အခန်း (၁၄၅-၁၄၆)

အခန်း။ ၁၄၅

“စီနီယာအစ်ကိုကွမ်း... အဆင်ပြေရဲ့လားခင်ဗျာ”

သူတို့၏ နေရာသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ လီရန်နှင့် ရှောင်ပင်းတို့သည် အနည်းငယ် ရယ်ချင်စိတ်ကို အောင့်ထားရင်း မေးလိုက်ကြသည်။

ကွမ်းထျန်းယွီက သူ၏ ဝတ်ရုံလက်ပွကို လိပ်တင်လိုက်ရာ လက်သီးရာကြီး ထင်ကျန်နေသော သူ၏ ဖောင်းကြွနီရဲနေသည့် လက်မောင်းများ ပေါ်ထွက်လာပြီး စိတ်တိုတိုဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်

သည်။

“မင်းတို့ကြည့်ရတာ ငါ့ပုံစံက အဆင်ပြေပုံ ပေါက်နေလို့လား”

ပြောပြောဆိုဆိုနှင့်ပင် ကွမ်းထျန်းယွီသည် စားပွဲပေါ်ရှိ ရေကရားကို မကာ တစ်ကျိုက်တည်းနှင့် ကုန်အောင် သောက်ချလိုက်ပြီးနောက် လေတစ်ချက် တက်လိုက်ကာ နှုတ်ခမ်းကို သပ်ရင်း “မင်းတို့ ယုံမှာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီကလေး ဖန်နိုင်က တကယ်ကို သန်မာတာ။ သူက နတ်ဘုရားခရီးသွားနယ်ပယ်မှာပဲ ရှိသေးတာတောင်မှ ရုပ်ခန္ဓာခွန်အား သီးသန့်ဆိုရင် ငါ့ထက်တောင် သာဦးမယ်”

“သူသာ စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်နယ်ပယ်ကို ရောက်သွားရင် ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်လာမလဲ မသိဘူး”

ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ကွမ်းထျန်းယွီက တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားဟန်ဖြင့် ဆက်ပြောလိုက်သည်။

“ဒါတင်မကသေးဘူး အဲဒီကလေးရဲ့ အသိစိတ်ပင်လယ်က အရမ်းကို ခိုင်မာတယ်။ ငါက စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်နယ်ပယ်ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်နေတာတောင်မှ ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ရောင်ကိုယ်ဝါ ချုပ်

နှောင်ခြင်းက သူ့ကို အပြည့်အဝ မတားဆီးနိုင်ခဲ့ဘူး”

“ညီလေးရှောင်... ပြိုင်ပွဲမှာ မင်းသူနဲ့သာ တွေ့ရင်တော့ တကယ့်ကို ပြဿနာအကြီးကြီး တက်တော့မှာပဲ”

ကွမ်းထျန်းယွီက ချန်ကျီရှင်း၏ ပုခုံးကို ပုတ်ကာ သနားကရုဏာသက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ချန်ကျီရှင်းက ပြုံးလျက် “စီနီယာအစ်ကိုကွမ်း... ဒီတစ်ခေါက် မြောက်ဘက်တောင်ထိပ်ရဲ့ အကြီးဆုံးစစ်မှန်သောတပည့် ခန်ရုံနဲ့ ရင်ဆိုင်ရမှာက စီနီယာအစ်ကို့အတွက်လည်း လွယ်မှာမဟုတ်ဘူး ထင်တယ်နော်” ဟု ဆိုလိုက်၏။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကွမ်းထျန်းယွီ၏ မျက်ခုံးများ တွန့်သွားပြီး မျက်နှာမှာလည်း ချက်ချင်းပင် ညှိုးငယ်သွားတော့သည်။

ယခင် တောင်ထိပ်နှစ်ခု ပြိုင်ပွဲများတွင် သူသည် ခန်ရုံနှင့် ရင်ဆိုင်ရန် မလိုခဲ့ပေ။ သို့သော် ယခုအကြိမ်တွင် တောင်ဘက်တောင်ထိပ်၏ မူလအကြီးဆုံးစစ်မှန်သောတပည့်မှာ အသက်အရွယ်ကြောင့် အနားယူသွားခဲ့သဖြင့် ကွမ်းထျန်းယွီမှာ တောင်ဘက်တောင်ထိပ်၏ အကြီးဆုံးစစ်မှန်သောတပည့်အသစ် ဖြစ်လာခဲ့ရသည်။

ပြိုင်ပွဲ၏ ထုံးစံအရ အကြီးဆုံးစစ်မှန်သောတပည့်ချင်းသာ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်ရာ ကွမ်းထျန်းယွီ၏ ပြိုင်ဘက်မှာ သူ၏ ရန်သူဟောင်း နီရှောင်လုံမှ သုံးထပ်ကွမ်းချန်ပီယံခန်ရုံသို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

“အား... အဲဒီအကြောင်း မပြောစမ်းပါနဲ့ ငါလည်း ဘာလုပ်ရမှန်း မသိတော့ဘူး။ တကယ့်ကို စိတ်ပျက်စရာကြီးပဲ”

ကွမ်းထျန်းယွီက နားထင်ကို ဖိကာ စိတ်ညစ်ညူးစွာ ရေရွတ်နေတော့သည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် တစ်ဆယ့်ငါးရက် ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

ဆောင်းနှင်းများမှာ တဖြည်းဖြည်း အရည်ပျော်လာပြီး နှင်းဖုံးနေသော တောင်တန်းများပေါ်တွင် စိမ်းလန်းသော သစ်ပင်ထိပ်ဖျားလေးများ စတင်ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ဤတစ်ဆယ့်ငါးရက်အတွင်း ချန်ကျီရှင်းသည် သူ၏ အဓိကကျင့်စဉ်တွင် စတုတ္ထမြောက်

