အခန်း (၂၃၉-၂၄၀)

အခန်း ၂၃၉ အဲဒီအချိန် ရောက်လာတဲ့အခါ မင်းက အနောက်ဘက်ဒေသ တစ်ခုလုံး ရိုသေလေးစားရတဲ့ ဗုဒ္ဓတစ်ပါး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်

နံနက်ခင်း အရုဏ်တက်ချိန်တွင် ပန်းနုရောင် ဆည်းဆာအလင်းတန်းများက ဆည်းဆာတိမ်တိုက်များကို ဖောက်ထွင်းလာခဲ့သည်။ အရှေ့ဘက်ရှိ တိမ်လွှာများက မီးခိုးဖြူရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး တဖြည်းဖြည်း ပါးလွှာသွားကာ အပြာနုရောင် ကောင်းကင်ယံလေးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

စိုစွတ်နေသော မြေကြီးပေါ်တွင် သစ်ရွက်ကြွေများ ပြန့်ကျဲနေပြီး မိုးရေများ ယိုကျနေသည်။ သစ်ရွက်ဖျားများမှ ရေစက်များ လျှောကျလာပြီး သေးငယ်သော ရေအိုင်လေးများထဲသို့ တောက်တောက်ကျသံလေးများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ အဝေးရှိ တောင်တန်းများက ပါးလွှာသော မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေဆဲဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်များမှာ မှုန်ဝါးနေကာ မီးခိုးရောင် အနုအရင့် အမျိုးမျိုးအဖြစ်သာ မြင်တွေ့နေရသည်။

ဟောင်းနွမ်းပျက်စီးနေသော ဘုရားကျောင်း၏ အမိုးစွန်းများမှ ရေများ အဆက်မပြတ် ယိုကျနေပြီး စိမ်းပြာရောင် ကျောက်လှေကားထစ်များပေါ်သို့ ရေစက်လေးများ စင်ထွက်နေသည်။ လေထုထဲတွင် မြေကြီးနှင့် မြက်ခင်းစိမ်းစိမ်းတို့၏ အနံ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေပြီး အေးမြသော လေညင်းလေးက ဖြည်းညင်းစွာ တိုက်ခတ်နေသည်။

ဘုရားကျောင်းတံခါး ပွင့်သွားသည်။ ရှောင်မိုက ခေါင်းမော့ကာ ကောင်းကင်ယံကို ကြည့်လိုက်ရာ တိမ်ကွဲများကြားမှ မှေးမှိန်သော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး စိုစွတ်နေသော မြေပြင်ပေါ်သို့ စောင်းငဲ့စွာ ကျရောက်ကာ မှုန်ဝါးဝါး အလင်းစက်လေးများကို ရောင်ပြန်ဟပ်နေသည်။

ဘုရားကျောင်းအတွင်းတွင်တော့။

ဝမ်ရှင်းက ခေါင်းမော့ကာ အလယ်ဗဟို၌ ထိုင်တော်မူနေသော ပြုံးရွှင်နေသည့် မိတ္တေယျဘုရားနှင့် ဘေးဘက်ရှိ ကြမ်းကြုတ်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူ ဝေဒနတ်မင်းကြီးတို့ကို ကြည့်နေခဲ့သည်။

ယမန်နေ့ညက ရှောင်မို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ထိုဓားပြများကို သတ်ပစ်လိုက်ပြီးကတည်းက ဝမ်ရှင်းက ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်ရှေ့တွင် ရပ်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

မိန်းမပျိုလေး၏ မျက်လုံးများက ကြည်လင်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့ထဲတွင် ဇဝေဇဝါဖြစ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပုံရသည်။

ဘုရားကျောင်းအပြင်ဘက်ရှိ နေရောင်ခြည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ဟန်ဇီနှင့် သူ၏ မိသားစုမှာ ယမန်နေ့ညက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးမှ နောက်ဆုံးတွင် သတိပြန်ဝင်လာကြသည်။

ဟန်ဇီက ဘုရားကျောင်းအတွင်းရှိ ကြေမွနေသော ကျောက်ကြမ်းပြင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ အကယ်၍ သွေးကွက်များ ကျန်ရှိမနေခဲ့ပါက ယမန်နေ့ညက ကိစ္စများမှာ အိပ်မက်တစ်ခုသက်သက်သာဟု သူ ထင်မှတ်မိပေလိမ့်မည်။

ရှောင်မိုက သူ၏ မိသားစုကို ကယ်တင်ပေးခဲ့သော်ငြားလည်း ဟန်ဇီက ရှောင်မိုအပေါ် ကျေးဇူးတင်ခြင်းထက် ကြောက်ရွံ့မှုကို ပိုမိုခံစားနေရသည်။

သူ ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည့်အချိန်တွင် ထွက်ပေါ်လာသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များက သူ့ကိုယ်သူပင် အခုတ်ခံရတော့မည်လားဟု သံသယဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

ထို့အပြင် ရှောင်မို သူ့ကို ကယ်တင်ခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခု သက်သက်သာဖြစ်ကြောင်း ဟန်ဇီ ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုဓားပြများကို သတ်ဖြတ်ရာတွင် သခင်လေး၏ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်မှာ သူတို့အဖွဲ့ကို ကယ်တင်ရန် လုံးဝ မဟုတ်ခဲ့ပုံရပေ။

သူတို့အဖွဲ့၏ အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းမှာ သခင်လေးအတွက်တော့ အမျိုးသမီး ဘုန်းတော်ကြီး၏ လက်တစ်ဆစ်လောက်မျှ အရေးမကြီးပုံရသည်။

ရှောင်မိုက ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းကာ ဓားကိုကိုင်လျက် ဘုရားကျောင်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ ခြေထောက်က ရေအိုင်တိမ်တိမ်လေးတစ်ခုထဲသို့ နင်းမိသွားပြီး ရေများ စင်ထွက်သွားသည်။

ဝမ်ရှင်းက ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်ဆီမှ အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ရှောင်မို၏ ဘေးမှ နောက်တစ်ကြိမ် လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။

"သခင်လေးရှောင်... ကျွန်တော်တို့ အတူတူ ခရီးသွားလို့ ရမလား"

"သခင်လေးရှောင်... ကျွန်တော် ပိုက်ဆံပေးနိုင်ပါတယ်။ အလကားတော့ ဒုက္ခမပေးပါဘူး"

"သခင်လေးရှောင်..."

