အခန်း (၉၉-၁၀၀)

အခန်း ၉၉ - ဓားကျင့်ကြံသူ၏ လက်ထဲရှိ ဓားသည် အမှန်တရား ပင် ဖြစ်သည်

ထိုက်အာ၏ စကားများက ဒေါသတကြီး ဖြစ်နေမှုများကို ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့လေ၏။

"သောက်ကျိုးနည်း... ဒီကောင်က ချင်းယွင်ဂိုဏ်း မှာ ဘာလို့ ဒီလောက် မာနကြီးနေရတာလဲ..."

"ဓားဂိုဏ်းချုပ် က အဲဒီလောက်တောင် ကြီးကျယ်နေလို့လား... လူတွေကို ဖိအားပေးဖို့ သူ့ရဲ့ နယ်ပယ် ကို သုံးနေတာလား... ငါတို့ ချင်းယွင်ဂိုဏ်း မှာ ကျွမ်းကျင်သူတွေ မရှိဘူးလို့ သူ ထင်နေတာလား..."

"လူတိုင်းက မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေ ကိုးခု ထဲကချည်းပဲကို... မင်းတို့ ဓားဂိုဏ်း က ငါတို့ ချင်းယွင်ဂိုဏ်း အပေါ် ဗိုလ်ကျရမယ့် အလှည့်လား..."

"မင်းက အဲဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်နေလို့လား... ဒီည ငါ့အခန်းကို လာခဲ့လေ... ငါ ကြည့်ရတာပေါ့..."

....

ထိုက်အာ၏ ဘေးရှိ တုန်းရွှီကျစ်သည် ထိုက်အာထံသို့ အသံဖြင့် သတင်းစကား မပို့ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ သူ၏ စကားများကို ဆင်ခြင်ရန် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။ ဤနေရာသည် ဓားဂိုဏ်း မဟုတ်ဘဲ သူ၏ ထုံးစံအတိုင်း လုပ်ရပ်များသည် ချင်းယွင်ဂိုဏ်း ရှိ လူအုပ်ကြီးကို ယုံကြည်လက်ခံလာစေမည် မဟုတ်ချေ။

သို့ရာတွင် ထိုက်အာသည် တုန်းရွှီကျစ်၏ အကြံပေးချက်ကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုကာ ရှေ့သို့ နောက်ထပ် ခြေတစ်လှမ်း တက်လိုက်လေ၏။ တောင်ကို တုန်လှုပ်စေပြီး ဆူနာမီလှိုင်းလုံး ကဲ့သို့သော ဓားစိတ်ဆန္ဒ တစ်ခုသည် ထိုက်တောင် ၏ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထပ်မံ ဖိချလာခဲ့ပေသည်။

ဧရာမ ဥက္ကာပျံကြီး တစ်ခုက လူတိုင်း၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ကျရောက်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး ဤခြေလှမ်းသည် ထိုပထမ ဥက္ကာပျံပေါ်သို့ နောက်ထပ် ဥက္ကာပျံ တစ်ခု ထပ်မံ ကျရောက်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေ၏။

ထိုနေရာရှိ ချင်းယွင်ဂိုဏ်း တပည့်များသည် အမြောက်အမြား ချက်ချင်း လဲကျသွားကြလေသည်။ ကပ်ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦး၏ ဓားစိတ်ဆန္ဒ သည် အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့် သို့ပင် မရောက်ရှိသေးသော ကျင့်ကြံသူများ ခုခံနိုင်သည့် အရာမျိုး လုံးဝ မဟုတ်ချေ။

လန်ချင်းဆုန်းနှင့် ပိုင်ယွီတို့သည် ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော ဓားစိတ်ဆန္ဒ ကို ပိတ်ဆို့ကာ အရှေ့ဆုံးတွင် ရပ်နေကြလေ၏။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံး အလွန်အမင်း ရုန်းကန်နေရပြီး သူတို့၏ ခြေထောက်များပင် အနည်းငယ် တုန်ယင်နေသော်လည်း တောင်ကဲ့သို့သော ဤ ဓားစိတ်ဆန္ဒ ကို သူတို့ ပိတ်ဆို့ထားနိုင်ဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

ထိုက်အာသည် အောက်ဘက်ရှိ အခြေအနေကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရလေ၏။ သူက လန်ချင်းဆုန်းနှင့် ပိုင်ယွီတို့ကို ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် သူ၏ မျက်လုံးများထဲရှိ အသိအမှတ်ပြု ချီးကျူးမှုမှာ ယခင်ကထက် ပိုမို ကြီးမားလာခဲ့ပေသည်။

သူ၏ ဓားစိတ်ဆန္ဒ ကို အနည်းငယ် ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ထိုက်အာ၏ အသံ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေ၏။

"မကျေနပ်ဘူးလား... သတ္တိရှိရင် ငါနဲ့ လာတိုက်လေ..."

သူသည် လူထောင်ပေါင်းများစွာကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း လှောင်ပြောင်နေခြင်း ဖြစ်ပြီး အလွန် မာနထောင်လွှားလှပေသည်။

သို့ရာတွင် သူတို့ ဘာမှ မလုပ်နိုင်ကြချေ။ ဤမျှ ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော ဓားစိတ်ဆန္ဒ အောက်တွင် အတွင်းစည်းတပည့် များသည် တိုက်ခိုက်ရန် အကြောင်း ပြောစရာမလိုဘဲ မတ်တတ်ရပ်ရန်ပင် ခက်ခဲနေကြလေ၏။

သက်သက် အနိုင်ကျင့်နေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထိုက်အာသည် အောက်ဘက်ရှိ မကျေမနပ် ဖြစ်နေသော်လည်း အံတုနေသော မျက်လုံးများကို ကြည့်ကာ လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး သူ၏ ရင်ဘတ်ကြားမှ အင်မော်တယ်၏ မှတ်စု ကို ဆွဲထုတ်ကာ လေထဲသို့ ပစ်တင်လိုက်လေ၏။

