ဘိုးဘေးက ဩဇာတိက္ကမ ကြီးမားလှတယ်

"စတုတ္ထအစ်ကို တိုက်ပွဲ ပစ္စည်းတွေကို ရှင်းလင်းဖို့ ကျွန်မ ကူညီပေးမယ်"

ဝမ်လော်ချိုးက ရှေ့သို့ အလျင်အမြန် ပြေးသွားပြီး ကျွမ်းကျင်စွာ ရှာဖွေမှုများ စတင်လေသည်။

"ဒီတစ်ခါတော့ ငါတို့ တကယ် ချမ်းသာပြီ ဒီကောင်က တော်တော် ပိုက်ဆံရှိတာပဲ"

သူမသည် ရွှေလက်မှတ် တစ်ထပ်ကို တွေ့ရှိခဲ့ပြီး ဆယ်ရွက်ကျော်ခန့် ရှိကာ ရွှေတာရာ အချို့နှင့် အကြွေစေ့ အချို့လည်း ပါဝင်လေသည်။ စုစုပေါင်း ရွှေတာရာ ၁၂၀ ကျော်ခန့် ရှိလေသည်။ သူ၏ အိတ်ထဲတွင် လှည့်လည် ကျင့်ကြံသူများ အမြဲတမ်း သယ်ဆောင်လေ့ရှိသော အထွေထွေ ပစ္စည်း အချို့၊ ကုသရေး ဆေးဝါးများ၊ ထူးဆန်းသော အပိုင်းအစ အချို့၊ မြေအိုးများနှင့် ဖေယွမ် ဆေးလုံး အသေးစား နှစ်လုံး အပြင် လျှို့ဝှက် ကျင့်စဉ် စာအုပ် အချို့လည်း ပါဝင်လေသည်။

သို့သော် လှည့်လည် ကျင့်ကြံသူများ၏ လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ် စာအုပ် အများစုမှာ ဆွေကြီးမျိုးကြီး မိသားစုများအတွက် တန်ဖိုး မရှိလှပေ။ သူ၏ ဓားသိုင်းနှင့် ကိုယ်ဖော့ပညာ စာအုပ်များမှာလည်း တန်ဖိုး သိပ်မရှိဘဲ အလွန်ဆုံး ကိုးကားရန်လောက်သာ အသုံးပြုနိုင်ပေသည်။

"အာ... စတုတ္ထအစ်ကို အရမ်း ကြမ်းတမ်းလွန်းတယ်"

ဝမ်လော်ချိုးက ကျိုးနေသော ဓားတစ်လက်ကို ကောက်ကိုင်ကာ နာကျင်သည့် မျက်နှာပေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အရည်အသွေးကောင်းတဲ့ သံမဏိဓား တစ်လက်က အနည်းဆုံး ရွှေတာရာ ဆယ်ဂဏန်းလောက် တန်တယ် အခုတော့ ရွှေတာရာ နှစ်ခု သုံးခုလောက်တောင် မတန်တော့ဘူး"

သူမက ညည်းညူနေသော်လည်း ကောင်မလေးသည် တိုက်ပွဲ ပစ္စည်းများ အားလုံးကို သပ်ရပ်စွာ သိမ်းဆည်းလိုက်လေသည်။

ဤအချိန်တွင် လူလတ်ပိုင်း အရွယ် အမျိုးသား တစ်ဦး၏ အသံ ဂိုဒေါင် တံခါးဝ အပြင်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"ရှိုကျဲ့ အားလုံး ပြီးပြီလား ဦးလေးတို့ ဝင်လာလို့ ရပြီလား"

စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ခန့်ညားသော အသွင်အပြင် ရှိသည့် လူလတ်ပိုင်း အရွယ် အမျိုးသား တစ်ဦးနှင့် အပြည့်အစုံ လက်နက် တပ်ဆင်ထားသော တပ်မှူး တစ်ဦးတို့သည် သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားပြီး လှံများနှင့် ခါးတွင် ဓားရှည်များ ချိတ်ဆွဲထားသော စစ်သား ဆယ်ယောက်ကျော်နှင့် အတူ ဝင်ရောက်လာလေသည်။

