အခန်း (၆၁၆-၆၁၈)

အခန်း (၆၁၆) သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် တာ့ဝူဖုန်း၏ အရှိန်အဝါနှင့် အနှိုင်းမဲ့သိုင်းကျင့်စဉ်၏ အောင်မြင်မှု (၄)

မိစ္ဆာဂိုဏ်းချုပ် ရှဲ့ခွေ၏ အော်သံသည် မြေပြင်ကို အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားစေသည့် မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။ မိုင်ပေါင်းများစွာ အကွာတွင် ရှိနေကြသော မူနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များပင် ခေါင်းမူးသွားကြပြီး အမြင်အာရုံများ ဝေဝါးသွားသည်။

ထိုအော်သံနှင့်အတူ ရှဲ့ခွေ၏ ဧရာမလက်ဝါးကြီးမှာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာနှင့် ကောင်းကင်ယံရှိ ကြယ်စင်တစ်ခုကဲ့သို့ လေးလံစွာဖြင့် ထိုးထွက်လာခဲ့သည်။ ထုထည်ကြီးမားလှသော သဘာဝစွမ်းအင်များမှာ သူ၏ လက်ချောင်းများအကြားတွင် တဝီဝီလှည့်ပတ်နေပြီး လေထုကို အဆက်မပြတ် ဖိသိပ်လိုက်ရာ လေဟာပြင်မှာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားလေ၏။ ၎င်းမှာ စူးချန်ခုန်းကို ဖမ်းဆွဲ၍ အပိုင်းပိုင်း ဆွဲဖြတ်ပစ်ရန် ကြိုးစားနေသည့် လည်ပတ်နေသော လေဟာပြင် ချောက်နက်ကြီးအလား။

ရှဲ့ခွေသည် ဝိညာဉ်ကြောတစ်ခုလုံး၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုထားခြင်းဖြစ်ရာ လူ့လောကသို့ ဆင်းသက်လာသော မိစ္ဆာနတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။ သာမန် မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်ကြီးများပင် သူ့ကို တည့်တည့်ရင်ဆိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

စူးချန်ခုန်းကတော့ မတုန်မလှုပ် ရပ်နေဆဲပင်။ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ သဘာဝစွမ်းအင်များကို စုစည်းလိုက်ရာ သူ၏ နောက်ကျောတွင် အလျား ပေသုံးဆယ်ခန့်ရှိသော ဧရာမ ကျားဖြူကြီးတစ်ကောင်၏ ပုံရိပ် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ၎င်း၏ အဖြူရောင် အမွေးအမျှင်များမှာ လေထဲတွင် တလွင့်လွင့်နှင့် တောတောင်များကို အုပ်စိုးသော ဘုရင်တစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ဝူချင်းရှီ။ ကျားဖြူဟိန်းသံဖြင့် သတ်ဖြတ်ခြင်း။

"ဝေါင်း..."

ကျားဖြူပုံရိပ်ယောင်ကြီးက ပါးစပ်ကို အကျယ်ကြီး ဖွင့်လိုက်ပြီး 'တောင်ကြားဟိန်း ကျားဖြူ ပန်းချီကား' မှ သင်ယူထားသော 'ကျားဖြူဟိန်းသံဖြင့် သတ်ဖြတ်ခြင်း' အစွမ်းကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်ခါစေသော ထိုဟိန်းဟောက်သံမှာ မိုင်တစ်ရာပတ်လည်အထိ ဟိန်းထွက်သွားလေ၏။ ချိုင့်ခွက်ကြီး၏ အနားသတ်များမှာ ထပ်မံ၍ အက်ကွဲသွားခဲ့ပြီး လေပြင်းများမှာ အသံလှိုင်းများနှင့်အတူ တိုက်စားခံလိုက်ရသည်။

မြင်တွေ့နိုင်သော အသံလှိုင်းများသည် ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ ဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်းတွင် လေဟာပြင်မှာ ပင့်ကူအိမ်ကဲ့သို့ အက်ကွဲကြောင်းများ ဖြစ်ပေါ်သွားကာ ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုကြီး ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

"ဒါ... ဒါက ဘာလဲ..."

ရှဲ့ခွေ ဆန့်ထုတ်ထားသော လက်ဝါးမှာ စူးချန်ခုန်းနှင့် ဆယ်ပေအကွာသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင်ပင် စွမ်းအင်လှိုင်းများမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဆီသို့ တိုးဝင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူ၏ မျက်ဆန်များ ကျုံ့သွားလေ၏။

"ဝုန်း"

အသံလှိုင်းများ၏ တုန်ခါမှုကြောင့် လေဟာပြင်တွင် ဗုံးပေါင်းများစွာ ပေါက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ အရာအားလုံး အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ နားထဲတွင်လည်း ပေါက်ကွဲသံများ အဆက်မပြတ် မြည်နေသည်။ ရှဲ့ခွေ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် သဘာဝစွမ်းအင်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ကြယ်စင်ပုံဆောင်ခဲ သံချပ်ကာမှာ အလွန်တောင့်တင်းလှသော်လည်း ဤဟိန်းသံတစ်ချက်အောက်တွင်ပင် အက်ကွဲကြောင်းများစွာ ပေါ်လာသည်။

ရှဲ့ခွေ၏ လေးလံသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထိုတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် လွင့်ထွက်သွားခဲ့ပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် အကြိမ်ကြိမ် လိမ့်သွားကာ မီတာသုံးဆယ်ကျော် အကွာသို့ ရောက်မှသာ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

"ဒါက..."

