အခန်း (၄၆၈-၄၆၉)

အခန်း။ ၄၆၈

နာရီအနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်တွင်မူ ခန္ဓာအားလုံးမှာ အဆင့်တစ်ဆယ်သို့ အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိသွားပြီး ပွင့်သွားကြပြီဖြစ်၍ ရှန်းယွီမှာ နောက်ဆုံးတွင် စိတ်အေးလက်အေး နားနေနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို အေးစက်သွားအောင် အချိန်မဆွဲဘဲ ပေါင်းစပ်ခြင်းလုပ်ဆောင်ချက်တွင် ၎င်းတို့ကို ချက်ချင်းရွေးချယ်ကာ ပေါင်းစပ်ရန် နှိပ်လိုက်သည်။

ခန္ဓာများ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ပေါင်းစည်းသွားသည်နှင့်အမျှ ရှန်းယွီသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို ချက်ချင်းခံစားလိုက်ရသည်။ သန်းနှင့်ချီသော ခန္ဓာများကို ဖွင့်လှစ်နိုင်ခဲ့ခြင်းက သူ၏ စစ်ပညာနယ်ပယ်ကို စစ်ပညာအထွတ်အထိပ်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိစေခဲ့သော်လည်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ဆွဲဖြဲခံရပြီး ပြန်လည်ရေးသားခံနေရသဖြင့် အလွန်အမင်း နာကျင်မှုကို ခံစားနေရဆဲပင်။ နာကျင်မှုမှာ ပြင်းထန်လွန်းလှသဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် သူသည် လူသားပုံသဏ္ဌာန်ကိုပင် ဆက်လက်မထိန်းထားနိုင်တော့ဘဲ သူ၏ မူလ စလိုင်းကဲ့သို့သော ပုံစံသို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပုံသဏ္ဌာန်မျိုးစုံ၊ အရွယ်အစားမျိုးစုံသို့ ဆွဲဆန့်ခံရလိုက်၊ လိမ်ကျစ်ခံရလိုက်နှင့် အရောင်များပြောင်းလဲကာ ဆူးချွန်များ ထွက်ပေါ်လာလိုက် ဖြစ်နေသည် - ၎င်းမှာ ဗီဒီယိုဂိမ်းတစ်ခုအတွင်းရှိ ဇာတ်ကောင်ရွေးချယ်သည့်မျက်နှာပြင်ကို ကြည့်နေရသကဲ့သို့ပင်။ ဤသည်မှာ ငါးနာရီဆက်တိုက် ဖြစ်ပျက်နေခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှသာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြန်လည်ငြိမ်သက်သွားသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

ခန္ဓာကိုယ် အနည်ထိုင်သွားသည်နှင့်အမျှ သူ၏ သွေးမျိုးဆက်မှာလည်း တည်ငြိမ်လာခဲ့သည်။ သူ၏ သွေးမျိုးဆက်မှာ ခန္ဓာကိုယ်နှင့်အတူ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်နေခဲ့ခြင်းပင်။ ခန္ဓာပေါင်း သန်းချီကို ဖွင့်လှစ်ပြီးနောက် သွေးမျိုးဆက်မှာ အလွန်အမင်း လှုံ့ဆော်ခံထားရပြီးဖြစ်ရာ ယခု တာအိုခန္ဓာများကို ပေါင်းစပ်လိုက်ခြင်းက ၎င်းအတွက် လိုအပ်နေသော နောက်ဆုံးခြေလှမ်းကို တွန်းပို့ပေးလိုက်ခြင်းပင်။

