အခန်း (၄၄၅-၄၄၆)
Vol. 44 Ch. 445-446
အခန်း။ ၄၄၅
ရှန်းယွီသည် ပညာရှိ၏ အချက်အလက်များကို တည်ကြည်လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ချက်ကို လေးပင်စွာ ချလိုက်မိသည်။
"ဒါဟာ အကြောင်းအကျိုး ဆက်နွှယ်မှု ရဲ့ သဘောပဲ"
သူ တစ်ကိုယ်တည်း ရေရွတ်လိုက်သည်။ ပညာရှိသည် အကြောင်းအကျိုး နိယာမကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ သူမသည် ထိုစွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ တာအိုတစ်ခု မတည်ရှိမီကပင် ကြိုတင်မြင်တွေ့ကာ လေ့ကျင့်ထားခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ လက်ရှိတွင် သူစဉ်းစားမိသမျှ အဖြေများထဲ၌ ဤအချက်မှာ အနီးစပ်ဆုံးပင်။
သူ ထပ်မံသက်ပြင်းချလိုက်မိပြန်သည်။ ဤအကြောင်းအကျိုး နိယာမမှာ အမှန်တကယ်ပင် လက်ဝင်လှသည်။ သူ့တွင်လည်း ထိုနိယာမ ရှိသော်လည်း ဤမျှအထိတော့ အသုံးမချနိုင်သေးပေ။ ပညာရှိကို အနိုင်ယူရန် အခွင့်အရေးရဖို့ဆိုလျှင် သူကိုယ်တိုင်လည်း ထိုနိယာမကို အရင်ဆုံး ကျော်လွန်နိုင်ရန် လိုအပ်ပေမည်။
သူသည် ထိုအတွေးများကို ဖယ်ထုတ်လိုက်ပြီး နယ်ပယ်ဖော်ပြချက် အသစ်ကို စစ်ဆေးရန် စနစ်ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။
[ နယ်ပယ် - ခန္ဓာကိုယ် : စစ်ပညာနိုးထခြင်း (၂၀,၀၀၀ / ၁၀၀,၀၀၀,၀၀၀) ]
နောက်ဆုံးတော့ ၎င်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် လိုအပ်သော အတွေ့အကြုံမှတ်များကို ကြည့်လိုက်လျှင် အစပြုအဆင့်မှာပင် အလွန်အမင်း များပြားလှသည်။ ပြန်စဉ်းစားကြည့်လျှင်မူ ၎င်းမှာ သဘာဝကျပါသည်။ အဆင့် ၁၀၀ မှ နိုးထခြင်းနယ်ပယ်သို့ ခုန်တက်သွားသော စွမ်းအားကွာခြားချက်မှာ အလွန်ကြီးမားလှသဖြင့် သာမန်လူတစ်ယောက်အနေဖြင့် တစ်သက်လုံး ကြိုးစားလျှင်ပင် ကူးမြောက်နိုင်ရန် ခဲယဉ်းပေလိမ့်မည်။
"ဒီလောက် အဆင့်မြှင့်တင်မှုတွေ လုပ်ထားပြီးမှ တိုက်ပွဲထဲမှာ မစမ်းသပ်ရရင် နှမြောစရာကြီး"
ထိုသို့တွေးကာ သူ၏ တိုက်ပွဲပုံရိပ်ယောင်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။
ပုံရိပ်ယောင်အတွင်း၌ သူသည် သားရဲနတ်ဘုရားနှင့် တိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သားရဲနတ်ဘုရားမှာ မြေကမ္ဘာမသေမျိုး အဆင့်မျှသာ ရှိသေးသော်လည်း နတ်ဘုရားနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနိုင်သည့် အရည်အချင်း သေချာပေါက် ရှိသည်။ ထို့ပြင် သူသည် ရှန်းယွီဖန်တီးထားသော သူများမှလွဲလျှင် ဤလောကတွင် ကျန်ရှိနေသော တစ်ဦးတည်းသော မသေမျိုးလည်း ဖြစ်သည်။
ရှန်းယွီသည် ရန်သူ၏အင်အားကို နတ်ဘုရားအရှင်သခင်အဆင့်သို့ သတ်မှတ်လိုက်သည်။ တိုက်ပွဲစသည်နှင့် ရှန်းယွီသည် မည်သည့်နိယာမကိုမျှ အသုံးမပြုဘဲ ရန်သူ့ရှေ့သို့ လျှပ်တစ်ပြက် ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ သူသည် သူ့ကိုယ်သူ အံ့အားသင့်စွာ ပြန်ကြည့်လိုက်