အခြေအနေ မဟန်ပါက ဝင်ရောက်ကူညီရန် ပြင်ထားသော ထွမ်မုထောင်ပင် မှင်တက်သွားသည်။ သူသည် စူးချန်ခုန်း၏ နောက်ကျောတွင် ရှိနေသော ပေသုံးဆယ်ကျော် မြင့်သည့် ကျားဖြူပုံရိပ်ယောင်ကြီးနှင့် မတုန်မလှုပ် ရပ်နေသော စူးချန်ခုန်းကို ကြည့်ရင်း စကားပင် မဆိုနိုင်တော့ပေ။

ထိုကျားဖြူပုံရိပ်ယောင်မှာ စူးချန်ခုန်း၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားနှင့် ကောင်းကင်မြေကြီး၏ သဘာဝစွမ်းအင်များ ပေါင်းစပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုပုံရိပ်၏ ဟိန်းဟောက်သံတစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် ဝိညာဉ်ကြောတစ်ခုလုံး၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုထားသော မိစ္ဆာဂိုဏ်းချုပ် ရှဲ့ခွေကို အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားစေပြီး သူ၏ ကြယ်စင်ပုံဆောင်ခဲ သံချပ်ကာကိုပင် ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။ ဤစွမ်းအားမှာ အမှန်တကယ်ပင် တိုင်းတာ၍မရနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်လှသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်" ဝဖိုင့်ဖိုင့်အမျိုးသားနှင့် အခြားသော မိစ္ဆာဂိုဏ်းမှ ပညာရှင်များမှာ ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားလေ၏။ ထိုကျားဖြူဟိန်းသံအောက်တွင် သူတို့၏ ဝိညာဉ်များပင် ကြေမွသွားတော့မည့်အတိုင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

ရှဲ့ခွေသည် မြေပြင်မှ မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ပြန်ထလာခဲ့သည်။ "ငါသာ ဝိညာဉ်သိုလှောင် မန္တန်စာရွက်ကို မမျိုဘဲနဲ့ ဝိညာဉ်ကြောရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို မကာကွယ်ထားရင် ခုနက တိုက်ခိုက်မှုက ငါ့ကို ဒဏ်ရာရစေမှာပဲ... ဒါက အနည်းဆုံးတော့ အဆင့်တစ်ဝက်မြင့် သိုင်းကျင့်စဉ်ဖြစ်ရမယ်။ အဲ့ဒါကိုလည်း အောင်မြင်မှုကြီးကြီးမားမားရတဲ့ အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံထားတာပဲ။"

ရှဲ့ခွေ၏ ဦးရေပြားမှာ ထုံကျင်သွားပြီး စိတ်ထဲတွင်လည်း အေးစက်သွားခဲ့သည်။ ထိုအဆင့်ရှိသော ပညာရှင်တစ်ဦးမှာ မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်ကို သူ အသိဆုံး ဖြစ်သည်။ မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်များအကြားတွင် ပြိုင်ဘက် ရှားပါးပေလိမ့်မည်။

"ဒါက နတ်ဘုရားစွမ်းရည်... မဟုတ်ဘူး။ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ရဲ့ အခြေခံပုံစံပဲ။ ဒီတာ့ဝူဖုန်းက အနှိုင်းမဲ့ သိုင်းကျင့်စဉ် ဒါမဟုတ် အဆင့်တစ်ဝက်မြင့် သိုင်းကျင့်စဉ် တစ်ခုခုကို နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တွေ ထွက်ပေါ်လာစေနိုင်တဲ့အထိ ကျင့်ကြံထားတာပဲ။"

မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန၏ အကြီးအကဲဖြစ်သော ထွမ်မုထောင်သည် တော်ဝင်မိသားစုဝင်များသာ ဖတ်ရှုခွင့်ရှိသော လျှို့ဝှက်စာအုပ်များကို ဖတ်ဖူးသူဖြစ်သဖြင့် လျှို့ဝှက်ချက်များစွာကို သိထားသည်။

သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များသည် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြပြီး ကျင့်ကြံသူများသည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် လူသားအဆင့်ကို ကျော်လွန်ကာ သူတော်စင်အဆင့်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်ကြောင်း၊ သိုင်းပညာ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များကို ရရှိကာ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ခန္ဓာကိုယ်ကို ရရှိနိုင်ကြောင်း ထွမ်မုထောင် သိထားသည်။

သို့သော် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များ ရရှိရန်ပင် မဆိုနှင့် 'နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တု' များ ထွက်ပေါ်လာစေနိုင်သည့် သိုင်းပညာရှင်များမှာပင် အလွန်တရာ ရှားပါးလှသည်။ ထိုသူများမှာ အနှိုင်းမဲ့ ပါရမီရှင်များသာ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့မှာ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ သို့မဟုတ် သောင်းချီ၍ အစဉ်အလာရှိသော မိသားစုများမှ ဖြစ်စေ၊ ထိပ်တန်း သိုင်းပညာဂိုဏ်းကြီးများမှ ဖြစ်စေ ပေါ်ထွက်လာကြသူများ ဖြစ်ပြီး လာမည့် ပရမ်းပတာ ကာလအတွင်း၌ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ဖြစ်လာနိုင်သည့် အရည်အချင်း ရှိသူများ ဖြစ်ကြသည်။