……

သူ၏ အကြွင်းမဲ့ အရင်းအမြစ်သွေးမျိုးဆက်မှာ အရင်းအမြစ်အဆင့်သို့ မြှင့်တင်ခံရရုံသာမက အကြွင်းမဲ့ အရင်းအမြစ် တာအိုကိုပါ သူ ဖွင့်လှစ်နိုင်ခဲ့သည်။ သူ၏ အချက်အလက်များကို စစ်ဆေးကြည့်စဉ် အသစ်ပွင့်လာသော အကြွင်းမဲ့ အရင်းအမြစ် ခန္ဓာ၌ ထူးဆန်းသောအချက်တစ်ခုကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ တစ်စုံတစ်ခုသော အကြောင်းပြချက်ကြောင့် လိုအပ်သော စုစုပေါင်း အတွေ့အကြုံမှတ်နေရာတွင် အနန္တဟု ပြနေခြင်းပင်။

သူသည် သူ၏ သွေးမျိုးဆက်မှ အသစ်ရရှိလာသော အရင်းအမြစ် စွမ်းအားကို ရှေးဦးနိယာမ စွမ်းအင်များကြားထဲသို့ ပို့ဆောင်လိုက်ရာ ၎င်းမှာ ချက်ချင်းပင် ဝါးမြိုပစ်တော့သည်။ ဤအရင်းအမြစ် စွမ်းအားဖြင့်ဆိုလျှင် သူသည် သူ၏ ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှုကို အရင်းအမြစ်အဆင့်သို့ မြှင့်တင်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး စနစ်အတွင်းရှိ အရင်းအမြစ်အဆင့် သဘောတရားကို နားလည်သဘောပေါက်ကာ ဤကန့်သတ်ချက်ကို လုံးဝကျော်လွှားနိုင်မည်ပင်။

ဤသို့ တွေးနေစဉ်မှာပင် သူ၏ ဝိညာဉ်အတွင်း၌ တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ထိုနေရာသို့ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ အကြွင်းမဲ့ အဆုံးသတ်အတွင်းသို့ ပို၍ တိုးဝင်နေသော သူ၏ ဝိညာဉ်မှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

“ဒါက...”

သူ သူ့ကိုယ်သူ ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။ မည်သည့် ထိခိုက်ဒဏ်ရာကိုမျှ သူ မခံစားရပေ။ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် သွေးမျိုးဆက်များ အဆင့်မြင့်နေစဉ်အတွင်း သူ၏ ဝိညာဉ်မှာလည်း အကျိုးကျေးဇူးများ ရရှိနေသည်ဟု သူ ခံစားခဲ့ရသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းမှာလည်း အဆင့်မြင့်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ် ပြီးဆုံးသွားခဲ့ခြင်းပင်။

…

ရှန်းယွီသည် စနစ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းက အတည်ပြုပေးခဲ့သည်။

ယခု သူ၌ အရင်းအမြစ်အဆင့် ဝိညာဉ်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုတစ်ခု သူ၏ စိတ်အာရုံအတွင်းသို့ စီးဝင်လာခဲ့သည်။ ဝိညာဉ်ထံမှ ဖိအားများ ပိုမိုသက်ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ ဝိညာဉ်ပင်လယ်မှာ တုန်ခါလာတော့သည်။ ရှန်းယွီသည် အံတင်းတင်းကြိတ်ထားလိုက်သည်။ အရင်းအမြစ်နှင့် ဖန်တီးရှင်တို့ကြားရှိ ကွာဟချက်မှာ ကြီးမားလွန်းလှသည်။

သို့သော်ငြားလည်း သူသည် အံကြိတ်ခံစားခဲ့သည်။ သူ ခံနိုင်ရည်ရှိသရွေ့ ယခု အရင်းအမြစ်အဆင့်ရှိနေသော သူ၏ သွေးမျိုးဆက်ထံမှ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်မှုဂုဏ်သတ္တိက ဤအရာကို လက်ခံနိုင်ရန် သူ၏ စိတ်အာရုံကို အမြန်ဆုံး ဆင့်ကဲပြောင်းလဲပေးလိမ့်မည်ပင်။

ဖြည်းဖြည်းချင်းပင် သူ၏ စိတ်အာရုံမှာ လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်လာခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းမှာလည်း အရင်းအမြစ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ သူသည် သက်ပြင်းချကာ စိတ်အေးရတော့မည်အပြုတွင် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားသည့် ပုံစံသို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

