← Chapters

အရက်သမားကြီး

Vol. 59 Ch. 620

အရက်သမားကြီး

Vol. 59 Ch. 620

ဤနေရာက ကျယ်ဝန်းလှသော အဖြူရောင် ကျောက်စိမ်းစင်မြင့်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

စင်မြင့်ပေါ်တွင် အလွန်ကြီးမားသော အစီအရင်တစ်ခုကို ထွင်းထုထားပြီး ဟင်းလင်းပြင်စွမ်းအားများ ထူထပ်စွာ စီးဆင်းနေခြင်းက ၎င်းမှာ တည်နေရာ ကူးပြောင်းခြင်း အစီအရင်ကြီးတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

၎င်း၏ အတိုင်းအတာကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ကူးပြောင်းပေးမည့် အကွာအဝေးမှာ အလွန်ပင် ဝေးကွာပေလိမ့်မည်။

စင်မြင့်ဘေးပတ်လည်တွင် လူရာပေါင်းများစွာ ရပ်စောင့်နေကြပြီး ရှေ့ရှိ အစီအရင်ကြီးကို မျှော်လင့်တကြီး ကြည့်နေကြသည်။

ရုတ်တရက် စင်မြင့်ပေါ်တွင် တောက်ပသော အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာရာ လူတိုင်း မျက်လုံးများ ဝင်းလက်သွားပြီး ရှေ့သို့ အလုအယက် တိုးဝှေ့သွားကြတော့သည်။

အလင်းတန်းများ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားချိန်တွင်တော့ အစီအရင်၏ အလယ်ဗဟို၌ လူတစ်ထောင်ခန့် ပေါ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ ကမ္ဘာ အကာအကွယ်ကို ဖြတ်ကျော်လာရသော ခရီးစဉ်ဖြစ်သဖြင့် လူတိုင်းနီးပါးမှာ ပြင်းထန်သော မအီမသာဖြစ်မှုကို ခံစားနေကြရသည်။ အချို့သော ခွန်အား နည်းသူများမှာဆိုလျှင် နေရာတင် ခွေကျသွားပြီး ခေါင်းများ မူးဝေနေကြရှာသည်။

သို့သော် လူတစ်ယောက်မှာမူ မည်သည့်သက်ရောက်မှုမှ မရှိသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

ထန်ထျန်းက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ အစီအရင်ပြင်ပရှိ မြင်ကွင်းအားလုံးကို အထင်းသား မြင်လိုက်ရသည်။

ဆင့် နေသော တောင်တန်းများ၊ ဝန်းရံနေသော နတ်တိမ်တိုက်များ၊ တိမ်လွှာများကြား ပျံသန်းနေသော ကြိုးကြာဖြူများနှင့်အတူ နေရာတိုင်းမှာ နတ်ဘုရားတို့ စံမြန်းရာ နယ်မြေတစ်ခုကဲ့သို့ လှပလွန်းလှသည်။

ပြင်းထန်သော အင်မော်တယ်စွမ်းအားများက နှာခေါင်းထဲ တိုးဝင်လာပြီး နိယာမများပင်လျှင် ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားတစ်ခု၏ သက်ရောက်မှုကြောင့် အလွန်ပင် နူးညံ့သိမ်မွေ့သွားကာ ဤကမ္ဘာရှိ သက်ရှိအားလုံးကို တိတ်တဆိတ် ပြုစုပျိုးထောင်ပေးနေသည်။

၎င်းမှာ ကျိကျွင်းအဆင့်ရှိသူများသာ ပိုင်ဆိုင်နိုင်သည့် ကမ္ဘာ့စွမ်းအား ပင် ဖြစ်သည်။

ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေသို့ ရောက်လာပြီးနောက်တွင်တော့ ထန်ထျန်းက ကောင်းကင်ထိပ်ဆုံးတွင် အထက်ကမ္ဘာ တစ်ခု၌ ရှိသင့်ရှိထိုက်သော ပုံစံမျိုးကို နောက်ဆုံးတွင် မြင်တွေ့လိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

တည်နေရာ ကူးပြောင်းလာစဉ်တုန်းက ထန်ထျန်းသည် ဤနေရာကို ဝူရှန့်ကျိကျွင်း ပိုင်ဆိုင်သော ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း ရောက်လာမှသာ ထိုသို့မဟုတ်မှန်း သိလိုက်ရသည်။

ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေ တည်ရှိရာ ဤကုန်းမြေကြီးမှာ မဟာကမ္ဘာကြီးထဲမှ ခွဲထုတ်ထားသော ကမ္ဘာ့အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုသာ ဖြစ်နေသည်။

