အခန်း (၂၀၁-၂၀၂)
Vol. 21 Ch. 201-202
အခန်း (၂၀၁) - ကျယ်ဝမ်ယွဲ့အား ကူညီခြင်းနှင့် ယခင်အကြီးအကဲများ
“စီနီယာအစ်ကိုရွှီ...”
“စီနီယာအစ်ကိုရွှီ ဂိုဏ်းကို ပြန်ရောက်လာပြီလား...”
“…”
ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းသို့ ပြန်ရောက်သည့်အခါ ရွှီနင်သည် တစ်စုံတစ်ခု ထူးဆန်းနေသည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။
သူ ဂိုဏ်းအတွင်း လမ်းလျှောက်နေစဉ် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သူ့အား လာရောက်နှုတ်ဆက်နေကြလေသည်။
သူသည် ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းတွင် အတော်အတန် နာမည်ကျော်ကြားသူဖြစ်သော်လည်း လူအများစုမှာ သူ၏နာမည်ကိုသာ သိကြပြီး ရုပ်ရည်ကိုမူ မမြင်ဖူးကြချေ။
သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူ့အား မှတ်မိသူများ သိသိသာသာ များပြားနေပြီး အားလုံးမှာလည်း အလွန်အမင်း တက်ကြွနေကြသည်။
အထူးသဖြင့် ဂိုဏ်းသို့ အသစ်ဝင်လာသော တပည့်အချို့မှာ သူ့အား ကြည်ညိုလေးစားသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေကြရာ ရွှီနင်မှာ အတော်လေး ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားရသည်။
ဖုန်းချန်ကောအား သူ သတ်ဖြတ်ခဲ့သည့် သတင်းကို စစ်ယင်မှ ပျံ့နှံ့အောင် လုပ်လိုက်သဖြင့် ယခုအခါ ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းအထိ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း ရွှီနင် မသိသေးပေ။
ကျိဖုန်းပြည်နယ်တစ်ခုလုံးမှာ ရွှီနင်နှင့် စစ်ယင်တို့ နှစ်ယောက်ပေါင်း၍ သွေးတစ္ဆေဂိုဏ်းအား ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သည်ဟု ယုံကြည်နေကြလေပြီ။
သွေးတစ္ဆေဂိုဏ်းသည် ကျိဖုန်းပြည်နယ်ရှိ ထိပ်သီးဂိုဏ်းတစ်ခု မဟုတ်သော်လည်း ၎င်းတို့တွင် ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ရှိနေခဲ့ရာ ဤလုပ်ရပ်ကြောင့် ရွှီနင်၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ ကျော်ကြားသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
“ဂျူနီယာမောင်လေးရွှီ...”
ရွှီနင် ပင်မတောင်ထိပ်သို့ လျှောက်သွားနေစဉ် ရုတ်တရက် ရင်းနှီးနေသော အသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။
ရွှီနင် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မတွေ့ရသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော ကျယ်ဝမ်ယွဲ့ ဖြစ်နေသည်။
ရွှီနင်နှင့် ကျယ်ဝမ်ယွဲ့တို့သည် မိစ္ဆာသားရဲကျမ်းစာလိပ်ထဲတွင် အခက်အခဲများကို အတူတကွ ကျော်ဖြတ်ခဲ့ကြသဖြင့် သူတို့၏ ခင်မင်မှုမှာ နက်ရှိုင်းလေသည်။
သို့သော် တစ်ဦးချင်းစီ၏ ကိုယ်ပိုင်ကိစ္စများကြောင့် နောက်ပိုင်းတွင် ပြန်မဆုံဖြစ်ခဲ့ကြချေ။
ရွှီနင်သည် ဖေးယွင်ပြည်နယ်သို့ သွားရောက်ခဲ့ပြီး ပြန်ရောက်သည်နှင့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေဆီသို့ ချက်ချင်း ဦးတည်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျယ်ဝမ်ယွဲ့မှာမူ သူမ၏ ပါရမီ ထိခိုက်သွားပြီးနောက် သူမ ရရှိထားသော လျှပ်စီးဓာတ်သဘာဝ တာအိုလက်နက်ကို ဆေးပြားများနှင့် လဲလှယ်ရန် ဂိုဏ်းသို့ အပ်နှံခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူမသည် ဂိုဏ်းတာဝန်ခံတစ်ဦး ဖြစ်လာရန် ကိုယ်တိုင်လျှောက်ထားခဲ့ပြီး ယခုမှသာ ဂိုဏ်းသို့ ပြန်လည်အနားယူရန် ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။
သူမသည် ဆင့်ခေါ်ချက်ကြောင့်သာ ဂိုဏ်းသို့ ပြန်လာခြင်းဖြစ်ပြီး ရွှီနင်နှင့် တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ဆုံတွေ့သွားခြင်း ဖြစ်လေသည်။
“စီနီယာအစ်မကျယ်...”
ရွှီနင်သည် ကျယ်ဝမ်ယွဲ့အား မြင်သောအခါ သူငယ်ချင်းဟောင်းတစ်ဦးနှင့် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
မိစ္ဆာသားရဲကျမ်းစာလိပ်ထဲတွင် သူတို့နှစ်ဦး အပြန်အလှန် ကူညီခဲ့ကြသည့် မြင်ကွင်းများကို ရွှီနင် မှတ်မိနေဆဲပင်။
“မတွေ့တာ ကြာပြီနော်... အခုဆို နင်က ကျိဖုန်းပြည်နယ်မှာ တကယ့်ကို နာမည်ကြီးနေပြီပဲ”
ရွှီနင်သည် ယခင်အတိုင်း မပြောင်းလဲသေးသည်ကို ကျယ်ဝမ်ယွဲ့ သတိထားမိလိုက်သည်။ သူ၏ ခွန်အားနှင့် ဂုဏ်သတင်းမှာ တိုးတက်လာသော်လည်း သူမအပေါ် စိမ်းကားမသွားပေ။ ၎င်းကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူမ အလွန်ဝမ်းသာသွားရသည်။
“ကျိဖုန်းပြည်နယ်မှာ နာမည်ကြီးနေတယ် ဟုတ်လား...”
ရွှီနင် နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားသည်။ “အဲဒါ ဘယ်တုန်းက ဖြစ်သွားတာလဲ”
“နင်နဲ့ ချန်းမြောင်ဂိုဏ်းရဲ့ နံပါတ်တစ် တပည့်ရင်း စစ်ယင်တို့ ပေါင်းပြီး သွေးတစ္ဆေဂိုဏ်းကို ဖျက်ဆီးလိုက်တဲ့ သတင်းက ကျိဖုန်းပြည်နယ်က ဂိုဏ်းကြီးတွေအားလုံးဆီ ပျံ့နှံ့သွားပြီလေ”
ရွှီနင်သည် ဂုဏ်သတင်းကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်တတ်သူဖြစ်ကြောင်း ကျယ်ဝမ်ယွဲ့ ခံစားလိုက်ရသည်။
ဤကဲ့သို့သော ဂုဏ်ဒြပ်မျိုးကို အခြားသူသာ ရရှိပါက အပျော်လွန်နေလောက်ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ရွှီနင်ကမူ ဘာမှမဖြစ်သကဲ့သို့သာ နေနေလေသည်။
“အဲဒီစစ်ယင်ကတော့...”
