ခန်းမသခင်များ စုရုံးရောက်ရှိလာခြင်းနှင့် ခန့်မှန်းရခက်သော ဝမ်ရှန်းစံအိမ် ၃

သူတို့နှစ်ဦးသည် တောင်ပိုင်းဟုန် မှ ယခုလေးတင် ပြန်လာခဲ့ကြသည် ဆိုသော်ငြားလည်း၊ တုံးအသောသူများမဟုတ်ကြရာ ဤမျှတည်ငြိမ်အေးဆေးသောလေသံမှနေ၍ စကားပြောသူ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို ခန့်မှန်းသိရှိနိုင်ပေသည်။

၎င်းမှာ ချီမိသားစု၏ စတုတ္ထမြောက် မင်းသား၊ ချီကျောက်ယန် ပင် ဖြစ်လေသည်။

"စီနီယာ" လျိုရှီချန်း သည် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ဝူကျွင်းထံသို့ မေးခွန်းထုတ်ချင်သော အကြည့်တစ်ချက်ကို ပေးပို့လိုက်၏။

ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်အဆင့်တွင်၊ တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ် အဆင့်ရှိ မဟာနတ်ဆိုးကြီး တစ်ကောင်က သူ၏ ပခုံးကို ဆွဲကိုင်ထားခဲ့ချိန်ကပင်၊ သူ အထိတ်တလန့် မဖြစ်ခဲ့ပေ။

ယခုဆိုလျှင် သူကိုယ်တိုင်ပင် တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ချေ။

သို့သော် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေကာမူ၊ ဘာမှမလုပ်ဘဲ ဒီအတိုင်းကြီး ထိုင်နေ၍တော့ မဖြစ်နိုင်ပေ။

သူတို့၏ အကြည့်အောက်တွင်၊ ဝူကျွင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ပင့်လိုက်ပြီး၊ ခန်းမတံခါးများမှတစ်ဆင့်ကောင်းကင်ယံသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကာ၊ ကောင်းကင်ဘုံကို စုတ်ဖြဲသွားသော ဓားသွားထိပ်ဖျားနှင့် ပင့်ကူအိမ်ကဲ့သို့သော အက်ကွဲကြောင်းများကို အလေးမထားဟန်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေလေသည်။

အခြားတစ်ဖက်မှ မည်သို့ တုံ့ပြန်လာမည်ကို အကြီးအကဲ ချီယန စဉ်းစားတွေးတောနေစဉ်မှာပင်၊ သူ၏ နားထဲတွင် လှောင်ပြောင်သရော်သော ရယ်မောသံကို ကြားလိုက်ရ၏။

နက်မှောင်သော ရွှေရောင်ချည်မျှင်ဝတ်ရုံအောက်မှ အသံမှာ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုအရိပ်အယောင်လေး စွက်ဖက်နေလေသည်။ "ဘယ်တော့မှ သင်ခန်းစာ မယူတတ်တဲ့ ပိုးကောင်လေး တစ်ကောင်ပဲ။"

တိုတောင်းလှသော စကားတစ်ခွန်းအတွင်းမှာပင်၊ လျိုရှီချန်း နှင့် အကြီးအကဲ ချီယန်နှစ်ဦးစလုံးမှာ လျှပ်စီးပစ်ခံရသကဲ့သို့ ဆွံ့အသွားကြလေတော့သည်။

အနောက်ပိုင်းဟုန်၏ ကုန်းမြေနှင့် ရေပြင်များတွင်၊ ကျောက်စိမ်းဦးချို ငွေရောင်နဂါးတစ်ကောင်ကို တစ်စုံတစ်ယောက်က ပိုးကောင်ဟု ဤမျှ ဗြောင်ကျကျ ခေါ်ဆိုဝံ့ပေသည်။