စက္ကူသည် လေနှင့်အတူ ကြီးမားလာပြီး ရင်ပြင် တစ်ဝက်ကို ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားပေသည်။

ထိုက်အာက ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ဒါက ငါ့ ဓားဂိုဏ်း ရဲ့ ဘိုးဘေး... ရှေးဟောင်းဓားအင်မော်တယ် လီတိုက်ပိုင် ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ လက်ရာဖြစ်ပြီး ဒီ အင်မော်တယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ကို ဖွင့်ဖို့ နည်းလမ်းလည်း ဖြစ်တယ်... ငါ့ ဘိုးဘေး ရဲ့ အင်မော်တယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ က မင်းတို့ ချင်းယွင်ဂိုဏ်း ကို နေရာသုံးနေရာ ပေးတာကို မင်းတို့က မကျေနပ်သေးဘူးလား..."

ရင်ပြင် တစ်ဝက်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသော စက္ကူသည် အလွန် နက်နဲသော အငွေ့အသက် တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေလေ၏။

ရင်ပြင်ရှိ တောင်ထိပ် အသီးသီးမှ တောင်ထိပ်သခင် များသည် စက္ကူကို ကြည့်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် ချက်ချင်း တုန်လှုပ်သွားကြပေသည်။

သူတို့သည် တာအို ရေစီးကြောင်းကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနိုင်သော်လည်း မည်သို့သော တာအို ရေစီးကြောင်း မျိုး ဖြစ်သည်ကို နားမလည်နိုင်ကြဘဲ ထိုအရာမှာ တာအို ရေစီးကြောင်း ထက်ပင် ပိုမို မြင့်မားသော တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်နေပုံ ရပေသည်။

ဥပဒေသ...

ဤစကားလုံးက တောင်ထိပ်သခင် အသီးသီး၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာချိန်တွင် သူတို့ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မထိန်းနိုင်ကြတော့ချေ။ မဟာတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် နှင့် ကပ်ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် ကြားရှိ ကွာဟချက်မှာ တာအို ရေစီးကြောင်း နှင့် ဥပဒေသ တို့၏ တည်ရှိမှုပင် ဖြစ်လေ၏။

ဥပဒေသ များ ပါဝင်နေသော စက္ကူတစ်ရွက်ကို ဤနေရာတွင် မြင်တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု သူတို့ ဘယ်သောအခါမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

ကျင့်ကြံမှု နိမ့်ကျသော တပည့်များက စက္ကူကို မော့ကြည့်ရန် ကြိုးစားကြချိန်တွင် သူတို့၏ စိတ်ထဲ၌လည်း အတွေးတစ်ခု တပြိုင်နက်တည်းနီးပါး ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။

"ဒီစာလုံးတွေက တကယ်ကို သောက်ကျိုးနည်း ရုပ်ဆိုးတာပဲ..."

ဧရာမ စက္ကူကြီးပေါ်တွင် ကောက်ကွေးနေသော စာလုံး တစ်ကြောင်း ရေးသားထားလေ၏။

"ငါဟာ အင်မော်တယ်... အင်မော်တယ် ဟာ ငါပဲ... ငါဟာ ကမ္ဘာပေါ်မှာ ပထမဆုံးသော အင်မော်တယ်... ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ အစွမ်းအထက်ဆုံး အင်မော်တယ်..."

တမင်တကာ အနေရခက်အောင် လုပ်နေခြင်းလော...

ဤအရာကို ရှေးဟောင်းဓားအင်မော်တယ် တစ်ပါးက အမှန်တကယ် ရေးသားခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်ပါသလော။

လူတိုင်းသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးနေသော ထိုက်အာကို ကြောင်တောင်တောင် ကြည့်နေကြပြီး ဤလူမှာ အနည်းငယ် ပုံမှန်မဟုတ်ဟု ခံစားနေကြရလေ၏။

တောင်ထိပ်ငယ်လေး ရှိရာ နေရာတွင်မူ ပိုင်ယွီ၏ မျက်နှာမှာ ဝက်အသည်း ရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပေပြီ...

ပိုင်ယွီသည် ကောင်းကင်ယံရှိ စက္ကူကို ဖြူရော်နေသော မျက်နှာဖြင့် ကြည့်လိုက်လေ၏။ ထိုအရာမှာ သူ၏ ယခင်ဘဝက သူ ရေးသားခဲ့သော ဒိုင်ယာရီ အမှန်တကယ် ဖြစ်ပေသည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက် သူ၏ အမည်းစက် သမိုင်းများကို သူ၏ ယခင်ကိုယ်ပွား ကို လူပုံအလယ်တွင် အရှက်ခွဲရန် ဆွဲထုတ်ခံရလိမ့်မည်ဟု သူ သေမည်ဆိုလျှင်တောင်မှ စိတ်ကူးကြည့်မိမည် မဟုတ်ချေ။

"သူက 'ဘိုးဘေး' လို့ အမြဲတမ်း ပြောနေပေမယ့် ဒီလို ရှက်စရာကောင်းတဲ့ အလုပ်တွေကို သူ လုပ်နေတယ်... တစ်နေ့ကျရင် ထိုက်အာ လို့ ခေါ်တဲ့ ဒီ ဓားကျင့်ကြံသူ ကို ငါ ကြိုးတုပ်ပြီး ကောင်းကင်မီးအိမ် လို မီးရှို့ပစ်မယ်..." ပိုင်ယွီက စိတ်ထဲမှ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်လေ၏။

ထိုက်အာက သူ၏ ဘိုးဘေး ၏ လက်ရေး ဒိုင်ယာရီကို ကြွားလုံးထုတ်ပြီးနောက် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"ဒီ အင်မော်တယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ က မူလကတည်းက ငါ့ရဲ့ ဓားဂိုဏ်း ပိုင်ဆိုင်တဲ့ ပစ္စည်းပဲ... မင်းတို့ကို နေရာသုံးနေရာ ပေးတာက မင်းတို့ရဲ့ ချင်းယွင်ဂိုဏ်း ကို လုံလောက်တဲ့ မျက်နှာ ပေးပြီးသား ဖြစ်နေပြီ..."

