အခန်း (၇၆၉)

တန်းရှန့်ကျွင်း သည် သူ၏ ဂျူနီယာညီမ ကျိကျင့်ရှီးတွင် ရှုပ်ထွေးမှုများစွာရှိနေမည်ကို သိရှိသော်လည်း၊ သူကိုယ်တိုင်လည်း ထို့အတူပင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သူသည် မြန်ဆန်စွာပင် ချင်းယွဲ့ ရတနာသင်္ဘော ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး၊ စုဟုန်ရှို့နှင့်အတူ နတ်ဆိုးသွေးနံ့များနံစော်နေသည့် လူငယ်လေးအနီးသို့ ဆင်းသက်လိုက်လေသည်။

"မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား။"

"ကျွန်တော် အဆင်ပြေပါတယ်။"

ရှန်းယီ သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ဘေးတိုက် ကြည့်လိုက်၏။

သူ ဤနေရာတွင် ဆက်ရှိနေခြင်းမှာ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအားဖြင့် တုနှိုင်းမဲ့ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ကို စောင့်ဆိုင်းရန်ဖြစ်ပြီး၊ အကျိုးအမြတ်မရှိသော ထင်ကြေးပေးမှုများကြောင့် နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာများ မဖြစ်ပေါ်စေရန် ဖြစ်သည်။

ရှန်းယီ၏ အမူအရာမှာ ပုံမှန်အတိုင်းဖြစ်ပြီး၊ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာရရှိထားပုံ မပေါ်သည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊တန်းရှန့်ကျွင်းသည် သူ၏ ရင်ထဲမှ သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ခိုးချလိုက်ပြီး၊ အခြေအနေကို ပြေလျော့သွားစေရန် အားတင်းပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "ငါ မင်းကို တွေ့တိုင်း ဒီလိုမျိုးတွေပဲ ဖြစ်နေတတ်တယ် ထင်တယ်နော်။"

၎င်းတို့၏ ခြေအောက်တွင် ခြောက်သွေ့နေသော သွေးကွက်များ ရှိနေသလို၊ ယခင်တစ်ခေါက် မသေမျိုးဂူတွင် တွေ့ဆုံခဲ့သည့် ယွဲ့မိသားစုမှ လူငယ်မျိုးဆက်များ၊ နောက်ဆုံးတွင် သားတော်ခုနစ်ပါး မဟာညီလာခံ၌ သူကိုယ်တိုင် ခေါင်းဖြတ်သတ်ခဲ့သော ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းမှ လျူရှင်းရှန်း တို့ကို သူ ပြန်လည် မြင်ယောင်လာသည်။

ဤ ဂိုဏ်းချုပ် ရှန်းယီမှာ သတ်ဖြတ်ခြင်း ကြယ်ပွင့်အောက်တွင် မွေးဖွားလာသူနှင့် တူလှပေ၏။ သူရောက်လေရာ အရပ်တိုင်းတွင် သူ၏လက်များ၌ သွေးစိမ်းရှင်ရှင် စွန်းထင်နေတတ်သည်။

"ဘာတွေ အတိအကျ ဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ ငါ့ကို ပြောပြနိုင်မလား။"

တန်းရှန့်ကျွင်းသည် စုဟုန်ရှို့နှင့်အတူ ရှန်းယီအနားသို့ ချဉ်းကပ်သွားကာ၊ သူနှင့် အရပ်အမောင်း တန်းတူဖြစ်စေရန် ဘေးတွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်လေသည်။

"ဒါက ပုဂ္ဂိုလ်ရေး အာဃာတလေး တစ်ခုလို့ပဲ သတ်မှတ်ရမှာပါပဲ။"

ရှန်းယီသည် ခေတ္တမျှစဉ်းစားလိုက်ပြီး၊ သူ၏စကားများထဲတွင် အချက်အလက်များစွာကို ထုတ်မပြောဘဲ ထိန်ချန်ထားလိုက်၏။

အမှန်စင်စစ် ဤကိစ္စတွင် အန်းယီ ပါဝင်နေပြီး၊ ဤနတ်ဆိုးကျောက်တိုင်သည် တစ်ချိန်က နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမ၏ ခန်းမသခင်အဖြစ် ဖော်ပြခဲ့ဖူးကာ နောင်တွင်လည်း ထိုအထောက်အထားကိုပင် ပြန်လည် အသုံးပြုဖွယ် ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူမ၏ ဝတ်ရုံက သူမ၏ ရုပ်သွင်ကို ဖုံးကွယ်ထားသော်လည်း လုံးဝ စိတ်ချရသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

