အခန်း (၇၀၅-၇၀၆)

.အခန်း ၇၀၅ သတ္တဝါအားလုံး တန်းတူညီမျှခြင်းနှင့် တပည့်လက်ခံခြင်း

"ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... မင်း အလှည့်စား ခံလိုက်ရတာများလား... သူတို့က မင်းကို အနိုင်ယူနိုင်တယ် ဆိုရင်တောင်မှ သူတို့ရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်က မင်းထက်တော့ သေချာပေါက် မြင့်မှာပဲ... ရုပ်ဖျက်ထားတဲ့ မိစ္ဆာအိုကြီး တစ်ကောင်ကောင်များ ဖြစ်နေမလား..."

အကြီးအကဲ တစ်ဦးက မျက်မှောင်ကြုတ်၍ ပြောလိုက်ရာ သူ၏ စကားကို အခြားသူများကလည်း ထောက်ခံကြ၏။ သူတို့ အားလုံးက ယွမ်လော့သည် တူညီသော အဆင့်ရှိသည့် ပြိုင်ဘက်ကို ရှုံးနိမ့်ရန် အကြောင်းမရှိဟု ယုံကြည်ထားကြသည်။

ရီချင်းရှန်ကလည်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ ယွမ်လော့၏ စကား မှားယွင်းမည် မဟုတ်ဟု သူ ယုံကြည်၏။ ယွမ်လော့၏ စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းမှုကို သူ အာရုံခံမိပြီး ယွမ်လော့သည် လောကအနှံ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ သွားလာခဲ့ကာ မိစ္ဆာအိုကြီးများကို ရှုံးနိမ့်ဖူးသည့် အတွေ့အကြုံလည်း ရှိခဲ့ဖူးသည်။

ယွမ်လော့က သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက်ချ၍ ပြောလိုက်၏။ "သူ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်က ကျွန်တော့်လောက် မမြင့်ဘူးဆိုတာကို ကျွန်တော် အတည်ပြုနိုင်တယ်... ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ဇာစ်မြစ်ကို သေချာမသိသလို သူ့နာမည်ကိုလည်း မသိဘူး..."

အကြီးအကဲများ၏ နှစ်သိမ့်စကားများက သူ့ကို ပို၍ပင် ဆိုးရွားစွာ ခံစားရစေသည်။

သူသည် ရှုံးနိမ့်မှုကို မနှစ်သက်သော ဂုဏ်မောက်သည့်သူ တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း အခြားသူများက သူ၏ ရှုံးနိမ့်မှုကို ငြင်းဆိုနေကြခြင်းကို ပို၍ပင် မနှစ်သက်ချေ။

ချမ့်ခွန်းဂိုဏ်း၏ အဆင့်မြင့် ခေါင်းဆောင်များက တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေကြ၏။

အခြား ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်တစ်ဦး ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်ပြီလား ။

သူတို့က စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင်ထား၍ ၎င်းသည် မဖြစ်နိုင်စရာ မရှိဟု တွေးလိုက်ကြသည်။ အထူးသဖြင့် ထိုက်ချန်နှင့် တာအိုခုံရုံးတို့ လက်ရှိတွင် စစ်ပွဲဖြစ်ပွားနေပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ကံကြမ္မာများက ဆင့်ကဲပြောင်းလဲနေကာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ခေတ်ကာလ အပြောင်းအလဲ အချိန်အခါ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ကြောင်း အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများက ကြေညာထားကြ၏။ ဤသို့သော ခတ်ကာလမျိုးတွင် ပိုမိုမြင့်မားသော ပါရမီရှင်များ မွေးဖွားလာခြင်းက မဖြစ်နိုင်စရာ မရှိပေ။

ထို့ပြင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ အဆုံးအစမဲ့ ကျယ်ဝန်းမှုနှင့် ယှဉ်လျှင် ချမ့်ခွန်းဂိုဏ်းမှာ ပင်လယ်ထဲမှ ရေတစ်စက်မျှသာ ဖြစ်သည်။ ချမ့်ခွန်းဂိုဏ်းကပင် ယွမ်လော့ကဲ့သို့ ပါရမီရှင်တစ်ဦးကို မွေးထုတ်ပေးနိုင်သေးလျှင် ပိုမို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်သော နေရာများက ပို၍ အစွမ်းထက်သော ပါရမီရှင်များကို အဘယ်ကြောင့် မမွေးထုတ်ပေးနိုင်မည်နည်း။

ရီချင်းရှန်က ပြောလိုက်သည်။ "အရမ်းကြီးလည်း တွေးမနေနဲ့... နောက်တစ်ခါကျ နိုင်အောင်တိုက်ပေါ့... ဒါမှမဟုတ် ကျင့်ကြံဖို့အတွက် ဝူရှီဆီ သွားဖို့ ငါ အကြံပြုပေးရမလား..."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ယွမ်လော့က ခေါင်းခါ၍ ပြောလိုက်၏။ "ကျွန်တော် မသွားချင်ဘူး... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ပဲ အားကိုးချင်တယ်... ပြီးတော့ ကျွန်တော့်မှာ သွားစရာ လမ်းခရီး အများကြီး ကျန်သေးတယ်... လမ်းဆုံးထိ ရောက်သွားလို့ မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ဘူး ဆိုမှပဲ တခြားလမ်းစဉ်တွေကို ရှာတော့မယ်..."