ဘာတွေဖြစ်နေသနည်းဆိုတာကို ဟန်ဇီ သဘောပေါက်သွားပြီးနောက် တစ်ဖက်လူနှင့်အတူ ခရီးသွားလိုသဖြင့် အလျင်အမြန် ရှေ့သို့ပြေးသွားကာ အော်ခေါ်လိုက်သည်။

သို့သော် ရှောင်မိုက နောက်သို့လှည့်မကြည့်ဘဲ သူ့ကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုကာ ရှေ့သို့သာ ဆက်လျှောက်သွားခဲ့သည်။

တောင်ဆင်းလမ်းတစ်လျှောက် လမ်းလျှောက်သွားကြရင်း ရှောင်မိုနှင့် ဝမ်ရှင်းတို့သည် အစပိုင်းက သူတို့ ရှိနေခဲ့သော တိတ်ဆိတ်သည့် အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပုံရသည်။

မိန်းမပျိုလေးက သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးတောနေသည့်အလား ခေါင်းငုံ့ထားခဲ့သည်။

ရှောင်မိုကလည်း သူမကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။

ဗုဒ္ဓတရားသည် ကျမ်းစာများထဲတွင်သာ ကန့်သတ်ထားခြင်း မဟုတ်ပေ။

ခုန်းနျန်ကျောင်းတော်က သူမကို လေ့ကျင့်ရန် တောင်ပေါ်မှ စေလွှတ်လိုက်ခြင်းမှာလည်း သူမအတွက် နှလုံးသားကို မေးခွန်းထုတ်ခြင်းနှင့် တာအိုလမ်းစဉ်ကို ရှာဖွေခြင်းအတွက် နည်းလမ်းတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

သူမသာ နားလည်သဘောပေါက်နိုင်ပါက သူမ၏ ဗုဒ္ဓတရားမှာ ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ သူမ နားမလည်နိုင်ပါက။

သူမက သိပ်ပြီး ထူးခြားလှသူ မဟုတ်ဘူးလို့သာ ဆိုရတော့မည်။

သို့သော် ယမန်နေ့က ထိုဓားပြများကို ရှောင်မို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေ သိပ်မကောင်းကြောင်း သူ အမှန်တကယ်ပင် ခံစားခဲ့ရသည်။

ဤကာလအတွင်း ရှောင်မိုက လူတအား သတ်ဖြတ်ခဲ့မိသည်။

ဝမ်ချွမ်ဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူ စုစုပေါင်း လေးထောင့်ငါးရာခြောက်ဆယ့်သုံးဦးစလုံး ရှောင်မို၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့ရပြီး ရှောင်မို၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးချီများမှာ သူ၏ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ကန့်သတ်ချက်သို့ ချဉ်းကပ်လာစေခဲ့သည်။

ယုတ္တိကျကျ ပြောရလျှင် ရှောင်မိုက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ သွေးချီများကို အရင်ဖိနှိပ်ရန်အတွက် သေချာစွာ အနားယူရန် အမှန်တကယ် လိုအပ်နေခဲ့သည်။

သို့သော် လမ်းခရီးတစ်လျှောက်တွင် ရှောင်မိုက နောက်ထပ် ကျင့်ကြံသူ အများအပြားကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သေးသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ သွေးချီများက ပို၍ပို၍ ထူထပ်လာခဲ့သည်။

ထိုဓားပြအနည်းငယ်မှာ ကုလားအုတ်၏ ကျောကုန်းကို ကျိုးသွားစေသော နောက်ဆုံးကောက်ရိုးမျှင်ကဲ့သို့ပင် သွေးချီများကို မသိမသာ ထိန်းချုပ်မှု ကင်းမဲ့သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားစေခဲ့သည်။

ရှောင်မိုက သူ၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ စိတ်ဆန္ဒ ထူးကဲနေခြင်းကြောင့်သာ ဤမျှအထိ ခံနိုင်ရည်ရှိနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

မဟုတ်ပါက ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ သွေးရောင်ဟင်းလင်းပြင်ကို အသုံးပြုကာ နေ့ချင်းညချင်း ကျင့်ကြံသူ လေးထောင်ကျော်ကို သူ သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး နောက်ရက်များတွင်လည်း အများအပြားကို ဆက်လက်သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြောင်းကိုသာ သွေးမိစ္ဆာ သိရှိသွားပါက သွေးမိစ္ဆာက သူ့ကို ရူးသွပ်သူတစ်ဦးဟု သေချာပေါက် ခေါ်ဆိုပေလိမ့်မည်။

သုံးရက်ကြာပြီးနောက်။

ရှောင်မိုနှင့် ကျန်းရှင်းတို့ နဂါးနက်ဂိုဏ်းဆီသို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းနေစဉ်မှာပင်။

ရှောင်မိုနှင့် ဝမ်ရှင်းတို့၏ စိတ်အာရုံများ ရုတ်တရက် စူးစိုက်သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ သုံးဦးက ရှောင်မိုကို ခြုံခိုတိုက်ခိုက်ရန် သစ်တောထဲမှ ခုန်ထွက်လာကြသည်။

ရှောင်မိုက ဓားတစ်ချက်တည်းကိုသာ အသုံးပြုခဲ့ပြီး ထိုကျင့်ကြံသူ သုံးဦးမှာ အနည်းငယ်မျှ အင်အားချန်လှပ်ထားခြင်းမရှိဘဲ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်ပါ လုံးဝ ပျက်စီးကာ ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးသွားကြသည်။

သို့သော် ဤကျင့်ကြံသူ သုံးဦး၏ လုပ်ကြံမှုက အစပြုမှုတစ်ခု သက်သက်သာ ဖြစ်ပေသည်။

ယင်းနောက်ပိုင်းတွင် ရှောင်မိုကို သတ်ဖြတ်ရန် လာရောက်သော ကျင့်ကြံသူများ ပို၍ပို၍ များပြားလာခဲ့သည်။

အချို့က တောင်တန်းများထဲတွင် ပုန်းခိုနေကြပြီး ရှောင်မို၏ လမ်းကြောင်းတွင် မှော်အစီအရင်များကို တပ်ဆင်ထားကြသည်။

အချို့က မြစ်များထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေကြပြီး ရှောင်မို ဖြတ်ကူးချိန်တွင် မြစ်ကြမ်းပြင်မှ ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

အချို့က လမ်းဘေး ဈေးသည်များအဖြစ် ရုပ်ဖျက်ကာ ရှောင်မိုကို အဆိပ်ခတ်ရန် ကြိုးစားကြသည်။

အခြားသူများက သစ်တောထဲတွင် မျက်စိလည်နေသော မိန်းမပျိုလေးများအဖြစ် ဟန်ဆောင်ကာ ရှောင်မိုကို ကာမဂုဏ်ဖြင့် မြူဆွယ်ရန် ဇဝေဇဝါဖြစ်ဟန်ဆောင်ကြပြီး သူ သတိလက်လွတ်ဖြစ်သွားချိန်တွင် သူတို့၏ တကယ့်ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို ထုတ်ဖော်ကာ သူ့ကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်ရန် စီစဉ်ကြသည်။

သို့သော် ရှောင်မိုက သူတို့ကို မည်သို့များ အခွင့်အရေး ပေးမည်နည်း။

အကယ်၍ ရှောင်မိုကသာ ဤမျှ အလွယ်တကူ လှည့်စားခံရမည်ဆိုပါက သူသည် ပန်းတစ်သောင်းတောင်ထွတ်မှ မိန်းမပျိုတပည့်များ၏ အခန်းများထဲသို့ မရေမတွက်နိုင်အောင် လှည့်စားခေါ်ဆောင်ခြင်း ခံခဲ့ရပြီးလောက်ပြီဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူမ၏ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုဖြစ်သူ ထိုပန်းတစ်သောင်းတောင်ထွတ်မှ မိန်းမပျိုတပည့်များ၏ ဆိုးယုတ်လှသော အကြံအစည်များ၏ သားကောင်ဖြစ်မသွားစေရန်အတွက် ယွီယွင်ဝေ့က ရှောင်မိုအား လက်ဖက်စိမ်းမများ၏ နည်းဗျူဟာများအကြောင်း မကြာခဏ ဟောပြောလေ့ရှိပြီး သူမ၏ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကို ကြိုတင်ကာကွယ်ရေး သတိပေးချက်များ ပေးခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ဤကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ အောင်မြင်ခြင်း မရှိခဲ့ဘဲ သူတို့အားလုံး ရှောင်မို ကိုင်ဆောင်ထားသော နလင်ဓားအောက်တွင် သေဆုံးခဲ့ကြရသည်။