ထို့နောက် မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ အရှင်သခင်က ကြီးမားသော စွမ်းအားဖြင့် ဤအစိတ်အပိုင်းကို ပြုပြင်မွမ်းမံကာ ၎င်း၏ နိယာမများကို မဟာကမ္ဘာကြီးနှင့် ပြန်လည်ချိတ်ဆက်ပေးခဲ့ပြီး စစ်မှန်သော ကျင့်ကြံခြင်းနယ်မြေ၊ လောကပြင်ပ နတ်ဘုံနတ်နန်း တစ်ခု ဖြစ်အောင် ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော လက်ရာမျိုးကြောင့် ထန်ထျန်း စိတ်ထဲမှ ချီးကျူးမိသွားသည်။

ဤဝူရှန့်ကျိကျွင်း ဆိုသူမှာ အမှန်တကယ်ပင် အစွမ်းထက်လှပေသည်။

ခဏမျှ ကြည့်ပြီး နောက် ထန်ထျန်းက အစီအရင်၏ ထွက်ပေါက်ရှိရာသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ဤဘက်တွင်လည်း ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေမှ တာဝန်ရှိသူများက လာရောက်ကြိုဆိုနေကြသည်။

လွတ်နေသော တာဝန်ရှိသူတစ်ဦးကို ရှာကာ ထန်ထျန်းက သူ၏ လက်မှတ်ကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ပါရမီရှင် ပွဲတော်လား"

တာဝန်ရှိသူမှာ ခဏမျှ အံ့ဩသွားသော်လည်း အရင်ကလူများကဲ့သို့ပင် ထွေထွေ ထူးထူး ဘာမှမပြောတော့ပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လက်မှတ်က အစစ်ဖြစ်နေလျှင် ရပြီဖြစ်သည်။

ထို့နောက် တာဝန်ရှိသူက ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ အခြေခံစည်းကမ်းအချို့နှင့် ဤလက်မှတ်ဖြင့် မည်သည့်နေရာများသို့ သွားရောက်နိုင်ကြောင်းတို့ကို ရှင်းပြသည်။

ထန်ထျန်းကတော့ နားတစ်ဖက်ဝင်ပြီး တစ်ဖက်ထွက်သလိုသာ နားထောင်နေသည်။ စည်းကမ်းဆိုသည်မှာ သူ့အတွက်တော့ အသုံးမဝင်လှပေ၊ သူ သွားချင်သည့်နေရာကို သွားမည်သာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် မှတ်သားစရာတစ်ခုမှာ ဤလက်မှတ်ဖြင့် မြင့်မြတ်နယ်မြေရှိ ဆေးပညာ အကြီးအကဲများကို တိုက်ရိုက် သွားရောက်တွေ့ဆုံနိုင်ခြင်းပင်။ တွေ့ဆုံပြီးနောက် အကြီးအကဲက သူနှင့် မြင့်မြတ်နယ်မြေမှ ဆေးဆရာများအကြား လေ့လာဖလှယ်ရေး အစီအစဉ်များကို ကိုယ်တိုင် စီစဉ်ပေးလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ဤအချက်မှာ ပြင်ပရှိ ဆေးဆရာများ အလိုချင်ဆုံး အခွင့်အရေးပင် ဖြစ်သည်။

"မင်းလိုအပ်မယ်ဆိုရင် ငါ ဆေးပညာအကြီးအကဲနဲ့ ဆက်သွယ်ပေးလို့ ရတယ်"

"မလိုအပ်ဘူးဆိုရင်လည်း မင်းဘာသာမင်း သွားလို့ရပါတယ်"

တာဝန်ရှိသူက ပြောသည်။

"ကျေးဇူးပါ၊ ဒါပေမဲ့ မလိုတော့ပါဘူး"

ထန်ထျန်းက တိုက်ရိုက်ငြင်းဆိုလိုက်ကာ လက်မှတ်ကို ပြန်ယူပြီး အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

သူ ဆေးပညာ လေ့လာဖလှယ်ဖို့ မလိုအပ်ပေ၊ အရင်က ပြိုင်ပွဲကပင် ပျင်းစရာကောင်းလှပြီ ဖြစ်သည်။

သူက ဝူရှန့်ကျိကျွင်း၏ ရပ်တည်ချက်ကို အသေအချာ မသိသေးသော်လည်း ဤကိစ္စအတွက် အချိန်အများကြီး ပေးမည်မဟုတ်ပေ။

