အခန်း (၇၅-၇၆)

အခန်း (၇၅) ရိုးရှင်းမှု

“မေးချင်တာ ရှိရင် တိုက်ရိုက်သာ မေးလိုက်ပါ… ငါ့ကို မျက်လုံးထောင့်ကနေ ခိုးခိုးကြည့်မနေနဲ့…”

“မင်းက ငါ့ကို စိတ်ဝင်စားနေတဲ့ပုံ ပေါက်နေတယ်…”

ကျောက်မန်ခမျာ ထိုစကားကို ကြားပြီး တစ်ခဏမျှ ဆွံ့အသွား၏။သူမ၏ ဘဝ တစ်သက်လုံးတွင် မည်သူ့ကိုပင် စိတ်ဝင်စားပါစေ ချန်လော့ကိုတော့ လုံးဝ စိတ်ဝင်စားမည် မဟုတ်ပေ။ချန်လော့သည် သူမကို အဆိပ်စမ်းသပ်ခံအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့ပြီး သူမ၏ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ခြိမ်းခြောက်တောင်းယူခဲ့သည့်အပြင် သူမကို စီးတော်ယာဉ်အဖြစ်ပင် အသုံးပြုခဲ့သေး၏။

သူမသည် နာကျင်မှုတွင် သာယာတတ်သူ မဟုတ်သရွေ့ ချန်လော့ကို ဘယ်တော့မှ စိတ်ဝင်စားနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။သို့သော်လည်း အတန်ကြာအောင် စဉ်းစားပြီးနောက် ချန်လော့ မှ စကားစလာသဖြင့် ကျောက်မန်သည် ဖွင့်ပြောရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

“ယန်ချင်းလင်ကို လုပ်ခဲ့သလိုမျိုး ရှင် ကျွန်မကိုရော လုပ်မှာလား…”

သစ်သီးစားနေသော ချန်လော့၏ လက်သည် လေထဲတွင် ရုတ်တရက် တန့်သွားပြီး ကြောင်အမ်းသွားသည်။ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ကျောက်မန်မှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားပြီး သူမ၏မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများပြည့်နှက်လျက် မှော်လက်နက်ကို ပျံသန်းနေခြင်းမှ ရပ်တန့်လိုက်သည်။

ချန်လော့က အခု သူ့ကို သတ်ပြီး သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ မှော်ရတနာများကို လုယူချင်နေတာလား…

သို့သော်လည်း ချန်လော့၏ နောက်ထပ် စကားများသည် ကျောက်မန်ကို လုံးဝ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားစေ၏။

“မင်းမှာ ဘယ်လိုလုပ် အဲဒီလို ထူးဆန်းတဲ့ အကြိုက်မျိုး ရှိနေရတာလဲ…”

“ထူးဆန်းတဲ့ အကြိုက်…”

ကျောက်မန် အံ့အားသင့်သွားသည်။

“ဘာ ထူးဆန်းတဲ့ အကြိုက်လဲ…”

“ကိုယ့်အဝတ်အစားတွေ ဆွဲဖြဲခံရတာကို သဘောကျတဲ့ အကြိုက်မျိုးလေ…”

ကျောက်မန်သည် တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ချန်လော့သည် ယန်ချင်းလင်၏ အဝတ်အစားများကို ချွတ်ပစ်ခဲ့သည်ကို ရုတ်တရက် သတိရသွား၏။ သူ၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်း နီရဲသွားပြီး ချန်လော့၏ ကျောကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထုထည့်လိုက်သည်။

“ဘယ်သူက အဲဒါကို မေးနေလို့လဲ… ရှင်က ယန်ချင်းလင်ကို သတ်ခဲ့သလိုမျိုး ကျွန်မကိုရော သတ်ပစ်မှာလားလို့ မေးနေတာ…”

ချန်လော့သည် တစ်ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် ကျောက်မန်ကို အနည်းငယ် အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်၏။

"ယန်ချင်းလင်ကို သတ်ခဲ့သလိုမျိုး မင်းကို သတ်မယ်ဆိုတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ... ပိုပြီး ရှင်းအောင် ပြောပြလို့ ရမလား... ဒါက ရမ်းသန်း ခန့်မှန်းနေတာလား ဒါမှမဟုတ် ဘာလဲ...“

ကျောက်မန်သည် တစ်ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး စကားမပြောမီ သူ၏ အတွေးများကို စီစဉ်နေပုံ ရသည်။

"ကျွန်မ ဆိုလိုတာက..."

"ရှင်က ကျွန်မနဲ့ နောက်ပြောင်နေရင်း ဒါမှမဟုတ် အသက်ချမ်းသာပေးဖို့ တောင်းပန်နေရင်းကနေ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ယန်ချင်းလင်ကို သတ်ခဲ့သလိုမျိုး ကျွန်မကိုရော သတ်ပစ်မှာလား..."