ထိုသို့ဆိုလျှင် ဤ အင်မော်တယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ကို ဓားဂိုဏ်း၏ ဘိုးဘေးက ချန်ရစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရပေမည်...

ထိုအရာမှာ သူတို့၏ ဘိုးဘေး ပိုင်ဆိုင်သောအရာ ဖြစ်ရာ ၎င်းအပေါ် သူတို့တွင် ကိုယ်ပိုင် အုပ်ချုပ်ခွင့် သေချာပေါက် ရှိလေ၏။

ဓားကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ဖြစ်သဖြင့် ၎င်းမှာ သူတို့နှင့် မသက်ဆိုင်တော့ချေ။

အတွင်းစည်းတပည့် များစွာသည် နှမြောတသ ဖြစ်နေကြသော်လည်း ပညာရှိစွာဖြင့် မည်သည့်အရာကိုမျှ ထပ်မပြောကြတော့ချေ။

ဓားမေးမြန်းခြင်းတောင်ထိပ် မှ ဓားကျင့်ကြံသူ များသာ သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် မကျေမနပ် ဖြစ်နေကြလေ၏။

ရာပေါင်းများစွာသော ဓားမေးမြန်းခြင်းတောင်ထိပ် တပည့်များသည် သူတို့၏ တောင်ထိပ်သခင် ကို စိတ်အားထက်သန်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြပေသည်။

ဤ အင်မော်တယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ကို ရှေးဟောင်းဓားအင်မော်တယ် တစ်ပါးက ချန်ရစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်...

မည်သည့် ဓားကျင့်ကြံသူ ကများ စိတ်မဝင်စားဘဲ နေမည်နည်း။

ဓားမေးမြန်းခြင်းတောင်ထိပ် ၏ တောင်ထိပ်သခင် ချွန်းယန်ကျီး ပင်လျှင် သူ၏ နှလုံးသားထဲရှိ တုန်လှုပ်မှုများကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ချေ။ သူက မတ်တတ်ရပ်ကာ မြင့်မားသော စင်မြင့်ဆီသို့ ဦးညွတ်လျက် ကျယ်လောင်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ဓားဂိုဏ်းချုပ် ကို မေးပါရစေ... ခင်ဗျားက ငါ့ရဲ့ ချင်းယွင်ဂိုဏ်း ကို နေရာသုံးနေရာ ခွဲဝေပေးထားတယ် ဆိုမှတော့ ငါ့ရဲ့ ဓားမေးမြန်းခြင်းတောင်ထိပ် တပည့်တွေအတွက် ဘာလို့ တစ်နေရာမှ မပါရတာလဲ... ငါ့ရဲ့ ဓားမေးမြန်းခြင်းတောင်ထိပ် မှာ လူမရှိဘူးလို့ ခင်ဗျား ထင်နေတာလား..."

ချွန်းယန်ကျီးသည် မဟာတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး သူ၏ ကိုယ်ပိုင် တာအို ကို နားလည်ထားသော်လည်း သူ၏ တပည့်များအတွက်မူ သူသည် မတ်တတ်ရပ်ကာ ကန့်ကွက်ရမည်သာ ဖြစ်လေ၏။ ဤသည်မှာ တောင်ထိပ်သခင် တစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ တာဝန်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

"အဲဒါက ငါနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ... ဘယ်သူ သွားရမယ် ဆိုတာက ငါ့ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်မှ မဟုတ်တာ..." ထိုက်အာသည် မဟာတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် အဆင့်ခြောက် တွင်သာ ရှိသေးသော ချွန်းယန်ကျီးကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

ဓားမေးမြန်းခြင်းတောင်ထိပ် ၏ တပည့်များ အားလုံးသည် တုန်းရွှီကျစ်ကို ကြည့်လိုက်ကြပေသည်။ ဤသည်မှာ ဓားကျင့်ကြံသူ များအတွက် အင်မော်တယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခု ဖြစ်လေသည်...

ချင်းယွင်ဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးရှိ ဓားကျင့်ကြံသူ များ အားလုံးသည် ဓားမေးမြန်းခြင်းတောင်ထိပ် တွင် ရှိကြရာ သူတို့အတွက် အဘယ်ကြောင့် နေရာမရှိရသနည်း။

ဂိုဏ်းချုပ်က ဘက်လိုက်နေတယ်...

မသမာတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခုပဲ...

ငါတို့ တရားမျှတမှုကို တောင်းဆိုတယ်...

...

သူတို့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မပြောရဲကြသော်လည်း ဓားမေးမြန်းခြင်းတောင်ထိပ် တပည့်များသည် ထိုက်အာ၏ ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော ဓားစိတ်ဆန္ဒ အောက်တွင် အချင်းချင်း ကူညီကာ မတ်တတ်ရပ်ပြီး သူတို့၏ ကန့်ကွက်မှုကို တိတ်တဆိတ် ဖော်ပြနေကြလေ၏။

ထိုက်အာက တုန်းရွှီကျစ်ကို ကြည့်ကာ အသံဖြင့် သတင်းစကား မပို့ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

"အဘိုးကြီး... ခင်ဗျား ဂိုဏ်းကို ဘယ်လို အုပ်ချုပ်နေတာလဲ... ခင်ဗျားရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေကို သူတို့က သဘောထား ကွဲလွဲရဲတယ်ပေါ့... ဒါသာ ငါ့ရဲ့ ဓားဂိုဏ်း မှာဆိုရင် ဒီလိုလူတွေကို ကြိုးတုပ်ပြီး ကောင်းကင်မီးအိမ် လို မီးရှို့ပစ်တာ ကြာလှပြီ..."