အားလုံးက ကျိကျွင်းတွေပဲလေ၊ ဘယ်သူက ဘယ်သူ့ကို ကြောက်နေမှာလဲ။

တစ်ဖက်လူက သူ့ကို တကယ်ပဲ တစ်ခုခုလုပ်ချင်လျှင်ပင် ထန်ထျန်း မကြောက်ပေ။

'ယုံဟန် ကျိကျွင်း' သာ မဟုတ်လျှင် သူ ရင်ဆိုင်နိုင်သော သတ္တိရှိသည်။

အကယ်၍ ယုံဟန် ကျိကျွင်း ကိုယ်တိုင် လာလျှင်ပင် သူက အေးအေးဆေးဆေး ထွက်ပြေးနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ထို့ကြောင့် ရဲရဲတင်းတင်းပဲ လုပ်လိုက်တာပေါ့။

ဤနေရာ၏ အခြေခံအခြေအနေအချို့ကို သိပြီးလျှင် ဝူရှန့်ကျိကျွင်းဆီသို့ တန်းသွားလို့ ရပြီဖြစ်သည်။

သိနိုင်မည့် နည်းလမ်းကတော့...

ထန်ထျန်းက အပြင်ဘက်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေသော လူအုပ်ကြီးကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုလူများမှာ တာဝန်ရှိသူ ပြောခဲ့သော လမ်းပြများပင် ဖြစ်သည်။

ဤလူအုပ်ကြီးက အသင့်တော်ဆုံးပင်။

ထန်ထျန်း တန်းတန်းမတ်မတ် လျှောက်လာခဲ့သည်။

သူက စင်မြင့်မှ ပထမဆုံး ထွက်လာသူဖြစ်ပြီး တစ်ယောက်တည်း ထွက်လာခြင်း၊ မျက်နှာသစ်ဖြစ်ခြင်းနှင့် မြင့်မြတ်သောအရှိန်အဝါ ရှိနေခြင်းတို့ကြောင့် လမ်းပြများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်း ရရှိသွားကာ ဝိုင်းအုံလာကြတော့သည်။

"တာအိုရောင်းရင်း... လမ်းပြလိုလား၊ ခရစ်စတယ် ၅၀၀ ပဲ ပေးပါ၊ မင်း သိချင်တာအကုန် ငါ ပြောပြနိုင်တယ်"

"သခင်လေး... ကျွန်တော့် ကို ငှားပါ၊ ကျွန်တော်က နည်းနည်း ဈေးကြီးပေမဲ့ ပေးရတာနဲ့ တန်စေရမယ်"

"အစ်ကိုလေး... ကျွန်မနဲ့အတူ မြင့်မြတ်နယ်မြေကို ပတ်ကြည့်ရအောင်လား၊ ပျော်စရာကောင်းတဲ့ နေရာအများကြီးကို ကျွန်မ လိုက်ပို့ပေးနိုင်ပါတယ်နော်~"

"...."

လူအုပ်၏ စိတ်အားထက်သန်မှုကြောင့် ထန်ထျန်း အနည်းငယ် ကြောင်အသွားသည်။

ဤနေရာက မြင့်မြတ်နယ်မြေ မဟုတ်လား၊ ဘာလို့ ထွက်ထွက်ချင်းမှာပဲ ဖောက်သည်လုနေတဲ့ ပွဲစားတွေ လို ဖြစ်နေရတာလဲ။

ဒီလူတွေက ဒီလောက်တောင် ပိုက်ဆံ လိုနေကြတာလား။

လမ်းပြများ ပြောနေသော စကားများမှာ ပို၍ ဆန်းပြားလာသည်နှင့်အမျှ ထန်ထျန်း စိတ်ထဲရှိ မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ မြင့်မြတ်သော ပုံရိပ်မှာ ခဏချင်းမှာပင် ပြိုကွဲသွားတော့သည်။

ထားလိုက်ပါတော့၊ မြင့်မြတ်နယ်မြေက လူတွေလည်း ထမင်းစားရတာပဲ မဟုတ်လား။

နားလည်ပေးလိုက်ပါမယ်။

စိတ်အားထက်သန်နေသော လမ်းပြများကို ကြည့်ရင်း ထန်ထျန်း ချက်ချင်း အကြောင်းမပြန်သေးပေ။

ဤလူများမှာ ဈေးနှုန်းမတူသလို အရည်အချင်းမှာလည်း ကွာခြားပေလိမ့်မည်။ သူကတော့ အကောင်းဆုံးတစ်ယောက်ကိုသာ လိုချင်သည်။

