အခန်း (၆၁၉-၆၂၁)

အခန်း (၆၁၉) မဟာသိုင်းပညာရှင်ကြီး။ ချိပ်စည်းပျက်ပြယ်သွားခြင်း (၃)

ယခင်က ဝတ်စုံနက်နှင့် အဖိုးအိုသည် အဆင့်မြင့် သိုင်းပညာရှင် သုံးဆယ်နီးပါးကို ဖောက်ခွဲခဲ့စဉ်က စူးချန်ခုန်းသည် ဟေးလျန်ယွမ်၊ ချမ်ရွေ့နှင့် ချိုင်ဖေး တို့ကိုသာ ကယ်တင်နိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် ထိုသူများကို 'နတ်ပိုးချည်မျှင်' များဖြင့် ရစ်ပတ်ကာ အဖိုးအို၏ ပေါက်ကွဲမှုမှ ကာကွယ်ပေးခဲ့သလို တစ်ဖက်တွင်လည်း ထိုအဖိုးအို ရှိနေသည့် နေရာကို အတိအကျ မှတ်သားထားခဲ့သည်။

သို့သော် ကိစ္စရပ်တိုင်းတွင် ဦးစားပေးဟူသည် ရှိရာ စူးချန်ခုန်းသည် အစွမ်းအထက်ဆုံး ဖြစ်သော ရှဲ့ခွေကို အရင်ဆုံး ကိုင်တွယ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပြီးနောက်မှသာ ထိုအဖိုးအိုထံသို့ အကြည့်ကို လွှဲလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရွှီး ရွှီး ရွှီး

စူးချန်ခုန်း၏ ခြေလှမ်းတိုင်းသည် 'သမင်ကျင့်စဉ်' မှ 'နတ်သမင် ကောင်းကင်လှမ်းခြေလှမ်း' အတတ်ကြောင့် တစ်ခဏအတွင်း ပေပေါင်းများစွာကို ကျော်ဖြတ်သွားနိုင်ပြီး မြေပြင်ကို ကျုံ့လိုက်သကဲ့သို့ပင် ရှိနေသည်။

"ပြေး ပြေး"

ဝတ်စုံနက် အဖိုးအိုသည် ဆိုးရွားသော အခြေအနေကို သဘောပေါက်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် ထွက်ပြေးသော်လည်း သူ၏ အရှိန်မှာ စူးချန်ခုန်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကဲ့သို့ ကွာခြားလှသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် အသည်းအသန် ထွက်ပြေးနေသော ဝတ်စုံနက် အဖိုးအိုကို ခဏလေးအတွင်းမှာပင် မှီသွားခဲ့သည်။ သူသည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် လှမ်းဖမ်းလိုက်ရာ ထိုအကြီးအကဲမှာ စူးချန်ခုန်း၏ လက်ထဲတွင် ကြက်ကလေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အားကိုးရာမဲ့ ဖြစ်သွားလေ၏။

ဝတ်စုံနက် အဖိုးအိုမှာ အကြောက်လွန်ကာ လိပ်ပြာလွင့်မတတ် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး အသနားခံရင်း အော်ပြောလိုက်သည်။ "စီနီယာ... ကျွန်တော့်အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ။ စီနီယာ... ကျေးဇူးပြုပြီး ချမ်းသာပေးပါ။ ကျွန်တော်က အမိန့်ကို နာခံရုံတင်ပါ။"

"သေလိုက်တော့"

စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ အသနားခံစကားများကို နားထောင်ရန် စိတ်မဝင်စားပေ။ ဤဝတ်စုံနက် အဖိုးအိုသည် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းမှ သူသိကျွမ်းသော အကြီးအကဲများ ဖြစ်ကြသည့် စွန်းချီနှင့် အန်းယိုအပါအဝင် ဖမ်းဆီးထားသော မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များကို ဖောက်ခွဲခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ စူးချန်ခုန်း လုပ်နိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ သူတို့ကို ကလဲ့စားချေပေးရန်နှင့် ထိုအကြီးအကဲကိုလည်း ထပ်တူညီသော သေခြင်းတရားကို မြည်းစမ်းစေရန်ပင် ဖြစ်သည်။

"ဗုန်း"

စူးချန်ခုန်း၏ ပေါ့ပါးသော လက်သီးတစ်ချက်သည် အကြီးအကဲ၏ ရင်ဘတ်ကို ထိမှန်သွားပြီး ကိုယ်တွင်းသို့ ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှု စွမ်းအားများကို ပို့လွှတ်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် အကြီးအကဲ၏ မျက်နှာမှာ နာကျင်မှုကြောင့် ရှုံ့မဲ့သွားပြီး စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်ရသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တစ်စချင်းစီ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး အပိုင်းပိုင်းပြတ်ကာ ပျက်စီးသွားသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် ခံစားချက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဗြုန်း"

ဝတ်စုံနက်ဝတ် အကြီးအကဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အပိုင်းပိုင်း ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး သွေးမိုးများကဲ့သို့ လွင့်စင်သွားကာ အနီးနားရှိ မြေပြင်ကို နီရဲသွားစေခဲ့သည်။

ရှဲ့ခွေနှင့် ဝတ်စုံနက် အဖိုးအိုတို့ကို သတ်ပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် စိတ်သက်သာရာ ရသွားလေ၏။ အမှန်တကယ်တော့ ဟေးလျန်ယွမ်နှင့် အခြားသူများ အသက်ရှင်နေခြင်းမှာပင် ကံကောင်းလှသည်ဟု ဆိုရပေမည်။

ထွက်ပြေးနေသော အဖိုးအိုကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် စူးချန်ခုန်း၏ စိတ်အခြေအနေမှာ အနည်းငယ် ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူသည် အလံဝါရွာ ရှိရာသို့ ပြန်သွားခဲ့သော်လည်း ရွာမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဧရာမ ချိုင့်ခွက်ကြီးတစ်ခုသာ ကျန်ခဲ့တော့သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ကျန်ရှိနေသော ဝတ်စုံနက် နှစ်ဦးမှာလည်း ထွက်မပြေးနိုင်ဘဲ ထွမ်မုထောင်တို့၏ လက်ထဲတွင် အရှင်ဖမ်းဆီးခံလိုက်ရသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူတို့ကို မသတ်တာက သတင်းအချက်အလက်အချို့ ရရှိရန် ရည်ရွယ်ထားတာ ဖြစ်ကြောင်း သိသာပါသည်။