သူတို့ကို မသတ်မီ ရှောင်မိုက သူတို့၏ ဝိညာဉ်များကိုလည်း ရှာဖွေစစ်ဆေးလေ့ရှိသည်။

သူတို့၏ မှတ်ဉာဏ်များမှတစ်ဆင့် သူ့ကို သတ်ဖြတ်လိုသည့် အကြောင်းရင်းများကို ယေဘုယျအားဖြင့် သူ နားလည်ခဲ့သည်။

အချို့သော ကျင့်ကြံသူများက လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရေး အဖွဲ့အစည်းများမှ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့က ပိုက်ဆံယူထားသဖြင့် သူ့ကို လာသတ်ကြခြင်းဖြစ်သည်။

ဤလုပ်ကြံသူများ၏ မှတ်ဉာဏ်များထဲတွင် အလုပ်ရှင်၏ အမည်နာမကို ရှောင်မို ရှာမတွေ့ခဲ့သော်ငြားလည်း သူက မည်သူဖြစ်မည်ကို ခန့်မှန်းနိုင်ပေသည်။ အခြားသူများ မဟုတ်ဘဲ အနန္တတာအိုဂိုဏ်းမှ သူတော်စင်သားတော်လောင်းများပင် ဖြစ်သည်။

သူတို့က သူ့ကို တိုက်ရိုက် ရင်မဆိုင်ရဲကြသဖြင့် သူ့ကို သတ်ရန် လူငှားရာတွင် ပိုက်ဆံအသုံးပြုခဲ့ကြသည်။

ယေဘုယျအားဖြင့် ပြောရလျှင် ထိုသူတော်စင်သားတော်လောင်းများ ပိုင်ဆိုင်သော စည်းစိမ်ဥစ္စာမှာ သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများကို အသက်စွန့်ရန် ငှားရမ်းနိုင်လောက်အောင် လုံလောက်မည် မဟုတ်ပေ။

ဤသူတော်စင်သားတော်လောင်းများကို ထောက်ခံအားပေးနေသော အကြီးအကဲများက ရှေ့ထွက်၍ ကူညီပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

သို့သော် ၎င်းက ပုံမှန်ပင်ဖြစ်သည်။

သူတော်စင်သားတော်လောင်း ဆယ်ဦးကို ရွေးချယ်ပြီးနောက် သူတို့၏ မူလဆရာများအပြင် အနန္တတာအိုဂိုဏ်း၏ ခန်းမသခင်များနှင့် တောင်ထွတ်သခင် အများအပြားကလည်း သူတို့အပေါ် လောင်းကြေးထပ်ကြမည်ဖြစ်သည်။

ရှောင်မိုအပေါ် မည်သူမျှ လောင်းကြေးမထပ်ချင်ကြသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ရှောင်မိုက သွေးမိစ္ဆာအား ၎င်းတို့အားလုံးကို ငြင်းဆန်ခိုင်းခဲ့သည်။

အကယ်၍ သူတို့သာ လောင်းကြေးထပ်ခဲ့ပါက အနာဂတ်တွင် ကျေးဇူးဆပ်ရမည်ဖြစ်ပြီး အကျိုးအမြတ်များကို ဝေစုခွဲပေးရမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူသာ အနန္တတာအိုဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်လာသည်နှင့် အနန္တတာအိုဂိုဏ်းကို အလုံးစုံ ရှင်းလင်းပစ်ရန် သူ ရည်ရွယ်ထားသည်။

"ရပါတယ်လေ"

လုပ်ကြံသူ၏ ဝိညာဉ်ကို ရှာဖွေစစ်ဆေးပြီးနောက် ရှောင်မိုက သူ၏ ခေါင်းကို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ဖြတ်ချလိုက်သည်။

ဂိုဏ်းသို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် သူက သွေးမိစ္ဆာအား စုံစမ်းစစ်ဆေးခိုင်းပြီး ဤအကြီးအကဲများနှင့် တောင်ထွတ်သခင်များကို တစ်ယောက်ချင်းစီ စာရင်းရှင်းပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဤလုပ်ကြံသူများအပြင် ရှောင်မိုအပေါ် လက်စားချေရန် လာရောက်ကြသော ကျင့်ကြံသူ အချို့လည်း ရှိနေသေးသည်။

လမ်းခရီးတစ်လျှောက်တွင် ရှောင်မိုက ယခင်က သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သောကြောင့် သူ့ကို ကြားဖြတ်သတ်ဖြတ်ရန် ကြိုးစားကြသည့် ကျင့်ကြံသူ အများအပြားကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

ထိုကျင့်ကြံသူ အများစုမှာ ရှောင်မို၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ကြရသည်။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် ရှောင်မိုက သူတို့၏ ဂိုဏ်းများသို့ ပြန်သွားပြီး သတင်းပို့နိုင်စေရန် သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို ဖျက်ဆီးပစ်ကာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ တစ်ဦး သို့မဟုတ် နှစ်ဦးကို ချန်လှပ်ထားခဲ့လေ့ရှိသည်။

ရှောင်မိုက သူ၏ ဓားကို စမ်းသပ်နိုင်ရန်နှင့် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် အဆင့်တက်လှမ်းနိုင်ရန်အတွက် ထိုဂိုဏ်းများ လက်စားချေရန် လာရောက်မည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် တပည့်များ သေဆုံးသွားသောအခါ ဂိုဏ်း၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် ရှောင်မိုအပေါ် သဘာဝကျကျပင် လက်စားချေကြမည်ဖြစ်သည်။

မဟုတ်ပါက သင်၏ဂိုဏ်းမှ တပည့်များက အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်ခံရ၊ အနိုင်ကျင့်ခံရ၊ အရှက်ခွဲခံရမည်ဆိုပါက ဂိုဏ်း၏ ဂုဏ်သိက္ခာက ဘယ်မှာရှိတော့မည်နည်း။

ကိုယ့်ကိုယ်ပိုင် တပည့်များကိုပင် မကာကွယ်နိုင်ပါက အနာဂတ်တွင် မည်သူက သင့်ထံလာရောက် ပူးပေါင်းမည်နည်း။

သို့သော် ရယ်စရာကောင်းသည်မှာ ဂိုဏ်းများစွာသည် သူတို့၏ တပည့်များကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သော အမျိုးသား၏ သရုပ်မှန်မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို မသိရှိခဲ့ကြပေ။

သူတို့က ရှောင်မို၏ အစစ်အမှန် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကိုပင် နားမလည်ခဲ့ကြဘဲ သူ့ကို နဂါးတံခါးအဆင့်အောက်ရှိ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဟုသာ ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။

ဤဂိုဏ်းများမှ လူများ ပို၍ပို၍ သေဆုံးလာပြီး သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့် အကြီးအကဲများပင် သွားရောက်ပြီးနောက် ပြန်မလာကြတော့သည့်အခါ သူတို့က ခဲယဉ်းသော နံရံကြီးတစ်ခုကို ဝင်တိုက်မိပြီဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားကြပြီး အားလုံးက နားမကြား၊ ဆွံ့အဟန် ဆောင်နေကြတော့သည်။

ရှောင်မိုကို သတ်ဖြတ်ရန် လာရောက်ကြသူများအပြင် ဝမ်ရှင်းကို သတ်ဖြတ်ရန် လာရောက်ကြသူများလည်း အများအပြား ရှိနေသေးသည်။