သူသည် လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကိုယ်ပွားတစ်ခု သူ၏ရှေ့၌ ချက်ချင်း ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထို ရှန်းယွီအသစ်သည် သူ၏ မူလခန္ဓာကိုယ်ကို ထိတ်လန့်တကြား ကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့ကြားရှိ ဆက်သွယ်မှုမှာ အမှန်တကယ်ပင် ပြတ်တောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ”

လွန်ခဲ့သော တစ်စက္ကန့်နောက်ပိုင်း မှတ်ဉာဏ်များမှာ မရှိတော့ဘဲ မူလခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဆက်သွယ်မှုမှာလည်း ပြတ်တောက်သွားခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လီယောင်း ပေါ်လာခဲ့သည်။

“စီနီယာအစ်ကို”

သူမသည် ရှန်းယွီ၏ မူလခန္ဓာကိုယ်ကို ဖက်ထားရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်နှာမှာလည်း အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်နေပုံပင်။

“ဘာဖြစ်လို့လဲ”

ရှန်းယွီက မေးလိုက်သော်လည်း သူမက ပြန်မဖြေဘဲ သူမ၏ စီနီယာအစ်ကိုကိုသာ တတွတ်တွတ် ခေါ်နေခဲ့သည်။ ရှန်းယွီသည် သူမအား မူလခန္ဓာကိုယ်ထံမှ အတင်းအဓမ္မ ဆွဲခွာလိုက်ရသည်။

“ဟေး... ငိုမနေနဲ့တော့၊ ဘာဖြစ်နေတာလဲဆိုတာ ရှင်းပြစမ်းပါဦး”

သူ ပြောလိုက်သည်။ သူမ၏ ကောင်းကင်ဘုံတာအိုခန္ဓာ အဆင့်တစ်ဆယ်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ပထမတာအို ပညာရှိနယ်ပယ်သို့ ချိုးဖျက်ရောက်ရှိသွားခဲ့သော်လည်း ရှန်းယွီသည် သူ၏ စစ်ပညာအထွတ်အထိပ်ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် သူမကို အလွယ်တကူ ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

“ကျွန်မ... ကျွန်မ မသိဘူး။ စီနီယာအစ်ကို အန္တရာယ်ရှိနေတယ်လို့ ခံစားမိလို့ ကူညီဖို့ ပြေးလာခဲ့တာ”

သူမက ရှိုက်ကြီးတငင် ပြောရှာသည်။

ဤသည်မှာ အထောက်အကူ မဖြစ်ပေ။ လီယောင်းသည် သူ အန္တရာယ်ရှိသည်ကို အာရုံခံနိုင်သော်လည်း အမျိုးသမီးများနှင့် ပတ်သက်သည့် ကိစ္စမှလွဲ၍ ကျန်သည့်ပြဿနာများကို သူမ သေချာမသိပေ။

ငါ... ငါ ဘာတွေ မှားနေခဲ့တာလဲ။ အခုပဲ ပြန်စဉ်းစားပြီး အဖြေရှာရမယ်။ ငါ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်လမ်းကြောင်းမှာ ဘယ်နေရာက အက်ကြောင်းပေါ်သွားတာလဲ။ နိယာမတွေကို ငါ နားလည်ခဲ့တာပဲ... အရင်းအမြစ်ကိုလည်း ငါ ဆုပ်ကိုင်မိခဲ့တာပဲ မဟုတ်ဘူးလား။

သူ၏ မူလခန္ဓာကိုယ်သည် နောက်ဆုံးစက္ကန့်တွင် သူ့ကို လွှတ်ပေးခဲ့ပြီး ဆက်သွယ်မှု ဖြတ်တောက်ခဲ့ခြင်းပင်။ ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ အချို့သော ကိုယ်ပွားများမှာလည်း သတိလစ်နေပုံပင်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ပြဿနာမှာ အသိစိတ်နှင့် ပတ်သက်နေသည်ဟု ယူဆနိုင်သည်။ သူသည် ဆက်သွယ်မှု ပြတ်တောက်သွားသောကြောင့် ထိခိုက်မှု မရှိခဲ့ခြင်းပင်။