"ဖြစ်နိုင်တာက... တာ့ဝူဖုန်းကို သတ်ဖို့ စေလွှတ်ခံရတဲ့ ထန်ယို့က သူ့လက်ထဲမှာတင် သေသွားခဲ့တာပဲ နေမှာ..." ထွမ်မုထောင်၏ စိတ်ထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုများ လှိုင်းထန်သွားပြီး အဖြစ်နိုင်ဆုံးသော အချက်များကို အမြန်တွေးတောလိုက်မိသည်။

ဤတာ့ဝူဖုန်းမှာ အနှိုင်းမဲ့သိုင်းကျင့်စဉ်များကို နတ်ဘုရားစွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာသည်အထိ ကျင့်ကြံထားနိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ် ပါရမီရှင်တစ်ဦးပင် ဖြစ်ပေတော့သည်။

အခန်း (၆၁၇) မဟာသိုင်းပညာရှင်ကြီး။ ချိပ်စည်းပျက်ပြယ်သွားခြင်း (၁)

"သူသာ သင့်တော်တဲ့ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့တစ်ခုကို ရမယ်ဆိုရင် အချိန်တိုအတွင်းမှာ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် တစ်ဦး ဖြစ်လာဖို့ အခွင့်အရေး ရှိတာပဲ။"

ထွမ်မုထောင်သည် ဤထူးခြားသော ပါရမီရှင်မှာ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ဖြစ်လာနိုင်သည့် အလားအလာရှိကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ အထူးသဖြင့် သူနှင့် လိုက်ဖက်ညီသော နတ်ဘုရားမျိုးစေ့တစ်ခုကို ရခဲ့ပါက ထိုမျိုးစေ့ကို သန့်စင်ပြီး နတ်ဘုရားစွမ်းအားများကို ဆုပ်ကိုင်ကာ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ခန္ဓာကိုယ်အဖြစ် ကျင့်ကြံနိုင်မည့် အခွင့်အလမ်း ရှိပေသည်။

မှန်ပါသည်။ ၎င်းမှာ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ဖြစ်လာနိုင်သည့် အခွင့်အလမ်းတစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ထိုစည်းမျဉ်းကို ကျော်ဖြတ်နိုင်သူမှာ လက်တစ်ဆုပ်စာမျှသာ ရှိပေသည်။

ရှဲ့ခွေ၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် ကြည့်ရဆိုးနေသည်။ "ငါ့ရဲ့ ရုပ်သေးကြယ်စင် တိုက်ပွဲဝင်ခန္ဓာကိုယ်ကိုသာ အောင်မြင်မှုကြီး အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့ရင်... ငါလည်း သူ့ထက် နိမ့်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

ရုပ်သေးကြယ်စင် တိုက်ပွဲဝင်ခန္ဓာကိုယ်မှာ အဆင့်တစ်ဝက်မြင့် သိုင်းကျင့်စဉ်ဖြစ်ပြီး ၎င်းကို အောင်မြင်မှုကြီးရသည့် အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံခြင်းကလည်း နတ်ဘုရားစွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာစေနိုင်သည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိစေနိုင်သည်။ သို့သော် ရုပ်သေးကြယ်စင်ဂိုဏ်း၏ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီသော သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင်ပင် ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသူမှာ အနည်းငယ်မျှသာ ရှိခဲ့သည်။

"လာစမ်းပါ၊ မင်းရဲ့ စွမ်းအားကို ငါ့ကို ပြလိုက်စမ်းပါ"

စူးချန်ခုန်းမှာ မတုန်မလှုပ် ရပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူ၏ အနက်ရောင် ဆံနွယ်များမှာ လေမတိုက်ဘဲ လှုပ်ခတ်နေပြီး သူ၏ ဆန့်ကျင်ဘက်တွင် ထိတ်လန့်နေသော ရှဲ့ခွေကို အေးစက်စွာ ကြည့်နေသည်။

ရှဲ့ခွေသည် အံတင်းတင်းကြိတ်လိုက်ရာ သူ၏ နဖူးပေါ်တွင် သွေးကြောများ ထောင်ထွက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပြင်းထန်သော သဘာဝစွမ်းအင်များ လှိုင်းထန်လာသည်။ "အဆင့်တစ်ဝက်မြင့် သိုင်းကျင့်စဉ်က အောင်မြင်မှုကြီးကြီးမားမား ရထားတော့ရော ဘာဖြစ်လဲ။ ဒီနေ့ ငါ မင်းရဲ့ အလောင်းကို နင်းပြီး ထိပ်ကို တက်လှမ်းပြမယ်။"

ရှဲ့ခွေက အော်ပြောလိုက်ရင်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ 'ဝိညာဉ်သိုလှောင်စာရွက်' ကို အရူးအမူး နှိုးဆွလိုက်ပြီး အတွင်းရှိ သဘာဝစွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

နတ်ဘုရားစွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာနိုင်သည့် အဆင့်အထိ သိုင်းပညာကို ကျင့်ကြံထားသော ဤမျှ အစွမ်းထက်သည့် ရန်သူထံမှ ထွက်ပြေးရန် အခွင့်အရေးမှာ အလွန်နည်းပါးကြောင်း ရှဲ့ခွေ သိသည်။ ဝိညာဉ်ကြောတစ်ခုလုံး၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုပြီး သူ၏ အကန့်အသတ်ကို ကျော်လွန်ကာ တိုက်ခိုက်မှသာ အနိုင်ရရန် အခွင့်အလမ်း ရှိပေလိမ့်မည်။

