အခန်း (၂၃၁-၂၃၂)

အခန်း ၂၃၁ မင်းပြောတာ မှန်တယ်... သူ့ကို ငါကိုယ်တိုင် သတ်ခဲ့တာ

အနက်ရောင်ဝတ် လူဆိုးများက ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာကြသည်။ နင်ဝေ့၏ မျက်နှာမှာ ဖြူရော်သွားပြီး သူမက အစ်ကိုကြီးရှောင် ပေးထားသော ကျောက်စိမ်းပြားကို မြေကြီးပေါ်သို့ အားကုန်သုံးကာ ပစ်ချလိုက်သည်။

ကျောက်စိမ်းပြား လွင့်စင်ကွဲအက်သွားသည်နှင့်အမျှ ၎င်း၏ အပိုင်းအစများက အလျင်အမြန် ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဤဖုန်မှုန့်များက ချက်ချင်းပင် မှော်အစီအရင်တစ်ခုအဖြစ် ဖန်တီးပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

နင်ဝေ့ကို ဗဟိုပြုကာ ကျောက်စိမ်းရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်ထွက်လာပြီး သူမနှင့် သူမ၏မိခင်ကို ကာကွယ်ပေးထားသော အပြာရောင် အကာအကွယ် အတားအဆီးတစ်ခုအဖြစ် ဖန်တီးဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဒိုင်း"

အနက်ရောင်ဝတ် လူဆိုးများ၏ ဓားရှည်များက သားအမိနှစ်ယောက်အပေါ်သို့ ကျရောက်လာချိန်တွင် အပြာရောင် အလင်းစက်ဝိုင်း အတားအဆီးက ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားပြီး ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦးကိုပါ တစ်ပြိုင်နက်တည်း နောက်သို့ လွင့်စင်သွားစေခဲ့သည်။

သူတို့က မြေကြီးပေါ်မှ ခက်ခက်ခဲခဲ ထလာရင်း တစ်ဖက်လူတွင် ဤကဲ့သို့သော မှော်ရတနာမျိုး မည်သို့ရှိနေသနည်းဟု တွေးတောနေကြသည်။

"အစီအရင်ကို ဖျက်ဆီးမယ့် အဆောင်လက်ဖွဲ့"

သူတို့က ကာကွယ်ရေး မှော်လက်နက်ကို ဘယ်ကရလာသနည်း ဆိုသည်ကို မသိသော်ငြားလည်း မှော်ရတနာတိုင်းတွင် သူ့အကန့်အသတ်နှင့်သူ ရှိစမြဲဖြစ်သည်။

မှော်ရတနာက စွမ်းအားကြီးလေလေ ၎င်းကို အသက်သွင်းရန်အတွက် လိုအပ်သော ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က မြင့်မားလေလေဖြစ်ပြီး လုံလောက်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များလည်း ရှိရန်လိုအပ်သည်။

သာမန်လူတစ်ယောက် မြေကြီးပေါ် ပစ်ချလိုက်ရုံဖြင့် အသုံးပြုနိုင်သော မှော်ရတနာတစ်ခုက ကြီးမားသော ကန့်သတ်ချက်များ ရှိနေသည်ဟု ဆိုလိုခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ အဆင့်က အလွန်မြင့်မားမည် မဟုတ်ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အကယ်၍ ၎င်း၏ အဆင့်က အလွန်မြင့်မားနေပါက သာမန်လူများ အသုံးပြုနိုင်မည် မဟုတ်ဘဲ ပြန်လည်တန်ပြန်သက်ရောက်မှုကိုပင် ခံစားရနိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့က မတ်တတ်ရပ်ကာ အဆောင်လက်ဖွဲ့များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပူးပေါင်းထုတ်ယူလိုက်ကြပြီး အဆောင်လက်ဖွဲ့များကို အသုံးပြု၍ အစီအရင်ကို ဖျက်ဆီးရန် ရည်ရွယ်လိုက်ကြသည်။

အဆောင်လက်ဖွဲ့များက အပြာရောင် အတားအဆီးကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ပေါက်ကွဲမှုများ အဆက်မပြတ် ဖြစ်ပေါ်လာစေခဲ့သည်။

"ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း..."

ဆက်တိုက်ပေါက်ကွဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်ပြီးနောက် အခန်းတွင်းရှိ ပရိဘောဂများ လွင့်စင်သွားကာ နံရံများ ပြိုကျသွားပြီး အိမ်တစ်လုံးလုံး အပျက်အစီးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

သားအမိနှစ်ယောက်ကို ဝန်းရံထားသော အပြာရောင် အလင်းစက်ဝိုင်းမှာလည်း ပို၍ပို၍ အားနည်းလာခဲ့သည်။

အတားအဆီးပေါ်တွင် အက်ကွဲကြောင်းများ ပေါ်လာပြီဖြစ်သော်လည်း ၎င်းက မကျိုးပေါက်သေးပေ။

"ကျစ်... ဘာလို့ ဒီမှော်အစီအရင် အတားအဆီးက မကျိုးပေါက်ရတာလဲ"