ဝမ်ရှင်းက လောကီကမ္ဘာကို လှည့်လည်သွားလာရန် ခုန်းနျန်ကျောင်းတော်မှ ထွက်ခွာလာပြီဟူသော သတင်းများ ပျံ့နှံ့သွားပြီးနောက် သူမကို ဖယ်ရှားရန် လာရောက်သော မိစ္ဆာဂိုဏ်းများ ပို၍ပို၍ များပြားလာခဲ့သည်။

သူတို့က သတင်းအချက်အလက်များကို ဘယ်ကရလာသနည်း ဆိုသည်ကို မသိသော်ငြားလည်း ဝမ်ရှင်းတွင် အပေါက်ခုနစ်ပေါက်ပါ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော နှလုံးသား ရှိနေကြောင်းကို လူအများအပြားက သိရှိနေကြသည်။

အပေါက်ခုနစ်ပေါက်ပါ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော နှလုံးသား ပိုင်ရှင် ဝမ်ရှင်းက အရွယ်ရောက်လာချိန်တွင် မိစ္ဆာလမ်းစဉ်အတွက် မည်မျှ ဆိုးကျိုးသက်ရောက်စေမည်ဆိုသည်ကို ခဏဖယ်ထားလိုက်ဦး။

အရေးအကြီးဆုံးမှာ အပေါက်ခုနစ်ပေါက်ပါ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော နှလုံးသားကို ဆေးဖော်စပ်ရာတွင် အသုံးပြုခြင်းက မသေမျိုးအဆင့်သို့ အဆင့်တက်လှမ်းရန် ကြိုးစားနေကြသော ကျောက်စိမ်းသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများအတွက် အလွန်တရာ အကျိုးရှိလှပေသည်။

သို့သော် သူတို့က ရှောင်မို၏ရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး ရှောင်မိုက သူ၏ လက်ထဲရှိ နလင်ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ချိန်တွင် သူတို့မှာ နောင်တရရန်ပင် အချိန်မရှိလိုက်ပေ။

ထို့အပြင် ဤမိစ္ဆာဂိုဏ်းများက အတော်အသင့် နီးကပ်နေပါက ရှောင်မိုက တမင်သက်သက်ပင် သူတို့၏ ခန်းမများကို သွားရောက်စိန်ခေါ်လိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

ရှောင်မို၏ ခန်းမများကို စိန်ခေါ်ခြင်းဆိုသည်မှာ များသောအားဖြင့် ဂိုဏ်းကို အမြစ်ဖြတ် သုတ်သင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ရှောင်မိုက မိစ္ဆာဂိုဏ်းတစ်ခုကို သုတ်သင်လိုက်တိုင်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးချီများက ပိုမိုထူထပ်လာပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် စွမ်းအားကလည်း နောက်ထပ် အဆင့်တစ်ဆင့် မြင့်တက်လာလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရှောင်မိုမှာ သွေးချီများ၏ တိုက်စားမှုကို ပို၍ပို၍ ပြင်းထန်စွာ ခံစားလာရသည်။

လမ်းခရီးတစ်လျှောက်တွင် ရှောင်မိုက လူမည်မျှ သတ်ဖြတ်ခဲ့မိသည်ကိုပင် မှတ်မိနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

"အနန္တတာအိုဂိုဏ်းက ရှောင်မိုက သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်မှာ ရှိနေလျက်နဲ့ ကျောက်စိမ်းသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေကို သတ်ဖြတ်တယ်တဲ့"

"အနန္တတာအိုဂိုဏ်းက ရှောင်မိုက ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်တယ်တဲ့"

"သွေးမိစ္ဆာထက်တောင် ပိုရူးသွပ်တဲ့ အရူးတစ်ကောင်ပဲ"

ရှောင်မို၏ ဂုဏ်သတင်းကလည်း ပို၍ပို၍ ကြီးမားလာပုံရသည်။

တဖြည်းဖြည်းနှင့် စာချုပ်များ လက်ခံထားသော လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရေး အဖွဲ့အစည်း အများအပြားမှာ ရှောင်မိုကို လုပ်ကြံခြင်းအလုပ်ကို လက်လျှော့လိုက်ကြတော့သည်။

ကျောက်စိမ်းသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများက ရှောင်မိုကို မအနိုင်ယူနိုင်ကြဘဲ အချိန်မီ မထွက်ပြေးနိုင်ခဲ့သူ အချို့မှာ သူ၏ ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် အခုတ်ခံလိုက်ကြရသည်။

မသေမျိုးအဆင့် ကျင့်ကြံသူများကို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် တောင်းဆိုရေးအတွက်ကျတော့ မသေမျိုးအဆင့် ကျင့်ကြံသူများက အဲဒီလောက် အများကြီး မရှိပေ။ ဂိုဏ်းချုပ် အများစုမှာ ကျောက်စိမ်းသန့်စင်ခြင်းအဆင့်တွင်သာ ရှိကြသည်။

ထို့အပြင် သွေးမိစ္ဆာကသာ အနီးအနားတွင် ရှောင်မိုအတွက် တာအိုကို ကာကွယ်ပေးနေလျှင်ကော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။

မသေမျိုးအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးပင်လျှင် သွေးမိစ္ဆာ၏ ရူးသွပ်သော သွေးဓားကို ခံနိုင်ရည်ရှိရန် ယုံကြည်မှု ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် နဂါးနက်ဂိုဏ်းသို့ သွားရာလမ်းတွင် ရှောင်မိုက အနောက်ဘက်ဒေသရှိ ထောက်လှမ်းရေး အဖွဲ့အစည်း အသီးသီးမှတစ်ဆင့် အနန္တတာအိုဂိုဏ်း၏ အခြားသော သူတော်စင်များ ရှိနေမည့် နေရာကိုလည်း ရှာဖွေနေခဲ့သည်။

လမ်းခရီးတစ်လျှောက်တွင် ရှောင်မိုက သူတော်စင်သားတော်လောင်း နှစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။

သုံးလ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

နံနက်ခင်းတစ်ခုတွင် ရှောင်မိုက သူ၏ ချီများကို လှည့်ပတ်ကာ အသက်ရှူမှတ်နေစဉ် ရုတ်တရက် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် ကြမ်းတမ်းသော သွေးချီများ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။

သွေးချီများက အစစ်အမှန် အရာဝတ္ထုတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ရှောင်မိုကို သွေးရောင် ဂျာကင်အင်္ကျီရှည်တစ်ထည်အလား ရစ်ပတ်ထားသည်။

ရှောင်မို၏ နီရဲနေသော မျက်လုံးများက အသိစိတ်ရှိခြင်းနှင့် ရူးသွပ်ခြင်းကြားတွင် အဆက်မပြတ် ရွှေ့လျားနေခဲ့သည်။

"ရှောင်မို"

သစ်သီးများ ခူးဆွတ်ပြီးနောက် ယခုလေးတင် ပြန်ရောက်လာသော ဝမ်ရှင်းက ရှောင်မို၏ ပုံစံကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ထိတ်လန့်သွားပြီး သစ်သီးများကို ပစ်ချကာ အလျင်အမြန် ပြေးလာခဲ့သည်။

"အနားမလာနဲ့"

ရှောင်မိုက ဝမ်ရှင်းကို အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူက အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူနေပြီး သူ၏ လက်များကို လက်သီးဆုပ်အဖြစ် တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ထားလိုက်သည်။

