အခန်း (၂၇၁-၂၇၂)

အခန်း ၂၇၁ - ထူးဆန်းသော သွေးနီရောင် မြူပန်း

ရွှီရှင်း ယခင်က မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသော သွေးရောင် မြူပန်း သည် လူတစ်ရပ်နီးပါး မြင့်မားကာ လှပသည့် ပန်းကြီးဖြစ်ပြီး သွေးနီရောင် မြူခိုးများကို မှုတ်ထုတ်နေတတ်သည်။

ယခုတွေ့ရသော ပန်းမှာမူ ယခင်က သူမြင်ဖူးခဲ့သည့် ပန်းသုံးပွင့်ထက် အရွယ်အစား ပိုမိုသေးငယ်ပြီး အမြင့် မီတာဝက်ခန့်သာ ရှိကာ ပုံသဏ္ဌာန်မှာမူ အတူတူပင် ဖြစ်၏။

သူ၏ ပစ္စည်းခွဲခြားနိုင်စွမ်းဖြင့် ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ဤသွေးနီရောင် မြူပန်းသည် အပြာရောင်အဆင့် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။

သို့သော် ဤနေရာ၌ သွေးနီရောင် မြူပန်းတစ်ပွင့် ဘာကြောင့် ပေါက်နေရသနည်း။

"ဒါက... သွေးနီရောင် မြူပန်းလား"

ကျိချောင်းယန်သည် မြင်းပေါ်မှဆင်းကာ ပန်းအနားသို့ လျှောက်သွားပြီး သေသေချာချာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

"ကာကွယ်ရေးတိုက်ပွဲတုန်းက ငါ ဒါမျိုး မြင်ဖူးတယ်၊ ဒီပန်းက သွေးနီရောင် မြူခိုးတွေ ထုတ်ပေးနိုင်တာလေ။ ရွှီရှင်း မင်းလည်း မြင်ဖူးမှာပါ"

ရွှီရှင်းက ပြန်မဖြေဘဲ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ထိုပန်းကိုသာ စိုက်ကြည့်နေမိ၏။

လီဝမ်ရှီးမှာမူ မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့် ပါးစပ်ကို ပိတ်ထားမိပြီး ချီရွှယ်ဖေးကလည်း အသက်ရှူပင် မှားသွားရရှာသည်။

"နင်တို့ ဘာဖြစ်နေကြတာလဲ"

ကျိချောင်းယန်က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်၏။

သူတို့၏ တုံ့ပြန်မှုများကြောင့် သူပါ စိတ်မအေးဖြစ်လာရသည်။

"အီးးး"

ခဲခဲလေးကလည်း ခေါင်းလေးစောင်းကာ ဝံပုလွေကျောပေါ်မှ ခုန်ဆင်းပြီး ပန်းကို စပ်စုကြည့်ရင်း သူမ၏ လက်သည်းလေးများဖြင့် နှစ်ချက်၊ သုံးချက် ပုတ်ကြည့်နေသည်။

လီဝမ်ရှီးက ရွှီရှင်းကို အသာအယာတို့ကာ တိုးတိုးလေး မေးလိုက်၏။

"ဒါ... ငါတို့ အလောင်း မြှုပ်ခဲ့တဲ့ နေရာ မဟုတ်လား"

"ဟုတ်တယ်၊ ဒီနေရာပဲ ဖြစ်ရမယ်"

ရွှီရှင်းက လေးလံစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အလောင်းမြှုပ်ခဲ့တဲ့ နေရာ ဟုတ်လား"

ကျိချောင်းယန်လည်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး သွေးနီရောင် မြူပန်းဘက်သို့ ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

"ဆိုလိုတာက မင်းတို့ အလောင်းမြှုပ်ခဲ့တဲ့ နေရာကနေ ဒီပန်းက အသစ်ပေါက်လာတာပေါ့"

"အင်း..."

ရွှီရှင်း ဝံပုလွေပေါ်မှ ဆင်းကာ ပန်းအနားသို့ တိုးသွားပြီး ခဲခဲလေးကို ပခုံးပေါ်တင်လျက် ဂေါ်ပြားတစ်ချောင်းကို ဆွဲထုတ်လိုက်၏။

အလောင်းမြှုပ်ထားသည့် နေရာမှ သွေးနီရောင် မြူပန်း ပေါက်လာခြင်းက သူ့ကို ကျောစိမ့်စေသည်။

ထို့ပြင် အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ ဤနေရာရှိ မြေဆီလွှာမှာ အဖြူရောင်အဆင့်သာ ဖြစ်ပြီး၊ ယခင်ဖော်ပြချက်များအရ ဤကဲ့သို့သော မြူပန်းများသည် အပြာရောင်အဆင့်နှင့် အထက်ရှိသော မြေတွင်သာ ပေါက်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အဖြူရောင်အဆင့်မြေတွင် ရုတ်တရက် ကြီးထွားလာခြင်းက သူတို့မြှုပ်ခဲ့သည့် အလောင်းနှင့် တစ်စုံတစ်ရာ ပတ်သက်နေရမည်ဟု ရွှီရှင်း သံသယဝင်မိသွား၏။

ထို့ကြောင့် သူသည် ဤမြေကို ပြန်တူးကြည့်ပြီး အလောင်း ရှိ၊ မရှိ အတည်ပြုချင်နေခြင်း ဖြစ်၏။

"...တကယ်ပဲ ပြန်တူးဦးမလို့လား။ ဒါနဲ့ ရှင် ဒီလိုပန်းမျိုး အရင်က မြင်ဖူးတယ်ဆိုတာ ဟုတ်လား"

လီဝမ်ရှီးက အနားသို့ လျှောက်လာရင်း မေးလိုက်သည်။

"အင်း၊ ကာကွယ်ရေးတိုက်ပွဲတုန်းက မြေအောက်လှိုင်ဂူလမ်းကြောင်းတစ်ခုထဲမှာ ဒီလိုပန်းတွေ အများကြီး ရှိခဲ့တာ"

ရွှီရှင်းက ရှင်းပြရင်း ဂေါ်ပြားကို ဝှေ့ယမ်းကာ မြူပန်း၏ အမြစ်များကို စတင်တူးထုတ်လိုက်တော့သည်။

[သွေးနီရောင် မြူပန်းပင် ၁ ပင် နှင့် သွေးနီရောင် မြူပန်းမျိုးစေ့ ၁ စေ့ ရရှိပါသည်။]

