ကြည့်စမ်း

ကျိကျင့်ရှီး သည် ခြင်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ တိုးညင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး၊ အနည်းငယ် ဝေခွဲမရဖြစ်နေခဲ့၏။ သို့သော်လည်း၊ နှစ်တစ်သိန်းကြာအောင်ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ၊ သူမသည် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားယိုင်လဲသွားခြင်းမျိုး မရှိခဲ့ချေ။

သို့သော် မကြာမီမှာပင်၊ သူမသည် ရှန်းယီ ထံသို့ အကြည့်ကို ပြန်လည်ပို့လွှတ်လိုက်လေသည်။ အကယ်၍ ၎င်းမှာ အစ်ကိုချင်း ပြန်လည်ဝင်စားလာခြင်း မဟုတ်ပါက၊ ရှန်းယီ ထံတွင် ဖြစ်ပျက်နေသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် ကိစ္စရပ်များအားလုံးမှာ သူကိုယ်တိုင်၏ စွမ်းရည်များကြောင့်သာ ဖြစ်ရပေမည်။

ထိုအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ၊ ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် နှလုံးသားမှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားခြင်းကို မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ချေ။

ဤလောကတွင်၊ ကျင့်ကြံခြင်းဆိုသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ဤကဲ့သို့ ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

တောင်ပိုင်းဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါး သည် တစ်ဖက်လူကို ကာလတစ်ခုကြာအောင် ကာကွယ်ပေးခဲ့သည်ဟု ဆိုခြင်းထက်၊ စစ်မှန်သော မသေမျိုးတစ်ဦး အပြည့်အဝ မကြီးထွားလာမီ နေ့ရက်များကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံရလောက်အောင် ၎င်းတို့ ကံကောင်းခဲ့သည်ဟု ဆိုခြင်းက ပို၍ မှန်ကန်ပေလိမ့်မည်။

"ဟူး။" ကျိကျင့်ရှီး သည် သူမ၏ ခံစားချက်များကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး၊ အနည်းငယ် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကိုဝေ့ကြည့်လိုက်လေသည်။

လူတစ်ဦးတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ရှိလာသောအခါ၊ ဆုံးရှုံးမှုကို လက်မခံနိုင်တော့ဘဲ၊ ၎င်းတို့၏ သတ္တိများလည်း လျော့နည်းသွားတတ်ပေသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ယခုအချိန်တွင်၊ သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်လုပ်ရပ်များကြောင့် ဤဂိုဏ်းချုပ်ငယ်လေးအတွက် မတော်တဆမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာမည်ကို သူမ မလိုလားခဲ့ချေ။

"ကျွန်မနဲ့ အရင်လိုက်ခဲ့၊ နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမ က အနီးနားမှာရှိတယ်။ သူတို့က အဲ့ဒီ အစိမ်းရောင်ဖီးနစ်ငှက်ကို ကယ်တင်ချင်ခဲ့တာ၊ဒါပေမယ့် အခု ရှင်အဲ့ဒါကို သတ်လိုက်ပြီဆိုတော့ နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမကို စော်ကားလိုက်သလို ဖြစ်သွားပြီ။ ကျွန်မတို့ ဒီမှာ ကြာကြာဆက်နေလို့ မဖြစ်တော့ဘူး။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက်၊ သူမသည် ရှန်းယီ၏ အင်္ကျီလက်စကို တိုက်ရိုက်ဆွဲကိုင်လိုက်ပြီး ရေပြင်ဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့၏။

ရှန်းယီ သည် ခေတ္တမျှ တွေဝေသွားခဲ့သော်လည်း ငြင်းဆန်ခြင်း မပြုခဲ့ချေ။

ဂိုဏ်းချုပ်ကျိ သူ့ကို မည်သည့်နေရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားမည်ကို သူ ခန့်မှန်းမိကောင်း ခန့်မှန်းမိပေလိမ့်မည်။ ယခင်က သူ အလျင်စလို ထွက်ခွာခဲ့ရသည်ဖြစ်ရာ၊ အနောက်ပိုင်း နဂါးနန်းတော်သို့ အစောပိုင်းဖြစ်စေ နောက်ပိုင်းဖြစ်စေ သွားရောက်ရမည်ဖြစ်သောကြောင့်၊ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်နှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေစေခြင်းကလည်း ကောင်းမွန်ပေသည်။