ရွှီနင် မတတ်သာသလို ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ သူသည် ဤကဲ့သို့သော ကျော်ကြားမှုမျိုးကို ဘယ်သောအခါမှ ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။
လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှ ထွက်လာပြီးနောက် သူ၏နာမည်က ပြည်နယ်တစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်စေလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မထားခဲ့ချေ။
“ဒါတွေ ထားလိုက်ပါဦး...”
ရွှီနင်က စကားလမ်းကြောင်း ပြောင်းလိုက်ပြီး ကျယ်ဝမ်ယွဲ့၏ ခွန်အားကို အာရုံခံကြည့်လိုက်သည်။ “စီနီယာအစ်မ... ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် တတိယအဆင့်ကို ပြန်ရောက်သွားပြီလား”
“ဟုတ်တယ်...”
ကျယ်ဝမ်ယွဲ့က ပြုံးလိုက်သည်။ “ဂိုဏ်းကပေးတဲ့ ဆေးပြားတွေကို ရပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်း သောက်လိုက်တာလေ... လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်ကမှ ဒြပ်စင်နယ်ပယ်ကို ပြန်ရောက်တာ”
“အရာအားလုံး အဆင်ပြေမယ်ဆိုရင်တော့ အရည်အသွေးပြောင်းလဲခြင်းတစ်နယ်ပယ်ကို ပြန်ရောက်နိုင်မှာပါ”
ကျယ်ဝမ်ယွဲ့၏ လေသံမှာ တည်ငြိမ်နေသည်။
ရင်းမြစ်ပြောင်းပြန်ဆေးပြားကို မသောက်မီက သူမသည် ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် ပဉ္စမအဆင့်တွင် ရှိခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူမ၏ အခြေခံသာ ထိခိုက်မသွားခဲ့ပါက ယခုအချိန်တွင် တံဆိပ်တော်နယ်ပယ်သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိနေပေလိမ့်မည်။
သို့သော် ကျယ်ဝမ်ယွဲ့သည် နှမြောတသဖြစ်မိသော်လည်း ကျရှုံးမှုအပေါ် စိတ်ထဲမထားတော့ပေ။
သူမ၏ အမြင်တွင်မူ မိစ္ဆာသားရဲကျမ်းစာလိပ်ထဲမှ အသက်ရှင်လျက် ထွက်လာနိုင်ခြင်းကပင် ကံကောင်းလှပြီ ဖြစ်သည်။
“ဒါတွေကို ကြုံတွေ့ပြီးတဲ့နောက်မှာ စီနီယာအစ်မရဲ့ စိတ်အခြေအနေက ပိုပြီး တိုးတက်လာခဲ့တာပဲ။ တကယ်လို့ စီနီယာအစ်မရဲ့ အခြေခံသာ ပြန်ကောင်းလာရင် သေချာပေါက် တံဆိပ်တော်နယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းနိုင်မှာပါ”
ရွှီနင် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။
“ရင်းမြစ်ပြောင်းပြန်ဆေးပြားကို သောက်ပြီးမှတော့ ငါ့အခြေခံက ဘယ်လိုလုပ် ပြန်ကောင်းလာနိုင်မှာလဲ”
ကျယ်ဝမ်ယွဲ့က ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ယမ်းလိုက်သော်လည်း သူမ၏ ခံစားချက်များမှာမူ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။
“အဲဒီလိုလည်း မဟုတ်ပါဘူး...”
ရွှီနင်က ကြွေပုလင်းလေးတစ်လုံးကို ထုတ်လိုက်သည်။ “စီနီယာအစ်မ... ဒါကို လက်ခံပေးပါ”
“ဒါက...”
ကျယ်ဝမ်ယွဲ့ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ လှမ်းယူလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ဆေးပြားတစ်ပြား ဖြစ်ကြောင်း သူမ သိလိုက်သည်။
“ဒါက စီနီယာအစ်မရဲ့ ထိခိုက်သွားတဲ့ ပါရမီကို ပြန်ပြုပြင်ပေးနိုင်တဲ့ ဆေးပြားပါ”
ရွှီနင်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
အတွင်းမှ ဆေးပြားများသည် ရွှီနင်၏ အသက်ဆေးကျမ်းကို အဆင့်ရှစ်သို့ မြှင့်တင်ပြီးနောက် ကျယ်ဝမ်ယွဲ့အတွက် အထူးဖော်စပ်ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤဆေးပြားသည် ရင်းမြစ်ပြောင်းပြန်ဆေးပြားကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဆိုးကျိုးများကို ပြန်လည်ပြုပြင်ပေးနိုင်လေသည်။
အမှန်တကယ်တွင် ရွှီနင် နောက်ဆုံးအကြိမ် ဂိုဏ်းသို့ ပြန်လာစဉ်ကပင် ဤဆေးပြားကို ကျယ်ဝမ်ယွဲ့အား ပေးချင်ခဲ့သော်လည်း ထိုအချိန်တွင် ကျယ်ဝမ်ယွဲ့မှာ ဂိုဏ်းတာဝန်ခံတစ်ဦး ဖြစ်သွားပြီး ဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့ချေပြီ။
“ဘာ...”
အချိန်အတော်ကြာ တည်ငြိမ်နေခဲ့သော ကျယ်ဝမ်ယွဲ့မှာ ရွှီနင်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ရင်ခုန်သံများ မြန်လာတော့သည်။ “ဒီဆေးပြားက ငါ့အခြေခံကို ပြန်ကောင်းစေနိုင်တာလား... ဂိုဏ်းထဲက ဝါရင့် ဆေးဖော်စပ်သူတွေတောင် ရင်းမြစ်ပြောင်းပြန်ဆေးပြားရဲ့ နောက်ဆက်တွဲဆိုးကျိုးတွေကို ကုသနိုင်တဲ့ ဆေးပြားကို မဖော်စပ်နိုင်ကြဘူးလေ။ နင် ဒီလောက် အဖိုးတန်တဲ့ ဆေးပြားကို ဘယ်က ရခဲ့တာလဲ”
အကယ်၍ အခြားသူတစ်ဦးကသာ ဤသို့ပြောပါက ကျယ်ဝမ်ယွဲ့မှာ လိမ်နေသည်ဟု ထင်မိပေလိမ့်မည်။
သို့သော် ရွှီနင်က ထိုသို့ ပြောခြင်းဖြစ်သဖြင့် သူမ လုံးဝ ယုံကြည်သွားခဲ့သည်။
“စီနီယာအစ်မ လျှို့ဝှက်နယ်မြေကနေ ထွက်သွားပြီးနောက်မှာ ကျွန်တော် ဆေးပညာရှင်ကြီးတစ်ယောက်ရဲ့ အမွေအနှစ်ကို ရခဲ့တယ်လေ။ ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆေးဖော်စပ်မှု နည်းစနစ် တိုးတက်လာပြီးနောက်မှာ စီနီယာအစ်မအတွက် ဒီပူချွင်းဆေးပြားကို အထူးဖော်စပ်ပေးခဲ့တာပါ”
ရွှီနင်က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ပြောလိုက်သည်။
အကယ်၍ သူသာ အသက်ဆေးကျမ်းကို အဆင့်ရှစ်သို့ မမြှင့်တင်ခဲ့ပါက ပူချွင်းဆေးပြားကို သေချာပေါက် ဖော်စပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
ကျယ်ဝမ်ယွဲ့သည် နှုတ်ခမ်းကိုစေ့ကာ လက်ထဲမှ ကြွေပုလင်းလေးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ရွှီနင်အား စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ “ဂျူနီယာမောင်လေးရွှီ... ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်”
“စီနီယာအစ်မကလည်း အားနာစရာတွေ ပြောနေပြန်ပြီ...”