"တတိယဦးလေး... ဒီတစ်ခါ ကူညီပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ဝမ်ရှိုကျဲ့က လူလတ်ပိုင်း အရွယ် တပ်မှူးကို အရိုအသေ ပေးကာ ပြောလိုက်သည်။

"မဟုတ်ရင် ဒီလူဆိုးတွေ ဖင်းအန်းမြို့နယ်ထဲကနေ လွတ်သွားနိုင်တယ်"

ထိုသူမှာ ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ တတိယဦးလေး ဖြစ်သူ ဝမ်တင့်ကျူ ပင်ဖြစ်သည်။ သူသည် ဝမ်မျိုးနွယ်စု၏ ဆဋ္ဌမမျိုးဆက် ကျောရိုးများထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး မိသားစု၏ စစ်ဘက်နှင့် အစိုးရ အရာရှိ လမ်းကြောင်းတွင် အထူးပြုသူ ဖြစ်သည်။ သူသည် အတော်လေး အစွမ်းထက်ပြီး အသက် လေးဆယ် အရွယ်တွင် ချီသန့်စင်ခြင်း အဋ္ဌမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

"ရှိုကျဲ့... မင်းက အရမ်း ယဉ်ကျေးနေတာပဲ"

ဝမ်တင့်ကျူကလည်း ပြန်လည် အရိုအသေ ပေးကာ ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

"ပြီးတော့ ဒီရာဇဝတ်ကောင်တွေကို ဖမ်းဆီးဖို့က ဖင်းအန်းမြို့နယ်ကို စောင့်ရှောက်တဲ့ ငါတို့ရဲ့ တာဝန်ပဲ ငါ သူတို့ကို ခေါ်သွားပြီး တစ်ညလုံး စစ်ကြောရေး လုပ်လိုက်မယ် သူတို့ဆီကနေ စိတ်ဝင်စားစရာ သတင်းတချို့ ရနိုင်ကောင်းပါရဲ့"

"တတိယဦးလေး ပင်ပန်းသွားပြီ"

စကားပြောနေစဉ် ဝမ်ရှိုကျဲ့က ရွှေတာရာ ဆယ်ဂဏန်းခန့် ပါဝင်သော အိတ်တစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ဝမ်တင့်ကျူထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"တတိယဦးလေး... ညီအစ်ကိုတွေ ဒီရက်ပိုင်း ပင်ပန်းနေကြပြီ သူတို့ကို ကျွန်တော့်ကိုယ်စား ကျေးဇူးတင်စကား ပြောပေးပါဦး"

"ကောင်းပြီ... ဒီကောင်လေးတွေ ကိုယ်စား ငါ ယူထားလိုက်မယ် သူတို့အတွက် စစ်သား လုပ်ရတာ မလွယ်ဘူး"

ဝမ်တင့်ကျူက မငြင်းဆန်ဘဲ သူ၏ နောက်မှ စစ်သားများကို ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့ အားလုံး ဘာရပ်လုပ်နေကြတာလဲ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ဝမ်ကို ကျေးဇူးတင်စကား ပြောကြလေ"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ဝမ်"

စစ်သား အုပ်စုက တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် အလျင်အမြန် ကျေးဇူးတင်စကား ပြောကြားကြပြီး ဝမ်တင့်ကျူ အပေါ်တွင်လည်း ကျေးဇူးတင်မှုများ ပြသကြလေသည်။ ယခုခေတ်တွင် ၎င်းတို့၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို ဂရုစိုက်သော အထက်လူကြီး တစ်ဦးကို ရှာတွေ့ရန်မှာ မလွယ်ကူပေ။

ရွှေတာရာ အိတ်မှာ လေးလံပုံ ရပြီး ညီအစ်ကို တစ်ယောက်စီတိုင်း အတော်အသင့် ရရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ဝမ်ရှိုကျဲ့နှင့် ဝမ်တင့်ကျူတို့သည် နားလည်မှု အပြည့်ဖြင့် အချင်းချင်း ပြုံးလိုက်ကြသည်။