ရီချင်းရှန်က အတင်းအကျပ် မတိုက်တွန်းတော့သော်လည်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ ထူးဆန်းနေမိသည်။

ဝူရှီအပေါ် ယွမ်လော့၏ ငြင်းဆန်မှုက လွန်ကဲနေပုံရသော်လည်း ယွမ်လော့သည် ဝူရှီအကြောင်း မကောင်းပြောဆိုဖူးခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

အခြား အကြီးအကဲများက ယွမ်လော့ စိတ်ဓာတ်မကျစေရန် မျှော်လင့်လျက် အားပေးစကားများ စတင်ပြောဆိုကြ၏။

လူတိုင်း၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ယွမ်လော့က တစ်ခုချင်းစီကို လက်ခံကာ အလွန် နှိမ့်ချသော အမူအရာကို ပြသခဲ့သည်။ သူသည် ပြင်ပလူများအပေါ် မောက်မာတတ်သော်လည်း ဂိုဏ်းအတွင်း၌ သူ၏ ဂုဏ်သတင်းက အမြဲတမ်း ကောင်းမွန်ခဲ့၏။ ဤသည်မှာ ချမ့်ခွန်းဂိုဏ်းက သူ့ကို မည်သည့်အရင်းအမြစ်နှင့်မဆို ထောက်ပံ့ပေးရန် လိုလားရသည့် အကြောင်းရင်းဖြစ်ပြီး သူ၏ ဂိုဏ်းတူများကလည်း သူ့အတွက် ဂုဏ်ယူကြသည်။

အချိန်အတန်ကြာ စကားပြောပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ယွမ်လော့ ထွက်ခွာသွားတော့၏။

သူ ထွက်သွားပြီးနောက် အကြီးအကဲများက သူတို့၏ အစစ်အမှန် ခံစားချက်များကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုကြတော့သည်။ သူတို့က ယွမ်လော့၏ ရှုံးနိမ့်မှုကို မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေကြပြီး ဤကိစ္စကြောင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများပင် ဖြစ်ပေါ်လာကြ၏။

"စိုးရိမ်ဖို့ မလိုပါဘူး... လက်ရှိ ဂိုဏ်းထဲမှာ သူကသာ ကမ္ဘာ့အဆင့်မီ ပါရမီရှင် တစ်ယောက် မဟုတ်ပါဘူး... ဝူရှီ ရှိနေသရွေ့ ပါရမီရှင် အပိုင်းမှာ ငါတို့ နောက်ကောက်ကျကျန်ခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး..." ကုချန်ရှန်းက ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ စကားများကို လူတိုင်းက သဘောတူကြ၏။ ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ လက်တွဲလာခဲ့ခြင်းက ဝူရှီကို ယုံကြည်ရန်အတွက် သူတို့အတွက် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ရီချင်းရှန်က ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "ကမ္ဘာကြီးရဲ့ အခြေအနေက မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေတယ်... ဂိုဏ်းထဲက လူတွေကို သတိထားကြဖို့နဲ့ ထိုက်ချန်၊ တာအိုခုံရုံးတို့နဲ့ ပတ်သက်မှုတွေကို ရှောင်ရှားဖို့ သတိပေးထားလိုက်ပါ... ငါတို့က ဘယ်ဘက်ကိုမှ ထောက်ခံလို့ မရဘူး... ချမ့်ခွန်းဂိုဏ်းက ကိုယ့်အားကိုကိုးတဲ့ လမ်းစဉ်ကိုပဲ လိုက်ရမယ်..."

ထိုက်ချန် မင်းဆက်ပဲဖြစ်ဖြစ် တာအိုခုံရုံးပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့၏ နောက်ကွယ်တွင် မြောက်မြားစွာသော ထာဝရ အလွန်အစွမ်းထက်သည့် အင်အားစုများ ရှိနေပြီး သူတို့ကို မဟာမိတ်များအဖြစ် ပို၍ ဆင်တူစေ၏။

ချမ့်ခွန်းဂိုဏ်း၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုက သူတို့လောက် အဆင့်မမြင့်သော်လည်း ခြေလှမ်းတိုင်းက အလွန် ခိုင်မာပြီး အထွတ်အထိပ် အဆင့်မှာလည်း သူတို၏မူလအဖွဲ့ဝင်များဖြင့်သာ ဖွဲ့စည်းထားဆဲ ဖြစ်သည်။

အမိန့်များ လက်ခံရရှိပြီးနောက် အကြီးအကဲများက လောက၏အခြေအနေကို စတင် ဆွေးနွေးကြတော့၏။

ထိုက်ချန် မင်းဆက်၏ တိုက်ခိုက်မှုက ပြင်းထန်ပြီး တာအိုခုံရုံး၏ တောင်တံခါးဝနီး ရှိနေပြီဖြစ်ကာ မြေပြင်တစ်ခွင်လုံးကို ဆူပူအုံကြွသွားစေသည်။ လူများက တာအိုခုံရုံးသည် အငြင်းပွားဖွယ်မရှိသော လောကအုပ်စိုးရှင် မဟုတ်တော့ကြောင်း သဘောပေါက်လာကြပြီး ထိုအချက်က ရည်မှန်းချက်ကြီးသူ အများအပြားကို အကြံအစည်များ စတင်လုပ်ဆောင်လာစေ၏။

တာအိုခုံရုံး၏ ပိုင်နက်နယ်မြေက ကျယ်ဝန်းပြီး ၎င်း၏ အခြေခံအုတ်မြစ်များကလည်း နက်ရှိုင်းလှသည်။ အစိတ်အပိုင်း သေးသေးလေး တစ်ခုကပင် ဂိုဏ်းတစ်ခုကို ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားစေရန် လုံလောက်၏။

နှစ်တစ်ထောင် ကြာပြီးနောက်။

ထျန်းဟုန် ဧကရာဇ်သည် သက်တမ်းတာအိုနယ်မြေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာ၏။ သူက ချက်ချင်းပင် ကုအန်ထံသို့ လာရောက်လည်ပတ်ခဲ့သည်။

"ဆရာ... ဆရာ ကျွန်တော့်ကို လမ်းညွှန်ပေးဖို့ ခိုင်းထားတဲ့သူ သေသွားပါပြီ... ကျွန်တော် သူ့ကို မကာကွယ်နိုင်ခဲ့ဘူး... ကျွန်တော့်ကို အပြစ်ပေးပါ..."

