လက်မှတ် ရရှိခြင်း

ဒုတိယအသုတ် မူလသက်ရှိများ မွေးဖွားလာပြီးနောက် ထန်ထျန်းက ထိုကမ္ဘာသစ်လေးထဲတွင် ခေတ္တမျှ ထပ်နေ ခဲ့ပြီး အပြင်ဘက်မှ ပြိုင်ပွဲအချိန် ကုန်ဆုံးခါနီးမှသာ မဟာကမ္ဘာကြီးအတွင်းသို့ ပြန်လာရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

သူ ပြန်ထွက်လာသည်နှင့် ဆွေးမြည့်နေသော အနံ့အသက်တစ်ခုက နှာခေါင်းထဲသို့ တိုးဝင်လာသည်။

ယခင်က ဤမျှအထိ သိသာထင်ရှားသော ခံစားချက်မျိုး မရှိခဲ့သော်လည်း ကမ္ဘာသစ်၏ လတ်ဆတ်သော အသက်ရှူသံကို အမှန်တကယ် ထိတွေ့ခံစားပြီးနောက်တွင်တော့ အနာအဆာများစွာဖြင့် ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော ဤမဟာကမ္ဘာကြီးမှာ ထန်ထျန်း၏ မျက်စိထဲတွင် အထင်အရှား မြင်နေရတော့သည်။

၎င်းမှာ အလွန်အမင်း အိုမင်းရင့်ရော်နေပြီဖြစ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်နီးပါး မြေကြီးထဲ နစ်ဝင်နေကာ ညှိုးနွမ်းခြောက်သွေ့နေသည့်အလားပင်။

မဟာကောင်းကင်အရှင်ကသာ ဤသေဆုံးခြင်းဖြစ်စဉ်ကို အရှိန်မြှင့်မပေးခဲ့လျှင်ပင် မဟာကမ္ဘာကြီးမှာ နှစ်ကာလအတော်ကြာအောင် တောင့်ခံနိုင်တော့မည် မဟုတ်ဟု သူ ခန့်မှန်းမိသည်။

သူက သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ခိုး၍ချလိုက်ကာ အာရုံများကို ခေတ္တပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ထိုကိစ္စများကို ဆက်မတွေးတော့ပေ။

ပြိုင်ပွဲသို့ ပြန်ရောက်လာချိန်တွင် ဗိုလ်လုပွဲမှာ အဆုံးသတ်ရန် နီးကပ်နေပြီဖြစ်ပြီး ကွင်းပြင်ပေါ်ရှိ နောက်ဆုံး ပြိုင်ပွဲဝင် အယောက် ၂၀ စလုံးတွင်လည်း သူတို့၏ အခြေခံ အချောသတ် ဆေးလုံးများ ကိုယ်စီ ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ထန်ထျန်းက တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ ဆေးလုံးအရည်အသွေး အမြင့်ဆုံးမှာ ကျင်းထန်ပင် ဖြစ်နေဆဲဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရသည်။

ကျင်းထန်၏ လက်ထဲတွင် အစင်းကြောင်း ၅ စင်းပါ 'ထောင်စုနှစ် သက်တမ်းတိုးဆေးလုံး' အချို့ ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး သူ ဖော်စပ်နေသည့် နောက်ဆုံးတစ်အိုးမှာ အစင်းကြောင်း ၉ စင်းပါ ထောင်စုနှစ် သက်တမ်းတိုးဆေးလုံး ထွက်လာရန် အလားအလာရှိနေကာ သုညအစင်းကြောင်း 'ထောင်စုနှစ် သက်တမ်းတိုး ကောင်းကင်ဆေးလုံး' ပေါ်ထွက်လာလျှင်ပင် မထူးဆန်းပေ။

သို့သော် ပို၍အဆင့်မြင့်သော 'သောင်းစုနှစ် သက်တမ်းတိုးဆေးလုံး' အဆင့်သို့ ရောက်ရန်မှာမူ သိသိသာသာပင် အလှမ်းဝေးနေသေးသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူ၏ ဆေးပညာမှာ ထန်ထျန်းမှလွဲ၍ ကျန်ပြိုင်ပွဲဝင်အားလုံးထက် သာလွန်နေသဖြင့် အလားအလာရှိသော ပါရမီရှင်တစ်ဦးဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

နှမြောစရာ ကောင်းသည်မှာက...