အဆင့်ဖြစ်သော စိတ်အာရုံလှည့်ဖြန့်ခြင်းသို့ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ စိတ်အာရုံလှည့်ဖြန့်ခြင်းဆိုသည်မှာ ရန်သူ၏ အာရုံခံစားမှုများကို လိမ်ယှက်စေပြီး သူတို့၏ အတွေးအမြင်များကို ထိန်းချုပ်ကာ ကိုယ့်၏ ရုပ်သေးရုပ်သဖွယ် ဖြစ်သွားအောင် ပြုလုပ်ခြင်းပင်။

ထိုနေ့ညနေ၌ ကျယ်ပြောလှသော ညကောင်းကင်ယံထက်တွင် ကြည်လင်တောက်ပသော လပြည့်ဝန်းကြီး သာထွန်းနေသည်။

ဆောင်းဦးသစ်ရွက်ရောင် ဝတ်ရုံနီကို ဝတ်ဆင်ထားသော ချန်ကျီရှင်းသည် တောင်ထိပ်ပေါ်၌ တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေသည်။ အစေခံတစ်ဦးက အနားသို့ တိုးတိုးလေး ချဉ်းကပ်လာပြီး “တောင်ထိပ်သခင်က စောင့်နေပါတယ် ခင်ဗျာ” ဟု သတင်းစကား ပါးလိုက်သည်။

ချန်ကျီရှင်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ယနေ့ လပြည့်ညသည် မုယွဲ့မေ ပြောကြားထားသော လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်ဖြင့် ကျင့်ကြံမှုလွှဲပြောင်းပေးမည့် နေ့ရက်ပင်။

နတ်ဘုရားခရီးသွားနယ်ပယ်မှ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်နယ်ပယ်သို့ အတင်းအဓမ္မ တက်လှမ်းစေနိုင်သည့် လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်မှာ ဘယ်လောက်အစွမ်းထက်မလဲဟု ချန်ကျီရှင်း အလွန်ပင် သိချင်နေမိသည်။

အမှန်စင်စစ် စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်နယ်ပယ်ဆိုသည်မှာ လမ်းဘေးမှ ဂေါ်ဖီထုပ်များကဲ့သို့ အလွယ်တကူ တွေ့နိုင်သောအရာ မဟုတ်ပေ။ မည်သည့်အင်အားစုတွင်မဆို ဤနယ်ပယ်မှာ ထိပ်တန်းအဆင့်ဖြစ်ပြီး မြို့ကြီးတစ်မြို့ကို အုပ်ချုပ်နိုင်သော မိသားစုခေါင်းဆောင်တစ်ဦးပင်လျှင် ဤနယ်ပယ်၏ အစွန်းအဖျား၌သာ ရှိနေတတ်သည်။ ဇီဝေချန်မိသားစုနှင့် ကောင်းကင်လှိုင်းသန့်စင်ရာနယ်မြေကဲ့သို့ ထိပ်တန်းဂိုဏ်းကြီးများတွင်ပင် စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးမှာ ဂိုဏ်း၏မဏ္ဍိုင်ဖြစ်သော အကြီးအကဲအဆင့်တွင် ရှိနေသည်။

အကယ်၍သာ ထိုကဲ့သို့သော လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ် ရှိနေပါက အရှေ့ပိုင်းထူးခြားဆန်းပြားနယ်မြေတစ်ခုလုံးရှိ ကျင့်ကြံသူတို့၏ အင်အားမှာ တစ်ဟုန်ထိုး တိုးတက်သွားပေလိမ့်မည်။

အစေခံ၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် ချန်ကျီရှင်းသည် တောင်ထိပ်ခန်းမဆောင်၊ စင်္ကြံလမ်းများနှင့် ခြံဝင်းများကို ဖြတ်ကျော်လာခဲ့ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် အိပ်ဆောင်တံခါးတစ်ခုရှေ့၌ ရပ်တန့်လိုက်သည်။

“တောင်ထိပ်သခင်က အတွင်းမှာ စောင့်နေပါတယ်”

အစေခံက ရိုသေစွာဆိုကာ နောက်သို့ ဆုတ်သွားသည်။

ချန်ကျီရှင်းသည် အနီရောင်အိပ်ဆောင်တံခါးရှေ့တွင် အသက်ကို ဝဝရှူကာ တံခါးကို ခေါက်လိုက်သည်။

“ပင်းအာ... ဝင်ခဲ့လေ”

အတွင်းခန်းထဲမှ မုယွဲ့မေ၏ ရင့်ကျက်ပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။ ချန်ကျီရှင်း တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ အတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လိုက်သည့်အခါ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရ၏။

အခန်းတစ်ခုလုံးကို ဖြူဖွေးသော ပိတ်ပါးလိုက်ကာများဖြင့် ဝန်းရံထားသည်။ အခန်းအလယ်တွင် ရေချိုးကန်တစ်ခုရှိပြီး ထိုကန်အတွင်းမှ ရေနွေးငွေ့များ တထောင်းထောင်း ထွက်ပေါ်နေကာ အခန်းတစ်ခုလုံးကို ဝေဝါးသွားစေသည်။ လိုက်ကာနောက်ကွယ်၌မူ သွယ်လျလှပသော ပုံရိပ်တစ်ခု တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေသည်ကို ချန်ကျီရှင်း ခပ်ဝါးဝါး မြင်လိုက်ရ၏။

လိုက်ကာမှတစ်ဆင့် မြင်နေရသော ထိုပုံရိပ်၏ လှပသော လည်တိုင်နှင့် ကောက်ကြောင်းများမှာ ဖော်ပြ၍မရနိုင်လောက်အောင်ပင် ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေသည်။ ပိတ်ပါးလိုက်ကာများ လေတွင် အသာအယာ လှုပ်ခတ်နေသဖြင့် ထိုပုံရိပ်မှာ မြူထဲက ပန်းကလေးတစ်ပွင့်အလား ပို၍ပင် ဝေဝါးဆန်းပြားနေတော့သည်။ အကယ်၍သာ သာမန်စိတ်ထိန်းနိုင်စွမ်းရှိသူတစ်ဦးဆိုပါက ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သည်နှင့် သွေးလေများ ဆူပွက်လာပေလိမ့်မည်။

“ပင်းအာ... မင်းရဲ့ အဝတ်အစားတွေကို ချွတ်ပြီး ရေချိုးကန်ထဲ ဝင်လိုက်ပါ”

လိုက်ကာနောက်ကွယ်မှ မုယွဲ့မေ၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချန်ကျီရှင်း ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်သွားရ၏။

ဒါက... ဒီကျင့်ကြံမှုလွှဲပြောင်းပေးတဲ့ နည်းလမ်းက တကယ်ရော တရားဝင်ရဲ့လား။

“ပင်းအာ...”

