မင်းတို့ကို ရှင်းလင်းပြီးရင်း တောင်ပိုင်းဟုန်ကို ပြန်မယ်

ကျောနက်ရေနဂါး များသည် ယွီတောင်ပေါ်သို့ တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် တက်လာကြကာ၊ ကျောက်စိမ်းပြားများပေါ်တွင် ရေးမှတ်ထားသော သဝဏ်လွှာများကို တစ်စောင်ပြီးတစ်စောင် ယူဆောင်လာကြရာ စားပွဲပေါ်တွင် တောင်ငယ်လေးတစ်လုံးအလား စုပုံသွားလေ၏။

ကျယ်ဝန်းလှသော အနောက်ပိုင်းဟုန် တွင်၊ နဂါးဘုရင်သည် အိပ်မောကျနေသော်ငြားလည်း၊ အာဏာစက်ကို ချုပ်ကိုင်ထားသော နဂါးမင်းသားအပြည့်အဝ ခုနစ်ပါး ရှိနေသေးသည်။

၎င်းတို့ တစ်ပါးစီတိုင်းသည် ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ် အဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်စွမ်း ရှိကြသော်လည်း၊ အရှေ့အရပ်မှ မိန်းမပျိုတစ်ဦးက အရေးအကြီးဆုံးသော သတင်းအချက်အလက်လမ်းကြောင်းများကို ထိန်းချုပ်ထား၏။

ယွီတောင်၏ နဂါးကြင်ယာတော် သည် သူမ၏ အမည်နာမကဲ့သို့ပင် ဒဏ္ဍာရီဆန်လှပေသည်။

ကျစ်ရှန်းသည် သူမ၏ လက်ထဲရှိ ကျောက်စိမ်းပြားကို တိတ်ဆိတ်စွာ အကဲခတ်ကြည့်ရှုလိုက်ပြီးနောက်၊ ကျောက်စိမ်းပြား အနည်းငယ်ကို သေချာစွာရွေးချယ်ကာ ကျိကျင့်ရှီးထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်ရင်း "ကြည့်လိုက်ပါဦး" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ထိုသို့ ပြောဆိုရင်း၊ သူမသည် ကျောက်စိမ်းပြားကို ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တစ်ချက်ဖြင့် လှုံ့ဆော်လိုက်ရာ၊ အတွင်းဆောင်၌ မှန်ကဲ့သို့ ဝိုင်းစက်နေသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာလေသည်။

ထိုမြင်ကွင်းထဲတွင် မြင်တွေ့ရသည်မှာ စည်ကားသိုက်မြိုက်နေသော စျေးတစ်ခုအတွင်း၌ ဖြစ်သည်။

အစိမ်းရောင်ငှက်မွေးများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသောဝတ်ရုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူငယ်တစ်ဦးသည် သက်တောင့်သက်သာရှိသော အမူအရာဖြင့် လမ်းလျှောက်သွားနေသည်။ သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်၊ သူသည် မည်သည့်တုံ့ပြန်မှု အရိပ်အယောင်မျှ မပြနိုင်လိုက်ခင်မှာပင် ရုတ်တရက်လွင့်စင်ထွက်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

ကျင့်ကြံသူများ မြောက်မြားစွာ၏ အံ့အားသင့်နေသော အကြည့်များအောက်တွင်၊ အရပ်ရှည်ပြီး ခန့်ညားထည်ဝါသောပုံရိပ်ကြီးတစ်ခုသည် လူအုပ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူသည် ခေါင်းအစခြေအဆုံး မှောင်မိုက်သော ရွှေရောင်ချည်မျှင်ပါဝတ်ရုံကြီးကို လွှမ်းခြုံထားခဲ့၏။ သူသည် လူငယ်လေးထံသို့ လျှောက်သွားကာ၊အလျင်စလိုမရှိဘဲ သူ၏ ခြေထောက်ကို မြှောက်၍ တစ်ဖက်လူ၏ ဦးခေါင်းခွံကို စနစ်တကျ နင်းခြေဖျက်ဆီးပစ်လိုက်လေသည်။

