုးရိမ်နေရန် မလိုတော့သောကြောင့်ပင်။
ယခုအခါ အစွမ်းကုန် လှုံ့ဆော်နေစရာမလိုဘဲ သူအလိုရှိသလောက် အကန့်အသတ်မရှိ ဝါးမြိုနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။
ထိုအကြောင်းကို တွေးနေစဉ်မှာပင် သူ၏စွမ်းအင်များ ပြန်လည်လှုပ်ရှားလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
“ဟာ... မေ့တော့မလို့”
ထိုသို့တွေးကာ သူ၏ အကြွင်းမဲ့ အရင်းအမြစ် နိယာမကို လျင်မြန်စွာ ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။
ပေါင်းစည်းခြင်းနှင့် သွေးမျိုးဆက်သစ်ကြောင့် သူ၏ စွမ်းအင်သိုလှောင်မှုမှာ ပြန်လည်ပြည့်ဝလာရုံမက ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာခဲ့သည်။
သူသည် လျင်မြန်စွာ လုပ်ဆောင်ကာ ယခုအကြိမ် အဆင့်မြှင့်တင်မည့် နိယာမများကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။
[ဖန်တီးခြင်း၊ ဗရမ်းဗတာဖြစ်မှု၊ ခွန်အား၊ အလျင်နှင့် ခံစစ် နိယာမများ - ပဲ့တင်ထပ်ခြင်း (၃,၅၀၀,၀၀၀ / ၁၀၀,၀၀၀,၀၀၀)]
[အကြွင်းမဲ့ အရင်းအမြစ် နိယာမ - ပဲ့တင်ထပ်ခြင်း (၄,၅၀၀,၀၀၀ / ၁၀၀,၀၀၀,၀၀၀)]
သူရှေ့ရှိ အချက်အလက်များကို ကြည့်ရင်း သူ ပြုံးလိုက်မိသည်။
သူ၏ အကြွင်းမဲ့ အရင်းအမြစ် နိယာမ ကျွမ်းကျင်မှုမှာ အမှန်တကယ်ပင် လျင်မြန်စွာ တိုးတက်နေသည်။ ယခုဆိုလျှင် တစ်လအတွင်း ပညာရှိကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးရှိလာပြီဟု သူ ခံစားရသည်။ ဤနှုန်းအတိုင်းသာ ဆက်လက်တိုးတက်နေလျှင် စိုးရိမ်စရာ ဘာမှမရှိတော့ပေ။
…
သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝိုက်တွင် စွမ်းအင်များမှာ မုန်တိုင်းတစ်ခုအလား စီးဆင်းနေပြီး ဝိညာဉ်ကြောများမှတစ်ဆင့် ဝိညာဉ်ပင်လယ်အတွင်းသို့ စုစည်းလာခဲ့သည်။ စွမ်းအားများမှာ အကြိမ်ကြိမ် စုစည်းသန့်စင်လာပြီး လည်ပတ်မှုတိုင်းတွင် ပိုမိုစင်ကြယ်ကာ အားကောင်းလာခဲ့သည်။
စွမ်းအားလှိုင်းများမှာ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအုတ်မြစ်ကို အထပ်ထပ် ဖြတ်ကျော်သွားပြီး အဆင့်တစ်ခုသို့ တွန်းပို့နေသည်။ စွမ်းအင်များမှာ ပိုမိုသိပ်သည်းလာကာ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏အတွင်းပိုင်း၌ တစ်စုံတစ်ခုမှာ ပွင့်ထွက်သွားခဲ့သည်။
သူသည် အခက်အခဲမရှိဘဲ ဘေးဒုက္ခနယ်ပယ်သို့ ချောမွေ့စွာ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သူ၏ ဂျုနီယာညီမလေး၏ အဆင့်တက်မှုမှာလည်း ပြီးဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ သူမအတွက် ဝိညာဉ်အစားအစာများ မလိုအပ်တော့ဟု သူ တွေးလိုက်မိသည်။ သူသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ကာ မသေမျိုးအဆင့် ဝိညာဉ်အစားအစာ ထောင်ပေါင်းများစွာကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် သူသည် သူ၏ စစ်မှန်သော ပုံစံသို့ အသွင်ပြောင်းလိုက်သည်။
ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ယခင်ကကဲ့သို့ အတုအယောင်မဟုတ်ဘဲ အနက်ရှိုင်းဆုံး ဟင်းလင်းပြင် ဝါးမြိုသူသွေးမျိုးဆက်၏ စစ်မှန်သော အသွင်ပြောင်းလဲမှုပင်။
သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ချက်ချင်းပင် ဖောင်းကားလာပြီး မီတာအနည်းငယ်ခန့် ကြီးမားသော အလုံးကြီးတစ်ခုဖြစ်သွားကာ ၎င်းထံမှ အမျှင်ရာပေါင်းများစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
သူ၏အသားအရေမှာ လုံးဝဥဿုံ မှောင်မည်းသွားပြီး ၎င်းကို ထိတွေ့သမျှ အလင်းရောင်အားလုံးကို စုပ်ယူထားပုံပင်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ၏ ကြယ်တာရာခန္ဓာ၏ တုံ့ပြန်မှုများကိုမူ ၎င်းအတွင်းမှ မြင်တွေ့နိုင်ဆဲပင်။
အခန်း။ ၄၃၈
ရှန်းယွီသည် သူ၏ စစ်မှန်သောပုံစံသို့ ကူးပြောင်းပြီးနောက် မသေမျိုးအဆင့် ဝိညာဉ်အစားအစာများကို အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ စတင်ဝါးမြိုတော့သည်။
ပြန်လည်စတင်ခြင်းဖြစ်စဉ်အပြီးတွင် သူ၏ ချက်ပြုတ်ခြင်းကျွမ်းကျင်မှုမှာ နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
နတ်ဘုရားအဆင့် ချက်ပြုတ်မှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် မသေမျိုးအဆင့်မှာ သာမန်လူသားတို့၏ အဆင့်အတန်းမျှသာ ရှိတော့သည်။ နတ်ဘုရားအဆင့် ချီစွမ်းအင် မရှိသေးသဖြင့် နတ်ဘုရားအဆင့် အစားအစာများကို မချက်ပြုတ်နိုင်သေးသော်လည်း၊ မသေမျိုးအဆင့် အစားအစာများကို ဖန်တီးရန်မှာမူ လက်ဖျစ်တစ်ချက်တီးရုံမျှပင် မခဲယဉ်းတော့ပေ။
သူ့တွင်ရှိသော ချက်ပြုတ်ရေးကိုယ်ပွား အရေအတွက်နှင့်သာ ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက...
သူ ဝါးမြိုလေလေ သူ၏ ချီစွမ်းအင်မှာလည်း တိုးပွားလာလေလေ ဖြစ်သည်။ မကြာမီမှာပင် ဘေးဒုက္ခနယ်ပယ်၏ ဒုတိယအဆင့်၊ ထို့နောက် တတိယအဆင့်၊ ပဉ္စမအဆင့်နှင့် အဋ္ဌမအဆင့်များသို့ တရဟော ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။
သူသည် ရပ်တန့်ခြင်းမရှိဘဲ သူ၏ ထုတ်လုပ်မှုနှုန်းထက်ပင် ပိုမိုမြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် အစားအစာများကို စားသုံးနေမိသည်။
ဒသမအဆင့်... စနစ်အတွင်းရှိ သူ၏ အတွေ့အကြုံမှတ်များ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တက်နေသည်ကို ကြည့်နေသော်လည်း သူ မရပ်တန့်ခဲ့ပေ။ သူ ပို၍ပင် စားသုံးနေမိသည်။ သူ ဆာလောင်နေဆဲပင်။ ဤသည်မှာ ဘာမှမဟုတ်သေးပေ။ သူသည် အစားအစာများနှင့်အတူ ၎င်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်ကိုပါ ဝါးမြိုပစ်လိုက်သည်။
ထိုစဉ် သူ၏ ချီစွမ်းအင်မှာ အထွတ်အထိပ် အတားအဆီးတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
စားသုံးလေလေ ချီစွမ်းအင်ကိုယ်တိုင်က တိုးပွားနေသော်လည်း၊ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာမူ လုံးဝရွေ့လျားခြင်း မရှိတော့ပေ။ ဤသည်မှာ သူ၏ တာအိုအဆုံးသတ်ပင်။