၎င်းမှာ အရင်းအမြစ်အဆင့် စိတ်အာရုံနှင့် ပတ်သက်နေလိမ့်မည်ဟု သူ ခန့်မှန်းလိုက်သည်။ စိတ်အာရုံနယ်ပယ်၏ လုပ်ဆောင်ချက်မှာ ဝိညာဉ်ပင်လယ်နှင့် သိရှိနားလည်မှုကို ချဲ့ထွင်ပေးခြင်း ဖြစ်သည်ကို သူ မှတ်မိသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အရင်းအမြစ်အဆင့် သိရှိနားလည်မှုကို မကိုင်တွယ်နိုင်ဘဲ ၎င်းမှာ အဆုံးမရှိ ချဲ့ထွင်သွားကာ တည်ရှိခြင်းနှင့် မတည်ရှိခြင်းအားလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသဖြင့် သူ့အား ဝါးမြိုသွားခြင်းများလားဟု သူ တွေးတောနေမိသည်။

အကယ်၍ ဤသို့သာဆိုလျှင် သူသည် အမှန်တကယ်ပင် ဒုက္ခရောက်ပြီ ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ လက်ရှိအချက်အလက်များတွင် ဤအခြေအနေမှ လွတ်မြောက်စေနိုင်မည့်အရာ ဘာမျှမရှိသောကြောင့်ပင်။

စစ်ပညာအထွတ်အထိပ်သည် စစ်ပညာ၏ အမြင့်ဆုံးအဆင့်ဖြစ်ပြီး သူ၏ မူလခန္ဓာကိုယ်မှာ စစ်ပညာအထွတ်အထိပ်ထက် သန်မာနေသော်လည်း ၎င်းမှာ မျိုးရိုးဗီဇအရ သန်မာခြင်းဖြစ်ပြီး စစ်ပညာကြောင့် မဟုတ်ပေ။ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ အရင်းအမြစ် စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ သူ့ကိုယ်သူ အရင်းအမြစ်အဆင့်အထိ သန်မာအောင် လုပ်ဆောင်ရန် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခု သူသည် မူလခန္ဓာကိုယ်နှင့် ပြတ်တောက်နေပြီဖြစ်ရာ ၎င်းကို အသုံးမပြုနိုင်တော့ပေ။

“အမလေး... ငါတော့ ဒီတစ်ခါ တကယ်ပဲ သွားပြီထင်တယ်”

အခန်း။ ၄၆၉

ရှန်းယွီ တစ်ယောက် အတွေးကမ္ဘာထဲ နက်ရှိုင်းစွာ နစ်မျောနေမိသည်။

ဘေးနားရှိ လီယောင်းကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး "ဒီကောင်မလေးကတော့ဖြင့်..." ဟု အသံတိတ် ညည်းတွားရင်း ခေါင်းကိုသာ ခါယမ်းမိတော့သည်။ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုတို့က သူမထံမှာ ခဏတာမျှသာ ခိုနားခဲ့ပြီး ယခုမူ ပုံမှန်အတိုင်းပင် လန်းဆန်းနေ၏။ ရှန်းယွီ၏ မူလခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို ကြိုးဖြင့် သေသေချာချာ တုတ်နှောင်နေသော သူမကို ကြည့်နေစဉ်မှာပင် တစ်ကမ္ဘာလုံး တုန်ဟိန်းသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။

"ဒါ... ဒါ ဘာဖြစ်တာလဲ"

သိချင်စိတ်ဖြင့် သူ၏ အာရုံစွမ်းအားကို ကမ္ဘာအနှံ့ ဖြန့်ကြက်ကြည့်လိုက်သောအခါ မြင်လိုက်ရသည့် မြင်ကွင်းကြောင့် ဆောက်တည်ရာ မရဖြစ်သွားရသည်။