ရွှီနင်က လက်ကာပြလိုက်သည်။ “စိတ်ကိုအေးအေးထားပြီး ပြန်လည်နာလန်ထူဖို့ပဲ အာရုံစိုက်လိုက်ပါ။ စီနီယာအစ်မ တံဆိပ်တော်နယ်ပယ်ကို အမြန်ဆုံး တက်လှမ်းနိုင်ပါစေလို့ ကျွန်တော် ဆုတောင်းပေးပါတယ်”
“ကောင်းပြီလေ...”
ကျယ်ဝမ်ယွဲ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ကျွန်တော် ဆက်ပြီး စကားမပြောနိုင်တော့ဘူး စီနီယာအစ်မ။ ဂိုဏ်းကို အခုမှ ပြန်ရောက်တာဆိုတော့ ဆရာ့ကိုသွားတွေ့ဖို့ ပင်မတောင်ထိပ်ကို သွားရဦးမယ်”
ရွှီနင် ပြောလိုက်သည်။
“သွားပါ... ဂိုဏ်းချုပ်ကို သွားတွေ့ဖို့က ပိုအရေးကြီးတယ်”
ကျယ်ဝမ်ယွဲ့က သူ့အား ဆွဲမထားတော့ပေ။
ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦး လမ်းခွဲလိုက်ကြသည်။
ကျယ်ဝမ်ယွဲ့သည် ရွှီနင်၏ ကျောပြင်ကို ကြင်နာသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေပြီး သူမ၏ မျက်နှာတွင် သာယာသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာတော့သည်။
…
ကျယ်ဝမ်ယွဲ့၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာမှာ ထိခိုက်မှုမရှိသည့်အပြင် သူမ၏ နယ်ပယ်မှာလည်း တိုးတက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ရွှီနင် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။
ကျယ်ဝမ်ယွဲ့အား ဆေးပြားပေးပြီးနောက်တွင် ရွှီနင်သည် သူလုပ်ချင်နေသော တာဝန်တစ်ခုကို ထပ်မံပြီးမြောက်သွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
‘ဆရာ အခုဆို ဂိုဏ်းထဲမှာ ရှိနေလောက်ပြီ...’
ရွှီနင် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။
ပင်မတောင်ထိပ်သို့ ရောက်သောအခါ ဂိုဏ်းချုပ်တောင်ထိပ်တွင် အလုပ်အကျွေးပြုနေသော တပည့်များကို သူ မေးမြန်းလိုက်သည်။
မီရှင်းယယ်သည် အကြီးအကဲ ယွမ်ချန်ထံသို့ သွားရောက်နေကြောင်း၊ ခဏအကြာမှ ပြန်လာမည်ဖြစ်သဖြင့် ရွှီနင်အား စောင့်ဆိုင်းရန် မှာကြားထားကြောင်း အဖြေရခဲ့သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထိုတပည့်က ဂိုဏ်းချုပ်တောင်ထိပ်တွင် အရေးကြီးသော ပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦး ရောက်ရှိနေကြောင်း၊ သူတို့မှာ ယခင်မျိုးဆက်မှ အကြီးအကဲများ ဖြစ်ပုံရကြောင်း ရွှီနင်အား ပြောပြလေသည်။
၎င်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရွှီနင်သည် အဆုံးမဲ့ပင်လယ်ချောက်နက်တောင်ဘက်မှ လူစိမ်းများကြောင့် ယခင်အကြီးအကဲများမှာ ကျင့်ကြံရာမှ ထွက်လာကြခြင်း ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းလိုက်သည်။
ရွှီနင် ပင်မတောင်ထိပ်ပေါ်သို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။
မကြာမီတွင် သူသည် သစ်ပင်ရိပ်အောက်၌ ထိုင်ကာ စစ်တုရင်ကစားနေသော အဘိုးအိုနှစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ တစ်ဦးမှာ ဝဝဖိုင့်ဖိုင့်ဖြစ်ပြီး ကျန်တစ်ဦးမှာမူ ပိန်ပိန်ပါးပါး ဖြစ်သည်။
ရွှီနင် ရောက်လာသည်နှင့် သူတို့နှစ်ဦးလုံး အလုပ်ကို ရပ်လိုက်ကြပြီး ရွှီနင်ဘက်သို့ တစ်ပြိုင်နက် လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။
“တပည့်ရွှီနင်က အကြီးအကဲနှစ်ဦးကို ဂါရဝပြုပါတယ်”
ရွှီနင်သည်လည်း တပည့်တစ်ဦးပမာ သူတို့ကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းတွင် မဟာအကြီးအကဲဟူသော ရာထူးမရှိသဖြင့် အတိအကျ ပြောရလျှင် ဤယခင်မျိုးဆက် အကြီးအကဲနှစ်ဦးမှာ ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းတွင် တရားဝင် ရာထူးမရှိကြချေ။
“ဒါဆို မင်းက ရွှီနင်ပေါ့...”
ဝဝဖိုင့်ဖိုင့် အကြီးအကဲက ၎င်းကို မြင်သောအခါ တဟားဟား ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ လက်ထဲမှ စစ်တုရင်ရုပ်ကို စစ်တုရင်ခုံပေါ်သို့ ပစ်တင်ကာ ခုံပေါ်မှ ရုပ်များကို ရှုပ်ထွေးသွားစေလိုက်သည်။
ပိန်ပိန်ပါးပါး အကြီးအကဲက စစ်တုရင်ခုံကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူသည် ဝဝဖိုင့်ဖိုင့် အကြီးအကဲကို အတော်လေး စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေသည့်ပုံစံဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။
သို့သော် နောက်ဆုံးတွင်တော့ ပိန်ပိန်ပါးပါး အကြီးအကဲမှာ ဘာမှမပြောတော့ပေ။ သူသည် ခေါင်းကို လှည့်လိုက်ပြီး ရွှီနင်အား ကြင်နာသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
‘သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက တာအိုနယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းဖို့ ပြင်ဆင်နေတဲ့ မဟာဆရာကြီးတွေပဲ...’
ရွှီနင်သည် ဤလူနှစ်ဦး၏ ခွန်အားကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ ‘ဂိုဏ်းချုပ်ဖုန်းရှိုး ပြောခဲ့သလိုပဲ... ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းလို ထိပ်သီးဂိုဏ်းတစ်ခုမှာ အပေါ်ယံပြသထားတဲ့ ခွန်အားတွေတင် ရှိနေတာ မဟုတ်ဘူးပဲ’
“မင်းက အသက် ၃၀ တောင် မပြည့်သေးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အစစ်အမှန်ပိုင်နက်နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီပဲ”
ပိန်ပိန်ပါးပါး အကြီးအကဲက သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွေးကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။
“ကျွန်တော် ဒီနှစ်မှာ အသက် ၂၁ နှစ် ရှိပါပြီ”
ရွှီနင် ဤကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိလာသည်မှာ သုံးနှစ်နီးပါး ရှိချေပြီ။
“ဪ...”