ဤအရာသည် မျိုးနွယ်စုနှင့် စစ်တပ် အကြားရှိ အပြန်အလှန် ပံ့ပိုးမှု ဆက်ဆံရေး ပင်ဖြစ်သည်။ မိသားစုဝင်များ အစိုးရ အဖွဲ့အစည်းများတွင် တကယ့် အာဏာကို ရရှိသောအခါ ၎င်းတို့သည် မျိုးနွယ်စုကို နည်းလမ်းပေါင်းစုံဖြင့် စောင့်ရှောက်ကြမည် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် မျိုးနွယ်စုကလည်း စစ်တပ်ရှိ မိသားစုဝင်အတွက် ခိုင်မာသော ကျောထောက်နောက်ခံ ဖြစ်လာပြီး ၎င်းတို့ တတ်နိုင်သမျှ ပံ့ပိုးပေးကြမည် ဖြစ်သည်။

ဆွေကြီးမျိုးကြီး မိသားစုများ၏ အင်အားမှာ ကြီးမားသော်လည်း အစိုးရ၏ ထိန်းချုပ်မှုမှာလည်း မအားနည်းလှပေ။ အနည်းဆုံးတော့ နေရာတိုင်းတွင် အစိုးရသည် အမှန်တကယ် အုပ်ချုပ်ရေး အဖွဲ့အစည်း ဖြစ်ပြီး ကိုယ်ကျင့်တရားအရ အသာစီး ရထားလေသည်။

ထို့အပြင် ဤစစ်သားများသည် သာမန် မဟုတ်ကြပေ။ ၎င်းတို့သည် မိသားစု၏ အစေခံများ သို့မဟုတ် နောက်လိုက်များ မဟုတ်ဘဲ အစစ်အမှန် သိုင်းကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသည်။

၎င်းတို့ အထဲတွင် ဆွေကြီးမျိုးကြီး မိသားစုများ၏ မျိုးဆက်များနှင့် အဖွဲ့ခွဲ မျိုးဆက်များ သာမက နောက်ခံ ရှင်းလင်းသော လှည့်လည် ကျင့်ကြံသူ အချို့လည်း ပါဝင်ပြီး မျိုးရိုးစဉ်ဆက် စစ်တပ် မိသားစုများ၏ မျိုးဆက်များမှာမူ ပို၍ပင် များပြားလေသည်။

ဆွေကြီးမျိုးကြီး မိသားစုများ၏ မျိုးဆက်များတွင် အမျိုးအစား နှစ်မျိုး ရှိလေသည်။ တစ်မျိုးမှာ အနာဂတ် အလားအလာ မရှိသဖြင့် အခွင့်အရေးများ ရှာဖွေရန် စစ်တပ် စနစ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသူများ ဖြစ်သည်။ အခြား တစ်မျိုးမှာမူ ဝမ်တင့်ကျူ ကဲ့သို့ မိသားစုက အလားအလာ ရှိသော သင့်လျော်သည့် မျိုးဆက်များ အဖြစ် ရွေးချယ်ကာ မိသားစု၏ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုကို တိုးချဲ့ရန်အတွက် ထိုစနစ်ထဲတွင် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေရန် အထူး စေလွှတ်ထားသူများ ဖြစ်ကြသည်။

ထို့ကြောင့် ရေရှည် လေ့ကျင့်မှုများ အပြီးတွင် ဤစစ်သားများသည် လှည့်လည် ကျင့်ကြံသူများထက် သာလွန်သော စုစုပေါင်း တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်လာကြလေသည်။ လှည့်လည် ကျင့်ကြံသူများသည်လည်း စစ်သားများကို အလွန် ကြောက်ရွံ့ကြပြီး သာမန် အခြေအနေများ အောက်တွင် ၎င်းတို့ကို ရန်စရဲမည် မဟုတ်ပေ။

ဝမ်တင့်ကျူ၏ ညွှန်ကြားမှု အောက်တွင် စစ်သား အုပ်စုက မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေသော လှည့်လည် ကျင့်ကြံသူ အားလုံးကို ကြိုးတုပ်ကာ ခေါ်ဆောင်သွားကြလေသည်။

မထွက်ခွာမီ ဝမ်တင့်ကျူ၏ အကြည့်က ဝမ်လော်ချိုးထံသို့ ကျရောက်သွားလေသည်။ သူ၏ တင်းကြပ်သော မျက်လုံးများတွင် အလိုလိုက်ထားမှု အရိပ်အယောင် အချို့ ပါဝင်နေလေသည်။