ဝမ်ချွမ်ဂိုဏ်းမှ တပည့်အနည်းငယ်မှာ စတင်၍ စိုးရိမ်လာကြပြီဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်လူက ကျောက်စိမ်းပြားကို ပစ်ချလိုက်ချိန်မှာပင် ၎င်းကို လက်ဆောင်ပေးထားသူက သတိပေးချက်ကို ရရှိသွားလောက်ပြီဖြစ်သည်။

ထိုသူက ဤနေရာသို့ အပြေးအလွှား လာနေပြီဖြစ်နိုင်သည်။

အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။ တာဝန်ကို ပြီးမြောက်အောင် ထမ်းဆောင်နိုင်ရန်နှင့် ဂိုဏ်းတူအစ်မလျို၊ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုချန်တို့၏ အပြစ်ပေးမှုကို ရှောင်လွှဲနိုင်ရန်အတွက် သူက အဆောင်လက်ဖွဲ့တစ်ခုကို နာကျင်စွာဖြင့် ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ဤအဆောင်လက်ဖွဲ့က သူ၏ နောက်ဆုံးလက်နက်ဖြစ်ပြီး ရွှေအမြူတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ အားကုန်ထုတ်သုံးထားသော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု ပါဝင်နေသည်။ သို့သော် ယခုအခါ ၎င်းကို အသုံးပြုရန်မှတစ်ပါး သူ့တွင် ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

အဆောင်လက်ဖွဲ့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဓားချီတစ်ခုက မှော်အစီအရင်ဆီသို့ ခုတ်ပိုင်းသွားခဲ့သည်။

သခင်မဝမ်က မိန်းမသားတစ်ဦးသာ ဖြစ်သော်ငြားလည်း ဘေးအန္တရာယ်က နီးကပ်လာပြီဖြစ်ကြောင်း သူမ ခံစားမိနေသည်။

သူမက နောက်သို့လှည့်ကာ သူမ၏သမီးကို ရင်ခွင်ထဲတွင် တင်းကျပ်စွာ ပွေ့ဖက်ထားပြီး မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်သည်။

သို့သော် အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ သခင်မဝမ်က မည်သည့်နာကျင်မှုကိုမျှ မခံစားလိုက်ရပေ။

သခင်မဝမ်က မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူမ၏ရှေ့တွင် တန်ဟန်ဓားတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦးက ကာကွယ်ရပ်တည်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

အခြားသော အနက်ရောင်ဝတ် လူဆိုးများမှာ နေရာတွင်ပင် အေးခဲသွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများက တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်လာခဲ့သည်။

ရှောင်မို၏ ဓားရှည်ထိပ်ဖျားလေး ဓားအိမ်ထဲသို့ နောက်ဆုံး ဝင်ရောက်သွားချိန်မှာပင် အနက်ရောင်ဝတ် လူဆိုးများအားလုံး သွေးမြူခိုးများအဖြစ် ပေါက်ကွဲထွက်သွားခဲ့ရာ သူတို့က ယခင်က ဤနေရာတွင် ရှိမနေခဲ့ဖူးသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သွားတော့သည်။

"အစ်ကိုကြီးရှောင်" နင်ဝေ့က မျက်ရည်များ ရစ်သိုင်းနေသော မျက်လုံးများဖြင့် ငိုကြွေးကာ ခေါ်လိုက်သည်။

"သခင်လေးရှောင်" သခင်မဝမ်က သတိပြန်ဝင်လာပြီး အလျင်အမြန် ဦးညွှတ်ကာ "ကျွန်မတို့ကို ကယ်တင်ပေးတဲ့အတွက် သခင်လေးရှောင်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

"သခင်မနဲ့ ဝေ့ဝေ့တို့ ဘေးကင်းသွားတာ ကောင်းပါတယ်" ရှောင်မိုက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"သခင်လေးရှောင်... သူတို့က ဘယ်သူတွေလဲ။ ပြီးတော့ ဒီသွေးမြူခိုးတွေက ဘာတွေလဲ" သခင်မဝမ်က စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

"ဝမ်ချွမ်ဂိုဏ်းက မြို့တစ်မြို့လုံးကို သန့်စင်ဖို့ သွေးပူဇော်ခြင်း အစီအရင်တစ်ခုကို ဖန်တီးထားတယ်။ ဒီသွေးမြူခိုးတွေက အဲဒီရဲ့ ရှေ့ပြေးနိမိတ်ပဲ။ ခုနက သခင်မတို့ကို သတ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တဲ့ လူတွေကလည်း ဝမ်ချွမ်ဂိုဏ်းက ကျင့်ကြံသူတွေပဲ။ ကျွန်တော် ခန့်မှန်းရသလောက် သူတို့က သခင်မကို သတ်ပြီး နင်ဝေ့ကို ဝမ်ချွမ်ဂိုဏ်းဆီ ခေါ်သွားချင်နေပုံရတယ်"