ထျန်းဟုန် ဧကရာဇ်က ကုအန်၏ အနောက်တွင် ဒူးထောက်လိုက်ပြီး သူ၏ အမူအရာက စိတ်ပျက်အားငယ်နေ၏။

လမ်းပြပေးခဲ့သော အန်ရှင်းမှာ ထိုစကားများကို ကြားသောအခါ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ဘဲ ထျန်းဟုန် ဧကရာဇ် မည်သူ့ကို ရည်ညွှန်းနေကြောင်း သိချင်၍ မတ်တတ်ရပ်နေခဲ့သည်။

ကုအန်က အခန်းအတွင်း၌ လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်စာအုပ် တစ်အုပ်ကို ရေးသားနေပြီး ကျောခိုင်းထားရင်း ပြောလိုက်၏။ "ကိစ္စမရှိပါဘူး... သေတာက သေတာပါပဲ... ငါက မင်းကို သူ့ကို သင်ပေးဖို့ပဲ ခိုင်းခဲ့တာပါ... မင်း ပြန်မလာခင် နှစ်တွေ အများကြီး အချိန်ယူလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး..."

ထိုသူက ထိုက်ရီ အမတအရှင် ပြန်လည်ဝင်စားလာသူ ဖြစ်သည်။ ထျန်းဟုန် ဧကရာဇ်၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းက လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာခဲ့သော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် ထိုက်ချန်း မင်းဆက်မှ အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့ရ၏။ ထျန်းဟုန် ဧကရာဇ်ပင်လျှင် ၎င်းကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ဘဲ မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန် တာအိုရတနာတစ်ခု၏ စွမ်းအားကို အားကိုးခဲ့ရသည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ အတူတကွ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသဖြင့် ထျန်းဟုန် ဧကရာဇ်က ထိုက်ရီအပေါ် နက်ရှိုင်းသော သံယောဇဉ်များ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများနှင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်တင်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး ကုအန်က ထိုက်ရီအတွက် ကလဲ့စားချေပေးမည်ကိုပင် မျှော်လင့်နေခဲ့သော်လည်း သူ၏ ဆရာတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် တာဝန်မရှိကြောင်း သိထားသဖြင့် သူကိုယ်တိုင် ထိန်းချုပ်ထားခဲ့၏။

သူ၏ အမြင်တွင် သူ၏ဆရာသည် လောကီရေးရာများတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လေ့မရှိဘဲ ပြင်ပခြိမ်းခြောက်မှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်သာ လှုပ်ရှားတတ်သည်။ ဆရာအတွက် ကောင်းကင်အောက်ရှိ သက်ရှိသတ္တဝါ အားလုံးမှာ တန်းတူညီမျှ အဆင့်အတန်းရှိပြီး ဆရာက မည်သူ့ကိုမျှ မျက်နှာလိုက်မည် မဟုတ်ချေ။

ထိုက်ရီ၏ သေဆုံးမှုက နောက်ဆုံးတွင် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ကလဲ့စားချေမှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။ သူက ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးမှ ရတနာများအတွက် ထိုက်ချန်းမှ ပါရမီရှင်များနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရန် ဇွတ်တောင်းဆိုခဲ့သဖြင့် ပြိုင်ဘက်၏ အထောက်အပံ့များ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လာစေခြင်း ဖြစ်၏။

ထျန်းဟုန် ဧကရာဇ်ကလည်း ဝင်ရောက်လှုပ်ရှားခဲ့သော်လည်း ပြိုင်ဘက်များက အများအပြား ဖြစ်နေသဖြင့် သူ အနိုင်မရနိုင်ခဲ့ပေ။

"ဒီလောက်ကြာအောင် လမ်းညွှန်ပေးရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့သလို နောက်ဆုံးမှာလည်း သံယောဇဉ်တွေ ဖြစ်လာခဲ့တယ်..." ထျန်းဟုန် ဧကရာဇ်က သက်ပြင်းချလိုက်၏။ ထိုက်ရီသည် သူ၏ ပထမဆုံး တပည့်ဖြစ်ပြီး အချိန်အများကြီး အတူတကွ ဖြတ်သန်းပြီးနောက်တွင် သူက မလွှဲမရှောင်သာ စွဲလမ်းသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကုအန်က သူ့ကို လှည့်ကြည့်၍ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီအတွေ့အကြုံက မင်းကို ပေးတဲ့ ခံစားချက်တွေကို တန်ဖိုးထားပါ... ထိုက်ရီအတွက်ကတော့ သူ ပြန်ဝင်စားပါလိမ့်မယ်..."

"တကယ်လား... သူ လုံးဝ ပျက်စီးသွားတာကို ကျွန်တော် သေချာပေါက် မြင်လိုက်ရတာပါ..."