"မဖြစ်နိုင်တာ"

ပညာရှိသည် ကောင်းကင်ဘုံတာအို၏ အကာအကွယ်အတားအဆီးကို အမှန်တကယ်ပင် အားဓမ္မဖြင့် ဖျက်ဆီးနေကာ အချိန်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် အရာအားလုံးက ရုတ်တရက် ပြိုလဲပျက်စီးကုန်ရသည်။ သူ ဖန်တီးထားခဲ့သည့် ပညာရှိအဆင့် ကာကွယ်ရေးစက်ဝန်းများက ဤရန်သူကို ဟန့်တားနိုင်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ထားခဲ့သော်လည်း ယခုမူ ထိုယုံကြည်ချက်တို့က နှင်းစက်များလို အရည်ပျော်ကျနေပြီဖြစ်သည်။

ထိုစဉ်မှာပင် ဧကရီ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူမသည် စီနီယာအစ်ကို၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မနေသော လီယောင်းနှင့် ကမ္ဘာ့အတားအဆီးကို စိုးရိမ်တကြီး ငေးကြည့်နေသော ရှန်းယွီတို့ကို အကဲခတ်လိုက်ရင်း [တစ်ခုခု မှားယွင်းနေတာလား] ဟု မေးလိုက်၏။

ရှန်းယွီက သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ချက်ကို ခက်ခက်ခဲခဲ ချလိုက်ရင်း "အင်း... အခြေအနေက မကောင်းဘူး" ဟုသာ တုံ့ပြန်နိုင်တော့သည်။ ဧကရီသည် သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ ရှန်းယွီကို ဤမျှအထိ စိုးရိမ်သောကရောက်နေသည်ကို မမြင်ရသည်မှာ ကြာလှပြီဖြစ်ကာ သူမသည် သူ၏ မူလခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ နာကျင်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြန်သည်။

[မင်း အလိုရှိမယ်ဆိုရင် ငါ...]

သူမ စကားမဆုံးမီမှာပင် ရှန်းယွီက လက်ကာပြ၍ တားလိုက်သည်။

"ရပါတယ်။ အတားအဆီးက တောင့်ခံထားနိုင်ပါသေး..."

သို့သော် သူ၏စကား မဆုံးမီမှာပင် အကာအကွယ်အတားအဆီးကြီးမှာ ဖန်သားပြင်တစ်ခုလို အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကွဲအက်ပျက်စီးသွားတော့သည်။

[မင်း ဘာပြောမလို့လဲ...]

ဧကရီက ခပ်တိုးတိုး ပြောလိုက်သည်။ သူမ၏ ဝိညာဉ်ပတ်လည်တွင် ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြန်လည်

ဖြစ်တည်လာခဲ့သည်။ သူမ အလွန်အမင်း တောင့်တခဲ့သော ရုပ်ခန္ဓာကို နောက်ဆုံးတွင် ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ရခဲ့ပြီဖြစ်သော်လည်း လီယောင်းကိုတော့ စိုးရိမ်စိတ်ဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။

ရှန်းယွီသည် သူမရှေ့တွင် ရုတ်ခြည်းပေါ်လာပြီး "မစိုးရိမ်ပါနဲ့ မင်းမှာ စစ်ပညာအထွတ်အထိပ် နယ်ပယ်ကို ရောက်နေတဲ့ ငါ ရှိပါသေးတယ်။ ပညာရှိကို ငါ ရင်ဆိုင်ပါ့မယ်။ ဒါ့အပြင် မင်းတို့နှစ်ယောက် ပေါင်းစပ်လိုက်ရင်တောင် ဒုတိယတာအို ပညာရှိနယ်ပယ်ကိုပဲ ရောက်မှာပါ" ဟု စိတ်ချစေရန် ရှင်းပြလိုက်သည်။

