ငါ မင်းကို ကာကွယ်ပေးမယ်

"နဂါးတံခါးကို တက်လှမ်းတာက... ဘာလဲ..."

ကျုံးချင်က ဇဝေဇဝါဖြစ်စွာဖြင့် မေးမြန်းသည်။

ထိုအရာက ရှန်ဖေးကို အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့သည်။

"အစ်ကိုကျုံး... ခင်ဗျားက တကယ် မသိတာလား ဒါမှမဟုတ် မသိချင်ယောင် ဆောင်နေတာလား...ခင်ဗျား ဒီကို ရောက်လာတာ နဂါးတံခါးကို တက်လှမ်းဖို့အတွက် မဟုတ်ဘူးလား..."

ကျုံးချင်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်၏။

ရှန်ဖေးကို ကြည့်ရသည်မှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားပုံရသည်။

"အစ်ကိုကျုံး... ခင်ဗျားက အရမ်းရိုးအလွန်းတယ်..."

"အဲဒီတုန်းက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ဘိုးဘေး တွေက ဒီ နတ်ဘုရားတွေ စွန့်ပစ်ထားတဲ့ နေရာကို ပြည်နှင်ဒဏ် ပေးခံခဲ့ရတာ...ဒီနေရာမှာ ဘာမှ မရှိဘူးလေ... အရင်းအမြစ်တွေ ရှားပါးရုံတင်မကဘူး ပင်လယ်နတ်ဆိုးသားရဲတွေရဲ့ နှောင့်ယှက်မှုကိုလည်း အဆက်မပြတ် ခံစားခဲ့ရတယ်..."

"ကျွန်တော်တို့ မွေးဖွားလာကတည်းက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ပန်းတိုင်က အလယ်ပိုင်းဒေသ ကို ပြန်သွားဖို့ပဲ..."

"အလယ်ပိုင်းဒေသကို ပြန်သွားတာက နဂါးတံခါးကို တက်လှမ်းတာပဲ..."

ထိုစကားကို ကြားချိန်တွင် ကျုံးချင်၏မျက်လုံးများ အနည်းငယ် တောက်ပသွားသည်။

သူ ကောင်းကင်ဘုံချောက်နက်မှ ထွက်လာပြီးနောက် သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရသော ကျွန်းများအားလုံး ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေခြင်းမှာ အံ့အားသင့်စရာ မဟုတ်တော့ချေ။

ထိုနေရာများတွင် ရတနာများအတွက် လူသတ်ခြင်း သို့မဟုတ် ဖရိုဖရဲ တိုက်ခိုက်ခြင်းများ ဖြစ်ပွားနေသည်။

ထို့ပြင် သူတို့၏စွမ်းအားသည် သူ မျှော်လင့်ထားသလောက် မြင့်မားခြင်း မရှိချေ။ အများဆုံး အနေဖြင့် မြောက်ပိုင်းဒေသထက် အနည်းငယ်သာ ပို၍မြင့်မားသည်။ ဤသည်မှာ သူ စိတ်ကူးယဥ်တွေးတောထားခဲ့သော အလယ်ပိုင်းဒေသနှင့် လုံးလုံးလျားလျား ကွဲပြားခြားနားနေပေ၏။

ထိုကျွန်းများပေါ်တွင် နေထိုင်သူများ အားလုံးမှာ ပြည်နှင်ဒဏ်ပေးခံရသူများ ဖြစ်နေကြောင်း ပေါ်လွင်သွားခဲ့သည်။

ဤသည်က အဓိပ္ပာယ်ရှိသော ကိစ္စတစ်ရပ်ပင်။

ရှန်ဖေးက အတွေးနက်နေသော ကျုံးချင်ကို ကြည့်ပြီး ရယ်မောလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကျုံး... ဒီ 'နဂါးတံခါးကို တက်လှမ်းတယ်' ဆိုတာက ကျွန်တော်တို့ ဖရိုဖရဲနယ်မြေရဲ့ ကျွန်းတစ်ရာ့ရှစ်ကျွန်းက သုံးတဲ့ အသုံးအနှုန်း ပဲ... မတူညီတဲ့ နေရာတွေမှာ မတူညီတဲ့ နာမည်တွေ ရှိပါတယ်... ခင်ဗျားရဲ့ ဒေသမှာ အဲ့ဒါကို ခေါ်တဲ့ နည်းလမ်း ကွဲပြားတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်..."