မလိုအပ်ဘဲနှင့် ရှန်းယီသည် ဟုန်သားတော်ခုနစ်ပါးကို နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမနှင့် ပတ်သက်မိစေရန် မလိုလားချေ။

ဟုန်ကျယ်တွင် နာမည်ကျော်ကြားလာသော ကျင့်ကြံသူများနှင့် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုများမှာ တုံးအသောသူများ မဟုတ်ကြချေ။ ဝမ်ရှန်းစံအိမ် ကဲ့သို့သော မသေမျိုးဂိုဏ်းငယ်လေးတစ်ခုပင်လျှင် အရိပ်အမြွက်အချို့မှတစ်ဆင့် များစွာကို ခန့်မှန်းတွက်ချက်နိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။

အန်းထင်ဖုန်း၏ ဖြစ်ရပ်မှာ ရှန်းယီအတွက် သင်ခန်းစာတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့လေပြီ။

"ပုဂ္ဂိုလ်ရေး အာဃာတ ဟုတ်လား။"

တန်းရှန့်ကျွင်းသည် ဂိုဏ်းချုပ် ရှန်းယီထံမှ သွေးနံ့ကို ခံစားမိလိုက်ရာ သူ၏အပြုံးမှာ အနည်းငယ် တောင့်တင်းသွားခဲ့သည်။

ဘယ်လို အာဃာတအသေးအဖွဲကများ အသက်နှင့်လဲရမည့် အခြေအနေအထိ ရောက်သွားစေသနည်း။

နယ်ပယ် မြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ ကျင့်ကြံသူများနှင့် နတ်ဆိုးများမှာ မိမိတို့၏ အသက်ကို ပိုမို တန်ဖိုးထားလာကြသည်မှာ သာမန်ပင် ဖြစ်ကြောင်း သိထားသင့်ပေသည်။

"ဘယ်သူနဲ့လဲ အန်းထင်ဖုန်း နဲ့လား။" တန်းရှန့်ကျွင်းသည် စုဟုန်ရှို့ထံမှ ကြားခဲ့ရသော အဖြေနှင့် မတူသည့် အဖြေမျိုးကို ရှန်းယီထံမှ ရရှိလိုသော မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် စမ်းသပ်မေးမြန်းလိုက်၏။ မဟုတ်ပါက စုဟုန်ရှို့ မရည်ရွယ်ဘဲ ပြောမိသွားသည့် အရိပ်အမြွက်မှာ အမှန်တရားဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

သို့သော်၊ သူ၏ရှေ့မှ လူငယ်လေးက ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ညိတ်ပြသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်။"

"..."

ရေပေါ်ကျွန်း ပေါ်တွင် တန်းရှန့်ကျွင်းသည် ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက်၊ ဤလူငယ်လေးကို အသစ်တစ်ဖန် ပြန်လည်စူးစမ်းကြည့်ရှုတော့သည်။ သူ၏အကြည့်မှာ ရှန်းယီ၏ မျက်နှာမှသည် ခြေဖျားအထိ တစ်ချက်မလွတ်စေရန် အလွန်တရာ လေးနက်နေ၏။

ရှန်းယီပင်လျှင် သူ၏မျက်လုံးထဲတွင် ရှုပ်ထွေးမှုများ မြင်လာရပြီး၊ မျက်ခုံးပင့်လျက် ပြန်လည် ကြည့်ရှုလိုက်မိသည်။

ထို့နောက် တန်းရှန့်ကျွင်းသည် နန်ယန်ဂိုဏ်းချုပ်ကို အသစ်တစ်ဖန် မြင်တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူလိုက်လေ၏။

တန်းရှန့်ကျွင်းသည် ထိုကြမ်းကြုတ်လှသော ကျား နှင့် မရင်းနှီးသော်လည်း၊ ၎င်း၏ ကျော်ကြားမှုအကြောင်းကိုမူ အနည်းငယ် ကြားဖူးခဲ့သည်။