ထို့နောက် ရှန်းယွီသည် ဝေဟင်ထက်သို့ အဟုန်ဖြင့် ပျံတက်သွားပြီး ကမ္ဘာ၏ အမြင့်ဆုံးအမှတ်သို့ ရောက်ရှိကာ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ကမ္ဘာ့ပြင်ပ ဟင်းလင်းပြင်သို့ ခြေချလိုက်

သည်။ သူ၏ရှေ့မှ ပညာရှိကို စိုက်ကြည့်လိုက်စဉ် သူမသည် သူ့မိန်းမနှင့် အစစ်အမှန်အတိုင်း တူညီနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ သူမကို ဤဂြိုဟ်နှင့် ဝေးရာသို့ ဆွဲထုတ်သွားရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ အကယ်၍ ပညာရှိနှစ်ဦး ဤနေရာ၌သာ ထိပ်တိုက်တွေ့ကြပါက ကမ္ဘာမြေမှာ ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ပေလိမ့်မည်။

သူမက သူ့ကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး "စီနီယာအစ်ကို" ဟု ခေါ်လိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး... ကိုယ်ပွားပဲ"

သူမက ဆိုရင်း သူ၏ဘေးနားသို့ လျှပ်တပြက် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

"မြန်လိုက်တာ"

ရှန်းယွီ ထိတ်လန့်သွားမိသည်။ ဤသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အန္တရာယ်ကြီးလှသည်။ သူသည် အချိန်စက်ဝန်းကို ခေတ္တရပ်တန့်လိုက်ပြီးနောက် သူမအား အလင်းနှစ်အနည်းငယ် အကွာအဝေးသို့ နေရာရွှေ့ပြောင်းကာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါသွားခဲ့တော့သည်။

…

လွန်ခဲ့သော အချိန်အနည်းငယ်ခန့်က...

ကောင်းကင်ဘုံတာအို၏ အကာအကွယ်အတားအဆီးကို ဖျက်ဆီးရန် အာရုံစိုက်နေသော ပညာရှိ လီယောင်းသည် သူမ၏ စီနီယာအစ်ကိုအကြောင်းကို တွေးတောရင်း သီချင်းတညည်းညည်းဖြင့် ပျော်ရွှင်နေခဲ့သည်။ သို့သော် ရုတ်တရက်ဆိုသလို သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုတို့ တုန့်ခနဲ ရပ်တန့်သွားပြီး မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း ခက်ထန်တည်ကြည်သွားတော့သည်။

"စီနီယာအစ်ကို အန္တရာယ်ရှိနေပြီ... ငါ သူ့ကို ကယ်မှဖြစ်မယ်"

သူမ ကျယ်လောင်စွာ ရေရွတ်လိုက်ရင်း ရှေ့မှ အကာအကွယ်အတားအဆီးကို စိုက်ကြည့်လိုက်မိသည်။ ဤအတားအဆီးက သူမနှင့် စီနီယာအစ်ကိုကြားတွင် ပိတ်ဆို့ထားသည့် တစ်ခုတည်းသော အရာပင်။ သူမ ဘာလုပ်ရမလဲဟု စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် အမြင်အာရုံထဲ၌ ထူးဆန်းသော ကိန်းဂဏန်းတို့ ဝဲပျံလာပြီး မှတ်ဉာဏ်ဟောင်းတို့ တရိပ်ရိပ် စီးဝင်လာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ဖြစ်နိုင်ခြေအနန္တကို တွက်ချက်နိုင်စွမ်းရှိသည့် သူမ၏ ထူးခြားသောစွမ်းရည် “ကောင်းကင်ဘုံသို့ တာအို” ပင်။

နေဦး...ငါ ဒီစွမ်းရည်ကို အသုံးပြုနိုင်နေတာက….