ထိုသည်ကို မြင်သောအခါ ထန်ထျန်းလည်း ဆက်လက် မစောင့်ဆိုင်းတော့ဘဲ ဆေးအမယ်တစ်စုံကို ဆေးအိုးထဲသို့ ပစ်ထည့်ကာ မီးအနည်းငယ် တောက်စေလိုက်သည်။ အသက်ရှူချိန်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် 'သောင်းစုနှစ် သက်တမ်းတိုးဆေးလုံး' တစ်အိုး အောင်မြင်စွာ ထွက်ရှိလာခဲ့သည်။

အစင်းကြောင်း ၂ စင်း၊ ၃ စင်းခန့်သာ ရှိသဖြင့် အရည်အသွေးမှာ အလွန်မမြင့်မားသော်လည်း ပြိုင်ပွဲကို အနိုင်ရရန်အတွက်မူ လုံလောက်လှပြီ ဖြစ်သည်။

ဆေးလုံးများကို ကျောက်စိမ်းပုလင်းထဲသို့ ထည့်ပြီးနောက် ထန်ထျန်းက အချိန်ကုန်ဆုံးရန် ငြိမ်သက်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။

ခေါင်းလောင်း သံ မမြည်မီလေးတွင် ကျင်းထန်၏ နောက်ဆုံးဆေးအိုးမှာလည်း အောင်မြင်စွာ ထွက်ရှိလာခဲ့သည်။

ထန်ထျန်း ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်းပင် သူ၏ ဤဆေးအိုးမှာ လုံးဝနီးပါး ပြည့်စုံနေပြီး အတွင်း၌ အစင်းကြောင်း ၉ စင်းပါ ဆေးလုံးအချို့ ပါဝင်နေသည်။

သူ့ကံတရားကတော့ သာမန်မျှသာဖြစ်၍ သုညအစင်းကြောင်း ကောင်းကင်ဆေးလုံးတော့ ပေါ်မလာခဲ့ချေ။

ဖော်စပ်ပြီးနောက် ကျင်းထန်က သက်ပြင်းအရှည်ကြီးကို ချလိုက်ကာ နဖူးပေါ်မှ ချွေးစက်လေးများကို လက်ဖြင့် သုတ်လိုက်သည်။

နောက်ဆုံး ဗိုလ်လုပွဲတွင် သူက ယခင်ပွဲစဉ်နှစ်ခုမှ ရှုံးနိမ့်မှုဖိအားများကို တောင့်ခံကာ ပုံမှန်ထက်သာလွန်သော စွမ်းဆောင်ရည်ဖြင့် အစင်းကြောင်း ၉ စင်းပါ ဆေးလုံးတစ်အိုးကို ဖော်စပ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် သူသည်လည်း စိတ်ကို လျှော့ချလိုက်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးရလဒ်က မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ဤအရာဖြင့် ထန်ထျန်းကို အနိုင်ယူနိုင်သည်ဖြစ်စေ၊ မယူနိုင်သည်ဖြစ်စေ သူ့အတွက် အရေးမကြီးတော့ပေ။

သူ့ အကန့်အသတ်ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခြင်းကသာ အရေးကြီးဆုံးကိစ္စ ဖြစ်သည်။

ခဏအကြာတွင် ပြိုင်ပွဲပြီးဆုံးကြောင်း ခေါင်းလောင်း သံမှာ ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံး ဟည်းထွက်သွားတော့သည်။