၎င်းမှာ တကယ်ပင် သွေးနီရောင် မြူပန်း ဖြစ်နေပြီး သူသည် ပန်းတစ်ပင်လုံးကို အောင်မြင်စွာ တူးထုတ်နိုင်ခဲ့ချေပြီ။

[သွေးနီရောင် မြူပန်းပင် (အပြာရောင်အဆင့်): သွေးနီရောင် မြူခိုးများကို ထုတ်လွှတ်နိုင်သော ပန်းဖြစ်သည်။ ၂၄ နာရီအတွင်း ပြန်လည်စိုက်ပျိုးရန် လိုအပ်ပြီး မဟုတ်ပါက ညှိုးနွမ်းသွားမည် ဖြစ်သည်။]

မီတာဝက်ခန့် ရှည်လျားသော ထိုပန်းကို ကိုင်ထားရင်း ရွှီရှင်းသည် ပန်းပေါက်ခဲ့သည့် မြေနေရာကို ကြည့်ကာ အတွေးနက်နေမိသည်။

"မြန်မြန်၊ အောက်ကိုပါ ဆက်တူးကြည့်လိုက်ဦး"

ချီရွှယ်ဖေးက သူ့နောက်ကနေ အလျင်စလို တိုက်တွန်းလိုက်၏။

အလောင်းမြှုပ်ခဲ့သည်မှာ နာရီပိုင်းသာ ရှိသေးသဖြင့် အောက်ခြေရှိ အလောင်း၏ အခြေအနေကို အားလုံးက စိုးရိမ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ရွှီရှင်းသည် အဆင့်မြင့်ဂေါ်ပြားကို အသုံးပြု၍ မြေကြီးကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စတင်တူးတော့သည်။

"ဟင်"

ရွှီရှင်း၏ ဂေါ်ပြားမှာ မာကျောသော အရာတစ်ခုနှင့် ထိမိသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ မြေကျင်းကို ထပ်မံရှင်းလိုက်သည့်အခါ ဖြူဖွေးသောအရာတစ်ခု မြေကြီးထဲမှ ပေါ်ထွက်လာ၏။

"ဒါက..."

ဆက်လက်တူးလိုက်သည့်အခါ မြုပ်နေသည့်အရာမှာ အထင်အရှား ပေါ်လာတော့သည်။

အားလုံးက ထိုအရာကို မျက်တောင်မခတ် စိုက်ကြည့်နေကြ၏။

"ရှူးးး..."

"ဟာ..."

"ဘုရားရေ"

"ဘယ်လိုလုပ်ပြီး..."

ရွှီရှင်းကိုယ်တိုင်လည်း ကျင်းထဲကို ငုံ့ကြည့်ရင်း ကြိုတင်တွက်ဆထားသော်လည်း ကျောပြင်မှာ အေးစိမ့်သွားရသည်။

ထိုဖြူဖွေးသောအရာမှာ အရိုးစုတစ်ခု ဖြစ်နေ၏။

လူရိုးစုဖြစ်ပြီး လည်ပင်းမှ ပြတ်တောက်နေသည့် ဦးခေါင်းခွံကြီး ဖြစ်နေသည်။

ရွှီရှင်းက ဘာမှထပ်မပြောဘဲ အရိုးအားလုံးကို ကျင်းထဲမှ ဆက်လက်တူးထုတ်လိုက်သည်။

အရိုးများမှာ ပြန့်ကျဲနေသော်လည်း ဦးခေါင်းခွံ၊ လက်ရိုးနှင့် ခြေရိုးများမှာ လူရိုးများဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။

အထူးသဖြင့် လက်တစ်ဖက်မှ အရိုးများမှာ ကြေမွနေပြီး ၎င်းမှာ ရွှီရှင်းကိုယ်တိုင် ချေမှုန်းခဲ့သည့် မာဟုန်ယွီ၏ လက်ပင် ဖြစ်ရမည်။

နာရီပိုင်းအတွင်းမှာတင် အသားစိုင်တွေရှိနေတဲ့ အလောင်းတစ်ခုက အရိုးစုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။

အားလုံးက မြေပေါ်မှာ ချထားတဲ့ တောက်ပနေတဲ့ မြူပန်းနီကြီးကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဒီပန်းက တကယ်ပဲ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူရဲ့ အသားနဲ့အသွေးကို စားသုံးပြီး ကြီးထွားလာခဲ့တာလား။

"ဒီအရိုးစုက တကယ်ပဲ မာဟုန်ယွီရဲ့ အရိုးစုလား"

ကျိချောင်းယန်၏ အသံကြောင့် အားလုံး သတိပြန်ဝင်လာကြ၏။

ရွှီရှင်းက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"မှန်တယ်၊ အရိုးတည်ဆောက်ပုံအရ ဒါ သူပဲ ဖြစ်ရမယ်"

"ဒါက ဘယ်လို ထူးဆန်းတာပါလိမ့်"

ကျိချောင်းယန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

"ရှင်ကျန်သူတစ်ယောက် သေလို့ မြေမြှုပ်လိုက်တာကို နာရီပိုင်းအတွင်းမှာ မြူပန်းတစ်ပွင့် ပေါက်လာရလို့"

"မသိတော့ပါဘူး..."

ရွှီရှင်း မြေပေါ်က အရိုးတွေကို ကြည့်ရင်း သက်ပြင်းချလိုက်မိ၏။

သို့သော် သူ စိတ်အနည်းငယ်တော့ သက်သာသွားရ၏။

အောက်မှာ အလောင်းမရှိမှာကိုသာ သူ အစိုးရိမ်ဆုံးဖြစ်ပြီး၊ အကယ်၍ ထိုသို့သာဖြစ်ခဲ့လျှင် ပို၍ပင် ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းနေပေလိမ့်မည်။

အရိုးစုရှိနေမှတော့ မာဟုန်ယွီ တကယ် သေသွားပြီဆိုတာ သေချာသွားပြီ မဟုတ်ပါလား။

သေသွားတဲ့သူကိုတော့ သူ ကြောက်မနေတော့ပေ။

"မြူပန်းက အပြာရောင်အဆင့်မြေမှာပဲ ပေါက်နိုင်တာ မဟုတ်လား"

ကျိချောင်းယန်က ထပ်မေးသည်။

"ဒီမြေက အပြာရောင်အဆင့်လား။ မင်းရဲ့ ခွဲခြားနိုင်စွမ်းနဲ့ သိနိုင်တယ် မဟုတ်လား"

"မဟုတ်ဘူး"