သူ အစားစားခြင်းကို ခေတ္တရပ်လိုက်သည်။ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည်ဖြစ်တည်လာသည်။ သူသည် စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
[ဝိညာဉ် - ဘေးဒုက္ခနယ်ပယ်မှ ကျော်လွန်ခြင်း - ဒသမအဆင့် (၁၀,၀၀၀,၀၀၀e၅ / ၁၀,၀၀၀,၀၀၀e၅)]
သူသည် အမြင့်ဆုံး အတွေ့အကြုံမှတ်သို့ ရောက်ရှိနေသော်လည်း အဆင့်တက်လှမ်းနိုင်ခြင်း မရှိပေ။
သူ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ ဤသည်မှာ တာအို ကြောင့်ပင်။ မသေမျိုးအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် တာအိုတစ်ခု လိုအပ်သည်။ သူသည် ကောင်းကင်ဘုံတာအို၏ အမြင်အာရုံမှ ကွယ်ပျောက်နေသူဖြစ်ရာ မသေမျိုးဘေးဒုက္ခတာအိုကို အသုံးမပြုနိုင်သလို၊ ဤကမ္ဘာသားမဟုတ်သဖြင့် ပြီးပြည့်စုံသော တည်ရှိမှုလမ်းကိုလည်း ရယူ၍ မရပေ။
သို့ဖြစ်ရာ ရှန်းယွီသည် သူ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော အခြားနည်းလမ်းတစ်ခုကို အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
သူသည် သူ၏ ဝိညာဉ်ပင်လယ်အတွင်းရှိ စစ်မှန်သော ဟင်းလင်းပြင်၏ အတိုင်းအတာကို ကြည့်လိုက်သည်။ ပြန်လည်စတင်ခြင်းအပြီးတွင် သူ၏ စစ်မှန်သော ဟင်းလင်းပြင်မှာ မိုင်ငါးသန်းခန့် ကျယ်ဝန်းသည်။ သို့သော် ဝိညာဉ်ပေါင်းစည်းစဉ်က အခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ အတိုင်းအတာကို နှစ်ဆအထိ ထပ်မံတိုးချဲ့ထားခဲ့သည်။ ယခုအခါ ကြယ်တစ်လုံး ဖန်တီးရန် လိုအပ်သော အနည်းဆုံး အတိုင်းအတာဖြစ်သည့် မိုင်ဆယ်သန်းအထိ ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာ ရှန်းယွီ၏ အစီအစဉ်ပင်... အကယ်၍ ဤကမ္ဘာကြီးက သူ့ကို မဟာယာနနယ်ပယ်အတွက် တာအို မပေးနိုင်လျှင် သူ့ကို ထိုတာအို ပေးနိုင်မည့် ကမ္ဘာတစ်ခုကို သူကိုယ်တိုင် ဖန်တီးလိုက်မည် ဖြစ်သည်။
ရိုးရှင်းပါတယ်။
သူသည် ထိုကမ္ဘာ၏ အတွင်း၌ တိုက်ရိုက်ရှိနေမည် မဟုတ်သော်လည်း ထိုကမ္ဘာမှာ သူ၏အတွင်း၌ ရှိနေမည်ဖြစ်ပြီး သူကိုယ်တိုင်က ထိုကမ္ဘာ၏ ကောင်းကင်ဘုံတာအို ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ သို့ဖြစ်ရာ သူသည် သူကိုယ်တိုင်အတွက် တာအိုတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ယခု ပြန်တွေးကြည့်လျှင် ကမ္ဘာသစ်အတွက် မသေမျိုးဘေးဒုက္ခတာအိုကိုပင် သူ ဖန်တီးပေးနိုင်ပေလိမ့်မည်။ သူ၏ ကမ္ဘာအတွင်း၌ မသေမျိုးဘုံတစ်ခုကိုသာ ဖန်တီးရန် လိုအပ်သည်။ သို့သော် သူ အဝေးကြီးအထိ တွေးနေမိခြင်း ဖြစ်ကာ ဖြစ်စဉ်ကိုပင် သူ မစတင်ရသေးပေ။
ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူသည် နိယာမများဖန်တီးရန် အကြွင်းမဲ့ အရင်းအမြစ် နိယာမကို ဦးစွာ အသုံးမပြုခဲ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အလိုအပ်ဆုံးအချိန်တွင် စွမ်းအင်ပြတ်တောက်သွားမည်ကို မလိုလားသောကြောင့်ပင်။ စစ်မှန်သော ကမ္ဘာတစ်ခု ဖန်တီးရန်အတွက် စွမ်းအင်အမြောက်အမြား လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် ကမ္ဘာဖန်တီးမှုဖြစ်စဉ်တွင် အကြွင်းမဲ့ အရင်းအမြစ် နိယာမကို အသုံးပြုလိုသည်။ အရာအားလုံး၏ မြစ်ဖျားခံရာ အရင်းအမြစ်ထက် ကမ္ဘာဖန်တီးရန် ပိုမိုသင့်တော်သော အရာ ရှိပါဦးမည်လော။ အကယ်၍ အကြွင်းမဲ့ အရင်းအမြစ်ကို အသုံးပြု၍ ကမ္ဘာဖန်တီးနိုင်လျှင် နိယာမပေါင်း သုံးထောင်လုံးကို သူ ပိုင်ဆိုင်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်နေသည်။