…

အနောက်ပိုင်းဟုန် ၊ ယွီတောင်၏ ထိပ်တွင်

ကျက်သရေရှိစွာအလှဆင်ထားသော အတွင်းဆောင်တစ်ခု

ကျစ်ရှန်း သည် ကုတင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း၊ သူမ၏ အဝတ်အစားများမှာ အနည်းငယ်ဖရိုဖရဲဖြစ်နေပြီး သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း အနည်းငယ်နုံးချည့်နေပုံရလေသည်။

၎င်းမှာ ကျင့်ရှီး အနေဖြင့် စိမ်းကားသည်ဟု မခံစားရစေရန် ရည်ရွယ်၍ပြုလုပ်ထားသော သူမ၏ တမင်ရည်ရွယ်သည့် လုပ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ သူမ ပြန်လာသောအခါ၊ အခန်းတွင်း၌ ညီအစ်မများအေးအေးဆေးဆေးစကားစမြည်ပြောဆိုနေကြသည့် အငွေ့အသက်မျိုး ပေးစွမ်းနိုင်ရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်လေ၏။

သူမ အသက်ရှူနေစဉ်အတွင်း၊ ကျစ်ရှန်းသည် လေးနက်စွာဖြင့် မြတ်နိုးရသောထိုအရှိန်အဝါကို အာရုံခံမိလိုက်လေသည်။

သူမသည် ချက်ချင်းပင် အနည်းငယ်မတ်မတ်ထိုင်လိုက်ပြီး၊ တံခါးကို တွန်းဖွင့်ရန် သူမ၏ လက်စကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ နှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု သီကုံးလျက် "နင် ပြန်ရောက်လာပြီပဲ"

နဂါးကြင်ယာတော်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးမှာ တောင့်တင်းသွားပြီး၊ သူမ၏ စကားပြောသံမှာလည်း ရုတ်တရက်ရပ်တန့်သွားခဲ့လေ၏။

"..."

ကျိကျင့်ရှီး၏ လက်ချောင်းထိပ်များ တွန့်လိမ်သွားပြီး၊ သူမ၏ ဘေးရှိ လူငယ်လေးကို အလိုအလျောက်ပင် သူမ၏ နောက်သို့ ဆွဲယူလိုက်လေသည်။

ကျစ်ရှန်း သည် သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခုကို ရှူသွင်းလိုက်ပြီး၊ ရင်းနှီးနေသော မျက်နှာကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့၏။

တစ်ဖက်လူက ထွက်ခွာတော့မည်ဟု ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပြောခဲ့ပြီးမှ အနောက်ပိုင်းဟုန်သို့ ရုတ်တရက် အဘယ်ကြောင့် ပြန်လာခဲ့သည်ကို သူမ လုံးဝ နားမလည်နိုင်ခဲ့ချေ။

၎င်းမှာ ဆွဲမရခွာမရသောတစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေပေသည်။

သူမသည် သူမ၏ အပြုံးကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး၊ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ဖြူလွလွအသားအရေများကို ဖုံးကွယ်ရန် သူမ၏အဝတ်အစားများကို ဆွဲစေ့လိုက်ကာ၊ နွေးထွေးမှုကင်းမဲ့စွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။"ကျေးဇူးပြုပြီး ဝင်ခဲ့ပါ။"

ရှန်းယီတွင် ထူးခြားသော တုံ့ပြန်မှုမျိုး မရှိခဲ့ဘဲ၊ သူသည် အတွင်းဆောင်ထဲသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လှမ်းဝင်သွားခဲ့လေသည်။