မုယွဲ့မေ၏ အသံ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဟုတ်ကဲ့”

ချန်ကျီရှင်းသည် အတွေးများကို စုစည်းကာ သူမ ညွှန်ကြားသည့်အတိုင်း အဝတ်အစားများကို ချွတ်၍ ကန်ထဲသို့ ဆင်းလိုက်သည်။ ကန်အတွင်းရှိ ဆေးရည်များမှာ ခါးသက်သော အနံ့မျိုး မဟုတ်ဘဲ သင်းပျံ့သော ရနံ့တစ်ခု ရှိနေသည်။

“တင်ပျဉ်ခွေထိုင်လိုက်။ မင်းရဲ့ ကျင့်စဉ်ကို လှည့်ပတ်ပြီး ဒီဆေးရည်ထဲမှာရှိတဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ ဆေးစွမ်းအင်တွေကို စုပ်ယူပါ”

မုယွဲ့မေက တည်ကြည်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ချန်ကျီရှင်း ခေါင်းညိတ်ကာ မျက်စိမှိတ်၍ တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လိုက်သည်။ ကျင့်စဉ်ကို စတင်

လှည့်ပတ်လိုက်သည်နှင့် ဆေးရည်များအတွင်းမှ သန့်စင်လှသော ဝိညာဉ်ချီများမှာ ချွေးပေါက်များမှတစ်ဆင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ တဟုန်ထိုး စီးဝင်သွားတော့သည်။

“တကယ်ကို ပြင်းထန်တဲ့ ဆေးစွမ်းအင်တွေပဲ”

ချန်ကျီရှင်း၏ မျက်ဝန်းများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ ဤဆေးရည်တစ်ကန်မှာ သာမန်ဖျော်စပ်ထားခြင်း မဟုတ်ကြောင်း သူ တစ်ချက်ကြည့်ရုံနှင့် သိနိုင်သည်။ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ နတ်ဘုရားအနှစ်သာရ၊ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ပန်း၊ ကောင်းကင်အနှစ်သာရသီးနှင့် နက်မှောင်ဝါရောင် ဖြစ်တည်မှုရည်ကဲ့သို့သော ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ရတနာများစွာ ပါဝင်နေသည်။

ဤကဲ့သို့သော ဆေးရည်တစ်ကန် ဖြစ်လာရန် အနည်းဆုံး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးသန်းနှင့်ချီ၍ အသုံးပြုရပေလိမ့်မည်။ မည်သည့်ကျင့်ကြံသူအတွက်မဆို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းဂဏန်းဟူသည် နက္ခတ္တဗေဒဆိုင်ရာ ပမာဏတစ်ခုပင်။ ချန်မိသားစု၏ ဝိညာဉ်သတ္တုတွင်းတစ်ခုလုံးကို တူးဖော်လျှင်ပင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းအနည်းငယ်မျှသာ ရရှိနိုင်သည်ကို သတိပြုသင့်သည်။

ဤအချက်က ချန်ကျီရှင်းကို စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေသည်။ တောင်ထိပ်သခင် မုယွဲ့မေသည် သူ့အတွက် ပေးဆပ်ထားသည်မှာ သာမန်ဆရာတစ်ဦးက တပည့်တစ်ဦးအပေါ် ထားရှိသည့် စေတနာထက် များစွာ သာလွန်နေသည်မှာ အမှန်ပင်။

ဧရာမ ဝိညာဉ်ချီများ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်လာသည်နှင့်အမျှ ချန်ကျီရှင်း၏ ဝိညာဉ်ပင်လယ်

အတွင်းရှိ စစ်မှန်သောအနှစ်သာရများမှာ သိသိသာသာ မြန်ဆန်သောနှုန်းဖြင့် တိုးပွားလာတော့သည်။

“သူမက ဒီဆေးရည်တွေကို သုံးပြီး ငါ့ရဲ့ကျင့်ကြံမှုကို နတ်ဘုရားခရီးသွား နဝမအဆင့်အထိ ရောက်အောင် ကူညီပေးဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာပဲ”

ချန်ကျီရှင်းသည် ဆေးစွမ်းအင်များကို စုပ်ယူရင်း သူ၏ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို တဖြည်းဖြည်းချင်း ထုတ်ဖော်ပြလိုက်သည်။

နတ်ဘုရားခရီးသွား တတိယအဆင့်

နတ်ဘုရားခရီးသွား စတုတ္ထအဆင့်

နတ်ဘုရားခရီးသွား ပဉ္စမအဆင့်

...

