ပဋိပက္ခ၏ ဗဟိုချက်

မဟာကောင်းကင်အရှင်ကို အောင်မြင်စွာ ပြန်လည်ရှင်သန်စေခဲ့သည့် ဤအစီအစဉ် မှာ အလွန်ပင် လျှို့ဝှက်နက်နဲလွန်းလှသည်။

အစီအစဉ် ကို ရေးဆွဲခဲ့သူက ကိုယ်တိုင် ပါဝင်ပတ်သက်ခြင်းမရှိဘဲ တိမ်တိုက် ထျန်းဖူကမ္ဘာ အတွင်းရှိ သက်ရှိများကိုသာ အသုံးချသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လင်းရင် နှင့် လုချန်းကျီ တို့ပင် ဖြစ်သည်။

သူတို့က နည်းလမ်းမျိုးစုံကို အသုံးပြုပြီး ဝါးတောတာအိုဆရာ ၏ အရိုးစုကို ကောင်းကင်ထိပ်ဆုံးသို့ ပို့ဆောင်ခဲ့ကြပြီးနောက် ထိုသူတို့၏ ကံကြမ္မာလမ်းကြောင်းများကို အနည်းငယ်မျှ ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့ကြသည်။

ဤသေးငယ်သော ပြောင်းလဲမှုက လုံကျိုကျိုး သတိပြုမိရန် မလုံလောက်သလို ကျိကျွင်းအောက် အဆင့်ရှိသူများအတွက်လည်း ထူးခြားသော သဲလွန်စကို ရှာတွေ့နိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

အစီအစဉ် မှာ လုံကျိုကျိုး၏ မျက်စိအောက်တွင်ပင် တဖြည်းဖြည်း လည်ပတ်ခဲ့သည်။

အနှစ်တစ်ရာ ကြာပြီးနောက်တွင်မူ သူတို့က သင့်တော်သော အချိန်အခါကို စောင့်ဆိုင်းပြီး ဝါးတောတာအိုဆရာ ၏ အရိုးစုကို ကပ်ဘေးကုန်းမြေ တွင် ထားရှိခဲ့ကာ အောက်ကမ္ဘာမှ လုချန်းကျီကို အသုံးပြု၍ နောက်ဆုံး ရှင်သန်ခြင်း အခမ်းအနားကို အဆုံးသတ်စေခဲ့သည်။

ထို့နောက်တွင် ဝမ်ကျိယွီ၏ ကံကြမ္မာလမ်းကြောင်းကို ထပ်ပြောင်း ကာ အမှန်တရား ပျံ့နှံ့မှုကို ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်သဖြင့် မဟာကောင်းကင်အရှင်မှာ နောက်ဆုံးတွင် အောင်မြင်စွာ ပြန်လည်ရှင်သန်လာခဲ့ရတော့သည်။

လုံကျိုကျိုး သတိထားမိသည့် အချိန်တွင်မူ အရာအားလုံးက နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

တကယ်တော့ ဤအစီအစဉ် အောင်မြင်ရသည့် နောက်ထပ် အရေးကြီးသော အချက်တစ်ချက်မှာ လုံကျိုကျိုးက ဝူရှန့် ကျိကျွင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် အရေးကြီးဆုံး အချိန်နှင့် တိုက်ဆိုင်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထိုသူက ဤအချက်ကို အသုံးချကာ အရာအားလုံးကို ကြိုးကိုင်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝူရှန့် ကျိကျွင်း အဆင့်ရှိသူတစ်ဦး ကိုယ်တိုင် ကြိုးကိုင်သည့် ကိစ္စကို ဖြေရှင်းရန်မှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။

"တကယ်တော့ ငါ့အတွက် အစဉ်းစားရခက်ဆုံးက မဟာကောင်းကင်အရှင် ပြန်ရှင်လာမယ့် အခွင့်အရေးက ဘယ်လိုပေါ်လာတာလဲ ဆိုတာပဲ"

"မဟာကောင်းကင်အရှင်ရဲ့ ဝိညာဉ်က အဖျက်ဆီးခံထားရပြီး ကမ္ဘာ့အရှင်ရဲ့ ကိုယ်ပွား ကိုယ်တိုင် ဖိနှိပ်ထားတာ။ အောက်ကမ္ဘာမှာ ကမ္ဘာ့အရှင်ရဲ့ ကိုယ်ပွား ကို ထိခိုက်အောင် လုပ်နိုင်သူ ဘယ်သူမှ မရှိဘူး"