"ငါသာ သူ့ကို နှိမ်နင်းနိုင်ရင်... ငါ့ရဲ့ ရုပ်သေးကြယ်စင် တိုက်ပွဲဝင်ခန္ဓာကိုယ်က အောင်မြင်မှုကြီး အဆင့်ကို ရောက်သွားနိုင်တယ်။"

ရှဲ့ခွေ၏ စိတ်ထဲတွင်လည်း ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ်များ ရှိနေ၏။ 'နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တု' များကို အသုံးပြုနိုင်သော သိုင်းပညာရှင်ကြီးတစ်ဦးကို တည့်တည့်ရင်ဆိုင် အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့ပါက သူ၏ သိုင်းပညာ ယုံကြည်ချက်ကို များစွာ အားကောင်းစေမည်ဖြစ်ပြီး သူ၏ သိုင်းပညာကို နောက်တစ်ဆင့်သို့ မြှင့်တင်ပေးနိုင်မည့် အကျိုးကျေးဇူးများ ရရှိစေမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ရှဲ့ခွေသည် မည်သည့်နေရာမှ ပေါ်လာသည်မသိသော ဤ 'နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တု' ပိုင်ရှင် သိုင်းပညာရှင်ကြီးကို သတ်ဖြတ်ရန် သူ၏ အရာအားလုံးကို ရင်းနှီး၍ အသည်းအသန် ကြိုးစားရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

"ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း..."

သူသည် ဝိညာဉ်သိုလှောင် မန္တန်စာရွက်ကို အဆက်မပြတ် နှိုးဆွနေသဖြင့် ရှဲ့ခုမေ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ သဘာဝစွမ်းအင်များမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး ထူထဲသော ပုံဆောင်ခဲများနှင့် သံချပ်ကာများအဖြစ် စုစည်းလာကာ သူ၏ နီမှောင်သော အသားအရေပေါ်တွင် တောက်ပနေသည်။ သူ ထုတ်လွှတ်နေသော စွမ်းအားများမှာပင် "ထိပ်သီးပန်းသုံးပွင့်" အဆင့်ရှိသော သိုင်းပညာရှင်များကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စေရန် လုံလောက်နေပြီး သူနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း မရှိကြောင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သိရှိသွားစေသည်။

"တာ့ဝူဖုန်း... သူက 'နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တု' သိုင်းပညာတွေကို ကျင့်ကြံထားတဲ့ ပညာရှင်ကြီး တစ်ယောက်လား။ ငါ ဘာလို့ သူ့နာမည်ကို မကြားဖူးရတာလဲ။ လောကကြီး ပရမ်းပတာ ဖြစ်လာတဲ့အခါ ရှေးဟောင်းပညာရှင်တွေနဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ မိစ္ဆာတွေ ပေါ်လာတတ်တယ်လို့ ပြောကြတာ အမှန်ပဲ ထင်တယ်။"

"အဲ့ဒီ ရှဲ့ခွေက ဝိညာဉ်ကြောတစ်ခုလုံးရဲ့ စွမ်းအားကို အသုံးပြုနေတာပဲ... အဲ့ဒါက အရမ်းကြောက်စရာ ကောင်းလွန်းတယ်။ သာမန် မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက် ကိုင်တွယ်နိုင်တဲ့ အဆင့် မဟုတ်တော့ဘူး။"

လျန်ထျန်းလုနှင့် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ အခြားသော သိုင်းပညာရှင်များမှာလည်း အလွန်စိုးရိမ်နေကြသည်။ 'နတ်ဘုရားစွမ်းအားတု' ကို အသုံးပြုနိုင်သော အစွမ်းထက် ပညာရှင်တစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာပြီး ရှဲ့ခွေမှာလည်း ဝိညာဉ်ကြော၏ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ အသုံးပြုနေခြင်းကြောင့် သူ၏ ခွန်အားမှာ အမှန်တကယ်ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။ သူသည် မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် ၉၉ ရာခိုင်နှုန်းကို လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့်ပင် ချေမှုန်းနိုင်စွမ်း ရှိနေသည်။

နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တုကို ကျင့်ကြံထားသော မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်ကြီးနှင့် ဝိညာဉ်ကြော၏ သဘာဝစွမ်းအင်များကို အသုံးပြုနေသော ရှဲ့ခွေတို့အနက် မည်သူက ပို၍ အစွမ်းထက်မည်နည်း။

"ဂိုဏ်းချုပ်က သူ့ထက် အဆင့်မနိမ့်ပါဘူး။" ဝတ်စုံနက်ဝတ်သူများကလည်း သူတို့၏ လက်သီးများကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ကြသည်။ ရှဲ့ခွေသည် ဝိညာဉ်ကြော၏ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ အသုံးပြုနေချိန်တွင် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် တစ်ဦးမှလွဲ၍ မည်သူမျှ သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ဟု သူတို့ ယုံကြည်ထားကြသည်။

လူတိုင်းမှာ မိုင်ပေါင်းများစွာ ကျယ်ပြန့်သော ချိုင့်ခွက်ကြီးအတွင်းမှ ထိုတိုက်ပွဲကို မျက်တောင်မခတ်ဘဲ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ တစ်သက်တွင် တစ်ခါသာ မြင်တွေ့နိုင်မည့် ဤတိုက်ပွဲကို လွတ်သွားမည်ကို လူတိုင်း စိုးရိမ်နေကြသည်။