ရွှီရှင်း ခေါင်းခါပြလိုက်၏။

"ဒီမြေက အပြာရောင်အဆင့် မဟုတ်ဘူး၊ အစိမ်းရောင်တောင် မရှိဘူး။ အဖြူရောင်အဆင့် မြေကွက်လေး တစ်ခုပဲ"

အဖြူရောင်အဆင့်မြေတွင် သွေးနီရောင် မြူပန်း ပေါက်လာခြင်း အကြောင်းရင်းကတော့ ရှင်းလင်းလှသည်။

လှပသော်လည်း ထူးဆန်းလှသည့် လက်ထဲက ပန်းကို ကြည့်ရင်း သူ စိတ်ဝင်စားမိသွား၏။

ဤအရာမှာ လူသား၏ အသွေးအသားဖြင့် ရှင်သန်လာသည့် ပန်းတစ်ပွင့်ပင် ဖြစ်သည်။

"ဒီပန်းကို နင်တို့ လိုချင်လား"

ရွှီရှင်းက လီဝမ်ရှီးနှင့် ချီရွှယ်ဖေးကို မေးလိုက်သည်။

သူနှင့် ကျိချောင်းယန်တို့မှာ မြူပန်းများနှင့် ရင်းနှီးပြီးသားဖြစ်သလို ကျိချောင်းယန်တွင်လည်း မျိုးစေ့များ ရှိနိုင်သဖြင့် သူတို့အတွက်တော့ မလိုအပ်တော့ပေ။

"ဟင့်အင်း၊ မယူဘူး။ ဒါက လူသေကောင်ကနေ ပေါက်တဲ့ပန်းလေ"

လီဝမ်ရှီးက ခေါင်းကို အသေ ခါယမ်းပြ၏။

လူသေကောင်ကနေ အာဟာရယူထားတဲ့ ပန်းကြီးကို သူမ လုံးဝ မလိုချင်ချေ။

ချီရွှယ်ဖေးက ငြင်းလိုက်သော်လည်း သူမ၏ အကြောင်းပြချက်ကတော့ မတူပေ။

"ဒါကို ဆေးဖော်တဲ့နေရာမှာ သုံးလို့မရဘူး၊ ငါ့အတွက်တော့ အသုံးမဝင်ဘူး"

"ဒီပန်းက သွေးနီရောင် မြူခိုးတွေ ထုတ်ပေးနိုင်တယ်လေ၊ နင်တို့လည်း အရင်က လှိုင်ဂူနားမှာ တွေ့ခဲ့ဖူးမှာပါ"

ရွှီရှင်းက ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ဒီမြူခိုးတွေက ဗီဇပြောင်းသားရဲတွေရဲ့ အစွမ်းကို မြှင့်ပေးနိုင်တယ်။ လီဝမ်ရှီး၊ မင်းရဲ့ နွားမ အတွက် တကယ် လိုအပ်မှာပါ"

"ဒါပေမဲ့..."

လီဝမ်ရှီး၏ မျက်နှာတွင် ဝေခွဲမရဖြစ်နေသည့် အမူအရာ ပေါ်လာသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းခါပြလိုက်ပြန်သည်။

"ရှင်ပဲ သိမ်းထားလိုက်ပါ"

နွားမ အတွက် ကောင်းနိုင်သည်မှာ မှန်သော်လည်း ဤပန်းမှာ တကယ်ပင် ကျောစိမ့်စရာ ကောင်းလှသည် မဟုတ်ပါလား။

ဤအရာမှာ အသက်ရှင်နေသော ရှင်ကျန်သူ၏ အသွေးအသားများဖြင့် ရှင်သန်လာခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

"ငါ့မှာ သုံးပွင့် ရှိပြီးသားပါ"

ရွှီရှင်းက သူ မထွက်လာခင်က မရင့်မှည့်သေးသော မြူပန်းသုံးပွင့်ကို သတိရလိုက်၏။

အခုဆိုလျှင် ထိုပန်းများမှာ ရင့်မှည့်ပြီး မြူခိုးများ စတင်ထုတ်လွှတ်နေလောက်ချေပြီ။

"ဒါဆိုရင် ငါ့ကိုပဲ ပေးလိုက်ပါ"

ကျိချောင်းယန်က မြူပန်းကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ဆီမှာ မြူပန်း မစိုက်ရသေးဘူး၊ သုတေသနလုပ်ဖို့ ယူသွားမယ်။ မြူပန်းမျိုးစေ့ကိုတော့ လီဝမ်ရှီးကို ပေးလိုက်ပေါ့"

"ကောင်းပြီလေ"

ရွှီရှင်းက ပန်းကို ကျိချောင်းယန်ထံ ကမ်းပေးလိုက်၏။

ကျိချောင်းယန်ကတော့ ဂရုမစိုက်ဘဲ ထို "လူ့သွေးပန်း" ကို သူ၏ ကျောပိုးအိတ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ထည့်လိုက်တော့၏။

ထို့နောက် ရွှီရှင်းသည် မြူပန်းမျိုးစေ့ကို လီဝမ်ရှီးထံ ပေးလိုက်ပြီး သူ၏ သစ်ပင်အိမ်တွင် ဤမြူပန်းကို သုံး၍ "ချွေးထုတ်ခန်း" ပြုလုပ်ခဲ့ပုံကို ပြောပြလိုက်သည်။

"ကျွန်မက သံမဏိဘောင်တွေ မလုပ်တတ်ဘူး၊ အပြင်မှာ အိမ်ဆောက်ဖို့လည်း မလွယ်ဘူးလေ၊ အဲဒီကျရင် ရှင် လာကူညီပေးရမယ်နော်"

လီဝမ်ရှီးက မျိုးစေ့ကို ကိုင်ထားရင်း ပြောလိုက်၏။

သူမအတွက်တော့ ပန်းကို ကိုယ်တိုင်စိုက်ပျိုးရန်မှာ ပြဿနာမရှိသလို နွားမလေး အား သန်မာလာစေချင်သည်မှာလည်း အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။

"ရတာပေါ့"

ရွှီရှင်းက လွယ်လွယ်ကူကူပင် သဘောတူလိုက်သည်။

တည်နေရာကူးပြောင်းစက် များ အတည်တကျဖြစ်သွားလျှင် သူတို့နှစ်ဦးမှာ အိမ်နီးချင်းများ ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ရာ အချင်းချင်း ကူညီပေးရန်မှာ မခက်ခဲလှပေ။