နဖူးပေါ်ရှိ ချွေးများက သူ၏ နားထင်မှ ဆံပင်များကို စိုစွတ်သွားစေခဲ့သည်။ သူ့ဘေးရှိ နလင်ဓားသည် ရှောင်မိုကို ဝန်းရံနေသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များ၏ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် ဓားအိမ်ထဲမှ တဖြည်းဖြည်း လျှောထွက်လာပြီး တောက်ပနေသော ဓားအသွားတစ်ဝက်ကို ဖော်ပြနေသည်။

ရှောင်မို၏ အသားအရေအောက်တွင် မည်းမှောင်ပြီး ထင်ရှားနေသော သွေးကြောများတစ်လျှောက် အနီရောင် သွေးများ စီးဆင်းနေသည်ကိုပင် မြင်တွေ့နိုင်သည်။

သို့သော် သူ၏ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခံနေရသော အခြေအနေကို မြင်တွေ့နေရလျက် ဝမ်ရှင်းက ဘယ်လိုလုပ် ရပ်ကြည့်နေနိုင်မည်နည်း။

ရှောင်မို၏ ဆူပူအော်ဟစ်မှုကို လျစ်လျူရှုကာ ကျောင်းသင်္ကန်းအောက်ရှိ ဝမ်ရှင်း၏ ရှည်လျားသော ခြေတံများက ရှေ့သို့ နောက်တစ်ဖန် လှမ်းလာခဲ့သည်။ သူမက ရှောင်မို၏ရှေ့တွင် ထိုင်ချလိုက်ပြီး အသားမာတက်နေသော သူ၏ လက်ကြီးကို ခိုင်မြဲစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။

ဝမ်ရှင်းက ရှောင်မိုကို ထိကိုင်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သွေးချီများက လှိုင်းတံပိုးတစ်ခုအလား သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဆီသို့ တိုက်ခတ်လာပြီး သူမ၏ အသိစိတ်၊ ဝိညာဉ်သွေးကြောများ၊ ကြွက်သားများနှင့် အရိုးများကို တိုက်စားသွားခဲ့သည်။

"အရမ်း နာတာပဲ"

ဝမ်ရှင်းက သူမ၏ ပါးလွှာသော နှုတ်ခမ်းကို တင်းကျပ်စွာ စေ့ပိတ်ထားလိုက်ပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်က အတွင်းရော အပြင်ပါ ဓားငယ်လေးများဖြင့် တစ်စစီ လှီးဖြတ်ခံနေရသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

သို့သော် သူမက နာကျင်မှုကို အတင်းအကျပ် သည်းခံကာ သူမ၏ ပါးစပ်မှ ဗုဒ္ဓကျမ်းစာများကို ရွတ်ဆိုနေခဲ့သည်။

ဝမ်ရှင်း၏ နှုတ်ခမ်းဖျားမှ ကျမ်းစာတစ်ကြောင်းပြီးတစ်ကြောင်း ရွတ်ဆိုထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ရှောင်မိုကို ဝန်းရံနေသော သွေးချီများက တဖြည်းဖြည်း လွင့်စင်သွားသည် သို့မဟုတ် ဝမ်ရှင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ကူးပြောင်းသွားပုံရပြီး သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် ဗုဒ္ဓသဘာဝစွမ်းအားများက ရှောင်မို၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ မိစ္ဆာချီများကို ဖိနှိပ်ကာ ပျော်ဝင်သွားစေသည်။

အမွှေးတိုင်တစ်တိုင် လောင်ကျွမ်းချိန် အကြာတွင် ရှောင်မို၏ သွေးချီများ တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်သွားပြီး ဝမ်ရှင်း၏ လက်ဖဝါးများမှာ ချွေးစေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။

ရှောင်မိုက မျက်လုံးများကို နောက်တစ်ကြိမ် ဖွင့်လိုက်သည်။

"ဘယ်လိုနေလဲ" ဝမ်ရှင်းက စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။ "နင် အဆင်ပြေရဲ့လား"

"ငါ မင်းကို အနားမလာဖို့ ပြောထားတယ်လေ" ရှောင်မိုက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ နင် အရမ်းနာကျင်နေခဲ့တာပဲ" ဝမ်ရှင်းက ခေါင်းငုံ့သွားကာ သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာတွင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်တင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

"ငါ့ဘာသာငါ ဖြေရှင်းနိုင်တယ်" ရှောင်မို၏ အသံက ဆူပူလိုက်သည်နှင့်ပင် တူနေသည်။

"ငါ... ငါ တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ဒေါသမထွက်ပါနဲ့နော်... ဟုတ်ပြီလား"

ဝမ်ရှင်းက ရှောင်မို၏ အဝတ်အနားစကို ညင်သာစွာ ဆွဲလိုက်သည်။

ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်တင်နေသော ဝမ်ရှင်း၏ မျက်လုံးများကို ကြည့်ကာ ရှောင်မိုက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

"ဝမ်ရှင်း... မင်း ဗုဒ္ဓတရားကို ကျင့်ကြံတဲ့အခါ ကြည်လင်သန့်စင်တဲ့ နှလုံးသားတစ်ခု လိုအပ်တယ်။

ပြီးတော့ ငါ့ရဲ့ သွေးချီတွေက မင်းတို့ ဗုဒ္ဓ တပည့်တွေအတွက် သေစေလောက်တဲ့ အဆိပ်တစ်ခွက်နဲ့ ဘာမှမကွာဘူး။

မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်၊ မင်းရဲ့ အတွင်းစိတ် ကြည်လင်မှုတွေက ငါ့ရဲ့ သွေးချီတွေကြောင့် လုံးဝ ပျက်စီးသွားနိုင်ခြေ အများကြီးရှိတယ်။

ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက သွေးချီတွေကို ဖယ်ရှားဖို့ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို အသုံးပြုလိုက်တဲ့အချိန်မှာ ဒီအကြောင်းတွေကို နည်းနည်းလေးတောင် မစဉ်းစားမိဘူးလား"

"ရှောင်မို... တကယ်တော့ ငါ စဉ်းစားမိပါတယ်" ဝမ်ရှင်းက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ ရှောင်မို... နင် တစ်ခုခုဖြစ်သွားမှာကို ငါ ပိုကြောက်တယ်"

"..."

"ရှောင်မို... ဒီအချိန်အတွင်းမှာ နင် တကယ်ကို သတ်ဖြတ်မှုတွေ ထပ်လုပ်လို့ မရတော့ဘူးနော်" ဝမ်ရှင်း၏ လေသံက တောင်းပန်နေသည်နှင့်ပင် တူနေသည်။ "နင့်ခန္ဓာကိုယ်က တကယ်ကို ကန့်သတ်ချက်ရောက်နေပြီ။ ဒီအတိုင်း ဆက်သွားရင် နင် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မယ်"

"ကန့်သတ်ချက် ဟုတ်လား"

ရှောင်မိုက ခဏရပ်သွားပြီးနောက် ရယ်မောလိုက်သည်။

"ငါက ဒီနှစ်တွေ တစ်လျှောက်လုံး ဒီလိုပဲ ကျင့်ကြံလာခဲ့တာ။ ငါ ဒီအခက်အခဲကို မကျော်ဖြတ်နိုင်ဘူးဆိုရင်လည်း ငါ့ခရီးက ဒီမှာတင် အဆုံးသတ်သွားတာပေါ့။ ပြီးတော့ ငါသာ သတ်ဖြတ်တာကို ရပ်လိုက်ရင် တခြားသူတွေကရော ငါ့ကို သတ်ဖို့ ကြိုးစားတာကို ရပ်တန်းကရပ်မယ်လို့ မင်း ထင်နေလား"