ရှောင်မိုက အမှန်အတိုင်း အတိုချုပ် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ သခင်မဝမ်... စိတ်မပူပါနဲ့။ ဒီအစီအရင်က နောက်ထပ် နှစ်နာရီလောက် ခံနိုင်သေးတယ်။ ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်စလုံး ဒီအစီအရင်ထဲမှာပဲ နေပြီး အပြင်ကို မထွက်လာနဲ့။ ကိစ္စတွေ အားလုံး မကြာခင် ပြီးဆုံးသွားလိမ့်မယ်"

ပြောပြီးနောက် ရှောင်မိုက လှည့်ကာ ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ပြီး နေရာမှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"အစ်ကိုကြီးရှောင်..." နင်ဝေ့က အစ်ကိုကြီးရှောင် ထွက်ခွာသွားသော အရပ်မျက်နှာဆီသို့ ကြည့်ကာ နှုတ်ခမ်းကို ညင်သာစွာ ကိုက်ထားလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ ဝေ့ဝေ့" သခင်မဝမ်က သူမ၏သမီးကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

နင်ဝေ့က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "သမီး မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့... အစ်ကိုကြီးရှောင်ရဲ့ ပုံစံက ပုံမှန်အတိုင်းပဲ ဆိုပေမယ့် ဒီည အစ်ကိုကြီးရှောင်ကို ကြည့်ရတာ တော်တော် ကြောက်ဖို့ကောင်းတယ်လို့ ခံစားရတယ်"

ဖုန်းယဲ့မြို့တော်၏ ဗဟိုတွင် တည်ရှိသော ခြံဝင်းတစ်ခုအတွင်း၌ နားလည်ရခက်ပြီး ရှုပ်ထွေးသော အစီအရင် ပုံစံများကို ထွင်းထုထားသည်။

ဤအစီအရင် ပုံစံများ၏ ပတ်လည်တွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အမျိုးမျိုးနှင့် မိစ္ဆာသွေး ပစ္စည်းများကို စီစဉ်ထားသည်။

ဤအရာများက စုပေါင်းကာ ဖုန်းယဲ့မြို့တော်၏ သွေးပူဇော်ခြင်း အစီအရင် ဗဟိုချက်ကို ဖန်တီးထားခြင်းဖြစ်သည်။

ချန်ကျိန်းဟောင်က အစီအရင် ဗဟိုချက်ကို စောင့်ကြပ်နေရင်း ဖုန်းယဲ့မြို့တော်၏ ပိုမိုထူထပ်လာသော သွေးချီများကို ခံစားနေရကာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲရှိ အကြည့်များက ပိုမိုစိတ်လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် ဖုန်းယဲ့မြို့တော်ရှိ သာမန်ပြည်သူများနှင့် ကျင့်ကြံသူများအားလုံး နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်မောကျနေကြပြီဖြစ်သည်။

ယင်အချိန်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ သူတို့သည် အိပ်မက်ထဲတွင် သွေးမြူခိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ့အတွက် အာဟာရများ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

အဲဒီအချိန်ကျရင် သူက ဂူဗိမာန် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်လိမ့်မယ်။

အိပ်မက်ထဲမှာ သေဆုံးရတာက သူတို့အပေါ်ထားတဲ့ ငါ့ရဲ့ နောက်ဆုံး ကရုဏာပါပဲ။

ဒီလူတွေက ငါ့ကို ထာဝရ ကျေးဇူးတင်နေသင့်တယ်။

"မင်း ဘယ်သူလဲ"

"ရပ်လိုက်"

"ငါ ရပ်လိုက်လို့ ပြောနေတယ်လေ။ ကြားလား"

"သူ့ကို သတ်လိုက်"

ချန်ကျိန်းဟောင်တစ်ယောက် စိတ်ကူးယဉ်နေစဉ်မှာပင် ခြံဝင်းအပြင်ဘက်မှ ဝမ်ချွမ်ဂိုဏ်း တပည့်များ၏ ဆူညံသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သို့သော် မကြာမီတွင် ဆူညံသံများအားလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရာ သူတို့က ပါးစပ်များကို တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပိတ်လိုက်ကြသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားတော့သည်။

"ဒိုင်း"

နောက်တစ်ခဏတွင် ခြံတံခါးကို ရှောင်မိုက ကန်ဖွင့်လိုက်ရာ ကံဆိုးသော ဝမ်ချွမ်ဂိုဏ်း ကျင့်ကြံသူ အနည်းငယ်အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး သူတို့မှာ နေရာတွင်ပင် ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးသွားကြသည်။

ချန်ကျိန်းဟောင်က မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး မည်သည့်ကျင့်ကြံသူက ဤမျှ ရဲတင်းနေသနည်းဟု မော့ကြည့်လိုက်သည်။

သို့သော် ချန်ကျိန်းဟောင်က တစ်ဖက်လူ၏ မျက်နှာကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အေးခဲသွားပြီး သူ အမြင်မှားနေခြင်းလားဟုပင် တွေးတောမိသွားသည်။

"ညီငါး..."