ပိန်ပိန်ပါးပါး အကြီးအကဲသည် တည်ငြိမ်နေဟန် ဆောင်လိုက်သော်လည်း သူ၏ လက်မှ အားကြောင့် မုတ်ဆိတ်မွေးအချို့မှာ ပြတ်ထွက်သွားရသည်။
“ပါရမီ ကောင်းလိုက်တာ... တာအိုနယ်ပယ်ကို ရောက်ဖို့ မျှော်လင့်ချက် ရှိတာပဲ”
ပိန်ပိန်ပါးပါး အကြီးအကဲက အားပေးစကား ဆိုလိုက်သည်။
ဝဝဖိုင့်ဖိုင့် အကြီးအကဲက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ပိန်ပိန်ပါးပါး အကြီးအကဲကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ “ဟန်ဆောင်မနေစမ်းပါနဲ့ကွာ... မင်း အသက် ၂၁ နှစ်တုန်းက ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်ကို ဝင်ခါစပဲ ရှိသေးတာ မဟုတ်လား”
“ရွှီနင်... မင်းရဲ့ ပါရမီနဲ့ဆိုရင် သေချာပေါက် တာအိုနယ်ပယ်ကို ရောက်နိုင်မှာပါ။ မင်းသာ ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်ကို သွားမယ်ဆိုရင် သေချာပေါက် နေရာတစ်ခု ရရှိပြီး အဆင့်အတန်းမြင့်တဲ့သူတစ်ယောက် ဖြစ်လာမှာ အမှန်ပဲ”
ဝဝဖိုင့်ဖိုင့် အကြီးအကဲက သူ့အား ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ချီးကျူးလိုက်သည်။
“အကြီးအကဲတို့ရဲ့ ချီးကျူးစကားတွေအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်...”
ရွှီနင်သည် ထိုလူနှစ်ဦး၏ ဆက်ဆံရေးမှာ အတော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။
ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦးက ရွှီနင်အား မေးခွန်းအချို့ မေးမြန်းကြသည်။
ရွှီနင်သည် အစစ်အမှန်ပိုင်နက်နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ရုံသာမက လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်လေးခုကိုပါ တတ်မြောက်ထားကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ သူတို့ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ထိတ်လန့်သွားကြရပြန်သည်။
ယွဲ့လန်ဂိုဏ်း တည်ထောင်ပြီးကတည်းက ရွှီနင်သည် ပါရမီအရှိဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ကြောင်းမှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိတော့ပေ။
“ရွှီနင် ပြန်လာပြီလား”
မီရှင်းယယ်နှင့် အကြီးအကဲ ယွမ်ချန်တို့ တစ်ပြိုင်နက် ပြန်ရောက်လာကြသည်။
“ဆရာ... အကြီးအကဲ ယွမ်ချန်”
ရွှီနင် နောက်တစ်ကြိမ် နှုတ်ဆက်လိုက်ပြန်သည်။
“ဖုန်းချန်ကောကို သတ်ပြီး သွေးတစ္ဆေဂိုဏ်းကို ဖျက်ဆီးလိုက်နိုင်တာပဲ... မင်းက ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းအတွက် ဂုဏ်ယူစရာတွေ ယူဆောင်လာပေးတာပဲ”
မီရှင်းယယ် မပြောမီမှာပင် အကြီးအကဲ ယွမ်ချန်က အရင်ဦးအောင် ပြောလိုက်လေသည်။
အကြီးအကဲ ယွမ်ချန်မှာ အနည်းငယ် မနာလို ဖြစ်နေမိသည်။
အကယ်၍ မီရှင်းယယ်သာ မရှိခဲ့လျှင် ရွှီနင်သည် သူ၏ တပည့် ဖြစ်နေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။
ရွှီနင်က ဤမျှအထိ ထူးချွန်မည်မှန်း သူ သိခဲ့ပါက ထိုစဉ်က ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် ရန်ဖြစ်ရလျှင်တောင်မှ ရွှီနင်အား သူ့တပည့်အဖြစ် လုယူခဲ့မိမှာ အသေအချာပင်။
“ရွှီနင်... အကြီးအကဲနှစ်ဦးနဲ့ တွေ့ပြီးပြီလား”
မီရှင်းယယ်သည် ရွှီနင်ကို မြင်သောအခါ ဝမ်းသာသွားသော်လည်း သူ၏ အမူအရာမှာ တင်းမာနေဆဲပင်။
“တွေ့ပြီးပါပြီ ဆရာ”
ရွှီနင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“ဒါက အကြီးအကဲ ချိုးရန့်ရှန်း”
မီရှင်းယယ်က ပိန်ပိန်ပါးပါး အကြီးအကဲနှင့် မိတ်ဆက်ပေးသည်။
“ဒါကတော့ အကြီးအကဲ တုယွမ်”
မီရှင်းယယ်က ဝဝဖိုင့်ဖိုင့် အကြီးအကဲနှင့် မိတ်ဆက်ပေးပြန်သည်။
မီရှင်းယယ်နှင့် အကြီးအကဲ ယွမ်ချန်တို့သည်လည်း ထိုယခင်မျိုးဆက် အကြီးအကဲနှစ်ဦးအပေါ် အလွန် ရိုသေလေးစားမှု ရှိကြလေသည်။
“ငါတို့ အဲဒီလူဟောင်းတွေနဲ့ ချန်းမြောင်ဂိုဏ်းအကြောင်း ဆွေးနွေးပြီးပြီ။ ဂိုဏ်းနှစ်ခု ပူးပေါင်းမယ့်ကိစ္စကတော့ အပြီးသတ် အတည်ပြုလိုက်ပြီ”
ချိုးရန့်ရှန်းသည် ဤလျှို့ဝှက်ချက်များကို ရွှီနင်အား ဖုံးကွယ်မထားပေ။
“ဒါဆို ကောင်းတာပေါ့...”
မီရှင်းယယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ ဖေးယွင်ပြည်နယ်ကို သွားပြီး ပြည်နယ်သုံးခုကြားက မဟာမိတ်ဖွဲ့မယ့် အသေးစိတ်အချက်အလက်တွေကို အတည်ပြုရမှာလား”
ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းနှင့် ချန်းမြောင်ဂိုဏ်းတို့မှာ သဘောတူညီမှု ရထားပြီဖြစ်ရာ ကျိဖုန်းပြည်နယ်၏ ပြည်နယ်သုံးခု မဟာမိတ်ထဲတွင် ပါဝင်မည့်ကိစ္စမှာ အတည်ဖြစ်သွားချေပြီ။
“မလိုတော့ဘူး”
အကြီးအကဲ တုယွမ်က လက်ကာပြလိုက်သည်။ “ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ယွမ်ရှန်းဂိုဏ်းနဲ့ ငါတို့ သဘောတူညီမှု ရပြီးသား။ ငါတို့ ကျိဖုန်းပြည်နယ်ကို စုစည်းဖို့ပဲ စောင့်နေတာ”
“အကြီးအကဲတို့ရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”
မီရှင်းယယ် ပြုံးလိုက်သည်။
ဤလူနှစ်ဦး ကျင့်ကြံရာမှ ထွက်လာပြီးနောက်တွင် သူသည် ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦးအနေဖြင့် စိတ်သက်သာရာ ရသွားတော့သည်။
“ငါတို့ ယွမ်ရှန်းဂိုဏ်းနဲ့ ဆက်သွယ်တဲ့အခါ သတင်းအသစ်တစ်ခု ရခဲ့တယ်”
အကြီးအကဲ ချိုးရန့်ရှန်းက ပြောလိုက်သည်။ “ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်က လူတွေ အဆုံးမဲ့ချောက်နက်ရဲ့ မြောက်ဘက်က ပြည်နယ် ၁၇ ခုဆီကို ရောက်လာတာက အကြောင်းရင်း နှစ်ခုရှိတယ်။ ပထမ အကြောင်းရင်းက ဝမ့်ယယ်လို့ ခေါ်တဲ့ အဘိုးအိုတစ်ယောက်ကို ရှာဖို့ဖြစ်ပြီး ဒုတိယ အကြောင်းရင်းကတော့ မိစ္ဆာသားရဲကျမ်းစာလိပ်လို့ ခေါ်တဲ့ ရတနာတစ်ခုကို ရှာဖို့ပဲ”
‘မိစ္ဆာသားရဲကျမ်းစာလိပ်...?’