အစမှ အဆုံးတိုင်အောင်၊ ထိုသူနှစ်ဦးကြားတွင် မည်သည့် စကားပြောဆိုမှုမျှ မရှိခဲ့ပေ။ ရန်ငြိုးရန်စ သို့မဟုတ် မကျေနပ်ချက်များ ရှိနေသည်ဟု ဆိုရန်ပင် မလိုတော့ချေ။

လွင့်စင်မထွက်သွားမီကပင်၊ လူငယ်လေးသည် ထူးထူးခြားခြားအရပ်ရှည်ကာ တောင့်တင်းသန်မာလှသောထိုလူကြီးကို တမင်တကာ ရှောင်ဖယ်သွားခဲ့သေးသည်။

စျေးအတွင်း၌ ပြင်းထန်သော သွေးနံ့များ စတင် ပျံ့နှံ့လာတော့သည်။

လူထွားကြီးသည် အနည်းငယ်ကိုင်းညွတ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ ကျယ်ဝန်းသော ဝတ်ရုံလက်စထဲမှ အကြေးခွံများဖုံးလွှမ်းနေသော ကြမ်းတမ်းသည့် လက်သည်းရှည်ကြီးကို ဆန့်ထုတ်ကာ လူငယ်လေး၏ ကော်လာကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။

ထို့နောက် အလောင်းကို မချီ၍ စကားတစ်ခွန်းမျှ မဟဘဲ စျေးထဲမှ ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။

သူ၏ ပုံရိပ် မြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးမှသာလျှင်၊ စျေးတစ်ခုလုံး ကြောက်မက်ဖွယ် အော်ဟစ်သံများဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်သွားလေတော့သည်။

"မဟာနတ်ဆိုးကြီး လာပြီဟေ့"လူအုပ်ကြီးသည် အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ ဖရိုဖရဲပြေးလွှားကြလေရာ၊ တစ်ချိန်က စည်ကားခဲ့သော လမ်းမကြီးသည် ရုတ်ခြည်းပင် ဗလာကျင်းကာ တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

"..."

ကျိကျင့်ရှီး သည် ကျစ်ရှန်းနှင့် မျက်လုံးထောင့်မှနေ၍ အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြ၏။

အခြား ကျောက်စိမ်းပြားများရှိ မြင်ကွင်းများသည်လည်း ဤအရာနှင့် များစွာ ကွာခြားမှု မရှိပေ။

မသေမျိုးဂိုဏ်း တစ်ခု၏ ရတနာနယ်မြေ အပြင်ဘက်တွင်၊ တိမ်များနှင့် မြူခိုးများ လှည့်ပတ်နေပြီး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သော အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။

ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင်၊ စူးရှပြီး ကြေကွဲဖွယ်ကောင်းသော ဖီးနစ်ငှက်၏ အော်မြည်သံများက ထိုငြိမ်းချမ်းမှုကို ရိုက်ချိုးလိုက်လေသည်။

ကြည်လင်နေသော ကောင်းကင်ပြာကြီးထဲမှ ဧရာမ အရိပ်ကြီးများစွာ ကျဆင်းလာပြီး၊ ဂိုဏ်းအကာအကွယ်အစီအရင် ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားတော့သည်။

၎င်းတို့ကား တောက်ပလှသော အစိမ်းရောင်ဖီးနစ်ငှက်တစ်အုပ်ပင်။ သူတို့၏ သန်မာသော ခန္ဓာကိုယ်များသည် ဒဏ်ရာများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး၊ သွေးရည်ကြည်များဖြင့် ရွှဲနှစ်လုမတတ် ဖြစ်နေသည်။

တွေ့မြင်ရသူတိုင်းကို ထိတ်လန့်သွားစေမည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပြတ်ရှဒဏ်ရာကြီးများမှနေ၍၊ အတွင်းကလီစာများ တုန်ခါနေသည်ကိုပင် မြင်တွေ့နေရ၏။