သူသည် မြေကြီးများကို ကျင်းထဲသို့ ပြန်ဖို့လိုက်ပြီး ဤမြေကွက်လပ်ကို စိတ်မသက်မသာဖြင့် ကြည့်နေမိသည်။

ရှင်ကျန်သူတွေရဲ့ အသွေးအသားကို စုပ်ယူပြီး ဘာလို့ သွေးနီရောင် မြူပန်းက ပေါက်လာရတာလဲ။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဤအချက်သည် ရှင်ကျန်သူများ၏ နောက်ကွယ်က လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုနှင့် ပတ်သက်နေနိုင်ပေသည်။

သေဆုံးသွားသော ရှင်ကျန်သူများသည် သွေးနီရောင်မြူခိုးများကို ထုတ်လွှတ်သည့် ပန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ထိုမြူခိုးများက ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါများကို ပိုမိုသန်မာစေပြန်သည်။

တကယ်ကို ရှုပ်ထွေးပြီး နားလည်ရ ခက်ခဲလှသည် မဟုတ်ပါလား။

ရွှီရှင်းသည် ခေါင်းခါယမ်းကာ ထိုကိစ္စကို ဆက်မစဉ်းစားတော့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး လီဝမ်ရှီးကို ဆွဲတင်လျက် ဝံပုလွေကျောပေါ် တက်စီးလိုက်၏။

ဤကမ္ဘာတွင် လျှို့ဝှက်ချက်တွေ များလွန်းလှသဖြင့် ယနေ့အတွက် သတ်မှတ်ထားသော တာဝန်များကို အရင်ဆုံး အပြီးသတ်ရန်သာ အရေးကြီးသည်။

ကျန်သည့် နှစ်ယောက်မှာလည်း မြင်းပေါ်သို့ တက်ပြီးသား ဖြစ်နေကြချေပြီ။

"တောင်ဘက်က သစ်ပင်အိမ်က လီယာကျွင်းရဲ့ အိမ်ပဲ။ သွားကြစို့၊ ငွေရောင်ဘုရင်"

ရွှီရှင်းက တောင်ဘက်အရပ်ရှိ စိမ်းစိုနေသော နေရာကို ညွှန်ပြလိုက်၏။

ငွေရောင်ဘုရင်သည် အသံကိုစွဲကာ အူလိုက်ပြီး တောအုပ်အတွင်း ဖြတ်ကျော်လျက် သစ်ပင်အိမ်ရှိရာသို့ ဦးတည်ပြေးလွှားတော့သည်၊ ကျိချောင်းယန်ကလည်း မြင်းစီး၍ နောက်မှ လိုက်ပါလာခဲ့၏။

"ရွှီရှင်း... ဒီပန်းက ဘာလဲဟင်၊ တကယ် ကြောက်ဖို့ ကောင်းလိုက်တာ"

လီဝမ်ရှီးသည် ရွှီရှင်း၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် မှီထားရင်း မေးလိုက်၏။

ခဲခဲလေးမှာမူ သူတို့နှစ်ယောက်ကြားတွင် ခွေအိပ်နေရင်း တစ်ဖန် အိပ်ငိုက်လာပြန်သည်။

"ငါလည်း သေသေချာချာ မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ မာဟုန်ယွီက တကယ် သေသွားပြီဆိုတော့ လောလောဆယ် ဒါကို စိုးရိမ်မနေနဲ့တော့"

ရွှီရှင်းက မိမိကိုယ်ကိုလည်း ပြန်လည်နှစ်သိမ့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ မသိသေးတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ဒီကမ္ဘာမှာ တကယ် အများကြီးပဲနော်" လီဝမ်ရှီးက သက်ပြင်းချလိုက်၏။

ရွှီရှင်းသည် အရှိန်ကို အနည်းငယ် လျှော့လိုက်ပြီး ကျိချောင်းယန်၏ မြင်းဖြူကြီးကို ငွေရောင်ဘုရင်နှင့်အတူ ယှဉ်စီးစေလျက် မေးလိုက်သည်။

"ဒီပန်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မင်း ဘယ်လို ထင်သလဲ"

"သိပ်ပြီးတော့တော့ ထူးထူးခြားခြား မရှိပါဘူး"

ကျိချောင်းယန်က ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဟာ ငါတို့ ရှင်ကျန်သူတွေက တစ်ခုခု ထူးခြားနေလို့လား၊ ဒါမှမဟုတ် ဒီမြေကြီးကပဲ ထူးခြားနေလို့လား ပဲ"

"နောက်တစ်ခါ သတ်ဖို့အခွင့်ကြုံရင် စမ်းကြည့်လို့ ရတာပဲ"

လီဝမ်ရှီးက အကြံပေးလိုက်၏။

"အင်း... စမ်းကြည့်လို့တော့ ရတာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ ဒီလိုအရာမျိုးအတွက်နဲ့တော့ တမင်တကာ မသတ်သင့်ဘူး။ လူအင်အားဆိုတာ များလေ ကောင်းလေမို့လို့ ဖြစ်နိုင်ရင်တော့ ကယ်တင်ထားသင့်တာပေါ့"

ကျိချောင်းယန်က ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံလိုက်သည်။

ချီရွှယ်ဖေးမှာမူ မြင်းပေါ်ရောက်ကတည်းက တိတ်ဆိတ်နေရှာသည်။

ဝံပုလွေစီးရသည်ထက် မြင်းစီးရသည်မှာ သက်သောင့်သက်သာ ရှိသော်လည်း သူမအတွက်တော့ ခက်ခဲနေဆဲပင် ဖြစ်၏။

သိပ်မကြာမီမှာပင် သူတို့သည် လီယာကျွင်း၏ သစ်ပင်အိမ်အနီးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

လီယာကျွင်းမှာမူ ရွှီရှင်းတို့ မှာကြားခဲ့သည့်အတိုင်း ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ထူးခြားသော လှုပ်ရှားမှုများကို သေသေချာချာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

သူတို့ထွက်သွားကတည်းက စောင့်ကြည့်နေသော်လည်း ထူးခြားမှုကို မတွေ့ခဲ့ရပေ။

သို့သော် ယခုမူ ဝေးကွာသော အရပ်မှ ဝံပုလွေတစ်ကောင်နှင့် မြင်းတစ်ကောင်ကို စီးနင်းလာကြသော လူအုပ်စုကို သူမ လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်။

"အိုး.."

