ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ် မဟာနတ်ဆိုးကြီးနှင့် တိုက်ပွဲ ၂

သူက တကယ်ပဲ လက်ဦးမှုယူ တိုက်ခိုက်ရဲတာလား...။

တုနှိုင်းမဲ့ဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲသန်း သည် ဤနေရာသို့ လာနေပြီဖြစ်ကြောင်း သိထားသင့်ပေသည်။ သူက ၎င်းတို့ကို အချိန်မီ မကယ်တင်နိုင်လျှင်ပင်၊ ကျန်ရစ်ခဲ့သော အငွေ့အသက်များကို အာရုံခံပြီး တရားခံအစစ်အမှန်ကို နောက်ကြောင်းပြန်လိုက်ရန်မှာ ပြဿနာရှိမည်မဟုတ်ချေ။

အန်းထင်ဖုန်း သည် ဝမ်းဗိုက်ဝရုံဖြင့် ဘာမှလုပ်စရာမရှိဘဲလျှောက်သွားနေသည့် တစ်ကိုယ်တော်သမား မဟုတ်ပေ။

သူနှင့် အကျိုးစီးပွား ပဋိပက္ခမရှိသည့်အပြင် ဘာမှမသက်ဆိုင်သော တောင်ပိုင်းဟုန် တာအိုကလေးငယ် အချို့အတွက်နှင့် သူ၏ မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံး၏ အသက်အန္တရာယ်ကို တကယ်ပဲ ရင်းရဲပါ့မည်လော။

အနောက်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်မှ ညွှန်ကြားချက်များကို ထည့်မတွက်ထားလျှင်ပင်၊ သူတို့အပေါ် အားကိုးရုံဖြင့် သူ၏ နှင်းကျား မျိုးနွယ်စု ဘေးကင်းမှုကို အာမခံနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ဟုန်သားတော်ခုနစ်ပါး၏ တာအိုကလေးငယ်

အားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း သုတ်သင်ပစ်လိုက်ခြင်းသည် တစ်ဖက်လူ၏ မျိုးဆက်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်ခြင်းနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်ကြောင်း သိထားသင့်သည်။

ဤကိစ္စသည် တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကိုပင် ရူးသွပ်သွားစေနိုင်သည့် ကိစ္စရပ်မျိုး ဖြစ်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း "

ဝေ့ယွမ်ကျိုးက ရှန်းယီ၏ အနောက်ဘက်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ တိုးကပ်လာပြီး "အကြီးအကဲသန်း မကြာခင် ရောက်လာတော့မှာပါ။ ကျွန်တော်တို့ ဒီကျားရိုင်စကြီးကို အရင်တားထားလို့ရသလို၊ သူ့ကို ခြောက်လှန့်ဖို့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အထောက်အထားတွေကို ထုတ်ဖော်ပြလို့လည်း ရပါတယ်"

"..."

ရှန်းယီ က အောက်ဘက်ရှိ ကျားမျက်လုံးများနှင့် တိတ်ဆိတ်စွာ အကြည့်ချင်းဆုံလိုက်၏။ နှစ်ဖက်စလုံး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များကို အသီးသီး မြင်တွေ့နေရသည်။

ခြောက်လှန့်ခြင်း ဆိုသည်မှာ အရူးတစ်ယောက်အပေါ်တွင် အလုပ်မဖြစ်ပေ။

ထို့အပြင်၊ အနာဂတ်အတွက် ဘာမှပူပန်စရာမရှိဘဲ တစ်ကိုယ်တည်းဖြစ်နေလုနီးပါး ဖြစ်နေသော အရူးတစ်ယောက်ကို... ဘာကိုသုံးပြီး ခြောက်လှန့်နိုင်မည်နည်း။

၎င်းအပြင်၊ ဤကျားအိုကြီးထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော နတ်ဆိုးစွမ်းအားမှာ နောက်ဆုံးတွေ့ခဲ့သည့် အချိန်ထက်စာလျှင် ဆထက်ထောင်မက ပိုမိုခန့်ညားထည်ဝါလာခဲ့သည်။