"အစွမ်းအထက်ဆုံး မူလတာအိုလက်နက် ကို သုံးရင်တောင် မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အင်မော်တယ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေက မူလတာအိုလက်နက်ရဲ့ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ မထုတ်ဖော်နိုင်လို့ပဲ"

"ဒီလို အာမခံချက်ရှိနေလို့ပဲ ငါက ဒီကိစ္စကို သိပ်အရေးမလုပ်ဘဲ အဆင့်တက်ပြီးမှ ကိုယ်တိုင်စုံစမ်းဖို့ ပြင်ခဲ့တာ"

" ဒါပေမဲ့ တစ်ခါတလေ အရာရာက ထူးဆန်းလွန်းတယ်။ အဲဒီ အခွင့်အရေးက တကယ်ပဲ ပေါ်လာခဲ့တယ်"

လုံကျိုကျိုးက ပြောသည်။

ထန်ထျန်းကတော့ ဘာမှပြန်မပြောပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုအခွင့်အရေးဆိုသည်မှာ သူကိုယ်တိုင် ဓားတစ်ချက်ဖြင့် ခုတ်ခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုစဉ်က သူသည် ပျင်းနေ သဖြင့် အမှတ်မထင် ခုတ်လိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်ရာ မည်သူက သိနိုင်မည်နည်း...။

ထန်ထျန်းက ဤကိစ္စကို လုံကျိုကျိုးအား ပြောမပြခဲ့ပေ။ လုံကျိုကျိုး တစ်မျိုးထင်သွားမည်ကို ကြောက်၍ မဟုတ်ဘဲ သူ့အတွက် ဝှက်ဖဲအချို့ ချန်ထားရန် လိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤအဆင့်သို့ ရောက်လာလျှင် သတင်းအချက်အလက် ကွာဟချက်မှာ အလွန်အရေးကြီးသည်။

အကယ်၍ ဤကိစ္စတွင် ပြဿနာ အမှန်တကယ် ရှိနေလျှင် ထန်ထျန်း ကိုယ်တိုင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိအောင် စုံစမ်းရမည်သာ ဖြစ်သည်။

"မင်း ဒီကိစ္စကို သိနေပြီပဲ၊ ဘာလို့ ဝမ်ကျိယွီကို ပြန်ခေါ်ဖို့ လူမလွှတ်တာလဲ"

"ငါသာ မရှိရင် သူက တိမ်တိုက်ထျန်းဖူ ကမ္ဘာထဲမှာပဲ ထာဝရ ပိတ်မိနေတော့မှာ"

ထန်ထျန်းက ပြောလိုက်သည်။

ဤအချက်နှင့် ပတ်သက်၍ သူက အတော်ပင် မကျေမနပ် ဖြစ်နေသည်။

ဝမ်ကျိယွီမှာ မင်းတို့ စေလွှတ်ခဲ့သည့်သူ ဖြစ်ပြီး အခု ပြဿနာတက်တော့ ပစ်ထားခဲ့သည်။

အလွန်ပင် စိတ်ပျက်စရာကောင်းလှသည်။

ထန်ထျန်း၏ အမေးကို လုံကျိုကျိုးက ပြန်ဖြေသည်။ "ဝမ်ကျိယွီက ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေရဲ့ အနာဂတ် သူတော်စင်လောင်းလျာပဲ၊ ငါက ဘယ်လိုလုပ် ပစ်ထားမှာလဲ"

"ဒါပေမဲ့ အခု ပြန်ခေါ်လာတာက ထူးခြားတဲ့ အဓိပ္ပာယ် မရှိဘူးလေ"

"လူတိုင်းက သူ့ကို မသိကြတော့သလို သူကိုယ်တိုင်လည်း သူ့ကိုယ်သူ မမှတ်မိတော့ဘူး။ အတင်း ပြောပြရင်တောင် အရင်လို ပြန်ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဒါကြောင့် ငါ ဝူရှန့်ကျိကျွင်း အဆင့်ကို ရောက်ပြီးမှ လွဲချော်သွားတဲ့ ကံကြမ္မာလမ်းကြောင်းအားလုံးကို ပြန်ပြင်ပေးမှသာ ဒီပြဿနာကို အမြစ်ပြတ် ဖြေရှင်းနိုင်မှာ"

ထန်ထျန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "မင်း နေနတ်ဘုရားနဲ့ သိတယ် မဟုတ်လား"

"သူ့မှာတော့ ဒီကိစ္စကို ဖြေရှင်းနိုင်စွမ်း ရှိမှာပေါ့"

လုံကျိုကျိုးက ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်ပြီး "နေနတ်ဘုရား..."