ဤသည်ကို မာနထောင်လွှားခြင်းဟုပင် ခေါ်ဆို၍ မရနိုင်တော့ဘဲ၊ သေတွင်းရှာနေခြင်းနှင့် ပို၍ တူနေ၏။ မသိနားမလည်သူ တစ်ဦးသာဆိုလျှင်၊ ဝမ်ရှန်းစံအိမ်သည်သာ အနောက်ပိုင်းဟုန်၏ အစစ်အမှန် အုပ်စိုးသူဟုပင် ထင်မှတ်သွားနိုင်ပေသည်။

"အဘိုးကြီး လျို... ခင်ဗျား တကယ်ပဲ ကမ္ဘာကြီးရဲ့ ထိပ်ဆုံးကို ရောက်လာခဲ့ပြီပဲ။" အကြီးအကဲ ချီယန်သည် သူ၏ ပါးစပ်များ ခြောက်သွေ့လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ ဘေးမှနေ၍ မှတ်ချက်မပေးဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

မတော်တဆမှု တစ်ခုခုဖြစ်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူတို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် အလွန် သတိထားခဲ့ကြသော်လည်း၊ အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင်၊တစ်ဖက်လူသည် နဂါးမင်းသားများကို မျက်နှာချင်းဆိုင်၍ လှောင်ပြောင်ရဲသော ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုနှင့် ပခုံးချင်းယှဉ်ကာ ထိုင်နေနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

"ပါးစပ်ပိတ်ထား။" လျိုရှီချန်း သည် အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် ဆူပူကြိမ်းမောင်းလိုက်ပြီးနောက်၊ စီနီယာသည် မတ်တပ်ရပ်ကာ ခန်းမဆောင်ကြီးထဲမှ အလျင်စလိုမရှိသောခြေလှမ်းများဖြင့် ထွက်ခွာသွားပြီး၊ ဝမ်ရှန်းစံအိမ်၏ နယ်မြေအပြင်ဘက်သို့ ပြေးထွက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။

"ဒါက ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရတော့မယ်ဆိုတဲ့ လက္ခဏာလား။" ချီယန်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ သူ မတုံ့ပြန်နိုင်မီမှာပင်၊ အဘိုးကြီး လျိုသည် ခေတ္တမျှတွေဝေသွားပြီးမှ၊ နောက်မှ လိုက်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

"ဟေ့ ငါ့ကို နောက်မှာ ထားမပစ်ခဲ့နဲ့လေ" ချီယန် သည် ခြေစောင့်လိုက်၏။ သူ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့နေသော်လည်း၊ နဂါးနန်းတော် မှ ဤမဟာမိစ္ဆာကြီးများကို သူ မတားဆီးနိုင်ပါက၊ နယ်မြေထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေခြင်းကလည်း အချည်းနှီးသာဖြစ်ပြီး မလွဲမသွေ သေရမည့်ကိစ္စကို အချိန်ဆွဲနေရုံသာဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းကောင်းသိပါသည်။

သူသည် မချိတင်ကဲဖြင့် သူ၏ တိမ်တိုက်ပေါ်တွင် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်ကာ နောက်မှ လိုက်သွားလေတော့သည်။

ဝမ်ရှန်းစံအိမ် အပြင်ဘက်

ကောင်းကင်ယံကို ဧရာမကျောနက်ရေနဂါးနှစ်ကောင်က နေရာယူထားပြီး၊ သူတို့၏ ကြီးမားကျယ်ပြန့်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုံပန်းသဏ္ဍာန်များက နယ်မြေတစ်ခုလုံး၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အရိပ်မည်းကြီးများ ကျရောက်စေသည်။

သို့သော်လည်း အသိသာဆုံးသော မြင်ကွင်းမှာ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် အရွယ်အစားအနည်းငယ် သေးငယ်ပြီး ခမ်းနားထည်ဝါစွာတန်ဆာဆင်ထားသော ရတနာရထားလုံး နှစ်စင်းပင်။

အထူးသဖြင့် ရှေ့ဘက်သို့ ပိုမိုနီးကပ်နေသော ရထားလုံးပင် ဖြစ်သည်။

ချီကျောက်ယန်သည် ရထားလုံးပေါ်တွင် ပျင်းရိစွာ လှဲလျောင်းနေပြီး၊ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အေးအေးလူလူရှိသော အမူအရာကလွဲ၍၊ သူ၏ လက်နက်ကိုအသုံးပြုကာ ဝမ်ရှန်းစံအိမ်၏ ဂိုဏ်းအကာအကွယ်အစီအရင်ကို လုနီးပါး ချိုးဖျက်ပစ်ခဲ့သည်ဟူသော အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်ကိုမျှ မတွေ့ရချေ။

"..."