"ပြီးတော့ ကျွန်မ တုံ့ပြန်ဖို့ အချိန်တောင် မရလိုက်ခင်မှာပဲ ရှင် ကျွန်မကို သတ်ပစ်လိုက်မှာလား..."

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ချန်လော့မှာ လုံးဝ ဆွံ့အသွားပြီး ကျောက်မန်ကို ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် ကြည့်နေမိ၏။

"မင်းမှာ သံသယလွန်ကဲတဲ့ ရောဂါ တစ်ခုခုများ ရှိနေတာလား... ငါက ဘာလို့ မင်းကို သတ်ရမှာလဲ..."

"ယန်ချင်းလင်ကို သတ်ခဲ့ရတာက အဲဒီကောင် ငါ့ကို အရင် လာရန်စပြီး သတ်ဖြတ်၊ ရတနာ လုဖို့ ကြိုးစားခဲ့လို့လေ... ငါ့လုပ်ရပ်က လုံးဝကို တရားမျှတတဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်မှုပဲ..."

"ငါ ဒူးထောက်ပြီး အသက်ချမ်းသာပေးဖို့ တောင်းပန်ခဲ့တာက သူ့ကို အချိန်ကုန်ခံပြီး အကြာကြီး မတိုက်ခိုက်ချင်လို့လေ... ဒါကြောင့် အချိန်အကုန်သက်သာပြီး ခွန်အားအစိုက်ရအနည်းဆုံး နည်းလမ်းကို သုံးခဲ့တာ..."

"ဒါ့အပြင် မင်းကို ငါ သတ်ဖို့ လိုအပ်လို့လား..."

ကျောက်မန်သည် ချက်ချင်း ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"လိုအပ်တယ်လေ... ကျွန်မရဲ့ မှော်ရတနာတွေရယ် ပြီးတော့ ရှင့်အတွက် ကောင်းကျိုးဖြစ်စေမယ့် အရာအားလုံးအတွက်ပေါ့..."

ဤသည်က ချန်လော့ကို ဆွံ့အသွားစေသည်။

ဒါဆို မင်းစိတ်ထဲမှာ ငါက ယုတ်မာ ကောက်ကျစ်ပြီး အရှက်မရှိတဲ့အပြင် အခွင့်အရေးသမားတွေရဲ့ ပြယုဂ် တစ်ခု ဖြစ်နေပြီပေါ့လေ…

သို့သော်လည်း လမ်းတစ်လျှောက် သူ၏ လုပ်ရပ်များကို ပြန်လည် စဉ်းစားကြည့်ပြီးနောက် ချန်လော့သည် သူမ တွေးထားသည်နှင့် အတူတူလောက်ပင် ဖြစ်နေကြောင်း ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွား၏။အတန်ကြာအောင် စဉ်းစားပြီးနောက် ချန်လော့သည် ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့... ငါ မလုပ်ပါဘူး..."

ချန်လော့၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာကို မြင်ပြီး ကျောက်မန်သည် သူ့ကို ယုံကြည်ရန် ရွေးချယ်လိုက်၏။ သူမသည် ကျေးဇူးတင်စကား ပြောရန် ဟနိပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ချန်လော့သည် ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက အရမ်း အားနည်းလွန်းတယ်... မင်းကို တစ်ချက်တည်းနဲ့တင် ငါ သတ်လို့ ရတယ်... အသက်ချမ်းသာပေးဖို့ တောင်းပန်ရင်း အချိန်ဖြုန်းနေစရာတောင် မလိုဘူး..."

"ချန်လော့..."

ကျောက်မန်သည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ့ နောက်ကျောရှိ ချန်လော့ကို ထပ်မံ ထုထည့်လိုက်၏။ချန်လော့သည် မရှောင်တိမ်းဘဲ အပြည့်အဝ ခံယူလိုက်သည်။သို့သော် ထိုလက်သီး ကျရောက်သွားသောအခါ ချန်လော့မှာ လုံးဝ အထိအခိုက် မရှိသော်လည်း ကျောက်မန်သည် ရုတ်တရက် နာကျင်စွာဖြင့် မျက်နှာ ရှုံ့မဲ့သွား၏။

"ဒုတိယအကြိမ် သွန်းလုပ်ထားတဲ့ သံအရိုးရဲ့ တန်ဖိုးကို မင်း နားလည်ရဲ့လား... မင်းရဲ့ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် အဆင့်ကိုး ကျင့်ကြံမှုနဲ့ဆိုရင် ငါ့ကို နာကျင်စေချင်ရင် နောက်ထပ် နှစ်နှစ်လောက် သွားကျင့်လိုက်ဦး..."

"ဟွန့်..."