"ညီလေးတာ့... ဒီနေ့ ညီလေးရဲ့ တရားမျှတတဲ့ အကူအညီအတွက် ငါ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

ထွမ်မုထောင်က စူးချန်ခုန်းကို ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်သည်။ စူးချန်ခုန်း၏ အကူအညီသာ မပါပါက ရှဲ့ခွေမှာ ကိုင်တွယ်ရန် မလွယ်ကူသော ပြိုင်ဘက် ဖြစ်ကြောင်း သူ သိသည်။

"ဒါက ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး"

စူးချန်ခုန်းသည် ခေါင်းခါယမ်းကာ အတိုချုံး ပြန်ပြောလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ရှဲ့ခွေ သေဆုံးသွားသော ချိုင့်ခွက်ကြီးအတွင်းမှ ပေရာဂဏန်းအကွာတွင် ရှိနေသော အိတ်တစ်လုံးကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ရှဲ့ခွေ ပိုင်ဆိုင်သော ဤအိတ်မှာ မည်သည့်ပစ္စည်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည် မသိရသော်လည်း ပျက်စီးခြင်း မရှိဘဲ ကျန်ရှိနေခဲ့သည်။ စူးချန်ခုန်းက ၎င်းကို ကောက်ယူလိုက်သည်။ ရှဲ့ခွေသည် ယခင်က ဝိညာဉ်ကြောကို ချိတ်ပိတ်ထားသော မန္တာန်စာရွက်ကို ဤအိတ်ထဲမှ ထုတ်ယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ ကျန်ရှိနေသော ဝိညာဉ်ကြောများမှာလည်း ဤအိတ်အတွင်း၌ ထိုနည်းအတိုင်း ရှိနေနိုင်ပေသည်။

အရှင်ဖမ်းဆီးခံထားရသော အခြား ဝတ်စုံနက်ဝတ် နှစ်ဦးကို ကြည့်ရင်း ထွမ်မုထောင်က စူးချန်ခုန်းကို ပြောလိုက်သည်။ "ဒီမကောင်းဆိုးဝါးတွေက မဟာမီးလျှံအင်ပါယာရဲ့ ဆုငွေထုတ်ခံထားရတဲ့ ရာဇဝတ်ကောင်တွေပဲ။ အထူးသဖြင့် ရုပ်သေးကြယ်စင်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်တဲ့ ရှဲ့ခွေပေါ့။ ညီလေးတာ့... မင်း လိုချင်တာ တစ်ခုခု ရှိလား။ ညီလေးကိုယ်စား အစ်ကို အကူအညီ ပေးနိုင်ပါတယ်"

ရှဲ့ခွေသည် ရုပ်သေးကြယ်စင်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်သဖြင့် သူ့ကို သတ်နိုင်သူ မည်သူမဆို မဟာမီးလျှံအင်ပါယာထံမှ ဆုငွေ ထုတ်ယူနိုင်သည်။

ရှဲ့ခွေကို စူးချန်ခုန်းက သတ်ခဲ့တာ ဖြစ်သဖြင့် ထွမ်မုထောင်သည် ထိုဂုဏ်ပြုမှုကို ရယူရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် စူးချန်ခုန်းအား ဆုလာဘ်များ ရရှိစေရန် သူက ကူညီပေးမည်ဟု ကမ်းလှမ်းလိုက်တာ ဖြစ်သည်။

ဤကမ်းလှမ်းမှုကို ကြားသောအခါ စူးချန်ခုန်း စိတ်ဝင်စားသွားခဲ့သည်။

ယခုအခါ သူသည် ကောင်းကင်စွမ်းအားကြော ကိုးခုကို ဖွင့်ထားပြီး ဖြစ်သော်လည်း ဆယ့်နှစ်ခုစလုံး ဖွင့်နိုင်ရန် နောက်ထပ် သုံးခု လိုအပ်နေသေးသည်။ စူးချန်ခုန်းကိုယ်တိုင် 'ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ဆေးလုံး' များကို ဖော်စပ်နိုင်သော်လည်း ၎င်းမှာ အချိန်နှင့် လုပ်အား အလွန်ပေးရသည်။

စူးချန်ခုန်း၏ လက်ရှိ အရှိန်အရ တစ်လလျှင် ဆေးလုံး ရာနှင့်ချီ၍ ဖော်စပ်နိုင်သည်။

သို့သော် သူ၏ ခန့်မှန်းချက်အရ ကောင်းကင်စွမ်းအားကြောများကို ဆက်လက် ဖွင့်လှစ်နိုင်ရန်အတွက် အရင်းအမြစ်များ ပိုမိုလိုအပ်လာမည် ဖြစ်ပြီး ကျန်ရှိသော သုံးခုအတွက် အနည်းဆုံး ဆေးလုံး တစ်ထောင် သို့မဟုတ် နှစ်ထောင်ခန့် လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။ တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် ဤဆေးလုံးများကို သူကိုယ်တိုင် ဖော်စပ်ရန်အတွက် အနည်းဆုံး တစ်နှစ်ခန့် အချိန်ပေးရမည် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် အဂ္ဂိရတ်ပညာ အဆင့် ၉ သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သဖြင့် 'ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ဆေးလုံး' များ ဖော်စပ်ခြင်းက သူ၏ ဆေးဖော်စပ်မှု စွမ်းရည်ကို တိုးတက်စေရန်အတွက် အကန့်အသတ် ရှိနေသည်။

အကယ်၍ အခြားသော နေရာများမှ ကျင့်ကြံမှုကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးများ ရရှိနိုင်ပါက သူ၏ အချိန်များကို များစွာ သက်သာစေမှာ သေချာပါသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် အားမနာဘဲ သူ၏ လိုအပ်ချက်ကို တိုက်ရိုက် ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော့်အတွက် 'ထိပ်သီးပန်းသုံးပွင့်' အဆင့်ရောက်နေတဲ့ မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တွေ ကောင်းကင်သွေးကြော ဖွင့်တဲ့နေရာမှာ သုံးလို့ရမယ့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးတွေ လိုချင်ပါတယ်... တတ်နိုင်သမျှ များများပေါ့"

" မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တွေ ကောင်းကင်သွေးကြော ဖွင့်ဖို့အတွက် သုံးတဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးလုံးတွေလား။ ရတာပေါ့။ အဲ့ဒါတွေကို ဖေးယွမ်မြို့တော်ကို ပို့ခိုင်းလိုက်ရမလား"

ထွမ်မုထောင်က လွယ်လွယ်ကူကူပင် သဘောတူလိုက်သည်။ စူးချန်ခုန်းက ထိုဆေးလုံးများကို သူကိုယ်တိုင်အတွက် လိုအပ်သည်ဟု သူ မထင်ပေ။ ထိုအစား စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ မိတ်ဆွေများ သို့မဟုတ် မိသားစုဝင်များအတွက် ပေးရန် ရည်ရွယ်ထားသည်ဟုသာ ယူဆလိုက်သည်။

အမှန်တော့ ထွမ်မုထောင်၏ အမြင်တွင် 'နတ်ဘုရားစွမ်းအားတု' အဆင့်ရှိ သိုင်းပညာရှင်ကြီး ဖြစ်သော စူးချန်ခုန်းသည် အရင်ကတည်းက 'ထိပ်သီးသုံးပွင့်' နှင့် 'မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်' အဆင့်များသို့ ရောက်ပြီးသား ဖြစ်ရမည်ဟု ထင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ စူးချန်ခုန်းသည် မကြာသေးမီကမှ 'ကောင်းကင်ပန်း' ကို စုစည်းနိုင်ခဲ့သည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်မိပေ။

စူးချန်ခုန်း၏ သိုင်းပညာစွမ်းရည် တိုးတက်မှုနှုန်းမှာ သူ၏ သိုင်းအဆင့်တိုးတက်မှုနှုန်းထက် အမြဲတမ်း ပိုမိုမြန်ဆန်နေခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

"ဟုတ်ကဲ့။ ဖေးယွမ်မြို့တော်က ချင်းယွမ်အဆောင်ရဲ့ တာဝန်ခံထန်းဆီကို ပို့ပေးပါ" စူးချန်ခုန်းက ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ထွမ်မုထောင်သည် ယခင်ကလည်း စူးချန်ခုန်းအား 'သားရဲစစ်ပန်းချီကားများ' ရှာဖွေရာတွင် ကူညီပေးခဲ့ဖူးပြီး ၎င်းတို့ကိုလည်း လျန်ထျန်းလုက ဖေးယွမ်မြို့တော်သို့ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့ဖူးသည်။

သဘောတူညီမှု ရရှိပြီးနောက် ထွမ်မုထောင်သည် စူးချန်ခုန်းနှင့် ဆက်ဆံရေး ပိုမိုကောင်းမွန်အောင် ပြုလုပ်လိုသော်လည်း စူးချန်ခုန်းသည် နတ်ပိုးချည်မျှင်များဖြင့် ပတ်ထားသော ဟေးလျန်ယွမ်နှင့် အခြားနှစ်ဦးထံသို့ သွားနေသည်ကို မြင်သောအခါ အတွေ့အကြုံရှိသော ထွမ်မုထောင်သည် စူးချန်ခုန်းတွင် လုပ်စရာများ ရှိနေသေးကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

"ညီလေးတာ့... တစ်ခုခု လိုအပ်တာ ရှိရင် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနကို လာပြီး အစ်ကို့ကို ရှာလို့ရပါတယ်။ အစ်ကိုတို့ သွားလိုက်ပါဦးမယ်" ထွမ်မုထောင်က ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ" စူးချန်ခုန်းက ပြန်ပြောလိုက်သည်။ ထွမ်မုထောင်သည် မဟာမီးလျှံအင်ပါယာတွင် အဆင့်မြင့်သော ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သဖြင့် သူနှင့် ဆက်ဆံရေး ကောင်းမွန်စွာ ထားရှိခြင်းက အကျိုးရှိနိုင်ပေသည်။

ထွမ်မုထောင်၊ လျန်ထျန်းလုနှင့် အခြားသူများသည် အရှင်ဖမ်းဆီးရမိသော ရုပ်သေးကြယ်စင်ဂိုဏ်းမှ သိုင်းပညာရှင် နှစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်၍ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

"လောကကြီးက တကယ်ပဲ ပရမ်းပတာ ဖြစ်လာနေပြီပဲ... ရှဲ့ခွေက ငါ့ကိုတောင် ရန်မူရဲနေတာရယ်၊ နောက်ခံမသိရတဲ့ 'နတ်ဘုရားစွမ်းအားတု' ပညာရှင်ကြီး ပေါ်လာတာရယ် ကြည့်ရင်... ငါ ဟယ်အားကို ဝူကျိအင်ပါယာဆီ ခိုလှုံဖို့ လွှတ်လိုက်ပြီးပြီ။ မဟာမီးအင်ပါယာအနေနဲ့ ဒီပရမ်းပတာ ကာလကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ပါစေလို့ မျှော်လင့်ရတာပဲ။"

ထွမ်မုထောင်က အလွန်ပင် စိုးရိမ်ပူပန်နေပုံ ရသည်။

ကြီးမားသော ပရမ်းပတာ ကာလတစ်ခု နီးကပ်လာနေပြီ ဖြစ်သည်။ တသီးတခြား နေထိုင်ခဲ့သော ဂိုဏ်းများနှင့် အင်အားစုများစွာမှာလည်း လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်လာနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ မည်သည့် အင်ပါယာ သို့မဟုတ် နိုင်ငံမျှ ထာဝရ မတည်မြဲနိုင်သကဲ့သို့ ဤပရမ်းပတာ အခြေအနေမှာ မဟာမီးလျှံအင်ပါယာကြီး၏ တည်ရှိမှုအပေါ်ပင် သက်ရောက်မှု ရှိလာနိုင်ပေသည်။

အခန်း (၆၂၀) ကမ္ဘာကိုတုန်လှုပ်စေပြီး လူထုကို ထိတ်လန့်စေသော တောက်ယင်နည်းပညာ။ သဘာဝစွမ်းအင် ဒီရေလှိုင်း။ (၁)