ချန်ကျိန်းဟောင်က မသိစိတ်၏ စေ့ဆော်မှုကြောင့် ခေါ်လိုက်မိသည်။

ညီငါးက ခြံဝင်းထဲမှာ ဂိုဏ်းတူအစ်မရဲ့ ရိတ်သိမ်းတာကို ခံနေရမှာ မဟုတ်ဘူးလား။ သူက ဘာလို့ ဒီမှာ လာပေါ်နေရတာလဲ။

သူက ဒီနေရာကို ဘယ်လိုရှာတွေ့သွားတာလဲ။

ဒါ့အပြင် သူက အုတ်မြစ်ချခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးလား။

တံခါးဝမှာ စောင့်နေတဲ့ တပည့်တွေကလည်း အုတ်မြစ်ချခြင်းအဆင့်တွေချည်းပဲ။ သူက လှုပ်ရှားမှု အနည်းငယ်လောက်နဲ့တင် သူတို့ကို သတ်ပစ်လိုက်တာလား။

ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

"ညီငါး... မင်း ဘာလို့ ဒီမှာ ရောက်နေတာလဲ" ချန်ကျိန်းဟောင်၏ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးစေးများ ပျံကျလာသည်။

ချန်ကျိန်းဟောင်မှာ အကြောင်းရင်းကို မသိပေ။

ညီငါးထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အငွေ့အသက်များက အုတ်မြစ်ချခြင်းအဆင့်တွင် ရှိနေသေးသော်ငြားလည်း။

ထိုနေရာတွင် ရပ်နေသော လူက သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့် တူနေသည်။

သူ့ဓားကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးလေး လွှဲခုတ်လိုက်ရုံနဲ့တင် သူ့ဝိညာဉ်တွေ လွင့်စဉ်ပြီး ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်လို့ သူ ခံစားနေရသည်။

"အစ်ကိုလေးက မြို့ထဲက သာမန်လူတွေ အားလုံးကို သန့်စင်ပစ်ဖို့ ဒီသွေးပူဇော်ခြင်း အစီအရင်ကို ဖန်တီးထားတာလား" ရှောင်မိုက တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ညီငါး... ဒါက အနောက်ဘက်ဒေသလေ။ အင်အားကသာ အရာအားလုံးဖြစ်ပြီး လူသားစားတဲ့ နေရာတစ်ခုပဲ။ မဟုတ်ရင် မင်းရဲ့အစ်ကိုကြီးက ဒီကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို ဘယ်လိုရလာတယ်လို့ ထင်လဲ"

လျှို့ဝှက်ချက် ပေါက်ကြားသွားပြီဖြစ်သဖြင့် ချန်ကျိန်းဟောင်လည်း ဖုံးကွယ်နေခြင်းကို ရပ်တန်းကရပ်လိုက်သည်။

"ဒီသာမန်လူတွေက ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်အတွက် အာဟာရတွေ ဖြစ်လာတာက သူတို့အတွက် ဂုဏ်ယူစရာပဲ"

"ဒါဆို... အစ်ကိုသုံးကလည်း အစ်ကိုလေးရဲ့ စားသုံးခြင်းကို ခံလိုက်ရတာပေါ့" ရှောင်မိုက ချန်ကျိန်းဟောင်၏ မျက်လုံးများကို တိုက်ရိုက်စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ နက်ရှိုင်းသော အကြည့်များက နက်ရှိုင်းသောချောက်ကမ်းပါးရှိ ရေပြင်ကဲ့သို့ အေးစက်နေသည်။

...

ချန်ကျိန်းဟောင်မှာ စကားပြောရန် ဆွံ့အသွားပြီး နှစ်ဖက်စလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

ညနေခင်း လေပြေကသာ ခြံဝင်းအတွင်း ဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်သွားပြီး သစ်ရွက်များက ရှဲရှဲ မြည်သံများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

"မှန်တယ်"

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ချန်ကျိန်းဟောင်က ရှောင်မိုအား အေးစက်စွာ ကြည့်ရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ညီငါးက ဒီအကြောင်းကို ဘယ်လိုသိသွားလဲဆိုတာ ငါ မသိပေမယ့် မင်းပြောတာ မှန်တယ်။ သူ့ကို ငါကိုယ်တိုင် သတ်ခဲ့တာ"

ချန်ကျိန်းဟောင်က သူ၏ ညာဘက်လက်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များက အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးတက်သွားသည်။

"ဒီနေ့အထိ သူ့ရဲ့မျက်လုံးတွေကို ငါ မေ့လို့မရသေးဘူး"

"ဓားရှည်ကြီးက သူ့ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ဝင်သွားချိန်မှာ အသားနဲ့ သွေးတွေကို ထိုးခွဲသွားတဲ့ ခံစားချက်ကို ငါ မေ့လို့မရဘူး"

အခန်း ၂၃၂ အစ်ကိုသုံး... ကောင်းကောင်းသွားပါ

"ဒါပေမဲ့ ညီငါး... ငါ့မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ဘူး"

ချန်ကျိန်းဟောင်က ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"တစ္ဆေတစ်ရာတောင်ထွတ်ရဲ့ တောင်ထွတ်သခင်က ငါ့ရဲ့ပါရမီက ကောင်းမွန်ပြီး စိတ်သဘောထားကလည်း အလွန်ထူးချွန်တယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်"