ချီကျောက်ဖျင်သည် သူ၏ အကြည့်ကို လွှဲဖယ်လိုက်၏။ သူ၏ အစ်ကိုကြီးက သူ့ကို အနောက်ပိုင်း နဂါးနန်းတော်၏ ကိစ္စရပ်များကို မည်သို့ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရမည်ဟူသော သင်ခန်းစာပေးနေကြောင်း သူ ကောင်းကောင်း သိနေပါသည်။

သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို ကျောက်ပြားများပြုပြင်ရာတွင် ကူညီပေးရန် ယခင်က ညွှန်ကြားခဲ့သည့်အကြောင်းကို အစ်ကိုကြီး သိသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရမည်။

ထိုအကြောင်းကို တွေးမိရာ သူ၏ မျက်နှာသည် ရဲတက်သွားလေ၏။ ထိုကဲ့သို့ ဩဇာအာဏာရှိသော ပုံစံမျိုးကို မည်သူက မလိုချင်ဘဲနေမည်နည်း။

ပြဿနာမှာ သူကိုယ်တိုင်က ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ် စွမ်းအားရှင် တစ်ဦးမဟုတ်ဘဲ၊ အစီအရင်များကို လွယ်ကူစွာ ချိုးဖျက်နိုင်သည့် ခွန်အား မရှိခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဖြစ်ချင်တာဖြစ်ပါစေတော့။ မိသားစုရှေ့တွင် မျက်နှာပျက်ရခြင်းက ပြဿနာမရှိပေ။

နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမ၏ လက်ထဲမှ သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ပြန်လည် ရယူနိုင်သရွေ့ အဆင်ပြေပါသည်။

ချီကျောက်ဖျင်သည် သူ၏ အသက်ရှူနှုန်းကို ထိန်းညှိလိုက်ပြီး၊ ထပ်တူညီစွာ ဩဇာညောင်းလှသော အာဏာစက်ဖြင့် အောက်ဘက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်၏။

ထိုလှောင်ပြောင်သရော်သော ရယ်မောသံ ဂိုဏ်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာချိန်အထိပင်။

ထို့နောက် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ဖွယ် ပိုးကောင် ဟူသော စကားလုံးက နေရာရှိ နတ်ဆိုးများအားလုံး၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။

"အဟွတ် အဟွတ်။" ချီကျောက်ဖျင်မှာ သီးလုမတတ်ဖြစ်သွားပြီး၊ သူ၏ အစ်ကိုကြီးကို ထူးဆန်းသောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ရာ၊ အစ်ကိုကြီး၏ တည်ငြိမ်နေသော မျက်နှာပေါ်တွင် အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့နေသည့် အရိပ်အယောင်လေးများပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤ နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမ သည်... သူ့အပေါ်တွင် မာနထောင်လွှားရုံသာမက၊ သူတို့၏ မောက်မာရိုင်းစိုင်းမှုတွင် လူတန်းစားမခွဲခြားဘဲ တန်းတူညီမျှ ဆက်ဆံတတ်ပုံရသည်။

၎င်းက စဉ်းစားရန် အချိန်သိပ်မရလိုက်မီမှာပင်၊ ချီကျောက်ယန်သည် သူ၏ လက်ကို အနည်းငယ် ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး တောက်ပကာအေးစက်နေသော ဓားရှည်ကြီးကို ပြန်လည် ခေါ်ယူလိုက်ပြီး ဖြစ်သည်။