ရှောင်မိုက ဝမ်ရှင်း၏ ဖြူဝင်းသော လက်ကလေးကို လွှတ်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီနေရာမှာ... အနောက်ဘက်ဒေသမှာ အသက်ရှင်ခြင်းနဲ့ သေဆုံးခြင်းပဲ ရှိတယ်။

ငါက ကျင့်ကြံသူတွေ အရမ်းကို များလွန်းအောင် သတ်ဖြတ်ခဲ့မိပြီ။ လူတွေ ပိုများလာပြီး ငါ့ကို ပစ်မှတ်ထားလာကြတယ်။ သူတို့အားလုံးက ငါ့ကို သေစေချင်ကြတယ်။

ဒါပေမဲ့ ငါ နောင်တမရပါဘူး။

ငါ လုပ်ရမှာက မညှာမတာ သတ်ဖြတ်ဖို့ပဲ။

ဘယ်သူမှ ပြဿနာလာမရှာရဲတော့တဲ့အထိ သတ်ပစ်မယ်။

ငါ့နာမည်ကို ကြားလိုက်တာနဲ့တင် လူတိုင်း ကြောက်လန့်တကြား တုန်ယင်သွားတဲ့အထိ သတ်ပစ်မယ်。

ငါပြောတဲ့ စကားတိုင်းကို သူတို့က နတ်ဘုရားတစ်ပါးရဲ့ အမိန့်တစ်ခုအလား သဘောထားတဲ့အထိ သတ်ပစ်မယ်။

အဲဒီအခါကျမှ သူတို့ သဘောပေါက်သွားလိမ့်မယ်... သြော်... အနောက်ဘက်ဒေသမှာလည်း စည်းမျဉ်းတွေ ရှိနေတာပဲလို့"

ရှောင်မိုက သူ၏ရှေ့ရှိ မိန်းမပျိုလေးကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ "မင်းက ငါ့ကို သတ်ဖြတ်တာတွေ ရပ်စေချင်တာလား။ ဒါဆို ဝမ်ရှင်း... ငါ မင်းကို မေးမယ်။ သူတို့ မသေသရွေ့ ငါ့နောက်ကို ထပ်ခါတလဲလဲ လိုက်နေကြမှာပဲ။ သူတို့ကို သတ်ဖို့ မင်း ငါ့ကို ကူညီပေးမှာလား"

ဝမ်ရှင်း ။ ။ "..."

ရှောင်မိုက သူ၏ ဓားရှည်ကြီးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ဂူထဲမှ တစ်လှမ်းချင်း ထွက်ခွာသွားရင်း သူမ ယခုလေးတင် ခူးဆွတ်လာခဲ့သော သစ်သီးများကို သူ၏ ခြေဖဝါးအောက်တွင် နင်းချေသွားခဲ့သည်။

"ဝမ်ရှင်း... ငါ့နောက်ကို ဆက်မလိုက်ပါနဲ့တော့။

ငါ့ရဲ့ မိစ္ဆာသဘာဝက အရမ်း အားကောင်းလွန်းတယ်။ ငါ နောက်ကြောင်းပြန်လှည့်လို့ မရနိုင်တော့သလို နောက်ကြောင်းပြန်လှည့်ချင်စိတ်လည်း မရှိတော့ဘူး"

ငါက အနောက်ဘက်ဒေသ တစ်ခုလုံး ကြောက်ရွံ့ရတဲ့ မိစ္ဆာတစ်ပါး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။

အဲဒီအချိန် ရောက်လာတဲ့အခါ။

မင်းက အနောက်ဘက်ဒေသ တစ်ခုလုံး ရိုသေလေးစားရတဲ့ ဗုဒ္ဓတစ်ပါး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။

အခန်း ၂၄၀ နင့်အတွက်ဆိုရင် ငါ ဘုန်းကြီးမဝတ်တော့ဘူး

ဝမ်ရှင်းက ရှောင်မိုအား မိစ္ဆာချီများကို ရှင်းလင်းပေးပြီးနောက် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ရှောင်မိုက ဝမ်ရှင်းကို ထွက်သွားရန် ဖျောင်းဖျရာ၌ ဓားကို အသုံးမပြုတော့ဘဲ လေးနက်ပြီး ရိုးသားသော စကားများဖြင့်သာ အကြံပေးဖျောင်းဖျခဲ့သည်။

သို့သော် ရှောင်မို ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်းပင် ဝမ်ရှင်းက ထွက်မသွားခဲ့ဘဲ ရှောင်မို၏ နောက်မှ ဆက်လက် လိုက်ပါလာခဲ့သည်။

ဝမ်ရှင်းကို ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်တရာ အားနည်းနုနယ်ပုံရပြီး ရှောင်မိုက သူမကို အနိုင်ကျင့်လျှင်တောင်မှ သူမက ဒေါသမထွက်ဘဲ တစ်ယောက်တည်း ကြက်သေသေ၍သာ ထိုင်နေတတ်သည်။

သို့တိုင်အောင် ဝမ်ရှင်း၏ ရင်ထဲတွင်မူ အရိုးထဲအထိ စွဲမြဲနေသော ခေါင်းမာမှုတစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။

သို့သော် သူ အဲဒီစကားတွေကို ပြောပြီးကတည်းက ဝမ်ရှင်းက အရင်ကထက် ပိုပြီး တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်ကို ရှောင်မို သတိထားမိလိုက်သည်။

ပြီးတော့ သူမက မကြာခဏ ငေးမောနေတတ်သည်။

ရှောင်မို လမ်းလျှောက်နေခြင်းကို ရပ်လိုက်ချိန်မှာပင် ဝမ်ရှင်းက ရှေ့သို့ ဆက်လက် လျှောက်သွားတတ်သည်။

သစ်ပင်တစ်ပင်နှင့် ဝင်တိုက်မိသွားသောအခါမှသာ ဝမ်ရှင်းက အွန်း ခနဲ ညည်းသံလေး ပြုကာ သူမ၏ ခေါင်းကို အုပ်ကိုင်တတ်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်များ ရစ်သိုင်းလာတတ်သည်။

ဝမ်ရှင်း ဘာတွေတွေးနေသည်ကို ရှောင်မို မသိပေ။

ရှောင်မိုက သူမကို မေးသောအခါ ဝမ်ရှင်းက ခေါင်းကိုသာ အဆက်မပြတ် ခါယမ်းပြပြီး မည်သည့်စကားကိုမျှ မပြောလိုပေ။

သို့သော် မကြာမီမှာပင် ဝမ်ရှင်းက ရှောင်မို၏ အင်္ကျီလက်စကို ညင်သာစွာ ဆွဲလိုက်ပြီး သူမ၏ ကြည်လင်သော မျက်လုံးလေးများက ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ်ဖြစ်ကာ ရှောင်မိုကို ကြည့်လာခဲ့သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ" ရှောင်မိုက နောက်သို့လှည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ငါ... ငါ ဓားတစ်လက်လောက် လိုချင်တယ်" ဝမ်ရှင်းက ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စွာ ပြောလိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။

ရှောင်မိုမှာ အနည်းငယ် မှင်တက်သွားသည်။ "ဓားကို ဘာလုပ်ဖို့လဲ"