သူသည် စပ်စုလိုစိတ် ဖြစ်မိရုံမျှသာ ဖြစ်ပေသည်။

ယခင်အကြိမ် ၎င်းတို့ တွေ့ဆုံခဲ့စဉ်က၊ နဂါးကြင်ယာတော်မှာ အတော်လေး ယဉ်ကျေးပျူငှာခဲ့သော်လည်း၊ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူမသည် အနည်းငယ် ရန်လိုနေပုံပေါ်၏။

သို့သော်လည်း... ရန်လိုမှုဆိုသည်မှာ ကောင်းမွန်ပေသည်။

အကယ်၍ နတ်ဆိုးတိုင်းက သူ့အပေါ် ကြင်နာနေမည်ဆိုပါက၊ 'ပြုံးနေတဲ့ မျက်နှာကို ရိုက်ဖို့ ခက်တယ်' ဆိုသော စကားပုံနှင့်အညီ၊ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း မဟာလမ်းစဉ်ကို မည်သူက ကူညီလျှောက်လှမ်းပေးမည်နည်း။

သေချာသည်မှာ သူ တစ်ယောက်တည်း အားလုံးကို လျှောက်လှမ်းနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

"နောက်တစ်ခါကျရင် နည်းနည်းလောက် ပိုသတိထားလို့ မရဘူးလား။" ကျိကျင့်ရှီး သည် အမှန်တကယ်ပင် နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် တုံ့ဆိုင်းတုံ့ဆိုင်းဖြင့် တိုးတိုးလေးသတိပေးလိုက်လေသည်။

ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော သက်ရှိတစ်ဦးအနေဖြင့်၊ ခရမ်းရောင်မုတ်ဆိတ်နဂါးဖြူတွင် တံခါးအပြင်ဘက်၌ မည်သူရှိနေသည်ကို အာရုံခံနိုင်စွမ်း အနည်းဆုံးတော့ ရှိသင့်ပေသည်။

"နင်က ငါ့ကို အပြစ်တင်နေတာလား။"

ကျစ်ရှန်းသည် နောက်ပြောင်သကဲ့သို့ မျက်လုံးလှန်လိုက်ပြီး "ကျင့်ရှီးလေး ၊ အိုး ကျင်ရှီးလေး၊ နင်က နင့်ရဲ့ စီနီယာအစ်ကိုတွေဆီကနေ မကောင်းတဲ့ လှည့်ကွက်တချို့ကို တကယ် သင်ယူထားတာပဲ။"

ယခင်ကဆိုလျှင် ကျိကျင့်ရှီးသည် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင် အင်အားကို အားကိုးကာ၊ သတင်းများ ပျံ့နှံ့သွားမည်ကို မကြောက်မရွံ့ဘဲထိုကဲ့သို့သော အရာမျိုးကို ဘယ်သောအခါမှ လုပ်ရဲမည် မဟုတ်ချေ။

အမှန်တကယ်လည်း၊ သူမသည် ထိုသတင်းများ ပျံ့နှံ့သွားမည်ကို လက်ပိုက်ကြည့်နေနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

"သူတို့က တကယ်ကို လွန်လွန်းတယ်" ဟု သူမက ပြောလိုက်၏။

ကျိကျင့်ရှီး သည် ရှန်းယီ၏ ဘေးတွင် ထိုင်ခုံတစ်ခုကို ယူလိုက်လေသည်။ သူမ၏ ဂိုဏ်းချုပ်ဘေးတွင် ရှိနေခြင်းက ကျစ်ရှန်းကို အနည်းငယ် ချုပ်တည်းထားစေလေသည်။

ကျစ်ရှန်း သည် ထိုမြင်ကွင်းကို သတိထားမိလိုက်ပြီး၊ ရှန်းယီ၏ တည်ငြိမ်သော အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ သူမသည် ရုတ်တရက် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်မှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး သွားကိုတင်းတင်းစေ့ကာ ရေရွတ်လိုက်လေသည်။"ငါထင်တာတော့ နင်တို့က လွန်လွန်းနေပြီ။"