ကျောက်မန်သည် အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ချန်လော့ကို လျစ်လျူရှုကာ ပျံသန်းရေး မှော်လက်နက်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ အသက်သွင်းလိုက်သည်။ချန်လော့သည် သစ်သီးကို နောက်တစ်ကိုက် ကိုက်လိုက်ပြီး တစ်ယောက်တည်း စိတ်ကောက်နေသော ကျောက်မန်ကို ကြည့်ကာ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကူကယ်ရာမဲ့သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။

တကယ်ကို ရိုးအလွန်းပြီး စိတ်ထား ကောင်းလွန်းနေတုန်းပဲ…

ထိုစကားများကိုတော့ ချန်လော့သည် အပြင်သို့ ထုတ်မပြောခဲ့ပေ။ အကယ်၍ အနည်းငယ်မျှပင် ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲတတ်သူဆိုလျှင် အဆိပ်သစ်သီးကို ပထမဆုံးအကြိမ် စမ်းသပ်ကျွေးကတည်းက ထိုသူကို မည်သို့မျှ ယုံကြည်တော့မည် မဟုတ်ပေ။ ချန်လော့သည် မိမိကို ယုံကြည်ရန် မိုက်ရူးရဲစွာ ဆန္ဒရှိနေသေးသည့် ကျောက်မန်နှင့် လုံးဝမတူပေ။

အသက်ချမ်းသာပေးရန် ဟန်ဆောင်တောင်းပန်ပြီးနောက် ယန်ချင်းလင်ကို ရုတ်တရက် သတ်ဖြတ်လိုက်သည့် မြင်ကွင်းမှာ ကျောက်မန်ကဲ့သို့ ကြင်နာရိုးအသူတစ်ယောက်အတွက်မူ အလွန်အမင်း မယုံနိုင်စရာဖြစ်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလွန်းနေခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဤသည်ကိုနားလည်ပေးနိုင်‌ပေသည်။ ချန်ရှင်းဂိုဏ်းသို့ မဝင်ရောက်မီက ကျောက်မန်မှာ ပြင်ပကမ္ဘာနှင့် လူ့သဘာဝကို မသိရှိဘဲ အကာအကွယ်ပေး ခံထားရသော မိန်းမပျိုလေး တစ်ဦး ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ကြင်နာမှုနှင့် ရိုးအမှုတို့သည် ဆိုးရွားသော အရာများဟု ချန်လော့ မထင်သော်လည်း ချန်ရှင်းဂိုဏ်းတွင်မူ သေချာပေါက် ကောင်းမွန်သော အရာများ မဟုတ်ချေ။မည်သို့ပင်ဆိုစေ ချန်ရှင်းဂိုဏ်းသည် နတ်ဆိုးလမ်းစဉ် ဂိုဏ်းတစ်ခု ဖြစ်၏။

သူ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာကတည်းက ပြင်ပလောကတွင် ကောလာဟလ ထွက်နေသကဲ့သို့ အတွင်းစည်း ပဋိပက္ခများနှင့် သာမန်ပြည်သူများကို ရက်ရက်စက်စက် သတ်ဖြတ်နေခြင်းမျိုး တစ်ခါမျှ မမြင်တွေ့ခဲ့ရပေ။ ဘိုးဘေးကြီး ပြောခဲ့သကဲ့သို့ နတ်ဆိုးလမ်းစဉ်ဂိုဏ်းဝင်တိုင်းက သွေးဆာနေသူများ သို့မဟုတ် လက်စားချေလိုစိတ် ပြင်းထန်နေသူများ မဟုတ်ကြပေ။ သို့သော်ငြားလည်း ဤအချက်က ချန်ရှင်းဂိုဏ်းအတွင်း တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး သဟဇာတဖြစ်ကာ အေးချမ်းနေကြသည်ဟုတော့ မဆိုလိုနိုင်ချေ။

သူတို့သည် အလွန် မြင့်မားသော နေရာတွင် ရပ်တည်နေကြသောကြောင့် သတ်ဖြတ်မှုများကို မမြင်တွေ့ရခြင်း ဖြစ်၏။ တိုက်ရိုက်တပည့်များကို မြင်ဖူးသူမှာနည်းပါးလှသည်။

လုယက်မှု... လူသတ်မှု... လိမ်လည်မှု... ဤသည်က တိုက်ရိုက်တပည့်များကို အထင်သေးခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူတို့၏ နောက်ကွယ်ရှိ အကြီးအကဲများကို အထင်သေးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ထိုအဆင့်နိမ့် ဂိုဏ်းသားများကြားတွင် အချိန်အနည်းငယ် ဖြုန်းကြည့်ပါက သူတို့၏ ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲမှု၊ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုနှင့် ယုတ်မာမှုတို့ကို မကြာမီ ခံစားရလိမ့်မည်။

ချန်ရှင်းဂိုဏ်းသို့ မဝင်ရောက်မီ အရိပ်မြို့တော်တွင် ရှိနေစဉ်က ဒေသခံများကို ချန်ရှင်းဂိုဏ်းအကြောင်း မေးမြန်းခဲ့သည့် အချိန်ကို ချန်လော့ မှတ်မိနေသေး၏။လူအများစုသည် ချန်ရှင်းဂိုဏ်းအကြောင်းကို မပြောရဲကြဘဲ ထိုအကြောင်းကို ကြားသည်နှင့် သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကြီးမားသော ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်ပင် ပေါ်လာတတ်ကြသည်။