မိသည်။ ယခု သူသည် အရင်ကထက် များစွာ ပိုမိုမြန်ဆန်လာခဲ့ကာ သူ၏ စစ်မှန်သော ခန္ဓာကိုယ်အချက်အလက်များဖြင့်ပင် အလင်းနှုန်းကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်ဖြတ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ လှုပ်ရှားနေသည်ကို ကြည့်နေစဉ်မှာပင် သားရဲနတ်ဘုရားမှာ တိုက်ပွဲစတင်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်းကိုပင် သတိမထားမိသေးပေ။
ရှန်းယွီက လက်ညှိုးတစ်ချောင်းဖြင့် ခပ်ဖွဖွလေး တောက်လိုက်ရာ သားရဲနတ်ဘုရားမှာ ဘာမျှမကျန်တော့ဘဲ လုံးဝဥဿုံ ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။
"ဒါကတော့ တကယ်ကို ရူးစရာပဲ"
အရင်နှင့် ယခုကြားရှိ ကွာဟချက်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလွန်းလှသည်။
နောက်တစ်ဆင့်အနေဖြင့် သူသည် နတ်ဘုရားဘုရင်အဆင့်ရှိသော သားရဲနတ်ဘုရားကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။ ဤတစ်ယောက်မှာ ယခင်ဗားရှင်းထက် အဆပေါင်း တစ်ရာကျော် ပိုမိုအစွမ်းထက်သည်။ အဆင့်မြင့်နယ်ပယ်များကြားရှိ ကွာဟချက်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။ သို့သော် ရှန်းယွီသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ခွန်အားသက်သက်ဖြင့်ပင် ထိုရန်သူကို အလွယ်တကူ အနိုင်ယူဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။
ထို့နောက်မှာမူ နတ်ဘုရားဧကရာဇ်ဖြစ်သည်။ ဤတစ်ယောက်မှာမူ စွမ်းအားကွာခြားချက် ထပ်မံခုန်တက်သွားသဖြင့် သူ့ကို အနည်းငယ် အခက်တွေ့စေခဲ့သည်။ သို့သော် အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်မှုအချို့ လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူ အနိုင်ရရှိသွားခဲ့သည်။
သူသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားအဆင့်ကို စိန်ခေါ်ကြည့်သော်လည်း ချက်ချင်းပင် အရေးနိမ့်သွားခဲ့သည်။ လက်ရှိတွင် နတ်ဘုရားဧကရာဇ်မှာ သူ၏ ကန့်သတ်ချက်ဖြစ်ပုံပင်။ သူသည် စစ်ပညာနိုးထခြင်းနယ်ပယ်၌သာ ရှိသေးသော်လည်း စစ်ပညာဘုရင် ၏ အစောပိုင်း တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မျိုး ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ မယုံနိုင်လောက်အောင် မြင့်မားလှသော အခြေခံကိုယ်ခန္ဓာ အချက်အလက်များကြောင့် ဖြစ်မည်ဟု သူ ခန့်မှန်းလိုက်သည်။
သူသည် သက်ပြင်းချကာ ပုံရိပ်ယောင်ကို အဆုံးသတ်လိုက်ပြီး ရန်သူအသစ်တစ်ယောက်ကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူ ရွေးချယ်လိုက်သူမှာ ပညာရှိဖြစ်သည်။
ယခင်အကြိမ်များနှင့်မတူဘဲ သူ ရွေးချယ်လိုက်သည့် ခဏမှာပင် ပုံရိပ်ယောင်က ချက်ချင်း ပြီးဆုံးမသွားပေ။ သူ ပြုံးလိုက်မိသည်။ သူ၏ ယခင်ယူဆချက်မှာ မှန်ကန်နေခဲ့ကာ သူသည် အလွန်မြန်ဆန်စွာ သေဆုံးနေခဲ့သဖြင့် ပုံရိပ်ယောင်က ချက်ချင်းပြီးဆုံးသွားသလို ထင်မှတ်ခဲ့ရခြင်းပင်။ ယခုမူ သူသည် မသေမျိုး ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ ပုံရိပ်ယောင်မှာ ချက်ချင်းကြီး ပြီးဆုံးမသွားတော့ပေ။