"ချိုးအာ... စတုတ္ထအစ်ကို နောက်ကို လိုက်ပြီး လိမ္မာအောင် နေနော် ပြဿနာ မရှာနဲ့"

"သမီး နားလည်ပါတယ် အဖေ"

ဝမ်လော်ချိုးက သူမ၏ အပြစ်ကင်းစင်သော မျက်လုံးလေးများကို ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ် လုပ်ကာ လိမ္မာစွာ ပြန်လည် ဖြေကြားလေသည်။ သူမ၏ ဖခင် အရှေ့တွင် သူမသည် လိမ္မာသော ကောင်မလေး တစ်ယောက်ကဲ့သို့ သရုပ်ဆောင်နိုင်လေသည်။

ထို့နောက် ဝမ်တင့်ကျူသည် ဝမ်ရှိုလျန်ထံသို့ အာရုံပြောင်းလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပို၍ လေးနက်သွားပြီး နှာခေါင်းရှုံ့ကာ အခြားသူများနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

ထိုအရာက ဝမ်ရှိုလျန်အား တုန်လှုပ်သွားစေပြီး သူ၏ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးများ ထွက်လာလေသည်။ သူ၏ ဖခင်၏ ဩဇာတိက္ကမမှာ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် အမြစ်တွယ်နေသည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သည်။

"ရှိုလျန် မင်း ဒီတစ်ခါ ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်"

ဝမ်ရှိုကျဲ့က သူ၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဝမ်မျိုးနွယ်စုက အကြီးအကဲ တချို့က သူတို့ကိုယ်သူတို့နဲ့ မိသားစုက အမျိုးသား မျိုးဆက်တွေ အပေါ် မျှော်လင့်ချက်တွေနဲ့ တောင်းဆိုမှုတွေ အများကြီး ထားကြတယ် တစ်ခါတလေ အရမ်း တင်းကြပ်ပြီး ဝေဖန်လွန်းတာက သူတို့ကို ကြောက်ရွံ့စေပြီး ယုံကြည်မှု ကင်းမဲ့သွားစေနိုင်တယ်"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စတုတ္ထအစ်ကို"

ဝမ်ရှိုလျန်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ယုံကြည်မှု အချို့ ပြန်လည် ရရှိလာလေသည်။

"အဖေ့ရဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရဖို့ ကျွန်တော် ကြိုးစားပါ့မယ်"

သူ၏ ညီငယ်ကို နှစ်သိမ့်ပြီးနောက်။

"ကောင်းပြီ ဒီစမ်းသပ်မှုလေး ပြီးသွားပြီ"

ဝမ်ရှိုကျဲ့က အပြုံးကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်များ တဖြည်းဖြည်း ထက်ရှလာလေသည်။

"ဒီမစ်ရှင်ရဲ့ ရရှိမှုနဲ့ ဆုံးရှုံးမှုတွေကို အနှစ်ချုပ်ကြရအောင်"

"ပထမဆုံး အနေနဲ့ မင်းတို့ အားလုံး သတ္တိရှိရှိ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ကြတယ် အဲဒါက ချီးကျူးစရာပါပဲ ဒါပေမဲ့ လူတချို့က အမိန့်ကို မနာခံဘဲ အသင်းအဖွဲ့ စိတ်ဓာတ် လုံးဝ မရှိဘဲ ကိုယ့်သဘောနဲ့ကိုယ် လှုပ်ရှားခဲ့ကြတယ်"

ဝမ်ရှိုကျဲ့က တွေဝေခြင်း မရှိဘဲ ဝမ်လော်ချိုးကို တိုက်ရိုက် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းဆီကနေ မိသားစု ကုသိုလ်မှတ် ၃၀ နှုတ်လိုက်မယ်"

မိသားစု ကုသိုလ်မှတ် စနစ်မှာ ပဏာမ အဆင့်တွင် ရှိနေပြီး စတင် အကောင်အထည် ဖော်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သေချာသည်မှာ အမှန်တကယ် ပြည့်စုံလာစေရန် နှစ်ပေါင်းများစွာ စမ်းသပ်မှုများနှင့် စဉ်ဆက်မပြတ် ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများ ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။

"ဘာ"

ဝမ်လော်ချိုး ခုန်ပေါက်သွားလေသည်။

"အမှတ် ၃၀ ဟုတ်လား ဝမ်ရှိုကျဲ့ ရှင် ရူးနေပြီလား"

"မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ကို စော်ကားမှု... ၅ မှတ် နှုတ်မယ်"

ဝမ်ရှိုကျဲ့က မှတ်စုစာအုပ်ငယ် တစ်အုပ်ကို ထုတ်ယူကာ စတင် မှတ်တမ်းတင်လေသည်။

"..."