"ဒါနဲ့၊ ကျွန်မ နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမ နဲ့ ဆုံခဲ့တယ်" ဟု ကျိကျင့်ရှီးက လေးနက်စွာ ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်၏။

"ဟင်။"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ၊ ကျစ်ရှန်း သည် သူမ၏ နောက်ပြောင်နေသော အမူအရာကို ချက်ချင်းဖယ်ရှားလိုက်ပြီး၊ သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ လေးနက်သွားကာ "တကယ်ပဲ နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမဆိုတာ ရှိနေတာလား။"

သူမက ကျိကျင့်ရှီးကို ထိုသတင်းအစအနလေး ပေးခဲ့သော်လည်း၊ တကယ်တမ်းတွင် ၎င်းမှာ သခင်လေးခုနစ်၏ အစေခံထံမှ ကောလာဟလတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းမှာ အစစ်အမှန်နှင့် တူသော်လည်း သူမ ကိုယ်တိုင်မျက်မြင်ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးခြင်း မရှိချေ။

"သူတို့ရဲ့ အင်အားက ဘယ်လောက်ရှိလဲ။"

ထိုမေးခွန်းကြောင့် ကျိကျင့်ရှီးမှာ တွေဝေသွားပြီး သတိထား၍ ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"မနိမ့်ဘူး၊ အနည်းဆုံးတော့ ငါ သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ခဲ့ဘူး။ သူက အဲ့ဒီ ဖီးနစ်နတ်ဆိုးကို ကယ်တင်ဖို့ပဲ လာခဲ့ပုံရပြီး တကယ်တမ်း တိုက်ခိုက်ဖို့ ရည်ရွယ်ပုံမပေါ်ဘူး။ သူက တစ်ကွက်ပဲ လှုပ်ရှားပြီး ထွက်သွားတာ။"

"ဘယ်သူက အသာစီးရခဲ့လဲ။" ကျစ်ရှန်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်လေသည်။

အကယ်၍ နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမတွင် ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ် မဟာနတ်ဆိုးတစ်ကောင် အမှန်တကယ် ရှိနေခဲ့မည်ဆိုလျှင်၊ ၎င်းမှာ နောက်ပြောင်စရာ ကိစ္စမဟုတ်ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ် အင်အားကြီးသူ တိုင်းသည် တုံးအသောသူများမဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့တွင် အမှန်တကယ် ခိုင်မာသော ကျောထောက်နောက်ခံ မရှိဘဲနှင့် အနတ္တတာအိုအင်ပါယာဂိုဏ်းကို အကြောင်းမဲ့ စော်ကားစရာ အကြောင်းမရှိချေ။

"ကျွန်မရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို သုံးခဲ့ပေမယ့်၊ သူက သူ့ရဲ့ နတ်ဆိုးခန္ဓာကိုယ်နဲ့ပဲ ခုခံသွားပြီး ထိခိုက်ဒဏ်ရာ မရခဲ့ဘူး။" ကျိကျင့်ရှီး၏ မျက်ဝန်းများ တလက်လက် တောက်ပသွားပြီး ဆက်ပြောလေသည်။

"ပြီးတော့ သူ ထွက်သွားချင်တဲ့အခါ အနက်ရောင် အလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး လွတ်မြောက်သွားတာမို့ ကျွန်မ သူ့ကို တားထားလို့ မရခဲ့ဘူး။"

"..."