သို့သော်ငြားလည်း သူ ဘာမျှမတတ်နိုင်ဘဲ တစ်စက္ကန့်လျှင် အကြိမ်ပေါင်း ကုဋေကုဋာမက သေဆုံးနေရဆဲပင်။ သူ သက်ပြင်းချကာ ပုံရိပ်ယောင်ကို ရပ်လိုက်သည်။ ကွာဟချက်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလွန်းလှသေးသည်။
…
ပြင်ပကမ္ဘာတွင် ရှန်းယွီ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။
စမ်းသပ်မှုအချို့ လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် ကျန်ရှိသော စစ်ပညာနယ်ပယ် သုံးခု၏ အဆင့်အတန်းကို သူ နားလည်သွားပုံပင်။ ပုံရိပ်ယောင်အတွင်း၌ သူသည် ပညာရှိ၏ ဝိညာဉ်ကျင့်စဉ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားကာ စစ်ပညာပညာရှိ နယ်ပယ်ကိုသာ ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် စစ်ပညာဧကရာဇ် နှင့် စစ်ပညာအထွတ်အထိပ် နယ်ပယ်များအတွက်လည်း ထိုနည်းတူပင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် စစ်ပညာနယ်ပယ်များ မပါဝင်သော ဝိညာဉ်နယ်ပယ်များနှင့်လည်း နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ခဲ့သည်။
ဤသို့ဖြင့် သူသည် နယ်ပယ်အားလုံး၏ စွမ်းအားကို နှိုင်းယှဉ်နိုင်ခဲ့ပြီး ပညာရှိနယ်ပယ်၏ တိုးတက်မှုကိုလည်း သိရှိသွားခဲ့သည်။
ပညာရှိနယ်ပယ်တွင် အဆင့် ခြောက်ဆင့်ရှိပြီး တစ်ဆင့်ချင်းစီကို တာအို ဟု ခေါ်ပြောလိုက်သည်။ ပထမတာအိုပညာရှိ၊ ဒုတိယတာအိုပညာရှိ၊ တတိယတာအိုပညာရှိ စသည်ဖြင့် ဆဋ္ဌမတာအိုအထိ ရှိသည်။ တာအိုတစ်ခုချင်းစီသည် ရှေ့အဆင့်ထက် မယုံနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်လှပြီး သူထက် တာအိုတစ်ခုမျှ မြင့်သူကိုပင် အနိုင်ယူရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။ ဥပမာအားဖြင့် ပဉ္စမတာအိုပညာရှိ တစ်ဦးသည် စတုတ္ထတာအိုပညာရှိ တစ်ထောင်ကို အလွယ်တကူ ရင်ဆိုင်နိုင်သည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ စမ်းသပ်မှုများမှ ထွက်ပေါ်လာသော ရလဒ်ဖြစ်သည်။
သူ၏ စစ်ပညာနယ်ပယ်သစ်များမှာ မည်သည့်အဆင့်နှင့် ကိုက်ညီသည်ကိုလည်း သူ ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
[စစ်ပညာပညာရှိ: ပညာရှိနယ်ပယ်၏ ပထမနှင့် ဒုတိယတာအိုများနှင့် ကိုက်ညီသည်]
[စစ်ပညာဧကရာဇ်: ပညာရှိနယ်ပယ်၏ တတိယနှင့် စတုတ္ထတာအိုများနှင့် ကိုက်ညီသည်]
[စစ်ပညာအထွတ်အထိပ်: ပညာရှိနယ်ပယ်၏ နောက်ဆုံး တာအိုနှစ်ခုနှင့် ကိုက်ညီနေသည်]
ပညာရှိနှင့် ပတ်သက်သော သူ၏ အစီအစဉ်ကို ပြန်လည်စဉ်းစားရမည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖန်တီးရုံနှင့် မလုံလောက်ပေ။ ပဉ္စမတာအိုပညာရှိ တစ်ဦးကို ဖန်တီးလျှင်ပင် လုံလောက်မည်မဟုတ်ပေ။ ပညာရှိ လီယောင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် စစ်ပညာအထွတ်အထိပ် ရောက်နေသူ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ စစ်မှန်သော ခန္ဓာကိုယ်ခွန်အားသက်သက်ဖြင့်ပင် ဆဋ္ဌမတာအိုပညာရှိ တစ်ဦးကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သည်။ ဤသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ရူးသွပ်စရာပင်။