သူလုပ်ဆောင်မည့် နည်းလမ်းမှာ ကမ္ဘာဖန်တီးလိုသော ဆန္ဒကို အကြွင်းမဲ့ အရင်းအမြစ် နိယာမအတွင်းသို့ ထည့်သွင်းရန် ဖြစ်သည်။
ထို့နောက် ထိုဆန္ဒပါဝင်သော အရင်းအမြစ်စွမ်းအင်ကို သေးငယ်သော အမှတ်အစက်ကလေးတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းကာ သူ၏ စစ်မှန်သော ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ ပေါက်ကွဲစေမည် ဖြစ်သည်။ ၎င်း ပေါက်ကွဲသွားချိန်တွင် ကမ္ဘာဦးအစ ဖန်တီးမှုကဲ့သို့ပင် နိယာမပေါင်း သုံးထောင်ကို ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည်။ ထိုနိယာမများကို အကြွင်းမဲ့ အရင်းအမြစ် နိယာမကဲ့သို့ အဆင့်မြင့်ရန် မလိုအပ်သဖြင့် ဤသည်က စွမ်းအင်ကို အတော်လေး သက်သာစေမည် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဤမျှနှင့် မလုံလောက်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် လိုအပ်ပါက သူ၏ ကြယ်ပေါင်း တစ်ရာကို စွမ်းအင်အဖြစ် လောင်ကျွမ်းပစ်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။ နိယာမပေါင်း သုံးထောင် ဖြစ်တည်လာချိန်တွင် စုစည်းထားသော စွမ်းအင်အတွင်းမှ ဆန္ဒက ထိုနိယာမများကို လမ်းညွှန်ပေးပြီး ကမ္ဘာတစ်ခုအဖြစ် ပုံဖော်ပေးမည် ဖြစ်သည်။
…
ဝိညာဉ်ပင်လယ်အတွင်း၌ ရှန်းယွီ၏ ဝိညာဉ်သည် စုစည်းထားသော အရင်းအမြစ်စွမ်းအင်ကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသည်။
ထို့နောက် သူသည် ထိုစွမ်းအင်ကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ၎င်းကို ဖောက်ခွဲလိုက်ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်ကို ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ဖယ်ထုတ်လိုက်သည်။
ရှန်းယွီသည် ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ခွာပြီးနောက် သူ၏ဝိညာဉ် ခိုလှုံရန် အခြားခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုကို ကြိုတင်ဖန်တီးထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်ပင်လယ်အတွင်းမှ သူ ထွက်ခွာခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ တစ်စုံတစ်ရာ အလွန်အမင်း မှားယွင်းသွားခဲ့လျှင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်ဖန်တီးကာ ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလို ဟန်ဆောင်နိုင်ရန် ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ သူ၏ဝိညာဉ်သာ ဝိညာဉ်ပင်လယ်အတွင်း ရှိနေပါက ပေါက်ကွဲမှုအတွင်း ပါဝင်သွားပြီး ပျက်စီးသွားနိုင်သည်။