ကျုံးချင်သည် အမှန်တကယ်ကိုပင် တစ်ဖက်လူ စိတ်ကူးယဥ်တွေးတောနိုင်သည်ထက် များစွာပို၍ ဝေးကွာသော နေရာတစ်ခုမှ လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

သူ ရှင်းမပြခဲ့ဘဲ သူက နှိမ့်ချသောလေသံဖြင့် ရိုးရှင်းစွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ညီအစ်ကိုရှန်... နဂါးတံခါးကို တက်လှမ်းရတဲ့ အသေးစိတ် အချက်အလက်တွေက ဘာတွေလဲ..."

ကျုံးချင်၏အတွေးများအရ ထိုကျွန်းများပေါ်ရှိ လူများမှာ ပြည်နှင်ဒဏ် ပေးခံရသူများ ဖြစ်သော်လည်း အလယ်ပိုင်းဒေသသို့ ပြန်သွားရန်မှာ မခက်ခဲသင့်ချေ။ သူတို့သည် ဦးတည်ချက်ကို ရှာဖွေပြီး ပျံသန်းသွားရုံသာ ဖြစ်ပေ၏။

စွမ်းအားနိမ့်ပါးသူများပင်လျှင် လှေတစ်စင်းရှာကာ ထိုနေရာသို့ ရောက်ရန် လှော်ခတ်သွားနိုင်ပြီး အချိန်တချို့သာ သုံးစွဲရပေမည်။

ဤသည်က မည်သည်ကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းရသကဲ့သို့ ခက်ခဲသော အထင်အမြင်ကို ပေးစွမ်းနိုင်သည့် 'နဂါးတံခါးကို တက်လှမ်းခြင်း' ဟူသော နာမည်မျိုး ရှိနေရသနည်း။

ကျုံးချင်၏မေးခွန်းကို ကြားချိန်၌ ရှန်ဖေးသည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ခေါင်းခါယမ်းမပြုဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

"အစ်ကိုကျုံး... ဟူး အစ်ကိုကျုံး... ခင်ဗျား လာတဲ့ ကျွန်းက တကယ့်ကို ဝေးလံခေါင်သီတဲ့ပုံပဲ..."

"ခင်ဗျား သိထားတဲ့ အချက်အလက်တွေက အရမ်းနည်းလွန်းတယ်..."

"အမှန်ပဲ... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကျွန်းတစ်ရာ့ရှစ်ကျွန်းက အလယ်ပိုင်းဒေသနဲ့ နီးကပ်တယ်ဆိုပေမဲ့ ကျွန်းအများစုက အလယ်ပိုင်းဒေသရဲ့ အရိပ်ကိုတောင် မမြင်နိုင်ဘူး... ပြည်နှင်ဒဏ်ပေးခံရကတည်းက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်သိန်းအတွင်းမှာ ဘယ်သူမှ နဂါးတံခါးကို မတက်လှမ်းရဲကြဘူး... ဒါကြောင့် အချက်အလက် အများစု ပျောက်ဆုံးနေတာက ပုံမှန်ပါပဲ..."

"ကျွန်တော် သေချာ ရှင်းပြပါ့မယ်..."

ကျုံးချင်သည် ငြင်းဆန်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

ထိုအစား ရှန်ဖေး ပြောပြသော အချက်အလက် များကို သူ ဂရုတစိုက် နားထောင်လိုက်သည်။

ကျုံးချင် နားထောင်နေစဉ် ရှန်ဖေးက အသေးစိတ် ရှင်းပြလိုက်၏။

"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပင်လယ်ဧရိယာအနီးမှာရှိတဲ့ နယ်မြေကို ဖရိုဖရဲနယ်မြေလို့ ခေါ်တယ်..."