တစ်နာရီခန့် ကြာပြီးနောက် ဆေးရည်များကို အကုန်အစင် စုပ်ယူပြီးသည့်အခါ ချန်ကျီရှင်းသည် သူ၏ကျင့်ကြံမှုကို နတ်ဘုရားခရီးသွား နဝမအဆင့်အထိ ရောက်ရှိသွားဟန် ဟန်ဆောင်ပြလိုက်သည်။

ပိတ်ပါးလိုက်ကာ နောက်ကွယ်၌မူ မုယွဲ့မေမှာ ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ တစ်ခဏမျှ ဆွံ့အသွားရ၏။

“ဟင် နတ်ဘုရားခရီးသွား နဝမအဆင့်ကို ဒီလောက်အထိ အဆင်ပြေပြေ ရောက်သွားတာလား”

သူမ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားမိသည်။

မူလက သူမသည် ဤဆေးရည်များဖြင့် ချန်ကျီရှင်းကို နတ်ဘုရားခရီးသွား သတ္တမ သို့မဟုတ် အဋ္ဌမအဆင့်လောက်အထိသာ ရောက်စေရန် ရည်မှန်းထားခြင်းပင်။ ထို့နောက်မှ သူမ၏ အကူအညီနှင့် ထိပ်တန်းဆေးလုံးများကို အသုံးပြုကာ နဝမအဆင့်သို့ တင်ပေးရန် စဉ်းစားထားခဲ့ခြင်းပင်။ သို့သော် သူမ၏ ကြားဝင်ကူညီမှု မလိုဘဲ ဆေးရည်များဖြင့်တင် နဝမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခြင်းမှာ သူမအတွက် မထင်မှတ်ထားသော ဝမ်းမြောက်စရာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

“ဒီနေ့ ကံတရားက ငါတို့ဘက်မှာ ရှိနေပုံပဲ”

မုယွဲ့မေ၏ မျက်နှာထက်၌ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လွင်လာပြီးနောက် သူမက ဆက်ပြောလိုက်သည်။

“ပင်းအာ... အစီအရင်ကွက်ရဲ့ အလယ်ဗဟိုမှာ သွားထိုင်လိုက်ပါ”

မုယွဲ့မေ၏ စကားအဆုံး၌ ကြမ်းပြင်ပေါ်ရှိ ခြောက်ထောင့်ကြယ်ပုံစံ အစီအရင်ကွက်မှာ ရုတ်တရက်ဆိုသလို လင်းလက်တောက်ပလာတော့သည်။

ချန်ကျီရှင်း ခေါင်းညိတ်ပြကာ ရေချိုးကန်အတွင်းမှ ထလိုက်သည်။ သူ၏ အပေါ်ပိုင်းဗလာဖြင့်ပင် အစီအရင်ကွက်၏ အလယ်ဗဟိုသို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လှမ်းသွားကာ တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လိုက်၏။

“ဆရာ... နောက်ထပ် ကျွန်တော် ဘာဆက်လုပ်ရမလဲ”

ခြောက်ထောင့်ကြယ် အစီအရင်ကွက်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် မုယွဲ့မေကို ကျောပေးလျက် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသော ချန်ကျီရှင်းက မေးလိုက်သည်။

သွယ်လျဖြူဝင်းသော လက်တစ်ဖက်က ပိတ်ပါးလိုက်ကာကို အသာအယာ ဖယ်ရှားလိုက်သည်။ မုယွဲ့မေသည် ချန်ကျီရှင်း၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှာ မသိမသာ ဝေဝါးသွားရ၏။

ချန်ကျီရှင်း၏ ဗလာကျင်းနေသော အပေါ်ပိုင်းဗန္ဓာကိုယ်ထက်၌ ဆံနွယ်ရှည်များမှာ ရေတံခွန်ပမာ ကျောပြင်တစ်ခွင် ဖြာကျနေသည်။ သူ၏ အသားအရေမှာ ဖြူစင်ဝင်းပနေပြီး အမျိုးသမီးတစ်ဦးထက်ပင် ပို၍ ချောမွတ်နေသယောင် ရှိသည်။ ကျောရိုးမှာ မတ်တပ်ရှိနေပြီး အချိုးအစားကျလှသော ကြွက်သားများမှာလည်း ထုဆစ်ထားသည့် ရုပ်တုတစ်ခုအလား ထင်ရှားပေါ်လွင်နေသည်။ အရေပြားပေါ်မှ ရေစက်ကလေးများမှာလည်း မှိန်ပျပျ တောက်ပမှုကို ထုတ်လွှတ်နေတော့သည်။

“ဆရာ”

နောက်ဘက်မှ ဘာသံမှ ထွက်မလာသဖြင့် ချန်ကျီရှင်းက တိုးတိုးလေး ထပ်မံခေါ်လိုက်မိသည်။

“ပင်... ပင်းအာ နောက်ကို လှည့်မကြည့်နဲ့ဦး”

မုယွဲ့မေ သတိပြန်ဝင်လာပြီးနောက် သူမ၏ လည်ပင်းမှသည် နားရွက်ဖျားများအထိ ရှက်သွေးဖြာကာ နီမြန်းသွားတော့သည်။ သူမကိုယ်သူမ မသင့်တော်ဘူးဟု စိတ်ထဲမှ ကြိတ်၍ ဆူပူလိုက်ပြီးနောက် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော ခြေလှမ်းများဖြင့် ချန်ကျီရှင်းအနားသို့ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။

လက်တစ်ဖက်က ချန်ကျီရှင်း၏ ပုခုံးပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်။ ချန်ကျီရှင်းမှာ တစ်ကိုယ်လုံး ရှိန်းတိန်းတိန်းဖြစ်သွားရသော်လည်း လှည့်ကြည့်ချင်စိတ်ကို အတတ်နိုင်ဆုံး ထိန်းချုပ်ထားလိုက်၏။

“ပင်းအာ... နည်းနည်းတော့ ယားကျိကျိ ဖြစ်လိမ့်မယ် သည်းခံနော်”

မုယွဲ့မေ၏ အသံမှာ သူ၏ နားရွက်အနားမှ ထွက်ပေါ်လာရာ ချန်ကျီရှင်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ မကြာမီမှာပင် မုယွဲ့မေသည် စုတ်တံတစ်ချောင်းကို ကိုင်ကာ သူ၏ ကျောပြင်ပေါ်၌ တစ်ခုခုကို စတင်ရေးဆွဲနေကြောင်း သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ စုတ်တံထိပ်ဖျား၏ ထိတွေ့မှုမှာ ပုရွက်ဆိတ်ကလေးများ တွားသွားနေသကဲ့သို့ ယားကျိကျိ ဖြစ်စေသဖြင့် ချန်ကျီရှင်းမှာ မသိမသာ တစ်ချက် တုန်ရင်သွားမိသည်။