"ငါ့ရဲ့ အရင်းနှီးဆုံးဆွေမျိုးကို သတ်ပြီး သူ့ရဲ့သွေးကို ယဇ်ပူဇော်ရဲသရွေ့... ငါက တစ္ဆေတစ်ရာကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံနိုင်ပြီး သူ့ရဲ့တပည့် ဖြစ်လာနိုင်တယ်တဲ့လေ"

"ငါက တစ်သက်လုံး အပြင်စည်းတပည့်အဖြစ်နဲ့ မနေချင်ဘူး။ ငါက ဘယ်သူ့ထက်မှ မညံ့ဘူးဆိုတာကို သက်သေပြချင်ခဲ့တာ"

"ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့ ရတနာမျိုးစုံကို ငါ ရယူချင်တယ်"

"အဲဒီလို ဆင်းရဲမွဲတေနေတဲ့ ဘဝမျိုးမှာ ဆက်မနေချင်တော့ဘူး"

"လူတိုင်းကို ငါ့ခြေရင်းမှာ ဒူးထောက်ခိုင်းချင်တယ်။ ငါက အမြင့်ဆုံးနေရာကို တစ်လှမ်းချင်း တက်လှမ်းချင်တာ"

ချန်ကျိန်းဟောင်က စကားပြောလေလေ အသံကျယ်လာလေလေဖြစ်ပြီး သူ၏ အသက်ရှူသံများကလည်း ပိုမိုပြင်းထန်လာကာ တစ်ကိုယ်လုံး ရူးသွပ်နေသည့် အခြေအနေတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ပင်။

"ညီငါး... မင်းရဲ့ စိတ်သဘောထားက ကြင်နာတတ်မှန်း ငါသိပါတယ်။ ငယ်ငယ်လေးကတည်းက မင်းက ငါတို့ ညီအစ်ကိုငါးယောက်ထဲမှာ အကြင်နာဆုံးပဲလေ"

"ဒါပေမဲ့ ညီငါး"

"ဒီအနောက်ဘက်ဒေသမှာ ကြင်နာမှုက ဘာလုပ်လို့ရမှာလဲ"

"ကြင်နာတတ်တဲ့သူတွေက လူဆိုးတွေရဲ့ ဝါးမျိုတာကို ခံရုံပဲ ရှိမှာပေါ့"

"အစ်ကိုလေး... ကျွန်တော်ကိုယ်ကျွန်တော် အဲဒီလောက် ကြင်နာတတ်တယ်လို့ မထင်ပါဘူး။ ကျွန်တော်လည်း တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်တဲ့သူပါ။ ကျွန်တော် တန်ဖိုးထားတဲ့အရာတွေကိုပဲ ကျွန်တော် ဂရုစိုက်တယ်"

ရှောင်မိုက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး လက်ထဲမှ ဓားရှည်ကြီးကို ဆွဲထုတ်ကာ ချန်ကျိန်းဟောင်ဆီသို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်သွားခဲ့သည်။

"ဒါပေမဲ့ အစ်ကိုလေး"

"လူတစ်ယောက်က ကျင့်ကြံခြင်းအတွက်နဲ့ ဘာစည်းမျဉ်းကိုမှ မစောင့်ထိန်းတော့ဘူးဆိုရင် မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်နဲ့ ဘာကွာတော့မှာလဲ"

"ကျင့်ကြံဖို့အတွက်နဲ့ လူတစ်ယောက်က အရာအားလုံးကို စွန့်ပယ်နိုင်တယ်ဆိုရင် ဒီမသေမျိုးလမ်းစဉ်ရဲ့ အဓိပ္ပာယ်က ဘာဖြစ်သွားမလဲ"

ရှောင်မို၏ လက်ထဲရှိ ဓားရှည်ကြီးကို ကြည့်ကာ ချန်ကျိန်းဟောင်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "ညီငါး... မင်းက ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ချင်လို့လား။ မင်းက ငါ့ကို နိုင်မယ်ထင်နေတာလား။ မင်းက သာမန် အုတ်မြစ်ချခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူလေးပဲလေ"

ရှောင်မို၏ လက်ထဲရှိ ဓားရှည်ကြီးက မှေးမှိန်သော လရောင်ကို ရောင်ပြန်ဟပ်နေသည်။ "စမ်းကြည့်ကြတာပေါ့"

"ကောင်းပြီလေ"

စိတ်အာရုံတစ်ချက် လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် ချန်ကျိန်းဟောင်၏ လက်ထဲတွင် တစ္ဆေတစ်ရာအလံတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ ညီငါး။ ငါ့ရဲ့ တစ္ဆေတစ်ရာအလံထဲကို ဝင်သွားတာနဲ့ မင်း အစ်ကိုသုံးနဲ့ ပြန်ဆုံရမှာပါ"