၎င်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရွှီနင်၏ မျက်ဝန်းအိမ်များ ကျဉ်းမြောင်းသွားတော့သည်။
အခန်း (၂၀၂) - ဖော်ထုတ်ခံရပြီလား
မိစ္ဆာသားရဲကျမ်းစာအား လက်ရှိတွင် မီးခိုးရောင်လေးမှ သန့်စင်နေသော်လည်း ယခုအခါ ၎င်းမှာ ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်မှ လူများ၏ ပစ်မှတ်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ချေပြီ။
ရွှီနင်၏ရင်ထဲ တင်းကျပ်သွားရသည်။
အကယ်၍ ထိုလူများမှာ တကယ်ရောက်လာပြီး မိစ္ဆာသားရဲကျမ်းစာ တည်ရှိရာနေရာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားပါက မီးခိုးရောင်လေးမှာ အန္တရာယ်ရှိသွားပေလိမ့်မည်။
“ဝမ့်ယယ်ဆိုတဲ့ အဖိုးကြီးလား... မိစ္ဆာသားရဲကျမ်းစာ ဟုတ်လား...”
တခြားလူများမှာ ရွှီနင်၏ ထူးခြားသော အမူအရာကို သတိမထားမိကြသော်လည်း ထိုလူများ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ကြားပြီးနောက် မီရှင်းယယ်နှင့် ယွမ်ချန်တို့မှာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြသည်။ သူတို့မှာ ထိုအကြောင်းကို တစ်ခါမျှ မကြားဖူးကြသည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။
“ဟုတ်တယ်...”
အကြီးအကဲ တုယွမ်က ပြောလိုက်သည်။ “ငါတို့က သူနဲ့ ရတနာအကြောင်း အချက်အလက်တွေ စုဆောင်းဖို့ လူလွှတ်ရမယ်။ ငါတို့က သူတို့ဆီကို သဲလွန်စတွေ ပေးနိုင်မယ်၊ ပြီးတော့ သူတို့ တာဝန်ပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်း ပြန်သွားအောင် လုပ်နိုင်မယ်ဆိုရင်တော့ အကောင်းဆုံးပေါ့။”
ချောက်နက်ကြီးမြောက်ပိုင်း ပြည်နယ် ၁၇ ခုရှိ လူများအတွက် ဧည့်သည်များကို တိုက်ခိုက်ရန်မှာ သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက် မဟုတ်ပေ။ သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ယွဲ့လန်ဂိုဏ်း၏ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို သေချာစေရန်သာ ဖြစ်သည်။
“ဒီကိစ္စကို သတိထားကြည့်ဖို့ လက်အောက်ငယ်သားတွေကို လွှတ်လိုက်ပါ့မယ်။”
အကြီးအကဲ ယွမ်ချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“နောက်ပြီး အချောသတ်ရမယ့် အသေးစိတ် အချက်အလက်တချို့လည်း ရှိသေးတယ်...”
အကြီးအကဲ ချိုးရန့်ရှန်းက မီရှင်းယယ်နှင့် အကြီးအကဲ ယွမ်ချန်တို့ကို ညွှန်ကြားချက်များ ထပ်မံပေးကာ ပြောဆိုလိုက်ပြန်သည်။
ရွှီနင်သည် ဘေးတွင်ရပ်ကာ တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေခဲ့သည်။
သတိမထားလိုက်မိသည့်အချိန်မှာပင် ရွှီနင်သည် ယွဲ့လန်ဂိုဏ်း၏ အဓိက အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ချေပြီ။
ချိုးရန့်ရှန်း၊ တုယွမ်နှင့် မီရှင်းယယ်တို့ ဆွေးနွေးနေသော လျှို့ဝှက်ကိစ္စရပ်များကို အခြားအကြီးအကဲများမှာ မသိရှိကြသော်လည်း ရွှီနင်ကမူ ပထမဆုံး သိခွင့်ရသူ ဖြစ်နေလေသည်။
“အတိုချုပ်ပြောရရင် နောက်ပိုင်းမှာ ချန်းမြောင်ဂိုဏ်းနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ကျိဖုန်းပြည်နယ်က ဂိုဏ်းအသီးသီးကို ဆက်သွယ်ပြီး အကြောင်းရင်းကို ရှင်းပြရမယ်။ ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်ကလူတွေ မရောက်လာခင် ငါတို့ ကျိဖုန်းပြည်နယ်ကို စုစည်းထားဖို့ လိုတယ်။ ငါတို့ ပြိုကွဲမသွားစေဘဲ တစ်ဖက်လူရဲ့ အသုံးချတာကို မခံရဖို့ လိုတယ်”
အကြီးအကဲ ချိုးရန့်ရှန်းက ထပ်လောင်းပြောကြားလိုက်သည်။
“စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကျိဖုန်းပြည်နယ်က ဂိုဏ်းကြီးတွေကို ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် သွားလိုက်ပါ့မယ်။”
မီရှင်းယယ်က ပြောလိုက်။ “အင်အားချင်း ပူးပေါင်းချင်တဲ့သူတွေကတော့ အတူတူ လက်တွဲနိုင်မှာ ဖြစ်ပေမဲ့ မပူးပေါင်းချင်တဲ့သူတွေကိုတော့ ချန်းမြောင်ဂိုဏ်းနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး နားထောင်လာအောင် လုပ်ရမှာပေါ့။”
မီရှင်းယယ်၏ လေသံမှာ အာဏာပြင်းလှပေသည်။
ဤဖြစ်ရပ်မှာ အခွင့်အရေးတစ်ခုလည်း ဖြစ်လေသည်။
အိမ်နီးချင်းပြည်နယ်များကို မဟာမိတ်ဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်ခြင်းဖြင့် ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းနှင့် ချန်းမြောင်ဂိုဏ်းတို့သည် ပြည်တွင်းအင်အားစုများကို စုစည်းထားသည်ဟု အကြောင်းပြကာ ဂိုဏ်းနှစ်ခု၏ ဩဇာအာဏာကို ချဲ့ထွင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။
မကြာမီတွင် လေးဦးသား၏ ဆွေးနွေးမှုမှာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။
ချိုးရန့်ရှန်းနှင့် တုယွမ်တို့မှာ အခြားအကြီးအကဲများထံသို့ သွားရောက်ကြလေသည်။
အကြီးအကဲ ယွမ်ချန်မှာလည်း ဝမ့်ယယ်နှင့် နတ်ဆိုးသားရဲကျမ်းစာအကြောင်း သတင်းများ ရှာဖွေရန် ကင်းထောက်အဖွဲ့တစ်ခု ဖွဲ့စည်းရန် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
“ရွှီနင်... မင်းရဲ့ စီနီယာအစ်ကိုလည်း မကြာခင် ပြန်လာတော့မှာ”
သူတို့သုံးဦး ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် မီရှင်းယယ်က ရွှီနင်ကို ပြောလိုက်သည်။