"ဖရိုဖရဲနယ်မြေပေါ်မှာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ဂိုဏ်း ကြီးဂိုဏ်းငယ်တွေ အများကြီးရှိတယ်..."

"အဲ့ဒီဂိုဏ်းတွေက ကမ်းရိုးတန်းတလျှောက်မှာ အခြေချထားပြီးတော့ ကမ်းရိုးတန်းကို ကင်းလှည့်ဖို့ အစွမ်းထက်တဲ့ ကျွမ်းကျင်သူ တွေကို မကြာခဏ စေလွှတ်လေ့ ရှိတယ်... သူတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ပင်လယ်နတ်ဆိုးသားရဲတွေ နဂါးတံခါးကို တက်လှမ်းလာမှာကို ကာကွယ်ဖို့ပါ... တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူတို့က ကျွန်တော်တို့ကို မြင်ရင်လည်း တားဆီးလိမ့်မယ်..."

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အလယ်ပိုင်းဒေသက လူတွေရဲ့ အမြင်မှာ ကျွန်တော်တို့က ပြည်နှင်ဒဏ် ပေးခံရတဲ့ အောက်တန်းစား လူတစ်စု သက်သက်ပဲလေ..."

"ဒါကြောင့် နဂါးတံခါးကို တက်လှမ်းဖို့အတွက် အဲ့ဒီလူတွေကို ရှောင်တိမ်းရမယ်..."

ထိုစကားကို ကြားချိန်တွင် ကျုံးချင်ထံ၌ နဂါးတံခါးကို တက်လှမ်းခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ခိုင်မာသော နားလည်သဘောပေါက်မှုတစ်ခု ရရှိသွားခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ မျက်မှောင်မကြုတ်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

သူသည် ကောင်းကင်ဘုံချောက်နက်ကို ဖြတ်ကူးလာခဲ့ပြီး ထိုကျွန်းများမှ ပြည်နှင်ဒဏ်ပေးခံရသူများဟု ခေါ်ဆိုသူများထဲမှ တစ်ဦး မဟုတ်ချေ။ သို့ရာတွင် အကယ်၍ သူ အလယ်ပိုင်းဒေသသို့ သွားပြီး ဂိုဏ်းတစ်ဂိုဏ်းမှ ကင်းလှည့်အဖွဲ့ဝင်များနှင့် ကြုံတွေ့ရပါက သူသည်လည်း ပြည်နှင်ဒဏ် ပေးခံရသူတစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်းခံရနိုင်ခြေရှိသည်။

အကယ်၍ ထိုသို့ ဖြစ်လာပါက အလယ်ပိုင်းဒေသသို့ သူ၏ခရီးစဉ်မှာ သူ တွေးထင်ထားသလောက် အဆင်ပြေချောမွေ့မည် မဟုတ်ချေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တခြားသံသယတစ်ခုက သူ၏စိတ်ထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ပင်လယ်နတ်ဆိုးသားရဲတွေကလည်း နဂါးတံခါးကို တက်လှမ်းဖို့ အကြောင်းအရင်း ရှိတာလား..."

"ရှိတာပေါ့..."

ပင်လယ် နတ်ဆိုးသားရဲများအကြောင်း ပြောချိန်တွင် ရှန်ဖေး၏မျက်နှာအမူအယာ များစွာပို၍ တည်ကြည်လေးနက်လာခဲ့သည်။

"ကျွန်တော်တို့လို ပြည်နှင်ဒဏ် ပေးခံရသူတွေနဲ့ ယှဉ်ရင် သူတို့လည်း အလယ်ပိုင်းဒေသကို သွားချင်ကြတာပဲ..."