ရှဲ့ခွေ၏ ကြွက်သားများမှာ လက်မဝက်ခန့်အထိ ဖောင်းကြွနေပြီး မျက်နှာမှာလည်း ရှုံ့မဲ့နေသည်။ သူ၏ ရုပ်သေးကြယ်စင် တိုက်ပွဲဝင်ခန္ဓာကိုယ် ကျင့်စဉ်ကြောင့်သာ တောင့်ခံထားနိုင်တာ ဖြစ်ပြီး သဘာဝစွမ်းအင်များ၏ ပြင်းထန်သော ဖိအားအောက်တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

"သေလိုက်တော့။ ကြယ်စင်ဖျက်ဆီးချိပ်စည်း"

ရှဲ့ခွေသည် သူ၏ အရှိန်အဝါကို အမြင့်ဆုံးသို့ မြှင့်တင်လိုက်ပြီး မိုးကြိုးသံကဲ့သို့သော အဟုန်ဖြင့် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ သူ၏ လေးလံသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရွေ့လျားနေသော တောင်ကြီးတစ်လုံးနှင့် တူလှသည်။ သူ လှမ်းလိုက်သော ခြေလှမ်းတိုင်းကြောင့် မြေပြင်မှာ နိမ့်ဝင်သွားပြီး လေထုနှင့် ပွတ်တိုက်မိသော သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်နေ၏။ ပတ်ပတ်လည်မှ လျှံထွက်နေသော သဘာဝစွမ်းအင်များမှာ ဒီရေလှိုင်းများကဲ့သို့ တစ်လွှာပြီးတစ်လွှာ တိုးဝင်လာနေပြီး အရှိန်အဝါမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

ပြေးဝင်လာစဉ်အတွင်း ရှဲ့ခွေ၏ လက်ဝါးနှစ်ဖက်မှာ ထပ်လိုက်ပြီး တံဆိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ရှေ့သို့ အားကုန် တွန်းထုတ်လိုက်သည်။ သူ၏ ရှေ့ရှိ လေထုမှာ ဖိသိပ်သွားပြီး တောင်ကြီးတစ်လုံးလုံးကို လှုပ်ခါ၍ ပစ်သွင်းလိုက်သကဲ့သို့ တားဆီး၍မရသော ခွန်အားများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"စွမ်းအားသက်သက်ပဲ ရှိတာပါ..."

ဤပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ရင်ဆိုင်ရသော်လည်း စူးချန်ခုန်းမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ စုစည်းလိုက်ရာ သူ၏ နောက်ကျောရှိ ပုံရိပ်မှာ ချက်ချင်းပင် အနက်ရောင် အမွေးအမျှင်ရှိသော ဧရာမမျောက်ဝံကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ 'လေဟာပြင်ကို ဖမ်းဆုပ်သော မျောက်ဝံနတ်ဆိုး' ပင် ဖြစ်သည်။

ရှူး

ဧရာမမျောက်ဝံနက်ကြီး၏ လက်တံမှာ ဆန့်ထွက်သွားပြီး ၎င်း၏ ဧရာမလက်ဝါးကြီးမှာ ကြယ်များကို ဆွတ်ခူး၍ လကို ဖမ်းဆုပ်တော့မည့်အလား ပွင့်အာလာသည်။ ၎င်းသည် သူ၏ ရှေ့ရှိ ဟင်းလင်းပြင်ကို ရုန်းကန်နေသော ဘောလုံးတစ်ခုကဲ့သို့ ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

ရှဲ့ခွေမှာ ထိုဖိအားအတွင်း ပိတ်မိသွားပြီး သူ၏ တားဆီး၍မရသော အရှိန်အဝါမှာလည်း ပျက်ပြယ်သွားခဲ့ရသည်။

ထိုအချိန်တွင် စူးချန်ခုန်းသည် နောက်သို့ မဆုတ်ဘဲ ရှေ့သို့ တိုးဝင်လိုက်သည်။ သူသည် 'ခြေလှမ်းကျုံ့အတတ်' ကို အသုံးပြုကာ ရှဲ့ခွေ၏ ရှေ့တွင် ချက်ချင်း ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူ၏ ညာလက်သီးမှာ သာမန်အတိုင်း ထင်ရသော်လည်း ၎င်းအတွင်း၌ 'ကျားဖြူဟိန်းသတ်ချက်' ၏ စုစည်းထားသော စွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေသည်။

"ဗုန်း"

ဖိသိပ်ချုပ်ကိုင်ခံထားရသဖြင့် ရှဲ့ခွေမှာ ရှောင်တိမ်းရန် ကြိုးစားသော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။ ထိုသာမန်လက်သီးချက်မှာ ရှဲ့ခွေ၏ ရင်ဘတ်ကို တည့်တည့် ထိမှန်သွားခဲ့ပြီးနောက် အက်ကွဲသံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာသည်။ လက်သီး၏ ခွန်အားမှာ တုန်ခါမှုနှင့် ပေါက်ကွဲမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး ရှဲ့ခွေ၏ ရင်ဘတ်ရှိ သဘာဝစွမ်းအင် ပုံဆောင်ခဲ သံချပ်ကာကို အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

ရှဲ့ခွေမှာ နောက်သို့ ပေအနည်းငယ် လွင့်ထွက်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ ခြေလှမ်းတိုင်းက မြေပြင်ကို နက်ရှိုင်းစွာ နိမ့်ဝင်သွားစေသည်။

"တောက်"