ချန်ရှင်းဂိုဏ်းသားများက ဒေသခံပြည်သူများအပေါ် မည်သည့်မကောင်းမှုမျှ မလုပ်ခဲ့သည်ဟု ချန်လော့လည်း မယုံကြပေ။ သို့သော်လည်း ဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲများနှင့် အဆင့်မြင့်ကျင့်ကြံသူများမှာမူ ထိုသို့သောကိစ္စမျိုးကို လုပ်ဆောင်မည်မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။ အကြောင်းမှာ သာမန်လူတို့တွင် သူတို့အလိုရှိသော ရတနာပစ္စည်းများ ရှိမနေနိုင်သဖြင့် ထိုသို့လုပ်ဆောင်ရန် မလိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။

အလွန်ဆုံးဆိုရလျှင် သူတို့သည် လူ့အသက်ကို တန်ဖိုးထားသူများ မဟုတ်ကြသော်လည်း အပြစ်မဲ့သူများကို အကြောင်းမဲ့ သတ်ဖြတ်နေကြမည့်သူများတော့ မဟုတ်ပေ။ သို့သော်လည်း သူတို့သည် သာမန်လူတို့၏ အသက်ကို တန်ဖိုးမထားကြသဖြင့် ဖြောင့်မတ်သော ဂိုဏ်းများကဲ့သို့ မိမိတို့၏ ဂိုဏ်းသားများကို ပြည်သူများအား သတ်ဖြတ်ခြင်းမှ တားမြစ်ပိတ်ပင်ထားခြင်းမျိုးလည်း မရှိကြချေ။

ချန်ရှင်းဂိုဏ်းကဲ့သို့ နတ်ဆိုးဂိုဏ်း တစ်ခုတွင် နေထိုင်ခြင်းသည် မိမိ၏ကြင်နာမှုနှင့် အပြစ်ကင်းစင်မှုတို့ကို တဖြည်းဖြည်း တိုက်စားသွားလိမ့်မည်။

တစ်နေ့မှာ မင်း အမှန်တရားကို ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်... ဒီနေရာက လူ့အသက်ကို တန်ဖိုးမထားတဲ့နေရာတစ်ခု ဆိုတာကိုပေါ့…

ချန်လော့မှာမူ ချန်ရှင်းဂိုဏ်းသို့ မဝင်ရောက်မီကတည်းကပင် လိုအပ်သော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်မှု အားလုံးကို ပြုလုပ်ထားပြီး ဖြစ်၏။အပြစ်မဲ့သူများကို ရမ်းသမ်း သတ်ဖြတ်ခြင်း၊ လူ့အသက်ကို လျစ်လျူရှုခြင်း၊ လိမ်လည် လှည့်စားခြင်းနှင့် သစ္စာဖောက်ခြင်းတို့အပြင် မိမိ၏ ဆရာနှင့် ဘိုးဘေးများကိုပင် သစ္စာဖောက်ခြင်း စသည်တို့ ဖြစ်သည်။

လောချင်းယွီသည် သူ့ကို တိုက်ရိုက်တပည့် အဖြစ် လက်ခံခဲ့သဖြင့် အခြား ဂိုဏ်းသားများက သူ့ကို များစွာ လေးစားကြ၏။ သို့သော်လည်း သူသည် အခြားသူများအပေါ် အမြဲတမ်း သတိဝီရိယ ရှိရန်လည်း မမေ့လျော့ခဲ့ပေ။မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤသူများ အားလုံးလိုလိုသည် အကျိုးအမြတ်နောက် လိုက်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

အထူးသဖြင့် ဆေးတောင်ထွတ်တွင် ရှိနေစဉ်က ထိုသူအားလုံးသည် သူ့အပေါ် အပြုံးမျက်နှာများဖြင့် ဖားယားနေခဲ့ကြသော်လည်း၊ အကျိုးအမြတ်တစ်ခုခု ရှိသည်ဟု ကြားလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မျက်နှာပျက်ကာ သူ့ကို ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် ဝန်မလေးခဲ့ကြပေ။

အကယ်၍သာ ချန်လော့ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ပါက တိုက်ရိုက်တပည့်တစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်မည်ဟူသော အမိန့်သာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လျှင် ထိုသူတို့သည် အနည်းငယ်မျှပင် တုံ့ဆိုင်းနေကြမည်မဟုတ်ဘဲ သူ့ကို ချက်ချင်း ဝိုင်းဝန်းလုပ်ကြံကြမည်မှာ သေချာသည်။

လောင်းကြေးသာ လုံလောက်စွာ မြင့်မားနေပါက ဖြောင့်မတ်သော လမ်းစဉ်မှ အဖွဲ့ဝင်များပင်လျှင် ယိမ်းယိုင်သွားကြသည် ဖြစ်ရာ ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့်ပတ်သက်၍ စည်းမျဉ်း အနည်းငယ်သာ ရှိကြသော နတ်ဆိုးလမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူအုပ်စုသာ ဆိုလျှင်ဖြင့် ထည့်ပြောစရာပင် မလိုတော့ချေ။

ချန်လော့သည် သူ့ကို ကျောပေါ်တွင် ထမ်းထားသော ကျောက်မန်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ ခေါင်းကို ပုတ်လိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ အပြစ်ကင်းစင်ပြီး ကြင်နာတတ်တဲ့ သဘာဝကို ငါ သဘောကျတယ်..."