လီယာကျွင်းက ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်မိ၏။

သူတို့ ပြန်ရောက်လာကြလေပြီ။

နောက်ထပ် လူနှစ်ယောက်တောင် ပါလာသေး၏။

ထိုသူများမှာလည်း ထိပ်တန်း စူးစမ်းရှာဖွေသူများ ဖြစ်ဟန်တူပေသည်။

အခန်း ၂၇၁ ပြီး။

အခန်း ၂၇၂ - ဘေးကင်းနယ်မြေကို နွယ်ပင်များ မကြောက်ရွံ့ခြင်း

သူတို့လေးယောက်သည် လီယာကျွင်း၏ သစ်ပင်အိမ်ခြေရင်းသို့ ရောက်ရှိလာကြ၏။

လီဝမ်ရှီးက လက်ယမ်းပြကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"ဟေး အောက်ဆင်းမလာနဲ့တော့နော်၊ ငါတို့က လမ်းကြုံလို့ ဝင်နှုတ်ဆက်တာ။ လုပ်စရာလေးတွေ ရှိသေးလို့၊ ညကျမှ နင့်ကို လာခေါ်မယ်နော်"

လီယာကျွင်း အောက်သို့ဆင်းရန် ပြင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ လီဝမ်ရှီးက ပျာပျာသလဲ လှမ်းပြောလိုက်၏။

"ဪ... အင်းပါ၊ အားလုံးပဲ မင်္ဂလာပါနော်"

လီယာကျွင်းက နားထောင်ပြီး အောက်သို့ ဆင်းမလာတော့ပေ။

သူမလိုမျိုး အပြာရောင်အဆင့် ဝတ်စုံမရှိသည့်သူအတွက် အပြင်ဘက်က ရာသီဥတုက တကယ်ကို အေးလွန်းလှသည် မဟုတ်ပါလား။

"ဒါက ကျိချောင်းယန်၊ ဒါက ချီရွှယ်ဖေး။ မင်းလည်း သူတို့ကို သိမှာပါ"

ရွှီရှင်းက မြင်းဖြူပေါ်က လူနှစ်ယောက်ကို သူမနှင့် မိတ်ဆက်ပေးလိုက်၏။

"နေကောင်းလား"

ကျိချောင်းယန်နှင့် ချီရွှယ်ဖေးတို့က မြင်းပေါ်မှနေ၍ လီယာကျွင်းကို ခေါင်းညိတ်နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။

"ဟုတ်ကဲ့၊ မင်္ဂလာပါရှင်"

လီယာကျွင်းက ချက်ချင်း ပြန်လည်နှုတ်ဆက်လိုက်၏။

"အနားမှာ ထူးခြားတာ ဘာတွေရှိလဲ" ရွှီရှင်းက သူမကို မေးလိုက်သည်။

"မရှိပါဘူး၊ ကျွန်မ ပတ်ဝန်းကျင်ကို သေသေချာချာ စောင့်ကြည့်နေတာ ဘာမှမတွေ့ဘူး"

လီယာကျွင်းက ခေါင်းခါပြ၏။

"အခု ရာသီဥတုကြောင့်လားမသိဘူး၊ ပိုးမွှားတွေနဲ့ ငှက်တွေတောင် သိပ်မရှိတော့ဘူး၊ တော်တော်လေး တိတ်ဆိတ်နေတာ။ ထူးခြားတာဆိုလို့ မြောက်ဘက်က သစ်ပင်အိမ် ပျောက်သွားတာပဲ ရှိတယ်၊ အဲဒါ ရှင့်လက်ချက် မဟုတ်လား"

"အင်း... ငါတို့ လုပ်လိုက်တာပါ။ ဘာမှမရှိရင်တော့ ထားလိုက်ပါတော့၊ ငါတို့ သွားလိုက်ဦးမယ်။ ညနေကျမှ လာခေါ်မယ်နော်"

"အင်း၊ အလုပ်တွေ အဆင်ပြေပါစေရှင်"

သူတို့တစ်ဖွဲ့ ခေတ္တဆွေးနွေးပြီးနောက် အရှေ့ဘက်ကို သွားကြည့်ရန် နောက်ဆုံးတွင် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

အခု သူတို့ရှိနေတဲ့နေရာရဲ့ အရှေ့တောင်ဘက်ဆိုတာ အရင်က တုတ်ခိုင် သန်မာလှတဲ့ ဗီဇပြောင်းနွယ်ပင်နဲ့ တိုးခဲ့တဲ့ နေရာပင်။

ဒီနယ်မြေမှာ တစ်ခုခု ထူးခြားတာရှိနေနိုင်တာကြောင့် အဲဒီဘက်ကို သွားကြည့်လျှင် တစ်ခုခု ရှာတွေ့နိုင်လောက်သည်။

လီယာကျွင်း သစ်ပင်အိမ်ရဲ့ ကာကွယ်ရေးနယ်မြေက ၆ ကီလိုမီတာပဲ ရှိတာကြောင့် ၁၀ မိနစ် မပြည့်ခင်မှာတင် သူတို့ဟာ ကာကွယ်ရေးနယ်မြေ အစွန်းကို ရောက်ရှိလာခဲ့ကြ၏။

"အီးးး... အီးးး"

နယ်ခြားမျဉ်းကို ရောက်ခါနီးအချိန်မှာတင် ခဲခဲလေးက ရုတ်တရက် နိုးလာပြီး သမ်းဝေလိုက်၏။

သူမက မျက်လုံးလေးတွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်ကြည့်လိုက်ပြီး ရှေ့ကမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရတာနဲ့၊ သူမရဲ့ လက်သည်းလေးတွေနဲ့ ရွှီရှင်းရဲ့ ဝမ်းဗိုက်ကို အသည်းအသန် တွန်းထုတ်ပြီး စိုးရိမ်တကြီး အော်ဟစ်တော့သည်။

"ရပ်လိုက်တော့၊ ရှေ့က ကာကွယ်ရေးနယ်မြေတွေက မဆက်တော့ဘူး"

ရွှီရှင်းက ခဲခဲလေးရဲ့ ခေါင်းလေးကို ပုတ်ပေးလိုက်၏။

ခဲခဲလေး ဘာကို ဆိုလိုသလဲဆိုတာ သူ နားလည်ပါသည်။

ရှေ့မှာ အန္တရာယ်ရှိနေတယ်လို့ သတိပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ငွေရောင်ဘုရင်နဲ့ မြင်းဖြူတို့ဟာ ကာကွယ်ရေးနယ်မြေ အစွန်းမှာ ချက်ချင်း ရပ်တန့်လိုက်ကြ၏။