ရှဲ့ခွေ၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးတက်လာခဲ့ပြီး သူ၏ ခြေထောက်များကို မြေပြင်တွင် မြဲမြံအောင် နင်းလိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လေးကြိုးတစ်ချောင်းကဲ့သို့ ကျစ်ကျစ်ပါအောင် လိမ်လိုက်ပြီး သူ၏ ညာလက်သီးကို မြားတစ်စင်းကဲ့သို့ ပစ်သွင်းလိုက်သည်။ သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်မှ ချုပ်ကိုင်ထားသော ဟင်းလင်းပြင်ကို အားဖြင့် ဖောက်ထွက်လိုက်ပြီး စူးချန်ခုန်း၏ မျက်နှာကို လက်သီးဖြင့် ပစ်သွင်းလိုက်လေတော့သည်။

အခန်း (၆၁၈) မဟာသိုင်းပညာရှင်ကြီး။ ချိပ်စည်းပျက်ပြယ်သွားခြင်း (၂)

သို့သော် ၎င်းမှာ အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ချုပ်ကိုင်ထားမှုများမှ ရုန်းထွက်လိုက်ရခြင်းက ကမ္ဘာမြေကို တုန်ခါစေမည့် ဤလက်သီးချက်၏ ခွန်အားကို အဆမတန် လျော့နည်းသွားစေခဲ့သည်။ စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ ဦးခေါင်းကို အနည်းငယ် တိမ်းစောင်းလိုက်ရာ စူးချန်ခုန်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် အလွန်နှေးကွေးနေသော ထိုလက်သီးချက်မှာ ပစ်မှတ်ကို လွဲချော်သွားခဲ့သည်။

လက်သီးချက်ကို ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် စူးချန်ခုန်း၏ လက်သီးမှာ အောက်မှ အထက်သို့ ပင့်တင်လိုက်ရာ လမ်းကြောင်းတစ်လျှောက်ရှိ လေထုမှာ ပုံပျက်တုန်ခါသွားပြီး ရှဲ့ခွေ၏ မေးရိုးကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားခဲ့သည်။

"ဗုန်း"

ရှဲ့ခွေ၏ ခြေထောက်များမှာ မြေပြင်မှ လွတ်ထွက်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ နှစ်မီတာခွဲ မြင့်သော ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပေသုံးဆယ်ကျော် အမြင့်သို့ လွင့်တက်သွားကာ မူးဝေသွားခဲ့သည်။ သူ၏ သဘာဝစွမ်းအင် ပုံဆောင်ခဲ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သံချပ်ကာကဲ့သို့ လက်သီးချက်၏ ခွန်အားကို လျှော့ချပေးပြီး သူ၏ တောင့်တင်းလှသော ကြွက်သားကျင့်စဉ်များ ရှိနေသော်လည်း ရှဲ့ခွေမှာ အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရကာ နား၊ နှာခေါင်းနှင့် ပါးစပ်တို့မှ သွေးများ ပန်းထွက်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြန်လည်ကျဆင်းလာပြီး ချိုင့်ခွက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာကာ ဖုန်မှုန့်များမှာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ လွင့်စင်သွားလေ၏။

"ဒါ... ဒါက... တစ်ဖက်သတ် နှိမ်နင်းနေတာပဲ"

လျန်ထျန်းလုမှာ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် အသက်ရှူရပ်မတတ် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ ရှေ့မှ မြင်ကွင်းကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

ရှဲ့ခွေသည် ဝိညာဉ်ကြောတစ်ခုလုံး၏ စွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ပြီး သူ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းမှာ တောင်ကုန်းများနှင့် မြေပြင်ကို အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်လှသည်။ သို့သော် စူးချန်ခုန်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်မူ သူသည် လုံးဝ အရေးမသာဘဲ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန်ပင် မစွမ်းသာဘဲ ဖြစ်နေသည်။

"ဒါက ကျွမ်းကျင်မှု အဆင့်အတန်း ကွာခြားချက်ပဲ... တကယ်တော့ ရှဲ့ခွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းက အရမ်းပြင်းထန်ပေမယ့် ပစ်မှတ်ကို မထိရင် ဘာမှ အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး။ တာ့ဝူဖုန်းနဲ့ ယှဉ်ရင် ရှဲ့ခွေက ခွန်အားသက်သက်သာရှိတဲ့ လူမိုက်တစ်ယောက်လိုပဲ... ဒါက 'နတ်ဘုရားစွမ်းအားတု' အဆင့်ရှိတဲ့ သိုင်းပညာရှင်ကြီး တစ်ယောက်ပဲ။"

ထွမ်မုထောင်လည်း ထပ်တူပင် မှင်တက်နေမိသည်။

ယခု ရှဲ့ခွေက အားနည်းနေတာ မဟုတ်ပေ။ အမှန်တကယ်တော့ သူသည် မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်များကို အလွယ်တကူ ချေမှုန်းနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်သည်။ သို့သော် စူးချန်ခုန်းက အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုလူနှစ်ဦး၏ သိုင်းပညာ ကျွမ်းကျင်မှုမှာ အဆင့်အတန်း မတူညီကြပေ။ စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ ခွန်အားကို ပြည့်ပြည့်ဝဝ အသုံးချနိုင်သော်လည်း ရှဲ့ခွေ၏ အသုံးချပုံမှာ ကြမ်းတမ်းလွန်းလှသည်။ အခြားသော မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်ကြီးများနှင့် ဆိုပါက လုံလောက်နိုင်သော်လည်း စူးချန်ခုန်းကဲ့သို့သော ပညာရှင်နှင့် ဆိုပါက သူသည် ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် အချုပ်အနှောင် ခံနေရပြီး သူ၏ ခွန်အားကို အသုံးမချနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေသည်။

"မဖြစ်ဘူး... မကောင်းတော့ဘူး... ငါ့ကိုယ်ထဲက သဘာဝစွမ်းအင်တွေက ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးနေပြီ..."