သို့သော် လူများလွန်းသဖြင့် တစ်ယောက်ချင်း စစ်ဆေးနေလျှင် ကြာနေမည် ဖြစ်သောကြောင့် ထန်ထျန်းက သူ၏ နတ်ဘုရားအာရုံကို လွှတ်လိုက်ပြီး ခဏချင်းမှာပင် လူတစ်ယောက်ကို အာရုံခံမိသွားသည်။

ထိုသူမှာ ဖရိုဖရဲ ဆံပင်များ၊ မုတ်ဆိတ်ဗရပွနှင့် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် လူတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။

သူက အခြားလမ်းပြများကဲ့သို့ ဖောက်သည်လုရန် ဝိုင်းအုံမလာဘဲ ဘေးနားတွင် တစ်ယောက်တည်း ထိုင်ကာ အရက်ကိုသာ သောက်နေသည်။

သူ၏ ရှေ့တွင် သစ်သားဆိုင်းဘုတ်တစ်ခု ထောင်ထားပြီး ၎င်းပေါ်တွင် လက်ရေးအစုတ်ပလုတ်ဖြင့် စာအချို့ ရေးထားသည်။

"၃ ရက်၊ ခရစ်စတယ် ၂ သောင်း"

၃ ရက်ဆိုသည်မှာ ၃ ရက်စာ လမ်းပြပေးမည်ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤလမ်းပြများမှာ များသောအားဖြင့် ၃ ရက်မှ စတင် ငှားရခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် အများစု၏ ဈေးနှုန်းမှာ ခရစ်စတယ် ၃၀၀၀ အောက်တွင်သာ ရှိပြီး ၃၀၀၀ ကျော်သူမှာ အလွန်နည်းပါးကာ ကြည့်လိုက်ရုံနှင့်ပင် လူလိမ်များမှန်း သိသာသည်။

သို့သော် ဤဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော သက်လတ်ပိုင်းလူကမူ ၂ သောင်းဟု ဈေးခေါ်ထားသည်။

ပုံမှန်ဆိုလျှင်တော့ မည်သူမျှ သူ့ကို ရွေးချယ်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ထန်ထျန်းက သူ့ကို သတိထားမိသွားသည်မှာ ဤအရက်သမား၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ ဤနေရာရှိ လူအားလုံးထဲတွင် အမြင့်ဆုံး ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

ဟွမ်ယွမ် တာအို အထွတ်အထိပ် အဆင့်

အခြားလမ်းပြများထဲတွင် တာအိုအဆင့် ရှိသူပင် အလွန် ရှားပါးလှသည်။

ထို့ကြောင့် ထန်ထျန်းက ထိုသူနှင့် စကားသွားပြောရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ထန်ထျန်းက အခြားသူများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ထိုဖရိုဖရဲ အရက်သမားဆီသို့ လျှောက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ အခြားလမ်းပြများမှာ ကြောင်အသွားကြသည်။

"မဖြစ်နိုင်တာ၊ သူက အရက်သမားကြီး ဆီ သွားနေတာလား"

"ဟမ်... ခရစ်စတယ် ၂ သောင်းနော်၊ ဒါကိုတောင် သွားရဲတယ်လား။ ဟိုလူ့ကို သွားနောက်ပြောင်ချင်တာများလား"

"သူ့ကို သွားသတိပေးသင့်သလား၊ စကားပြောတာ အဆင်မပြေရင် အဲဒီအရက်သမားက မင်း ဘယ်သူလဲဆိုတာ ဂရုမစိုက်ဘူး၊ ထိုးချင်ထိုးပစ်မှာ"

"ထားလိုက်ပါ၊ ကိုယ့်သေတွင်းကိုယ်တူးနေတဲ့လူကို တားရတာ ခက်တယ်။ ဒီလူသစ်ကို သင်ခန်းစာပေးလိုက်သလိုပေါ့၊ မြင့်မြတ်နယ်မြေမှာ လျှော့တွက်လို့မရတဲ့ လူတွေ အများကြီး ရှိတယ်ဆိုတာ သူ သိသွားတာပေါ့"

လူတိုင်း၏ စိုက်ကြည့်မှုအောက်တွင် ထန်ထျန်းက အရက်သမားကြီး၏ ရှေ့သို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

အရက်သမားကြီးမှာတော့ ခေါင်းပင်မော့မကြည့်ဘဲ အရက်ကိုသာ တစ်ယောက်တည်း သောက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ထန်ထျန်း ခေတ္တရပ်ပြီး တိုက်ရိုက်ပင် မေးလိုက်သည်။

"ဟေ့..."

"မင်းက ဘာလို့ ဒီလောက် ဈေးကြီးနေရတာလဲ"

All Chapters