ကျောက်မန်သည် တစ်ခဏမျှ တန့်သွားပြီး ချန်လော့ကို အနည်းငယ် အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်၏။

"ဘာလို့လဲဆိုတော့လှည့်စားရတာ ပိုလွယ်လို့လေ..."

ကျောက်မန်…

အခန်း (၇၆) ပြန်လည်ထွက်ခွာခြင်း

နှစ်ရက် ကြာပြီးနောက် သင်္ချိုင်းမြေ အပြင်ဘက်တွင်ဖြစ်သည်။

သူမရှေ့က ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော သင်္ချိုင်းမြေကို ကြည့်ရင်း ကျောက်မန်သည် ကျောရိုးတစ်လျှောက် ကြက်သီးများ ထသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး တုန်ယင်၍နေလေသည်။

"သင်္ချိုင်းမြေထဲမှာ အစွမ်းထက်တဲ့ သားရဲတွေနဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ အလောင်းတွေ ရှိတယ်လို့ ဆရာက ပြောဖူးတယ်..."

"အနားကို ရောက်တာနဲ့ ကြက်သီးထစရာ ကောင်းတယ်... ဒါပေမဲ့ တော်သေးတယ် အဖော် တစ်ယောက် ပါလာလို့သာ..."

ကျောက်မန်သည် တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် ချန်လော့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

သို့သော် ချန်လော့ကို မြင်သောအခါ သူမသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ငါ့ဘာသာ လုပ်တာက ပိုကောင်းမယ့်ပုံပဲ..."

သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးနောက် သူမသည် သင်္ချိုင်းမြေဆီသို့ လျှောက်သွား၏။ချန်လော့လည်း နောက်ကလိုက်သွားသည်။

ကျွတ်…

"မင်းက ဒီလိုနေရာမျိုးမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ... သင်္ချိုင်းတွေ တူးဖို့ လာတာတော့ မဟုတ်ဘူးမလား..."

ဒုတိယအကြိမ် သွန်းလုပ်ထားသော သံအရိုး အဆင့်ရှိ ချန်လော့၏ ခန္ဓာကျင့်ကြံမှုဖြင့်ပင် ဤသင်္ချိုင်းမြေမှ ထွက်ပေါ်နေသော အရိုးခိုက်မတတ် အေးစက်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိရန် ခက်ခဲလှ၏။ကျောက်မန်သည် ချန်လော့ကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်သည်။

"ကျွန်မက အဲဒီလောက် ယုတ်မာတဲ့သူ မဟုတ်ဘူး..."

တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူမက ထပ်ပြောလိုက်၏။

"ကျွန်မက အလောင်းအဆိပ် ယူဖို့ လာတာ..."

"အလောင်းအဆိပ်..."

ချန်လော့ အံ့အားသင့်သွားသည်။

မည်သည့်အရာ ဖြစ်သည်ကို ချန်လော့ သေချာ မသိသော်လည်း အမည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် အလောင်း တစ်လောင်းမှ မြစ်ဖျားခံလာခြင်း ဖြစ်ရမည်။

"အဲဒီဟာကို ဘယ်လို ယူရမှာလဲ..."

ကျောက်မန်သည် တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် သင်္ချိုင်းမြေရှိ မြေပုံငယ်များကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်၏။

"အဟမ်း... အလောင်းအဆိပ်က သူတို့ရဲ့ အရိုးတွေပေါ်မှာ စုစည်းနေမှာဆိုတော့ အရိုးတွေကို တိုက်ရိုက် ယူလိုက်လို့ ရတယ်..."

သူမပြောသည်ကို ကြားပြီးနောက် ချန်လော့မှာ အတန်ကြာအောင် တိတ်ဆိတ်သွား၏။

"ဒါက သင်္ချိုင်းတူးတာပဲ မဟုတ်ဘူးလား..."