မဟာမီးလျှံအင်ပါယာကြီးသည်လည်း ယခင်ကဖြစ်ပွားခဲ့သော ပရမ်းပတာကာလအတွင်း အာဏာရယူကာ တည်ထောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ယခင်နိုင်ငံများကဲ့သို့ပင် ယခုကဲ့သို့သော လှုပ်ခတ်မှုများအတွင်း ပြိုလဲသွားနိုင်ခြေ ရှိသည်ကို မည်သူမျှ အတပ်မပြောနိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့်ပင် မဟာမီးလျှံတော်ဝင်မိသားစုအပေါ် သစ္စာစောင့်သိသော ထွမ်မုထောင်သည် နောက်ဆက်တွဲအကျိုးဆက်များမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သိရှိသဖြင့် သူ၏သားကို ဘေးကင်းရာသို့ ကြိုတင်ပို့ဆောင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ထွမ်မုထောင်အနေဖြင့် မဟာမီးလျှံတော်ဝင်မိသားစု၏ အခြေခံအုတ်မြစ်များက ဤပရမ်းပတာကာလကို ကြံ့ကြံ့ခံကျော်ဖြတ်နိုင်ပြီး သူတို့၏ အစဉ်အလာကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းနိုင်ပါစေရန်သာ မျှော်လင့်နိုင်ရုံသာ။

ထွမ်မုထောင်နှင့် အခြားသူများ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် ဟေးလျန်ယွမ်နှင့် အခြားသူများ၏ အခြေအနေကို သွားရောက် စစ်ဆေးခဲ့သည်။

"သူတို့ရဲ့ နှလုံးထဲမှာ သွေးနဲ့ဖော်ဆောင်ထားတဲ့ မျိုးစေ့တစ်ခု ရှိနေတယ်။ အဲ့ဒါက ဝတ်စုံနက်အဖိုးအိုက သူတို့ကို ထိန်းချုပ်ဖို့နဲ့ ဖောက်ခွဲဖို့အတွက် ထည့်ထားတာပဲ။ အဲ့ဒါကို ဖယ်ရှားလိုက်ရင် ရပြီ" ဟု သူက ဆိုသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် သူတို့ကို သေချာစွာ စစ်ဆေးပြီးနောက် အဓိကပြဿနာကို ရှာတွေ့သွားသည်။ သူသည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ 'နတ်ပိုးချည်ချီစွမ်းအင်' ကို အသုံးပြုကာ 'နတ်ပိုးချည်မျှင်' များ ဖန်တီးလိုက်ပြီး သူတို့၏နှလုံးသားအတွင်းရှိ သွေးမျိုးစေ့များကို ရစ်ပတ်၍ ဖြည်းညှင်းစွာ ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ထိုသို့ ပြုလုပ်ပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် အားနည်းနေသော သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်များကို ပြန်လည်ကျန်းမာလာစေရန် 'နတ်ပိုးချည်ချီစွမ်းအင်' ဖြင့်ပင် ပြုစုပျိုးထောင်ပေးခဲ့သည်။

"အဟွတ် အဟွတ် အဟွတ်..."

မကြာမီတွင် ချောင်းဆိုးသံများနှင့်အတူ ဟေးလျန်ယွမ်၊ ချမ်ရွေ့ နှင့် ချိုင်ဖေး တို့သည် တဖြည်းဖြည်း နိုးလာကြသည်။

သူတို့သုံးဦးစလုံးမှာ အနည်းငယ် ဝေဝါးနေပုံရသော်လည်း သတိမေ့မသွားမီက အခြေအနေကို ပြန်လည်သတိရလိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ တင်းမာသွားပြီး သတိရှိရှိဖြင့် အသင့်ပြင်လိုက်ကြသည်။

"အကြီးအကဲစူး"

သို့သော် မကြာမီမှာပင် သူတို့သုံးဦးစလုံးသည် အနီးနားတွင် မူလရုပ်သွင်အတိုင်း ရှိနေသော စူးချန်ခုန်းကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

မိစ္ဆာရှဲ့ခွေနှင့် အခြားသူများက ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြောင်း သူတို့မှာ မယှဉ်နိုင်ဘဲ ဖမ်းဆီးခံခဲ့ရကြောင်း မှတ်မိနေကြသည်။ ကျုံးလင်တောင်၏ ဝိညာဉ်ကြောကိုပင် ရှဲ့ခွေက မန္တန်စာရွက်ဖြင့် သိမ်းယူသွားခဲ့ပြီး သူတို့ကိုယ်တိုင်လည်း ဝတ်စုံနက်အဖိုးအို၏ လျှို့ဝှက်အတတ်ဖြင့် ထိန်းချုပ်ခံခဲ့ရသည်။

ယခု စူးချန်ခုန်း ဤနေရာသို့ ရောက်နေပြီဆိုလျှင် ဖြစ်နိုင်သည်မှာ...

"နိုးလာကြပြီလား။ အဲ့ဒီမိစ္ဆာဂိုဏ်းက သိုင်းပညာရှင်တွေကို နှိမ်နင်းပြီးပါပြီ" ဟု စူးချန်ခုန်းက ပြောလိုက်သည်။

"ဒါ... အကြီးအကဲစူးက မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်ကြီး ဖြစ်သွားတာလား" ဟု သူတို့ တွေးတောမိကြသည်။

စူးချန်ခုန်းက လွယ်ကူနေသကဲ့သို့ ပြောဆိုခဲ့သော်လည်း ဟေးလျန်ယွမ်နှင့် အခြားသူများမှာမူ များစွာ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ မိစ္ဆာဂိုဏ်းသားများ၏ အစွမ်းကို သူတို့ကိုယ်တိုင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရဖူးသည်။ ထိုသူများအနက် မည်သူမဆို သူတို့ကို အလွယ်တကူ ချေမှုန်းနိုင်သော်လည်း စူးချန်ခုန်းက သူတို့ကို နှိမ်နင်းပြီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ဟေးလျန်ယွမ်တို့၏ အမြင်တွင် စူးချန်ခုန်းသည် မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်အဆင့်ရှိ ပညာရှင်ကြီး တစ်ဦး ဖြစ်ပေမည်။ သူ၏ စွမ်းအားအတွက် အခြားရှင်းပြချက် မရှိပေ။

"အရင်ဆုံး ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းကို ပြန်ကြရအောင်။ လမ်းမှာ ပြောကြတာပေါ့" ဟု စူးချန်ခုန်းက ဟေးလျန်ယွမ်တို့ကို ပြောလိုက်သည်။ ဤပြဿနာများရှိသော နေရာမှ အမြန်ထွက်ခွာရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဟေးလျန်ယွမ်တို့ကလည်း ထပ်ခါတလဲလဲ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။

"နှမြောစရာပဲ... စွန်းချီနဲ့ အကြီးအကဲအန်းယိုတို့ သေသွားကြပြီ..."