အန်းထင်ဖုန်းမှာ နတ်ဆိုးများကြားတွင် ငယ်ရွယ်သေးသဖြင့်နက်ရှိုင်းသော အခြေခံအုတ်မြစ်မရှိသေးဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း၊ သူ၏ ပါရမီနှင့် သွေးမျိုးဆက်မှာ အစစ်အမှန်ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ နယ်ပယ် မှာလည်း သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ ခိုင်မာလှသည်။

ဤကဲ့သို့သော မဟာနတ်ဆိုးကြီးကို အလွယ်တကူ သုတ်သင်နိုင်ခြင်း၊သတ်ဖြတ်ပြီးနောက်တွင် သူသည် ဒဏ်ရာအနာတရပင် မရရှိခဲ့ချေ။

လူငယ်လေးမှာ သွေးများဖြင့် ပေကျံနေသော်လည်း၊ ထိုသွေးများမှာ သူ၏ကိုယ်ပိုင်သွေးများ မဟုတ်ကြောင်း တန်းရှန့်ကျွင်း သတိထားမိလိုက်သည်။

ဤကဲ့သို့သော အောင်မြင်မှုကို ရရှိရန်အတွက် ဂိုဏ်းချုပ် ရှန်းယီ၏ ခွန်အားမှာ ၎င်းတို့ခန့်မှန်းထားသည်ထက် များစွာ သာလွန်နေမည်မှာ အသေအချာပင်။

"ဒါဆိုရင်လည်း ဟုတ်ပါပြီ။"

တန်းရှန့်ကျွင်း၏ အတွေးများမှာ တောင်ဘက်သို့ လွင့်ပျံသွား၏။ ထို ရတနာမြေမှာ သူ၏ရှေ့မှ အမျိုးသားနှင့် အလွန်တိတ်ဆိတ်စွာ ပေါင်းစပ်သွားခဲ့လေပြီ။ အပြင်လူများ သတိပင် မထားမိလိုက်ခင်မှာပင်၊ မူလပိုက်ရှင်နှင့် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ကြသကဲ့သို့ လျင်မြန်လှပေသည်။

တစ်စုံတစ်ခုမှာ သာမန် ဆင်ခြင်တုံတရားဖြင့် ရှင်းပြ၍ မရနိုင်လောက်အောင် အဓိပ္ပာယ်မရှိ ဖြစ်လာသောအခါ၊ တန်းရှန့်ကျွင်းသည် မည်သည့်အရာကိုမဆို လက်ခံနိုင်သွားပြီး၊ မည်သည့်အရာကမျှ သူ့ကို ထပ်မံ၍ တုန်လှုပ်စေနိုင်တော့မည် မဟုတ်ဟု ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။

သူသည် အကြည့်ကို လွှဲလိုက်ပြီး၊ ပို၍ ပေါ့ပါးသော လေသံဖြင့် မေးလိုက်၏။ "ဒါနဲ့၊ မင်း လက်နက် ဘယ်နှခု ရခဲ့လဲ လေးခုလား"

"ငါးခုပါ။"

ရှန်းယီ၏ အဖြေမှာ ယခင်ကကဲ့သို့ပင် တည်ငြိမ်နေလေသည်။

တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းကိစ္စကို နန်ယန် ရတနာနယ်မြေအတွင်းရှိ သတ္တဝါအားလုံးက မြင်တွေ့ခဲ့ကြပြီး ဖြစ်ရာ၊ ဖုံးကွယ်ထား၍ မရနိုင်ပေ။

ထို့အပြင် သူသည် ဟုန်ကျယ်သားတော်ခုနစ်ပါးထံမှ ဖုံးကွယ်ထားရန်လည်း စိတ်ကူးမရှိခဲ့ချေ။

ဘုန်း

ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်နေသော တန်ရှန့်ကျွင်းမှာ ရုတ်တရက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖင်ထိုင်လျက် ကျသွားပြီး၊ သူ နားကြားမမှားကြောင်း အတည်ပြုသည့်အလား စုဟုန်ရှို့ကို မိန်းမောစွာ ကြည့်နေလေ၏။

ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦး၏ အမူအရာနှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်နေတော့သည်။

"..."