ကျောက်မန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သော်လည်း မည်သို့ ပြန်လည် ချေပရမည်ကို မစဉ်းစားတတ်တော့ချေ။ သူမသည် သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ ဂေါ်ပြား တစ်လက်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ထုတ်ယူလိုက်ပြီး သင်္ချိုင်းမြေပုံကို စတင် တူးဆွလိုက်သည်။ချန်လော့သည် ဘေးမှနေ၍ လက်ပိုက်ကာ ကြည့်နေပြီး သင်္ချိုင်းများကို သိပ်ပြီး စိတ်ဝင်စားပုံ မရပေ။

အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ ဤသင်္ချိုင်းများသည် ရိုးရှင်းလွန်းနေသောကြောင့် ဖြစ်၏။သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်ပင် မရှိဘဲ သာမန် မြေပုံမောက်ငယ် တစ်ခုတစ်ခုမျှသာဖြစ်သည်။ ကျင်းတူးပြီး အလောင်းကို ပစ်ထည့်ထားသည့် နေရာမျိုးနှင့်သာတူနေသဖြင့် မည်သည့် တန်ဖိုးမှ မရှိနိုင်ပေ။

အကယ်၍ ခမ်းနားထည်ဝါသော ဂူဗိမာန်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်နေပါက ချန်လော့သည် ဂေါ်ပြားဖြင့် ပထမဆုံး စတင် တူးမည့်သူ ဖြစ်လိမ့်မည်။မည်သို့ပင်ဆိုစေ ခမ်းနားသော သင်္ချိုင်းဂူ တစ်ခု ဖြစ်နေပါက အတွင်းရှိ မြှုပ်နှံထားသော ပစ္စည်းများသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး များစွာ တန်ကြေးရှိနိုင်၏။

ချောက်…

အသံကျယ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျောက်မန်၏ ဂေါ်ပြားသည် တစ်စုံတစ်ခုနှင့် ထိခိုက်သွားပုံ ရသည်။သူ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ ဖြူဖျော့နေသော ဦးခေါင်းခွံ တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရ၏။ထိုဦးခေါင်းခွံ၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် လူတစ်ယောက်၏ ဦးခေါင်းခွံ ဖြစ်ပုံရသည်။

အတန်ကြာအောင် တုံ့ဆိုင်းပြီးနောက် ကျောက်မန်သည် ထိုဦးခေါင်းခွံကို နက်ရှိုင်းစွာ အရိုအသေ ပေးလိုက်၏။

"တောင်းပန်ပါတယ် စီနီယာ..."

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သူမ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး မြေကြီးထဲမှ အရိုးကို ဆွဲထုတ်ရန် လက်လှမ်းလိုက်သည်။ချန်လော့သည် မည်သည့် အကူအညီမှ မပေးဘဲ ဘေးမှသာ ကြည့်နေ၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤကိစ္စသည် သူနှင့် ဘာမျှ မဆိုင်သကဲ့သို့ သူ့အတွက်လည်း အလောင်းအဆိပ် မလိုအပ်ပေ။ ကျောက်မန်သည် သူ့ကို အကူအညီအတွက် အခကြေးငွေ မပေးသရွေ့ သူသည် ဤသို့ နစ်နာသော အလုပ်မျိုးကို လုပ်မည် မဟုတ်ချေ။ကျောက်မန်သည် သင်္ချိုင်းထဲမှ အရိုးများကို တည်ငြိမ်စွာ ဖယ်ရှားလိုက်သော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများထဲရှိ စိတ်ပျက်မှုသည် ပို၍ နက်ရှိုင်းလာ၏။

မကြာမီမှာပင် ကျောက်မန်သည် သင်္ချိုင်းထဲမှ အရိုးများ၏ ၇၀ - ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့်ကို ဖယ်ရှားပြီးဖြစ်သော်လည်း အလောင်းအဆိပ် စုစည်းနေသော အရိုး တစ်ချောင်းကိုမျှ မတွေ့ရသေးပေ။ကျောက်မန်သည် တုံ့ဆိုင်းစွာဖြင့် နောက်ထပ် အရိုး တစ်ချောင်းကို ဆွဲထုတ်လိုက်သော်လည်း ထိုအရိုးကို မြေကြီးပုံထဲမှ ဆွဲထုတ်လိုက်သောအခါ သူမ၏ မျက်လုံးများသည် အံ့အားသင့်စွာ ပြူးကျယ်သွား၏။

လက်အရိုး တစ်ချောင်း ဖြစ်ပြီး လက်ချောင်း ငါးချောင်းစလုံးသည် ၎င်းပေါ်တွင် သေသပ်စွာ ကျန်ရှိနေသေးကာ လက်အရိုး၏ လက်ညှိုးပေါ်တွင် ခရမ်းရောင် လက်စွပ် တစ်ကွင်းပင် ရှိနေသေးသည်။

"ဒါက..."