ထျန်းဟုန် ဧကရာဇ်၏ မျက်လုံးများ အရောင်လင်းလက်သွားပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် မေးလိုက်၏။

ကုအန်က စကားမပြောဘဲ ပြုံးလိုက်ရာ ထျန်းဟုန် ဧကရာဇ်အား ၎င်းသည် သူ၏ လက်ချက်ဟု တွေးတောသွားစေပြီး သူ၏ အတွင်း၌ ကျေးဇူးတင်သော ခံစားချက်များ ဖြစ်ပေါ်လာစေ၏။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာ... ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာ..."

ထျန်းဟုန် ဧကရာဇ်က အလွန်အမင်း ဝမ်းမြောက်စွာဖြင့် ဦးညွှတ်ကန်တော့လေတော့သည်။

ကုအန်က သူ့ကို ကြည့်၍ တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်၏။ သူက အမတနတ်ဘုရားများ၏ မှတ်ဉာဏ်အချို့ကို နိုးကြားလာခဲ့သော်လည်း အစစ်အမှန် အမတနတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်လာရန် အလှမ်းဝေးနေဆဲ ဖြစ်သည်။

"သွားပြီး ကျင့်ကြံတော့... ထိုက်ရီအတွက်ကတော့ နောင်တစ်ချိန်မှာ မင်း သူနဲ့ ပြန်ဆုံတွေ့ဖို့ ငါ တားဆီးမှာ မဟုတ်ပါဘူး... ဒါပေမဲ့ အခုချိန်မှာ သူ့ကို တကူးတက လိုက်ရှာနေစရာ မလိုဘူး..." ကုအန်က ပြောလိုက်၏။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ထျန်းဟုန် ဧကရာဇ်က ပို၍ပင် ဝမ်းသာသွားပြီး ကုအန်ကို အလျင်အမြန် ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်ကာ မတ်တတ်ရပ်၍ အန်ရှင်းကို ဦးညွှတ်ပြီးနောက် ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"ဆရာ... ထိုက်ရီဆိုတဲ့ လူက တကယ်ပဲ ထိုက်ရီ အမတအရှင် ပြန်ဝင်စားလာတာလား..." အန်ရှင်းက ကုအန်အနားသို့ ချဉ်းကပ်၍ တိုးတိုးလေး မေးလိုက်၏။

"အင်း... သူပဲ..."

"သူတို့ နှစ်ယောက်က အမတနတ်ဘုရားတွေ အနေနဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်မှာကို ဆရာ မကြောက်ဘူးလား..."

"စိတ်ချပါ... သူတို့ အဲဒီလို လုပ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

ကုအန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ဖြေလိုက်ပြီး သူ ရေးသားထားသည်များကို ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။

အန်ရှင်းက မေးလိုက်သည်။ "ဆရာ... ကျွန်မလည်း တပည့်တစ်ယောက် လက်ခံလို့ ရမလား... ကျွန်မ အရင်က တပည့် တစ်ယောက်မှ သေချာ လက်မခံဖူးသေးဘူး... ဆရာတစ်ယောက်ဖြစ်ရတဲ့ ခံစားချက်ကိုလည်း တွေ့ကြုံချင်တယ်... စိတ်မပူပါနဲ့... ကျွန်မ အပြင်ထွက်မှာ မဟုတ်ပါဘူး... ချမ့်ခွန်းဂိုဏ်းထဲကပဲ တပည့်တစ်ယောက် ရွေးလိုက်ပါ့မယ်..."

ကုအန်က သူမကို တစ်ချက်ကြည့်၍ ပြောလိုက်၏။ "မင်း တစ်ယောက်ပဲ လက်ခံလို့ ရမယ်..."

အန်ရှင်းက အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားပြီး တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်သည်။ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာ... စိတ်ချပါ... ကျွန်မ ပေါ့ပေါ့ဆဆ မရွေးပါဘူး... ကျွန်မ လက်ခံမယ့် တပည့်က ဆရာကို သေချာပေါက် ကျေနပ်စေရမယ်... ပြီးတော့ သူတို့က ဝူရှီအတွက် အရှက်ရစရာ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

ကုအန်က သူ၏ လက်ကို မြှောက်၍ သူမ၏ ဆံပင်များကို ဖွကာ ပြုံးလိုက်၏။ "တကယ်တော့ ပါရမီက အရေးမကြီးပါဘူး... မင်း သဘောကျတဲ့ တပည့်တစ်ယောက်ကို တွေ့ပြီး သူကလည်း မင်းကို ဆရာအဖြစ် လက်ခံဖို့ လိုလားတယ်ဆိုရင် အဆင်ပြေပါပြီ..အရမ်းစိတ်ပူမနေပါနဲ့"

အခန်း ၇၀၆ ဝူရှီ၏ တတိယမျိုးဆက်နှင့် ကံတရား ပြည့်စုံခြင်း

ကုအန်က အန်ရှင်းအား တပည့်လက်ခံရန် သဘောတူလိုက်ပြီးနောက် သူမက ချမ့်ခွန်းဂိုဏ်းဆီသို့ စိတ်အားထက်သန်စွာ ထွက်ခွာသွား၏။

သို့သော်လည်း အန်ရှင်း၏ စံနှုန်းများက အလွန်အမင်း မြင့်မားနေပြီး ချမ့်ခွန်းဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးကို ပတ်ရှာပြီးနောက်တွင်ပင် သင့်တော်သူ တစ်ဦးကိုမျှ သူမ မတွေ့ခဲ့ရချေ။

ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ သူမက အလျင်စလို မရှိဘဲ ရှည်လျားသော နှစ်ကာလများကို ဖြတ်သန်း၍ စောင့်ဆိုင်းရန် ပြင်ဆင်ထား၏။ သူမက တပည့် လုံးဝ လက်မခံဘဲ နေရင်နေ သို့မဟုတ်ပါက အနာဂတ်တွင် ဝူရှီ၏ တတိယမျိုးဆက် တပည့်များအနက် အစွမ်းအထက်ဆုံး ဖြစ်လာမည့်သူကိုသာ လက်ခံမည် ဖြစ်သည်။

ဝူရှီ၏ တတိယမျိုးဆက်က ထွက်မပေါ်လာသေးသော်လည်း ဝူရှီ တပည့်များက စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် စတင် ပြင်ဆင်နေကြပြီ ဖြစ်၏။

တစ်ထောင်နှစ်တစ်ကြိမ် ကျင်းပသော သိုင်းပြိုင်ပွဲက သူတို့ကို မကျေနပ်နိုင်တော့ချေ။ အထူးသဖြင့် သွေးကျဉ်းထောင် သူတော်စင်နှင့် အန်ရှင်းတို့က ဦးဆောင်သွားပြီးနောက်တွင် အခြားတပည့်များက သူတို့ကို ကျော်ဖြတ်ရန် အခြားနည်းလမ်းများကို စတင် တွေးတောလာကြသည်။

ကုအန်သည် ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအား ကြီးမားရုံသာမက တပည့်များကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိကြောင်းကိုလည်း အားလုံးက မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ သိရှိထားကြသဖြင့် သဘာဝကျကျပင် တပည့်များက သူ့ကို အတုယူချင်ကြ၏။

အန်ရှင်းအား တပည့်လက်ခံရန် ခွင့်ပြုလိုက်ကြောင်း ကြားသောအခါ နယ်မြေ အတွင်းရှိ အခြား တပည့်များကလည်း တပည့် လက်ခံလိုသော မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ကုအန်ထံ ချဉ်းကပ်လာကြသည်။

လက်ရှိတွင် အန်ရှင်းအပြင် ထျန်းယောင်အာ၊ ထျန်းချင်၊ ထျန်းပိုင်၊ သွေးကျဉ်းထောင် သူတော်စင်၊ ဖူယိုသရဲမယ်တော်၊ ထျန်းဟုန် ဧကရာဇ်၊ ရှန်ကျန်းနှင့် ကျန်းရှီတို့သာနယ်မြေ အတွင်း၌ ကျန်ရှိနေတော့၏။

ချန်ချွမ်၊ လုရှန်နှင့် အန်ရှန်ထျန့်တို့က ယခုတိုင် ပြန်မလာကြသေးပေ။ သူတို့က အပြင်ဘက်တွင် ဂိုဏ်းများကို တည်ထောင်ထားပြီးဖြစ်ကာ ရံဖန်ရံခါမှသာ လာရောက်လည်ပတ်နိုင်ကြသည်။

တပည့်များကြားရှိ ပြိုင်ဆိုင်မှုနှင့် ပတ်သက်၍မူ အငြိုးအတေးဖြင့် ယှဉ်ပြိုင်ခြင်း မဟုတ်သရွေ့ ကုအန်က ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်း မရှိချေ၊ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ရှည်လျားသော နှစ်ကာလများအတွင်း ကျင့်ကြံခြင်းအပြင် အချိန်ဖြုန်းရန်အတွက် ပျော်စရာအချို့ လိုအပ်ပေသည်။

အချိန်များက တစ်မုဟုတ်ချင်း ကုန်ဆုံးသွားပြီး နောက်ထပ် နှစ်တစ်သောင်း ထပ်မံ ကြာမြင့်သွား၏။

အန်ရှင်းက တပည့် တစ်ဦးကိုမျှ လက်မခံသေးဘဲ ဤအကြောင်းကြောင့် အခြား တပည့်များကလည်း အလျင်စလို မရှိကြချေ။ သူတို့က စည်းမျဉ်းများကို တိတ်တဆိတ် လိုက်နာနေကြ၏၊ အန်ရှင်းသည် စီနီယာ တပည့်အကြီးဆုံး ဖြစ်သဖြင့် သူမ၏ တပည့်ကသာ တတိယမျိုးဆက်များအနက် ခေါင်းဆောင်တပည့် ဖြစ်သင့်သည်။

ထို့ပြင် သူတို့တွင် စံနှုန်းတစ်ခု လိုအပ်နေ၏။ တပည့်တစ်ဦးကို ပထမဆုံး လက်ခံလိုက်ခြင်းက အခြားသူများအတွက် အလွယ်တကူ ရည်ညွှန်းစရာ ဖြစ်လာလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

လောကကြီးတွင် ပါရမီရှင်များ မြောက်မြားစွာ ရှိနေသဖြင့် သူတို့၏ တပည့်များသာ အစွမ်းအထက်ဆုံး ဖြစ်လာမည်ဟု မည်သူက အာမခံနိုင်မည်နည်း။

သို့သော် အကယ်၍ အခြားသူများက တပည့်များကို လက်ခံပြီးသွားပြီဆိုလျှင် သူတို့ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်နိုင်မည် ဖြစ်၏။