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ အလယ်ပိုင်းဒေသက စိတ်ဝိညာဉ်ချီက ပင်လယ်ဧရိယာထက် ဆယ်ဆမက ပိုများနေရုံတင်မကဘူး...စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးလုံးတွေနဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေကလည်း နေရာတိုင်းမှာ ရှိနေလို့ပဲ... နေရာတိုင်းနီးပါးကို ကောင်းချီးပေးခံရတဲ့ နယ်မြေလို့တောင် ခေါ်ဆိုနိုင်တယ်..."

"ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေက ကျွန်တော်တို့ထက် အများကြီးပိုပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တယ်..."

"ပြောရမယ်ဆိုရင် ပင်လယ်နတ်ဆိုးသားရဲတွေ အများကြီးက အုပ်စုလိုက် စုဝေးကြပြီးတော့ သားရဲဒီရေလှိုင်းတွေကို ဖွဲ့စည်းပြီး အလယ်ပိုင်းဒေသထဲကို အတင်းအကြပ် ဝင်ရောက်ဖို့ ကြိုးစားကြတယ်..."

"သားရဲဒီရေလှိုင်းတိုင်းက ကြီးမားတဲ့ ဆူပူအုံကြွမှုနဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းတဲ့ ဘေးအန္တရာယ်ကို ဖြစ်စေတယ်..."

"ဒါကြောင့် အဲ့ဒီဂိုဏ်းတွေကနေ ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ ကင်းလှည့်အဖွဲ့တွေက ဒီပင်လယ်နတ်ဆိုးသားရဲ တွေ​ရဲ့ရန်ကို ကာကွယ်ဖို့ ပိုများတယ်..."

ထိုစကားကို ကြားချိန်တွင် ကျုံးချင်က နားလည်သဘောပေါက်သွားပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

အမှန်တကယ်ကိုပင်....

အလယ်ပိုင်းဒေသည် ကျယ်​ပြန့်ပြီး ထိုဒေသ၏ ကမ်းရိုးတန်းမှာလည်း အလွန်ရှည်လျားပေ၏။ အကယ်၍ ကင်းလှည့်မှုများကို ထိုပြည်နှင်ဒဏ် ပေးခံရသူများ ကမ်းပေါ်တက်လာခြင်းကို တားဆီးရန် သက်သက်သာ စီစဉ်ထားပါက ထိုအရာမှာ တောင်ကုန်းလေးတစ်ခုကို တောင်ကြီး တစ်လုံးဖြစ်အောင် လုပ်နေခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထိုအရာမှာ ပင်လယ်နတ်ဆိုးသားရဲများကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည်လည်း အနည်းငယ် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။

မြောက်ပိုင်းဒေသနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဤနေရာရှိ စိတ်ဝိညာဉ်ချီသည် နှစ်ဆထက်မက ပိုများနေပေ၏။

ထို့ပြင် အစစ်အမှန် အလယ်ပိုင်းဒေသ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ချီသည် ဤနေရာထက် ဆယ်ဆကျော် ပို၍ထူထပ်သိပ်သည်းနေသည်။

အလယ်ပိုင်းဒေသကို အစွမ်းထက်သူများ၏ ပေါက်ဖွားရာနေရာဟု မည်သည်ကြောင့် ခေါ်ဆိုကြောင်း သူ နောက်ဆုံးတွင် အမှန်တကယ် နားလည်သွားခဲ့သည်။

အချိန်တခဏအတွင်း ကျုံးချင်ထံတွင် အလယ်ပိုင်းဒေသကို ရောက်ရှိလိုသော မျှော်လင့်တောင့်တမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။

ထိုနေရာတွင် မည်ကဲ့သို့ တပည့် မျိုးနှင့် သူ ကြုံတွေ့ရမည်ကို သူ တွေးတောနေမိသည်။

သူသည် ထူးဆန်းသော မျှော်လင့်ချက် ခံစားချက် တစ်ခုကို မခံစားရဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