ဟေးလျန်ယွမ်သည် စွန်းချီနှင့် အကြီးအကဲအန်းယိုတို့ သေဆုံးသွားကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူတို့ ဝမ်းနည်းနေကြသော်လည်း သူတို့သုံးဦးကို ကယ်တင်နိုင်ခြင်းမှာပင် စူးချန်ခုန်း၏ ကြီးမားလှသော စွမ်းအားကြောင့်ဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်ထားကြသည်။

ထိုအဖွဲ့သည် ကျုံးလင်တောင်ရှိ ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းသို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့ကြသည်။

ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် ပျက်စီးနေသော ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းအတွင်း၌ ဟေးလျန်ယွမ်မှာ အလွန်ဝမ်းနည်းနေမိသည်။ "ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းက ငါ့လက်ထက်မှာတင် ပျက်စီးသွားတော့မှာလား"

တပည့်များကို ပြန်လည်ခေါ်ယူနိုင်သော်လည်း ဝိညာဉ်ကြော မရှိတော့ပါက ကျုံးလင်တောင်သည် မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် အမြောက်အမြားကို ဆက်လက်မွေးထုတ်ပေးနိုင်ရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။ ၎င်းမှာ သာမန်တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့သာ ဖြစ်သွားပေမည်။

မျိုးဆက်တစ်ခုမှ တစ်ခုသို့ လက်ဆင့်ကမ်းနိုင်သော ဂိုဏ်းတစ်ခုအတွက် တည်နေရာမှာ အလွန်အရေးကြီးလှသည်။

စူးချန်ခုန်းကတော့ ဘာမျှမပြောပေ။ သူသည် သဘာဝစွမ်းအင်များ တောက်ပနေသော မန္တန်စာရွက် သုံးရွက်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ၎င်းတို့မှာ 'ဝိညာဉ်သိုလှောင် မန္တန်စာရွက်' များ ဖြစ်ကြပြီး တစ်ရွက်စီတွင် ဝိညာဉ်ကြောတစ်ခုစီ ချိတ်ပိတ်ထားသည်။

ယခင်က ရှဲ့ခွေသည် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း အပါအဝင် ဂိုဏ်းလေးဂိုဏ်းကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းမှာ ထွမ်မုထောင်ကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် သူ၏ လျှို့ဝှက်လက်နက်အဖြစ် ဝိညာဉ်ကြောများကို လုယူရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် တစ်ခုကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး သုံးခု ကျန်သေးသည်။

ဤစာရွက်များကို ရှဲ့ခွေက အခြားမိစ္ဆာဂိုဏ်းများထံမှ ရခဲ့တာ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့မှာ အကန့်အသတ် ရှိသည်။ သိမ်းယူနိုင်သော ဝိညာဉ်ကြော အရွယ်အစားမှာ ကန့်သတ်ချက် ရှိသဖြင့် ထိပ်တန်းဂိုဏ်းကြီးများကို မတိုက်ခိုက်ဘဲ ဒုတိယတန်းစားနှင့် တတိယတန်းစား ဂိုဏ်းများကိုသာ ပစ်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဗဟိုပြည်နယ်ရှိ ဤဒုတိယနှင့် တတိယတန်းစား သိုင်းပညာဂိုဏ်းများ၏ ဝိညာဉ်ကြောများမှာ အရွယ်အစား သေးငယ်ကြသည်သာ ဖြစ်သည်။

"မန္တန်စာရွက်က ဝိညာဉ်ကြောကို လုယူနိုင်တယ်ဆိုရင် ငါက ဝိညာဉ်ကြောကို ပြန်ထားပေးပြီး ကျုံးလင်တောင်ကို အသက်ပြန်သွင်းပေးလို့ ရမလား။ အရင်လိုပဲ ကောင်းမွန်တဲ့ ပထဝီအနေအထားရှိတဲ့ နေရာတစ်ခုအဖြစ် ပြန်ပြောင်းပေးလို့ ရမလား" ဟု စူးချန်ခုန်း တွေးလိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် စူးချန်ခုန်းသည် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းအတွင်း လိုက်လံရှာဖွေခဲ့သည်။

မကြာမီတွင် သူသည် ဂိုဏ်း၏ နောက်တောင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ရာ အောက်ခြေမမြင်ရလောက်အောင် နက်သော တွင်းနက်ကြီးတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ ယခင်က ဝိညာဉ်ကြော တည်ရှိခဲ့သော ကျုံးလင်တောင်၏ အခြေတည်ရာနေရာ ဖြစ်သည်။ ရှဲ့ခွေသည် ဤနေရာမှ ဝိညာဉ်ကြောကို မန္တန်စာရွက်ဖြင့် စုပ်ယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် 'ဝိညာဉ်သိုလှောင် မန္တန်စာရွက်' သုံးရွက်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ အလယ်တွင်ရှိသော မန္တန်စာရွက်မှာ ကျုံးလင်တောင်နှင့် တုံ့ပြန်နေသကဲ့သို့ အနည်းငယ် တုန်ခါနေသည်။ ထိုအလယ်စာရွက်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်ကြောမှာ ကျုံးလင်တောင်မှ ဖြစ်ကြောင်း သေချာသဖြင့် တုံ့ပြန်မှု ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ပြန်ထားလိုက်စမ်း" ဟု သူက ဆိုသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် မန္တန်စာရွက်ကို လွှတ်လိုက်ရာ ၎င်းမှာ တွင်းနက်ကြီးအတွင်းသို့ လွင့်ပျံသွားလေ၏။

မန္တန်စာရွက်ကို ပြန်ထားပေးခြင်းဖြင့် အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်ကြောမှာ ကျုံးလင်တောင်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပြီး တောင်ကို ပြန်လည်အသက်ဝင်လာစေကာ လှပစိုပြည်သော သဘာဝအလှတရားများ ပြန်လည်ရရှိလာမည်လား ဆိုသည်ကို သူ မသိပေ။

သို့သော် စူးချန်ခုန်းအနေဖြင့် သူလုပ်နိုင်သမျှ အားလုံးကို ပြုလုပ်ပေးခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်ရာ ကျန်တာကိုတော့ ကံစေရာအတိုင်းသာ ထားရှိလိုက်ပေတော့သည်။