သူသည် ဓားကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးလေး လှည့်ပြလိုက်ရာ၊ ဤအနည်းငယ်သော လှုပ်ရှားမှုဖြင့်ပင်၊ အောက်ဘက်ရှိလှိုင်းထန်နေသော ရေပြင်ကြီးသည် ရုတ်တရက် အပြင်းအထန်ကြမ်းတမ်းလာလေ၏။

အဆုံးမရှိသော အစိမ်းရောင် လှိုင်းတံပိုးများသည် တစ်ခဲနက်ဟိန်းဟောက်နေသကဲ့သို့ တရိပ်ရိပ် မြင့်တက်လာပြီး၊ မျက်စိတစ်ဆုံး မြင်ရသမျှကို မျိုချပစ်တော့မည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

"သေချင်နေတာပဲ။" ချီကျောက်ယန် သည် သူ၏ လက်ချောင်းများ ဓားထိပ်နှင့် ထိမိသည်အထိ ဓားသွားတစ်လျှောက် ပွတ်ဆွဲလိုက်၏။

နောက်ဆုံးတွင်၊ သူသည် အောက်ဘက်ရှိ အစီအရင်ဆီသို့ သူ၏ အကြည့်ကို လှည့်လိုက်၏။

ဤမျက်စိနောက်စရာကောင်းသော မဟာအစီအရင်ကြီးကို အပြီးတိုင် ဖျက်ဆီးပစ်တော့မည့် ဆဲဆဲတွင်၊ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားခဲ့သည်။

အစီအရင်ထဲမှ ပုံရိပ်သုံးခု တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရ၏။

ချီကျောက်ယန် သည် မျက်နှာထား တင်းမာနေသော ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦးကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး၊ ရှေ့ဆုံးမှ ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် တောင့်တင်းခိုင်မာသော ပုံရိပ်ကိုသာ စူးစိုက်ကြည့်နေလိုက်သည်။

ရှင်းလင်းနေသည်မှာ စောစောက သရော်စာက သူ၏ထံမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်းပင်။

သူ၏ အမြင်အာရုံ အဆုံးတွင်၊ ချီကျောက်ယန်သည် တစ်စုံတစ်ခုမှားယွင်းနေကြောင်း လျင်မြန်စွာ ရိပ်မိသွားပြီးနောက်၊ သူ၏ညီကို ရယ်မောဖွယ်ကောင်းသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ကာ၊သူ၏အထင်သေးသော အပြုံးမှာ ပိုမို နက်ရှိုင်းလာပြီး "မင်း ဆိုလိုတာက ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်တုန်းက ဒီလို စုတ်ပြတ်နေတဲ့ အဝတ်အစားတိုလေး တစ်စကြောင့် မင်းလန့်ပြေးခဲ့ရတယ်ပေါ့ ဟုတ်လား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ" ချီကျောက်ဖျင် သည် ချက်ချင်းပင် ကန့်ကွက်လိုက်ပြီး၊ အလျင်စလို ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်တုန်းက၊ အပြင်ကို ထွက်လာတာ အဲဒီတစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘူး၊ နောက်ထပ် နှစ်ယောက်လည်း ပါသေးတယ်။ ကျွန်တော်က သူတို့ကို သတ်ပစ်ဖို့ရည်ရွယ်ခဲ့ပေမယ့်၊ နန်းတော်အတွက်ပြဿနာတွေ ပါလာမှာကို စိုးရိမ်လို့ သတိထားခဲ့တာပါ။ အဲဒါကြောင့်မို့လို့ ကျွန်တော်က အရင်ဆုံး သေချာ စုံစမ်းချင်ခဲ့တာပါ"

"ဒါဆို မင်း အဖြေရှာတွေ့ပြီလား။" ဤမေးခွန်းမှာ စတုတ္ထမင်းသားထံမှ လာခြင်းမဟုတ်ဘဲ အောက်ဘက်မှ လာခြင်းဖြစ်သည်။

ဝူကျွင်းသည် ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က အုပ်ကြွပ်ပြား ရှိခဲ့သောနေရာသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်သွားပြီး ခြေဖဝါးအောက်တွင် ဖွဖွလေးဖိချေလိုက်၏။