တုန်းရွှီကျစ်က ထိုက်အာကို စူးရဲစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်လေ၏။ ချင်းယွင်ဂိုဏ်းသည် ဓားဂိုဏ်း ကဲ့သို့ အစွန်းရောက်ခြင်း မရှိဘဲ မတူညီသော အသံများကို သေချာပေါက် ခွင့်ပြုထားသော်လည်း ဤသည်မှာ ဓားမေးမြန်းခြင်းတောင်ထိပ် တပည့်များအတွက် အမှန်တကယ်ပင် တရားမျှတမှု မရှိချေ။

တုန်းရွှီကျစ်က ဖြည်းညင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"အင်မော်တယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ဟာ ခန္ဓာကိုယ်ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် အထက် ကျင့်ကြံသူတွေ အတွက် သိပ်ပြီး ဆွဲဆောင်မှု မရှိတဲ့အတွက် ဒီစာရင်းကို ငါ ရေးဆွဲပြီး ငါ့ရဲ့ ချင်းယွင် မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေ က သူတော်စင် ချန်ချန်ရှန်း ကို ပေးအပ်ခဲ့တာပါ..."

တုန်းရွှီကျစ်သည် အပြစ်များကို အလွန် သန့်ရှင်းစွာ လွှဲချလိုက်လေ၏။

ဤစာရင်းကို ငါ ရေးဆွဲခဲ့ခြင်း မဟုတ်ဘဲ ချင်းယွင် မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေ ၏ သူတော်စင် ချန်ချန်ရှန်း က ရေးဆွဲခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ပြဿနာ ရှိလျှင် သူ့ကို သွားရှာ... ငါ့ကို လာမရှာနှင့်...

တုန်းရွှီကျစ်၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ထိုက်အာက သူ၏ ဓားစိတ်ဆန္ဒ ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ပြဇာတ် ကြည့်နေသည့် အမူအရာဖြင့် အိုးယန်နှင့် သူ၏ အဖွဲ့ဆီသို့ ကြည့်လိုက်ပေသည်။

ချွန်းယန်ကျီးသည် တုန်းရွှီကျစ်၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ဓားမေးမြန်းခြင်းတောင်ထိပ် တပည့်များက တောင်ထိပ်ငယ်လေး ထံမှ ရှင်းလင်းချက် သွားတောင်းမည်ကို တုန်းရွှီကျစ် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မည် မဟုတ်ကြောင်း သိရှိလိုက်လေ၏။ သူက သူ၏ အနောက်သို့ အဓိပ္ပာယ်ပါသော အကြည့်တစ်ချက် ပေးလိုက်ပေသည်။

ဓားမေးမြန်းခြင်းတောင်ထိပ် တပည့်များ သဘောပေါက်သွားကြလေ၏။ သူတို့ ရာပေါင်းများစွာသည် ဓားများကို ကိုင်ဆောင်ကာ လှည့်၍ တောင်ထိပ်ငယ်လေး ရှိရာ နေရာသို့ လျှောက်သွားကြပေသည်။

ကျန်ရှိနေသော အတွင်းစည်းတပည့် များသည် အတင်းအဖျင်း ပြောသည့် အခြေအနေသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားကြလေ၏။

သောက်ကျိုးနည်း... တောင်ထိပ်ငယ်လေး နဲ့ ဓားမေးမြန်းခြင်းတောင်ထိပ် တို့ မတည့်ဘူး ဆိုတာကို ချင်းယွင်ဂိုဏ်း မှာ ဘယ်သူက မသိဘဲ နေမှာလဲ။

ပြဇာတ် ကြည့်ရမယ့် အချိန် ရောက်ပြီ...

ရာပေါင်းများစွာသော ဓားမေးမြန်းခြင်းတောင်ထိပ် တပည့်များ၏ ကြီးမားသော လူအုပ်ကြီးသည် အိုးယန်နှင့် အခြားသူများ၏ အရှေ့သို့ လျှောက်လာကြလေ၏။ ကျင့်ကြံခြင်း တာအို ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်တစ်ဦးက တောင်ထိပ်ငယ်လေး မှ လူများကို ကြည့်ကာ လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"သူတော်စင်... ကျေးဇူးပြုပြီး ထွက်လာပြီး ငါ့ရဲ့ ဓားမေးမြန်းခြင်းတောင်ထိပ် ကို တရားမျှတမှု ပေးပါ..."

အိုးယန် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ အရှေ့ရှိ လူငယ်ကို ကြည့်ကာ ပင်မခန်းမဆီသို့ ဦးညွတ်လျက် ကျယ်လောင်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"တောင်ထိပ်ငယ်လေး ရဲ့ စီနီယာအစ်ကို အိုးယန် က ဂိုဏ်းချုပ် ရဲ့ အမိန့်ကို ရုပ်သိမ်းပေးဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်..."

အလျှော့ပေးလိုက်ခြင်းလော...

လူတိုင်းသည် အိုးယန်ကို အံ့သြစွာ ကြည့်လိုက်ကြပြီး တစ်ခဏမျှ အိုးယန်၏ လုပ်ရပ်ကို နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားကြပေသည်။

သို့ရာတွင် အိုးယန်က ထပ်မံ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ဒီတစ်ခေါက် ငါ့ရဲ့ တောင်ထိပ်ငယ်လေး ကနေ လေးယောက် သွားမယ်... ဓားဂိုဏ်းချုပ် ကို နောက်ထပ် လူတစ်ယောက် တိုးပေးဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်..."

အခန်း ၁၀၀ - မင်းပြီးရင် တခြား ဘယ်သူရှိသေးလဲ

အိုးယန်၏ စကားများ ဆုံးသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် နောက်ထပ် ဆူညံပွက်လောရိုက်မှု တစ်ခု ဖြစ်ပွားသွားပြန်လေ၏။

တစ်လက်မ ရလျှင် တစ်တောင် တောင်းနေခြင်းလော...