ငွေရောင်ဘုရင်ကတော့ ထုံးစံအတိုင်း ရန်လိုတဲ့ အမူအရာ ပြနေပြန်သည်။

ဒါပေမဲ့ ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က အတွေ့အကြုံ ရထားလို့လားတော့မသိ၊ ဒီတစ်ခါတော့ နယ်မြေအပြင်ဘက်ကိုပဲ သွားတွေ ဖြဲပြနေပြီး အသိစိတ် ပျောက်သွားတဲ့ အမူအရာမျိုးတော့ မတွေ့ရပေ။

သူ့ဘေးက မြင်းဖြူကတော့ ထူးခြားတဲ့ တုံ့ပြန်မှု ဘာမှ မပြချေ။

"ဒီနွယ်ပင်တွေမှာ ထူးခြားတာ ဘာရှိလဲဆိုတာ ငါ စမ်းကြည့်လိုက်ဦးမယ်"

ရွှီရှင်း ငွေရောင်ဘုရင်ပေါ်က ဆင်းလိုက်၏။

"ကောင်းပြီလေ"

ကျိချောင်းယန်လည်း မြင်းပေါ်က ဆင်းလိုက်သည်။

"ဟင် ရွှီရှင်း... ကြည့်လိုက်ဦး၊ ငွေရောင်ဘုရင် ကိုယ်ပေါ်က သွေးရောင်အစင်းကြောင်းတွေ ထပ်ပြီး လင်းလာပြန်ပြီ"

ရွှီရှင်း ရှေ့တိုးဖို့ ပြင်လိုက်စဉ်မှာပဲ လီဝမ်ရှီးရဲ့ အံ့သြတကြီး အော်သံက အနောက်ကနေ ထွက်ပေါ်လာ၏။

"ထပ်ဖြစ်ပြန်ပြီလား"

သူ ချက်ချင်း လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ ငွေရောင်ဘုရင်ရဲ့ ကိုယ်ပေါ်က သွေးရောင်အစင်းကြောင်းတွေဟာ တဖြည်းဖြည်းချင်း လင်းလက်လာတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ပြီးတော့ အရင်ကထက်တောင် ပိုပြီး တောက်ပနေသေး၏။

လီယာကျွင်းရဲ့ အိမ်နားမှာတုန်းကထက်တောင် ပိုပြီး လင်းနေသေးတာပင်။

ပင်ပန်းပြီး လှဲချင်နေတဲ့ ငွေရောင်ဘုရင်ဟာ ခဏလေးအတွင်းမှာတင် အားအင်တွေ ပြန်ပြည့်သွားသလိုမျိုး ချက်ချင်း ထရပ်လိုက်တော့သည်။

"အီးးး"

ခဲခဲလေးက ငွေရောင်ဘုရင်ရဲ့ ကျောပေါ်က လင်းနေတဲ့ သွေးရောင်အစင်းကြောင်းတွေကို သူမရဲ့ လက်သည်းလေးတွေနဲ့ စူးစမ်းကာ တို့ကြည့်နေရှာသည်။

ငွေရောင်ဘုရင်ရဲ့ ကိုယ်ပေါ်က အရင်ကထက် ပိုပြီး တောက်ပနေတဲ့ သွေးရောင်အစင်းကြောင်းတွေကို ကြည့်ရင်း ရွှီရှင်း သူ့မေးစေ့ကို ပွတ်ကာ စဉ်းစားလိုက်၏။

သူ့မှာ မသေချာတဲ့ သံသယတစ်ခု ရှိနေသည်။

ငွေရောင်ဘုရင်ရဲ့ သွေးရောင်အစင်းကြောင်းတွေက အရင်ကထက် ပိုလင်းနေတာဟာ၊ ဒီနေရာက လီယာကျွင်းရဲ့ အိမ်ထက်စာရင် ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါတွေကို အစွမ်းထက်စေတဲ့ အမည်မသိ အရာတစ်ခုနဲ့ ပိုပြီး နီးနေလို့ ဖြစ်ရမည်။

ဘာလို့ ဒီနေရာရောက်မှ ရုတ်တရက် လင်းလာရတာလဲဆိုရင်တော့၊ အဲဒီအရာက ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါတွေကို အမြဲတမ်း သက်ရောက်မှု ပေးနေတာမျိုး မဟုတ်ဘဲ အချိန်အပိုင်းအခြား တစ်ခုစီမှာပဲ သက်ရောက်မှု ပေးနေတာကြောင့် ဖြစ်နိုင်၏။

အရင်က ငွေရောင်ဘုရင် ပြေးနေတုန်းမှာ အစင်းကြောင်းတွေ လင်းလာပြီးမှ ပြန်မှိန်သွားခဲ့သလို၊ လီယာကျွင်းရဲ့ အိမ်ထဲ ရောက်သွားတဲ့ အခါမှာလည်း ခဏအကြာမှ တစ်ခါ ထပ်လင်းခဲ့တာပင်။

ပြီးတော့ မြောက်ဘက်ကို ဦးတည်ပြီး ဝေးရာကို သွားတဲ့အခါမှာ အစင်းကြောင်းတွေက တဖြည်းဖြည်း ပြန်မှိန်သွားခဲ့၏။

"ဒါဆိုရင်..."

ရွှီရှင်းက သူ့အနောက်က အန္တရာယ်ရှိတဲ့ နယ်မြေဘက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး...

"အဲဒီ ထူးခြားတဲ့ အရာက လူသွားလို့ မရတဲ့ ဒီအန္တရာယ်ရှိတဲ့ နယ်မြေထဲမှာ ရှိနေတာလားမသိဘူး"

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ကျိချောင်းယန်တို့ အနားကို လျှောက်လာကြရင်း၊ ငွေရောင်ဘုရင်ရဲ့ မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် လင်းနေတဲ့ အစင်းကြောင်းတွေကို ကြည့်ပြီး အံ့သြနေကြသည်။

သွေးရောင်အစင်းကြောင်းတွေ လင်းလက်လာတဲ့ မြင်ကွင်းကို အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတိုင်း မြင်ဖူးကြသည်။

ကာကွယ်ရေးတိုက်ပွဲတုန်းက ဗီဇပြောင်းအပင်ရဲ့ နှလုံးခုန်သံနဲ့ နွယ်ပင်တွေပေါ်က သွေးရောင်အစင်းကြောင်းတွေဟာလည်း မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်နေခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

ကျိချောင်းယန်က ပထမဆုံး သဘောပေါက်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်ကာ...