ကျောက်မန်သည် ထိုလက်စွပ်ကို ချွတ်ယူရန် လက်လှမ်းလိုက်စဉ်မှာပင် ပုံရိပ်တစ်ခုသည် သူမရှေ့တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာ၏။ကျောက်မန် တုံ့ပြန်ရန် အချိန်ပင် မရလိုက်မီမှာပင် ချန်လော့သည် ထိုလက်အရိုးကို လုယူသွားခဲ့သည်။

ချန်လော့သည် လက်လှမ်း၍ ထိုလက်စွပ်ကို ချွတ်ယူလိုက်ပြီး နတ်ဝိညာဉ်အာရုံ အနည်းငယ်ကို ထည့်သွင်းလိုက်၏။ အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် လက်စွပ်၏ ဂုဏ်သတ္တိများကို သူ အကြမ်းဖျင်း နားလည်သွားသည်။

"မိုးကြိုးစွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်နိုင်တဲ့ မှော်ရတနာ တစ်ခု... ပြီးတော့ အဆင့်နိမ့် လျှို့ဝှက်နက်နဲတဲ့ လက်နက် တစ်ခုပဲ... ကံမကောင်းစွာနဲ့ မြှုပ်နှံထားတာ အရမ်း ကြာသွားတော့ သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အများစုက ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ..."

"အလွန်ဆုံး အခုချိန်မှာ သူက အဆင့်မြင့် မှော်လက်နက် တစ်ခုနဲ့ တန်းတူလောက်ပဲ ရှိတော့တယ်... ဒါပေမဲ့ တော်တော်လေး ကောင်းတဲ့ မှော်ရတနာ တစ်ခုပါပဲ..."

ထို့နောက် ကျောက်မန်၏ ရှေ့တွင်ပင် ချန်လော့သည် ၎င်းကို သူ၏ ဘယ်ဘက် လက်ညှိုးတွင် ဝတ်ဆင်လိုက်၏။ထိုမြင်ကွင်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ကျောက်မန်သည် သူ့ကို အရှက်မရှိဘူးဟု ကျိန်ဆဲချင်ခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူမသာလျှင် လက်လျှော့လိုက်ရသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ မျက်နှာပြောင်တိုက်မှုသည် မြို့ရိုးထက်ပင် ပိုထူကြောင်း သူမ ကောင်းကောင်း သိနေသောကြောင့် ဖြစ်၏။ကျောက်မန် ၏ အကြည့်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချန်လော့သည် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။

"အဲဒီလို အသက်မဲ့နေတဲ့ ပုံစံကြီးနဲ့ ကြည့်မနေပါနဲ့... မင်းကို ငါ တူးကူပေးပါ့မယ်..."

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ချန်လော့သည် ကျောက်မန်၏ ထင်မြင်ချက်ကို မမေးတော့ပေ။ သူသည် သူမ၏ လက်ထဲမှ ဂေါ်ပြားကို လုယူလိုက်ပြီး သင်္ချိုင်းတစ်ခုဆီသို့ ပြေးသွားကာ တက်ကြွစွာ စတင် တူးဆွတော့၏။သူသည် တူးနေရင်း တက်ကြွသော သီချင်းသံလေး တစ်ခုကိုပင် ညည်းဆိုနေသေးသည်။

ချန်လော့သည် သူ့ကို လျော်ကြေးပေးရန် ဤသို့ လုပ်နေခြင်း လုံးဝ မဟုတ်ဘဲ အခြား အကျိုးအမြတ် အချို့ ထပ်မံ ရရှိရန် သက်သက်သာ ဖြစ်ကြောင်း ကျောက်မန် နားလည်၏။

တကယ်လို့ သင်္ချိုင်းတစ်ခုမှာ ပစ္စည်းကောင်းတွေ ရှာတွေ့နိုင်ရင် အခြား သင်္ချိုင်းတွေမှာလည်း ပစ္စည်းကောင်းတွေ ရှာတွေ့နိုင်တာပဲလေ…

ကျောက်မန်သည် ချန်လော့၏ အတွေးများကို နားလည်သော်လည်း ထောက်ပြမနေတော့ချေ။မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကိုယ့်အစား သင်္ချိုင်းတူးပေးမည့်သူ ရှိနေခြင်းသည် ကောင်းမွန်လှ၏။

တစ်နာရီ ကြာပြီးနောက်တွင်…။

"ကျစ်... ငါ အလိမ်ခံလိုက်ရပြီ..."

ချန်လော့သည် ဂေါ်ပြားကို မြေကြီးထဲသို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိုးစိုက်လိုက်ရာ သူ၏ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးစေးအချို့ တွယ်ကပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။အပြည့်အဝ တစ်နာရီ အတွင်းမှာပင် ချန်လော့သည် သင်္ချိုင်းမြေရှိ သင်္ချိုင်းဂူ အားလုံးကို တူးဖော်ခဲ့ပြီး ဖြစ်၏။နောက်ဆုံးတွင် အရိုးပုံ တစ်ပုံမှလွဲ၍ အမွှေးတစ်ပင်ကိုမျှ မတွေ့ခဲ့ရပေ။

သူ နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ကျောက်မန်သည် သူ တူးဖော်ထားသော အလောင်းအဆိပ်များ စုစည်းနေသည့် အရိုးများကို ပျော်ရွှင်စွာ ကောက်ယူနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