"ကျွိ့"

သူတို့သည် ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ကြပြီး၊ တောင်ပံများကို အပြင်းအထန် ခတ်ကာမမြင်နိုင်သော ဧရာမ နှလုံးသားမီးတောက်များကို မွှေနှောက်ဖန်တီးရင်း ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားကြလေသည်။

ဝုန်း

အလားတူ မှောင်မိုက်သော ရွှေရောင်ချည်မျှင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ရုတ်တရက် ဆင်းသက်လာကာ၊ နှလုံးသားမီးတောက်များကို လျစ်လျူရှုလျက် သူ၏ ဖိနပ်များဖြင့် ဖီးနစ်ငှက်၏ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ ရက်စက်စွာ နင်းချလိုက်၏။ ထိုလွှမ်းမိုးနိုင်သော အင်အားဖြင့် ဖီးနစ်တို့၏ အရိုးများကို ချိုးဖျက်ပစ်ရုံသာမက၊ ဂိုဏ်းအကာအကွယ် အစီအရင်ကိုပင် ထူထပ်လှသော အက်ကွဲကြောင်းများစွာဖြင့် တစ်စစီ ကြေမွသွားစေတော့သည်။

ဤသို့သော ကြီးမားပြင်းထန်လှသည့် အဖြစ်အပျက်များရှေ့တွင်။

မသေမျိုးဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး ဆွံ့အ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ပြီး၊ ဂိုဏ်းချုပ်ကိုယ်တိုင်ပင် နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် လှမ်းကြည့်ရန် မဝံ့မရဲ ဖြစ်သွားရ၏။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့်၊ ဤအရေးပါသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးသည် အခြား မည်သူ့အပေါ်တွင်မျှ သူ၏ ဒေါသကို ပုံချရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိပုံပေါ်ကာ၊ သူ၏ ပစ်မှတ်များသည် ဖန်သားကဲ့သို့ ရှင်းလင်းပြတ်သားနေပေသည်။

အစိမ်းရောင်ဖီးနစ်အချို့၏ အသက်များကို လျင်မြန်စွာ ရိတ်သိမ်းပြီးနောက်၊ သူသည် လက်ကိုဝှေ့ယမ်းကာ သူတို့၏ဧရာမ အလောင်းကြီးများကို ယူဆောင်သွားပြီး၊ ကောင်းကင်ကို ဖြတ်သန်းကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။

နောက်ဆုံး ကျောက်စိမ်းပြားထဲမှ လူမှာမူ ပို၍ပင် ကြမ်းကြုတ်ရက်စက်သေးသည်။

ယခင် နှစ်ဦးကဲ့သို့ ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း၊ သူသည် ပြီးပြည့်စုံခြင်း အဆင့် သို့ ရောက်ရှိနေသော စိတ်ဝိညာဉ်နည်းစနစ်များဖြင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

ရှင်းလင်းနေသည်မှာ သူသည် နတ်ဆိုးတစ်ကောင်မဟုတ်ဘဲ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်နေခြင်းပင်။

မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပနေသော ချွန်ထက်သည့် အရာများသည် သည်းထန်စွာရွာသွန်းနေသော မိုးပေါက်များအလား ကျဆင်းလာပြီး၊ မျက်စိတစ်ဆုံးမြင်ရသမျှ နေရာတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားကာ နောက်ကျိနေသော ရေများကို သန့်စင်ပစ်လိုက်သည်။

နဂါးနန်းတော်ထံမှ အကူအညီ တောင်းခံရန် ကြိုးစားနေသော အစိမ်းရောင်ဖီးနစ်အုပ်စုသည် ထိုချွန်ထက်သော အရာများ၏ ထိုးဖောက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရ၏။ သူတို့၏ ရှည်လျားသော အစိမ်းရောင် အမွေးများသည် သစ်ကိုင်းခြောက်များနှင့် သစ်ရွက်ခြောက်များအလား ကြေမွသွားပြီး၊ သူတို့သည် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သေဆုံးသွားကြကာ၊ နက်မှောင်နေသော သွေးရောင်ရေပြင်ထက်တွင် ကြေကွဲဖွယ် ကူးခတ်မျောပါနေကြတော့သည်။

ဤရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုသည် အနောက်ပိုင်း နဂါးနန်းတော်၏ မျက်စိအောက်တွင်ပင် အတိအလင်း ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့တိုင်အောင် နက်မှောင်သောရွှေရောင်ခည်မျှင်ဝတ်ရုံကြီးကို ခြုံလွှမ်းထားသည့် ထိုကျင့်ကြံသူသည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းဟူသည်ကို မသိရှိပေ။

သူ ထွက်မသွားမီမှာပင်၊ ရေအောက်ရှိ နဂါးနန်းတော်ဆီသို့ သူ၏ အကြည့်ကို အနည်းငယ် နှိမ့်ချကာ လှမ်းကြည့်လိုက်သေး၏။ သူ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်ကို ဖုံးကွယ်ထားသော ခေါင်းစွပ်ကြီးသာ မရှိခဲ့လျှင်၊ သူ၏ မထီမဲ့မြင်ပြုမှုသည် မျက်နှာပေါ်တွင် စာရေးထားသကဲ့သို့ ရှင်းလင်းစွာ ပေါ်လွင်နေပေလိမ့်မည်။

"ဟူး" ကျစ်ရှန်း သည် သက်ပြင်းကို ဖွဖွချလိုက်ပြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"မဟာနတ်ဆိုးကြီးတွေ ၊ ကျင့်ကြံသူတွေ ၊ ဇာစ်မြစ်ကလည်း မသေချာဘူး၊ အမြဲတမ်း ရက်စက်ပြီး ပြတ်သားကြတယ်။ သူတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က တိကျစူးစိုက်မှုရှိပြီး ပိုလျှံနေတဲ့ လှုပ်ရှားမှု တစ်ခုလေးမှတောင် မရှိဘူး... သူတို့က ပေါ့ပေါ့တန်တန် သဘောထားလို့ရမယ့် ပြိုင်ဘက်မျိုး မဟုတ်ဘူး"

သူမ၏ နယ်ပယ်အဆင့်ဖြင့်ပင်လျှင်၊ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရချိန်၌ သူမ၏ နှလုံးသားထဲရှိ လှုပ်ရှားတုန်ခါမှုများကို ထုတ်ဖော်ပြသမိဦးမည်သာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤအုပ်စုမှာမူ၊ ဒေါသထွက်ခြင်း သို့မဟုတ် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ခြင်း မရှိသကဲ့သို့၊ ဝမ်းသာခြင်း သို့မဟုတ် ဝမ်းနည်းခြင်းလည်း မရှိချေ။

သူတို့သည် နှလုံးသားမဲ့သော ကျောက်တုံးကြီးများ၊ သို့မဟုတ် အခြားသူများ၏ လက်ထဲရှိ လက်နက်သက်သက်များ ဖြစ်နေသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရစေသည်။ သတ်ဖြတ်ခြင်းမှလွဲ၍ သူတို့၌ ကိုယ်ပိုင် အတွေးအခေါ်များ ရှိပုံမပေါ်ချေ။

ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အုပ်စုကြီးကို တစ်စုတစ်စည်းတည်း စုစည်းပြီး ဤကဲ့သို့ဖြစ်လာအောင် မည်သည့် သက်ရှိမျိုးကများ လေ့ကျင့်သင်ကြားပေးနိုင်ခဲ့သနည်း။

သတိပြုရမည်မှာ၊ ကျိကျင့်ရှီးသည် ဤအုပ်စုတွင်ပင် မပါဝင်သော ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ် အဆင့် မှ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရဖူးသည်။

နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမသည် မည်မျှများပြားသော အရာများကို ဖုံးကွယ်ထားသည်ကို မည်သူသိနိုင်မည်နည်း။ အကယ်၍ ယခု ထုတ်ဖော်ပြသနေသည်များက ရေခဲတောင်ကြီး၏ ထိပ်စွန်းလေးသာ ဖြစ်နေခဲ့မည်ဆိုလျှင်... ဤအရာက တော်တော်လေးကို ကြောက်စရာကောင်းနေလိမ့်မည်။

ဤသို့ တွေးမိလိုက်သောအခါ၊ ကျစ်ရှန်း ကိုယ်တိုင်ပင် အခြေအနေမှာကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် ခက်ခဲလာပြီဟု စတင် ခံစားလာရတော့သည်။

သူတို့သည် နောက်ကျိနေသော ရေထဲတွင် ပုစွန်ဖမ်းနေကြသည်ဟု၊ ဘာမဟုတ်သည်ကို အုတ်အော်သောင်းတင်းလုပ်နေကြပြီး ထိတ်လန့်စရာမတန်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ကြသော်လည်း၊ မထင်မှတ်ဘဲမြစ်ကို ဖြတ်ကူးလာသော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် နဂါးကြီးတစ်ကောင်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထို့အပြင်၊ ဤရာဇဝတ်ကောင် အုပ်စုသည် ဟုန်ကျယ်၏ အတွင်းရေးများကို လျင်မြန်စွာ နားလည်သဘောပေါက်သွားပုံရပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏ သတိထားကာ ပုန်းကွယ်လှုပ်ရှားနေသော အပြုအမူများကို စွန့်လွှတ်လိုက်ကြလေပြီဖြစ်၏။

သူတို့သည် သူတို့၏ စစ်မှန်သော သရုပ်မှန်များကို စတင်ထုတ်ဖော်လာကြပြီး၊ ဤရေပြင်နယ်မြေကြီးကို သူတို့၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အစွယ်များကို ထုတ်ပြလာကြလေပြီ။

"ကျွန်မ ပိုပြီး သိချင်တာကတော့၊ သူတို့ တကယ် ဘာလုပ်ချင်နေကြတာလဲ ဆိုတာပဲ။"

ကျိကျင့်ရှီး သည် သူမ၏ အကြည့်ကို လွှဲဖယ်လိုက်ပြီး၊ တွေးတောဆင်ခြင်ရန် ခေါင်းကို ငုံ့လိုက်ကာ "သူတို့က အရင်ဆုံး အစိမ်းရောင်ဖီးနစ်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ခေါင်းဆောင်ကို ကယ်တင်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် နောက်တော့လှည့်ပြီး သူ့ရဲ့ မျိုးနွယ်တွေကို ရက်ရက်စက်စက် သတ်ဖြတ်ပစ်ခဲ့ကြတယ်။ သေချာတာကတော့ သူတို့ ကယ်တင်ဖို့ ကျရှုံးသွားလို့ အဲဒီအတွက် သူတို့ရဲ့ ဒေါသကို ပုံချနေတာသက်သက်တော့ မဖြစ်နိုင်ဘူးမလား။"

"သူတို့ အပိုင်မသိမ်းနိုင်တဲ့ အရာကို အခြားဘယ်သူ့ကိုမှလည်း ထိခွင့်မပေးဘူးဆိုတဲ့ သဘောများလား။"

"..."

ကျိကျင့်ရှီး၏ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် တစ်ဝက်တစ်ပျက် နောက်ပြောင်နေသော စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ၊ ကျစ်ရှန်းသည် ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ရယ်မောလိုက်ကာ "အဲဒီလောက် မရိုးရှင်းပါစေနဲ့လို့ပဲ မျှော်လင့်ရမယ်။ ဟုန်ကျယ်ရဲ့လက်ရှိ အခြေအနေက အခုလိုမျိုး ဆင်ခြင်တုံတရားကင်းမဲ့ပြီး အကျိုးအကြောင်းမသင့်တဲ့အင်အားစုတွေရဲ့ ပြဿနာရှာတာကို ခံနိုင်ရည် မရှိတော့ဘူး"