သူ မသိသည်မှာ သူမကိုယ်တိုင်လည်း တုန်လှုပ်နေပြီး လက်ကောက်ဝတ်မှာ အနည်းငယ် တုနရင်နေခြင်းပင်။ နိဗ္ဗာနနယ်ပယ်ကျင့်ကြံသူကြီး ဖြစ်သလို ကောင်းကင်လှိုင်းသန့်စင်ရာနယ်မြေ၏ တောင်ဘက်တောင်ထိပ်သခင်လည်း ဖြစ်သော သူမသည် လူငယ်တစ်ဦးနှင့် ဤမျှ နီးကပ်စွာ တစ်ခါမှ မထိတွေ့ဖူးခဲ့ပေ။

ခေတ္တမျှ ကြာပြီးနောက် မုယွဲ့မေသည် ချန်ကျီရှင်း၏ ကျောပြင်ပေါ်၌ ဆန်းကြယ်သော သင်္ကေတများကို ရေးဆွဲပြီးစီးသွားခဲ့သည်။

“ပင်းအာ... အခု ငါ မင်းရဲ့ အရှေ့ဘက်ကို လာတော့မယ်။ မင်း... မျက်စိမှိတ်ထားလိုက်ပါ”

မုယွဲ့မေ၏ လေသံမှာ အနည်းငယ် ခြောက်ကပ်နေသည်။

ပြောပြီးနောက် သူမသည် တစ်စုံတစ်ခု မသင့်တော်ဘူးဟု ခံစားရသဖြင့် ပိတ်ပါးစတစ်စကို ယူကာ ချန်ကျီရှင်း၏ မျက်လုံးများကို စည်းနှောင်လိုက်သည်။ ထို့နောက်မှ အသက်ကို ဝဝရှူကာ ချန်ကျီရှင်း၏ အရှေ့ဘက်သို့ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။ သူမသည် ရှက်စိတ်ကို မျိုသိပ်ကာ ချန်ကျီရှင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်၌ နတ်ဘုရားပုံစံများကို ဂရုတစိုက် ရေးဆွဲနေတော့သည်။

ချန်ကျီရှင်းမှာ စုတ်တံ၏ နူးညံ့မှုကို သူ၏ မေးစေ့မှသည် ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်းအထိ ခံစားနေရသည်။ မုယွဲ့မေ၏ မျက်နှာမှာလည်း သူ၏ ရင်ဘတ်နှင့် အလွန်နီးကပ်နေသဖြင့် သူမ၏ ထွက်သက်၊ ဝင်သက် နွေးနွေးလေးများကို သူ၏ အသားအရေက အတိုင်းသား သိရှိနေသည်။ ဤအခြေအနေက ချန်ကျီရှင်း၏ ချွေးပေါက်တိုင်းကို ပွင့်သွားစေပြီး ခြေဖျားများမှာလည်း တင်းမာသွားရ၏။

“ဆရာ... ဒီလောက်အထိ နီးနီးကပ်ကပ်ကြီး နေဖို့ လိုလို့လားဗျ”

ချန်ကျီရှင်း၏ လည်ချောင်းသံမှာ တုန်ရီနေသည်။

နောက်တစ်ခဏ၌ မအောင့်နိုင်တော့ဘဲ ချန်ကျီရှင်းသည် မျက်လုံးကို အနည်းငယ်ဖွင့်ကာ အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ အရေပြားပေါ်၌ သင်္ကေတများကို အာရုံစိုက် ရေးဆွဲနေသော မုယွဲ့မေမှာလည်း အံ့အားသင့်သွားပြီး အပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်မိတော့သည်။

အခန်း။ ၁၄၆

ချန်ကျီရှင်း မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်သော ထိုခဏ၌ သူ၏ အကြည့်တို့သည် ရှေ့မှ ပိတ်ပါးစကို ထိုးဖောက်သွားပြီး ဆန်းကြယ်လှသော အနက်ရောင်သင်္ကေတများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည့် ဆရာသခင်၏ အသားအရေကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ မုယွဲ့မေသည် သူ၏ရင်ခွင်နှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် ကုန်း၍ သင်္ကေတတစ်ခုပြီးတစ်ခုကို အစွမ်းကုန် အာရုံစိုက်ကာ ရေးဆွဲနေခြင်းပင်။

ချန်ကျီရှင်း ငုံ့ကြည့်လိုက်ချိန်မှာပင် သူ၏မေးခွန်းကြောင့် မုယွဲ့မေကလည်း အလိုလို မော့ကြည့်လိုက်မိသည်။

သူတို့နှစ်ဦး၏ အကြည့်တို့သည် လေထုထဲ၌ တည့်တည့်မတ်မတ် ဆုံစည်းသွားကြသည်။

နောက်တစ်ခဏ၌ တစ်ဦးက မျက်လုံးကို အမြန်ပြန်မှိတ်လိုက်ပြီး ကျန်တစ်ဦးကလည်း ခေါင်းကို အမြန်ပြန်ငုံ့လိုက်ကြတော့သည်။

ဒုတ်... ဒုတ်... ဒုတ်...