စုဟုန်ရှို့သည် သူ့ကို ထူပေးရန် အလျင်အမြန် လက်လှမ်းလိုက်သော်လည်း၊ သူမ၏ ရင်ထဲတွင်လည်းတုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့၏။

သူမ၏ ဂိုဏ်းချုပ်ဦးလးတန်း အဘယ်ကြောင့် ဤမျှလောက် အံ့အားသင့်သွားရသည်ကို သူမ အသေအချာ နားလည်ပေသည်။

ဟုန်ကျယ်သားတော်ခုနစ်ပါးထဲသို့ ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ် အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ထပ်မံဝင်ရောက်လာလျှင်ပင်၊ သူ့ကို ဤမျှလောက် တုန်လှုပ်စေမည် မဟုတ်ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မြို့တော်ငါးခုကို ဖွင့်လှစ်ပြီး မွေးဖွားခြင်း၊ အိုမင်းခြင်း၊ နာကျင်ခြင်း၊ သေဆုံးခြင်းနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခဟူသော ဘေးဒုက္ခငါးပါးကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ခြင်းမှာ ဟုန်ကျယ်တွင် တစ်ခါမျှ မဖြစ်ပွားဖူးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ဟူး။"

တန်းရှန့်ကျွင်းသည် သူ၏ နဖူးမှ ချွေးများကို အင်္ကျီလက်ဖြင့် သုတ်လိုက်ပြီး၊ ရှန်းယီက သူ့ကို နောက်ပြောင်နေခြင်းမဟုတ်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက်၊ ခေတ္တမျှ စဉ်းစားကာ နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းခါလိုက်၏။

ဤထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော အမှန်တရားကို ဆက်လက် မတွေးတောတော့ရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

အကယ်၍ သူ ထပ်မံ၍ တွေးတောနေပါက၊ သူ၏ စိတ်ဓာတ်များ ပြိုကွဲသွားမည်ကို သူ စိုးရိမ်မိသည်။

"တကယ်တော့"

တန်းရှန့်ကျွင်းသည် စကားလုံးများကို သေချာစွာ ရွေးချယ်ရင်း မော့ကြည့်လိုက်၏၊ "မင်းက နန်ယန် က လာတဲ့သူဆိုတော့၊ ဒါကို ထူးဆန်းတယ်လို့ ထင်ကောင်းထင်နိုင်သလို ငါတို့ မင်းကို လှည့်စားနေတယ်လို့လည်း ယူဆနိုင်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့...သေခြင်းနဲ့ ရှင်ခြင်းတာအိုကြားက ညီညွတ်မှုဆိုတာ တကယ်ရှိပါတယ်။

ပြီးတော့... စီနီယာချင်း မတော်တဆ ဖြစ်ခဲ့တုန်းက၊ ငါတို့ ဝင်ရောက် မစွက်ဖက်ခဲ့တာကလည်း အမှန်တရားပဲ။ ဖြစ်နိုင်တာကတော့ နဂါးဘုရင်က ငါတို့ကို တားဆီးနေလို့ ဖြစ်နိုင်သလို၊ ငါတို့ကိုယ်တိုင်ရဲ့ သူရဲဘောကြောင်မှုနဲ့လည်း သေချာပေါက် ပတ်သက်နေပါလိမ့်မယ်။

နောက်ဆုံးတော့၊ အဲဒါက မသေမျိုးတစ်ယောက်လေ၊ တစ်ခါမှ အင်အားမပြဖူးတဲ့ မသေမျိုး တစ်ယောက်။"

ယနေ့တိုင်အောင်၊ ဟုန်ကျယ်တွင် ထိုမသေမျိုး၏ အင်အားပြမှုကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသူများမှာ နန်ယန်၏ တပည့်နှစ်ဦးသာ ရှိခဲ့၏။ ထို့အတူတော့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ တစ်ဦးတည်းသောသူမှာလည်း ယခင်က ဖြစ်ရပ်နှင့် ပတ်သက်၍ တိတ်ဆိတ်စွာ နေနေခဲ့သည်။

ထိုမသေမျိုး လက်မလှုပ်ခင် အချိန်အထိ၊ တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်မှ ကျင့်ကြံသူ အများစုမှာ ဤကောင်းကင်ဘုံမှ ဆင်းသက်လာသူသည် ၎င်းတို့နှင့် ဆင်တူသည်ဟုသာ ထင်မြင်ခဲ့ကြသည်။

၎င်းတို့ထက် ကံပိုကောင်းခြင်း သို့မဟုတ် နောက်ခံ ပိုမိုတောင့်တင်းခြင်းတို့ကြောင့် မသေမျိုးပစ္စည်းများ၏ ကောင်းချီးကို ရရှိထားသူဟုသာ ယူဆခဲ့ကြလေ၏။