“စီနီယာအစ်ကိုကတော့ သူ့ခရီးစဉ်ကနေ အကျိုးကျေးဇူးတွေအများကြီး ရခဲ့မှာသေချာပါတယ်”
ရွှီနင်က ပြောလိုက်သည်။
ဟယ့်မင်ယဲ့သည် အစစ်အမှန်စိတ်ဆန္ဒနယ်ပယ်တွင် ပိတ်မိနေပြီး တိုးတက်မှုမရှိသောကြောင့် အစစ်အမှန်ပိုင်နက်နယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းရန်အတွက် အခွင့်အရေးရှာဖွေရန် ထွက်ခွာသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
“မင်းရဲ့ စီနီယာအစ်ကို ပြန်လာတဲ့အခါ မင်းတို့နှစ်ယောက် စည်းစည်းလုံးလုံး ရှိရမယ်။ မင်းတို့နှစ်ယောက်က ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းရဲ့ အခြေခံနဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေပဲ” မီရှင်းယယ်က လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
မီရှင်းယယ်သည် ဟယ့်မင်ယဲ့နှင့် ရွှီနင်တို့၏ ပါရမီမှာ သူတို့၏ ရွယ်တူများထက် များစွာသာလွန်ကြောင်း သိထားပြီးသား ဖြစ်သည်။
မီရှင်းယယ်၏ အမြင်အရ ထိုနှစ်ဦးမှာ တာအိုနယ်ပယ်သို့ မရောက်ရှိမီ ဂိုဏ်း၏ လေးလံသော တာဝန်ဝတ္တရားများကို အပြည့်အဝ ထမ်းဆောင်နိုင်ကြလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
“ဆရာ... စိတ်မပူပါနဲ့”
ရွှီနင်က ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်လေသည်။
နှစ်ဦးသား ခေတ္တမျှ စကားစမြည်ပြောပြီးနောက် ရွှီနင်သည် ဂိုဏ်းချုပ်တောင်ထိပ်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။
ထို့နောက် ရွှီနင်သည် ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ သူ၏ အသိမိတ်ဆွေများ ဖြစ်ကြသော လဲ့ချိုင်ဝေး၊ ကုချင်းဟယ်၊ နင်ရွှင်နှင့် အခြားသူများထံ သွားရောက်ခဲ့သည်။
ထို့နောက် သူ၏ နေအိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့လေသည်။
သူသည် မကြာမီကာလအတွင်း၌ နှလုံးမဲ့ဆေးလုံးနှင့် စွမ်းအင်ပေးစွမ်းနိုင်သော ဆေးလုံးအချို့ကို သန့်စင်ရန် စီစဉ်ထားလေသည်။
ထို့နောက် သူသည် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးပြု၍ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်သစ် နှစ်ခုကို သင်ယူမည် ဖြစ်သည်။ နည်းစနစ်များ အဆင့် ၉ သို့ ရောက်ရှိသွားပါက သူသည် တာအိုနယ်ပယ် နည်းစနစ်တစ်ခုကို ကျင့်ကြံပြီး တစ်ဝက်တစ်ပျက် တာအိုနယ်ပယ် သခင်တစ်ဦး ဖြစ်လာရန် အမြန်ဆုံး ကြိုးစားပေလိမ့်မည်။
ထို့နောက် ရွှီနင်သည် မိစ္ဆာသားရဲကျမ်းစာအတွင်းရှိ မီးခိုးရောင်လေး၊ ရွှီးဟူကျွင်းတို့နှင့် ဆက်သွယ်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိမရှိ သိနိုင်ရန် မဟူရာညချောက်နက်သို့ နောက်တစ်ကြိမ် သွားရောက်ရန် စီစဉ်လိုက်သည်။
…
ရက်အနည်းငယ် ကုန်လွန်သွားခဲ့ခပြီးနောက်…
အကြီးအကဲ ကူကျွမ့်၏ တောင်ထိပ်တွင်…
လတ်တလောတွင် အကြီးအကဲ ကူကျွမ့်သည် အတော်လေး စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေရသည်။
သူ၏ အချစ်ဆုံးတပည့် ဖန်းကျဲ့မှာ သူနှင့် အဆက်အသွယ်ပြတ်နေသည်မှာ နှစ်ဝက်ကျော် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
သူ့ကို ပေါင့်မိသားစုထံ လွှတ်လိုက်သော်လည်း လအနည်းငယ် ကြာသည့်တိုင် ပြန်မလာခဲ့ပေ။
အကြီးအကဲ ကူကျွမ့်သည် စိုးရိမ်ပူပန်နေသဖြင့် သူ့ကိုရှာရန် လူလွှတ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဖန်းကျဲ့သည် ပေါင့်မိသားစုထံမှ ထွက်ခွာသွားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ကြောင်း သူ့လက်အောက်ငယ်သားများက သတင်းပေးခဲ့ကြသည်။
ဤသတင်းကို ကြားပြီးနောက် အကြီးအကဲ ကူကျွမ့်မှာ ခံစားချက်မကောင်းတော့ပေ။
ဖန်းကျဲ့သည် ယခင်က ခရီးထွက်လေ့ရှိသော်လည်း မထွက်ခွာမီ မည်သည့်နေရာကိုသွားမည်ဖြစ်ကြောင်း အမြဲပြောပြလေ့ ရှိသည်။
ဖန်းကျဲ့သည် ပေါင့်ရူရွမ်းနှင့် မတူပေ။ အကြီးအကဲ ကူကျွမ့်၏ စိတ်ထဲတွင် ဖန်းကျဲ့သည် အတော်ဆုံးများထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
ယခုတစ်ကြိမ် ဖန်းကျဲ့ ပျောက်ဆုံးသွားမှုမှာ အကြီးအကဲ ကူကျွမ့်ကို စိုးရိမ်ပူပန်စေခဲ့သည်။
ထို့အပြင် မကြာသေးမီက မီရှင်းယယ်၏ အမည်ခံတပည့် ရွှီနင် ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။ သူသည် အစစ်အမှန်ပိုင်နက်နယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်သာမက သွေးတစ္ဆေဂိုဏ်းမှ ဖုန်းချန်ကောကိုပါ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် သူ၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ ဟိုးဟိုးကျော်သွားခဲ့ချေပြီ။ ဤအချက်မှာ အကြီးအကဲ ကူကျွမ့်အား ပိုမို ဒေါသထွက်စေခဲ့သည်။
ဖန်းကျဲ့၏ အခြေအနေကို အမြန်ဆုံး သိနိုင်ရန်အတွက် အကြီးအကဲ ကုူကျွမ့်သည် သူ ယုံကြည်ရသော ဂိုဏ်းတာဝန်ခံတစ်ဦးကို စုံစမ်းရန် လွှတ်ထားခဲ့ရာ ရလဒ်များမှာ မကြာမီ ရောက်လာတော့မည် ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်တွင် အကြီးအကဲ ကုကျွမ့်သည် အခန်းထဲ၌ တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေခဲ့လေသည်။
ရုတ်တရက် မီးခိုးရောင် ဆံပင်များနှင့် ပိန်ပိန်ပါးပါး အဖိုးကြီးတစ်ဦးသည် သူ၏ တောင်ထိပ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။
“ကူကျွမ့်...”