ဝမ်လော်ချိုးမှာ ငိုချတော့မတတ် ဖြစ်နေလေသည်။ မိသားစုက အဆင့်အတန်း စနစ်နှင့် ကုသိုလ်မှတ် စနစ်ကို တဖြည်းဖြည်း အကောင်အထည် ဖော်နေပြီ ဖြစ်ပြီး သူမက ၎င်းကို အပြည့်အဝ ထောက်ခံခဲ့သည်။ လက်ရှိ စည်းမျဉ်းများအရ ကုသိုလ်မှတ်များမှာ မပေါလှပေ၊ တစ်မှတ်လျှင် ရွှေတာရာ တစ်ခုနှင့် ညီမျှလေသည်။ ၃၅ မှတ် တစ်ခါတည်း အနှုတ်ခံလိုက်ရသဖြင့် သူမ၏ နှလုံးသားများ ကျိုးပဲ့သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူမသည် လူသားပုံစံ မိစ္ဆာကောင် တစ်ကောင်ကို ယခုလေးတင် အနိုင်ယူထားသဖြင့် ဆုံးရှုံးမှု အချို့ကို ပြန်လည် ကုစားနိုင်လေသည်။ ဤတစ်ခေါက် လှိုင်းက အလုံးစုံ ဆုံးရှုံးမှုတော့ မဟုတ်ပေ။

"အားလုံး တိုက်ပွဲ ပစ္စည်းတွေကို စုစည်းပြီး ဗဟိုကနေ စီမံခန့်ခွဲဖို့ မိသားစု ဂိုဒေါင်ကို လွှဲပေးလိုက်ကြ"

ဝမ်ရှိုကျဲ့က ပြောလိုက်သည်။

"မိသားစု အဖွဲ့ မစ်ရှင်တွေမှာ တိုက်ပွဲ ပစ္စည်းတွေကို တပြေးညီ ကိုင်တွယ်ဖို့ လိုအပ်ပြီး မိသားစု ဂိုဒေါင်ထဲ ထည့်ပြီးမှ လူတိုင်းအတွက် ကုသိုလ်မှတ် အဖြစ် ပြောင်းလဲပေးရမယ် ဝမ်လော်ချိုး ပစ္စည်းတွေကို ကိုယ်ပိုင် ယူဖို့ ကြိုးစားမှုအတွက် ၁၀ မှတ် နှုတ်မယ် ဝမ်လော်ချင်း၊ ဝမ်ရှိုယုံးနဲ့ ဝမ်ရှိုလျန်တို့က သူ့လို လိုက်လုပ်တဲ့အတွက် တစ်ယောက်ကို ၅ မှတ်စီ နှုတ်မယ်"

"ဘာ"

ဝမ်လော်ချိုး၏ ဒေါသများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး နာကြည်းမှု မျက်ရည်များပင် ကျလာတော့မတတ် ဖြစ်သွားရသည်။

"ဝမ်... မဟုတ်ဘူး... စတုတ္ထအစ်ကို... ဒီပစ္စည်းတွေကို ကျွန်မ ကိုယ်တိုင် ရှာတွေ့ခဲ့တာလေ ဘာလို့ ကျွန်မ ယူလို့ မရရမှာလဲ"

"အဖွဲ့လိုက် တိုက်ပွဲတွေမှာ သူ့စည်းကမ်းနဲ့သူ ရှိတယ်"