သူ၏ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးအတွက် ဤသို့လုပ်ဆောင်ခဲ့သော်လည်း၊ အကယ်၍ သူ၏ဝိညာဉ်သာ ထိုပေါက်ကွဲမှုကို တိုက်ရိုက်ထိတွေ့ခဲ့လျှင် ရရှိနိုင်မည့် အတွေ့အကြုံမှတ်များကို နှမြောသဖြင့် မျက်ရည်ပင် ဝဲမိသည်။
ဝိညာဉ်ပင်လယ်အတွင်း၌မူ သူ၏ အလင်းကိုယ်ပွားက ပေါက်ကွဲမှုကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေသည်။ နိယာမများမှာ စတင်ဖြစ်တည်လာပြီ ဖြစ်သည်။ အရာအားလုံးမှာ သူ စီစဉ်ထားသည့်အတိုင်း ဖြစ်နေသည်ဟု ရှန်းယွီ တွေးလိုက်မိသည်။ ယခုအခါ ဘာမှမမှားယွင်းဘဲ သူ၏ဆန္ဒက ထိုနိယာမများကို ကမ္ဘာတစ်ခုအဖြစ် ပုံဖော်ပေးနိုင်ရန်သာ မျှော်လင့်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။
သို့မဟုတ်ပါက ထိန်းချုပ်မရသော နိယာမများမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ပဋိပက္ခဖြစ်ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်ပင်လယ်တစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သည်။
နိယာမများ မွေးဖွားလာသည်နှင့်အမျှ ၎င်းတို့သည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ရွေ့လျားလာကာ ကမ္ဘာတစ်ခုအဖြစ် တစ်စစ ယှက်နွယ်လာကြသည်။
အကြွင်းမဲ့ အရင်းအမြစ်က ကမ္ဘာဖန်တီးပုံမှာ ရိုးရှင်းသည်ဟု ရှန်းယွီ တွေးလိုက်မိသည်။ အခြေခံအကျဆုံးသော နိယာမများကိုသာ အသုံးပြုခြင်းပင်။ သူ၌ ရှိနှင့်ပြီးသား နိယာမကျွမ်းကျင်မှုများမှာ အရေးမပါပေ။
အကြွင်းမဲ့ အရင်းအမြစ် နိယာမမှာ ၎င်းတို့ကို အနိမ့်ဆုံးအဆင့်မှ ပြန်လည်ဖန်တီးခြင်းပင်။ ဤသည်မှာ အမှားတစ်ခုမဟုတ်ဘဲ တမင်တကာ ဒီဇိုင်းထုတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အဆင့်မြင့်နိယာမများမှာ စွမ်းအင်လိုအပ်ချက် မြင့်မားသဖြင့် ရှုပ်ထွေးမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သောကြောင့်ပင်။
ကမ္ဘာဖန်တီးမှုကို သူ ကြည့်နေမိသည်။ ၎င်းမှာ ကောင်းမွန်စွာ တိုးတက်နေသည်။ သို့သော် သူ စိုးရိမ်နေမိဆဲပင်။
ပုံရိပ်ယောင် ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ ကြယ်ပေါင်း နှစ်ဆယ်မှာ စွမ်းအင်ကုန်ခမ်းကာ လောင်ကျွမ်းသွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ နိယာမများမှာ အခြေခံအကျဆုံး ပုံစံဖြင့်သာ ဖြစ်တည်လာခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့ကို ဖန်တီးထိန်းသိမ်းရန်မှာ စွမ်းအင်ပိုင်းအရ အတော်ပင် ခဲယဉ်းနေသည်။
သူသည် အံတင်းတင်းကြိတ်ကာ နောက်ထပ် ကြယ်ပေါင်း သုံးဆယ်ကို လောင်ကျွမ်းပစ်လိုက်သည်။
ပြင်ပရှိ စစ်မှန်သော ကမ္ဘာတွင်လည်း သူသည် မသေမျိုးအစားအစာများကို အဆက်မပြတ် ဝါးမြိုကာ စွမ်းအင်များကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းနေသည်။
အလင်းကိုယ်ပွားသည် ကမ္ဘာတစ်ခု၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို စတင်ဖော်ဆောင်လာသော နိယာမများကို စိုးရိမ်တကြီး စိုက်ကြည့်နေမိတော့သည်။