သူသည် အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်နေသော်လည်း စူးချန်ခုန်း၏ ပြင်းထန်သော လက်သီးချက်များကိုသာ အကြိမ်ကြိမ် ခံနေရသဖြင့် ရှဲ့ခွေ စိတ်ဓာတ်ကျလာခဲ့သည်။

သူ့တွင် ထူထဲသော သဘာဝစွမ်းအင် အရှိန်အဝါနှင့် ရုပ်သေးကြယ်စင် တိုက်ပွဲဝင်ခန္ဓာကိုယ်တို့ ရှိနေသော်လည်း 'ကျားဖြူဟိန်းသတ်ချက်' ၏ လက်သီးစွမ်းအားများမှာ သူ၏ ကိုယ်တွင်းရှိ ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေသော သဘာဝစွမ်းအင်များကို ပိုမိုလှုပ်ခတ်စေခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ စွမ်းအားကြောများ၊ အရိုးများနှင့် ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများကို ပုံစံမကျဘဲ လိမ်ယှက်သွားစေသကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားနေရသည်။

"အားးးးး ဖောက်ထွင်းလက်သီး"

ရှဲ့ခွေသည် သွေးရောင်လွှမ်းနေသော မျက်နှာဖြင့် မြေပြင်မှ ထလာကာ သူ၏ လက်သီးများကို အရူးအမူး ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ သို့သော် စူးချန်ခုန်း၏ 'မျောက်ဝံနတ်ဆိုး လေဟာပြင်ဖမ်းဆုပ်ချက်' အောက်တွင် ထိုလက်သီးချက်မှာ အရှိန်အဝါ ကြီးမားသော်လည်း အနည်းငယ် နှေးကွေးနေ၏။ စူးချန်ခုန်းသည် ရှေ့သို့ တိုးဝင်လိုက်ပြီး နတ်သမင်ခြေလှမ်းဖြင့် အလွယ်တကူ ရှောင်တိမ်းကာ ရှဲ့ခွေ၏ နောက်ကျောတွင် ပေါ်လာသည်။

"ကျားဖြူဟိန်းသံဖြင့် သတ်ဖြတ်ခြင်း"

စူးချန်ခုန်းသည် ကျားဖြူဟိန်းသတ်ချက်၏ စွမ်းအားကို ထပ်မံစုစည်းလိုက်ပြီး ရှဲ့ခွေ၏ ကျောရိုးကို လက်သီးဖြင့် ပစ်သွင်းလိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်း၏ 'ဝူချင်းရှီ' တွင် 'ကျားကျင့်စဉ်' မှာ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို အဓိကထားသည်။ 'ကျားဖြူဟိန်းသံဖြင့် သတ်ဖြတ်ခြင်း' မှာ တစ်ဦးတည်းသော ပစ်မှတ်ကို တိုက်ခိုက်ရာတွင် အစွမ်းထက်ဆုံး ဖြစ်ပြီး အသံလှိုင်းများ၏ တုန်ခါမှုဖြင့် ပြိုကွဲစေသည့် အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေကာ အတောင့်တင်းဆုံးသော ကာကွယ်ရေးကိုပင် လက်သီးချက် အနည်းငယ်အတွင်း ဖြိုခွဲနိုင်သည်။

"ဂျွတ်"

ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ရှဲ့ခုမေ၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက်ရှိ အကာအကွယ် သဘာဝစွမ်းအင်များမှာ လုံးဝ ပေါက်ထွက်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ ကျောရိုးဆစ်များမှာလည်း ကြေမွသွားခဲ့ရာ ထိုအသံကို လူတိုင်း ကြားလိုက်ရသည်။ ရှဲ့ခွေ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ လုံးဝ တောင့်တင်းသွားခဲ့သည်။

"မဖြစ်ဘူး။ မဖြစ်ဘူး။"

ရှဲ့ခွေ၏ မျက်နှာမှာ နာကျင်မှုနှင့် ဒေါသတို့ကြောင့် ရှုံ့မဲ့နေသည်။ ရုပ်သေးကြယ်စင်ဂိုဏ်း၏ လက်ရှိဂိုဏ်းချုပ်အနေဖြင့် သူသည် လာမည့် ပရမ်းပတာ ကာလအတွင်း အခွင့်အရေးများကို အရယူပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်ရန် ကြီးမားသော ရည်မှန်းချက်များ ရှိခဲ့သည်။ မိစ္ဆာဂိုဏ်းများနှင့် မိစ္ဆာတံခါးများ၏ မဟာမိတ်အဖွဲ့ထံမှ ထောက်ခံမှု ရရှိရန်အတွက် သူသည် ကျော်ကြားလှသော ထွမ်မုထောင်ကို သတ်ဖြတ်ပြီး သူ၏ နာမည်ဂုဏ်သတင်းကို တည်ဆောက်ရန် လိုအပ်သည်။

အကယ်၍ သူသာ အောင်မြင်ခဲ့ပါက သူ၏ နောက်ကွယ်က ထောက်ပံ့သူများထံမှ 'နတ်ဘုရားမျိုးစေ့' တစ်ခု၏ အပိုင်းအစကို အနည်းဆုံး ရရှိပေလိမ့်မည်။