စုစုပေါင်း နေရာ သုံးနေရာသာ ရှိသည်ကို သူတို့၏ တောင်ထိပ်ငယ်လေးက အကုန် ယူသွားသည်တောင် မကျေနပ်သေးဘဲ နောက်ထပ် တစ်နေရာ ထပ်တောင်းနေသေးပေသည်။

အထူးသဖြင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ ရာပေါင်းများစွာသော ဓားမေးမြန်းခြင်းတောင်ထိပ် တပည့်များ၏ ဓားကိုင်ထားသော လက်များသည် အနည်းငယ် တုန်ယင်နေပြီး သူတို့၏ ဒေါသမှာ အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိနေလေ၏။ ဂိုဏ်းချုပ် သာ ရှိမနေပါက သူတို့သည် ဤ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာကောင်းသော အိုးယန်ကို အပိုင်းပိုင်း ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်ကြမည် ဖြစ်ပေသည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်က အိုးယန်သည် ဓားမေးမြန်းခြင်းတောင်ထိပ် ၏ အိမ်သာများကို ဖောက်ခွဲပစ်ခဲ့သော ရန်ငြိုးကို အတုံ့အလှည့် မဆပ်ရသေးချေ။ ယနေ့ အမုန်းဟောင်းနှင့် အမုန်းသစ် ပေါင်းစပ်သွားကာ ချင်းယွင်တောင်ထိပ် မှ ဆင်းသည်နှင့် အိုးယန်ကို သူတို့ အိတ်စွပ်ရိုက်ကြမည် ဖြစ်လေ၏။

ဓားမေးမြန်းခြင်းတောင်ထိပ် တပည့်များသည် ပြုံးနေသော အိုးယန်ကို ကြည့်ကာ သူတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် အိုးယန်အား သေဒဏ် ချမှတ်ပြီး ဖြစ်လေသည်...

အစုလိုက်အပြုံလိုက် လှောင်ပြောင်မှုကို စတင်ခဲ့သော အိုးယန်အတွက်မူ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အခက်အခဲများကို သူ သိထားပေ၏။ ပိုင်ယွီသည် ယမန်နေ့က ဂိုဏ်းချုပ် နှင့် ဓားဂိုဏ်းချုပ် တို့၏ အရှေ့တွင် သူ မသွားဘူးဟု ကိုယ်တိုင် ပြောဆိုခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ သူက ထပ်မံ သွားချင်နေပြန်လေသည်။

ဤပြဇာတ်တွင် သူနှင့် ပူးပေါင်းပါဝင်နေသော ဂိုဏ်းချုပ် နှင့် ဓားဂိုဏ်းချုပ် တို့သည် သူ၏ စီနီယာအစ်ကို သုံးဦးအတွက် စကားပြောပေးခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ သူတို့ကို ထပ်မံ အရှက်ခွဲရန် သူ့ကို အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေနေလေ၏။

ဤ အကြီးဆုံး စီနီယာအစ်ကို ဖြစ်ရခြင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် ပင်ပန်းလှပေသည်...

အိုးယန်သည် မြင့်မားသော စင်မြင့်ပေါ်ရှိ ကြီးမြတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး နှစ်ဦးကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့ကလည်း သူ့ကို စူးရဲစွာ ကြည့်နေကြသော်လည်း သူက အံကြိတ်ကာ ပြောဆိုလိုက်ရပေသည်။

"ကျွန်တော့်ရဲ့ စတုတ္ထ ဂျူနီယာညီလေး က ကောင်းကင်ဘုံက ပေးသနားထားတဲ့ ပါရမီရှင် ဖြစ်ပြီး ဓားအင်မော်တယ် တစ်ပါးရဲ့ အမူအရာ ရှိပါတယ်... ဒါကြောင့် ဓားဂိုဏ်းချုပ် ကို ချွင်းချက်အနေနဲ့ နောက်ထပ် နေရာတစ်ခု ထပ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်..."

မြင့်မားသော စင်မြင့်ထံမှ မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိခဲ့ချေ။ ထိုအစား ဓားမေးမြန်းခြင်းတောင်ထိပ် တပည့်များသည် သူတို့၏ ဒေါသကို ဆက်လက် မထိန်းထားနိုင်တော့ချေ။ ဦးဆောင်နေသော လူငယ်က သူ၏ ဓားရိုးပေါ်တွင် လက်ကို ဖိထားကာ အိုးယန်ကို ဒေါသတကြီး ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"အိုးယန်... အရမ်း အလွန်အကျွံ မလုပ်နဲ့နော်... ငါ့ရဲ့ ဓားမေးမြန်းခြင်းတောင်ထိပ် က ဓားတွေ မထက်ဘူးလို့ မင်း တကယ် ထင်နေတာလား..."

အိုးယန်သည် သူ၏ အရှေ့ရှိ လူငယ်ကို ကြည့်ကာ ရင်းနှီးသလို ခံစားရသော်လည်း တစ်ခဏမျှ သူ မည်သူဖြစ်ကြောင်း မမှတ်မိနိုင်ချေ။ သူက အနည်းငယ် အနေရခက်စွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်လေ၏။

"မင်းက ဘယ်သူလဲ..."

လူငယ်သည် ဆက်လက် မထိန်းထားနိုင်တော့ဘဲ သူ၏ ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ အိုးယန်ကို တိုက်ရိုက် ချိန်ရွယ်လျက် ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်က အရှက်ခွဲခံခဲ့ရတာကို မင်း အိုးယန် မေ့သွားနိုင်ပေမယ့် ငါ ကျိုးရှန်း ကတော့ မမေ့နိုင်ဘူး..."

ကျိုးရှန်း...

ထိုနာမည်က မမျှော်လင့်ဘဲ ရင်းနှီးနေလေ၏...