ဤအချက်က ရှန်းယီကို ထိတ်လန့်ဖွယ် သံသယတစ်ခု ဝင်လာစေ၏။

ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ် မဟာနတ်ဆိုးကြီး

ဤအတွေးနှင့်အတူ သူသည် သူ၏ အငွေ့အသက်များကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ချင်းယွဲ့ ရတနာသင်္ဘော ကို ထိန်းချုပ်ရန် ဝေ့ယွမ်ကျိုးထံ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်ကာ တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်၏။ "သူတို့ကို ခေါ်ပြီး အရင်ထွက်သွားလိုက်"

ထိုစကားကို ပြောလိုက်သည်နှင့် သင်္ဘောပေါ်တွင် ရပ်နေသော အခြားသူများသာမက အနီးဆုံးရှိနေသည့် ဝေ့ယွမ်ကျိုးပင်လျှင် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားစွာဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်ကြ၏။

ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း က ဤနတ်ဆိုးကြီးကို တစ်ဦးတည်း တားဆီးရန် ရည်ရွယ်နေသည်လော။

နောက်နေသည်လော။

သို့သော် တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်နှင့် ပတ်သက်လာလျှင်၊ သူတို့ကဲ့သို့ မျိုးဆက်သစ် လူငယ်လေးများမှာ ဝင်ရောက်ပြောဆိုခွင့် အမှန်တကယ် မရှိချေ။

ထိုအချိန်တွင် အောက်ဘက်ရှိ ကျားအိုကြီးသည် နောက်ဆုံး၌ ဖြည်းညှင်းစွာမတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး၊ ထွားကျိုင်းသန်မာသော လူသားပုံသဏ္ဌာန်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ရင်းနှီးနေသော အဖြူရောင် ဝတ်ရုံရှည်ကြီးမှာ တစ်ဖန် ပြန်လည်လွင့်ခါလာခဲ့၏။

"မင်းကို ပြန်တွေ့ရတာ တကယ်ကို ဝမ်းသာစရာပဲ"

အန်းထင်ဖုန်းက သူ၏ လက်စများကို ဆွဲဆန့်ကာပြုပြင်လိုက်ပြီး၊ အလောတကြီးမရှိဘဲ ပြုံးလျက် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ကာ "ဟိုကောင်မစုတ်လေး ဘယ်မှာပုန်းနေတာလဲ။ ဒါမှမဟုတ် မင်းက သူ့ရဲ့ အကာအကွယ်ကိုမလိုတော့ဘူးလို့ ပြောချင်တာလား။ ငါ့လက်ထဲကနေ မင်းအသက်ကို ကယ်နိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်ချက်ရှိနေတာလား"

ရိုးရှင်းသော ရည်ညွှန်းချက်တစ်ခုက နတ်ဆိုးတစ်သောင်း အနောက်ခန်းမ၏ ပလ္လင်ပေါ်ရှိ ပုံရိပ်ငယ်လေးအားဖြည်းညှင်းစွာ မျက်လုံးပွင့်လာစေသည်။

သူမသည် ရှန်းယီ၏ နတ်ဝိညာဉ်မှတစ်ဆင့် အန်းထင်ဖုန်းကို နှုတ်ခမ်းစူလျက် ကြည့်နေသည်။

သူမ၏ စိုစွတ်သော မျက်လုံးများထဲတွင် သူငယ်အိမ်များမှာ အနည်းငယ်ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး၊ အနောက်ခန်းမတစ်ခုလုံးမှာ အေးစက်ကြမ်းကြုတ်သော အငွေ့အသက်များဖြင့် ရုတ်တရက် ပြည့်နှံ့သွားလေ၏။

သူမသည် ထိုလူ၏ သူမအပေါ်ထားရှိသော အမြင်ကို ဂရုမစိုက်ပေ။

အန်းယီ ဂရုစိုက်သည်မှာ သူက သူမကို ပုန်းနေသည်ဟု ပြောဆိုလိုက်ခြင်းပင်။ သူမ ပုန်းမနေခဲ့ပါ၊ ယခုချက်ချင်းပင် ထိုလူ၏ ရင်ဘတ်ကို သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်လက်ဖြင့် ထိုးဖောက်ပစ်ချင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

"ငြိမ်ငြိမ်နေစမ်း"

ရှန်းယီ က သူ၏ စိတ်ထဲမှတစ်ဆင့် တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်၏။ သူ၏ လေသံမှာ ငြင်းဆန်ရန် မဖြစ်နိုင်သော အမိန့်သံမျိုး ဖြစ်သည်။

စစ်မှန်သော သေရေးရှင်ရေးအန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်၊ သူသည် အန်းယီ အား ခွင့်ပြုပေးခဲ့သောရှားပါးသည့် အလိုလိုက်မှုများကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းရန် ဝန်မလေးပေ။ နတ်ဆိုးကျောက်တိုင် သည် နတ်ဆိုးကျောက်တိုင် ဖြစ်ရမည်ဖြစ်ပြီး အမိန့်ကို အပြည့်အဝ နာခံရမည်။

"ငါ့အသက်ကို ကာကွယ်ပေးထားတယ် ဟုတ်လား..."