ဤနှစ်တစ်သောင်း အတွင်းတွင် ကုအန်သည် သက်တမ်း ပုံရိပ်ထင်ဟပ်ခြင်းကို ခြောက်ကြိမ်တိုင်တိုင် ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး မဟာတာအိုတွင် သူ၏ အောင်မြင်မှုများကို အလွန်တရာ မြင့်မားသော အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားစေခဲ့သည်။

ဤနေ့တွင် နွေဦးပွဲတော် ပြီးဆုံးပြီးနောက် ကုအန်သည် ကျယ်ပြောလှသော မဟာတာအို လမ်းစဉ်ဆီသို့ တစ်ယောက်တည်း လာခဲ့၏။

မဟာတာအို လမ်းစဉ်သည် ကျယ်ပြောပြီး အဆုံးအစမဲ့ကာ စကြဝဠာ နယ်မြေတစ်ခု၏ ပုံသဏ္ဌာန်မျိုး မဟုတ်ချေ။ ၎င်းသည် စိမ်းလန်းစိုပြေပြီး ထွန်းကားနေကာ မရေမတွက်နိုင်သော အကိုင်းအခက်များ ရှိပြီး တစ်ခုစီတွင် မတူညီသော တာအို စည်းမျဉ်းများ ပါဝင်နေသည်။

သူ ရောက်ရှိလာသော မဟာတာအို လမ်းစဉ်၏ အစိတ်အပိုင်းမှာ ပင်မ ပင်စည်ကြီးဟု ယူဆ၍ ရ၏။ မဟာတာအို သုံးထောင်က ကျယ်ပြောလှသော ချီပင်လယ်ကြီး တစ်ခုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းထားပြီး ၎င်းအတွင်း၌ တိုက်ကြီးများနှင့် ဥက္ကာပျံများ ရှိနေသော်လည်း သက်ရှိများ၏ အရိပ်အယောင်ကို မမြင်ရချေ။ မဟာတာအို၏ ပင်လယ်ပြင်ဘက်ခြမ်းဆီသို့ ကြည့်လိုက်သောအခါ အမှောင်ထုက ဤနေရာရှိ အရာအားလုံးကို သေးငယ်သွားစေပုံရသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကုအန်က မူလဘူတ တာအိုဧကရာဇ် လမ်းစဉ်ကို ဖောက်လုပ်ရန် လာရောက်ခြင်း ဖြစ်၏။

သူသည် မဟာတာအို ချီပင်လယ်ကြီး၏ အထက် ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ပေါလောပေါ်နေပြီး သူ၏ နှလုံးသား မျက်စိက မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ဝေးကွာသော နေရာများအထိ မြင်တွေ့နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

လူအချို့က ရတနာများကို ရှာဖွေနေကြ၏။ အချို့က တာအို အကျပ်အတည်းများတွင် ပိတ်မိနေကြကာ အချို့က တာအိုဧကရာဇ်အတွက် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ ထို့ပြင် အချို့က သေကွဲရှင်ကွဲ ခွဲခွာရမှုများနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

လူသားမျိုးနွယ်နှင့် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်များ သာမကဘဲ အခြားသော မျိုးနွယ်စုများစွာလည်း တည်ရှိနေပြီး အချို့မှာ သက်ရှိများ၏ ပုံသဏ္ဌာန်ပင် မဟုတ်ဘဲ ဝိညာဉ်များ သို့မဟုတ် ကြယ်များနှင့် တူနေကြသည်။

အရာအားလုံးက ကုအန်၏ မျက်လုံးထဲသို့ ကျရောက်လာပြီး တာအိုအထွတ်အထိပ် တာလော့အမတ တစ်ပါးဖြစ်သည့်တိုင် အဆုံးအစမဲ့သော ဖန်ဆင်းခြင်းကို သူ ခံစားလိုက်ရ၏။

မဟာတာအို လမ်းစဉ်ပေါ်တွင် လျှောက်လှမ်းနိုင်သူများသည် အမတများ ဖြစ်လာကြပြီးဖြစ်ကာ လောကီကမ္ဘာမှ ကင်းကွာနေကြပြီ ဖြစ်လေသည်။ သူတို့ တစ်ဦးစီတိုင်းတွင် အဆုံးမရှိသော ကံတရားများ ရစ်ပတ်နေပြီး မဟာတာအို လမ်းစဉ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးက ဖုန်မှုန့်လေး တစ်မှုန်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ ရှိနေ၏။

ကုအန်၏ အကြည့်က ပို၍ ဝေးကွာသော နေရာတစ်ခုဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

မဟာကမ္ဘာ သုံးထောင်သည် မဟာတာအို လမ်းစဉ်၏ အောက်တွင် တည်ရှိနေပြီး မဟာတာအို လမ်းစဉ်သည် မူလဧကရာဇ်နယ်မြေ၊ မြူခိုး အမတနန်းတော်၊ လင်တောင် အစရှိသည့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော နယ်မြေ အများအပြားနှင့် ချိတ်ဆက်ထား၏။ မဟာတာအို လမ်းစဉ်၏ အထက်ဘက်တွင် ဖရိုဖရဲ အခြေအနေ ရှိနေပြီး မည်သည့်အရာကိုမျှ မမြင်ရသော်လည်း ကုအန်၏ နတ်ဘုရား အာရုံခံစားမှုက ၎င်းအတွင်းသို့ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်နိုင်သဖြင့် အထက်တွင် နယ်မြေများ ရှိနေကြောင်း ဆိုလို၏။ သို့သော် သူက ၎င်းတို့ကို မစူးစမ်းနိုင်သေးခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ကုအန်က သူ၏ အကြည့်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး မူလဘူတ တာအိုဧကရာဇ်၏ ကံတရားကို စတင် ဖန်ဆင်းတော့၏။