ရှန်ဖေးနှင့်တခြားသူများက အလယ်ပိုင်းဒေသ သို့ ရောက်ရှိခြင်းကို ရည်ညွှန်းရန် 'နဂါးတံခါးကို တက်လှမ်းခြင်း' ဟူသော အသုံးအနှုန်းကို မဘ်သည်ကြောင့် အသုံးပြုကြကြောင်းကိုလည်း သူ နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားပေ၏။

ထိုကျွန်းများပေါ်ရှိ လူများအတွက် အလယ်ပိုင်းဒေသပေါ်သို့ ခြေချခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ငါးကြင်းတစ်ကောင်မှ နဂါးတံခါးကို ခုန်ကျော်သွားခြင်းနှင့် တူညီနေသည်။

ထို့နောက် ရှန်ဖေးသည် နဂါးတံခါးကို တက်လှမ်းခြင်းအတွက် ကြိုတင်ကာကွယ်မှုတချို့ကိုလည်း ကျုံးချင်အား ပြောပြခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူက တည်ကြည်လေးနက်သော လေသံဖြင့် သတိပေးလိုက်၏။

"အစ်ကိုကျုံး... နဂါးတံခါးကို တက်လှမ်းဖို့ အခက်ခဲဆုံးအပိုင်းက အဲ့ဒီဂိုဏ်းတွေရဲ့ ကင်းလှည့်အဖွဲ့တွေကို ဘယ်လို ရှောင်တိမ်းရမလဲ ဆိုတာပဲ... ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့ရဲ့ ကာကွယ်ရေးတွေက ပင်လယ်နတ်ဆိုးသားရဲ တွေ ဝင်ရောက်လာမှာကို တားဆီးဖို့အတွက် ဖြစ်တာကြောင့် တကယ်ကို တင်းကြပ်လွန်းတယ်..."

"တကယ်လို့ ခင်ဗျား ရှာဖွေတွေ့ရှိခံရရင် ခင်ဗျားကိုခင်ဗျား လက်လျှော့ရရင်တောင်မှ သူတို့ရဲ့ဖမ်းဆီးတာကို ဘယ်တော့မှ မခံရစေနဲ့..."

ကျုံးချင်၏မျက်ခုံးများ တွန့်ကွေးသွားသည်။

"ဖမ်းမိသွားရင် ဘာဖြစ်မလဲ..."

ရှန်ဖေးက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်လည်း မသိဘူး... ဂိုဏ်းရဲ့ ကင်းလှည့်အဖွဲ့ဝင်တွေကနေ ဖမ်းဆီးတာကို ခံရတာနဲ့ ချက်ချင်းသေဆုံးတာက အကောင်းဆုံး ရလဒ်ပဲလို့ အကြီးအကဲတွေ ပြောတာကို ကျွန်တော် ကြားဖူးတယ်..."

"တကယ်လို့ လူတစ်ယောက်က မသေဘဲ သူတို့ ရဲ့လက်ထဲကို ကျရောက်သွားရင် သူတို့က သေတာထက် ဆိုးတဲ့ဘဝကို ဖြတ်သန်းရလိမ့်မယ်..."

"ပြီးတော့ ဒီဂိုဏ်းအင်အားစုတွေ ကြားထဲမှာ ဖုန်းယွီဂိုဏ်းက အစွမ်းထက်ဆုံး ဖြစ်ပြီး လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်နိုင်မှု အရှိဆုံးပဲ..."

'အစွမ်းထက်ဆုံး' ဟူသော စကားလုံးများက ကျုံးချင်၏စိတ်အာရုံကို ဖမ်းစားသွားပေ၏။

အရှေ့ပိုင်းဒေသတွင် သူ၏စွမ်းအားမှာ ကျင့်ကြံသူများအားလုံးကို အထင်သေးရန် လုံလောက်နေလေပြီ။ မြောက်ပိုင်းဒေသတွင်လည်း သူ၏ စွမ်းအားကို ယှဥ်ပြိုင်နိုင်သူဟူ၍ ရှားပါးသည်။

အလယ်ပိုင်းဒေသမှ နယ်စပ်ဧရိယာ၏ စွမ်းအားသည် မည်သို့ ရှိကြောင်းကိုမူ သူ မသိချေ။

ထိုအရာကို တွေးတောမိချိန်တွင် ကျုံးချင်က မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ညီအစ်ကိုရှန်... ဒီဖုန်းယွီဂိုဏ်းအကြောင်း ငါ့ကို ပြောပြလို့ ရမလား..."