[မှန်တယ်... ငါ နောက်ဆုံးတော့ နိုးထလာပြီ]

သူမ၏ ဦးခေါင်းအတွင်း၌ ဟိန်းထွက်လာသော အသံတစ်ခုကြောင့် လီယောင်း အံတင်းတင်းကြိတ်လိုက်မိသည်။

"အတုအယောင် စရိုက်က ငါ့ကို လွှမ်းမိုးဖို့ ကြိုးစားပြန်ပြီ"

[ဘာအတုအယောင် စရိုက်လဲ ငါကမှ စစ်မှန်တဲ့ စရိုက်ပဲလေ]

အကျိုးအကြောင်း ပညာရှိက ပြန်လည်ချေပလိုက်သော်လည်း သက်ပြင်းသာ ရှည်လျားစွာ ချလိုက်မိတော့သည်။ စိတ်ခံစားချက် အလွန်အမင်း ကမောက်ကမဖြစ်နေသည့် ဤကောင်မလေးထံမှ ဖိနှိပ်မှုကို လွတ်မြောက်လာချိန်တွင် ဤအခွင့်အရေးကို အမိအရဆုပ်ကိုင်၍ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားရမည်။

[ထားပါတော့... မင်းရဲ့ စီနီယာအစ်ကိုကို ကယ်ဖို့ ငါ ကူညီနိုင်တယ်။ ခန္ဓာကိုယ်ကိုသာ ငါ့ဆီ လွှဲပေးလိုက်စမ်းပါ]

"မရဘူး"

လီယောင်း၏ တုံ့ပြန်မှုက ပြတ်သားလွန်းလှသဖြင့် ပညာရှိပင် အံ့အားသင့်သွားရသည်။

[ဘာလဲ... မင်းစီနီယာအစ်ကိုကို မကယ်ချင်တော့ဘူးလား။ ငါ့မှာ နည်းလမ်းရှိတယ်လို့ ပြောနေတာကို]

"မရဘူးဆိုတာ မရဘူးပဲ။ ခန္ဓာကိုယ်ကိုတော့ အပိုင်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ ရှင့်မှာ နည်းလမ်းရှိရင် ကျွန်မကိုပဲ ပြောပြရမယ်"

ပညာရှိမှာ အံ့ဩလွန်း၍ စကားပင် ဆွံ့အသွားရသည်။ ဤမျှလောက်အထိ ဇောက်ထိုးမိုးမျှော်

နိုင်သော ကောင်မလေးကို သူမ တစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူးခဲ့ချေ။

[ဟင်း... ငါက ဘာလို့ မင်းကို အလကားပြောပြရမှာလဲ]

ထိုအခိုက်တွင် လီယောင်းသည် မည်သူမျှ မမျှော်လင့်ထားသည့် လုပ်ရပ်တစ်ခုကို လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။ သူမ၏လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ကိုယ့်ဝမ်းဗိုက်ကိုယ် တည့်တည့် ထိုးဖောက်လိုက်ရာ သွေးတို့က ဟက်ခနဲ ပန်းထွက်လာတော့သည်။

[နင်... နင် ဘာလုပ်တာလဲ။ ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ကိုယ် ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်နေတာလား]

ပညာရှိက တုန်လှုပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

[နင်လည်း ဒီထဲမှာ ရှိနေတာပဲလေ ခန္ဓာကိုယ် သေရင် ငါတို့ နှစ်ယောက်လုံး သေမှာပဲကို]

"သေတော့လည်း သေရုံပဲလေ ကျွန်မကတော့ ဂရုမစိုက်ဘူး"

လီယောင်းက အေးစက်စွာ တုံ့ပြန်ရင်း နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုအတွက် လက်ရွယ်လိုက်ပြန်သည်။

ဤကောင်မလေးကတော့ တကယ်ကို ရူးနေချေပြီဟု ပညာရှိ တွေးလိုက်မိသည်။

[နေဦး... နင် သေသွားရင် နင်သိပ်ချစ်တဲ့ စီနီယာအစ်ကိုကို ဘယ်သူက ကယ်မှာလဲ]

လီယောင်းသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရူးသွပ်စွာ တဟားဟား ရယ်မောလိုက်တော့သည်။