ဝေ့ယွမ်ကျိုး နှင့် စုဟုန်ရှို့ တို့သည် အခြားသူအချို့နှင့်အတူ အန်းထင်ဖုန်း၏ စကားထဲမှ သတင်းအချက်အလက်ကို အမိအရ ဖမ်းဆုပ်လိုက်မိကြ၏။

သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း သည် ဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါး ဘာမှမသိလိုက်ရဘဲ ဤ မြေကမ္ဘာနယ်ပယ် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့် မဟာနတ်ဆိုးကြီးကို ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူက အသက်ရှင်လျက်ပင် လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့သေးသည်လော။

"ကျွန်တော် အကြီးအကဲသန်းကို ဆက်သွယ်ဖို့ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားပါ့မယ်"

ဝေ့ယွမ်ကျိုး က တွေဝေမနေတော့ဘဲ ချင်းယွဲ့ ရတနာသင်္ဘောကို ထိန်းချုပ်လိုက်၏။

အကယ်၍ ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း သည် ထိုကျားရိုင်းကြီး၏ အင်အားကို သိရှိထားပါလျက်နှင့် ဤသို့ စီစဉ်ခဲ့သည်ဆိုလျှင်၊ ထိုအစီအစဉ်အတွက် ခိုင်လုံသော အကြောင်းပြချက် ရှိရပေမည်။

အခြား တာအိုကလေးငယ် အချို့မှာ တိတ်ဆိတ်စွာပင် ရပ်နေကြသော်လည်း၊ လော့ချန်ချွင်းနှင့် အခြား ယွင်ဟယ်ဂိုဏ်းကျင့်ကြံသူများမှာမူ သူတို့၏ တံတွေးကို အားတင်းကာ မျိုချနေကြရ၏။

သူတို့ အကြောက်ဆုံးအရာမှာ သေအတူ ရှင်အကွာဆိုသည့် ဘသဘောမျိုးပင်။ ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော် ကျင့်ကြံသူဆယ်ဂဏန်းခန့် ကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်းမှာ မြေကမ္ဘာနယ်ပယ် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့် မဟာနတ်ဆိုးကြီးအတွက်တော့ အပိုဆောင်းမုန့်သရေစာ လက်တစ်ဆုပ်စာထက် မပိုပေ။

သတင်းစကားကို အပြင်သို့ ရောက်အောင် ပို့နိုင်ဖို့ကသာ အရေးကြီးဆုံး ဖြစ်သည်။

"ထွက်သွားမယ် ဟုတ်လား..."

"အရင်က ငါ့လူတွေကိုရော ထွက်သွားခွင့် ပေးခဲ့လို့လား"

အန်းထင်ဖုန်း က ဟာသတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသကဲ့သို့ ရယ်မောလိုက်၏။ ဤကျင့်ကြံသူ လူငယ်လေးနှင့် ပက်သက်ခဲ့သော သူ၏ မျိုးနွယ်စုဝင် တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှအသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခြင်း မရှိကြောင်း သူသိထားသည်။

ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် အန်းထင်ဖုန်း သည် မည်သူ့နောက်မှ မရှိပေ။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင်၊ အဖြူရောင်ဝတ်ရုံရှည်ကြီးမှာ ပြင်းထန်စွာလွင့်ခါသွားပြီး ကျားရိုင်းကြီးမှာ သူရှိနေသည့် နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွား၏။

ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးရှိ ကြက်သွေးရောင် တိမ်တိုက်များမှာတစ်ခဏချင်းအတွင်း ပြန့်ကျဲသွားပြီး၊ ကောင်းကင်ယံကို ဖုံးလွှမ်းနိုင်လောက်သည့် ကြီးမားလှသောကျားလက်သည်းကြီး တစ်ခုမှာ အထက်မှ ကျဆင်းလာသည်။