ထို့နောက် စင်မြင့်ပေါ်တွင် လွှမ်းခြုံထားသော အစီအရင်များကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ရာ ပြင်ပမှ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဆွေးနွေးနေကြသည့် အသံများက ပြိုင်ပွဲကွင်းပြင်ကို ချက်ချင်းပင် လွှမ်းမိုးသွားသည်။

ကျင်းထန်က ပရိသတ်များ၏ ပြောဆိုသံများကို ခွဲခြားနားထောင်ကြည့်ရာ လူတိုင်း ဆွေးနွေးနေသည့် အဓိကအချက်မှာ ထန်ထျန်းပင် ဖြစ်နေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

အနောက်ပေါက်က ဝင်လာသည့် ထိုကောင်က 'သောင်းစုနှစ် သက်တမ်းတိုးဆေးလုံး' တစ်အိုးကို တကယ်ပဲ ဖော်စပ်လိုက်နိုင်တာလား။

သောင်းစုနှစ် သက်တမ်းတိုးဆေးလုံး...

ဒါက ဆေးသူတော်စင်တစ်ယောက်ရဲ့ စံနှုန်းပဲလေ

ကျင်းထန်က အသက်ကို ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူလိုက်သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာ သူက စိတ်ကြိုတင် ပြင်ဆင် ထားခဲ့၍သာ ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်လျှင် ဤပြိုင်ပွဲကြောင့် သူ၏ တာအိုနှလုံးသား ပင် တုန်လှုပ်သွားနိုင်ပေသည်။

ခေတ္တစောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် ဒိုင်လူကြီးနေရာမှ ဆေးနတ်ဘုရားက နောက်ဆုံးရလဒ်ကို စတင်ကြေညာသည်။

ပထမနေရာမှာ မည်သူမျှ သံသယဖြစ်စရာမလိုဘဲ သောင်းစုနှစ် သက်တမ်းတိုးဆေးလုံးကို ဖော်စပ်ခဲ့သည့် ထန်ထျန်းပင် ဖြစ်သည်။

ဒုတိယနေရာမှာတော့ အစင်းကြောင်း ၉ စင်းပါ ထောင်စုနှစ် သက်တမ်းတိုးဆေးလုံးကို ဖော်စပ်ခဲ့သည့် ကျင်းထန် ဖြစ်သည်။

တတိယနေရာကတော့ အနည်းငယ် ကွာခြားသွားပြီး အစင်းကြောင်း ၈ စင်းပါ အင်မော်တယ် သက်တမ်းတိုးဆေးလုံးကိုသာ ဖော်စပ်နိုင်ခဲ့သည်။

ဤအချက်ကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် ယခုအကြိမ် ဆေးပညာပါရမီရှင် ပွဲတော်တွင် ထန်ထျန်းနှင့် ကျင်းထန်တို့၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာ အခြားပြိုင်ပွဲဝင်များထက် မည်မျှအထိ သာလွန်နေသနည်းဆိုသည်မှာ သိသာလှသည်။ လုံးဝ အဆင့်ချင်း မတူညီကြပေ။

ထို့နောက် ဆေးနတ်ဘုရား၏ ပွဲတော်အကျဉ်းချုပ် ပြောကြားချက်၊ ချီးကျူးစကားများနှင့်အတူ များပြားလှသော ဆုလာဘ်များအပြင် တာအိုအငွေ့အသက် များ လွှမ်းခြုံနေသည့် ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုကို ထန်ထျန်း၏ လက်ထဲသို့ အပ်နှင်းလိုက်သည်။

ဤကျောက်စိမ်းပြားမှာ မြင့်မြတ် မြို့တော် မှ မြင့်မြတ်နယ်မြေသို့ သွားရောက်နိုင်မည့် ယာယီလက်မှတ်ပင် ဖြစ်သည်။