သူတို့နှစ်ဦးစလုံး၏ ရင်ခုန်သံများမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း မြန်ဆန်လာခဲ့သည်။ ချန်ကျီရှင်းသည် မျက်လုံးကို တင်းတင်းမှိတ်ထားသော်လည်း သူ၏ရင်မှာ ယခင်ကနှင့်မတူဘဲ ခုန်လှုပ်နေသည်။ သူသည် ကာမဂုဏ်လိုက်စားသူ မဟုတ်သလို၊ လောကအတွေ့အကြုံမရှိသည့် လူမိုက်လေးတစ်ဦးလည်း မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ယခုအခြေအနေမှာ အလွန်ပင် ထိရှလွယ်လွန်းနေသည်။

“သူမက ငါ့ရဲ့ဆရာလေ”

ချန်ကျီရှင်းသည် အသက်ကို ခပ်ပြင်းပြင်းရှူကာ ရင်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော အပူရှိန်ကို အတင်းအဓမ္မ ဖိနှိပ်ထားလိုက်ရသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ မုယွဲ့မေသည်လည်း အသက်ရှူသံများ ပြင်းထန်နေပြီး နားရွက်များမှာ နီမြန်းပူထူနေကာ ရှက်ရွံ့နေမိသည်။ အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်အေးစက်နေသော သူမ၏ စိတ်အာရုံမှာ ယခုအခိုက်အတန့်၌ လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။

အချိန်များ တဖြည်းဖြည်း ကုန်လွန်သွားသည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် စောစောက အကြည့်ချင်းဆုံခဲ့သည်ကို မည်သူမှ မသိလိုက်သလို ဟန်ဆောင်နေကြသည်။ မုယွဲ့မေက သင်္ကေတများကို ဆက်လက်ရေးဆွဲနေရင်း သူတို့၏ စိတ်အာရုံများမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် တည်ငြိမ်လာခဲ့သည်။ သူတို့မှာ အတွေ့အကြုံမရှိသော လူငယ်လေးများ မဟုတ်ကြသဖြင့် ကနဦး တုန်လှုပ်မှုမှလွဲ၍ ဤကိစ္စက သူတို့အပေါ် ထပ်မံ သက်ရောက်မှု မရှိတော့ပေ။

နောက်ဆုံးစုတ်ချက်ကို အဆုံးသတ်လိုက်သည့်အခါ မုယွဲ့မေသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အသာအယာချလျက် စုတ်တံကို ချလိုက်ပြီးနောက် “ပင်းအာ... မင်းရဲ့လက်ဝါးနှစ်ဖက်ကို အပေါ်လှန်ပြီး မြှောက်ထားလိုက်ပါ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ချန်ကျီရှင်းက လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်၏။ မုယွဲ့မေသည် သူမ၏ ညာဘက်လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ သိုလှောင်လက်စွပ်အတွင်းမှ အမျိုးအမည်မသိသော ပစ္စည်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် အနီရောင်ကြိုးတစ်မျှင်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ သူမသည် ထိုကြိုး၏ တစ်ဖက်ကို ချန်ကျီရှင်း၏ ဘယ်ဘက်လက်ညှိုးတွင် ပတ်လိုက်ပြီး အခြားတစ်ဖက်ကိုမူ သူမ၏ ညာဘက်လက်ညှိုးတွင် ချည်နှောင်လိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏ၌ မုယွဲ့မေသည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး လက်ဝါးများကို အောက်သို့မှောက်လျက် ချန်ကျီရှင်း၏ လက်ဝါးများပေါ်တွင် အုပ်မိုးထားလိုက်သည်။

“ဆန်းကြယ်ဂိုဏ်း၏ ပဟေဠိ၊ အလင်းရောင်သည် ဟင်းလင်းပြင်သို့ စီးဝင်၊ တိတ်ဆိတ်ခြင်းမှ မြတ်သောတာအိုသည် ထွက်ပေါ်၊ သန့်စင်ခြင်းသုံးပါးနန်းဆောင်၌ ပေါ်ထွန်း... မဟာတာအိုသည် တောက်ပဝင်းပစွာ ပုံပေါ်လာ၊ နတ်သူငယ်တို့က ဘေးမှ ခစား... ဘိုးဘေးခုနစ်ဆက် ပြန်လည်မွေးဖွား၊ လောက၏ နတ်ဘုရားဂိုဏ်းတော် ဖြစ်လာစေသား...”

မုယွဲ့မေသည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာမှိတ်ကာ ဂါထာမန္တန်တစ်ခုကို ရွတ်ဖတ်နေတော့သည်။

“ငါးပါးသော အနှစ်သာရတို့ ပေါင်းစပ်ရှင်သန်၊ အထွတ်အထိပ် တစ်ခုတည်းသော အရှင်၊ အတွင်းအပြင် သန့်စင်၊ အညစ်အကြေးတို့ကို ပယ်ဖျောက်ကာ အမှန်တရားကို ဖိတ်ခေါ်...”

ဂါထာရွတ်သံ စတင်သည်နှင့်အမျှ

ချန်ကျီရှင်းနှင့် မုယွဲ့မေတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များအပြင် သူတို့အပေါ်ရှိ ဆန်းကြယ်သော သင်္ကေတများသည် နက်မှောင်ဝါရောင် အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပလာတော့သည်။

“ဓမ္မစွမ်းအား ထကြွစမ်း”

မုယွဲ့မေက ခပ်တိုးတိုး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဝုန်း

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအကြားတွင် မိုးကြိုးသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။ ယင်နှင့် ယန်တို့ နေရာချင်းလဲလှယ်သွားသကဲ့သို့ ကြည်လင်ခြင်းနှင့် နောက်ကျိခြင်းတို့သည် တစ်လှည့်စီ အစားထိုးဝင်ရောက်လာကြ၏။ မုယွဲ့မေ၏ ဝိညာဉ်ပင်လယ်သည် အပြည့်အဝ ပွင့်ဟသွားပြီး ရေတွက်၍မရနိုင်သော စစ်မှန်သောအနှစ်သာရများသည် သူတို့၏ လက်ချောင်းများတွင် ပတ်ထားသော အနီရောင်ကြိုးတစ်လျှောက် စီးဆင်းကာ ချန်ကျီရှင်း၏ လက်ချောင်းထိပ်မှတစ်ဆင့် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုးဝင်သွားတော့သည်။