အိုးယန်က ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ စိတ်ထဲရှိ အမှိုက် မှတ်ဉာဏ်များထဲမှ ဤအရေးမပါသော ဇာတ်ကောင် အကြောင်း အချက်အလက်များကို ရှာတွေ့သွားပေသည်။

သူနှင့် သူ၏ ဒုတိယ ညီငယ် တို့ ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီး နှစ်အနည်းငယ်အကြာတွင် ဓားမေးမြန်းခြင်းတောင်ထိပ် သည် ဂိုဏ်းချုပ် ထံသို့ အသနားခံစာ တင်ကာ တောင်ထိပ်ငယ်လေး ကို ဓားမေးမြန်းခြင်းတောင်ထိပ် သို့ ပေါင်းစည်းရန် တောင်းဆိုခဲ့ပုံ ရလေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဓားမေးမြန်းခြင်းတောင်ထိပ် တွင် တပည့်များ များပြားလွန်းပြီး တောင်ထိပ်ငယ်လေး တွင်မူ လူအနည်းငယ်သာ ရှိသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ဂိုဏ်းချုပ် က သဘောမတူရသေးမီမှာပင် ဤလူများသည် တောင်ထိပ်ငယ်လေး ၏ တံခါးဝသို့ ပြေးလာကြပြီး တောင်ထိပ်ငယ်လေး ကို ဓားမေးမြန်းခြင်းတောင်ထိပ် ၏ ဒုတိယ တောင်ထိပ် အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ချင်ကြောင်း အော်ဟစ်ခဲ့ကြလေ၏။

အိုးယန်သည် သူ၏ ဒေါသဖြင့် ဤဦးနှောက်မရှိသော ဓားကျင့်ကြံသူ များကို သည်းခံမည် မဟုတ်ချေ။ ထိုညမှာပင် သူသည် ဓားမေးမြန်းခြင်းတောင်ထိပ် သို့ သွားရောက်ကာ ဓားမေးမြန်းခြင်းတောင်ထိပ် ၏ အိမ်သာ အားလုံးကို ဖောက်ခွဲပစ်ခဲ့လေသည်။

ထိုညက အိမ်သာသွားရန် ထလာသော ကံဆိုးသူများအပြင် ဓားမေးမြန်းခြင်းတောင်ထိပ် သည် လဝက်ခန့်ကြာအောင် အနံ့အသက်ဆိုးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့ပေ၏။ ဤဦးနှောက်သေနေသော ဓားကျင့်ကြံသူ များသည် ဓားမေးမြန်းခြင်းတောင်ထိပ် ၏ တံခါးဝရှိ မြေပြင်ပေါ်တွင် တစ်လတိတိ အိပ်ခဲ့ရပြီး အခြား တောင်ထိပ်များမှ တပည့်များသည် ဓားမေးမြန်းခြင်းတောင်ထိပ် ကို မြင်လျှင် လမ်းလွှဲသွားကြလေသည်။

ပေါက်ကွဲမှု ဖြစ်ပွားသောနေ့က ကျိုးရှန်း ဟုခေါ်သော ဤလူသည် အိမ်သာသွားရန် ထလာသော ကံဆိုးသူများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သူ မှတ်မိနေပုံရလေ၏။ အရောင်အသွေးစုံလင်သော အညစ်အကြေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေလျက် သူသည် ထိုအချိန်က ကျင့်ကြံခြင်း နည်းစနစ် များကိုပင် မသုံးတတ်သေးသော အိုးယန်ကို တစ်ညလုံး ဓားဖြင့် လိုက်ခုတ်ခဲ့ပေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဓားမေးမြန်းခြင်းတောင်ထိပ် သို့ သူ၏ ဓားဖြင့် သွားရောက်ခဲ့သူမှာ သူ၏ ဒုတိယ ညီငယ် ပင် ဖြစ်လေ၏။ သူက ရလဒ်ကို မမေးမြန်းခဲ့သော်လည်း ဟင်းသီးဟင်းရွက် သွားဝယ်ပြီး ပြန်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော သူ၏ ဒုတိယ ညီငယ် ကို ကြည့်ကာ ကိစ္စပြီးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း အိုးယန် သိလိုက်ပေသည်။

သူ၏ ဒုတိယ ညီငယ် သည် ဓားမေးမြန်းခြင်းတောင်ထိပ် သို့ သူ၏ ဓားဖြင့် သွားရောက်ပြီးနောက် ဓားမေးမြန်းခြင်းတောင်ထိပ် တစ်ခုလုံးသည် ဓားမေးမြန်းခြင်းတောင်ထိပ် ၏ ဒုတိယ တောင်ထိပ် အကြောင်း အစီအစဉ်များကို ဘယ်သောအခါမျှ ထပ်မံ မပြောဆိုကြတော့ချေ။

ထို့နောက် ချင်းယွင်ဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးတွင် ကြီးမားသော အတင်းအဖျင်း တစ်ခု ပြန့်နှံ့သွားခဲ့လေ၏။

တစ်နေ့တွင် တောင်ထိပ်ငယ်လေး မှ တပည့်တစ်ဦးသည် ဓားတစ်လက်ဖြင့် စစ်မှန်သောချီ ကို အသုံးမပြုဘဲ ဓားပညာ သက်သက်ကိုသာ အားကိုးလျက် ဓားမေးမြန်းခြင်းတောင်ထိပ် တစ်ခုလုံးကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ရာ ဓားမေးမြန်းခြင်းတောင်ထိပ် ၏ အတွင်းစည်းတပည့် များသည် အထက်မှ အောက်အထိ ဆင်းရဲဒုက္ခများဖြင့် ညည်းတွားခဲ့ကြရသည်ဟု ဆိုလေသည်။

တောင်ထိပ်သခင် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ချိန်တွင်ပင် ထိုလူသည် ဓားချက် တစ်ချက်ကို ပိတ်ဆို့နိုင်ခဲ့ပေသည်...