အကယ်၍ ကျောက်မန် အလောင်းများ တူးဖော်နေသည့် လုပ်ငန်းစဉ် တစ်ခုလုံးကို သူ စောင့်ကြည့်မနေခဲ့ပါက ကျောက်မန်သည် သူ့ကို သင်္ချိုင်းတူး အလုပ်သမား အဖြစ် လှည့်စားရန် ထိုလက်စွပ်ကို အရိုးပေါ်တွင် ကိုယ်တိုင် ဝတ်ဆင်ပေးထားခဲ့သည်ဟု သူ ထင်မိပေလိမ့်မည်။

ယခုမူ ချန်လော့သည် သူ၏ ကံဆိုးမှုကို လက်ခံရုံသာ တတ်နိုင်တော့၏။သူ ခေါင်းလှည့်ကာ ယခုလေးတင် သူ တူးထားသော သင်္ချိုင်းကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အထင်အမြင်သေးမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

"ဆင်းရဲသား အုပ်စုကြီးပဲ..."

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သူ လှည့်ထွက်သွား၏။

ကျောက်မန် ကောက်ယူစုဆောင်းထားသော အလောင်းအဆိပ် ပါရှိသည့် အရိုးများကို ကောက်ယူရန် ချန်လော့သည် မည်သည့် စိတ်ဝင်စားမှုမျှ မပြသခဲ့ပေ။မည်သို့ပင်ဆိုစေ အရိုးများပေါ်ရှိ အဆိပ်သည် သူ ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ့ထံသို့ ကူးစက်လာမည်ဟုတ်မဟုတ်ကို မည်သူမျှမသိနိုင်ရှိနိုင်ကြချေ။

ချန်လော့သည် အဆိပ်တစ်သောင်းခန္ဓာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ မဟုတ်သကဲ့သို့ အဆိပ်များကို ခံနိုင်ရည်လည်း မရှိသဖြင့် ရမ်းသမ်း မလုပ်ရဲပေ။

ကျောက်မန်သည် အလောင်းအဆိပ် စွန်းထင်းနေသော အရိုးများကို တည်ငြိမ်စွာ စုဆောင်းလိုက်သည်။အဆိပ်ရှိသော အရိုးများ အားလုံးကို သူ ယူဆောင်ပြီးကြောင်း သေချာစေရန်အတွက်် ချန်လော့ တူးဖော်ထားသော အရိုးများ အားလုံးကို ပြန်လည်စစ်ဆေးလိုက်ပြီး ဖြည်းညင်းစွာ မတ်တတ်ရပ်၍ သူ၏ လက်များကို ခါလိုက်၏။

"ကျွန်မ လိုချင်တာ အားလုံး ရပြီ..."

"ဒါဆို သွားကြစို့..."

ချန်လော့ ပြောလိုက်သည်။

သူသည် စမ်းသပ်လေ့ကျင့်ရေးကွင်းတွင် သူ လိုအပ်သော အရာအားလုံးကို အခြေခံအားဖြင့် ရရှိပြီးဖြစ်ကာ စမ်းသပ်လေ့ကျင့်ရေးကွင်း ပိတ်သိမ်းရန် ငါးရက် သို့မဟုတ် ခြောက်ရက်ခန့် ကျန်ရှိနေသေး၏။

ဤနေရာမှ စုရပ်သို့ ပြန်ရန် နှစ်ရက်ပင် မကြာချေ။ အချိန်မကြာသေးသော်လည်း ချန်လော့သည် အခြားနေရာကို လှည့်လည်သွားလာရန် ပျင်းရိနေပြီ ဖြစ်သည်။မည်သို့ပင်ဆိုစေ စမ်းသပ်လေ့ကျင့်ရေးကွင်း အတွင်းရှိ အဖိုးတန်ဆုံးသော နေရာအများစုသို့ သူ ရောက်ရှိခဲ့ပြီးဖြစ်ကာ လိုအပ်သည်များကိုလည်း ရရှိခဲ့ပြီး ဖြစ်၏။

အခြားနေရာများတွင် ပစ္စည်းကောင်း အချို့ ရှိကောင်း ရှိနိုင်သော်လည်း ချန်လော့အတွက် ဆွဲဆောင်မှု သိပ်မရှိလှပေ။ယခုလောလောဆယ် စုရပ်သို့ ပြန်သွားပြီး ထိုနေရာတွင် စောင့်နေခြင်းက ပိုကောင်း၏။ မဟုတ်ပါက ထွက်ခွာမည့် အချိန်ကို လွတ်သွားပြီး စမ်းသပ်လေ့ကျင့်ရေးကွင်း အတွင်း ပိတ်မိနေပါက ကောင်းမည် မဟုတ်ချေ။

"သွားကြစို့... ပြန်ရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ..."

ကျောက်မန်သည် ဘာမျှ မပြောတော့ဘဲ ဘူးသီးခွက် ပျံသန်းရေး မှော်လက်နက်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ထုတ်ယူ၍ ဘူးသီးခွက်ပေါ်တွင် ရပ်လိုက်၏။