ခေတ္တမျှ အနားယူပြီးနောက် ဟေးလျန်ယွမ်နှင့် အခြားသူများသည် ဂိုဏ်းသားများကို ပြန်လည်စုစည်းကာ ပျက်စီးမှုများအကြားတွင် ဂိုဏ်းကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် စတင်လုပ်ဆောင်ကြသည်။

စူးချန်ခုန်းသည်လည်း သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ကျင့်ကြံမှုကို နောက်မကျစေခဲ့ပေ။

ရှဲ့ခွေနှင့် တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားပြီး တစ်ရက်အကြာတွင် စူးချန်ခုန်းသည် ဖေးယွမ်မြို့တော်သို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။

အမှန်တကယ်ပင် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန၏ လုပ်ဆောင်မှုမှာ အလွန်လျင်မြန်လှသည်။ ကြိုတင်သဘောတူထားသည့်အတိုင်း မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ လူများသည် စူးချန်ခုန်း လိုအပ်သော ကောင်းကင်စွမ်းအားကြော ဖွင့်ရာတွင် အသုံးပြုသည့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးများကို ချင်းယွမ်အဆောင်သို့ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့ပြီး သူ့ထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးရန် မှာကြားခဲ့သည်။

ဤဆေးလုံးများမှာ စူးချန်ခုန်းအတွက် ဖြစ်ကြောင်း သိရှိသဖြင့် ချင်းယွမ်အဆောင်မှာလည်း မရိုးမသား မလုပ်ရဲဘဲ သူ့ထံသို့ အပ်နှံပေးခဲ့သည်။

အခန်း (၆၂၁) ကမ္ဘာကိုတုန်လှုပ်စေပြီး လူထုကို ထိတ်လန့်စေသော တောက်ယင်နည်းပညာ။ သဘာဝစွမ်းအင် ဒီရေလှိုင်း။ (၂)

ဆေးပုလင်း စုစုပေါင်း ဆယ်ပုလင်းရှိပြီး ဆေးလုံးပေါင်း ၁၀၀ ပါဝင်သည်။

"ပန်းသုံးပွင့်ဆေးလုံးသည် မဟာမီးလျှံတော်ဝင်မိသားစုရဲ့ အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်ကြီးကိုယ်တိုင် ဖော်စပ်ထားတဲ့ ထိပ်တန်းဝိညာဉ်ဆေးလုံးဖြစ်ပြီး 'ထိပ်သီးပန်းသုံးပွင့်' အဆင့်ရှိ သိုင်းပညာရှင်တွေအတွက် အသင့်တော်ဆုံး ဆေးစွမ်းကောင်း ဖြစ်ပါသည်။ ၎င်း၏ဆေးအာနိသင်က ပြင်းထန်ပါသည်။"

ဆေးလုံးများနှင့်အတူ ၎င်းတို့၏ အာနိသင်ကို ဖော်ပြထားသော မှတ်စုတစ်ခုလည်း ပါရှိသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။ ပန်းသုံးပွင့်ဆေးလုံးမှာ ကြည်လင်တောက်ပနေပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ရစ်ပတ်နေကာ ၎င်း၏မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ရွှေရောင်၊ ငွေရောင်နှင့် အစိမ်းရောင်ရှိသော ပန်းပွင့်ပုံသဏ္ဍာန်များ ထွင်းထုထားသည်။ မည်သူမဆို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ဤဆေးလုံးမှာ မည်မျှထူးခြားကြောင်း သိနိုင်လောက်အောင် လက်ရာမြောက်လှသည်။

ပန်းသုံးပွင့်ဆေးလုံး၏ ဖော်မြူလာမှာ မဟာမီးလျှံတော်ဝင်မိသားစုအတွင်း၌သာ လျှို့ဝှက်ထားရှိပြီး သစ္စာရှိသော အရာရှိများနှင့် တော်ဝင်မိသားစုဝင် သိုင်းပညာရှင်များသာ ရရှိနိုင်သည့်အရာ ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ရှဲ့ခွေကို သတ်ခဲ့ပြီး ထွမ်မုထောင်၏ အကူအညီဖြင့် ထိုအောင်မြင်မှုကို တင်ပြခဲ့သဖြင့် ပန်းသုံးပွင့်ဆေးလုံး ဆယ်ပုလင်း (ဆေးလုံး ၁၀၀) ကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤမျှများပြားသော ဆေးလုံးပမာဏမှာ 'ထိပ်သီးပန်းသုံးပွင့်' အဆင့်သို့ စတင်ခြေချသူတစ်ဦးအတွက် ကောင်းကင်သွေးကြော ဆယ့်နှစ်ခုစလုံး ပြည့်စုံအောင် ဖွင့်လှစ်နိုင်ရန် လုံလောက်သော ပမာဏ ဖြစ်သည်။

"အရင်ဆုံး မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်ကြီးတစ်ယောက် ဖြစ်အောင် လုပ်ရမယ်"

စူးချန်ခုန်းသည် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံမှုကို စတင်လိုက်သည်။ မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းပြီး မကြာမီမှာပင် သူသည် ဓားဝိညာဉ်ကို ဖော်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ သူ၏အတွက် ကောင်းကင်စွမ်းအားကြော ဆယ့်နှစ်ခုကို ဖွင့်လှစ်ရန်နှင့် ချီစွမ်းအင်ငါးမျိုးကို သိစိတ်ပင်လယ်အတွင်းသို့ ပေါင်းစည်းရန်မှာ လွယ်ကူစွာ လုပ်ဆောင်နိုင်မည့် အဆင့်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် အစစ်အမှန် 'မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်' အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် ကောင်းကင်သွေးကြော ဆယ့်နှစ်ခုကို အရင်ဖွင့်ရန် စီစဉ်ထားပြီး ထိုအချိန်တွင် သူ၏ခွန်အားမှာလည်း မလွဲမသွေ တိုးတက်လာပေလိမ့်မည်။

ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းမှာ ပြန်လည်တည်ဆောက်ဆဲ ကာလဖြစ်သဖြင့် မမျှော်လင့်ထားသော ဖြစ်ရပ်များ ပေါ်ပေါက်လာမည်ကို စူးချန်ခုန်း စိုးရိမ်မိသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဂိုဏ်းအတွင်း၌ပင် နေထိုင်ကာ စောင့်ကြပ်ပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ အခြားအဆောက်အအုံများ ပျက်စီးနေသဖြင့် စူးချန်ခုန်းသည် တောင်နောက်ဘက်ရှိ တားမြစ်နယ်မြေအတွင်းမှ 'နတ်ပိုးချည်ဂူ' ထဲတွင် မည်သူ့ကိုမျှ မနှောင့်ယှက်ဘဲ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ပုလင်းထဲမှ ပန်းသုံးပွင့်ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ မျိုချလိုက်ပြီး လျင်မြန်စွာ သန့်စင်လိုက်သည်။

"ဝုန်း"

ထူးဆန်းသော သားရဲကြီးများနှင့်ပင် ရင်ဘောင်တန်းနိုင်သော စူးချန်ခုန်း၏ အစာခြေဖျက်နိုင်စွမ်းအောက်တွင် ပန်းသုံးပွင့်ဆေးလုံး၏ အာနိသင်မှာ လျင်မြန်စွာ သန့်စင်သွားပြီး သန့်စင်လှသော ဆေးစွမ်းအားများအဖြစ် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စုပ်ယူသွားခဲ့သည်။ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ လှိုင်းထန်လာပြီး သူ၏ ဆဲလ်တစ်ခုချင်းစီမှာလည်း ပိုမိုဖွံ့ဖြိုးလာခဲ့သည်။

အချိန်များ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ရာ ရက်ပေါင်းနှစ်ဆယ်မပြည့်မီမှာပင် တစ်ရက်လျှင် ပန်းသုံးပွင့်ဆေးလုံးတစ်လုံးနှုန်းဖြင့် သန့်စင်ရင်း စူးချန်ခုန်းသည် ဆယ်ခုမြောက် ကောင်းကင်စွမ်းအားကြောကို အောင်မြင်စွာ ဖွင့်လှစ်နိုင်ခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် စူးချန်ခုန်းအတွက် အရင်းအမြစ်များသာ လုံလောက်ပါက သိုင်းအဆင့် တက်လှမ်းခြင်းမှာ ထမင်းစား ရေသောက်သကဲ့သို့ပင် လွယ်ကူနေသည်။ သူ၏ 'ဧရာမဝေလငါးကျင့်စဉ်' မှာ အဆင့် ၁၀ သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ ကြီးထွားရန် အာဟာရ အလွန်အမင်း လိုအပ်နေသော သားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ စွမ်းအင်များကို ပိုမို စုပ်ယူလေ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပိုမိုလျင်မြန်စွာ ဖွံ့ဖြိုးလေပင် ဖြစ်သည်။

တစ်လခွဲအကြာတွင် စူးချန်ခုန်းသည် ဆယ့်တစ်ခုမြောက် ကောင်းကင်စွမ်းအားကြောကို ဖွင့်လှစ်နိုင်ခဲ့သည်။

သုံးလဆိုသော အချိန်မှာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

နတ်ပိုးချည်ဂူအတွင်း၌ စူးချန်ခုန်း ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် နောက်ဆုံးသော အဓိကစွမ်းအားကြောမှာ အသွင်ပြောင်းသွားခဲ့ပြီး သဘာဝစွမ်းအင်များကို အာရုံခံကာ သန့်စင်နိုင်သော ကောင်းကင်သွေးကြောအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ကောင်းကင်သွေးကြော ဆယ့်နှစ်ခုမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဆက်သွယ်ပေးလိုက်ပြီး စူးချန်ခုန်း၏ ဦးခေါင်းထက်တွင် ကောင်းကင်၊ မြေကြီးနှင့် လူသားတို့ကို ကိုယ်စားပြုသော ပန်းသုံးပွင့်မှာ လွင့်မြောနေလျက်။ သူသည် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို စုစည်းကာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ချီစွမ်းအင်ငါးမျိုးကို သိစိတ်ပင်လယ်အတွင်းသို့ ပေါင်းစည်းရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ချီစွမ်းအင်ငါးမျိုး ဆိုသည်မှာ လူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ နှလုံး၊ အသည်း၊ သရက်ရွက်၊ အဆုတ်နှင့် ကျောက်ကပ်တို့တွင် တည်ရှိသော မနော၊ ဝိညာဉ်၊ ဆန္ဒ၊ အသက်ရှူခြင်းနှင့် ချီစွမ်းအင်အနှစ်သာရများ ဖြစ်ကြပြီး ၎င်းတို့သည် သတ္တု၊ သစ်သား၊ ရေ၊ မီးနှင့် မြေကြီး ဟူသော ဓာတ်ကြီးငါးပါးနှင့် အစဉ်လိုက် ကိုက်ညီကြသည်။

ဦးခေါင်းရှိ သိစိတ်ပင်လယ်အတွင်းသို့ ဤချီစွမ်းအင်ငါးမျိုးကို ပေါင်းစည်းလိုက်ခြင်းဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်မှာ အပြည့်အဝ တစ်သားတည်းဖြစ်သော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး မည်သည့် အသက်ရှူသံမျှ အပြင်သို့ အနည်းငယ်မျှပင် ယိုစိမ့်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသော သိုင်းပညာရှင်ကြီးများမှာ သဘာဝသက်တမ်း မကုန်မချင်း ခန္ဓာကိုယ်မှာ အိုမင်းရင့်ရော်ခြင်း မရှိဘဲ နုပျိုမှုကို အမြဲထိန်းသိမ်းထားနိုင်ကာ ခန္ဓာကိုယ်၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကိုလည်း သေဆုံးချိန်အထိ အမြင့်ဆုံးအဆင့်တွင် ထိန်းထားနိုင်ပေသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ဓားဝိညာဉ်ကို ကျွမ်းကျင်ထားပြီး သိစိတ်ပင်လယ်အကြောင်းကိုလည်း အထိုက်အလျောက် နားလည်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ သူသည် သူ၏စိတ်အတွင်းရှိ ဓားဝိညာဉ်ကို အသုံးပြုကာ လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်စေပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအား ငါးမျိုးကို ဆွဲဆောင်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့မှာ သိစိတ်ပင်လယ်အတွင်းသို့ တဖြည်းဖြည်း စီးဝင်သွားပြီး သိစိတ်ပင်လယ်ကို ပိုမိုအားကောင်းစေကာ သူ၏ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအားများကို ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း အားစိုက်စရာမလိုဘဲ လှည့်ပတ်စေပြီး သူ၏ အသားအရေနှင့် ကြွက်သားများကို အာဟာရ ပေးစွမ်းစေသည်။