သူ၏ မှတ်ဉာဏ်များ ပြန်လည်ရရှိလာချိန်တွင် အိုးယန်သည် ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ အရှေ့ရှိ ကျိုးရှန်းကို ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ဪ... စီနီယာအစ်ကို ကျိုး ကိုး... ငါတို့က ငယ်သူငယ်ချင်း တွေ ဖြစ်ခဲ့ကြတာ မဟုတ်ဘူးလား... ငါတို့ အတူတူ ဆော့ကစားခဲ့ကြတဲ့ နေ့ရက်တွေကို အခုထိ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မှတ်မိနေတုန်းပဲ..."

အိုးယန်၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ကျိုးရှန်း၏ မျက်နှာမှာ တွန့်လိမ်သွားပေ၏။ အိုးယန်သည် ဆတ်ဆတ်ထိမခံသော အကြောင်းအရာကို အမှန်တကယ် ပြောဆိုရဲလေသည်...

သူသည် အရှက်ကွဲမှုကို သည်းခံကာ ကြိုးစားပမ်းစား ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး အသက် ငါးဆယ် မပြည့်မီမှာပင် အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့် စတုတ္ထ အလွှာ တွင် ခိုင်မာသော ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့လေ၏။

အားလုံးက တစ်နေ့နေ့တွင် လက်စားချေနိုင်ရန်အတွက်ပင် ဖြစ်ပေသည်...

ကျိုးရှန်းသည် အိုးယန်ကို စိုက်ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"အိုးယန်... အခု အတိတ် အကြောင်းတွေကို ငါ မပြောချင်ဘူး... ဒီနေ့ ငါ့ရဲ့ ဓားမေးမြန်းခြင်းတောင်ထိပ် က တစ်နေရာ သေချာပေါက် ရရမယ်... ငါ ပြောပြီးပြီ..."

"စီနီယာအစ်ကို ကျိုး က အစွမ်းထက်တယ်..."

"စီနီယာအစ်ကို ကျိုး က ကြီးစိုးတယ်..."

"ငါတို့ ဓားမေးမြန်းခြင်းတောင်ထိပ် ရဲ့ နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင် ပီသပါပေတယ်..."

သူ၏ အနောက်ရှိ ဓားမေးမြန်းခြင်းတောင်ထိပ် တပည့်များသည် ကျိုးရှန်းကို အရူးအမူး ချီးကျူးနေကြလေ၏။

ပြုံးနေသော လူတစ်ယောက်ကို မည်သူကမျှ မရိုက်နှက်တတ်ကြသော်လည်း သူက ဤမျှ တောက်ပစွာ ပြုံးနေပါလျက် မျက်နှာသာ လုံးဝ မရရှိသေးချေ။ အိုးယန်သည် သူ၏ အပြုံးကို ရုပ်သိမ်းလိုက်လေ၏။ ဤဦးနှောက်မရှိသော ကောင်သည် ယနေ့ ကိစ္စများကို ငြိမ်းချမ်းစွာ ဖြေရှင်းရန် ဆန္ဒမရှိကြောင်း ပေါ်လွင်နေပေသည်။

အိုးယန်က ပခုံးတွန့်ကာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ကြည့်... မင်းက ငါတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်ကို နှုတ်ထွက်စေချင်ရင် သူတို့ကို သွားပြောလို့ ရတယ်... ငါ ကန့်ကွက်စရာ မရှိဘူး..."

ကျိုးရှန်းမှာ မှင်သက်သွားပြီး အိုးယန်က ဤမျှ သဘောထားကြီးလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။ သူ၏ အကြည့်များက အိုးယန်၏ အနောက်ဘက်သို့ ရွေ့လျားသွားလေသည်။

မျက်နှာဖုံး တပ်ဆင်ထားသော ချန်ချန်ရှန်းသည် ချင်းယွင် မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေ ၏ သူတော်စင် ဖြစ်ပေသည်။ သူက လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းကာ အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့် နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ရုပ်သေးရုပ် ရာပေါင်းများစွာကို ဆင့်ခေါ်ပြီး ဗုဒ္ဓတာအို သူတော်စင် ကို ရိုက်နှက်ကာ မိစ္ဆာမျိုးနွယ် အကြွင်းအကျန်များကို ဒေါသတကြီး ပစ်ချခဲ့သည်ကို သူတို့ မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံခဲ့ရလေ၏။

သူကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ချန်ချန်ရှန်း၏ သီးသန့် ရွေးချယ်ခြင်းခံရပြီး အာကာသ နယ်မြေ ထဲမှ အပြင်သို့ ပစ်ထုတ်ခံခဲ့ရပေသည်။ ဤလူကို ရန်စ၍ မရနိုင်ချေ။

ထို့ပြင် ဓားကိုင်ကာ ရပ်နေသော လန်ချင်းဆုန်း သည် အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးအနေဖြင့် တစ်ဖက်လူ၏ နယ်ပယ် ကို သူ မခွဲခြားနိုင်ချေ။ သူသည် အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့် သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ရမည်...

ကျိုးရှန်း၏ နှလုံးသားမှာ အရူးအမူး တုန်ယင်သွားလေ၏။ သူ မှတ်မိသည်မှာ မှန်ကန်ပါက လန်ချင်းဆုန်း သည် ဆယ်ကျော်သက် အရွယ်သာ ရှိသေးသည် မဟုတ်ပါလော။ သူသည် မိမိနှင့် တူညီသော နယ်ပယ် သို့ ရောက်ရှိနေပြီလော။ ဤသည်မှာ မွေးရာပါ ဓားကျင့်ကြံသူ ဆိုသည့် အဓိပ္ပာယ်လော။

တစ်ချိန်က ဓားတစ်လက်ဖြင့် ဓားမေးမြန်းခြင်းတောင်ထိပ် တစ်ခုလုံးကို စိန်ခေါ်ခဲ့သော လန်ချင်းဆုန်း သည် စွမ်းအားအရ ပို၍ပင် မှန်းဆ၍ မရနိုင်တော့ပေ။ ဤလူကိုလည်း ရန်စ၍ မရနိုင်ချေ။