ရှန်ဖေးက ကျုံးချင်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဖုန်းယွီဂိုဏ်းကို ခင်ဗျား စိတ်ဝင်စားမယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် သိတယ်...ဖုန်းယွီဂိုဏ်းက ဖရိုဖရဲ နယ်မြေကို မရေမတွက်နိုင်တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်ထားခဲ့တာ...အဲ့ဒါက ဒီအနီးအနားက အင်အားစုတွေ အားလုံးထဲမှာ အင်အားအကောင်းဆုံးပဲ..."

သူက ချီးကျူးသည့်အနေဖြင့် သူ၏လက်မကို ထောင်ပြလိုက်၏။

"ဒီဂိုဏ်းရဲ့ အင်အားက အရမ်းကြီးမားတာကြောင့် ဂိုဏ်းနဲ့ မိုင်ပေါင်းသိန်းချီကွာဝေးတဲ့ နေရာတွေအထိ လွှမ်းမိုးထားနိုင်တယ်..."

"လက်ရှိဂိုဏ်းချုပ်က ကွေ့ယီနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်ပဲ..."

"ကွေ့ယီနယ်ပယ်..."

"ဒီလို တည်ရှိမှုမျိုးက နှာတစ်ချက်ချေလိုက်ရုံနဲ့ လီတစ်သောင်းကျယ်တဲ့ ဧရိယာကို သုံးကြိမ်တိတိ တုန်ခါသွားစေနိုင်တယ်..."

သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် မျှော်လင့်တောင့်တမှု အရိပ်အယောင်တစ်ရပ် ထင်ဟပ်လာခဲ့သည်။

ထိုကဲ့သို့ တည်ရှိမှုမျိုးမှာ သူ၏ ဘဝ တလျှောက်လုံး မော့ကြည့်ရမည့် သူတစ်ဦး ဖြစ်လာရန် ဖန်တီးခံထားရသည်။

ထိုစကားများက ကျုံးချင်အား သူ၏စိတ်နှလုံးသားထဲတွင် အနည်းငယ် ချမ်းစိမ့်စိမ့် ခံစားရစေသည်။

အလယ်ပိုင်းဒေသဟု ဆိုသည့်အတိုင်း....

ဤသည်မှာ ဒေသ၏ထောင့်တစ်နေရာသာ ဖြစ်သော်လည်း ဂိုဏ်းချုပ်သည် ကွေ့ယီနယ်ပယ်တွင် ရှိနေလေပြီ။ အကယ်၍ တစ်ယောက်ယောက်က အလယ်ပိုင်းဒေသ အတွင်းသို့ ပို၍နက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်သွားပါက မည်ကဲ့သို့ မြင်ကွင်းမျိုး ဖြစ်မည်ကို မည်သူ သိမည်နည်း။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ကျွမ်းကျင်သူများက တိမ်များအလားဖြစ်ပြီး သခင်များက မိုးပေါက်များအလားဖြစ်သည်ဟူသော ဆိုရိုးစကားကို အမှန်တကယ် ဖော်ပြနိုင်လောက်သည်။

ရှန်ဖေးက ဆက်လက်၍ ပြောဆိုသည်။

"ပြောရမယ်ဆိုရင် ဖုန်းယွီဂိုဏ်းက နတ်ဘုရားငှက်ကို သူတို့ကိုးကွယ်တဲ့ သင်္ကေတအဖြစ် သုံးတယ်..."