"ဒီနားမှာ ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါတွေကို အစွမ်းထက်စေတဲ့ ဗီဇပြောင်းအပင်ရဲ့ နှလုံးသားလို အရာမျိုး ရှိနေတာလား"

"ငါလည်း အဲဒီလိုပဲ ခန့်မှန်းထားတာ" ရွှီရှင်းက ပြန်ဖြေလိုက်၏။

သူက ရှေ့က အန္တရာယ်ရှိတဲ့ နယ်မြေကို စိုက်ကြည့်ရင်း အသက်ကို ဝဝရှူလိုက်ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှေ့ကို တိုးလိုက်သည်။

ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ သူ့ရဲ့ ရင်ထဲကနေ ရင်းနှီးနေတဲ့ အန္တရာယ် အငွေ့အသက်ကြီးက ဝုန်းခနဲ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ကာကွယ်ရေးနယ်မြေ အပြင်ဘက်ကို ခြေချမိလိုက်လေပြီ။

သူ ချက်ချင်းပဲ ခြေထောက်ကို အမြန် ပြန်ဆုတ်လိုက်ရ၏။

"ဂျောက်"

သူ နင်းခဲ့တဲ့ မြေကြီးဟာ ချက်ချင်းပဲ အက်ကွဲသွားပြီး မြေပုံပေါ်မှာ ပျောက်နေတာ ကြာပြီဖြစ်တဲ့ အနီရောင်အစက်တွေကလည်း ချက်ချင်း ပြန်လင်းလာတော့သည်။

တုတ်ခိုင်လှတဲ့ သွေးရောင်အစင်းပါ နွယ်ပင် တစ်ပင်ဟာ မြေကြီးအက်ကြောင်းထဲကနေ အလျင်အမြန် ထိုးထွက်လာပြီး လေထဲကို ၁၀ မီတာလောက်အထိ ထိုးတက်သွားတော့သည်။

ခြောက်ကပ်နေတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်မြင်ကွင်းကြားမှာ စိမ်းညို့ညို့နဲ့ သွေးရောင်နီနေတဲ့ အစင်းကြောင်းတွေ ရောယှက်နေတဲ့ ဒီနွယ်ပင်ကြီးဟာ တကယ့်ကို ထင်းနေပြီး ကြောက်စရာ ကောင်းလှသည်။

နွယ်ပင်ပေါ်က သွေးရောင်အစင်းကြောင်းတွေဟာ အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင်ပဲ ငွေရောင်ဘုရင်ရဲ့ ကိုယ်ပေါ်က အစင်းကြောင်းတွေလို ရဲရဲနီနေချေပြီ။

အရင်တစ်ခါက တွေ့ခဲ့တဲ့ သွေးရောင်နွယ်ပင်တွေထက်တောင် အများကြီး ပိုပြီး တောက်ပနေသေးသည်။

ရွှီရှင်းရဲ့ မျက်ဆန်တွေ ကျုံ့သွားရ၏။

သူ အရင်တစ်ခါက တွေ့ခဲ့တဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့ ဗီဇပြောင်းနွယ်ပင် အချို့ကို ပြန်သတိရလိုက်မိသည်။

အဲဒီနွယ်ပင်တွေဟာ ကာကွယ်ရေးနယ်မြေထဲကို ခဏတာ ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့ကြပြီး၊ ကာကွယ်ရေးနယ်မြေထဲ ရောက်နေတဲ့ အချိန်မှာ နွယ်ပင်ပေါ်က သွေးရောင်အစင်းကြောင်းတွေက ဝုန်းခနဲ လင်းလက်လာတာကြောင့် ကာကွယ်ရေးနယ်မြေရဲ့ သက်ရောက်မှုကို မခံရဘဲ ရှိနေနိုင်ခဲ့တာပင်။

သွေးရောင်အစင်းကြောင်း လင်းနေတဲ့ နွယ်ပင်တွေဟာ ကာကွယ်ရေးနယ်မြေထဲမှာ ခဏတာ ရှိနေနိုင်၏။

ဒါဆိုရင် ဒီနွယ်ပင်က...

"နောက်ဆုတ်... ရှောင်ကြစို့"

ရွှီရှင်းက အော်ပြောလိုက်ပြီး လီဝမ်ရှီးကို ဆွဲကာ အနောက်ဘက်ကို လှိမ့်ကာငုံ့ချလိုက်တော့သည်။

"အီးးး"

ခဲခဲလေးရဲ့ အော်သံကလည်း တစ်ပြိုင်တည်း ထွက်ပေါ်လာ၏။

အန္တရာယ်များတဲ့ အခြေအနေပေါင်းများစွာကို ကျော်ဖြတ်လာခဲ့တဲ့ ကျိချောင်းယန်နဲ့ ချီရွှယ်ဖေးတို့ဟာလည်း ရွှီရှင်းရဲ့ လှုပ်ရှားမှုကို မြင်တာနဲ့ ဘာမှမမေးတော့ဘဲ ဗီဇအရ အနောက်ကို အတူတူ လှိမ့်ကာငုံ့ချလိုက်ကြ၏။

"ရှူးးး..."

လေထုကို ဆွဲဖြဲလိုက်တဲ့ အသံကြီးက သူတို့ခေါင်းပေါ်မှာ မြည်ဟည်းသွားပြီး၊ သွေးရောင်အစင်းကြောင်းတွေနဲ့ ပြည့်နေတဲ့ တုတ်ခိုင်လှတဲ့ နွယ်ပင်ကြီးဟာ သူတို့ရဲ့ ရင်ဘတ်အမြင့်လောက်ကနေ ပြင်းထန်တဲ့ လေဟုန်နဲ့အတူ ဝှေ့ယမ်းကာဖြတ်ကျော်သွားတော့သည်။

"ဂျွတ်"

နွယ်ပင်ကြီးရဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ အရှိန်နဲ့ အားကြောင့် အနားက ပေါ့ပလာပင် တစ်ပင်ကို ဝုန်းခနဲ ရိုက်မိသွားပြီး၊ သစ်ပင်ပင်စည် ကျိုးသွားတဲ့ အသံကြီးနဲ့အတူ အပင်ကို အလယ်ကနေ နှစ်ပိုင်း ပြတ်သွားစေ၏။

သွေးရောင်အစင်းကြောင်း လင်းနေတဲ့ နွယ်ပင်တွေဟာ ကာကွယ်ရေးနယ်မြေထဲက ရှင်ကျန်သူတွေကို တကယ်ပဲ တိုက်ခိုက်နိုင်တာပါလား။

အကယ်၍ ရွှီရှင်းသာ အမြန် မတုံ့ပြန်ဘဲ သူတို့ကို ငုံ့မခိုင်းခဲ့ရင်တော့၊ ဒီနွယ်ပင်က သူတို့ကို တိုက်ရိုက် ရိုက်မိမှာ သေချာသည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ"

ချီရွှယ်ဖေးကတော့ အရင်က ဒီလိုမျိုး မကြုံဖူးတာကြောင့် မြေပေါ်လဲကျနေရင်းကနေ အံ့သြတကြီး အော်လိုက်မိသည်။

သူမက နွယ်ပင်ကြီးကို လှည့်ကြည့်ရင်း...