ထို့နောက် ဤစစ်မှန်သောအနှစ်သာရများသည် ချန်ကျီရှင်း၏ ထူးခြားသော သွေးကြောမကြီး ရှစ်သွယ်နှင့် အရိုးအဆစ်များတစ်လျှောက် လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ ဝိညာဉ်ပင်လယ်အတွင်းသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စီးဝင်သွားသည်။

“ပင်းအာ... စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင်ထား။ မင်းရဲ့ စစ်မှန်သောအနှစ်သာရတွေကို စုစည်းထားပါ။ ဘာပဲဖြစ်လာဖြစ်လာ လုံးဝ ခုခံမနေနဲ့။ မင်းရဲ့ဆရာကို ယုံကြည်ရမယ်”

မုယွဲ့မေသည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကာ ချန်ကျီရှင်းကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး သူမ၏ မျက်နှာထက်တွင် အလွန်လေးနက်သော အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသည်။

“ကောင်းပါပြီ"

ချန်ကျီရှင်းက ခေါင်းညိတ်ပြကာ မုယွဲ့မေ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်သော စစ်မှန်သောအနှစ်သာရများကို သူ၏ ဝိညာဉ်ပင်လယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခွင့်ပေးလိုက်သည်။ ထူးဆန်းသည်မှာ မုယွဲ့မေ၏ စွမ်းအားများသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ မည်သည့် ခုခံမှုမျှမရှိဘဲ ဝင်ရောက်လာပြီး အလွယ်တကူပင် ပေါင်းစပ်သွားကာ သူကိုယ်ပိုင် ကျင့်ကြံမှုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခြင်းပင်။

“ပထမအဆင့်တော့ အောင်မြင်သွားပြီ"

မုယွဲ့မေသည် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း လုံးဝ စိတ်မလျှော့ရဲဘဲ တင်းနေသော အနီရောင်ကြိုးမျှင်ကိုသာ စူးစိုက်ကြည့်နေမိသည်။ အကယ်၍ ချန်ကျီရှင်းဘက်မှ အနည်းငယ်မျှ သံသယဝင်ခြင်း သို့မဟုတ် သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာက လက်မခံနိုင်ခြင်းမျိုး ဖြစ်ပေါ်လာပါက ကောင်းကင်ဘုံကို လှည့်စား၍ ကျင့်ကြံမှု ကူးပြောင်းပေးနေသည့် ဤကြားခံကြိုးမျှင်မှာ ချက်ချင်း ပြတ်တောက်သွားပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ ထိုကြိုးသာ ပြတ်သွားခဲ့လျှင် အကောင်းဆုံးအခြေအနေမှာ တာအိုအခြေခံထိခိုက်ပြီး ကျင့်ကြံမှုအဆင့် လျော့ကျသွားခြင်းဖြစ်သော်လည်း အဆိုးဆုံးမှာမူ သွေးကြောများ ပြတ်တောက်ကာ ဝိညာဉ်ပင်လယ် တစ်စစီ ပျက်စီးသွားခြင်းပင်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် အားလုံးမှာ အချည်းနှီး ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့်ပင် ဤနည်းလမ်းသည် စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်နယ်ပယ်သို့ တိုက်ရိုက်ရောက်ရှိနိုင်သော်လည်း နိဗ္ဗာနနယ်ပယ်ကျင့်ကြံသူကြီးများမှာ သာမန် နတ်ဘုရားခရီးသွားနယ်ပယ်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက်နှင့် ဤမျှကြီးမားသော စွန့်စားမှုကို မလုပ်ဝံ့ကြခြင်းပင်။

“ပင်းအာ... ဆရာက အခုကစပြီး စစ်မှန်သောအနှစ်သာရတွေကို ပိုပြီးတိုးပြီး ပို့ပေးတော့မယ်။ တစ်ခုခု နေမကောင်းဖြစ်တာနဲ့ အတင်းအောင့်မခံနဲ့ ဆရာ့ကို ချက်ချင်းပြောရမယ်နော်"

မုယွဲ့မေက အသက်ကို ဝဝရှူလိုက်သည်။ သူမအနေဖြင့် အထူးဂရုစိုက်လျက် စွမ်းအားများကို တဖြည်းဖြည်းချင်း တိုးမြှင့်ပေးရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်

ဝုန်း

ပြင်းထန်လှသော စုပ်ယူမှုအားတစ်ခုမှာ ချန်ကျီရှင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။ သူမဘက်မှ တကူးတက အားစိုက်ပြီး ပို့ပေးရန်ပင် မလိုတော့ဘဲ ချန်ကျီရှင်းသည် အရာအားလုံးကို ဝါးမျိုပစ်မည့် တွင်းနက်တစ်ခုကဲ့သို့ သူမ၏ စစ်မှန်သောအနှစ်သာရများကို ပြောင်းပြန် ပြန်လည်စုပ်ယူနေခြင်းပင်။

“ဟင်”

မုယွဲ့မေမှာ ခေတ္တမျှ ကြောင်အသွားရ၏။

ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။

ဤလျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်၏ လမ်းညွှန်ချက်ထဲတွင် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကို တစ်ခါမှ ဖော်ပြထားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

“ထားလိုက်တော့... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်”

မုယွဲ့မေသည် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းကိုက်ကာ ဝိညာဉ်ပင်လယ်ကို အပြည့်အဝ ဖွင့်ပေးလိုက်ပြီး သူမကိုယ်တွင်းရှိ စစ်မှန်သောအနှစ်သာရများကို ချန်ကျီရှင်း စိတ်ကြိုက်ဝါးမျိုနိုင်ရန် ခွင့်ပြုလိုက်တော့သည်။ သူက စုပ်ယူနေစဉ်မှာပင် သူမသည် နောက်ထပ် အံ့အားသင့်စရာတစ်ခုကို ထပ်မံတွေ့ရှိလိုက်ရပြန်သည်။