ကျိုးရှန်း၏ အကြည့်များမှာ အိုးယန်အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားလေ၏။ သူသည် ချီစုဆောင်းခြင်းအဆင့် အမှိုက် တစ်ကောင်သာ ဖြစ်ပေသည်။

သို့ရာတွင် အိုးယန်သည် လန်ချင်းဆုန်း၏ စီနီယာအစ်ကို ဖြစ်လေ၏။ အကယ်၍ သူက အိုးယန်ကို လက်ညှိုးထိုးပါက ဓားကိုင်ထားသော လန်ချင်းဆုန်း သည် သူ့ကို ချက်ချင်း ဓားဆွဲထုတ်လာမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

ထိုစဉ်က အိုးယန်၏ ဒေါသကို ဖြေဖျောက်ရန်အတွက် ထိုအရူးသည် တောင်ထိပ်သခင် ကိုပင် ဓားဆွဲထုတ်ရန် ရဲဝံ့ခဲ့လေ၏။

ကျိုးရှန်းသည် သူတို့ သုံးဦးကို ကြည့်ကာ တစ်ခဏမျှ အခက်တွေ့သွားပေသည်။ ရုတ်တရက် ကျိုးရှန်း၏ စိတ်ထဲတွင် အကြံတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့၏။ အိုးယန် က နောက်ထပ် နေရာတစ်ခု လိုချင်တယ်လို့ ခုလေးတင် ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။

စတုတ္ထ ဂျူနီယာညီလေး... အဖြူရောင် ဝတ်ထားတဲ့ လူငယ်လေး တစ်ယောက်ပဲ ကျန်တော့တာလေ...

တောင်ထိပ်ငယ်လေး မှ ဤလူအကြောင်းကို သူ ယခင်က မကြားခဲ့ဖူးချေ။ သူက ရုပ်ရည်သန့်သန့်နှင့် လူချောလေး တစ်ယောက် ဖြစ်ပုံရသဖြင့် သူ့ကိုသာ ရွေးချယ်ရမည်...

ကျိုးရှန်းသည် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်ပြီး သူ၏ စကားများကို သေချာ ရွေးချယ်ကာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ဂိုဏ်းချုပ် က မင်းတို့ သုံးယောက်ကို ဆုံးဖြတ်ထားတယ်... ဂိုဏ်းချုပ် ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ငါ မေးခွန်းမထုတ်ပါဘူး... မင်းက ခုလေးတင် နောက်ထပ် နေရာတစ်ခု လိုချင်တယ်လို့ ပြောခဲ့တာဆိုတော့ အဲဒီ နေရာကို ငါတို့ရဲ့ ဓားမေးမြန်းခြင်းတောင်ထိပ် ကို ပေးလိုက်ပါ... အဖြူရောင် ဝတ်ထားတဲ့ အဲဒီ လူငယ်လေး က ဘာမှ ကန့်ကွက်စရာ မရှိလောက်ဘူးလို့ ငါ ထင်တယ်..."

လူတိုင်းသည် ထိုနေရာတွင် ရပ်နေသော ပိုင်ယွီကို ကြည့်လိုက်ကြလေ၏။ ဤစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ပိုင်ယွီ၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွားပေသည်။

ယခုအခါ မည်သူမဆို သူ့ကို အထင်သေးနိုင်ပြီလော။

သူ၏ ယခင်ဘဝက ဓားအင်မော်တယ် တစ်ပါးအနေဖြင့် ယခုအခါ သူသည် ဤမျှ အရေးမပါတော့သည်လော။ မည်သည့် ကြောင် သို့မဟုတ် ခွေး မဆို သူ့ကို ဟောင်ရဲသည်လော။

ပိုင်ယွီသည် မတ်မတ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။ သူ၏ ညာလက်သည် ခါးရှိ ဓားရိုးပေါ်တွင် တင်ထားပေသည်။ သူ၏ အပြုံးမှာ နွေးထွေးပြီး ညင်သာသော်လည်း လူများကို အရိုးထိတိုင် အေးစိမ့်သွားစေသော အအေးဓာတ်ကို ပေးစွမ်းနေလေ၏။

ရုတ်တရက် ချင်းယွင်တောင်ထိပ် ၏ တောင်ထိပ်ပေါ်ရှိ ဓားရှည်များ အားလုံးသည် စတင် မြည်ဟည်းလာကြပေသည်။ ဓားရှည် ကိုင်ဆောင်ထားသူတိုင်းသည် သူတို့၏ ဓားများ အလိုအလျောက် ဓားမြည်သံ ထုတ်လွှတ်နေသည်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ တွေ့ရှိလိုက်ကြလေ၏။

ထို့ပြင် ဓားမေးမြန်းခြင်းတောင်ထိပ် တပည့်များ၏ လက်ထဲရှိ ဓားရှည်များသည် သူတို့၏ ဆုပ်ကိုင်ထားမှုမှ ရုန်းထွက်ကာ အိမ်ထဲမှ သူတို့ဘာသာ ဆွဲထုတ်ပြီး ဓားသွားများကို သူတို့၏ သခင်များထံသို့ လှည့်ကာ ချိန်ရွယ်လိုက်ကြပေသည်။

ပိုင်ယွီသည် ကျိုးရှန်းထံသို့ ဖြည်းညင်းစွာ အေးအေးဆေးဆေး လျှောက်သွားလိုက်ပြီး ညင်သာသော အပြုံးဖြင့် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"အင်မော်တယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ကို ငါ သွားတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မင်းမှာ ပြဿနာ ရှိလို့လား... ဒါမှမဟုတ် နောက်တစ်ခါ ထပ်မေးမယ်... မင်းပြီးရင် တခြား ဘယ်သူရှိသေးလဲ..."

Book 10 end.