ဤလက်မှတ်ရှိလျှင် မိမိအလိုရှိသည့် အချိန်တိုင်း မြင့်မြတ်နယ်မြေသို့ သွားရောက်ကာ သက်ဆိုင်ရာ တာဝန်ရှိသူကို ရှာဖွေပြီး တစ်လကြာ ဆေးပညာ လေ့လာဖလှယ်ရေး ခရီးစဉ်ကို စတင်နိုင်သည်။

လက်မှတ်၏ သက်တမ်းမှာ စုစုပေါင်း ဆယ်နှစ်ဖြစ်ရာ ရရှိသူအနေဖြင့် သူတို့၏ ဆေးပညာကို နောက်ထပ် အဆင့်အချို့အထိ တက်လှမ်းအောင် စောင့်ဆိုင်းပြီးမှ ပိုမိုသင့်တော်သော အချိန်တွင် သွားရောက်ကာ အခွင့်အရေး တစ်ခုကို ရှာဖွေနိုင်သည်။

သာမန်ပြိုင်ပွဲဝင်များအတွက်ဆိုလျှင်တော့ တကယ်ကို ကောင်းမွန်လှသော အရာတစ်ခုပင်။

သို့သော် ထန်ထျန်းကတော့ စောင့်ဆိုင်းနေမည် မဟုတ်ပေ။ သူက ယခုချက်ချင်းပင် သွားရန် ပြင်ဆင်ထားသည်။

ဆုပေးပွဲအပြီးတွင် ဆေးနတ်ဘုရားနှင့် အခြားဒိုင်လူကြီးများအပြင် အင်အားကြီးအဖွဲ့အစည်းများမှ လူများစွာက ရင်းနှီးမှုယူရန် လာရောက်မည့်ပုံ ပေါ်နေသဖြင့် ထန်ထျန်းက ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ကာ ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားတော့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပရိသတ်ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်နေသော မန်ရှီးကိုလည်း သူနှင့်အတူ တစ်ပါတည်း ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

သူတို့ ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာသည့်အခါတွင်တော့ အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

မန်ရှီးက ခဏမျှ ကြောင်အသွားပြီးမှ သတိပြန်ဝင်လာကာ လက်သီးဆုပ် လျက် ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။ "ဂုဏ်ယူပါတယ် သခင်လေးထန်... လက်မှတ်ကို အောင်အောင်မြင်မြင် ရရှိခဲ့ပြီပဲ"

"ကျွန်မ သိသားပဲ၊ သခင်လေးအတွက်တော့ ဒါက ပြဿနာမရှိဘူးဆိုတာ"

"ကျွန်မ စားသောက်ဆိုင်မှာ ဂုဏ်ပြုစားပွဲ ပြင်ဆင်ခိုင်းထားပြီးပါပြီ၊ ပြန်ရောက်ရင် သခင်လေးအတွက် ကောင်းကောင်း ဂုဏ်ပြုပေးပါရစေ"

သူမ၏ မျက်နှာတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ထန်ထျန်း လက်မှတ် ရသွားသဖြင့် သူမ၏ ခရစ်စတယ် ငါးသိန်းကိုလည်း စိတ်အေးလက်အေး ရယူနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

၎င်းပြင် ထန်ထျန်း၏ ထူးခြားလှသော စွမ်းဆောင်ရည်ကြောင့် စားသောက်ဆိုင်တွင် သူမ၏ အဆင့်အတန်းမှာလည်း ပိုမိုခိုင်မာလာပြီး အနာဂတ်တွင် ပိုမိုကောင်းမွန်သော အခွင့်အလမ်းများ ရရှိလာနိုင်ပေသည်။

ဤရက်ပိုင်းအတွင်း မြင့်မြတ် မြို့တော်သို့ ရောက်ရှိလာကာ ထူးဆန်းသော ပုံစံရှိသည့် ဤချောမောသော သခင်လေးက သူမ၏ ဘဝတွင် အကြီးမားဆုံးသော ကျေးဇူးရှင် ဖြစ်လာခဲ့ပြီဟု ဆိုနိုင်သည်။