ရှန်းယွီ သက်ပြင်းသာ ချနိုင်တော့သည်။ ဤပညာရှိမှာ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှအစွမ်းထက်နေရသနည်း။ ကမ္ဘာကြီးက သူ့ကို အသက်ရှင်စေချင်ပုံ မရတော့ပေ။ ထိုအကြောင်းကို တွေးနေစဉ်မှာပင် သူ၏ နတ်ဘုရားအာရုံ ဖြင့် ထူးခြားသောအရာတစ်ခုကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ သားရဲနတ်ဘုရားပင်။
"မင်းက ငါ့မိန်းမကိုတောင် ရန်ပြုရဲတယ်ပေါ့လေ။ မင်း အသက်မရှင်ချင်တော့ဘူးလား"
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လီယောင်း မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။ သူမသည် သူမ၏ အဆင့်တက်ခြင်း ဖြစ်စဉ်ကို ယခုပင် အဆုံးသတ်လိုက်ခြင်းပင်။ ကျူးချွဲသည် သူမ နိုးလာသည်ကို မြင်သည်နှင့် သူမ၏ အနားသို့ ချက်ချင်း ပြေးသွားခဲ့သည်။
"ကျူးချွဲက သခင်မလေးကို ဂါရဝပြုပါတယ်"
လီယောင်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
"အင်း... ကောင်းပြီ။ မင်း ဒုတိယဓားသိုင်းကို အသုံးပြုတာ ငါ မြင်လိုက်တယ်။ တကယ်ကို အားရစရာပဲ။ မင်းသာ ကြိုးစားရင် တတိယဓားသိုင်းကိုပါ တတ်မြောက်နိုင်လိမ့်မယ်"
"သခင်မလေးက ကျွန်မကို အမွှမ်းတင်လွန်းနေပါပြီ..."
သူမ ပြောနေစဉ်မှာပင် ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်မိသည်။ လီယောင်းလည်း ထိုနည်းတူပင် တစ်စုံတစ်ယောက် ချဉ်းကပ်လာသည်ကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။
နောက်တစ်ခဏတွင် သားရဲနတ်ဘုရားသည် မိန်းကလေးနှစ်ဦး၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။
"ဒီတစ်ခါတော့ မင်းတို့ လွတ်မှာမဟုတ်ဘူး ကောင်မလေးတို့"
သားရဲနတ်ဘုရားက ပြောလိုက်သည်။
ကျူးချွဲက ရှေ့သို့တက်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း လီယောင်းက သူမကို တားလိုက်သည်။
"ငါ့ရဲ့ နည်းစနစ်အသစ်ကို မင်းကို ပြခွင့်ပေးပါဦး"
သူမကို ဘေးသို့ တွန်းထုတ်လိုက်သည်။ သူမသည် ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး
"ဒါက ငါ အသစ်ဖော်ထုတ်ထားတဲ့ နည်းလမ်းပဲ။ ငါ့ကို အနိုင်ကျင့်တဲ့ ငါ့ယောကျာ်းနဲ့ ဧကရီကို လက်စားချေဖို့ သုံးမလို့ ကြံထားတာ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ စောစောစီးစီး သုံးလိုက်ရတော့မှာပဲ..."
အခန်း။ ၄၄၆
နှစ်ဦးသားကြားတွင် တိုက်ပွဲတစ်ခု စတင်တော့မည့်ဆဲဆဲမှာပင် ကောင်းကင်ယံကြီးမှာ နှစ်ခြမ်းကွဲအက်သွားပြီး အထက်ကောင်းကင်မှ ကြီးမားလှသော လက်ဝါးကြီးတစ်ချက် ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် သားရဲနတ်ဘုရားပင်လျှင် တုန်လှုပ်ချောက်ချားစွာဖြင့် မော့ကြည့်နေမိသည်။
“နတ်ဘုရားတစ်ပါးလား...”