အဖိုးကြီးသည် တောင်ထိပ်ရှိ တပည့်များကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အထဲသို့ တန်းဝင်လာခဲ့သည်။
အကြီးအကဲ ကုကျွမ့်သည် ခေါ်သံကြားသောအခါ မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။ မည်သူဖြစ်ကြောင်း မြင်လိုက်ရသောအခါ အံ့သြသွားလေသည်။
“အကြီးအကဲ သွမ့်”
အကြီးအကဲ ကူကျွမ့်သည် အမြန်ထကာ နှုတ်ဆက်လိုက်၏။ “အကြီးအကဲက ဘာလို့ ဒီကို ရောက်နေတာလဲ။”
အကြီးအကဲ ကူကျွမ့်သည် ပုံမှန်အားဖြင့် အလွန် မောက်မာသူ ဖြစ်သည်။ သူသည် ဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲတစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် လူတိုင်းအပေါ် အေးစက်စက် ဆက်ဆံလေ့ ရှိသည်။
သို့သော် ဤလူကို မြင်သောအခါတွင်မူ အကြီးအကဲ ကူကျွမ့်မှာ ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ နှိမ့်ချစွာ ပြုမူနေလေသည်။
အကြောင်းမှာ အကြီးအကဲ သွမ့်ချင်းဟွေးသည် ယခင်က အကြီးအကဲ ကူကျွမ့်ကို အများကြီး ကူညီပေးခဲ့ဖူးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ချိုးရန့်ရှန်း၊ တုယွမ်နှင့် အခြားသူများကဲ့သို့ပင် သွမ့်ချင်းဟွေးသည် ယွဲ့လန်ဂိုဏ်း၏ မျိုးဆက်ဟောင်း အကြီးအကဲတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
ကုကျွမ့်နှင့် မီရှင်းယယ်တို့ ဂိုဏ်းချုပ်နေရာအတွက် ယှဉ်ပြိုင်နေစဉ်က သွမ့်ချင်းဟွေးသည် ကူကျွမ့်ကို ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်လာစေရန် အစွမ်းကုန် ကူညီခဲ့သော်လည်း ရလဒ်မှာမူ သူ ဖြစ်ချင်သလို ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။
“ငါ ဘာလို့ လာတာလဲဆိုတာ မင်း မသိဘူးလား”
သွမ့်ချင်းဟွေးက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။
“ကျွန်တော် မသိပါဘူး” အကြီးအကဲ ကုကျွမ့်က ခေတ္တတွေဝေပြီးမှ ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။
သွမ့်ချင်းဟွေးသည် အကြီးအကဲအဖြစ်မှ အနားယူပြီးအချိန်မှစ၍ ကျင့်ကြံရာမှ အပြင်သို့ ထွက်ခဲလှသည်။
ဤနေရာသို့ မလာမီတွင်လည်း အသိပေးထားခြင်း မရှိပေ။
“ကြည့်ရတာ မင်းက ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းမှာ ဘေးဖယ်ခံထားရတာပဲ...”
သွမ့်ချင်းဟွေး၏ လေသံတွင် လှောင်ပြောင်မှုများ ပါဝင်နေသည်။
“အကြီးအကဲသွမ့်... ကျေးဇူးပြုပြီး ရှင်းပြပေးပါဦး” အကြီးအကဲကူကျွမ့်က ပြောလိုက်သည်။
အကြီးအကဲကူကျွမ့်တွင် ခန့်မှန်းချက်တချို့ ရှိနေလေသည်။
“ချောက်နက်ကြီးရဲ့မြောက်ပိုင်း ပြည်နယ် ၁၇ ခုက မဖိတ်ခေါ်ဘဲ ရောက်လာမယ့် ဧည့်သည်တွေကို ကြိုဆိုရတော့မယ် ထင်တယ်။ ဒါကြောင့် ငါတို့လို အဖိုးကြီးတွေက မမျှော်လင့်ထားတဲ့ ကိစ္စတွေကို ကိုင်တွယ်ဖို့ အပြင်ကို ပြန်ထွက်လာရတာပေါ့”
သွမ့်ချင်းဟွေးက ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်မှ လူများအကြောင်းကို ကုကျွမ့်အား ရှင်းပြလိုက်သည်။
ဤအကြောင်းကို ကြားပြီးနောက် အကြီးအကဲ ကူကျွမ့်၏ မျက်နှာမှာ ပျက်သွားခဲ့ပြီး စကားတစ်လုံးမျှ မဆိုနိုင် ဖြစ်သွားရလေသည်။
ယွဲ့လန်ဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် ထိုကဲ့သို့သော အရေးကြီးသည့် ကိစ္စကြီးကိုပင် မသိရှိခဲ့ပေ။
သူ မသိခဲ့သော်လည်း ယွမ်ချန်မှာ တစ်ချိန်လုံး ပါဝင်နေခဲ့သည်။ ထို့အပြင် အခြားအကြီးအကဲများကလည်း အတွင်းရေးများကို သိရှိထားကြသဖြင့် အကြီးအကဲ ကူကျွမ့်မှာ အလွန် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
“ဒါက အတော်ကို လွန်လွန်းတယ်”
ခဏအကြာတွင် အကြီးအကဲ ကူကျွမ့်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
သွမ့်ချင်းဟွေး ပြောသကဲ့သို့ပင် သူသည် ယွဲ့လန်ဂိုဏ်း၌ အမှန်တကယ် ဘေးဖယ်ခံထားရချေပြီ။
တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် အကြီးအကဲ ကူကျွမ့်သည် မီရှင်းယယ်အပေါ် အမုန်းတရားများ ပိုမို တိုးပွားလာခဲ့သည်။
“တော်ပြီ။”
ကူကျွမ့်၏ အမူအရာကို မြင်သောအခါ သွမ့်ချင်းဟွေးက ပြောလိုက်သည်။ “ဖြစ်လာနိုင်တဲ့ အန္တရာယ်တွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတော့မှာဆိုတော့ ပုဂ္ဂိုလ်ရေး အာဃာတတွေကို အရင် ဘေးဖယ်ထားရမယ်။ မင်းနဲ့ မီရှင်းယယ်တို့ကြားက တိုက်ပွဲကတော့ သူ ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်လာကတည်းက ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ။ အခုက နောက်မျိုးဆက်တွေကြားက ပြိုင်ဆိုင်မှုပဲ ကျန်တော့တာ။”
“နောက်မျိုးဆက်တွေအကြောင်း ပြောရရင် ဖန်းကျဲ့ရော ဘယ်မှာလဲ။ ငါ သူ့ကို မတွေ့တာ ကြာပြီ။ သူ တံဆိပ်တော်နယ်ပယ်ကို ရောက်သွားပြီလား။”
သွမ့်ချင်းဟွေးသည် ဖန်းကျဲ့ကို အမှတ်ရနေဆဲ ဖြစ်သည်။ အကြီးအကဲ ကူကျွမ့်က ဖန်းကျဲ့ကို သူ့ထံ ခေါ်လာပြစဉ်က သူသည် ဖန်းကျဲ့အား ကောင်းမွန်သော အရာများစွာ ပေးခဲ့ဖူးသည်။
သို့သော် နှစ်အတော်ကြာသည့်တိုင် သွမ့်ချင်းဟွေးသည် ပြင်ပလောကတွင် မည်သည့်အရာများ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို သိပ်မသိခဲ့ပေ။
“ဖန်းကျဲ့က အစစ်အမှန်စိတ်ဆန္ဒနယ်ပယ်ကို ရောက်တာ ကြာပါပြီ၊ ဒါပေမဲ့...”