၎င်း၏ သခင်ထံမှ တုံ့ပြန်မှုကို ရရှိပြီးနောက်၊ ၎င်း၏ ရယ်မောသံတွင် ပိုမိုကြမ်းကြုတ်ရက်စက်သော လေသံများ ပါဝင်လာခဲ့၏။

ထိုခဏမှာပင်၊ ၎င်းသည် ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။

နက်မှောင်သော ရွှေရောင်ချည်မျှင်ခေါင်းစွပ်အောက်တွင်၊ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အလင်းရောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် မျက်လုံးတစ်စုံကို တွေ့ရလေသည်။ "ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်တုန်းက ဒီနေရာကို ဖျက်ဆီးခံခဲ့ရတယ်။ ငါ့သခင်က မင်းတို့ကို ပြုပြင်ခွင့်ပေးဖို့သဘောထားကြီးခဲ့တယ်။ အခု မင်းတို့က ဒီနေရာရဲ့ အစီအရင်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ဖျက်ဆီးပြန်ပြီဆိုတော့၊ မင်းတို့ အဲဒါကို ပြန်ပြင်ဖို့ ဘာကို အသုံးပြုမလဲ"

ရုတ်တရက် အရှက်ကွဲသွားသလို ခံစားလိုက်ရသဖြင့်၊ ချီသတ္တမ၏ မျက်နှာသည် ထပ်မံ၍ နီမြန်းသွားပြန်၏။ သူ နောက်ထပ် တစ်ခုခု ပြောတော့မည့်ဆဲဆဲတွင်၊ အခြားတစ်ဖက်မှ အေးအေးဆေးဆေးပင် ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

ဝူကျွင်း၏ ရယ်မောသံ ရပ်တန့်သွားပြီး သူ၏ အသံမှာ ရုတ်တရက် အေးစက်သွားလေ၏။ "ထားလိုက်ပါတော့၊ မင်းတို့လို ယုတ်ညံ့တဲ့ ပိုးမွှားကောင် နှစ်ကောင်ရဲ့ အသက်တွေနဲ့ အဲဒါကို အစားထိုးလိုက်မယ်"

"မင်းတစ်ယောက်တည်းနဲ့လား။" ချီကျောက်ယန် သည် ရယ်စရာမကောင်းသောဟာသတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသကဲ့သို့ ခေတ္တမျှကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားရ၏။ သူ၏ လက်ထဲရှိ ဓားရှည်သည် အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်။

ဤလှည့်စားသူများသည် ဤလှည့်ကွက်ဖြင့် လူများစွာကို အမြတ်ထုတ်ခဲ့ပြီးနောက်၊ ယခုအခါ သူ့ကဲ့သို့သော ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ်မှ နဂါးမျိုးနွယ်စုတစ်ဦး၏ ရှေ့တွင်ပင် ဤလှည့်ကွက်ကို အသုံးပြုရန် ဝံ့ကြွားနေကြပုံရသည်။

နဂါးနန်းတော်မှ လူများသာမက၊ လျိုရှီချန်း နှင့် ချီယန်တို့ပင်လျှင် သံသယနှင့် မသေချာမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြလေ၏။

ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ်မှ နဂါးနတ်ဆိုး တစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်ရန်ဆိုသည်မှာ မည်မျှရိုးရှင်းနိုင်မည်နည်း။

"တောက်။"

ဝူကျွင်း သည် အနည်းငယ်ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ မျက်လုံးဖြင့် နတ်ဆိုးအုပ်စုကြီးကို ကျော်လွန်၍ ကြည့်လိုက်၏။

နဂါးနန်းတော်မှ လူများသည်လည်း ၎င်း၏ အကြည့်နောက်သို့ လိုက်ကာ တွေဝေစွာဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်ကြရာ၊ သူတို့ နေရာတွင်ပင် အေးခဲသွားကြလေတော့သည်။