"..." ဝမ်ရှင်းက ခေါင်းငုံ့ထားဆဲဖြစ်ပြီး ဘာမှ ပြန်မဖြေခဲ့ပေ။

သူမ၏ အမူအရာကို ကြည့်ကာ ရှောင်မိုက အလွန် နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားသော်လည်း ထပ်မမေးတော့ပေ။ သူက သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ အနက်ရောင် ဓားမြှောင်တစ်လက်ကို ထုတ်ကာ ဝမ်ရှင်းထံ ပစ်ပေးလိုက်သည်။ "ဒီဓားမြှောင်က ငါ့ရဲ့ ဂိုဏ်းတူညီမ ငါ့အတွက် သွန်းလုပ်ပေးထားတာ။ ငါ မသုံးဖြစ်သေးဘူးဆိုတော့ မင်းပဲ ယူထားလိုက်တော့"

"အို... အင်း... ဟုတ်..." ဝမ်ရှင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဓားမြှောင်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ကာ စဉ်းစားနေပုံရသည်။

"ပြဿနာ တစ်ခုခုရှိလို့လား" ရှောင်မိုက မေးလိုက်သည်။ "မင်း ဒီဓားကို သဘောမကျလို့လား"

"မဟုတ်ပါဘူး" ဝမ်ရှင်းက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး သူမ၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ခေါင်းလေးကို မော့ကာ မျက်တောင်လေး ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ် လုပ်လျက် မေးလိုက်သည်။ "ရှောင်မို... နင့်မှာ နောက်ထပ် ဂိုဏ်းတူညီမ တစ်ယောက် ရှိသေးတာလား"

"အင်း... မင်း ရဲ့ရွှယ်တောင်ထွတ်ကနေ ထွက်သွားပြီး သိပ်မကြာခင်မှာပဲ သွေးမိစ္ဆာက သူမကို ခေါ်လာခဲ့တာလေ။ ဘာဖြစ်လို့လဲ"

"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး" ဝမ်ရှင်းက နောက်တစ်ကြိမ် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "နင့်ရဲ့ ဂိုဏ်းတူညီမက ဒီဓားကို သွန်းလုပ်တဲ့နေရာမှာ အားထုတ်မှုတွေ အများကြီး ထည့်ဝင်ထားတယ်ဆိုတာကို ငါ ခံစားမိလို့ပါ"

"ဘယ်သိမလဲလေ" ရှောင်မိုက နောက်သို့လှည့်ကာ ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်သွားခဲ့သည်။ "ဒီဓားက အရမ်းထက်တယ်နော်။ သတိထားကိုင်"

မသိမသာဖြင့် ကောင်းကင်ယံသို့ ညအမှောင်ထု ကျဆင်းလာခဲ့သည်။

ရှောင်မိုက တောင်ပေါ်ရှိ မြေကွက်လပ်ငယ်တစ်ခုကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားပြီး မီးပုံတစ်ပုံကို ဖိုကာ အနားယူရန် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်သည်။ သို့သော် ဝမ်ရှင်းမှာမူ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် ရှောင်မိုက စိုးရိမ်မနေခဲ့ပေ။

ဝမ်ရှင်း၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ဖြင့်ဆိုလျှင် သူမကို ဒုက္ခပေးနိုင်မည့်သူက အလွန်နည်းပါးလှသည်။

ထို့အပြင် ဝမ်ရှင်းတွင် ခုန်းနျန်ကျောင်းတော် ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်ကြီး ပေးသနားထားသော ကာကွယ်ရေး မှော်ရတနာတစ်ခုလည်း ရှိနေသေးရာ သူ့အနေဖြင့်ပင် သူမကို သတ်ရန် အားထုတ်မှုအချို့ ပြုလုပ်ရဦးမည်ဖြစ်သည်။

သန်းခေါင်ယံအချိန်ခန့်တွင် မျက်နှာချင်းဆိုင် ချုံပုတ်များထဲမှ တရှဲရှဲ အသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ရှောင်မိုက မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဝမ်ရှင်းက ချုံပုတ်များထဲမှ ကပျာကယာ ပြေးထွက်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သူမ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် ယုန်မလေးတစ်ကောင်ကို ပွေ့ဖက်ထားသည်။

ယုန်မလေး၏ ရှေ့လက်ဖဝါးလေးများက ဝမ်ရှင်း၏ လက်မောင်းကို တွယ်ကပ်ထားပြီး သူမ၏ ဗိုက်ကလေးမှာ ပေါ်နေကာ နောက်ခြေထောက်လေးများက လေထဲတွင် တွဲလောင်းကျနေသည်။ ယုန်လေးက တွေဝေနေသော အမူအရာဖြင့် ဝမ်ရှင်း၏ ပွေ့ဖက်ထားမှုကို ခံနေရပြီး ရုန်းကန်ခြင်း သို့မဟုတ် ခုခံခြင်း မရှိပေ။

"ယုန်တစ်ကောင်ကို ဘာလို့ ခေါ်လာတာလဲ။ ငါ့အတွက် ကင်ကျွေးမလို့လား" ရှောင်မိုက စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"မ... မဟုတ်ပါဘူး" ဝမ်ရှင်းမှာ လန့်ဖြတ်သွားပြီး အလျင်အမြန် နောက်သို့လှည့်ကာ သူမ၏ ရင်ခွင်ထဲရှိ ယုန်လေးကို ရှောင်မိုက ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များ ဖြူးပြီး ကင်စားပစ်မည်ကို စိုးရိမ်သွားခဲ့သည်။ "ဒါက နင် ကင်စားဖို့ မဟုတ်ဘူး"

သူမ၏ စိုးရိမ်နေသော ပုံစံကို ကြည့်ကာ ရှောင်မိုက ထပ်မမေးတော့ဘဲ မျက်လုံးများကို ပြန်မှိတ်ထားလိုက်သည်။

ဝမ်ရှင်းက သူမ၏ ရင်ခွင်ထဲရှိ ယုန်လေးအပေါ် ရှောင်မိုက မည်သည့် အကြံအစည်မှ မရှိကြောင်း သတိထားမိလိုက်သဖြင့် ယုန်လေးကို မြေကြီးပေါ်တွင် ဂရုတစိုက် ချထားလိုက်ပြီး မျက်တောင်လေး ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ် လုပ်ကာ ကြည့်နေခဲ့သည်။

ယုန်လေးကလည်း သူ့ကို ပွေ့ချီလာခဲ့သော လူသားကို ကြည့်ကာ သူမ ဘာလုပ်မည်ကို မသိဘဲ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

နံနက်ခင်း။

ရှောင်မိုက မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ဝမ်ရှင်းက အနက်ရောင် ဓားမြှောင်ဖြင့် အဖြူရောင် ယုန်ကြီးကို ချိန်ရွယ်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

အဖြူရောင် ယုန်ကြီး၏ နီရဲသော မျက်လုံးလေးများက ဝမ်ရှင်းကို ကြက်သေသေ၍ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

ဓားမြှောင်ကို ကိုင်ထားသော ဝမ်ရှင်း၏ လက်သေးသေးလေးက အနည်းငယ် တုန်ရီနေခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဝမ်ရှင်းက ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်ပုံရပြီး ဓားမြှောင်က အဖြူရောင် ယုန်ကြီးဆီသို့ ထိုးစိုက်သွားခဲ့သည်။

အဖြူရောင် ယုန်ကြီးက မရှောင်တိမ်းဘဲ ဝမ်ရှင်းကို စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့်သာ ကြည့်နေဆဲပင်။

အနက်ရောင် ဓားမြှောင်က ယုန်ကြီး၏ ကျောပြင်ကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်တော့မည့် အချိန်လေးမှာပင် ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ ဝမ်ရှင်းက တံတွေးကို ခက်ခက်ခဲခဲ မျိုချလိုက်ပြီး ဓားဖြင့် ထိုးစိုက်ရန် မရက်စက်နိုင်ခဲ့ပေ။