ချန်ကျိန်းဟောင်က သူ၏လက်ထဲရှိ တစ္ဆေတစ်ရာအလံကို ပြင်းထန်စွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လက်ရှိအခြေအနေသို့ သန့်စင်ခံထားရသော မရေမတွက်နိုင်သည့် နာကြည်းနေသော ဝိညာဉ်များနှင့် မတရားသေဆုံးခဲ့ရသည့် တစ္ဆေများက ဟိန်းဟောက်ကာ ရှောင်မိုဆီသို့ ခုန်အုပ်ဝင်ရောက်လာကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှောင်မို၏ ခြေဖဝါးအောက်တွင် အဆက်မပြတ် ဆူပွက်နေသော သွေးအိုင်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

၎င်းထဲမှ သွေးရောင်လွှမ်းနေသော တစ္ဆေလက်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ ခြေကျင်းဝတ်များကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ကာ နက်ရှိုင်းသော ချောက်ကမ်းပါးထဲသို့ ဆွဲချရန် ကြိုးစားလာကြသည်။

သို့သော် ရှောင်မို၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှု အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်မျှပင် မရှိပေ။

သူက မော့ကြည့်လိုက်ပြီး လှိုင်းတံပိုးကဲ့သို့ ရိုက်ခတ်လာသော တစ္ဆေတစ်ရာကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

တစ္ဆေပုံရိပ်များအလယ်တွင် သွေးမျက်ရည်များ ကျဆင်းနေသည့် ကြွင်းကျန်ရစ်သော ဝိညာဉ်တစ်ခုကို သူ ချက်ချင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ အစ်ကိုသုံး၏ ကျန်ရစ်နေသော ဝိညာဉ်ပင် ဖြစ်သည်။

"အစ်ကိုသုံး... အဆင်ပြေပါတယ်။ ညီငါးက အခု အစ်ကိုသုံးကို လမ်းပြပို့ဆောင်ပေးပါ့မယ်"

ချန်ကျိန်းဟောင်တစ်ယောက် ရှောင်မိုအား အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ပြီဟု ထင်မှတ်လိုက်ချိန်မှာပင်။

ရှောင်မိုက ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းသာ လှမ်းလိုက်သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ရှောင်မို၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်မှ ကြမ်းတမ်းလှသော သွေးချီများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူ၏ ခြေဖဝါးအောက်ရှိ သွေးအိုင်ကြီးမှာ ရှောင်မို၏ သွေးချီများကြောင့် တစ်စစီ ကွဲကြေသွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် ရှောင်မို၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ဓားချီနှင့် သွေးချီတို့ ရောယှက်သွားကာ နောက်ဆုံးတွင် တစ္ဆေတစ်ရာအလံအတွင်းရှိ နာကြည်းနေသော ဝိညာဉ်များအားလုံးကို ချည်နှောင်ထားသည့် သံကြိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

သူတို့က အဆက်မပြတ် ငိုကြွေးအော်ဟစ်နေကြသော်လည်း လက်တစ်သစ်မျှပင် မလှုပ်ရှားနိုင်ကြတော့ပေ။

ရှောင်မိုက ရှေ့သို့ နောက်ထပ် ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ရာ သူ၏ ခြေဖဝါးအောက်ရှိ ကြမ်းတမ်းသော သွေးချီများက လွင့်စင်သွားပြီး ချန်ကျိန်းဟောင်အား နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားစေခဲ့သည်။

"ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

မြေကြီးပေါ်သို့ လဲကျသွားသော ချန်ကျိန်းဟောင်က လတ်ဆတ်သော သွေးတစ်လုပ်ကို အန်ထုတ်လိုက်သည်။ ရှောင်မိုက တစ္ဆေတစ်ရာအလံကို ဤမျှ လွယ်လွယ်ကူကူ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။

သူက သာမန် အုတ်မြစ်ချခြင်းအဆင့်မှာပဲ ရှိနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။

သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် အရည်အသွေးက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်တောင် မြင့်မားနေရတာလဲ။

"ရှောင်မို"

ထိုစဉ် လေထုထဲမှ နာကြည်းနေသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ရှောင်မို မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ ဆေးမီးဖိုတစ်ခုက သူ့ဆီသို့ ပြုတ်ကျလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

လျိုယွဲ့ယာမှာ အလွန်ဒေါသထွက်နေခဲ့သည်။

မူလက သူမက ရှောင်မိုနှင့် နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်လောက် ကစားပြီးနောက် သူမ ကိစ္စပြီးသွားချိန်တွင် သူ့ကို လုံးဝ ခန်းခြောက်သွားသည်အထိ စုပ်ယူပစ်ရန် စီစဉ်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်တော့ သူမက ရှောင်မိုအား အလုံးစုံ သန့်စင်ပစ်ရန်သာ လိုလားနေတော့သည်။

သို့သော် ရှောင်မိုက သူမကို မျက်လုံးထဲပင် ထည့်မထားခဲ့ပေ။

သူက သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို ဆက်လက်ဖိနှိပ်မထားတော့ပေ။

ရှောင်မိုက သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ကန့်သတ်ချက်များကို လွှတ်ချလိုက်သောအခါ သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်း၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖိအားက ခြံဝင်းတစ်ခုလုံးအပေါ်သို့ တောင်ကြီးတစ်လုံးအလား ဖိချလာခဲ့သည်။