သူက တီးတိုးရေရွတ်မိသည်။
“ပညာရှိက နောက်တစ်ယောက် လွှတ်လိုက်တာလား။ မဟုတ်သေးဘူး... ဒီလောက် အားကောင်းတဲ့ စွမ်းအင်နဲ့ ဒီထဲကို သူတို့ ဘယ်လိုဝင်လာနိုင်တာလဲ”
အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ လီယောင်း၏ မျက်လုံးများမှာ ထိုလက်ဝါးကြီးကို မြင်သည်နှင့် ဝင်းလက်တောက်ပသွားသည်။
“ယောကျာ်း”
သူမက အော်ဟစ်နှုတ်ဆက်ရင်း ထိုကြီးမားလှသော လက်ဝါးကြီးဆီသို့ ပြေးသွားတော့သည်။
“ယောကျာ်း ဟုတ်လား...”
သားရဲနတ်ဘုရားမှာ ဆွံ့အသွားရသည်။ သူသည် သူပြုလုပ်တော့မည့် အပြုအမူကို ပြန်လည်သတိရသွားပြီး သက်ပြင်းရှည်ကြီးကိုသာ ချနိုင်တော့သည်။
“ဘယ်လိုတွေတောင် ဖြစ်ကုန်တာလဲ”
လီယောင်း၏ လက်ထဲတွင် ရောက်ရှိနေသော အကျိအချွဲလေးကို ကြည့်ရင်း သူက ဒူးထောက်လျက် ရေရွတ်နေမိသည်။
“ယောကျာ်း... တစ်ခုခု ပြောင်းလဲသွားတာလား။ ကြည့်ရတာ အရင်နဲ့ မတူတော့ဘူးနော်”
လီယောင်းက ခေါင်းကလေးစောင်းကာ မေးလိုက်သည်။
“အင်း... ငါ အခု လူသားပုံစံမှာ မဟုတ်တော့လို့လေ”
သူက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ သူမ တကယ်ပဲ အတည်မေးနေတာလားဟုလည်း သူ တွေးတောနေမိသည်။
“အာ... အဲ့ဒါကြောင့်ကိုး”
သူမက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။
[ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ကွာခြားချက်ကိုတောင် မမြင်ဘူးလား။ မင်းက အတာပဲလား]
ဧကရီက ဝင်ရောက်မေးမြန်းလိုက်သည်။
“ဟိဟိ”
သူမက ချိုသာစွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။
[ငါ မင်းကို ချီးကျူးနေတာ မဟုတ်ဘူးနော်]
ဧကရီက အော်ဟစ်လိုက်ပြန်သည်။
“ကျွန်မကတော့ ယောကျာ်းကို ယောကျာ်းအဖြစ်ပဲ မြင်ပါတယ်”
လီယောင်းက ပြောလိုက်သည်။
“ဒါက ကောင်းတဲ့အချက်လား”
ရှန်းယွီ တွေးတောနေမိသည်။
“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... ယောကျာ်းက အခု အရမ်းအစွမ်းထက်နေပြီပဲ။ ဒီလိုဆို ကျွန်မက ရှင့်ကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အနိုင်ကျင့်လို့ ရတော့မှာလဲ”
သူမက မေးလိုက်သည်။
[ -_- ]
“...”