စိတ်လှုပ်ရှားနေသော မန်ရှီးကို ကြည့်ရင်း ထန်ထျန်းက ဘေးနားရှိ တက်လှမ်းခြင်း မျှော်စင် ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

မန်ရှီး ကြည့်လိုက်သည့်အခါ နေရာမှာတင် ကြောင်အသွားတော့သည်။

သူမသည် ခုနက ပတ်ဝန်းကျင်ကို သေချာ မကြည့်မိဘဲ ဆေးပညာကွင်းပြင်အနီးမှာ ရှိနေသေးသည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ တက်လှမ်းခြင်း မျှော်စင် သို့ ရောက်နေသည်လား။

ဤနေရာမှာ ဆေးပညာကွင်းပြင်နှင့် မြင့်မြတ် မြို့တော်၏ တစ်ဝက်နီးပါး ကွာဝေးသည် မဟုတ်ပါလား။

မြင့်မြတ် မြို့တော်တွင် အစီအရင်များ၏ ကန့်သတ်ချက်ကြောင့် ခရီးဝေးသို့ တိုက်ရိုက်ကူးပြောင်းရန် ခက်ခဲလှသည်။ သို့သော် ထန်ထျန်းက မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူမကို ဤနေရာသို့ ခေါ်လာနိုင်ခြင်းမှာ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ ခန့်မှန်း၍မရနိုင်သော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီဟု ဆိုလိုခြင်းပင်။

အသက် ၂၁ နှစ်သာ ရှိသေးသည့် ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော သူဌေးသားလေးမှာ ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်နေရသလဲ...

မန်ရှီးက စိတ်ထဲမှ အံ့ဩနေမိသလို ထန်ထျန်း၏ အကြံကိုလည်း နားလည်သွားသည်။

"သခင်လေးက... မြင့်မြတ်နယ်မြေကို အခုပဲ သွားတော့မှာလား"

ထန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်ကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောလိုက်သည်။ "စောစောသွားပြီး တစ်ပတ်လောက် ပတ်ကြည့်လိုက်တာပေါ့၊ ငါက တခြားကိစ္စတွေလည်း အလုပ်ရှုပ်ဦးမှာ"

"မင်းရဲ့ ကူညီမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ နောက်နောင် အခွင့်ကြုံရင် ငါတို့ ပြန်တွေ့ကြဦးမှာပါ"

ထျန်းရှထုန် ကုန်သည်အသင်းက အနာဂတ်တွင် မြင့်မြတ် မြို့တော်သို့ လာဖွင့်မည်မှာ အသေအချာပင်။ မန်ရှီး၏ အရည်အချင်းမှာ အထွတ်အထိပ်မဟုတ်သော်လည်း ထန်ထျန်းက လူရင်းများကို သုံးရသည်ကို ပိုကြိုက်သဖြင့် သူမကို စိတ်ထဲတွင် ကြိုတင်လျာထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

"ဒါဆိုရင်တော့... သခင်လေးထန် လမ်းခရီး ချောမွေ့ပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ်"

မန်ရှီးသည်လည်း ဆွဲလားရမ်းလား လုပ်တတ်သူ မဟုတ်သဖြင့် ဆက် မတားတော့ဘဲ လေးလေးစားစား လက်သီးဆုပ် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ထန်ထျန်းက "အင်း" ဟု တစ်ခွန်းသာ ပြန်ပြောကာ "ဒါဆို ဒီမှာတင် ခွဲကြတာပေါ့"

"ငါတို့ နောက်မှ ပြန်တွေ့ကြမယ်"

ပြောပြီးသည်နှင့် သူက မန်ရှီးကို ခေါင်းညိတ်ပြကာ တက်လှမ်းခြင်း မျှော်စင် အတွင်းသို့ လှည့်ဝင်သွားတော့သည်။