"အဲဒီလို ပြိုင်ဘက်ကင်း တည်ရှိမှုမျိုးက သာမန်လူတစ်ယောက်ရဲ့ ကံကြမ္မာကို ဘယ်ဂရုစိုက်ပါ့မလဲ"

"သူက မြင့်မြတ်လွန်းတဲ့ နတ်ဘုရားပဲ။ အခု ငါတောင်မှ သူ့ရှေ့မှာ အစေခံတစ်ယောက်လိုပဲ ရှိတာ၊ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလိုကိစ္စမျိုး ခိုင်းလို့ရမှာလဲ"

"ဝူရှန့်ကျိကျွင်း အဆင့်ကို ရောက်မှသာ အဲဒီလို တည်ရှိမှုတွေနဲ့ တန်းတူ ဆက်ဆံခံရမှာ"

သူ၏ လေသံမှာ အားကိုးရာမဲ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ထန်ထျန်းလည်း တိတ်ဆိတ်သွားရသည်။

နေနတ်ဘုရားက မူလတည်ရှိမှု ငါးဦးအနက် တစ်ဦးဖြစ်ပြီး မူလ သမိုင်းတစ်လျှောက် အမြဲတမ်း မြင့်မြတ်စွာ တည်ရှိနေသူ ဖြစ်သည်။

ထိုသို့သော တည်ရှိမှုကို သာမန်သက်ရှိများ၏ အတွေးဖြင့် နားလည်၍ မရနိုင်ပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ လုံကျိုကျိုးက ဝမ်ကျိယွီကို မေ့မသွားခြင်းကပင် လုံလောက်လှပြီ။

"ဒါဆို နေနတ်ဘုရားတို့က မဟာကောင်းကင်အရှင် ပြန်ရှင်လာတာကို သိကြလား"

ထန်ထျန်းက အကြောင်းအရာ ပြောင်းလိုက်သည်။

လုံကျိုကျိုးက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ "ငါ သူ့ကို ပြောပြပြီးပြီ"

"နေနတ်ဘုရား၊ လနတ်သမီးနဲ့ ကမ္ဘာ့အရှင်ရဲ့ တခြား နောက်လိုက်ဟောင်းတွေလည်း သိကုန်ကြပြီ ထင်တယ်"

"ဒါပေမဲ့ သူတို့မှာလည်း ကောင်းမွန်တဲ့ ဖြေရှင်းနည်း မရှိဘူး။ မဟာကောင်းကင်အရှင်လို တည်ရှိမှုမျိုးက ပုန်းနေချင်ရင် ဘယ်သူမှ ရှာတွေ့မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဒါကြောင့် ဒီတစ်ကြိမ် လင်းယွင် တောင်တန်း ပွင့်တာက အင်အားကြီးသူတွေ အများကြီး စုဝေးရာ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ သဘာဝမျိုးစေ့ရဲ့ သဲလွန်စက အခုအချိန်မှာ အရေးအကြီးဆုံး အချက်ဖြစ်လာပြီ"

"ဘယ်သူက သူမကို အောင်မြင်စွာ တည်ရှိမှု ထင်ရှားလာအောင် လုပ်နိုင်ပြီး ကိုယ်ပိုင်ဖြစ်အောင် သိမ်းပိုက်နိုင်မလဲဆိုတာက အခွင့်အလမ်းကောင်းကို ရရှိသွားတာပဲ"

"ပြီးတော့ မဟာကောင်းကင်အရှင် ပြန်ရှင်လာတဲ့ သတင်း ပျံ့သွားရင် နတ်ဘုရားမျက်နှာသာပေးခံရသူ ရှိတဲ့ ကမ္ဘာ (လျိုလီကမ္ဘာ) ကိုလည်း ကျိကျွင်းအများကြီးက လုကြလိမ့်မယ်"

"လူတိုင်းက အဆိုးဆုံးအတွက် ပြင်ဆင်ထားချင်ကြတယ်။ အဲဒီကမ္ဘာကို ပိုင်ဆိုင်ထားရင် မဟာကောင်းကင်အရှင်က တစ်ကမ္ဘာလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ရင်တောင် ပိုင်ဆိုင်ထားသူက ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ရှင်သန်နိုင်မှာလေ"

"အဲဒါကြောင့် မင်းကို တစ်ယောက်တည်း မသွားဖို့ ငါ အကြံပေးတာ။ မင်းကိုယ်မင်း စောစောစီးစီး မဖော်ထုတ်ပါနဲ့"

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီအရာ နှစ်ခုစလုံးက မင်းနဲ့ နီးနီးကပ်ကပ် ဆက်နွှယ်နေလို့ပဲ"