“အာ... မဟုတ်ဘူး ကျွန်မ စကားမှားသွားလို့ ဒီလောက် စွမ်းအားကွာခြားချက်ကြီးနေတော့ ကျွန်မတို့ ဘယ်လိုမျိုး အတူတူ ကျင့်ကြံကြမလဲလို့ မေးတာပါ”
သူမက အလျင်အမြန် ပြင်ပြောလိုက်သည်။
[မင်းကတော့ တကယ်ကို မလွယ်ဘူးပဲ]
ရှန်းယွီကတော့ ဘာမှပြန်မပြောဘဲ ကြောင်ကြည့်နေမိသည်။
“ဟုတ်ပါပြီ... ကျွန်မ ဝန်ခံပါတယ်။ ကျွန်မ ယောကျာ်းအပေါ် မကောင်းတဲ့အကြံတွေ ရှိခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်မ ဖုံးကွယ်မထားတော့ဘဲ ကိုယ့်အမှားကိုယ် တာဝန်ယူပါ့မယ်။ ယောကျာ်းက ကျွန်မကို ကြိုက်သလို အပြစ်ပေးနိုင်ပါတယ်”
သူမက ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ပြောလိုက်သည်။
“မင်းပြောတာက ဆုလာဘ်ကို ပြောတာလား”
ရှန်းယွီက မေးလိုက်သည်။
“ဘာ... ကျွန်မက အဲ့ဒါကို နှစ်သက်တယ်ဆိုပေမဲ့ အဲ့ဒါက အပြစ်ပေးတာ မဟုတ်ဘူးလို့ မဆိုလိုပါဘူးနော်”
လီယောင်းက သူမ၏ စိတ်ရင်းအတိုင်းဖြစ်ကြောင်း ပြသရန် ရင်ဘတ်ပေါ် လက်တင်ကာ ငြင်းဆို လိုက်သည်။
သားရဲနတ်ဘုရားမှာမူ ဒူးထောက်လျက်သားပင် ဤဆန်းကြယ်လှသော မိန်းမမောင်နှံကို ကြည့်ရင်း ဒါ ဘယ်လိုမျိုး ရူးကြောင်ကြောင်အတွဲလဲဟု တွေးနေမိသည်။
“ဟိုလေ...”
သူက သူတို့၏ အာရုံကို ရယူရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
“တိတ်စမ်း ငါ ငါ့ယောကျာ်းနဲ့ စကားပြောနေတာ မမြင်ဘူးလား”
လီယောင်းက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ရှန်းယွီကို လက်နက်တစ်ခုကဲ့သို့ အသုံးပြုကာ သားရဲနတ်ဘုရားကို ရိုက်ချလိုက်ရာ သူ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားတော့သည်။
“အာ... ယောကျာ်း... အဆင်ပြေရဲ့လား။ တောင်းပန်ပါတယ်... ကျွန်မ တမင်လုပ်တာ မဟုတ်ပါဘူး...”
သူမယောကျာ်းကို လက်နက်လို အသုံးပြုသည့် မိန်းမမျိုးကတော့ ကမ္ဘာမှာ ရှိဦးမလားဟု ရှန်းယွီ တွေးတောရင်း သူမလက်ထဲမှ အမြန်ခုန်ထွက်ကာ လူသားပုံစံသို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲလိုက်သည်။
“ယောကျာ်း... ဒီအတွက်ကြောင့် ယောင်ယောင်က ဘယ်လိုအပြစ်ပေးမှုကိုမဆို ခံယူပါ့မယ်”
သူမက မျှော်လင့်တကြီး မျက်လုံးလေးများဖြင့် ပြောလိုက်ပြန်သည်။
[မင်း ခဏလောက်ပဲဖြစ်ဖြစ် ရမ္မက်တွေ နည်းနည်းလျှော့လို့ မရဘူးလား]
ဧကရီက သူမ၏နောက်မှ ပေါ်လာပြီး လီယောင်း၏ ခေါင်းကို ခပ်ဖွဖွလေး ခေါက်လိုက်သည်။ လီယောင်းက သနားစရာကောင်းသော မျက်နှာလေးဖြင့် သူမ၏ ခေါင်းကို ကိုင်ထားသော်လည်း ဧကရီကတော့ သူမကို ကျော်ဖြတ်ကာ သားရဲနတ်ဘုရား၏ ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။
[မင်း ပညာရှိကို ဘယ်လိုနည်းနဲ့ အနိုင်ယူဖို့ ကြံစည်ထားတာလဲ]
သူမက တိုက်ရိုက်ပင် မေးလိုက်သည်။
“အာဏာစက်လား”
သားရဲနတ်ဘုရားမှာ ဤအချက်ကြောင့် အံ့အားသင့်သွားသည်။
“ပြောစမ်း”
ရှန်းယွီက အမိန့်ပေးလိုက်ပြီး သားရဲနတ်ဘုရားကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်သော သူ၏ အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
“နေဦး ကျွန်တော် ပြောပါ့မယ်၊ ပြောပါ့မယ် ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို မသတ်ပါနဲ့”
သူက အသည်းအသန် အသနားခံတော့သည်။ သားရဲနတ်ဘုရားက ဤမျှလွယ်လွယ်ကူကူ အလျှော့ပေးလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားသဖြင့် ရှန်းယွီ အံ့အားသင့်သွားသည်။
[မင်း အံ့ဩသွားတာလား]
ဧကရီက မေးရာ ရှန်းယွီက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
[အသက်အရှည်ဆုံး ရှင်သန်ခဲ့တဲ့သူတွေက သေမှာကို အကြောက်ဆုံးပဲလေ]
သူမက ပြုံးလျက် ရှင်းပြလိုက်သည်။
[ကဲ... ပြောတော့...]