သူ စကားပြောဆိုနေစဉ်မှာပင် ကျုံးချင်၏နံဘေးတွင် လိုက်ပါလာသော ရှောင်ကာ ကို ရုတ်တရက် မြင်တွေ့မိလေ၏။

ငှက်ငယ်လေးမှာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြောင်စီစီဖြင့် ကြည့်နေပြီး သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ စကားပြောဆိုမှုကို လုံးလုံးလျားလျား နားမလည်ပုံရသည်။

"အစ်ကိုကျုံး... ခင်ဗျားရဲ့ဘေးက ငှက်တစ်ကောင်လား..ပြောရမယ်ဆိုရင် သူက တော်တော်လေး ကြည့်ကောင်းတယ်..."

သူက စကားပြောဆိုရင်း ရှောင်ကာ၏ခေါင်းကို ပွတ်သပ်လိုက်၏။

အမွေးအနည်းငယ်သာရှိသော ငှက်၏ခေါင်းသည် တွန့်လိမ်နေပြီး ငှက်၏အရေပြားများပင် ပွတ်တိုက်ခံရလုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ထို့နောက် ရှန်ဖေးက တည်ကြည်လေးနက်သော အမူအယာဖြင့် သူကို သတိပေးသည်။

"ဖုန်းယွီဂိုဏ်းက ငှက်တွေကို တန်ဖိုးအထားဆုံးပဲ...တကယ်လို့ ခင်ဗျားက ဒီငှက်ကို ခေါ်လာပြီးတော့ သူတို့ရဲ့လက်ထဲ ရောက်သွားရင် သူတို့က ခင်ဗျားအပေါ် ရန်လိုသွားစေနိုင်တယ်..."

"အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် ခင်ဗျားရဲ့ပြစ်မှုက ပိုကြီးသွားမှာကို ကျွန်တော် စိုးရိမ်တယ်..."

"ဒါကြောင့် မလိုအပ်ဘူး ဆိုရင် အစ်ကိုကျုံး... ခင်ဗျား ဒီငှက်ကို သိမ်းထားလိုက်တာက အကောင်းဆုံး ဖြစ်လိမ့်မယ်..."

ထိုအချိန်တွင် သူ ရပ်တန့်လိုက်၏။

"သေချာတာပေါ့... ခင်ဗျား အရမ်းကြီး စိုးရိမ်ဖို့ မလိုပါဘူး..."

"နဂါးတံခါးကို တက်လှမ်းတဲ့ ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အနီးအနားက ပင်လယ်ဧရိယာမှာ ကျွန်တော့်ထက် အတွေ့အကြုံ ပိုများတဲ့သူ ဘယ်သူမှ မရှိဘူး..."

"ကျွန်တော်က သုံးကြိမ်ကနေ ငါးကြိမ်အထိ တက်လှမ်းဖူးတယ်... ကျွန်တော် တစ်ခါမှ မအောင်မြင်ခဲ့ဘူး ဆိုပေမဲ့ အကြိမ်တိုင်း အန္တရာယ်ကင်းကင်းနဲ့ ပြန်လာနိုင်ခဲ့တယ်..."

"လူတွေအကြားမှာ တွေ့ဆုံရတာက ကံကြမ္မာကြောင့်လို့ ပြောကြတယ်..."

"အစ်ကိုကျုံးလို ဒီလောက်ထိ သဘောကျဖို့ ကောင်းတဲ့သူမျိုး တွေ့ရတာ အရမ်းရှားတယ်..."

"တကယ်လို့ ခင်ဗျားလည်း နဂါးတံခါးကို တက်လှမ်းချင်တယ်ဆိုရင် ကျွန်တော့်ရဲ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ..."

"ကျွန်တော်က ခင်ဗျားကို ခေါ်သွားမယ်..."

"တစ်နေ့နေ့ ကျွန်တော်တို့က နဂါးတံခါးကို သေချာပေါက် တက်လှမ်းနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်တယ်... အဲ့ဒီလိုနဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ကံကြမ္မာတွေကို ပြန်ပြီးရေးသားနိုင်လိမ့်မယ်..."