ကံတရားကို ဖန်ဆင်းခြင်းက ကြီးမားသော လှုပ်ခတ်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေမည် မဟုတ်ချေ။ မူလဘူတ တာအိုဧကရာဇ်၏ ကံတရား အမှန်တကယ် အမြစ်တွယ်လာစေရန်အတွက် ရှည်လျားသော နှစ်ကာလများစွာ အချိန်ယူ၍ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေရန်သာ လိုအပ်မည် ဖြစ်သည်။

သူက ကံတရားကို ဖန်ဆင်းနေသည်ဟု ဆိုခြင်းထက် တကယ်တမ်းတွင် ကျင့်ကြံသူများ ရှာဖွေမတွေ့ရှိမီအထိ မဟာတာအို လမ်းစဉ်အတွင်း တည်ရှိနေစေမည့် မဟာတာအို တစ်မျိုးကို ဖန်ဆင်းနေခြင်း ဖြစ်၏။

အထူးသဖြင့် ယန်ရှန်း၏ မြင့်မြတ်နှလုံးသား ဓားတာအိုသည်လည်း ကံတရား တစ်မျိုးပင် ဖြစ်သည်။ မြင့်မြတ်နှလုံးသား ဓားတာအိုသည် ဓားတာအိုမြစ်နှင့်အတူ ဆက်လက် တည်ရှိနေမည်ဖြစ်ပြီး တာအိုဧကရာဇ်နှင့် မူလဘူတ တာအိုဧကရာဇ်တို့ကဲ့သို့ပင် ကျင့်ကြံသူများအား ၎င်း၏ စွမ်းအားကို ရယူသုံးစွဲနိုင်စေမည် ဖြစ်၏။

ယန်ရှန်း၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က လုံလောက်အောင် မစွမ်းနိုင်သေးခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ယန်ရှန်း၏ နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်းက တကယ်ကို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှကြောင်း ငြင်းဆိုစရာ မရှိချေ။ သက်တမ်း ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်းများကို အသုံးမပြုဘဲနှင့်ပင် သူက ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ် နတ်ဘုရားထက် မစွမ်းနိုင်သော်လည်း ဤအဆင့်အထိ ရောက်ရှိလာနိုင်ခဲ့၏။

ကုအန် ရွှေအမတ တာအိုအသီး အဆင့်သို့ မဝင်ရောက်မီက ထိုသို့သော ဓားတာအိုမျိုးကို ဖန်ဆင်းရန် အလွန် ခက်ခဲလှသည်။

သို့သော် ယန်ရှန်းမှာ သူပင်ဖြစ်ပြီး ယန်ရှန်း၏ ကြီးမြတ်မှုသည်လည်း သူ၏ ကြီးမြတ်မှုပင် ဖြစ်၏။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ချီးကျူးနေရင်းနှင့် ဖန်ဆင်းခြင်းကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နေခဲ့သည်။

သူ၏ တာအိုဆန္ဒက သူ့ဝန်းကျင်တွင် လေစီးကြောင်းများအဖြစ် ဖွဲ့စည်းသွား၏။ သူ မလာရောက်မီကပင် မူလဘူတ တာအိုဧကရာဇ်၏ ကံတရား ဖွဲ့စည်းပုံကို သူ တည်ဆောက်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ၎င်း မွေးဖွားလာစေရန်အတွက် နောက်ဆုံး အဆင့်သာ လိုအပ်တော့၏။

မကြာမီမှာပင် ဤလေစီးကြောင်းများက ပေါင်းစပ်သွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ရွှေရောင် ကြယ်ပွင့်များ စီခြယ်ထားသည့် မီးခိုးရောင် မြူခိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကုအန်၏ ဝန်းကျင်တွင် လည်ပတ်နေခဲ့သည်။

သူက ညာဘက်လက်ကို မြှောက်၍ ဦးတည်ရာ တစ်ခုသို့ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်ရာ မူလဘူတ တာအိုဧကရာဇ်၏ ကံတရားက ထိုလမ်းကြောင်းဆီသို့ တစ်ဟုန်ထိုး တိုးဝင်သွား၏။

ထိုသို့ တိုးဝင်သွားစဉ်အတွင်း ဤကံတရားက တဖြည်းဖြည်း အရောင်အသွေးများ စုံလင်လာပြီး သက်တန့်တစ်ခုနှင့် တူလာသော်လည်း သက်တန့်ထက်ပင် ပိုမို တောက်ပလာခဲ့သည်။

၎င်း အဝေးသို့ လွင့်မျောသွားသည်ကို ကုအန်က စောင့်ကြည့်နေခဲ့၏။

၎င်းက မဟာတာအို ကံတရားအတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်သွားပြီး ခြေရာလက်ရာမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားပြီးမှသာ သူကလည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ သူက ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာသို့ တိုက်ရိုက် မပြန်ဘဲ အခြား မဟာကမ္ဘာများဆီသို့ လည်ပတ်ခဲ့ပြီး မူလဧကရာဇ်နယ်မြေနှင့် မြူခိုး အမတနန်းတော်တို့ဆီသို့ပင် သွားရောက်ခဲ့၏။ သူ နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်သွားတိုင်း သူ၏ ကံတရားနှင့် အငွေ့အသက်များကို ဖျောက်ဖျက်ပစ်လေ့ ရှိသည်။