သူမက သားရဲနတ်ဘုရားဘက်သို့ ပြန်လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
…
“မင်းပြောချင်တာက ပညာရှိ ဖြစ်လာမယ့် လျှို့ဝှက်ချက်ကို မင်းသိတယ်ပေါ့”
သူမက မေးလိုက်သည်။
“မဟုတ်ပါဘူး... ကျွန်တော် အဲ့ဒီအဆင့်အထိ မရောက်ဖူးသေးပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ပညာရှိနယ်ပယ်မှာ အဆင့်တက်တဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကိုတော့ ကျွန်တော် သိပါတယ်။ အနည်းဆုံးတော့ အကြောင်းအကျိုး ပညာရှိ အဆင့်တက်တဲ့ နည်းလမ်းပေါ့”
သူက ပြောလိုက်သည်။
“ပညာရှိတစ်ယောက် အဆင့်တက်ဖို့ နည်းလမ်းတွေ အများကြီး ရှိတာလား”
ရှန်းယွီက မေးလိုက်သည်။
“မှန်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ကျန်တဲ့နည်းလမ်းတွေကိုတော့ ကျွန်တော် မသိပါဘူး”
သူက ဝန်ခံလိုက်သည်။
“ဒါတွေက ပညာရှိကို အနိုင်ယူဖို့နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ”
ဧကရီက စိတ်မရှည်စွာ မေးလိုက်သည်။
“အဲ့ဒီအကြောင်းကို ကျွန်တော် ပြောပြတော့မလို့ပါပဲ”
သားရဲနတ်ဘုရားက ပြန်ပြောလိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင်လည်း မြန်မြန်ပြောစမ်းပါ”
ဧကရီက စိတ်ပျက်လက်ပျက် ပြောလိုက်သည်။
“အကြောင်းအကျိုး ပညာရှိ အဆင့်တက်တဲ့ နည်းလမ်းကတော့ ဝိညာဉ်အစိတ်အပိုင်းတွေ ဖန်တီးတာပါပဲ”
သူက စတင်ပြောပြသည်။
“ပညာရှိက သူမရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ခွဲထုတ်ပြီး သံသရာထဲကို ဝင်စေပါတယ်။ ဝိညာဉ်က လူဝင်စားပြီးတဲ့နောက်မှာ သူမက ဘေးကနေပြီး အဲ့ဒီဝိညာဉ် ပညာရှိအဆင့် ရောက်လာအောင် လမ်းညွှန်ပေးပါတယ်။ ပညာရှိအဆင့် ရောက်သွားပြီဆိုရင်တော့ သူမက အဲ့ဒီဝိညာဉ်ကို ပြန်လည်ဝါးမြိုပြီး သူမရဲ့ နယ်ပယ်ကို မြှင့်တင်လိုက်တာပါပဲ”
“သူမက ပညာရှိနယ်ပယ်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်ဖို့အတွက် ပညာရှိအဆင့်ရောက်တဲ့ ဝိညာဉ် ၅ ခု လိုအပ်ပါတယ်။ သိထားဖို့က... သူမဟာ အခုဆိုရင် သူမရဲ့ ကိုယ်ပွားဝိညာဉ် ၄ ခုကို ပြန်လည်ဝါးမြိုပြီးသွားပြီ ဖြစ်သလို ပညာရှိနယ်ပယ်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်ဖို့ နောက်ထပ် ခြေတစ်လှမ်းပဲ လိုတော့တာပါ”
သားရဲနတ်ဘုရားက ရှင်းပြလိုက်သည်။
“ပြန်စဉ်းစားကြည့်ရင်... မင်းတို့နှစ်ယောက်စလုံးက ပညာရှိနဲ့ အတော်လေး တူနေတာပဲ”
သူက ဧကရီနှင့် လီယောင်းကို သေသေချာချာ ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
“မင်းက လူသားနတ်ဘုရားလား”
သူက မေးလိုက်သည်။
“ငါက လူသားဧကရီပါ။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ကို လူသားနတ်ဘုရားလို့လည်း သိကြတယ်”