ဓားတစ်ချက်တည်း။

သွေးရောင်လွှမ်းနေသော ဓားချီက လျိုယွဲ့ယာ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြတ်တောက်သွားပြီး မြို့ထဲရှိ ထူထပ်သော သွေးမြူခိုးများကိုပါ ဖောက်ထွင်းသွားကာ ကောင်းကင်ယံကိုပင် ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်တော့မည့်အလား။

လျိုယွဲ့ယာ၏ မျက်လုံးများက အနည်းငယ် အေးခဲသွားခဲ့သည်။

သူမ၏ မျက်သူငယ်အိမ်များက တဖြည်းဖြည်း ကျယ်လာခဲ့သည်။

ဘာဖြစ်သွားမှန်း သူမ ကိုယ်တိုင်တောင် မသိလိုက်ပေ။

"ဘုန်း" လျိုယွဲ့ယာက သွေးမြူခိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လေထုထဲတွင် လွင့်စဉ်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

"သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်... သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်"

ချန်ကျိန်းဟောင်က သူ၏ ညီငါးကို ကြက်သေသေ၍ စိုက်ကြည့်နေမိပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် လုံးဝ ဗလာကျင်းသွားခဲ့သည်။

ညီငါးက အုတ်မြစ်ချခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးလား။

ဘာလို့ သူက သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်ကို ရောက်နေရတာလဲ။

သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဖြစ်နေနိုင်မှာလဲ။

သူက လူပေါင်းများစွာကို သွေးပူဇော်ပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ ရုန်းကန်ကြိုးစားခဲ့ရတာတောင်မှ ဂူဗိမာန်အဆင့်ကို သီသီလေး ရောက်ရှိလာခဲ့တာလေ။

သူက မိစ္ဆာကျင့်စဉ်တွေကို အသုံးပြုခဲ့တယ်ဆိုပေမယ့် ဝမ်ချွမ်ဂိုဏ်းထဲမှာတော့ ဒါက တော်တော်လေး ကောင်းမွန်တဲ့ အဆင့်တစ်ခုပဲ။

ဒါပေမဲ့ ညီငါးက ရှစ်နှစ်အတွင်းမှာပဲ သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်ကို ဘယ်လိုများ ရောက်ရှိသွားခဲ့တာလဲ။

"ရှောင်မို... ရှောင်မို..."

ရုတ်တရက် ချန်ကျိန်းဟောင်၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ဝင်လာခဲ့သည်။

မကြာသေးမီက အနန္တတာအိုဂိုဏ်းမှ သူတော်စင်သားတော်လောင်း တစ်ဦး တောင်ပေါ်မှ ဆင်းလာသည်ဟူသော ကောလာဟလတစ်ခု ထွက်ပေါ်ခဲ့ဖူးသည်။ သူ၏အမည်မှာ ရှောင်မိုဖြစ်ပြီး သူက မကောင်းမှုမျိုးစုံကို ကျူးလွန်ကာ တွေ့ရာလူကို သတ်ဖြတ်နေသဖြင့် ဖြောင့်မတ်သော ဂိုဏ်းများနှင့် မိစ္ဆာဂိုဏ်းများ နှစ်ဖက်စလုံးက သူ့ကို လိုက်လံဖမ်းဆီးနေကြသည်။

၎င်းက အခြေခံအားဖြင့် အနန္တတာအိုဂိုဏ်းမှ အခြား သူတော်စင်သားတော်လောင်းများက ရှောင်မိုအား အကွက်ဆင်ကာ သူ့ဓားကိုငှား၍ လူသတ်ချင်နေကြခြင်းဖြစ်ကြောင်း ချန်ကျိန်းဟောင် ကိုယ်တိုင်လည်း သိထားခဲ့သော်ငြားလည်း။

ဒါပေမဲ့ အနန္တတာအိုဂိုဏ်းက ရှောင်မိုဟာ သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်မှာ ရှိနေတယ်ဆိုတာကတော့ အမှားမဟုတ်ဘူးလေ။

အစပိုင်းတွင် ဤအနန္တတာအိုဂိုဏ်းမှ သူတော်စင်သားတော်လောင်းက သူ၏ ညီငါးနှင့် မည်သို့များ နာမည်တူနေသနည်းဟု ချန်ကျိန်းဟောင် တွေးတောခဲ့မိသည်။

သူက တကယ့်ကို သူ၏ ညီငါးဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု ချန်ကျိန်းဟောင် လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။

ချန်ကျိန်းဟောင်တစ်ယောက် အတွေးများ လည်ပတ်နေစဉ်မှာပင် ရှောင်မိုက ချန်ကျိန်းဟောင်ဆီသို့ ဆက်လက်လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။