ရေပူစမ်းတွင် စိမ်နေရသကဲ့သို့ပင် စူးချန်ခုန်း၏ ချီစွမ်းအင်အနှစ်သာရနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာ ပြည့်ဝနေပြီး ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်သို့ အသွင်ပြောင်းသွားခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ ချီစွမ်းအား ငါးမျိုးကို သိစိတ်ပင်လယ်အတွင်းသို့ အောင်မြင်စွာ ပေါင်းစည်းနိုင်ရန် ငါးရက်ခန့် အချိန်ယူခဲ့ရသည်။

"ဒါက ချီစွမ်းအင်ငါးမျိုးကို သိစိတ်ပင်လယ်ထဲ ပေါင်းစည်းပြီး ရောက်ရှိသွားတဲ့ 'မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်' အဆင့်လား။ တကယ်ပဲ 'ထိပ်သီးပန်းသုံးပွင့်' အဆင့်နဲ့ ယှဉ်လို့တောင် မရပါလား။"

မိမိကိုယ်ကိုယ် အသွင်ပြောင်းသွားမှုကို ခံစားရင်း စူးချန်ခုန်းမှာ မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

ဤအဆင့်တွင် ချီစွမ်းအင်ငါးမျိုးမှာ ဦးခေါင်းရှိ သိစိတ်ပင်လယ်အတွင်း၌ အဆုံးမဲ့ လည်ပတ်နေသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဒဏ်ရာရရှိခဲ့လျှင်ပင် ပြင်းထန်သော ရှင်သန်မှု စွမ်းအားဖြင့် ပြန်လည် ကုသပေးနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ထို့အပြင် သူ၏ ချီစွမ်းအင်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်မှာလည်း ပိုမိုသန့်စင်ပြီး အားကောင်းလာခဲ့သည်။

သို့သော် သိသာထင်ရှားဆုံးသော အပြောင်းအလဲမှာ သဘာဝစွမ်းအင်များကို အာရုံခံနိုင်စွမ်းနှင့် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းပင် ဖြစ်သည်။

ယခင်က စူးချန်ခုန်းသည် ' ထိပ်သီးပန်းသုံးပွင့် ' အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့စဉ်က 'တောက်ယင်ကျင့်စဉ်' ၏ မြှင့်တင်ပေးမှုများကြောင့် ပေ ၁၀၀ ပတ်ဝန်းကျင်အတွင်းရှိ သဘာဝစွမ်းအင်များကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပြီး ၎င်းမှာ သာမန် မူလဓာတ်ငါးပါးသိုင်းပညာရှင်ကြီးတစ်ဦးထက် မနိမ့်ကျခဲ့ပေ။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ သူသည် ကောင်းကင်စွမ်းအားကြော ဆယ့်နှစ်ခုစလုံးကို ဖွင့်လှစ်ပြီး အစစ်အမှန် မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသဖြင့် သဘာဝစွမ်းအင်များကို ထိန်းချုပ်နိုင်သော အကွာအဝေးမှာ ပေ ၂၀၀ အထိ ထိုးတက်သွားခဲ့လေပြီ။

၎င်းမှာ အဆပေါင်းများစွာ တိုးတက်လာသော ကြီးမားသည့် ပြောင်းလဲမှုပင် ဖြစ်သည်။

ဤဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု၏ ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးများမှာ သူ၏ 'ဝူချင်းရှီ' နှင့် အခြားသော သိုင်းပညာ စွမ်းရည်များ၏ စွမ်းအားကို တိုက်ရိုက် ထင်ဟပ်စေပြီး ယခင်ကထက် တစ်ဆင့်ထက်မက မြင့်သွားစေခဲ့သည်။

"အခုဆိုရင် ငါ့ကိုယ်ငါ 'နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တု' ပိုင်တဲ့ ပညာရှင်ကြီးလို့ တကယ်ကို ခေါ်လို့ရပြီ။"

စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ တိုးတက်မှုအတွက် အလွန်ကျေနပ်မိသည်။

မူနယ်ပယ်သိုင်းပညာရှင်အဆင့်တွင် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး 'သားရဲငါးမျိုးကစားနည်း' ကိုလည်း အဆင့် ၁၁ အထိ ကျွမ်းကျင်ထားသဖြင့် စူးချန်ခုန်း၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ 'မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင် ' အဆင့်ရှိ ပညာရှင်များ၏ နယ်ပယ်ကို ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်ရာ သူသည် အစစ်အမှန် 'နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တု' ပိုင်ရှင် ပညာရှင်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်နေပေပြီ။

သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တစ်ဦး ပေါ်ထွက်မလာသရွေ့ သူသည် မူနယ်ပယ်သိုင်းပညာရှင်များကြားတွင် ပြိုင်ဘက်ရှာရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

"ဒါပေမယ့်... ဒါကလည်း အဆင့်တက်ဖို့ ခက်ခဲတဲ့ အတားအဆီးတစ်ခု ဖြစ်နေဦးမှာပဲ"

အစစ်အမှန် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တစ်ဦး ဖြစ်လာရန်မှာ အလွန်တရာ စိန်ခေါ်မှုကြီးမားကြောင်း စူးချန်ခုန်း သိထားသည်။ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့တစ်ခု ရှိပါက ပိုမိုလွယ်ကူပေလိမ့်မည်။ သူ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်အရ သင့်တော်သော နတ်ဘုရားမျိုးစေ့တစ်ခုကို သန့်စင်လိုက်ပါက သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တစ်ဦး ဖြစ်လာရန် အခွင့်အလမ်း ရှိပေသည်။

သို့သော် စူးချန်ခုန်းက ဖြတ်လမ်းကို မလိုက်ချင်ပေ။

'မူလချီစွမ်းအင်' အပေါ် မမှီခိုဘဲ မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့လျှင် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တစ်ဦး ဖြစ်လာရန်မှာလည်း နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို သန့်စင်ရန် မလိုအပ်ဘဲ ဖြစ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

အမှန်စင်စစ် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ဖြစ်လာရန် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ အမှန်တကယ် လိုအပ်သည်ဆိုပါက မူလပထမ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့မှာ မည်သည့်နေရာမှ ပေါ်လာခဲ့သနည်း။