သူမက ရှင်းပြလိုက်သည်။
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သားရဲနတ်ဘုရားက ခါးသီးစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင် မင်းက လူသားနတ်ဘုရား ဖြစ်နေတာကိုး။ မင်း တကယ်ကို ကံဆိုးတာပဲ။ မင်းဟာလည်း ပညာရှိရဲ့ ကိုယ်ပွားတစ်ခုပဲ။ ကျွန်တော်လည်း အတူတူပဲ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနဲ့ အသူရာနတ်ဘုရားတို့လည်း အတူတူပါပဲ။ ဟိုမှာရှိတဲ့ ကောင်မလေးလည်း အပါအဝင်ပေါ့”
သူက လီယောင်းဘက်သို့ ညွှန်ပြရင်း ပြောလိုက်သည်။
ဧကရီ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသော်လည်း သူမက တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။
“ဒါဆိုရင်လည်း ကောင်းပါပြီ”
သူမက ပြောလိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့ မင်း ငါ့မေးခွန်းကို မဖြေရသေးဘူး။ ပညာရှိကို ဘယ်လို အနိုင်ယူဖို့ ကြံစည်ထားတာလဲ”
“လွယ်လွယ်လေးပါ... သူမ လုပ်နိုင်ရင် ကျွန်တော်တို့လည်း လုပ်နိုင်တာပေါ့”
သားရဲနတ်ဘုရားက ပြောလိုက်သည်။
“အကယ်၍ ကျွန်တော်က ဟိုကောင်မလေးကို ဝါးမြိုနိုင်ရင် ကျွန်တော် သေချာပေါက် ပညာရှိနယ်ပယ်ကို ရောက်သွားလိမ့်မယ်”
“တကယ်လား”
ရှန်းယွီက မယုံကြည်သလို မေးလိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်... ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မဟုတ်ဘူးပေါ့။ ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်စလုံး နတ်ဘုရားနယ်ပယ် ရောက်တဲ့အထိ စောင့်ရမှာပါ”
သားရဲနတ်ဘုရားက ရှင်းပြသည်။
“ဒါတောင်မှ မင်းက ပညာရှိနယ်ပယ်ရဲ့ ပထမတာအိုမှာပဲ ရှိဦးမှာလေ။ ပဉ္စမတာအိုကို ရောက်နေတဲ့ ပညာရှိကို မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အနိုင်ယူမှာလဲ”
ရှန်းယွီက မေးလိုက်သည်။
“ဒီကိုယ်ပွားမှာ ကောင်းကင်ဘုံတာအို စွမ်းအား ရှိနေတဲ့အတွက် အဲ့ဒါကို အသုံးပြုပြီး ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာရှိတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံတာအိုရဲ့ ကန့်သတ်ချက်တွေကို ပိုပြီး အားကောင်းလာအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်မှာပါ”
သားရဲနတ်ဘုရားက ပြောလိုက်သည်။
ရှန်းယွီက သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ကြည့်ရသည်မှာ သူသည် ပညာရှိကို အနိုင်ယူရန် ကြိုးစားနေခြင်းထက် သူ့ကိုယ်သူ ပညာရှိရန်မှ ကာကွယ်ရန်သာ ကြိုးစားနေပုံပင်။
“မိန်းမ... သူ့ကို ဝါးမြိုပစ်လိုက်တော့”
ရှန်းယွီက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောလိုက်တော့သည်။