သို့သော် သူသည် ထွမ်မုထောင်၏ လက်ထဲတွင် ကျဆုံးခဲ့ခြင်း မဟုတ်ဘဲ မည်သည့်နေရာမှ ပေါ်လာသည်မသိသော 'နတ်ဘုရားစွမ်းအားတု' ပိုင်ရှင် သိုင်းပညာရှင်ကြီးတစ်ဦး၏ လက်တွင် ကျဆုံးခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သဖြင့် နောင်တနှင့် ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေသည်။

"ဟင်" ရှဲ့ခွေ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေသော သဘာဝစွမ်းအင်များကို အာရုံခံမိလိုက်သဖြင့် စူးချန်ခုန်း ချက်ချင်းပင် နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သည်။

"အားးးးးးးးး"

သူ၏ ကျောရိုး ကြေမွသွားခြင်းနှင့်အတူ သူမျိုချထားသော 'ဝိညာဉ်သိုလှောင် မန္တန်စာရွက်' မှာလည်း အာနိသင် ပျက်ပြယ်သွားခဲ့ရာ အတွင်းရှိ သဘာဝစွမ်းအင်များမှာ ထိန်းချုပ်၍မရဘဲ လျှံထွက်လာခဲ့သည်။ ရှဲ့ခွေသည် မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဝိညာဉ်ကြောတစ်ခုလုံး၏ ကြီးမားသော သဘာဝစွမ်းအင်များကို ဆက်လက် ထိန်းထားနိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေအလွန်အကျွံ ထည့်ထားသော ပူဖောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ဖောင်းကားလာပြီး ပေါက်ကွဲသွားလေ၏။ ထုထည်ကြီးမားလှသော သဘာဝစွမ်းအင်များမှာ မုန်တိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဖုန်မှုန့်များကို ကောင်းကင်ယံသို့ လွင့်စင်သွားစေခဲ့သည်။

ရှဲ့ခွေသည် မန္တန်စာရွက်၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အမြဲတမ်း အကန့်အသတ်သို့ တွန်းပို့ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ စူးချန်ခုန်း၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို ခံစားရပြီးနောက် သူသည် ကြီးမားလှသော သဘာဝစွမ်းအင်များကို ဆက်လက် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း မရှိတော့သဖြင့် ခန္ဓာကိုယ် ပေါက်ကွဲကာ အပိုင်းပိုင်းပြတ်၍ အလွန်တရာ ဝမ်းနည်းဖွယ်ကောင်းသော သေခြင်းတရားနှင့် ရင်ဆိုင်သွားခဲ့ရသည်။

"သူ နိုင်သွားပြီလား။ တာ့ဝူဖုန်းက... တကယ်ပဲ ရှဲ့ခွေကို တိုက်ကွက် နည်းနည်းလေးနဲ့ သတ်ပစ်နိုင်ခဲ့တာပဲ။"

လျန်ထျန်းလုနှင့် အခြားသူများမှာ စိတ်ထဲတွင် အကြီးအကျယ် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ရှဲ့ခွေကို ဆယ်ကွက်အတွင်း သတ်မည်ဟူသော စူးချန်ခုန်း၏ စကားမှာ ကြွားဝါခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူ၏ စစ်မှန်သော ယုံကြည်မှုနှင့် ခွန်အားကို ပြသလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

"ဒါက နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တု အဆင့်ရှိတဲ့ ပညာရှင်ကြီးပဲ... အရမ်းကို အစွမ်းထက်လွန်းတယ်။ အနှိုင်းမဲ့သိုင်းကျင့်စဉ်ကို ဒီအဆင့်အထိ ကျင့်ကြံထားတဲ့သူ မဟုတ်ရင် သူ့ကို ယှဉ်နိုင်ဖို့ ခက်လိမ့်မယ်။"

ထွမ်မုထောင်သည် အံ့ဩမိသလို တစ်ဖက်တွင်လည်း ထိုအစွမ်းကို လေးစားမိသွားခဲ့သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်... သေသွားပြီလား။"

"ပြေးကြ ပြေးကြ"

အကြောက်ဆုံးမှာ ကျန်ရှိနေသော ဝတ်စုံနက်ဝတ် သုံးဦး ဖြစ်သည်။ မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်များကို ချေမှုန်းနိုင်စွမ်းရှိသော ရှဲ့ခွေပင် နေရာတင် သေဆုံးသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အခြေအနေကို သဘောပေါက်သွားပြီး အသည်းအသန် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားကြသည်။

"မင်းတို့ကို... အလွတ်မပေးဘူး။"

စူးချန်ခုန်းသည် အခြားနှစ်ဦးကို ဂရုမစိုက်ဘဲ မိုင်အနည်းငယ် အကွာရှိ ပုံရိပ်တစ်ခုဆီသို့သာ မျက်တောင်မခတ် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ဝတ်စုံနက် အဖိုးအို ဖြစ်သည်။

ရှဲ့ခွေ၏ အဖွဲ့တွင် စုစုပေါင်း လေးဦး ပါဝင်ပြီး ဤဝတ်စုံနက်ဝတ် အဖိုးအိုမှာ မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များကို ထိန်းချုပ်ပြီး လူသားဗုံးများအဖြစ် ပြုလုပ်ခဲ့သော တရားခံအစစ် ဖြစ်ပေသည်။