အကြိမ်ရာပေါင်းများစွာ သွားလိုက်ပြန်လိုက် လုပ်ပြီးနောက်တွင် နောက်ဆုံး၌ သူက ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင် မွန်းလွဲပိုင်းမျှသာ ရှိသေးပြီး နေရောင်တောက်ပနေသော နေ့တစ်နေ့ ဖြစ်သည်။ ကုအန်က ပန်းပေါင်းစုံဂိုဏ်းသို့ သွားရောက်ကာ ကျန်းချုံးနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့၏။

ကုအန်၏ သတင်းစကားကို ကြားသည်နှင့် ကျန်းချုံးက အရာအားလုံးကို ချက်ချင်း ဘေးဖယ်ထားကာ သူ့ကို လာရောက်တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး တပည့်များကိုပင် အမတအရက်နှင့် အမတအစားအစာများ ပြင်ဆင်ထားစေခဲ့သည်။

သူတို့ နှစ်ယောက်က တောင်ထိပ်ပေါ်ရှိ အခန်းငယ်လေး တစ်ခုတွင် တွေ့ဆုံခဲ့ကြပြီး ၎င်း၏ အပြင်ဘက်တွင်မူ ကျယ်ပြောလှသော တိမ်ပင်လယ်ကြီးက မြေပြင်ပေါ်ရှိ နတ်ပြည်တစ်ခုနှင့် တူနေ၏။

"ဘာများတစ်ခုခု ဖြစ်လို့လား..."

ကုအန်က ပြုံးရွှင်သော မျက်နှာဖြင့် မေးလိုက်၏၊ ကျန်းချုံး ရင်ဆိုင်နေရသည်ကို သူ သဘာဝကျကျ သိရှိထားသည်။ သူမကို တိုက်ရိုက် ခေါ်ယူခြင်းက သူမအား အကျပ်အတည်းမှ လွတ်မြောက်စေရန် ကူညီပေးရန်လည်း ဖြစ်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းချုံး၏ အပြုံးက မှေးမှိန်သွားပြီး သူမက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "ထိုက်ချန်း မင်းဆက်နဲ့ တာအိုခုံရုံးတို့က ပြဿနာ ရှာနေတုန်းပဲလေ... ထိုက်ချန်းက တာအိုခုံရုံးရဲ့ နယ်မြေတွေကို ခွဲဝေယူဖို့အတွက် ဂိုဏ်းတွေနဲ့ မင်းဆက်တွေ အားလုံးကို စုစည်းနေတယ်... ထိုက်ချန်းက တာအိုခုံရုံးကို မချိုးဖျက်ခင်မှာ ဂိုဏ်းတွေ ရရှိတဲ့ နယ်မြေမှန်သမျှက သူတို့အတွက် ထာဝရ ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်လိမ့်မယ်တဲ့... ဒါပေမဲ့ ထိုက်ချန်းက တာအိုခုံရုံးကို ချိုးဖျက်နိုင်တဲ့အထိ စောင့်နေမယ်ဆိုရင်တော့ လောကကြီးမှာရှိတဲ့ မြေနေရာ အားလုံးကို ထိုက်ချန်းက သိမ်းယူလိမ့်မယ်တဲ့... ကျွန်မတို့ ဂိုဏ်းက အကြီးအကဲတွေကလည်း ပါဝင်ပတ်သက်ချင်နေကြတယ်... ဒါပေမဲ့ ထိုက်ချန်း နိုင်မယ်လို့ ကျွန်မ မထင်ဘူး..."

"သူတို့က ဘာလို့ နိုင်မှာ မဟုတ်တာလဲ..." ကုအန်က မေးလိုက်၏။

ကျန်းချုံးက ကုအန်ကို မျက်စောင်းထိုး ကြည့်လိုက်ပြီး စိတ်ဆိုးမာန်ဆိုးဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ဘာလို့လဲဆိုတော့ ထိုက်ချန်း မင်းဆက်က တည်ရှိနေသေးလို့ပေါ့... တာအိုခုံရုံးက ထိုက်ချန်း မင်းဆက်ကို သိမ်းပိုက်မှာ မဟုတ်ပေမဲ့ ထိုက်ချန်ကတော့ သိမ်းပိုက်မှာပဲလေ..."

ကုအန်က ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ပြုံးလိုက်၏။ "ငါက ထိုက်ချန်း မင်းဆက်နဲ့ မပတ်သက်တော့တာ ကြာပါပြီ... လောကီရေးရာတွေရဲ့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုက ကျွန်တော် ဝင်စွက်ဖက်မယ့် ကိစ္စ မဟုတ်ပါဘူး..."

"တကယ်လား..." ကျန်းချုံးက မယုံကြည်ပေ၊ သူမ၏ အတွင်းစိတ်က ကုအန်အား သူမကို စိုက်ကြည့်လာစေသည်။

ကုအန်က ချောင်းဟန့်ဟန်ဆောင်၍ ပြောလိုက်၏။ "ငါဆီမှာ အခွင့်အရေး တစ်ခု ရှိတယ်... အကယ်လို မင်းသာ အဲဒါကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်မယ်ဆိုရင် ပန်းပေါင်းစုံ ဂိုဏ်းက အနာဂတ်မှာ တာအိုခုံရုံးလို အစွမ်းထက်လာနိုင်တယ်..."

T/N - လီရွှမ်တောက် က ထိုက်ချန်းမင်းဆက်ပါ..အခုထကြွနေတာက ထိုက်ချန်မင်းဆက်ပါ..ရှေ့က တခုတည်းထင်နေတာ sorry