တစ်ကြိမ်။

နှစ်ကြိမ်။

သုံးကြိမ်။

ဝမ်ရှင်းက အဖြူရောင် ယုန်ကြီးကို အကြိမ်ကြိမ်အခါခါ ထိုးစိုက်ရန် ကြိုးစားနေခဲ့သည်။

သို့သော် အကြိမ်အတော်များများတွင် ဓားမြှောင်က လေထဲတွင်သာ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည် သို့မဟုတ် အဖြူရောင် ယုန်ကြီး၏ ခြေထောက်ဘေးရှိ မြေကြီးထဲသို့သာ ထိုးစိုက်ဝင်သွားခဲ့သည်။

တစ်ကြိမ်တွင်မူ ဓားမြှောင်က အဖြူရောင် ယုန်ကြီးကို နောက်ဆုံးတွင် ထိမိသွားခဲ့ပြီး အဖြူရောင် ယုန်ကြီး၏ အမွေးတစ်စု ကျွတ်ကျသွားခဲ့သည်။

ဝမ်ရှင်းမှာ လန့်ဖြတ်သွားပြီး အလျင်အမြန် လက်လှမ်းကာ အဖြူရောင် ယုန်ကြီးကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ပြီး ယုန်ကြီးကို သူမက ဒဏ်ရာရသွားစေခဲ့သလားဟု စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်သည်။

"မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ" ရှောင်မိုက မေးလိုက်သည်။

"အာ"

ဝမ်ရှင်းမှာ လန့်ဖြတ်သွားပြီး ဓားမြှောင်က သူမ၏ လက်ထဲမှ လွတ်ကျကာ ဘေးသို့ ကျသွားခဲ့သည်။

ရှောင်မိုက ဝမ်ရှင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ "မင်း ယုန်ကို သတ်ချင်လို့လား"

ရှောင်မို၏ စကားများကို ကြားသောအခါ ဝမ်ရှင်းက ခေါင်းငုံ့သွားပြီး သူမ၏ လက်ချောင်းများကို တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ပွတ်နယ်နေခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဝမ်ရှင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "အင်း"

ရှောင်မိုမှာ ပို၍ပင် နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားသည်။ "ဘာအကြောင်းပြချက်မှ မရှိဘဲနဲ့ သူ့ကို ဘာလို့ သတ်မှာလဲ"

"ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့... အရင်ဆုံး လေ့ကျင့်ကြည့်ချင်လို့ပါ" ဝမ်ရှင်းက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"လေ့ကျင့်တယ်"

"အင်း"

ဝမ်ရှင်းက မော့ကြည့်ကာ ရှောင်မိုကို လေးနက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က တစ်ယောက်ယောက်က နင့်ကို သတ်ချင်ရင် ငါက ရန်သူတွေကို သတ်ဖို့ ကူညီပေးမလားလို့ နင် ငါ့ကို မေးခဲ့တယ်လေ။

အဲဒီအကြောင်းကို ငါ အကြာကြီး စဉ်းစားခဲ့တယ်။

နောက်ဆုံးတော့ ငါ သဘောပေါက်သွားပြီ"

"ဘာကို သဘောပေါက်သွားတာလဲ" ရှောင်မိုက မေးလိုက်သည်။

ဝမ်ရှင်းက သူမ၏ လက်သေးသေးလေးများကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ "နင့်ကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် သတ်ဖြတ်မှုတွေကို မလုပ်မနေ လုပ်ရမယ်ဆိုရင်... ငါ လုပ်မယ်"

"ဒါပေမဲ့ ရှောင်မို... ငါက လူတစ်ယောက်ကိုမှ မသတ်ဖူးဘူး။ တကယ်တမ်း အဲဒီအချိန် ရောက်လာတဲ့အခါ ငါ လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ကြောက်နေမိတယ်။ ဒါကြောင့်... ဒါကြောင့်..."

စကားပြောနေရင်း ဝမ်ရှင်းက သူမ၏ မျက်လွှာကို ပြန်ချသွားခဲ့သည်။

"ဒါကြောင့် မင်းက ဒီယုန်လေးအပေါ်မှာ အရင်လေ့ကျင့်ဖို့ စီစဉ်နေတာပေါ့" ရှောင်မိုက မတတ်သာသည့် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "အရင်တုန်းက ငါ့ဆီကနေ ဓားမြှောင်တစ်လက် တောင်းခဲ့တာကလည်း ဒီအကြောင်းပြချက်ကြောင့်ပဲလား"

"ဟုတ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ တစ်ညလုံး ကုန်သွားတာတောင်မှ ငါ ဒီယုန်လေးကို မသတ်နိုင်သေးဘူး" ဝမ်ရှင်း၏ ငုံ့ထားသော ခေါင်းလေးမှာ သူမ၏ ရင်ဘတ်ထဲသို့ ဝင်သွားမတတ်ပင်။ "ရှောင်မို... ငါက အရမ်း အသုံးမကျဘူးမလား"

"ဟူး... ဒါက မင်း အသုံးကျတယ်၊ မကျဘူး ဆိုတာနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ပါဘူး"

ရှောင်မိုက တွေဝေနေသော ယုန်လေးကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ စိတ်နှလုံးသဘောထားက မွေးရာပါ ကြင်နာတတ်တယ်။ မင်း ဓားမြှောင်ကို မြှောက်လိုက်တဲ့အခါ ယုန်လေးကတောင် မင်း သူ့ကို သတ်မယ်လို့ မယုံကြည်ဘူး။ သူက ပုန်းတောင် မပုန်းဘူးလေ။ အဲဒါက မင်းရဲ့ ရင်ထဲမှာ သတ်ဖြတ်လိုတဲ့ စိတ်ဆန္ဒ လုံးဝမရှိဘူးဆိုတာကို ဆိုလိုတာပဲ။ ပြီးတော့ လူတစ်ယောက်မှာ သတ်ဖြတ်လိုတဲ့ စိတ်ဆန္ဒ မရှိရင် သူတို့က သတ်ဖြတ်ခြင်း အပြစ်ကို ဘယ်လိုလုပ် ကျူးလွန်နိုင်မှာလဲ"

"ငါ... ငါ..." ဝမ်ရှင်းက ရှောင်မို၏ မျက်လုံးများကို လေးနက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ "ငါ့ကို အချိန်နည်းနည်း ပေးပါ။ ငါ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ့မယ်"

"ကြိုးစားမယ်" ရှောင်မိုက သူမ၏ မျက်လုံးများကို တိုက်ရိုက် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ "မင်း တကယ့်ကို ရက်စက်နိုင်တဲ့ နေ့တစ်နေ့ကို ရောက်လာတဲ့အခါ မင်းရဲ့ ဗုဒ္ဓနှလုံးသားက အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားလိမ့်မယ်။ မင်းရဲ့ ဗုဒ္ဓလမ်းစဉ် လုံးဝ ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ မင်းက ဘုန်းကြီးတောင် ဆက်လုပ်လို့ ရမှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ အဲဒါက တန်လို့လား"

"တန်ပါတယ်"

ဝမ်ရှင်း၏ ကြည်လင်သော မျက်လုံးလေးများက ရှောင်မို၏ ပုံရိပ်ကို ရောင်ပြန်ဟပ်နေခဲ့သည်။

"နင့်အတွက်ဆိုရင် ငါ ဘုန်းကြီးမဝတ်တော့ဘူး"