ရှောင်မို၏ လက်ထဲရှိ ဓားရှည်ကြီးကို ကြည့်ကာ သူ့အနေဖြင့် အနိုင်ရရန် အခွင့်အရေး မရှိတော့ကြောင်း ချန်ကျိန်းဟောင် သိလိုက်ပြီး မြေကြီးပေါ်တွင် ရုတ်တရက် ဒူးထောက်ချလိုက်သည်။ "ညီငါး... ငါ့ကို မသတ်ပါနဲ့။ ငါ မှားသွားမှန်း သိပါပြီ ညီငါးရယ်။ နောက်ဆိုရင် ငါ သေချာပေါက် ပြုပြင်ပါ့မယ်။ ငါ အစ်ကိုသုံးကို ဒုက္ခမပေးခဲ့သင့်ဘူး။ ငါက လူမဟုတ်ပါဘူး။ ငါက လူမဟုတ်ပါဘူး"

ချန်ကျိန်းဟောင်က ဦးခေါင်းဖြင့် မြေကြီးကို ဆောင့်ကာ တောင်းပန်နေသဖြင့် သူ၏သွေးများက ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် စွန်းထင်းသွားခဲ့သည်။

"အစ်ကိုလေး... စကားပုံတစ်ခုကို ကြားဖူးလား"

ရှောင်မိုက သူ့ကို တည်ငြိမ်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"လူတစ်ယောက်က အသက်ချမ်းသာပေးဖို့ တောင်းပန်တဲ့အခါ... အဲဒါက သူ မှားမှန်းသိလို့ မဟုတ်ဘူး။ သူ သေရတော့မယ်ဆိုတာကို သိနေလို့ပဲ"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရှောင်မိုက လက်ထဲရှိ ဓားရှည်ကြီးကို မြှောက်လိုက်သည်။

ချန်ကျိန်းဟောင်က အလျင်အမြန် နောက်ဆုတ်သွားခဲ့သည်။ "ဟင့်အင်း... ညီငါး... မင်း ငါ့ကို သတ်လို့မရဘူး။ မင်းက ဂိုဏ်းတူအစ်မကို သတ်လိုက်ပြီဆိုတော့ ဝမ်ချွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ လိုက်လံဖမ်းဆီးတာကို သေချာပေါက် ခံရလိမ့်မယ်။ မင်းသာ ငါ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်ရင် ဝမ်ချွမ်ဂိုဏ်းထဲမှာ ငါက မင်းရဲ့ သူလျှို လုပ်ပေးနိုင်တယ်"

"မလိုပါဘူး" ရှောင်မိုက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "မနက်ဖြန်ကျရင် ငါကိုယ်တိုင် ဝမ်ချွမ်ဂိုဏ်းဆီ သွားမှာပါ"

"ဝမ်ချွမ်ဂိုဏ်းဆီ သွားမယ်" ချန်ကျိန်းဟောင်က သူ အကြားမှားသွားသည်ဟုပင် ထင်မှတ်လိုက်မိသည်။

သူက ထွက်ပြေးမှာ မဟုတ်ဘူးလား။ သူ့ခြေရာတွေကို ဖျောက်ဖို့ မကြိုးစားဘဲ ဝမ်ချွမ်ဂိုဏ်းဆီကို တမင်သက်သက် သွားမလို့လား။

ရှောင်မိုက ကြယ်များလင်းလက်နေသော ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ "ငါ အနောက်ဘက်ဒေသအတွက် စည်းမျဉ်းတချို့ သတ်မှတ်ချင်တယ်။ ဒါကြောင့် ဝမ်ချွမ်ဂိုဏ်းကနေ စလိုက်ကြတာပေါ့"

"ညီငါး... မင်း ရူးနေတာလား။ မင်း..."

ချန်ကျိန်းဟောင်၏ စကားများ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

ရှောင်မို၏ ဓားရှည်က လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ချန်ကျိန်းဟောင်မှာ သွေးမြူခိုးများအဖြစ် ပေါက်ကွဲထွက်သွားခဲ့သည်။

တစ္ဆေတစ်ရာအလံက မြေကြီးပေါ်သို့ ကျကျလာရာ ရှောင်မိုက ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် နှစ်ပိုင်းပိုင်းပစ်လိုက်သည်။

တစ္ဆေတစ်ရာအလံ၏ ချည်နှောင်ထားမှုမှ လွတ်မြောက်သွားသော မတရားသေဆုံးခဲ့ရသည့် ဝိညာဉ်များနှင့် နာကြည်းနေသော တစ္ဆေများက မရေမတွက်နိုင်သော အလင်းစက်လေးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ မဟာတာအိုလမ်းစဉ်သို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်ပြီး ဝင်စားခြင်းသံသရာထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

ရှောင်မိုက သူ၏ ခါးမှ ဘူးသီးခြောက်ကို ဖြုတ်ယူလိုက်သည်။ အထဲရှိ လက်ဖက်ရည်ကို သေရည်ဖြင့် အစားထိုးထားသည်မှာ ကြာမြင့်နေပြီဖြစ်သည်။

တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသော ရင်းနှီးသည့် ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း သူက ဘူးသီးခြောက်ကို စောင်းကာ သေရည်များကို မြေကြီးပေါ်သို့ သွန်ချလိုက်သည်။

"အစ်ကိုသုံး... ကောင်းကောင်းသွားပါ"