ကုကျွမ့်က ပြောရင်း နှုတ်ခမ်းကို စေ့ထားလိုက်သည်။
ဖန်းကျဲ့သည် အစစ်အမှန်စိတ်ဆန္ဒနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေကြောင်း ကြားလိုက်ရသဖြင့် သွမ့်ချင်းဟွေး၏ မျက်လုံးများတွင် ဝမ်းသာရိပ်များ ပေါ်လာသော်လည်း အကြီးအကဲ ကူကျွမ့်၏ လေသံမှာ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း သတိထားမိသဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့ ဘာဖြစ်လို့လဲ”
“ဖန်းကျဲ့နဲ့ ကျွန်တော် အဆက်အသွယ် ပြတ်နေတာ နှစ်ဝက်ကျော်ရှိနေပြီ” အကြီးအကဲ ကူကျွမ့်က တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။
“ဘာ”
သွမ့်ချင်းဟွေး၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်မှုများ ပေါ်လာသည်။
“သူ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားတာလား။”
“ကျွန်တော်လည်း သေချာ မသိသေးပါဘူး”
အကြီးအကဲ ကူကျွမ့်က အမှန်အတိုင်း ဖြေလိုက်သည်။
သွမ့်ချင်းဟွေး၏ အမူအရာမှာ အတော်လေး ဆိုးရွားသွားခဲ့ပြီး အတော်ကြာအောင် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့လေသည်။
“သတင်းရတာနဲ့ ငါ့ကို ပြောပြဦး။”
သွမ့်ချင်းဟွေးက သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။
“ငါ ဒီမှာ ခဏလောက် နေဦးမယ်။”
“ဟုတ်ကဲ့ပါ...”
အကြီးအကဲ ကုကျွမ့်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
ထို့နောက် သွမ့်ချင်းဟွေးသည် အကြီးအကဲတောင်ထိပ်မှ ထွက်ခွာကာ ချိုးရန့်ရှန်း၊ တုယွမ်နှင့် အခြားသူများ စောင့်ဆိုင်းနေသော ဂိုဏ်းချုပ်တောင်ထိပ်သို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။
သွမ့်ချင်းဟွေး ထွက်သွားသည်နှင့် ကူကျွမ့်သည် သူ့ရင်ထဲရှိ ဒေါသများကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ကောက်ယူကာ ရိုက်ခွဲလိုက်လေသည်။
“မီရှင်းယယ်... မင်းက ငါ့ကို အသုံးမကျတဲ့သူလို့ တကယ် ထင်နေတာလား။”
သူ့စိတ်အား လုံးဝ တည်ငြိမ်နိုင်အောင် မထားနိုင်ပေ။
“အကြီးအကဲ”
သူ ဒေါသထွက်နေစဉ်မှာပင် အိမ်အပြင်ဘက်မှ တိုးညှင်းသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
“အကြီးအကဲ... ဂိုဏ်းတာဝန်ခံကျား ရောက်နေပါတယ်” တပည့်ဖြစ်သူက ပြောလိုက်သည်။
ထိုလူ မည်သူဖြစ်ကြောင်း ကြားလိုက်ရသောအခါ အကြီးအကဲကူကျွမ့်မှာ ဒေါသကို အနိုင်နိုင် ထိန်းချုပ်လိုက်ရသည်။
ဤတာဝန်ခံကျားသည် ဖန်းကျဲ့ ပျောက်ဆုံးနေမှုကို စုံစမ်းရန် သူ လွှတ်ထားခဲ့သော လူရင်း ဖြစ်သည်။
“သူ့ကို အထဲလွှတ်လိုက်”
အကြီးအကဲကူကျွမ့်က ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်လေသည်။
“အကြီးအကဲကူ”
တာဝန်ခံကျားသည် အထဲသို့ အပြေးဝင်လာကာ အကြီးအကဲ ကူကျွမ့်ကို ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
သူသည် အကြီးအကဲ ကူကျွမ့်၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေမှာ မကောင်းမှန်း သတိထားမိသဖြင့် သတိရှိရှိ ပြုမူနေရသည်။
“ဖန်းကျဲ့ ဘယ်မှာလဲဆိုတာ မင်း ရှာတွေ့ခဲ့လား”
အကြီးအကဲ ကူကျွမ့်က စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။
“မတွေ့သေးပါဘူး” တာဝန်ခံကျားက အားတင်းကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
အကြီးအကဲ ကူကျွမ့်မှာ စိတ်ပျက်သွားခဲ့ရသည်။
“ဒါပေမဲ့ အကြီးအကဲကူ... ကျွန်တော် ပေါင့်မိသားစုဆီမှာ ထူးခြားတဲ့ အချက်အလက်တချို့ကို ရှာတွေ့ခဲ့ပါတယ်” တာဝန်ခံကျားက ပြောလိုက်သည်။
“ပြောစမ်း”
ကူကျွမ့်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“ဖန်းကျဲ့က ပေါင့်မိသားစုနဲ့ နောက်ဆုံးအကြိမ် အဆက်အသွယ် မပြတ်ခင်တုန်းက ပေါင့်မိသားစုက ပေါင့်ချုံးဟွားနဲ့ မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲ ပေါင့်ရှင်းရှန်တို့ အသတ်ခံခဲ့ရပါတယ်” တာဝန်ခံကျားက ရှင်းပြလိုက်သည်။
“ပေါင့်ချုံးဟွား သေသွားပြီ ဟုတ်လား”
အကြီးအကဲ ကူကျွမ့်၏ မျက်လုံးများမှာ တုန်လှုပ်သွားရသည်။
သူသည် ပေါင့်ချုံးဟွားနှင့် အဆက်အသွယ်မရှိသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း ငယ်စဉ်ကမူ သူတို့မှာ ရင်းနှီးသော မိတ်ဆွေများ ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။
“ဟုတ်ပါတယ်”
တာဝန်ခံကျားက ဆက်ပြောသည်။
“သူတို့နှစ်ယောက် အသတ်မခံရခင်က ပေါင့်မိသားစုကို အမည်မသိ အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက် ချဉ်းကပ်လာခဲ့ပါတယ်။ ဖန်းကျဲ့က သူ့ကို ရှာဖွေဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ မအောင်မြင်ခဲ့ပါဘူး။”
“ပေါင့်မိသားစုရဲ့ အကြီးအကဲတွေနဲ့ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်တွေကို စစ်ဆေးမေးမြန်းပြီးတဲ့နောက်မှာ သူတို့နှစ်ယောက်ဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်တုန်းက ဖေးယွင်ပြည်နယ်ကို အတူတူ သွားခဲ့ကြတယ်ဆိုတာ သိလိုက်ရပါတယ်။ သူတို့က တာအိုတံဆိပ်တစ်ခုကို ဖွင့်ဖို့အတွက် ဝေ့မိသားစုရဲ့ သွေးကို အသုံးချဖို့ ဝေ့မိသားစု မျိုးဆက်တွေကို သွားရောက်ဖမ်းဆီးခဲ့ကြတာပါ။”
“ဆက်ပြောဦး”
ကူကျွမ့်က တိုက်တွန်းလိုက်သည်။
“ပေါင့်ချုံးဟွား အသတ်ခံရပြီးနောက်မှာတော့ တာအိုတံဆိပ်က အခိုးခံလိုက်ရပြီး ဝေ့မိသားစု မျိုးဆက်တွေလည်း ကယ်တင်ခံလိုက်ရပါတယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ ကျွန်တော် ဖေးယွင်ပြည်နယ်က ယွင်ယင်းမြို့ကို သွားပြီး ဝေ့မိသားစုအကြောင်း စုံစမ်းခဲ့ပါတယ်...”
“ဝေ့မိသားစုရဲ့ မျိုးဆက်တွေက ဘေးကင်းကင်းနဲ့ အိမ်ကို ပြန်ရောက်နေကြပြီ ဖြစ်ပြီး သူတို့နဲ့အတူ ပါလာတဲ့လူကတော့ ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းက ရွှီနင်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်”