ထိုနေရာ၊ ကောင်းကင်၏ အစွန်အဖျားတွင်၊ ဘယ်ဘက်တွင် တစ်ယောက်၊ ညာဘက်တွင် တစ်ယောက်၊ကြီးမားခန့်ညားသော ပုံရိပ်နှစ်ခုသည် လက်ပိုက်ကာ လေထဲတွင် ဝဲပျံနေကြ၏။ သူတို့သည် လေထဲတွင်လွင့်လူးနေသော တူညီသည့် နက်မှောင်သောရွှေရောင်ချည်မျှင်ဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ မိုးပြာရောင်ကောင်းကင်ကို စောင့်ကြပ်ကာ၊ အသက်ရှင်သန်ရန် လမ်းကြောင်းအားလုံးကိုဖြတ်တောက်ထားသကဲ့သို့ အောက်ဘက်ရှိ မြေပြင်ကို တိတ်ဆိတ်စွာစောင့်ကြည့်နေကြသည်။

"အဲဒါ သူပဲ ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်တုန်းကလည်း သူ ရှိနေခဲ့တာ" ချီကျောက်ဖျင် သည် ချက်ချင်းပင် တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး၊ ရုတ်တရက် မတ်တပ်ရပ်ကာ ခယ်ရှစ်စန်းကို လက်ညှိုးထိုးလျက်၊ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ရန်ငြိုးများဖြင့် သွေးရောင်လွှမ်းနေပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ပြီးတော့ လူပုလေး တစ်ယောက်လည်း ပါသေးတယ်၊အဲဒီကောင် ဘယ်မှာလဲ။ ငါ့အစ်ကိုကြီး ဒီမှာရှိနေလို့ အပြင်ထွက်လာဖို့ ကြောက်နေတာများလား"

နတ်ဆိုးများသည် သူတို့၏ ဓားများကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ကြပြီး၊ ထိုပုံရိပ်နှစ်ခုဆီသို့ သူတို့၏ ဓားသွားများကို ဦးတည်လိုက်ကြ၏။

ချီကျောက်ယန် တစ်ဦးတည်းသာ ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး၊ ရတနာရထားလုံးပေါ်မှ ဖြည်းညင်းစွာဆင်းသက်လာကာ အထက်သို့ အနည်းငယ် မော့ကြည့်လိုက်၏။

ထိုစဉ်မှာပင်၊ ရတနာရထားလုံး နှစ်စင်း၏ အထက်တွင် ပုံရိပ်နှစ်ခု တိတ်တဆိတ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

တစ်ခုမှာ ပြည့်ဖြိုးသောခန္ဓာကိုယ်ရှိပြီး၊ အခြားတစ်ခုမှာ သေးငယ်ကျစ်လျစ်လေသည်။

နှစ်ဦးစလုံးသည် လက်များကို အောက်သို့ချကာ၊ ရထားလုံးများပေါ်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေကြ၏။ သူတို့သည် မမြင်နိုင်သော တစ္ဆေများကဲ့သို့ဖြစ်နေရာ၊ မြေကမ္ဘာနယ်ပယ် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ရှိ မဟာနတ်ဆိုးကြီးတစ်ကောင်နှင့် တူညီသော ချီကျောက်ဖျင်ပင်လျှင် ဘာကိုမျှ သတိမထားမိခဲ့ချေ။

ချီကျောက်ယန် သည် အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူသွင်းလိုက်ပြီး၊ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ရထားလုံးပေါ်ရှိ သေးငယ်ကျစ်လျစ်သော ပုံရိပ်ကို ကြည့်လိုက်၏။

တစ်ဖက်လူသည်လည်း တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပင် ပြန်လည် ကြည့်ရှုနေလေ၏။

ထို မျက်လုံးချင်းဆုံသွားသော အခိုက်အတန့်လေးတွင်၊ ချီကျောက်ယန် သည် သူ၏ကျောရိုးတစ်လျှောက် နက်ရှိုင်းသောအအေးဓာတ်တစ်ခု စီးဆင်းသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရလေတော့သည်။