ထန်ထျန်း နားလည်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူက ချက်ချင်းပင် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စကို မင်းသိတယ်၊ နေနတ်ဘုရားနဲ့ လနတ်သမီးတို့လည်း သိကြတယ်"

"ဒါက ဖော်ထုတ်ပြီးသား ဖြစ်မနေဘူးလား"

လုံကျိုကျိုးက ခေါင်းခါပြသည်။ "မဟုတ်ဘူး၊ လောလောဆယ်တော့ ငါတို့ သုံးယောက်ပဲ သိသေးတာ"

"နတ်ဘုရားမျက်နှာသာပေးခံရသူနဲ့ သဘာဝမျိုးစေ့က ကမ္ဘာ့အရှင် ပြန်လာနိုင်ရေးနဲ့ ဆက်စပ်နေတာမို့ ငါတို့လည်း ပေါ့ပေါ့ဆဆ မလုပ်ဝံ့ဘူး"

"ဒါကြောင့် မင်းကိုယ်တိုင် အပြင်မှာ မဖော်ပြသရွေ့တော့ ဘယ်သူမှ သိမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

ထန်ထျန်း နားထောင်ပြီးနောက် ရယ်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။ "ဒီလောက် အရေးကြီးနေမှတော့ ငါ့ကို ဘာလို့ အကျယ်ချုပ် မချုပ်ထားလိုက်တာလဲ"

" ဒါဆို တခြားသူတွေဆီ ပါသွားမှာကို စိတ်ပူစရာ မလိုတော့ဘူး မဟုတ်လား"

လုံကျိုကျိုးက ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်ဖြေသည်။ "တကယ်တော့... အဲဒီလိုလည်း စဉ်းစားဖူးတယ်"

"ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ သရုပ်မှန်ကို ထည့်တွက်ပြီး နောက်ဆုံးတော့ လက်လျှော့လိုက်တာပဲ"

"ကမ္ဘာ့အရှင်ရဲ့ အစီအစဉ်ကို ဘယ်သူမှ မသိဘူး"

" ဒါပေမဲ့ မင်းကတော့ အဲဒီထဲက အရေးကြီးတဲ့ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခု ဖြစ်နေမှာ သေချာတယ်"

"နေနတ်ဘုရားနဲ့ လနတ်သမီးတို့က ကမ္ဘာ့အရှင်ရဲ့ အစီအစဉ်ကို မနှောင့်ယှက်ချင်ကြဘူး၊ အဲဒါကြောင့် မင်းကို စိတ်ကြိုက် လှုပ်ရှားခွင့် ပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာ"

"ပြီးတော့... နောက်တစ်ချက်ကတော့ ငါ့ရဲ့ အထင်ပေါ့"

လုံကျိုကျိုးက ထန်ထျန်းကို ထူးဆန်းသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"သူတို့မှာ မင်းကို လုံးဝ ပိတ်လှောင်ထားနိုင်ဖို့ သေချာပေါက် အာမခံချက် မရှိကြဘူး ထင်တယ်"

ထန်ထျန်း မျက်လုံးများ မှေးစင်းသွားသည်။

ဒီလိုလား

နေနတ်ဘုရားတို့မှာ မည်မျှ အစွမ်းထက်သည့် နည်းလမ်းများ ရှိသည်ကို သူ မသိသော်လည်း ဆန်းကြယ် ဥကမ္ဘာ ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် သူ့အတွက်တော့ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ရန် အခွင့်အရေး အနည်းငယ် ရှိနေသည်မှာ အမှန်ပင်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူနှင့် ဆန်းကြယ် ဥကမ္ဘာကြားရှိ ဆက်နွှယ်မှုမှာ အလွန် ထူးခြားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူတို့က ဟင်းလင်းပြင်ထဲရှိ ဆန်းကြယ် ဥကမ္ဘာ၏ တည်နေရာ အတိအကျကို ရှာတွေ့ပြီး ဤကမ္ဘာသစ်ကိုပါ အတူတကွ ချိတ်ပိတ်နိုင်မှသာ ထန်ထျန်းကို ကန့်သတ်ထားနိုင်လိမ့်မည်။

သို့သော် ကံဆိုးသည်မှာ ထိုသို့လုပ်ရန်မှာ ပို၍ပင် ခက်ခဲလှပေသည်။

"ဒါဆိုရင် ငါ လင်းယွင် တောင်တန်းကို ဘယ်လိုသွားရမလဲ"

"မင်းနဲ့လား"

ထန်ထျန်းက မေးလိုက်သည်။