ဝမ်ရှိုကျဲ့က သူမကို စတင် သင်ကြားပေးလေသည်။

"မင်းက အဲဒီ ကျင့်ကြံသူ အုပ်စုကို တစ်ယောက်တည်း အနိုင်ယူခဲ့တာလို့ ထင်နေလား သေချာပေါက် မဟုတ်ဘူး... မိသားစုရဲ့ ကြိုတင် ထောက်လှမ်း စုံစမ်းမှုတွေ၊ မင်းအဖေ ဦးဆောင်တဲ့ ပိတ်ဆို့မှုတွေ... ဒါတွေက မျက်မြင်မရတဲ့ ကုသိုလ်မှတ်တွေပဲ ပြီးတော့ ငါသာ မစောင့်ရှောက်ပေးခဲ့ရင်၊ ပြီးတော့ တခြား အသင်းသားတွေက ပြိုင်ဘက်တွေကို ခွဲမတိုက်ပေးခဲ့ရင် မင်းက ကျင့်ကြံသူ တစ်အုပ်စုလုံးကို တစ်ယောက်တည်း အနိုင်ယူနိုင်မယ် ထင်နေလား"

"စတုတ္ထအစ်ကို ပြောတာ အဓိပ္ပာယ် ရှိပါတယ်... ဟင့်... ကျွန်မ မှားသွားတယ်"

ဝမ်လော်ချင်းကမူ လိမ္မာစွာ ဝန်ခံလိုက်သည်။

"စတုတ္ထအစ်ကို ကျွန်မလည်း မှားသွားပါတယ် ကျွန်မကို အပြစ်မပေးလို့ မရဘူးလား"

ဝမ်လော်ချိုးမှာ ငိုချတော့မတတ် ဖြစ်နေပြီး သူမ၏ ပိုက်ဆံအိတ်လေး အလျင်အမြန် ပြားကပ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားနေရလေသည်။

"အပြစ်မပေးလို့ မရပါဘူး"

ဝမ်ရှိုကျဲ့က လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ပြစ်ဒဏ် ပြီးသွားရင် ဆုကြေး အကြောင်း ပြောကြတာပေါ့ ဒီမစ်ရှင်က ကုသိုလ်မှတ် ၁၀၀ ရတယ် သိမ်းဆည်းရမိတဲ့ တိုက်ပွဲ ပစ္စည်းတွေကို ကုသိုလ်မှတ် ၃၁၅ မှတ် အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်တယ် စုစုပေါင်း ၄၁၅ မှတ် ရတယ် အဖွဲ့ရဲ့ အဓိက အင်အားစု အနေနဲ့ရော တစ်ဖွဲ့လုံးအတွက် ပါဝင် ပံ့ပိုးမှု အနေနဲ့ပါ ငါက ၅၀ ရာခိုင်နှုန်း ယူမယ် အဲဒါက ၂၀၅ မှတ်ပဲ ကျန်တဲ့ ၂၁၅ မှတ်ကို ဒီလို ခွဲဝေမယ်... လော်ချိုးက ၆၅ မှတ်၊ လော်ချင်းက ၆၀ မှတ်၊ ရှိုယုံးနဲ့ ရှိုလျန်က တစ်ယောက်ကို ၅၀ မှတ်စီ..."

ဝမ်ရှိုကျဲ့က အဖွဲ့လိုက် တိုက်ပွဲများ၏ စည်းမျဉ်းများနှင့် တစ်ဦးချင်းစီ ရရှိသော ကုသိုလ်မှတ်များ အကြောင်း ရှင်းပြကာ လူတိုင်း နားလည် သဘောပေါက်စေခဲ့သည်။

သူတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီ ကိုယ့်ရရှိမှု၊ ဆုံးရှုံးမှုတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဝမ်းသာနေချိန်မှာပဲ... သို့မဟုတ် စိုးရိမ်နေကြချိန်မှာပဲ...

လျိုမျိုးနွယ်စု၏ ပင်မအိမ်တော်…

လူသူကင်းမဲ့ပြီး တိတ်ဆိတ်သော နေရာရှိ ထပ်ခိုး တစ်ခု…..

လျိုမျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် လျိုရှန်းယဲ့သည် ရိုသေစွာ ဂါရဝပြုလိုက်ပြီး လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဘိုးဘေး... ကိစ္စတွေ ဒီလို ဖြစ်သွားခဲ့တာပါ ဝမ်မျိုးနွယ်စုက ဒီတစ်ခါ တော်တော် လွန်သွားပြီ သူတို့က သူတို့ရဲ့ ဝန်ဆောင်မှုတွေကို ဈေးပေါပေါနဲ့ ကမ်းလှမ်းပြီး ငါတို့ အသက်ကိုပါ ရန်ရှာတော့မလို ဖြစ်သွားတယ် ငါတို့ တစ်ခုခု မလုပ်ရင် ငါတို့ မျိုးနွယ်စု ကြီးမားတဲ့ ဆုံးရှုံးမှုတွေ ရင်ဆိုင်ရုံတင် မကဘူး ငါတို့ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာလည်း အောက်ဆုံးအထိ ထိုးကျသွားလိမ့်မယ်"

သူ စကားပြောပြီးသွားသောအခါ….

မုတ်ဆိတ်ဖြူများ၊ အရပ်ရှည်ပြီး သန်စွမ်းသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ထက်မြက်သော အရှိန်အဝါ ရှိသည့် အဘိုးအို တစ်ဦးသည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး အနည်းငယ် သတိထားသည့် လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဝမ်လုံယန်ကကော ဘယ်လိုလဲ"

တည်ကြည်လေးနက်ပုံ ရပြီး ပုန်းအောင်းနေသော နတ်ဘုရား တစ်ပါးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည့် ဤအဘိုးအိုမှာ လျိုမျိုးနွယ်စု၏ ဘိုးဘေး လျိုကျီတိ... ဘိုးဘေးကျီတိ ပင်ဖြစ်သည်။

"ဘိုးဘေးကို အစီရင်ခံပါတယ် ဝမ်လုံယန်က တစ်ချိန်လုံး သူတို့ရဲ့ အိမ်တော်ထဲမှာပဲ ပုန်းနေခဲ့တာ ဒါပေမဲ့ လက္ခဏာ အမျိုးမျိုး အရ သူ သေခါနီး နေပြီ ဖြစ်ဖို့ များပါတယ်"

လျိုရှန်းယဲ့က ရိုသေစွာ ပြန်လည် ဖြေကြားလေသည်။

"သူ သေခါနီး နေပြီ ဆိုရင် ဝမ်မျိုးနွယ်စုက ဒီအချိန်မှာ ငါတို့ လျိုမျိုးနွယ်စုနဲ့ ကျောက်မျိုးနွယ်စုကို ဘယ်လိုများ ရန်စရဲတာလဲ"

ဘိုးဘေးကျီတိက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလေသည်။

"သူတို့ရဲ့ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ငယ်ကများ ရူးသွားပြီလား"

ရုတ်တရက် လျိုရှန်းယဲ့၏ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးအေးများ ထွက်လာပြီး သူက ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဘိုးဘေး ဆိုလိုတာက ဝမ်လုံယန်ရဲ့ ဒဏ်ရာတွေ သက်သာသွားပြီ ဆိုတဲ့ သဘောများလား"

အကယ်၍ ထိုသို့သာ ဆိုလျှင် လျိုမျိုးနွယ်စုနှင့် ကျောက်မျိုးနွယ်စုအတွက် ပြဿနာ ကြီးပေလိမ့်မည်။

ဘိုးဘေးကျီတိက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

"သူ့ရဲ့ ဒဏ်ရာတွေ အကြောင်း ငါ ကောင်းကောင်း သိပါတယ် သူ ပြန်ကောင်းလာဖို့ ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး ဒါပေမဲ့ ဘာလို့..."

"ဘာလို့ အဲဒီလို ဖြစ်ရတာလဲ..."

လျိုရှန်းယဲ့လည်း ရှုပ်ထွေးသွားလေသည်။

"ဝမ်မျိုးနွယ်စုကများ ဘိုးဘေးကို အပြင်ထွက်လာအောင် တမင် မြှူဆွယ်ပြီး ဝမ်လုံယန်က ဘိုးဘေးနဲ့အတူ အသေခံဖို့ အခွင့်အရေး ဖန်တီးနေတာများလား ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ ဝမ်မျိုးနွယ်စုက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ငါးဆယ် အတွင်းမှာ အပြင်ထွက်လေ့ သိပ်မရှိဘဲ မိသားစုဝင်တွေ ဒါမှမဟုတ် အစေခံတွေ အသစ် ထပ်မခေါ်တော့ဘူး ဝမ်လုံယန်ကလည်း တစ်ချိန်လုံး ပုန်းနေခဲ့တယ် သူ့ရဲ့ ဒဏ်ရာ တကယ့် အခြေအနေကို သိရအောင် သူလျှို လွှတ်ဖို့ ငါတို့မှာ နည်းလမ်း မရှိဘူး"