မုယွဲ့မေ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အသိစိတ်များသည်ပင်လျှင် အနီရောင်ကြိုးမျှင်တစ်လျှောက် ချန်ကျီရှင်းထံသို့ တဖြည်းဖြည်း စုပ်ယူခြင်း ခံနေရသည်။

ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း

ချန်ကျီရှင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ နက်ရှိုင်းသော ပေါက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါမှာလည်း သိသိသာသာ အားကောင်းလာတော့သည်။

“ပင်းအာ... စုပ်ယူစမ်း စုပ်ယူစမ်းပါ... မင်းသာ ပိုပြီး အစွမ်းထက်လာမယ်ဆိုရင် ဆရာက ဘာမဆို ပေးဆပ်ဖို့ အသင့်ပါပဲ”

မုယွဲ့မေက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ရင်း သူမ၏ မျက်နှာထက်တွင် ကျေနပ်ပီတိဖြစ်ရသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လွင်လာသည်။

အချိန်များ တဖြည်းဖြည်း ကုန်လွန်သွားသည်။

ချန်ကျီရှင်းသည် ဘာကိုမှ သတိမထားမိတော့ဘဲ ကျင့်ကြံခြင်းထဲ၌သာ လုံးလုံးလျားလျား နစ်မြောနေတော့သည်။ ကောင်းကင်ဝါးမျို နတ်ဆိုးခန္ဓာ၏ တွန်းအားပေးမှုကြောင့် ချန်ကျီရှင်းမှာ ရေထဲသို့ ပစ်ချလိုက်သည့် ခြောက်သွေ့နေသော ရေမြှုပ်တစ်ခုအလား ရှိသမျှ ရေဓာတ်အားလုံးကို အငမ်းမရ စုပ်ယူရင်း သူ့ကိုယ်ကို အားဖြည့်နေတော့သည်။

သူ၏ မဟာတာအိုမျိုးစေ့ကြောင့် နယ်ပယ်မှာ တရားဝင် မပေါက်ကွဲသေးသော်လည်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စစ်မှန်သောအနှစ်သာရပမာဏနှင့် အသိစိတ်ပင်လယ်အတွင်းရှိ စိတ်ဝိညာဉ်အသိစိတ်တို့မှာမူ မြင်သာထင်သာရှိသော နှုန်းဖြင့် လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။

မည်မျှကြာသွားသည်မသိ ချန်ကျီရှင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စစ်မှန်သောအနှစ်သာရများမှာ အဆုံးစွန်အထိ ပြည့်ဝသွားပြီး စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်နယ်ပယ်၏ အရှိန်အဝါများမှာလည်း အလိုလို ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ဝေဝါးနေသော အသိစိတ်ထဲတွင် သူ့ရှေ့၌ ထိုင်နေသော ပုဂ္ဂိုလ်မှာ မတည်မငြိမ်ဖြစ်နေသော ခြေလှမ်းများဖြင့် ထရပ်ကာ ထွက်ခွာသွားကြောင်း သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ ချန်ကျီရှင်းသည် ထိုအရာများကို လောလောဆယ် ဂရုမစိုက်နိုင်သေးဘဲ စိတ်ဝိညာဉ်အသိစိတ် တာအိုမျိုးစေ့ကို စုစည်းကာ စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင် တတိယအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ချက်ချင်းပင် ပြင်ဆင်လိုက်တော့သည်။

သူ၏ စိတ်အာရုံထဲတွင် စိတ်ဝိညာဉ်အသိစိတ် တာအိုနှင့် ပတ်သက်သော သိမြင်နားလည်မှုများ အားလုံးမှာ ရှေ့မှောက်သို့ တိုးထွက်လာကြသည်။

ထိုသိမြင်မှုများမှာ ငယ်စဉ်က လက်နက်တစ်ရာ နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်ကို နေ့စဉ်လေ့ကျင့်ရင်း ငရဲသို့ ရောက်လုနီးပါး ခံစားခဲ့ရသော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုများမှ ရရှိခဲ့ခြင်းပင်။ တောင်ဘက်တောင်ထိပ်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် စိတ်ဝိညာဉ်အသိစိတ်တာအိုနှင့် ပတ်သက်သော စာအုပ်ပေါင်းများစွာကို ဖတ်ရှုလေ့လာခဲ့ခြင်းပင်။ မုယွဲ့မေ၏ နေ့စဉ်မပြတ် စိတ်ရှည်လက်ရှည် သင်ကြားပြသပေးမှုများ ဖြစ်သည်။ တောင်ဘက်တောင်ထိပ်၏ အဓိကကျင့်စဉ်မှ ရရှိသော အသုံးချပုံနှင့် ဆန်းကြယ်မှုများ ဖြစ်သည်။

ထိုအရာအားလုံးမှာ ယခုအခိုက်အတန့်၌ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ချိတ်ဆက်သွားကြပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်

ပင်လယ်အတွင်း၌ မဟာတာအိုမျိုးစေ့တစ်ခုအဖြစ် တဖြည်းဖြည်း ပုံဖော်လာတော့သည်။

ခဏအကြာတွင်

တတိယမြောက် မဟာတာအိုမျိုးစေ့မှာ ပြီးစီးသွားခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ ချန်ကျီရှင်းအနေဖြင့် စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင် တတိယအဆင့်အတွင်းသို့ ခြေတစ်ဖက် လှမ်းဝင်လိုက်ခြင်းပင်။

“နောက်တစ်ဆင့်ကတော့... စိတ်ဝိညာဉ်အသိစိတ်တာအိုရဲ့ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ဓမ္မရုပ်သွင်ကို ပုံဖော်ဖို့ပဲ"

ချန်ကျီရှင်း၏ ရင်ထဲ၌ သိမြင်နားလည်မှုများဖြင့် ပြည့်လျှံနေပေတော့သည်။