ကျစ်ရှန်းမှာ အတွေးနွံထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားခဲ့ပြီး၊ ပြီးခဲ့သည့် အဖြစ်အပျက်တွင် အန်းထင်ဖုန်း ရှင်းပြ၍မရနိုင်လောက်အောင် ရူးသွပ်သွားခဲ့သည်ကို ရုတ်တရက် ပြန်အမှတ်ရသွား၏။ ထိုလူသည်လည်း အနက်ရောင်အလင်းတန်း အဖြစ်ဖြင့် လွတ်မြောက်သွားခဲ့ပုံပေါ်ကာ၊ နောက်ဆုံးတွင် တောင်ပိုင်းဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါး ဆီသို့... သူမ၏ ရှေ့မှောက်ရှိ ဤစက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်ကောင်စုတ်လေးဆီသို့ ဘေးအန္တရာယ်ကို လွဲမှားစွာ လမ်းညွှန်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေမည်။

"နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမ က နင်တို့အားလုံးအပေါ်မှာ မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေ ရှိနေတယ်၊ သတိထားကြ၊" သူမသည် နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ စိတ်ပျက်မှုကို ချုပ်တည်းလိုက်ပြီး ရှန်းယီကို သတိပေးလိုက်လေသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။" ရှန်းယီ သည် ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ညိတ်ပြလိုက်ပြီး ဘာမျှဆက်မပြောတော့ချေ။

ဤကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ် အင်အားကြီးသူ နှစ်ဦး၏ အမြင်များသည် အခြေခံအားဖြင့် အနောက်ပိုင်းဟုန်၏ အင်အားအများစုကို ကိုယ်စားပြုနေလေသည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့ပင်လျှင် နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမ၏ နက်ရှိုင်းမှုကို မခန့်မှန်းနိုင်ပါက၊ သူ လှုပ်ရှားနိုင်ရန်အတွက်နေရာများစွာ ကျန်ရှိနေသေးကြောင်း ဆိုလိုပေသည်။

သေချာသည်မှာ ထို့အပြင်၊ သူ စကားများများ မပြောရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းတွင်လည်း ပါဝင်နေသေး၏။ ရှန်းယီ သည် ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် နှင့် နဂါးကြင်ယာတော်တို့ကြားရှိ ဆက်ဆံရေးတွင် ထူးဆန်းမှုတစ်ခုခု ရှိနေသည်ဟု အမြဲခံစားခဲ့ရပြီး၊ သူသည် ၎င်းတွင် ပါဝင်ပတ်သက်လိုခြင်း မရှိချေ။

"ဒါနဲ့၊ အဲ့ဒီ ဖီးနစ်နတ်ဆိုးကကော ဘယ်လိုနေလဲ။" ကျစ်ရှန်း သည် ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို ပြန်အမှတ်ရသွားလေ၏။

နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမက ၎င်းကို ကာကွယ်ပေးချင်ခဲ့သည်ဖြစ်ရာ၊ ကျင်ရှီး အနေဖြင့် တိတ်တဆိတ်အရှုံးပေါ်သွားသည်ဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပါလား။

"ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း က ကျွန်မအတွက် အဲ့ဒါကို ရှင်းပေးခဲ့တယ်။" ကျိကျင့်ရှီး၏ မျက်ဝန်းများ အနည်းငယ်အောက်သို့ နိမ့်ကျသွားလေသည်။

အမှန်တကယ်ပင်၊ ကျစ်ရှန်းသည် ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားပြီး၊ သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ခါးသက်သောဆေးတစ်ခွက်ကို မျိုချလိုက်ရသကဲ့သို့ ခါးသက်သွားလေသည်။

ဒါကြောင့်ကိုး။ ဒါကြောင့် သူမ ဒီလောက်မြန်မြန် ပြန်လာတာကိုး၊ သူမက ယွီတောင်ကို အသုံးပြုပြီး ဒီကောင်လေးကို ပုန်းအောင်းနေဖို့ ကူညီချင်ခဲ့တာ ဖြစ်နေတာကိုး။

ထိုသို့တွေးတောလျက်၊ ကျစ်ရှန်းသည် သူမ၏ နှာခေါင်းကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ "ကြည့်စမ်း။"

ကျိကျင့်ရှီး သည် စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး "ဘာကို ကြည့်ရမှာလဲ။"

"အပြစ်ဖို့ခံရမယ့်သူ ကို ကြည့်ခိုင်းတာ။"ကျစ်ရှန်း သည် သူမကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် သူမ၏ လက်စကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်လေသည်။