"သူမ သေခါနီးမှာ နောက်ဆုံး အနေနဲ့ ရုန်းကန်ချင်နေတာများလား"

ဘိုးဘေးကျီတိက လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် နောက်ပြောင်လိုသည့် အရိပ်အယောင် အချို့ ပေါ်ထွက်လာလေသည်။

"ဝမ်လုံယန်က စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်တတ်ပြီး အကျိုးဆက်တွေကို ဂရုမစိုက်ဘူး သူ ဒီလို ကိစ္စတွေ လုပ်နိုင်တယ် ကံမကောင်းတာက... သူက ငါ့ကို လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ငါးဆယ်က လျိုကျီတိပဲလို့ ထင်နေတာလား"

"ဒါဆို ဘိုးဘေး ဆိုလိုတာက ဘိုးဘေးက အခုဆိုရင်..."

လျိုရှန်းယဲ့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းသာမှုများ ပြည့်နှက်သွားလေသည်။

"ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုမှာ တိုးတက်မှု နည်းနည်းလေး ရှိခဲ့ရုံပါ ဝိညာဉ်အဆင့် တတိယအဆင့်ကို သီသီလေး ရောက်သွားရုံပါပဲ ဘာတွေ အံ့ဩနေစရာ ရှိလို့လဲ"

ဘိုးဘေးကျီတိက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလေသည်။

"ဒါပေမဲ့ ခုခံ ကာကွယ်ရေး ဝိညာဉ်လက်နက် ဖြစ်တဲ့ ခရမ်းရောင် ရွှေသပိတ်ကိုပါ ပေါင်းထည့်လိုက်ရင် သူ အကောင်းဆုံး အချိန်မှာတောင် ငါ သူ့ကို ရင်ဆိုင်နိုင်တယ် အခု သူ အသက်တစ်ဝက်လောက်ပဲ ကျန်တော့တဲ့ အချိန်မျိုးဆိုရင်တော့ ပြောနေစရာတောင် မလိုတော့ဘူး"

တစ်ချိန်လုံး ဘိုးဘေးကျီတိ၏ အကြီးမားဆုံး စိုးရိမ်မှုမှာ ဝမ်လုံယန် သေခါနီးတွင် သူမနှင့်အတူ သူ့ကိုပါ ခေါ်သွားမည့် တန်ပြန် တိုက်ခိုက်မှု ပင်ဖြစ်သည်။ ဤအရာအတွက် သူ မည်သို့ ခုခံ ကာကွယ်မှုမှ မရှိဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။

"ဒါဆိုရင် ဘိုးဘေး... အဲဒါက..."

"ငါ အန္တရာယ်ကို မစွန့်စားချင်ခဲ့ဘူး ဝမ်လုံယန် သူ့ဟာသူ သေသွားမယ့် အချိန်ကို စောင့်ချင်ခဲ့တာ ကံမကောင်းစွာနဲ့ သူတို့က အခု ငါတို့ လျိုမျိုးနွယ်စုရဲ့ အုတ်မြစ်ကို ဖျက်ဆီးချင်နေတယ် ဒါက သေလမ်း ရှာနေတာပဲ"

ဘိုးဘေးကျီတိ၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းများ တောက်ပလာပြီး သူက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ရဲ့ မိတ်ဆွေဟောင်း ညီအစ်ကို ဖြစ်တဲ့ ညီအစ်ကိုကျွင်းဆီ စာတစ်စောင် ရေးလိုက်မယ် ငါတို့တွေ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ပေါင်းရမယ့် အချိန် ရောက်ပြီ ဝမ်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ သူတို့ကို ဖိနှိပ်ပစ်ရမယ်"

"ဘိုးဘေး တကယ့်ကို ဩဇာတိက္ကမ ကြီးမားလှပါတယ်"

လျိုရှန်းယဲ့မှာ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေလေတော့သည်။