"စီနီယာအစ်ကို မရှိရင် ဒီလောကမှာ ကျွန်မလည်း ရှင်သန်မနေချင်တော့ဘူး။ ကျွန်မ သူ့ကို သိပ်ချစ်လွန်းလို့ အတူတူ သေချင်နေတာ။ သူလည်း ကျွန်မမရှိရင် ဝမ်းနည်းပူဆွေးပြီး အသက်ကို အဆုံးစီရင်မှာ သေချာတယ်။ ကျွန်မတို့က ဘဝတိုင်းမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ပြန်ရှာဖို့ ကတိပေးထားကြတာလေ... သေသွားရင်တောင် ဒါက လွတ်မြောက်မှုပဲ။ နောက်ဘဝကျရင်တော့ အခုလို ဝေးကွာမနေဘဲ အမြဲတမ်း အတူရှိရတော့မယ်... အား... တွေးကြည့်ရုံနဲ့တင် ရင်ခုန်စရာကြီး ကျွန်မ မနေနိုင်တော့ဘူး... တကယ်ကို ရူးသွားတော့မှာပဲ"

လီယောင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဖျက်ဆီးအားပြင်းသော စွမ်းအင်တို့ စုစည်းလာပြီး သူမကိုယ်သုမ ဖောက်ခွဲပစ်ရန် အသင့်ဖြစ်နေ၏။

"သေခြင်းတရားကို စီနီယာအစ်ကိုနဲ့အတူ မျှဝေခံစားရမယ်ဆိုတာ မယုံနိုင်စရာပဲ... ဒီခံစားချက်ကို ကျွန်မ သဘောကျတယ်..."

သူမက တတွတ်တွတ် ရေရွတ်နေပြန်သည်။

[ဘာတွေလဲဟ...]

ပညာရှိမှာ စကားလုံးဖြင့် ဖော်ပြမရနိုင်လောက်အောင် တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားရသည်။

ငါ... ငါ့ရဲ့ အတိတ်ဘဝတွေတုန်းက ဘယ်လို အကုသိုလ်အမှားတွေ၊ ဘယ်လောက်တောင်ဆိုးဝါးတဲ့ အပြစ်တွေကို လုပ်ခဲ့မိလို့လဲ။ ဘာဖြစ်လို့ အခုလိုမျိုး စိတ်မမှန်တဲ့ သွေးအေးလွန်းတဲ့ ကိုယ်ပွားမျိုးနဲ့ လာပြီး ဆုံတွေ့နေရတာလဲ။ ဒါဟာ ငါ့ကို ကောင်းကင်ဘုံက ပေးတဲ့ ပြစ်ဒဏ်လား။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပေါက်ကွဲခါနီး အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ ပညာရှိမှာ အလျှော့ပေးလိုက်ရတော့သည်။

[နေဦး ရပ်လိုက်တော့ မင်းရဲ့ စီနီယာအစ်ကိုကို ကယ်ဖို့ ငါ ခွင့်ပြုမယ်။ ခန္ဓာကိုယ်ကိုတော့ မဖျက်ဆီးလိုက်ပါနဲ့….]

လီယောင်းသည် ထိုစကားကို ကြားမှသာ အနည်းငယ် တည်ငြိမ်သွားပြီး ဖောက်ခွဲမည့် အရှိန်အဝါတို့ လျော့ပါးသွားခဲ့သည်။

"ဟင်း... စီနီယာအစ်ကိုနဲ့ အခုတွေ့ရတာက သေပြီးမှ တွေ့ရတာထက်တော့ ပိုကောင်းတာပေါ့။ အတူတူ သေချင်ပေမဲ့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ပြန်ရှာဖို့က အချိန်တွေ အကြာကြီး စောင့်ရဦးမှာလေ... လူပြန်ဖြစ်ဖို့ ကိုးလရယ်၊ သူ့ကို ရှာဖို့ ခွန်အားရအောင် စောင့်ရမယ့် နှစ်တွေရယ်ကို ကျွန်မ စိတ်မရှည်နိုင်ဘူး"