"ဒီနွယ်ပင်ကြီးက ကာကွယ်ရေးနယ်မြေထဲအထိ ဝင်တိုက်လို့ ရတာလား"

နွယ်ပင်ကြီးက ကာကွယ်ရေးနယ်မြေထဲကို တစ်ခါ ဝှေ့ယမ်းပြီးတာနဲ့ ရပ်မသွားဘဲ၊ သူ့ကို အပြင်ထွက်လာအောင် လုပ်ခဲ့တဲ့ တရားခံဖြစ်တဲ့ ရွှီရှင်းဆီကို အရှိန်အဟုန်နဲ့ ထပ်မံ တိုက်ခိုက်လာပြန်သည်။

ပြင်းထန်စွာ ဝှေ့ယမ်းလာတဲ့ နွယ်ပင်ပေါ်က သွေးရောင်အစင်းကြောင်းတွေဟာ လူပေါင်းများစွာရဲ့ သွေးတွေနဲ့ စွန်းထင်နေသလိုမျိုး ရဲရဲနီနေတာကြောင့် မြင်ရုံနဲ့တင် တကယ်ကို ကျောစိမ့်စရာပင်။

ဒါပေမဲ့ ရွှီရှင်းကတော့ မကြောက်ပေ။

သူ စောစောက အလစ်အငိုက် မိသွားတာဖြစ်ပြီး၊ နွယ်ပင်က သူ့ဘေးနားက လူတွေကို ဒုက္ခပေးမှာ စိုးရိမ်တာကြောင့်သာ မြေပေါ်လှိမ့်ပြီး ရှောင်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရမယ်ဆိုလျှင်တော့ အလယ်အလတ်အဆင့် ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါတောင် မဖြစ်သေးတဲ့ ဒီသွေးရောင်အစင်းပါ နွယ်ပင်ကို သူ မကြောက်ချေ။

နွယ်ပင်က သူ့ဆီကို ကြာပွတ်လို ဝှေ့ယမ်းလာတဲ့ အခိုက်အတန့်မှာပဲ ရွှီရှင်းက သူ့ကျောပိုးအိတ်ထဲက ခရမ်းရောင်အဆင့် သံမဏိ လှံပုဆိန်ကို လျင်မြန်စွာ ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ခွန်အားမြှင့်တင်မှုကို သုံးကာ၊ လက်မောင်းကို အားရှိသမျှ ဝှေ့ယမ်းပြီး တိုးဝင်လာတဲ့ နွယ်ပင်ကို အားကုန် ခုတ်ချလိုက်တော့သည်။

"ဂျွတ်"

သူ ထင်ထားတဲ့အတိုင်းပင်၊ လှံပုဆိန်ရဲ့ ဘေးဓားသွားက နွယ်ပင်ကို တို့ဟူးတုံးလေး လှီးသလိုမျိုး အလွယ်တကူ ဖြတ်သွားပြီး သွေးရောင်အစင်းပါ နွယ်ပင်ကို နှစ်ပိုင်း ပြတ်သွားစေတော့သည်။

လှံပုဆိန် လက်ကိုင်ကနေတစ်ဆင့် နွေးထွေးတဲ့ အသက်စွမ်းအားတွေက သူ့ရဲ့ တစ်ကိုယ်လုံးဆီကို စီးဝင်လာပြီး သူ့ရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကိုပါ တက်ကြွသွားစေသည်။

ပြတ်ထွက်သွားတဲ့ အစိတ်အပိုင်းကတော့ အရှိန်ကြောင့် ရွှီရှင်းဆီကို ဆက်ပြီး လွင့်လာသေး၏။

သူကတော့ မလှုပ်ဘဲ ကိုယ်ကို အသာအယာ ဘေးကို တစ်ချက် ရှောင်လိုက်ရာ၊ အဲဒီ အပိုင်းအစက သူ့ဘေးကနေ အေးဆေးလေးပဲ ဖြတ်သွားတော့သည်။

"ဗုန်း"

မီတာဝက်လောက် ထူတဲ့ နွယ်ပင် အပိုင်းအစကြီးဟာ ရွှီရှင်းရဲ့ အနောက်ဘက်မှာ အသံကျယ်ကြီးနဲ့ ပြုတ်ကျသွားတော့၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ငွေရောင်ဘုရင်က အနောက်ကနေ ရှေ့ကို ခုန်အုပ်လိုက်သလို၊ လီဝမ်ရှီးနဲ့ ကျိချောင်းယန်တို့ကလည်း သူတို့ရဲ့ မြှားသေနတ်တွေကို ထုတ်ကာ အထဲကို ပြန်ဝင်ဖို့ ပြင်နေတဲ့ ကျန်နေတဲ့ နွယ်ပင်ငုတ်တိုရဲ့ အောက်ခြေကို ချိန်ရွယ်ပြီး တစ်ပြိုင်တည်း မောင်းဖြုတ်လိုက်ကြတော့၏။

"ဝုန်း"

"ဝုန်း"

ပေါက်ကွဲသံ နှစ်ခု တူတူ ထွက်ပေါ်လာပြီး မီးခိုးတွေက လေထဲမှာ ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

နွယ်ပင်ငုတ်တိုဟာ မီးခိုးတွေကြားကနေ ဘေးကို တိမ်းစောင်းပြီး လဲကျသွားကာ မြေပေါ်သို့ အရှိန်နဲ့ ပြုတ်ကျသွားတော့၏။

သူ့ပေါ်က တောက်ပနေတဲ့ သွေးရောင်အစင်းကြောင်းတွေဟာလည်း လျင်မြန်စွာ မှိန်သွားပြီး၊ မြေပေါ်မှာ နှစ်ချက်လောက် တွန့်လိမ်နေကာ နောက်ဆုံးမှာတော့ လုံးဝ ငြိမ်သက်သွား၏။

အခန်း ၂၇၂ ပြီး။