၎င်း၏ လက်သည်းများမှာ မြင့်မားသော တောင်ကြီးငါးလုံးကဲ့သို့ ထက်မြက်လှပြီး သေးငယ်သော ချင်းယွဲ့ ရတနာသင်္ဘောကို ဝါးမြိုပစ်ရန် ကြိုးစားနေသည်။

ပြင်းထန်လှသော နတ်ဆိုးစွမ်းအား လှိုင်းလုံးကြီးက အောက်သို့ ရိုက်ခတ်လာရာ ရေပြင်တစ်ခုလုံးမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် ချိုင့်ဝင်သွားလေ၏။

ဤလက်သည်းအောက်တွင် ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်ကျင့်ကြံသူ များမှာ သူတို့၏ လက်ချောင်းထိပ်များကို နဖူးပေါ်တင်ရုံမျှသာဖြစ်သော ရိုးရှင်းသည့် လှုပ်ရှားမှုကိုပင် မပြုလုပ်နိုင်ကြတော့ပေ။

သူတို့၏ အသက်ရှူသံများ ရပ်တန့်သွားကာ၊ မျက်လုံးများမှာ အေးခဲသွားပြီး၊ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ ကျောက်ရုပ်ကဲ့သို့ ဖိနှိပ်ခံထားရ၏။

အန်းထင်ဖုန်း လှုပ်ရှားလိုက်သည့် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရှန်းယီ သည် သူ၏ ခန့်မှန်းချက်ကို နောက်ဆုံး၌ အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။

ထိုဧရာမ လက်သည်းကြီး ဖိနှိပ်ကျဆင်းလာချိန်တွင် သူသည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးကာ ချင်းယွဲ့ ရတနာသင်္ဘောပေါ်မှ ထွက်ခွာလိုက်၏။ နှစ်ပေခန့်သာရှိသော ထိုကွာဟချက်သည် အနက်ရောင် ဝတ်ရုံအောက်ရှိ သူ၏ ပုံရိပ်ကို လူတစ်ခြားကဲ့သို့ ဖြစ်သွားစေသည်။

သိမ်မွေ့သောတည်ငြိမ်မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ ထူထပ်လှသောအမျက်ဒေါသများက အစားထိုး ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

စီးဆင်းနေသော အမှောင်အလင်းတန်းမှာ ကောင်းကင်ကို ဖြတ်သန်းသွားသော ကြယ်ပျံများအလားထင်မှတ်ရ၏။

ရှန်းယီ သည် ရှောင်တိမ်းခြင်း သို့မဟုတ် နောက်ဆုတ်ခြင်း မပြုဘဲ ဧရာမ လက်ဝါးကြီး၏ အလယ်ဗဟိုဆီသို့ တည့်တည့် တိုးဝင်သွားသည်။

မိုးပြာကောင်းကင် တစ်ခုလုံးမှာ ၎င်းနှင့်အတူ အထက်သို့ ထိုးတက်သွားကာ တုန်ခါနေသည့်အလားပင်။

သူ၏ ဝတ်ရုံလက်စမှာ ပုံဆောင်ခဲများအဖြစ်ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ လွင့်ခါသွားပြီး၊ ကောင်းကင်ဘုံ၏ အလေးချိန်ကို ထမ်းပိုးထားသော သူ၏ ညာဘက်လက်မောင်းသည် ကျားလက်သည်းကြီးကို အားပြင်းစွာ ထိုးနှက်လိုက်လေသည်။

ဝုန်း

မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးက ဟိန်းထွက်လာ၏။ နတ်ဆိုးစွမ်းအားနှင့် မိုးမြေစွမ်းအင်တို့၏ ထိပ်တိုက်တွေ့မှုအောက်တွင် ချင်းယွဲ့ ရတနာသင်္ဘောပေါ်မှ ကျင့်ကြံသူများသည် သူတို့၏ နတ်ဝိညာဉ် နှင့် ခန္ဓာကိုယ်များမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကွဲအက်တော့မည့်အတိုင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

သူတို့၏ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော အကြည့်အောက်တွင်၊ ကောင်းကင်ယံ၌ ပုံရိပ်နှစ်ခုမှာ ထိတွေ့မိသွားပြီးချက်ချင်းပင် နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားကြသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။